Je kan je dus afvragen:
Kwam het door economische, sociale of culturele omstandigheden?
Of ligt het gewoon in de menselijke natuur?
Waarom reageerden sommigen, terwijl anderen deden of hun neus bloedde?
Puik werk, Mr. Bowden.
Het is fijn nog eens A's te zien. Ook weer die van Mr. Bowden.
JODEN, POLEN
Hiermee besluiten we onze week over de Holocaust.
In de bibliotheek kunnen jullie nog veel meer informatie vinden.
HITLERS HANDLANGERS
Becky Trask ziet jou wel zitten.
EEN MAAND LATER
Weet je wie ik bedoel? - Ja, ik ken haar.
Ik zal erover nadenken. - Nee, je moet 't gewoon doen.
Mag ik je notities eens lenen? - Ik wist dat je dat zou vragen.
Ik breng ze morgen mee. - Vraag Becky mee uit.
Wat doe je na school? - Ik heb 't druk.
GEEN DEURWAARDERS GEEN VENTERS
Ja, ja, ik kom al.
In godsnaam.
Ja?
Wat wil je?
Kom je iets verkopen? - Ik heb uw krant bij me.
Ik kom niets verkopen. - Wat wil je dan?
Ik wil met u praten. - Praten?
Ik heb je niets te vertellen. Tot ziens.
Bergen-Belsen, januari '43... juni '43.
Auschwitz, juni '43... juni 44.
Vervolgens ging u naar Patin. Daarna bent u verdwenen.
Maar in 1965 werd u opgemerkt in West-Berlijn.
Luister, jongen, ik heb geen tijd voor dit spelletje.
Ga weg, of ik bel de politie. - Bel maar.
Ik denk dat ze u graag willen ontmoeten.
Wie ben jij? - Ik heet Todd Bowden.
Ik wil echt met u praten. Mag ik niet even binnenkomen?
Alstublieft, Mr. Dussander.
En dit allemaal omwille van een oude man in een regenjas?
Zo eenvoudig was het niet. Deze foto's zijn 40 jaar oud.
Maar ze leken op mijn foto's.
Heb je foto's van me genomen? - Ja, maar ik was nog niet zeker.
Ik had bewijzen nodig. Ik vond uw vingerafdrukken op uw brievenbus.
Dat was best moeilijk. Je hebt er heel wat spullen voor nodig.
U was die avond naar de bioscoop. - Je hebt m'n brievenbus onderzocht?
Je hebt me gefotografeerd. Wat nog meer?
Ik vond uw vingerafdrukken op het opsporingsbericht van Israël.
Het staat allemaal op databanken van de universiteit.
Is alles in orde?
Wil je wat drinken? - Hebt u melk?
Weten je ouders hiervan? - Denkt u dat ik gek ben?
Er zijn acht overeenkomsten nodig, wil 't als bewijsmateriaal dienen.
Eén of twee is niet zo moeilijk, maar acht komt zelden voor.
Het klinkt echt heel spannend, maar je hebt de verkeerde voor.
Ik vond 14 overeenkomsten.
Jongen, wat jij gedaan hebt... Hoe zal ik 't uitleggen?
Het is een misdrijf. - Zoals decompressie-experimenten?
Dat is pas een misdrijf. - Ik bel de politie.
Je vader zal je er wel van langs geven.
Hij gelooft niet in geweld. - Dat wordt dan hoog tijd.
Ik heet Denker.
Arthur Denker.
Ik ben Amerikaans staatsburger sinds 1955.
Ik ga stemmen.
Je hebt het recht niet om deze leugens over mij te vertellen.
Ik heb uw vingerafdrukken. Ik heb uw foto's.
Ik zorg er wel voor dat ze bij de juiste persoon terechtkomen.
Dit is niet te geloven.
Wat wil je van me? Zeg op.
Ik wil het weten. - Wat dan?
De verhalen, alles.
Hoezo, alles?
Alles wat ze ons op school niet durven te vertellen.
U was erbij. U hebt die dingen uitgevoerd.
Niemand kan het beter vertellen dan u. Dat is alles wat ik wil.
Daarna laat ik u met rust. Maar vergeet niet...
Alles wat ik over u heb...
de bewijzen, het opsporingsbericht, de foto's...
ligt ergens veilig opgeborgen. Tenzij er iets met mij gebeurt.
Waarom denk je dat ik je dit alles ga vertellen?
Omdat u de hoorn ophing.
Als ik zo naar de resultaten van jullie eerste examen kijk...
denk ik dat we hoofdstuk een iets te snel behandeld hebben.
Wie van jullie denkt te weten wat sociologie is?
Dat dacht ik al. Oké, neem allemaal hoofdstuk twee.
EEN MAAND LATER
Eénmaal in de gaskamer, hoe lang duurde 't dan? Een minuut?
Nee, met blauwzuur duurde het ongeveer 15 minuten.
Maar met monoxide duurde het bijna een uur, soms zelfs langer.
Wat gebeurde er... precies?
Het was een rotzooi. Ze verloren alle controle over hun lichaam.
Ze begonnen over te geven en zich te ontlasten.
Het gas kwam uit roosters in 't plafond.
Ze kropen bovenop elkaar...
om wanhopig naar zuurstof te kunnen happen.
Het was een berg van lichamen. - En de kinderen?
Onderin.
Heeft iemand het ooit overleefd?
Eén keer. Het gas werkte niet.
Door een lek in de buizen kwam er zuurstof in de monoxide.
Het was vreselijk. Na een uur bewogen ze nog steeds.
Ze strompelden door de gaskamer als 'n bende dronkaards.
Wat heb je toen gedaan?
Ik liet meer gas komen, maar we wisten niet dat er 'n lek was.
Kort daarna kregen ze stuiptrekkingen, net of ze dansten.
Sommigen vielen op hun knieën, en begonnen hysterisch te lachen.
Zelfs de bewakers werden er bang van.
Ze gingen niet dood. Na twee uur liet ik ze afmaken met geweren.
Het wordt donker. Je moeder wordt ongerust.
Verdomme. Ik moet ervandoor. Morgen wil ik 't einde horen.
Het einde?
Het einde.
Todd, ben je wakker? Kom op. Joey wacht buiten.
Ik ben zo klaar. - Je bent al een half uur op.
Todd? - Ik ben weer in slaap gevallen.
Ik moet naar een klant vanavond. Er is wat kip in de koelkast.
Ik blijf bij Mr. Denker eten. - Om wat te doen, tv te kijken?
Ik lees boeken voor. Maak je maar geen zorgen.
Nodig hem maar eens uit. Je vader en ik willen hem ontmoeten.
Dus zegt die agent:
'Mr. Denker, als u de weg niet kunt zien, mag u niet rijden.'
'Hoeveel vingers steek ik op?'
Ik zeg: 'Nou, agent, laat me eens raden.'
'Eén?'
Dat was het einde van m'n rijden in Amerika. Ik neem nu de bus.
Ik zit in een rolstoel, maar m'n ogen zijn ook niet meer je dat.
Dat is 'n witstaarthert.
We komen eigenlijk uit Carolina. - Dick heeft 'm geschoten.
Je kleinzoon heeft me nooit verteld dat hij uit een jagersfamilie komt.
Todd is er niet in geïnteresseerd. - Nee, hij heeft andere kwaliteiten.
Todd houdt van baseball. - Een sigaar, Arthur?
Ik neem één van m'n sigaretten. Waar heb ik ze gelaten?
Wacht, ik zal je helpen.
Jullie gastvrijheid vleit me. Dank je voor 'n prachtige avond.
Arthur, mag ik jou een persoonlijke vraag stellen?
Wat deed jij in de oorlog?
Ik was bij de reserve, zoals de meeste jonge mannen, Victor.
Door m'n slechte ogen heb ik nooit hoeven vechten.
Ik heb de hele oorlog beddengoed staan wassen.
Je bent zo stil vanavond.
Het spijt me, maar ik heb die verhalen al zo vaak gehoord.
Todd. - De jongen is gewoon eerlijk.
Dat is een voorrecht dat mannen soms moeten opgeven.
Dat doet me er aan denken...
Het moet tijdens mijn eerste jaar aan de universiteit geweest zijn...
We schoten ze om beurten neer. Maar het waren er te veel.
In elke oven konden drie lichamen. Er bleef niets van over.
Een hele stad werd van de kaart geveegd.
Maar Himmler was nog steeds niet tevreden. Het was 'n donkerjaar.
Hij beval elke jood in Kiev naar de Babi Jar-kloof te komen.
Vergeet niet, de jaren '20 waren desastreus voor Duitsland.
Het Verdrag van Versailles had ons verlamd.
Ze hadden zich verstopt.
Als de honden ze niet vonden, gebruikten we rook en vuur.
We lieten ze in een groep naar 'n grote kuil marcheren.
Op dat ogenblik was schieten niet langer vermoorden.
Vermoorden was niet langer doden.
Ik zal 't geluid die nacht nooit vergeten.
Het waren er zoveel, bovenop elkaar.
Na enkele uren verstijfden ze.
Een hoofd rolde weg.
Een arm brak af.
Het leek sterk op het geluid van bladeren in de wind.
Hoe voelde het?
Het moest gedaan worden.
lemand had een deur geopend die niet meer gesloten kon worden.
Dat begrijp jij niet.
Je hebt 't wel honderd keer gedaan. Kom op.
Dat is het. Naar de douches.
Waar heb je gezeten? - Wat bedoel je?
Ik heb geprobeerd je te bellen. Er is 'n feestje zaterdagavond.
Ik heb 't druk gehad. - Te druk voor je beste vriend?
Ik heb hard gestudeerd. - Denk je dat je kan komen?
Ik weet niet of ik de wagen krijg. - Ik weet iemand die kan rijden.
Ik werd toegelaten.
De Ritzy Visty Country Club. Mijn levensdoel.
Agent, kan u me vertellen welke bus naar de Ritzy Vista Club gaat?
Deze hier.
Komt u voorbij de Country Club? - Erg grappig.
Word wakker. - Ik maak je van kant.
Ik dacht dat je dood was.
Het is zaterdag. Sinds wanneer kom je op zaterdag?
Ik heb iets voor je meegebracht. Maak je het niet open?
Wacht. Ik doe de jaloezieën naar beneden.
Waarom? - Om zeker te zijn.
Vergeet het. Maak jij maar open. - Rustig maar. Maak het open.
Ik zie dat je 't zelf ingepakt hebt.
Prettige Kerst. - Lieve help.
Waar heb je dit vandaan? - Het ziet er heel echt uit.
'E.F. Montgomery Kostuums, Tappan Zee, New Jersey.'
Trek het aan. - Ben je helemaal gek geworden?
Waarom zou ik dit aantrekken? - Vind je 't dan niet leuk?
Leuk? Je bent nog gekker dan ik dacht.
Misschien trek ik het wel aan om te gaan winkelen.
Je verdient klappen voor deze rotstreek.
Dit is niets in vergelijking met wat de Israëli's met je zouden doen.
Vergeet dat niet, en vergeet nooit wat voor bewijsmateriaal ik heb.
Wie niet horen wil, moet voelen.
Je zal het aantrekken, want ik wil je erin zien. Vooruit.
Ik ben blijkbaar bevorderd. - Het was 't enige wat ze hadden.
Maar het zit als gegoten.
Het jeukt verschrikkelijk. - Stil.
Zet die pet op. - Kom nou.
Zet alsjeblieft die pet op.
Geef acht.
Wat is er zo grappig?
Voorwaarts, mars.
Ik meen het.
Sta daar niet te klooien. Mars.
Dat is het. Mars.
Presenteer rechts.
Mars.
Presenteer rechts.
Mars.
Presenteer rechts. Mars.
Mars.
Dat is wel genoeg. Stop.
Hou op.
Jongen, pas op. Je speelt met vuur.
Oké, ik merk dat je niet in de stemming bent.
Toch wel. Heus. Ik heb wat meer tijd nodig.
Ik vind je leuk. Je bent de enige die me niet steeds wil imponeren.
Mag ik je wat vragen? - Natuurlijk.
Vraag jij je wel eens af waarom mensen de dingen doen die ze doen?
Denk er eens over na. Serieus.
Je kan beter niet denken. Je kan 't beter doen.
Wie ben je, poes?
Het wordt frisjes, poes.
Het spijt me. - We proberen straks nog eens.
Dit is nog nooit eerder gebeurd. - Het is al goed.
Kan je dat misschien de andere kant op blazen?
Je vindt me helemaal niet leuk. - Nee, dat is 't niet.
Ik vind je leuk, echt. - Je vindt meisjes gewoon niet leuk.
Poes, poes...
Vaarwel.
Klotekat.
Nog vijf minuten.
TWEEDE SEMESTER RESULTAAT: D
'Geachte Mr. & Mrs. Bowden,'
'Graag maak ik met u een afspraak naar aanleiding van Todds cijfers.'
'Omdat zijn vorige cijfers zo schitterend waren...
vind ik dat we dit probleem meteen moeten aanpakken.'
'Ik wacht op uw antwoord. Hoogachtend, Edward French.'
Wat ga je doen? - Ik mag hangen als ik het weet.
Wat? - Ik mag hangen als ik het weet.
Je gooit te hard. - Ik heb geen lessen nodig.
Ik ben een kneus. Van mij verwachten ze dit, maar van jou...
Je praat in jezelf. - Ik vind er wel wat op.
Wat je zegt.
Hoe gaat het met jou en Becky? Becky Trask, idioot.
Wat zei je daar?
Je doet vervelend, kerel. Ik moet naar de training.
'In jezelf praten?'
'Je doet vervelend.'
'Ik wacht op uw antwoord.'
'Hoogachtend, Edward French.'
Wie is die Edward French? De schooldirecteur?
Begeleidingsadviseur. - Wat doet hij?
Hij begeleidt en adviseert. Je hebt die brief toch gelezen?
Wat stinkt er hier zo?
M'n diepvriesmaaltijd, vrees ik.
We hebben hier een probleem.
Ik zit niet in de penarie. - Dat zien we nog wel.
Het is mijn schuld niet dat je cijfers zo gedaald zijn.
Fout. Die verhalen van jou houden me de hele nacht wakker.
Ik val tijdens de lessen in slaap.
Ik heb een potlood nodig, verdomme. Heb jij er één?
Wat gaan je ouders ervan zeggen? - Zij krijgen de brief niet te zien.
Dit is geen kleinigheid. M'n ouders worden gek.
Ze zullen alles willen weten. Snap je?
Ik denk het. - Wees er maar zeker van.
Jij draait de bak in, niet ik. Ik heb een potlood nodig.
Scherp, graag. Dank je.
Kent die Edward French je ouders ergens van?
Die gaan niet om met zo'n sukkel.
En op professioneel vlak, heeft hij ooit met ze gesproken?
Nee, dat was nog nooit nodig.
Zit zo niet te knoeien. - Wat weet jij daar nu van?
Ik vervalste al documenten voordat je ouders geboren waren.
Todd. - Weet jij wat er aan de hand is?
Nee, het spijt me.
Zo is m'n zoon, altijd maar kauwgom kauwen.
Hij betekent alles voor me.
Todd, ga zitten. - Hallo.
Het is orde, ga zitten.
We hebben gepraat over wat er aan de hand is. Wil je erover praten?
Niet echt. - Je hoeft je niet te schamen.
Je kan er niets aan doen. We willen je allebei weer op weg helpen.
Allebei?
Ik geef toe dat het er bij Richard thuis erg aan toe gaat.
Een huisvader heeft een verantwoordelijkheid.
Toen je me huilend vroeg tussenbeide te komen...
realiseerde ik me hoe ernstig de situatie was.
Daarom heb ik deze afspraak gemaakt.
We appreciëren uw bezorgdheid.
Todd, ik heb je rapport bekeken. Je haalde overal slechte cijfers.
Zelfs je beste vak, geschiedenis, van een A naar een C.
Trigonometrie is zelfs een D.
Je was goed op weg om als beste van je klas te eindigen.
Je grootvader en ik hebben erover gepraat.
Met die problemen van je vader en de drankzucht van je moeder...
is thuis misschien niet de beste plek om te studeren.
Je mag van je grootvader bij 'm thuis komen studeren.
Dat vind ik een goed idee. - Echt?
Ik wil zelfs een stapje verder gaan, maar dan wil ik een deal maken.
Een deal?
De eindexamens voor dit semester zijn over drie en een halve week.
Als je voor elk vak een A behaalt...
zien we je vorige resultaten door de vingers...
en tellen alleen deze laatste mee. B's en C's zijn niet voldoende.
Allemaal A's bewijst dat je het meent.
Kan je dat echt doen? - Ja.
Maar je moet beginnen met eerlijk te zijn.
En niet langer de handtekening van je vader vervalsen.
Dit blijft onder ons, om het thuis niet nog moeilijker te maken.
Maar nog zo'n streek en ik kom bij jullie langs, begrepen?
Hij wil je helpen. - Dat is veel werk in drie weken.
Wat als het me niet lukt? - Mr. Bowden, ik ben u dankbaar.
Maar als u het niet erg vindt, wil ik Todd nu even alleen spreken.
Dat begrijp ik best.
Ik snak trouwens naar een sigaret.
Als de tijd er rijp voor is, zal ik Richard alles vertellen.
Hij en Monica horen te weten wat er met hun zoon gebeurt.
Ik verwacht je na school.
Hij is heel overtuigend. - Dat kan je wel zeggen.
Luister, Todd, ik begrijp wat je meemaakt.
Mijn vrouw en ik hebben net een vreselijke scheiding achter de rug.
Het is niet eenvoudig om op je 16e al eindexamenstudent te zijn.
Je grootvader denkt dat je het kunt, en ik weet dat je het kan.
Je moet niet denken dat je niemand hebt om mee te praten.
Je ouders, of problemen met meisjes...
Hier heb je mijn telefoonnummer. Als er iets is, bel je me maar.
Bel me, afgesproken?
Als je je hier doorheen weet te slaan, dan beloof ik je...
gaat de wereld voor je open.
Tot ziens.
Ben je niet goed bij je hoofd? Opa.
Waarom wind je je zo op? - Waar haal je 't lef vandaan.
Je speelde goed mee. - Ik had je kunnen verlinken.
Ja, maar je deed het niet. Waarom niet?
Die Edward French zal je geen last meer bezorgen.
Je bent overstuur omdat je zal moeten werken.
Nu denkt hij dat ik iets kan wat niet haalbaar is.
Het kan wel. Je moet er gewoon voor werken. Geen verhaaltjes meer.
Hou op met spelen. - Je hebt me niet te bevelen.
Toch wel. - Ik kan zo naar de telefoon lopen.
En dan?
Denk je dat ik me laat verklikken zonder jou erbij te betrekken?
Je bent zo zelfverzekerd dat je gevoel voor realiteit mist.
90000 mensen stierven in Patin. Voor de wereld ben ik een monster.
En jij wist er de hele tijd van.
Als ik straks belaagd word door de pers...
zal ik jouw naam blijven herhalen. Todd Bowden.
Todd Bowden. Ja, zo heet hij. Hij weet 't al bijna een jaar.
Hij wilde alles weten. Zo zei hij het. Alles.
Ze geloven je nooit. - Dat doet er niet toe.
Je wordt berucht, jongen.
Besef je wel wat zo'n schandaal kan aanrichten? Het gaat nooit weg.
Voor jou niet. Voor je ouders niet.
Liegen tegen rechters en reporters is niet eenvoudig, hoor.
Je moet briljant zijn. Ben je dat? Ik weet dat ik het ben.
Zes maanden aanmodderen kan ik niet in drie weken goedmaken.
Dat kan gewoon niet. - Het is uit met discussiëren.
Je gaat de rest van het semester en tijdens de vakantie studeren.
Hawthorne was een van de meest interessante schrijvers...
Waarom reageerden sommigen, terwijl
anderen deden of hun neus bloedde?
Hiermee beëindigen we onze week over de Holocaust.
Je bent 'n monster.
Je pleegt een misdrijf. - Ik wil er meer over weten.
lemand had een deur geopend...
Ik heb het verknald. - Liegen is moeilijker dan je denkt.
Pas op. Je speelt met vuur.
Het gaat nooit meer weg.
Niet voor jou.
Een stukje toast? - Graag.
Ik dacht dat je een gat in de lucht zou springen met zulke resultaten.
Maar je bent zo stil.
Vandaag hoef je niet te studeren.
Wat zeg je daarvan?
Wat dacht je van een verhaaltje?
Ik heb er nog een paar over. - Mij best.
Ik zou je kunnen vertellen over die speciale zeep die we maakten.
Of hoe ik uit Berlijn ontsnapte...
nadat ik zo stom geweest was om terug te gaan.
Nee, niet zo'n verhaaltje. Je lijkt niet in de stemming.
Vandaag vertel ik het verhaal...
van een bange oude man.
Hij was bang van een zekere knul...
die, merkwaardig genoeg, zijn vriend was.
De jongen bleek 'n goede student te zijn.
Maar niet op de manier...
zoals zijn moeder en zijn leraren het zich voorgesteld hadden.
In het begin kon de oude man de jongen niet uitstaan.
Maar langzaamaan begon hij zijn gezelschap op prijs te stellen.
Natuurlijk wantrouwden ze elkaar nog steeds.
Elk wisten ze iets wat de ander geheim wilde houden.
Na een tijdje had de oude man het gevoel...
dat hij zijn greep op de jongen verloor.
Er zou 'n dag komen waarop de jongen hem niet langer nodig had.
Op een slapeloze nacht kwam de oude man uit bed...
om het verhaal van hem en de jongen neer te schrijven.
Alles wat hij zich herinneren kon.
Vanaf de allereerste dag.
Hij schreef hoe de jongen het huis van de oude man binnendrong.
Hoe hij de oude man chanteerde om z'n morbide fantasieën te voeden.
Toen de jongen z'n cijfers op school begonnen te dalen...
dwong hij de oude man zich uit te geven voor zijn grootvader.
Zijn handen deden dan wel pijn van de reumatiek...
toch was hij weer blij, voor 't eerst sinds weken.
Hij voelde zich veilig.
De volgende morgen trok de oude man z'n beste pak aan.
Hij ging naar de plaatselijke bank en huurde er een kluisje.
De bankbediende verzekerde hem...
dat alleen de oude man de kluis kon openen...
Behalve wanneer deze kwam te overlijden.
Wat gebeurt er dan? - Dan opent de bank de kluis.
En controleert de fiscus de inhoud.
Maar in dit geval zouden ze alleen die twaalf velletjes vinden.
Van geen waarde, maar uiterst interessant.
Ik geloof er geen woord van. - Maar jongen toch...
Het kwaad is geschied. - Bekijk jezelf eens.
Je kan ieder ogenblik doodvallen. - Doe niet zo theatraal.
lemand van mijn leeftijd maakt zich meer zorgen om zijn hart...
dan om 'n uitlevering aan Israël.
En eens komt de dag, als ik lang genoeg leef...
waarop ik beslis dat wat je weet niet meer van belang is.
Dan en alleen dan, zal ik het document vernietigen.
Er kan heel wat gebeuren. Een ongeluk, ziekte...
Je kan uitglijden onder de douche. - Que sera sera...
Ik zie dat je er aan denkt.
Ik zie 't in je ogen. Mij doden.
Een snelle messteek. Me van de trap duwen.
Ik ben oud. Jij bent sterk en boos.
Handig als je wil doden, maar er ontbreekt wat.
lemand onder controle hebben.
Hem laten inzien dat hij leeft...
omdat jij besloot hem niet te doden.
Heb je die kracht? Denk na.
Het is geen gemakkelijke vraag. Ik denk dat je dat wel weet.
Je beseft toch dat dit het einde betekent?
Mij zul je hier niet meer over de vloer zien komen.
Dat denk ik ook niet.
Wat doe je? - Dit is het einde.
Hier.
Drink. Op ons leven samen. Het begin en het einde.
Hou jezelf voor de gek. - Lieve jongen...
Je snapt het niet? We houden elkaar voor de gek.
Kijk uit bij het uitstappen.
Meneer? Neem me niet kwalijk...
Ik kan u helpen dragen. Wees niet bang.
Ik heb geen hulp nodig. - Ik ben geen kwade jongen.
Ik wil alleen maar... - Wat? Waarom val je me lastig?
We zijn bijna buren. Ik slaap meestal daar 's nachts.
Ik zie u vaak lopen. Ik wil alleen maar helpen.
Daar heb je buren voor. - Rot op.
Er is toch geen reden om onbeschoft te worden.
Ik weet iets over jou.
Ik weet dat je een aardige kerel bent.
Ik ben ook aardig. Net zoals die jongen.
Ik begrijp het.
Ik schaam me niet te zeggen dat ik best 'n borrel gebruiken kan.
Maar ik hoef geen liefdadigheid.
Als je me als vriend zou uitnodigen, kunnen we samen iets drinken.
lets drinken? - lets drinken, ja.
Je stinkt als de hel. - Misschien mag ik bij je douchen.
Maar eerst drinken we wat. Daarna doe ik wat je maar wil.
Dat was mijn beste tijd.
Ik had die hond op de achterbank niet gezien.
Welke hond? - Ik hoorde hem blaffen.
Ik hoor voortdurend honden blaffen, zelfs als er geen honden zijn.
Ik lette niet goed op, dus wilden ze me geen baan geven.
In elk geval... Wie wil daar nu over praten?
Ik werd dus... zelfstandig.
Ik kon gaan en staan waar ik wilde.
Ik denk dat we aan een tweede fles toe zijn.
Als je erop staat.
Ik vind het niet erg. Neem het mijne maar.
Zoals ik al zei, ik werkte dus als zelfstandige.
De vervoermaatschappij wilde me geen baan geven.
Ik kon me dus door de hele stad bewegen.
De buitenwijken, het centrum... - Waar is mijn opener?
Blijf jij maar lekker zitten.
Toen trok ik verder. Washington Heights was altijd goed.
De Dominicanen daar houden van...
Toen ze die steen op de agent lieten vallen, werd het helemaal te gek.
Maar je moet steeds rondtrekken of ze krijgen je in de gaten.
Mag ik?
Ga je gang.
Misschien kan je me morgenvroeg 10 dollar geven.
Ja, misschien.
Misschien zelfs 20. - Misschien, we zullen zien.
Rustig, ik heb dit meer gedaan. - Dan is het goed...
Ik ook. - Ik ga eerst pissen.
Heb je hier wel naar gekeken? - Die rekening was in 't Japans.
Getallen zijn overal hetzelfde. - Die kerel sprak geen Engels.
Je kijkt voordat je iets betaalt. - Ik kon 'm niet verstaan.
Hallo... ja.
Misschien is het in yen. - Misschien wel, ja.
Todd, het is Mr. Denker. Hij klinkt erg opgewonden.
Waarom belt hij nu nog? - Kom hier naartoe.
Ik heb een hartaanval. - Ik moet studeren.
Ik begrijp dat je niet kan praten.
Ik kan geen ziekenwagen bellen. Ik heb hulp nodig.
Dus jij ook.
Als het zo zit. - Zeg je ouders dat ik 'n brief heb.
Dat je die moet komen voorlezen. - Geen probleem. Ik kom er aan.
Nu zullen we eens zien uit wat voor hout je gesneden bent.
Wat is er gebeurd?
Waar ben je gewond? - Het is mijn bloed niet.
Het was zelfverdediging.
Hoe bedoel je? - Stil.
Voordat er iemand komt, moet er nog van alles gebeuren.
Ga de trap af.
Wat heb je gedaan? - Ga die trap af.
Goed zo.
Laat me hier uit.
Als je me niet wil helpen, moet ik je wel dwingen. Hou op.
Als je je als een schoolmeisje gaat gedragen...
Ik trap die klotedeur in.
Wees niet bang, jongen.
Wat doe je daar? - Ik trap die deur in.
Wat doe je? Het heeft geen zin.
Waarom doe je dit?
Bel een ziekenwagen.
De sleutel.
Waar is de sleutel van de kluis?
Ik heb 'n dokter nodig, nu.
Geef me de sleutel.
Ik ga dood.
Ik weet het.
Oh, nee... niet op deze manier. Alsjeblieft.
Knap gedaan, jongen. Je hebt juist gehandeld.
Goed dat je belde. Je hebt zijn leven gered.
Kom, pa, we gaan kijken waar ze hem inchecken.
KAT VERDWENEN KINDEREN ONTROOSTBAAR
Dat had je niet hoeven doen.
Ze zijn van m'n moeder.
Ze zeggen dat de operatie geslaagd is.
Ze zeggen dat ik er weer 20 jaar tegen kan.
Een nieuwe kans.
Ik heb alles in orde gebracht. Waar is de sleutel?
Er is helemaal geen kluis.
Die is er nooit geweest. Ik heb gelogen.
Ik moest mezelf tegen jou beschermen.
Begrijp je?
Ik vermoed dat we elkaar nooit meer zullen zien.
Nee. - Wacht.
Ik wil je wat vragen.
Wat?
Hoe voelde het?
Ik kan maar beter gaan. - Wacht.
Kan ik je niet overhalen te blijven?
Totdat ik in slaap val. Ik word zo suf van die medicijnen.
Alsjeblieft?
Heel aardig van je om je grootvader zo te komen bezoeken.
Dank je. Hij is gewoon een vriend. - Je bent 'n heel goede vriend.
Is hij er erg aan toe? Hij zegt niet veel.
Hij mag binnenkort naar huis. - Dat is goed nieuws.
Aan z'n accent te horen, zou je zeggen dat hij 'n Duitser is.
Uit het zuiden, denk ik. - Ik zou 't niet weten.
Heeft hij in de oorlog gevochten?
Hij heeft 't er nooit over gehad. - Ach, het doet er ook niet toe.
De oorlog is ook al zo lang geleden. Binnenkort hebben we 'n president...
die na de oorlog geboren is. Wat zeg je daarvan?
U hebt gelijk. - Hij kan zich gelukkig prijzen.
Een groot man zei ooit:
'Niemand is een eiland, helemaal op zichzelf.'
John Donne. Prettige avond verder.
Hou op met zo te praten. - En als ik nu eens zo praat?
Dat is 'n waarschuwing.
Als je naar het eten van Florence snakt, heb je geen smaak.
Jenny is zwanger. - Ze hadden ons iets te vertellen.
We worden weer grootouders.
Ik kan niet wachten het aan iedereen te vertellen.
Wat is er?
Word wakker.
Spreekt u tegen mij? - Ja, ik spreek tegen u.
Mr. Kramer herstelt op een andere kamer.
Bent u wakker nu, Dussander? - Ja.
Ik denk dat u me met iemand anders verwart.
Mijn naam is Denker. U bent in de verkeerde kamer.
Mijn naam is Weiskopf, en u bent Kurt Dussander.
Die naam ken ik niet. Zal ik de zuster voor u roepen?
Benjamin Kramer zat 10 maanden opgesloten in Patin.
U bent verantwoordelijk voor de dood van z'n vrouw en dochters.
Ik heet Arthur Denker. Ik ben Amerikaans staatsburger.
Doe geen moeite. Uw papieren bewijzen niets.
U bent alles wat we nodig hebben.
Ik ben Dan Richler, F.B.I. Dit is rechercheur Getty, LAPD.
U weet voor wie ik werk. U wordt overgeplaatst zodra u beter bent.
Zolang wordt de hele afdeling bewaakt.
Tegen het einde van de zomer wordt u in Jeruzalem verwacht.
Mogen we overal gaan zitten? - Ja, alleen niet op de eerste rij.
Daar is Carla.
Hoi, Chelsea. - Gefeliciteerd.
Hoi, Todd. - Mr. French.
Het is je gelukt. Ik wist wel dat je het kon.
Zijn dit je ouders? - Dick Bowden.
Uw zoon heeft hard gewerkt. U bent vast trots op hem.
Bent u een leraar van Todd? - Ik ben zijn begeleidingsadviseur.
Ik had gehoopt je grootvader te zien.
Het is ver rijden vanuit Charlotte. En hij zit al jaren in een rolstoel.
Ze komen niet zo vaak meer. Alleen nog met Thanksgiving.
Sorry... ik begrijp het niet.
Dat is uw teken. - Dat is mijn teken.
Leuk u te ontmoeten.
Ik voel me niet zo lekker. Laten we vroeg naar huis gaan.
Alles in orde? - Dat zijn de zenuwen.
We zien wel hoe het loopt.
Alle grote daden komen voort uit ontevredenheid.
Het is het verlangen beter te doen, dieper te gaan...
dat een beschaving groots maakt.
leder van ons kent het verhaal van Ikaros.
De jongen nam de vleugels die zijn vader voor hem gemaakt had.
Die vleugels waren bedoeld om hem naar de vrijheid te brengen.
Maar hij gebruikte ze voor zijn plezier.
Eventjes wist Ikaros hoe het was om te leven als een god.
De zon te kunnen strelen. En boven de mensen te zweven.
Maar hij heeft het duur betaald.
Kom eens naar beneden, je gelooft het nooit.
Net als Ikaros hebben ook wij een geschenk gekregen:
Kennis, vorming, ervaring.
We staan nu voor 'n belangrijke keuze.
Alleen wij bepalen wat we met ons talent doen.
Dit is onze toekomst, en die houden we in de palm van onze hand.
Tijdens een onderzoek door de politie en de F.B.I...
ontdekte men een lijk in het huis van Arthur Denker...
de man verdacht van oorlogsmisdaden.
De doodsoorzaak is nog onbekend.
Verder onderzoek moet uitsluitsel geven.
Met de arrestatie van Dussander komt er een einde aan 'n klopjacht...
van 40 jaar over drie continenten.
Ik ga nu voor je zorgen
Probeer je te ontspannen.
Ik ben Dan Richler van de F.B.I. en dit is Dr. Weiskopf.
kan je ons meer vertellen over je relatie met Dussander?
Arthur Denker voor jou. Hoe heb je hem leren kennen?
kan je dit wel aan? - Ja, ik red me wel.
Het zit zo...
Je zei dat Denker een hartaanval kreeg terwijl je een brief voorlas.
Was het Engels of Duits? - Duits.
Spreek je Duits? - Nee.
Je wist dus niet wat je las? - Nee, maar hij begreep het.
Dat van die brief begrijpen we niet helemaal, Todd.
Weet je waar hij is? - Nog op de tafel, denk ik.
Dan moet hij er nog liggen. Hebt u hem gezien, Mr. Bowden?
Nee, ik heb er niet op gelet. Ik maakte me zorgen om Todd.
Misschien werd hij gestolen. - Wie steelt er nou een brief?
lemand die hem wil beschermen. Eén andere vluchteling.
Het klinkt als een verhaal van Robert Ludlum...
maar terwijl Dussander in het ziekenhuis lag, is hij verdwenen.
Dat slaat nergens op. - Waarom niet?
Als hij ergens 'n nazi-vriendje had, waarom las die dan niet voor?
Misschien is hij verlamd, of blind.
Blinde kerels gaan er niet op uit om brieven te stelen.
Vertelde hij wel eens iets over z'n verleden?
Nee.
Wat bent u voor 'n dokter? - Ik ben leraar.
Dr. Weiskopf is professor aan het Joods Instituut in München.
Hij helpt de Israëlische overheid bij bepaalde zaken.
Hé, kerel, alles oké?
Ja, prima. - Zeker?
Ik kan het gewoon niet geloven. Zelfs na wat ze ons vertelden.
Je moeder en ik vinden dat we je in de steek gelaten hebben.
Het is niet jullie schuld. - We gaan met 'n advocaat praten.
Maak je maar geen zorgen. Ik vertrouw die kerels gewoon niet.
Dat is 'n goed idee, ja.
Je vader heeft alles onder controle. Ik regel alles.
Pa...
Ik wist hier niets van. - Dat weet ik wel.
Ik weet het. - Tot straks.
Ga je nog eens met hem praten? - Ik denk het niet.
Hij leek zelfs niet...
Als kind, wat deed jij toen voor je plezier?
Ik ging naar de bioscoop.
Wat deed jij zoal? - Ik zat achter de meisjes aan.
Nu zit ik achter oude mannen aan.
Dit is de directeur en zijn personeelshoofd.
Hebben we een plan? - Er is 'n uitgang geregeld.
Mr. French, wat komt u hier doen?
Zijn je ouders thuis? - Nee, waarom?
Dat is iets tussen hen en mij. - Waarom niet tussen u en mij?
Ga je me vertellen wat er aan de hand is?
Draai hem op zijn linkerkant.
Ik weet niet waar te beginnen. - Je zal me iets moeten vertellen.
Ik kan je zeggen dat we dit beter snel kunnen vergeten.
Sorry, maar dat kan ik niet.
Zeg je ouders dat ik terugkom om te praten.
Mr. French...
Ik dacht dat we een deal hadden. 'De wereld zal voor je opengaan.'
Je wil dat ik dit zomaar vergeet? - Mijn leven gaat verder.
Ik had niet mogen langskomen. Ik doe dit over de telefoon.
Hé, Ed? Ik mag toch Ed zeggen, nu ik van jouw rotschool ben?
Heeft het ooit al eens gewerkt? Of ben ik de eerste?
Als het zo is, dan ben ik gevleid, maar ik geloof er niet veel van.
Je sleutelde aan mijn resultaten. Je gaf me je telefoonnummer.
Je hebt wel lef.
Is je vrouw daarom bij je weggegaan?
Je moet echt wel aan m'n lijf hebben willen zitten.
Ga je de mensen vertellen dat ik wat met je uitgespookt heb?
Ik sleur je mee de afgrond in.
Ik ben hier beter in dan jij. - Ik probeer je te helpen.
Ik kan het er niet bij laten. - Je zal verdomme wel moeten.
Wat ik ze ga vertellen, zal je altijd blijven achtervolgen.
Denk aan je baan. Denk aan je zoon.
Hoe zit het, Ed? Hebben we een deal?
Dat gaat te ver, Todd.
Je moest eens weten.
Bewerkt door Tommy Sync 720p/HDLiTE: Zero_1
Gedownload van www.ondertitel.com