Władza nad Przyprawą...
to władza nad wszystkim.
Dziennik Cesarski. Rok 10191. Trzeci komentarz.
Bitwa o Arrakis zaskoczyła wszystkich.
Nie było świadków.
Harkonnenowie uderzyli nocą,
bez ostrzeżenia, ani deklaracji wojny.
Do rana Atrydowie przestali istnieć.
Zginęli w ciemności.
Tymczasem Imperator...
milczał.
Od tamtej nocy mój ojciec nie był już taki sam.
Podobnie, jak ja.
Trudno mi zaakceptować jego bezczynność,
ponieważ wiem, że kochał Księcia Leto Atrydę jak syna.
Jednak ojciec zawsze kierował się względami władzy.
Nie pierwszy raz Harkonnenowie wykonali jego brudną robotę.
Cienie Arrakis skrywają wiele tajemnic.
A najmroczniejszą z nich pozostanie...
zagłada rodu Atrydów.
DIUNA CZĘŚĆ DRUGA
Siostro, ojciec nie żyje.
Czy nie powinnaś wrócić do gwiazd i być z nim?
Obawiam się, że braknie mi czasu, aby wszystko naprawić, nim się pojawisz.
Ten świat jest tak okrutny.
Wróg.
Zostańcie tutaj.
W dół. Na prawo.
Są blisko.
Słyszycie?
Szczury przywołują czerwia.
Czerwie!
Oddział, wspinać się. Szybko!
Wypatrywać śladów.
Jesteśmy bezpieczni.
- Osłony! - Brak osłon!
Mam cię, szczurze.
Nigdy nie stawaj plecami do otwartej przestrzeni.
- Ile razy mam ci powtarzać? - Jesteś cała?
- Tak. - A ona?
Nic jej nie jest.
Zwykle nie zapuszczają się tak daleko.
- Chcą mieć pewność, że Atrydzi zginęli. - Masz za wysokie mniemanie o sobie.
To głęboka pustynia.
Tylko Fremeni mogą tu przetrwać.
My byliśmy celem.
Ale nie martw się.
Zabieram was tam, gdzie nigdy nas nie znajdą.
Brudna woda.
Pełna chemikaliów, ale nadaje się do systemów chłodzenia.
Powstrzymaj się.
Wszystko w porządku?
Powstrzymaj się. Powstrzymaj się!
- Nic mi nie jest. - Na pewno?
Dobrze walczyłeś... jak już wstałeś.
Nie spałem.
Nie, ja to zrobię.
ARRAKEEN Stolica Północnego Arrakis
Lordzie Rabban.
Pola Przyprawy zostały zabezpieczone.
Zalecam odwołanie wszystkich oddziałów z terytoriów Fremenów.
- Przez pustynię tracimy zbyt wielu ludzi. - Szczury.
- Słucham? - Tracimy ludzi przez szczury.
Fremeni? Nie można tego potwierdzić. Komunikacja jest utrudniona.
Dostałeś rozkaz przejęcia kontroli nad całą planetą.
- Udało się. - Widzę tylko połowę.
Jak zapewne pamiętasz, Południe jest niezamieszkane, panie.
- Mogę zasugerować odpoczynek? - Szczury! Obrzydliwe szczury!
Zabić wszystkie!
Zabić je wszystkie!
Szczury!
Pyta, dlaczego się spóźniliśmy.
- Uważa was za szpiegów. - Nie chcemy was tutaj.
- Powiedział... - Zrozumiałem.
- Dzięki. - Trzymajcie się blisko mnie.
Sicz Tabr.
Morderca Jamisa!
Szpieg!
Czarownica!
Przestańcie!
Oni nie wiedzą, co mówią.
Lisan al-Gaib!
Potrzebuję rady w sprawie cudzoziemców.
Oddaj ich pustyni.
- Widziałem znaki. - Znowu to samo.
Stilgarze, własna wiara płata ci figle.
Lisan al-Gaib wciąż nie pokazał twarzy!
Zabił Jamisa w uczciwej walce.
Zna naszą mowę.
Szybko nauczy się naszych zwyczajów.
Jestem gotów oddać za niego życie.
Pustynia zdecyduje o jego losie.
A co z kobietą?
Oto jak działa propaganda Bene Gesserit.
Dla jednych już jestem mesjaszem.
Dla innych...
fałszywym prorokiem.
Muszę przekonać niewierzących.
Jeśli pójdą za mną, przerwiemy produkcję Przyprawy.
Tylko tak dotrę do Imperatora.
Twój ojciec nie wierzył w zemstę.
Cóż, ja wierzę.
Co się dzieje?
Za ostre dla niego?
- O co chodzi? - W jedzeniu jest Przyprawa.
Ładnie mu będzie z niebieskimi oczami.
Nie kpij.
Zasługuje na szacunek. To zdolny wojownik.
Kobieto.
Chodź ze mną.
Oddajemy naszą wodę do studni.
Błogosławimy naszego brata, Jamisa.
Trzydzieści osiem milionów dekalitrów.
Choćbyśmy umierali z pragnienia, nie napijemy się tej wody.
Jest...
święta.
Woda Jamisa.
Istnieją tysiące podobnych miejsc.
Mając odpowiednio dużo wody,
Lisan al-Gaib odmieni oblicze Arrakis.
Przywróci drzewa. Przywróci...
Zielony Raj.
Tak wiele dusz.
Nie marnuj wody, nawet dla zmarłych.
- Czemu mi to pokazujesz? - Ponieważ jesteś Bene Gesserit.
Rozumiesz proroctwa.
Matka Lisan al-Gaiba zostanie Wielebną Matką.
A nasza Wielebna Matka umiera.
- Mam zająć jej miejsce? - Tak.
Wierzysz w Paula?
Widziałem znaki.
Tak.
A jeśli odmówię?
Wówczas on nie jest Lisan al-Gaibem,
a ty nie masz żadnego celu.
Pozostanie oddać twoją wodę studni.
To wyróżnienie, prawda?
- Powinnaś czuć się zaszczycona. - Mam do wyboru to, albo śmierć,
więc wybacz mi brak entuzjazmu.
Jak się zostaje Wielebną Matką?
Zwyczaje są różne, zależnie od kultury. Nie wiem, jak jest na Arrakis.
Boisz się.
Wielebne Matki przechowują wspomnienia wszystkich swoich poprzedniczek,
więc dostanę całe wieki bólu i smutku.
To niebezpieczne?
Zabójcze dla mężczyzn.
Tyle wiem.
Co was tak bawi?
Nie przejmuj się tym.
- Nie wierzycie w to? - Nie.
- To stare południowe wierzenia. - Południowe?
Południowe plemiona wierzą, że mesjasz wybawi nas od zła.
- Zatem nie wierzycie w Lisan al-Gaiba? - Wierzymy we Fremenów.
Chcąc kontrolować ludzi, mówisz im, że nadchodzi mesjasz.
Wówczas będą czekać. Całe wieki.
Teraz musimy się modlić.
- A on? - Stilgar?
Pochodzi z Południa. Nie zauważyłeś akcentu?
- Co się stanie z moją matką? - Wypije sok z czerwia.
To nie jest śmieszne. Ona umrze.
Tylko jeśli jest głupia i wypije truciznę.
Zamilcz! Modlimy się.
Nie wolno mi się bać. Strach jest zabójcą umysłu.
Strach to mała śmierć niosąca unicestwienie.
Stawię mu czoła...
Oto Woda Życia.
Ona uwalnia duszę.
Jeśli wypijesz...
umrzesz.
Jeśli wypijesz...
możesz zobaczyć.
Wypij!
- Co to jest? - WYPIJ.
Cośmy uczyniły!
Ona jest w ciąży.
- To żaden cud! - Widziałem na własne oczy!
"Matka Lisan al-Gaiba przetrwa Świętą Truciznę"
I tak też się stało. Jak zapisano!
- Tacy jak ona to zapisali! - Nie bluźnij.
Proroctwo się spełniło.
Mahdi musi być Fremenem!
Tylko nasz lud wyzwoli Arrakis!
Ona ma rację. Ma rację!
To żaden cud.
Moja matka była do tego szkolona.
Transmutacja trucizn to umiejętność Bene Gesserit.
Nie jestem Mahdim.
Nie będę wam przewodzić.
Chcę się od was uczyć.
Pozwólcie mi walczyć. Tylko o to was proszę.
Mahdi jest zbyt pokorny, aby otwarcie przyznać, kim jest.
To nas tylko utwierdza w wierze!
Jak zapisano!
Jak się czujesz?
Lepiej.
A ona?
Bała się, ale...
nic jej nie jest.
Paul.
Ona mówi do mnie.
Wierzy w ciebie.
Mówi...
"Kwisatz Haderach, wskaż nam drogę."
Jesteś tak blisko.
Jeszcze jeden krok i zostaniesz Kwisatz Haderach.
Tylko jeden krok.
Musisz zrobić to, co ja. Musisz wypić Wodę Życia.
Twój umysł się otworzy i zobaczysz.
Zobaczysz!
Piękno i horror!
Jeśli chcesz walczyć, najpierw musisz nauczyć się
jak być jednością z pustynią.
Masz tu namiot i zapasy jedzenia.
Chcę, byś przekroczył ten mały erg i wrócił.
Podróżuj nocą.
- Umiesz używać parakompasu? - Tak.
- Coś jeszcze powinienem wiedzieć? - Oprócz czerwi i Harkonnenów,
uważaj na pająki.
Stonogi są okropne. Choć nie te duże.
Są nieszkodliwe.
Uważaj na te mniejsze.
Nigdy nie słuchaj dżinów.
- Dżinów? - Tak.
Duchów pustyni.
Szepczą w nocy.
Mogą cię opętać.
Mówię poważnie, bądź ostrożny. To demony.
Nie żartuję. Nie słuchaj ich.
On nie da sobie rady.
Stilgar wysyła go na śmierć.
- Co chce udowodnić? - Jak myślisz?
"Prorok będzie znał pustynię."
Moim zdaniem tak będzie lepiej.
O co chodzi?
Martwisz się o niego?
Jest inny niż pozostali obcy.
Szczery.
Jamis.
Chodzisz jak pijana jaszczurka.
- Do tej pory nieźle mi idzie. - Bo nie jesteś na terytorium czerwi.
Trzeba zakłócać rytm.
W ten sposób.
To ciekawe, bo w podręcznikach, które studiowałem,
antropolodzy mówią, że prawidłowy chód wymaga...
Nieważne. Kontynuuj, proszę.
Tylko ja wierzę, że dożyjesz do lata.
Pozostali dają ci dwa tygodnie.
Musisz wiedzieć, jak działają pułapki wiatrowe.
Więc słuchaj. Są proste, ale wymagają uwagi.
To tutaj wychwytuje wilgoć,
i przenosi ją do zbiornika.
Tu są filtry.
Trzeba je wymieniać co trzy dni.
Co?
Przestań tak na mnie patrzeć.
Trenuje z Fremenami.
Niedługo wróci, nie martw się.
Masz rację. Jeśli mamy chronić twojego brata,
potrzebujemy poparcia wszystkich Fremenów.
Musimy nawrócić wszystkich niedowiarków.
Zaczynając od najsłabszych.
Bezbronnych.
Tych, którzy się nas boją.
Hej, spadaj stąd.
- Wszystko gra? - Tak.
Biegiem!
Ładuj!
Chani!
Przeładuj!
Przeładuj.
Uważaj!
- Wyłącza osłonę tylko podczas strzału. - Wiem! Niby co próbuję zrobić?
Sprowokuję go. Czekaj na sygnał.
Teraz!
Cholera!
Byliście świadkami.
Wiedział, co się wydarzy i uratował jej życie.
Zobaczył to.
Widzi przyszłość.
Muad'Dib lubią jego zapach.
- Kto cię nauczył tak walczyć? - Moi starzy mistrzowie.
Miałem ich za przyjaciół.
Wszyscy zginęli razem z moim ojcem.
Walczycie z Harkonnenami od dziesięcioleci.
Moja rodzina walczy od wieków.
Wiem o nich wszystko. Znam nawyki i sposób myślenia.
Wy znacie pustynię. Okiełznaliście jej siłę.
Wspólnie możemy ich powstrzymać. Zakopać w piasku, gdzie ich miejsce.
Aby ta planeta znów należała do was.
Co mielibyśmy zrobić?
A ty co byś zrobił?
Ja? Uderzyłbym dalej na północy.
- Zatem udałbym się na północ. - Tam bardzo łatwo zginąć.
Zatem umrę. Może i ty także.
Ale pozostali pójdą dalej.
I nie zatrzymają się, póki Fremeni nie będą wolni.
Zasługuje, by dołączyć do Fedajkinów.
Potrzebuje imion.
To prawda!
Widzę w tobie siłę.
Jesteś jak usul.
Podstawa filaru.
Chodź tu.
Będziesz znany pośród nas jako Usul.
Fedajkin jest wojownikiem i potrzebuje wojennego imienia.
Sam musisz je wybrać.
Jak nazywacie...
te małe pustynne myszy?
- Muad'Dib? - Muad'Dib.
Nie, nie, nie.
Muad'Dib ma w sobie mądrość pustyni.
Muad'Dib...
tworzy własną wodę.
Konstelację, która wskazuje na Gwiazdę Północną, też zwiemy Muad'Dib.
"Ten, który wskazuje drogę".
To silne imię.
Odtąd jesteś naszym bratem.
Paul Muad'Dib Usul.
Muad'Dib Usul.
Usul.
Hej! Stilgarze!
Ojcze, odnalazłem swoją drogę.
Zapiera dech w piersiach.
Spójrz. Przyprawa.
Arrakis jest piękne przed zachodem.
Czy tam, skąd pochodzisz, woda naprawdę spada z nieba?
Owszem.
Na Caladan czasem pada tygodniami.
Wyobraź sobie wodę zamiast piasku.
Budujemy zamki na klifach, wysoko ponad morzem.
Jeśli zanurkujesz, nie sięgniesz dna.
- Zanurzasz się? - Tak, to się nazywa "pływanie".
Nie wierzę ci, Usul.
Usul...
Jak brzmi twoje sekretne imię?
Sihaya.
- Co to znaczy? - "Pustynne Źródło".
"Pustynne Źródło"...
- Podoba mi się. - Ja go nie lubię.
To z jakiejś głupiej przepowiedni.
- Wolę Chani. - W takim razie ja też.
Myślisz, że Stilgar mnie nauczy?
- Jeździć? - Tak.
- Nie. Tylko Fremeni to robią. - Myślałem, że już nim jestem.
Z imienia, ale nie z krwi.
Twoja krew pochodzi od książąt i wielkich rodów.
My tutaj ich nie mamy.
Jesteśmy sobie równi, mężczyźni i kobiety.
Troszczymy się o wspólne dobro.
Bardzo bym chciał być równy tobie.
Paul Muad'Dib Usul...
może mógłbyś zostać Fremenem.
Może wskażę ci drogę.
Rabbanie.
Ataki Fremenów na twojej warcie.
Miałeś przywrócić pełną produkcję Przyprawy.
Znasz konsekwencje porażki?
Imperator odbierze nam kontrolę nad Przyprawą.
- Zaciśnij uścisk, Rabbanie... - Tak, wuju.
..inaczej poczujesz moją dłoń na szyi.
Usul?
Już dobrze.
Hej.
Jestem tu.
Dawno nie miałeś tych koszmarów.
Opowiedz mi.
Nic nie jest wyraźne. Widzę tylko fragmenty.
Jestem na Południu i podążam za kimś.
To wywołuje Świętą Wojnę.
Miliony ludzi umierają z głodu...
przeze mnie.
Od dawna jesteś wystawiony na działanie Przyprawy.
To powoduje dziwne sny.
Dziś ważny dzień.
- Możemy poprosić, by Stilgar to przełożył. - Nie trzeba. Nic mi nie jest.
Usul.
Sam go dostroiłem.
- Proszę. - Dzięki.
Nie próbuj nam zaimponować. Jesteś odważny - wszyscy to wiemy.
Bądź... naturalny.
Bądź bezpośredni. Nie wymyślaj.
- Nie będę. - Mówię poważnie.
Nie zamierzam patrzeć, jak ośmieszasz moje nauki.
Nie ośmieszę cię. Rozumiem.
Shai-Hulud zdecyduje, czy będziesz Fremenem, czy zginiesz.
Hej, Muad'Dib!
Nie przynieś nam wstydu! Przywołaj wielkiego!
Nie martw się. Stilgar dobrze go wyszkolił.
Wystarczy tych żartów.
To ostateczny test.
Niżej.
Dobra.
Nie aż tak wielkiego!
Jest dobrze!
No dalej!
Jesteś jeźdźcem!
Jak zapisano.
Wielebna Matko!
Muad'Dib zawarł pokój z Shai-Hulud.
Przywołał wiekowego czerwia.
Największego, jakiego widziano.
Jak zapisano!
"Shai-Hulud pokłonią się chłopcu z Zewnętrznego Świata."
Chwała Stwórcy i jego dziełu.
Czyż Shai-Hulud nie poznałby Mahdiego na swej drodze?
Nieście słowo.
Wiem, że tak.
Nasze zadanie na Północy już prawie wykonane.
Wierzą w Paula.
Teraz podążymy na Południe.
Są tam miliony fundamentalistów.
Będą go chronić.
Kwisatz Haderach urodzi się na Południu.
Będziesz przy mnie na zawsze?
Póki oddycham.
Co się stało?
- Chani. - Wyczuwam kłopoty.
O czym ty mówisz?
- Chani, co masz na myśli? - To, jak na ciebie patrzą.
Oddają ci cześć.
Fedajkini liczają twoje zwycięstwa. Mówią, że widzisz przyszłość.
- Szepczą: "Lisan al-Gaib". - Nie jestem mesjaszem.
Jestem Fedajkinem z Siczy Tabr.
Mimo to żyje z nami Bene Gesserit,
która podsyca płomień legendy, głosząc, że jesteś wybrańcem.
Wielebna Matko!
Twoja lektyka jest gotowa!
Ona mówi, że powinieneś iść z nami.
Wiesz, że nie mogę.
- Pyta: "dlaczego?" - Muszę kontynuować walkę tutaj,
aby chronić was na Południu.
Mówi, że wie, kiedy kłamiesz.
Powiedz jej, że to przez matkę i jej niebezpieczne opowieści.
Co mówi?
Że zaślepia cię miłość.
Przypomina, że musisz zachować rękę dla najbardziej strategicznego sojuszu.
Zastanawia się też, dlaczego nie wierzysz w to, kim jesteś.
Wierzę. Wierzę, że coś znaczę dla tych ludzi.
I wierzę, że przysłużę się tej wojnie.
Jesteśmy niemal u bram miasta.
- Nie to miała na myśli. - Wiem, o co jej chodzi.
- Sądzisz, że nie czuję wagi proroctwa? - To żadne proroctwo.
Opowiadasz tę historię, jakby należała do nich, choć jest twoja.
Zasługują, by prowadził ich jeden ze swoich.
Widzę, co zrobiłyście z tym światem, i łamie mi się serce.
- Dałyśmy im nadzieję. - Nieprawda!
Wielebna Matko, musimy ruszać!
Będziemy na ciebie czekać.
Wszystkie.
Te burze wyglądają groźnie.
Są Strażnikami Południa.
Czeka nas trudna przeprawa... ale Shai-Hulud jest silny.
MAGAZYN PRZYPRAWY Arrakeen
- Ile? - Straciliśmy 80 procent zbiorów.
Panie, nie powinieneś opuszczać strefy bezpieczeństwa.
Jakiej strefy?! Szczury już weszły do środka!
- Fremeński demon może być z nimi. - Liczę na to!
Śledzimy ich, panie.
Dziś Muad'Dib umrze!
Szczury szybko się przemieszczają.
Ruszać się!
- Gdzie on jest? - Wciąż brak śladu, panie.
Wszystko muszę robić sam!
- Otwórz zasięg! - Otwarty.
Formy życia. Delta, delta, delta.
Zgubiłem ich.
- Ognia! - Tak, panie.
Muad'Dib!
Pokaż się!
Muad'Dib!
Za Muad'Diba!
Muad'Dib.
Jakiś nowy prorok.
Już wcześniej mieliśmy utarczki z Fremenami.
Nigdy na taką skalę.
Zatem, droga córko...
co proponujesz w temacie proroka?
Jeśli Muad'Dib jest postacią religijną...
nie można użyć siły.
Represje sprawiają, że religia rozkwita.
Skończy się na twoim upokorzeniu.
- Nie doceniasz moich Sardaukarów. - A ty nie doceniasz siły wiary.
Jej Wysokość znów udowadnia, że była moją najbystrzejszą uczennicą.
- Zabójcy? - Nie.
Prorocy są silniejsi po śmierci.
Niech konflikt na Arrakis eskaluje w wojnę.
Wówczas zaprowadzisz pokój. Jako wybawca.
Byłabyś wspaniałą cesarzową.
Muad'Dib. Prorok.
"Ten, który wskazuje drogę."
To są nasze własne wzorce religijne.
Nasze dzieło.
Muad'Dib to nazwa skaczącej myszy.
Niespotykane imię wojenne dla Fremena.
- Co jeśli Paul Atryda wciąż żyje? - Wystarczy!
Nikt nie może o tym usłyszeć. Nawet twój ojciec. Zrozumiano?
Tak, Wielebna Matko.
Jeśli Paul żyje, najpewniej zna prawdę.
Gdy Wielkie Rody dowiedzą się, że twój ojciec stoi za zagładą Atrydów,
czeka go wojna i utrata tronu.
Gdzie szukać nadziei?
Nadziei?
Jesteśmy Bene Gesserit. Nie mamy nadziei, jedynie plany.
Paul nie jest jedynym kandydatem.
Najmłodszy siostrzeniec Barona, Feyd-Rautha Harkonnen, odziedziczy Arrakis.
Może stanowić rozwiązanie.
- Feyd-Rautha? Jest niezrównoważony. - To nieistotne.
Pytanie brzmi: czy możemy go kontrolować?
Zamierzam się tego dowiedzieć.
Macie ochotę na świeże mięso, moje skarby?
Płuca? Wątroba?
Co wolicie? Słyszałem, że dziś będą duże.
Nowe ostrza specjalnie na tę okazję,
Na-Baronie Feyd-Rautha.
Źle wyważone. Czubek trzeba naostrzyć.
Chodź.
Nie umrę jak głupiec. Zabij mnie teraz.
Dziś nie dostaniesz narkotyku, Atrydo.
W świetle naszej czarnej gwiazdy
witamy na tej wyjątkowej uroczystości
umiłowanego przywódcę, Barona Vladimira Harkonnena.
Razem będziemy świadkami
spektaklu krwi i honoru,
jaki rozegra się z okazji Świętych Urodzin
ukochanego na-Barona, Feyd-Rautha.
Witajcie w Giedi Prime, siostry. Ufam, że podróż była wygodna.
Przebyłyśmy szmat drogi, aby patrzeć, jak kandydat ryzykuje życiem, Lady Fenring.
Bez obaw. Walczą jedynie na pokaz.
Będziemy mogły dobrze mu się przyjrzeć.
Feyd-Rautha!
Na cześć na-Barona Feyd-Rautha
przygotowaliśmy specjalną atrakcję.
Oto ostatnich trzech osobników z rodu Atrydów.
Jeden nie jest odurzony.
Ten robak idzie prosto.
- Trzeba odwołać walkę. - Nie psuj urodzin mojego siostrzeńca.
Wszystkiego najlepszego, mój drogi.
- Dlaczego nie przerywają? - Ktoś tu snuje własne plany.
Pokaż, kim jesteś.
Oto i on.
Cofnąć się!
Nie podchodzić!
Dobrze walczyłeś, Atrydo.
Feyd-Rautha! Feyd-Rautha!
W istocie imponujący.
Niewolnik nie został odurzony.
Próbowałeś mnie zabić?
Rano byłeś playboyem. Bali się ciebie i zazdrościli.
Wieczorem zostałeś bohaterem. To mój prezent dla ciebie.
Powinienem cię utopić w tej wannie.
Nie bądź porywczy.
Mam też inny prezent.
Większy.
Arrakis.
A co z Rabbanem?
Nie wykonał swojego zadania.
Zostanie przeniesiony.
Okiełznaj Arrakis, Feyd.
Daj nam Przyprawę, a uczynię cię Imperatorem.
Imperatorem?
W jaki sposób?
On pomógł mi zniszczyć Atrydów.
Użyczył swojej własnej armii. To poważne przestępstwo.
Gdyby to wyszło na jaw, Wielkie Rody powstaną przeciw niemu.
A wówczas...
kto zasiądzie na tronie?
Feyd-Rautha Harkonnen!
Śledzisz mnie.
Czyżby?
Mogłam się zgubić.
Wskażesz mi wyjście z tego labiryntu, na-Baronie?
Spotkaliśmy się już, prawda?
Nie sądzę.
Jestem Lady Margot Fenring.
- Przybyłam uczcić twoje wejście w dorosłość. - Nie masz prawa tu być.
- Jak minęłaś strażników? - Strażników?
Mogę spytać, co tu robisz?
Nie bierzesz udziału we własnym święcie.
- Jesteś Bene Gesserit. - Skąd ta myśl?
Już pamiętam.
Śniłem o tobie zeszłej nocy.
- Przyjemny sen, mam nadzieję. - Nie kpij ze mnie, kobieto.
Nie śmiałabym.
Znam wasze sztuczki.
Co wiesz o Bene Gesserit?
Powiedz.
- Coś nie tak? - Nie poznaję tego miejsca.
To skrzydło dla gości.
Dokąd idziesz?
Do moich komnat.
Chodź... do... mnie.
Uklęknij.
Włóż prawą rękę do pudełka.
To socjopata. Bardzo inteligentny.
Nieustępliwy, okrutny.
Silnie motywowany przez honor.
Pragnie być krzywdzony. Kocha ból.
- Czy można go zmienić? - Można go kontrolować.
Jest wrażliwy seksualnie.
I jak?
Linia krwi jest bezpieczna.
Płeć żeńska, zgodnie z życzeniem.
Spisałaś się, Margot.
Wybacz, ale dlaczego sama nie przeprowadziłaś próby?
Pełnię rolę matki.
Wiedząc, co zaszło pomiędzy nim i jego rodzicielką...
nie byłabym skuteczna.
A co między nimi zaszło?
Zabił ją.
Pożądanie i upokorzenie.
Takie są jego dźwignie.
Jeśli Feyd-Rautha zwycięży na Arrakis,
będziemy wiedziały, jak go kontrolować.
Chwała na-Baronowi Feyd-Rutha!
Nowemu gubernatorowi Arrakis.
Uwolnij mnie od fremeńskiego demona.
Feyd-Rautha! Feyd-Rautha!
♪ Znowu w drodze z idiotami... ♪
♪ Co za los... ♪
♪ Kombinezon pełen moczu... ♪
♪ W rękach wiecznie tylko piach... ♪
♪ Ocal mnie przed kretynami... ♪
♪ Obca kraino, obcy świecie... ♪
Zaczynamy.
- Jak jest? - Cud miód.
- Dobrze się z tobą pracowało. - Serio?
Na radarze czysto.
Pora na ucztę.
Pyszności.
- Tak, mam odczyt... - Robale się zbliżają.
- Przygotuj się na dokowanie. - Może być gorąco.
Podkręć! Dawaj wyżej!
Stój!
- Mina! - Szybko!
Wschód!
- Wynośmy się stąd! - Uwaga!
Nie uciekajcie, walczcie!
Fremeni nas załatwią.
Matko święta.
Kurwa!
Poznałem twoje kroki...
staruszku.
Szczeniaku.
Szczeniaku!
Po bitwie o Arrakeen
wynegocjowałem transport do domu dla ocalałych.
Dzięki nim.
Dlaczego zostałeś?
Przez rządzę krwi.
Chciałeś głowy Rabbana?
Muad'Dib doprowadza Rabbana do szaleństwa,
więc dola przemytnika zaczęła się opłacać.
Gurney Halleck, przemytnik.
Paul Muad'Dib.
Słyszałem liczne historie.
Żadna nie była miła.
Widzisz, jak się boją?
Przy ograniczonych zasobach...
pozostaje nam tylko strach.
Ilu masz ludzi?
- Dwustu. - Dwustu?!
Wiesz, jakie to stwarza możliwości?
To wspaniali wojownicy. Duncan mówił, że są ich miliony.
- Owszem, na Południu. - Na co więc czekasz?
Wystarczy kilka tysięcy, żeby zawładnąć planetą.
Spełnij marzenie ojca. Czego się boisz?
Kultu.
Wcześniejsze więzy przyjaźni ustępują miejsca religii.
Muad'Dib, Prorok.
- Co w tym złego? Wykorzystaj to. - To nie takie proste.
Masz możliwość pomścić ojca, a boisz się użyć swojej siły?
Przyprawa otworzyła mi umysł.
Potrafię przewidywać różne rzeczy.
Jeśli pójdę na Południe, wszystkie wizje ukazują horror.
Miliardy ciał w całej galaktyce.
I wszyscy umierają z mojej winy.
Bo tracisz kontrolę?
Bo ją uzyskuję.
To sporo wody.
Chani.
No co? Sam widzisz, że sobie nie radzi.
Należy do rodziny.
Poważnie?
Co sądzisz o cudzoziemcu?
Ja myślę, że zwiastuje kłopoty.
A ja fam Usulowi.
Nie trzeba być prorokiem, by wiedzieć, co nas czeka.
Twoja ścieżka prowadzi do wojny.
Wiesz o tym.
Wojna nadejdzie.
Co zrobisz, gdy poczujesz jej oddech na szyi?
Oprócz armii na Południu jest też inną możliwość.
Siła ognia...
której ci brakuje.
I tu wkraczam ja.
Wiem, gdzie twój ojciec ukrył rodzinne atomówki.
Każdy ród posiada arsenał atomowy.
Sądziłem, że nasz przepadł.
To wielka rzecz, Chani. Może zmienić wszystko.
Mógłbym wycelować bomby w główne pola Przyprawy.
Ten, kto ma moc zniszczenia, sprawuje kontrolę.
Czyli ty możesz mieć kontrolę, ale my nie?
Obiecywałeś, że nie chcesz władzy.
Nawet teraz mi nie ufasz...
Bo jesteś obcym. Jak twój przyjaciel.
Nie jestem obcym.
Dla mnie nie. Dla pustyni - tak.
Pozostaję wierny tobie i Fremenom.
Robię to dla dobra nas wszystkich.
Wierzysz mi?
Porozmawiam ze Stilgarem.
Tam.
Każdy mógłby je znaleźć.
- Niezbyt mądre. - Taki był zamysł.
Nikt tam nie szukał, bo to zbyt oczywiste miejsce.
Niezbyt mądre.
- Znalazłeś je? - Nie szukałem.
Ile jest głowic?
Wystarczy, by rozpirzyć planetę.
Nie dosłownie!
Wiecie, co miałem na myśli.
Twój kod genetyczny jest kluczem.
Oto dziedzictwo twojego prapradziadka.
92 głowice atomowe rodziny Atrydów.
To prawdziwa siła.
Dziennik Imperialny. Rok 10191.
Ósmy komentarz.
Nieczęsto otrzymujemy raporty z południa Arrakis.
To jałowe ziemie chronione przez burze piaskowe,
które ciągną się na tysiące mil w strefie równikowej.
Wiara jest tam niezbędna do przetrwania.
Dla misjonarek Bene Gesserit to bardzo podatny grunt.
Od nich usłyszeliśmy o tajemniczej postaci,
która pobudza wyobraźnię południowych plemion.
Nowa Wielebna Matka z Północy...
głosi rychłe nadejście Lisan al-Gaiba.
"Głosu z Zewnętrznego Świata".
Na Południu kwitnie religijna żarliwość,
a na Północy Muad'Dib dławi produkcję Przyprawy.
Wszystko wskazuje na eskalację wojny.
Musi być sam.
Inaczej walczą ze sobą do śmierci.
- W jakim wieku? - Bardzo młode.
Moją córkę ciekawi, jak to się robi.
Cicho.
Woda Życia.
Posłuchaj mnie.
Do świątyni wkrótce przybędzie mężczyzna, który może poprosić o rytuał.
Wielebna Matko, to zakazane.
- Kwestionujesz proroctwo? - Żaden mężczyzna nie przeżyje.
PODEJMIE PRÓBĘ!
Co się dzieje!?
Chani!
Chani.
Sicz Tabr.
Stara dobra artyleria.
Genialne.
Dosłownie topimy skały nad ich głowami.
Chcę ruszyć w teren. Przygotować oddziały.
Panie, zalecam, abyś został w środku…
Zanieście ciało do mojej kwatery.
Moje skarby są głodne. Nic nie jadły podczas lotu.
Co ty tu robisz?
Jest wczesny ranek, więc co ty tu robisz?
- Całuj mi stopy, bracie. - Wypatroszę cię!
Upokorzyłeś nasz ród. I upokorzyłeś mnie.
Całuj... albo zginiesz.
Jesteśmy kwita.
Jeśli znów przyniesiesz nam wstyd...
to będzie ostatni raz.
Wszyscy zginęli!
Ogień zabrał mi wszystkich.
Nawet nie wyszli ze statku. Nie mają honoru!
Atakują na całej Północy.
To wezwanie na radę wojenną na Południu.
Wszyscy wodzowie muszą się stawić.
Czekają na ciebie, Muad'Dib.
Usul, na Południu...
tylko przywódcy mogą zabrać głos.
- Musisz zająć moje miejsce. - Nie mogę.
To dobry moment, by skrzyżować ostrza.
- Jestem słaby, łatwo mnie zabić. - Prędzej odetnę sobie dłoń.
Potrzebujemy Lisan al-Gaiba, by przewodził naszym ludziom.
- Wiesz, co myślę o tym wszystkim? - Nie obchodzi mnie to! Wierzę w ciebie!
Nie przewidziałem tego.
Oni jeszcze tu wrócą.
Polecieli uzupełnić amunicję.
Ustawiamy dudniki.
- Przenosimy wszystkich na Południe. - Zostanę i będę was osłaniał.
- Żartujesz? - Nie mogę iść z wami.
Wiesz, dlaczego.
- Ja też zostanę. - Nie ma mowy!
- Paul... - To rozkaz! Idziesz z nimi!
Będziesz chronić moją matkę.
- Mój panie. - Muad'Dib.
Nikt nie odejdzie bez ciebie.
Ja nie mogę iść.
Boi się fundamentalistów.
I słusznie.
Nie opieraj się.
Mów do mnie, Jamisie.
Widzisz tylko fragmenty.
Nie dostrzeżesz przyszłości, nie znając tego, co minione.
Aby otworzyć umysł, musisz wypić Wodę Życia...
wówczas zobaczysz wszystko.
Wprawny myśliwy wspina się na najwyższą wydmę.
Musi sięgać wzrokiem...
najdalej, jak może.
Musisz widzieć.
Musisz wypić Wodę Życia.
Twój umysł się otworzy...
i zobaczysz.
Świat zdecydował za nas.
- Jeśli pójdę, mogę cię stracić. - Nie stracisz.
Paulu Atrydo.
Dopóki pozostaniesz sobą.
Przejdę z tobą przez burze. Pójdziemy na Południe.
Zabierzemy wszystkich w bezpieczne miejsce.
A później zrobię to, co trzeba.
- Gdzie? - Szpieg. Zostawili ją.
- Po innych nie ma śladu. - Chowają się w burzy.
Przekaż to Baronowi:
Północ jest wyzwolona i bezpieczna.
- Można wznowić zbiory. - Tak, na-Baronie.
Zabiłaś dziewięciu jednym ostrzem.
- Nie chce mówić. - Powiedz jej, że nic nie szkodzi.
Wiem już wszystko.
Została tylko przyjemność.
Nie wolno ci tu wchodzić, nieznajomy.
Odejdź, albo zginiesz.
Powinnaś mnie lepiej przywitać.
Jeśli wypijesz - umrzesz.
Jeśli wypijesz - możesz zobaczyć.
Od teraz masz wgląd w naszą przeszłość,
więc możesz zobaczyć własną przyszłość.
Bracie... Ukochany bracie.
Nie jesteś gotów na to, co nadchodzi.
Dowiesz się teraz prawdy o naszej rodzinie...
i to zrani cię do głębi.
Paul...
Nie martw się. Jestem przy tobie.
Kocham cię.
- Kto o tym wie? - Tylko ty, Wielebna Matko.
Dobrze.
- Gdzie pozostali? - Właśnie przybyli z Północy.
ZNAJDŹ JĄ.
Paul?
Paul.
Jestem tu.
Co się stało?
Co mu się stało?!
Nie żyje.
Parametry życiowe są niewykrywalne,
ale nie umarł.
Co mu zrobiłaś?
Nie, dlaczego sam miałby to zrobić? Dlaczego?
Bo jest Wybrańcem.
"Lisan al-Gaib odnajdzie drogę tam, gdzie nie stąpał żaden człowiek".
Oszalałeś!
Jego ciało walczy z trucizną i potrzebuje twojej pomocy.
Sama mu pomóż. To twoje dzieło.
Zrobiłaś to własnemu synowi, więc teraz mu pomóż!
Napraw to.
Możesz nie wierzyć w proroctwo, ale jesteś jego częścią.
A ty jesteś trucizną.
Ty i twoje kłamstwa...
ZRÓB TO.
"Powstanie z martwych...
dzięki łzom Pustynnego Źródła"
Dajcie mi kroplę Wody Życia.
Jak zapisano.
Łzy Pustynnego Źródła.
Kwisatz Haderach, wznieś się. Powstań!
Usul, jestem przy tobie.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Na pewno?
Dzięki tobie.
Przykro mi z powodu Chani.
W końcu zrozumie. Widziałem to.
- Widzisz? - Wizje są teraz wyraźne.
Widzę różne wersje przyszłości. Wszystkie na raz.
Otaczają nas wrogowie.
W wielu scenariuszach zwyciężają.
Jednak dostrzegam drogę.
Istnieje wąska ścieżka.
Widziałem nasz rodowód.
Zapisany w dziejach.
Jesteś córką Barona Vladimira Harkonnena.
Czy ojciec wiedział?
Nie znałam siebie, póki nie wypiłam trucizny czerwia.
Jesteśmy Harkonnenami.
I w ten sposób przetrwamy.
Będziemy Harkonnenami.
Musimy pomówić.
Trzeba to przerwać. Słyszysz?
- Możesz to powstrzymać. - Kobieto z Północy.
Wewnątrz kręgu panuje cisza. Wiesz, co robić, jeśli chcesz przemawiać.
Stilgarze, proszę cię. Dla dobra Arrakis.
Poprzez to proroctwo nas zniewolą!
Zdominują...
- Prosisz się o kłopoty. - To nie twoja sprawa.
Rabban Harkonnen zabił mi rodzinę i zostawił bliznę, żebym pamiętał,
więc nie zgodzę się z tobą.
Tylko przywódcy mogą mówić.
Jeśli chcesz zabrać głos,
musisz zająć jego miejsce po walce,
i oddać jego wodę studni.
Masz mnie za głupca, który pozbawi się najlepszych wojowników?
Kto rozbija własne ostrze przed walką?
Odbierz mi życie, Usul.
- To jedyna droga. - Ja wskazuję drogę!
Zwolnij.
Żaden człowiek pod tym dachem
nie stanie naprzeciw mnie!
Matki ostrzegały was przed moim przybyciem!
Bójcie się tej chwili.
Ty myślisz, że miałbyś szansę.
Lecz brak ci odwagi.
Co jeśli jestem Wybrańcem?
To może być dzień, o który modliłeś się całe życie.
Nawet teraz się modlisz. Do swojej babki.
Zmarła dziewięć księżyców temu.
Straciła oko, bo kamień uderzył ją w głowę w drodze przez Pas.
Miała dwanaście lat.
Wówczas ten świat miał rodzimą nazwę...
Diuna.
Lisan al-Gaib!
W koszmarach poicie wodą zmarłych
i to raduje wasze serca!
Mahdi.
Mahdi...
jaką przyszłość dla nas widzisz?
Zielony Raj.
Wskaż nam drogę!
To książęcy sygnet mojego ojca.
Jestem Paul Muad'Dib Atryda, Książę Arrakis!
Boska Dłoń mym świadkiem.
Jam jest Głosem z Zewnętrznego Świata!
Poprowadzę was do RAJU!
Lisan al-Gaib!
Paul Atryda żyje.
Rzuca wyzwanie mojemu ojcu.
Nigdy nie byłaś na Arrakis.
Jest imponująca. Sama zobaczysz.
- Przyłożyłaś do tego rękę? - Do czego?
Czy doradziłaś ojcu eksterminację Atrydów?
Oczywiście. Inaczej by do tego nie doszło.
- Chciałaś poświęcić całą linię... - I miałam rację.
Kwisatz Haderach jest formą władzy, jakiej nasz świat nie widział.
Jest władzą ostateczną.
Przez 90 pokoleń doglądałyśmy rodu Atrydów.
Byli obiecujący, lecz stali się buntowniczy.
Należało zakończyć ich linię.
Dlatego nadzorujemy wiele rodowodów.
- Mamy kilku kandydatów. - To spaliło na panewce!
Paul żyje. Jeśli pokona Feyd-Rautha, mój ojciec...
Twój ojciec straci tron bez względu na wynik.
Tylko w jeden sposób możecie pozostać u władzy,
a poprzez ciebie może także przetrwać nasz nadzór.
Jeden sposób.
Jesteś gotowa?
Przyuczałaś mnie całe życie, Wielebna Matko.
- Udasz się na północ z innymi? - Należę do Fedajkinów.
Podążam za przywódcą. Idę tam, gdzie trwa walka.
- Paul nie miał wyboru. - Nie będę walczyć dla niego.
Walczę za swoich.
Przyszłam życzyć ci powodzenia.
Powiedziałabym: "wzajemnie"...
ale ty już wygrałaś.
Chwycił przynętę.
Imperator jest bardzo uprzejmy.
Przybył punktualnie.
Jak przewidziałeś, Muad'Dib.
Nadchodzi prababka wszystkich burz.
Po co przyleciał? Odzyskałem kontrolę nad Przyprawą.
Co robimy?
Wyślij wiadomość do Wielkich Rodów.
Powiedz im, że Sardaukarowie zaatakowali Arrakis,
a równowaga została zaburzona.
Jest z nim cała armia.
Gdy burza uderzy w ten grzbiet,
Gurney otworzy ci drogę, Stilgarze, abyś mógł wejść od zachodu
i ściągnąć na siebie uwagę systemów obronnych.
Następnie ty, Chani, zaatakujesz z Fedajkinami od wschodu,
wewnątrz zagłębienia.
Ja wejdę prosto od północy z oddziałami fundamentalistów.
A ja podam Arrakeen na deser.
Pamiętajcie, że Imperator musi przeżyć.
Niech żyją wojownicy!
Baronie,
czy domyślasz się, kim jest ten Muad'Dib?
To jakiś fanatyk, Wasza Wysokość. Tyle wiemy.
- Więcej! Daj mi coś więcej. - To szaleniec!
- Szalony? - Jak wszyscy Fremeni.
I nic więcej nie wiecie? Poważnie?
Muad'Dib nie żyje...
albo kryje się w południowych burzach - na jedno wychodzi.
- Mówią prawdę. - Wasza Wysokość,
burza, która nadchodzi, zagraża naszym osłonom.
Zalecamy powrót na orbitę.
Góry nas osłonią...
Wasza Wysokość.
Baronie, czy kiedykolwiek badałeś południowe regiony Arrakis?
Cały obszar nie nadaje się do zamieszkania.
To powszechna wiedza.
Na tym "niezamieszkanym" Południu
- wykryto ślady działalności człowieka. - Nie wiedziałem.
Przysięgam, że nie wiedziałem.
Muad'Dib żyje.
Muszę go znaleźć.
Niech żyją wojownicy!
Ognia!
Sardaukarzy! Do broni!
Sardaukarzy!
Dziadku.
Umierasz jak zwierzę.
Muad'Dib.
Zabierzcie więźniów do rezydencji,
a Saudarkarów zabijcie.
Ciało Barona ofiarujcie pustyni.
Rabban!
Patrzcie, kto powrócił z martwych.
To za mojego Księcia i przyjaciół.
Okręty wojenne...
To Wielkie Rody.
Gurney, już czas. Przyprowadź więźniów.
Mój Panie.
To jeszcze nie koniec.
Chcę, żebyś wiedziała...
że będę cię kochać póki oddycham.
Na orbicie czeka potężna armada.
Stoicie w obliczu inwazji, Fremeni.
Skąd pewność, że jestem celem Wielkich Rodów?
Może zaciekawi ich moja wersja wydarzeń?
Jestem Paul Atryda, syn Leto Atrydy, Książę Arrakis.
- Gurney. - Panie.
Wyślij ostrzeżenie do tych statków.
Jeśli zaatakują, zrzucimy bomby atomowe na wszystkie pola Przyprawy.
- Postradałeś rozum. - Blefuje.
Przemyśl swoje czyny, Paulu Atrydo.
ZAMILCZ!
Abominacja.
Wiadomość wysłana, panie.
Jako sługa Imperium, klękniesz u mych stóp!
U stóp?! Będziesz miał szczęście jeśli zachowasz głowę.
Wezmę rękę twojej córki.
Pozostanie bezpieczna.
Wspólnie będziemy rządzić Imperium.
Ale ty...
Musisz odpowiedzieć za mojego ojca.
Wiesz, dlaczego go zabiłem?
Ponieważ był mężczyzną, który kierował się sercem,
a ono nie nadaje się do rządzenia.
Innymi słowy...
twój ojciec był słabym człowiekiem.
Wystąp, albo wyznacz championa.
Jestem tutaj, Atrydo.
- Potrzebuję miecza. - Przyjmij mój.
Nie plam sobie rąk tym zwierzęciem.
- Pozwól mi walczyć. - To moje brzemię.
- Dlaczego tak ryzykuje? - Muad'Dib nas prowadzi.
Miło mi cię wreszcie poznać... kuzynie.
Kuzynie? Naprawdę?
Cóż...
zabijałem już wcześniej członków rodziny.
Niechaj twe ostrze skruszeje i pęknie.
Twoje zwierzątko?
Wymaga jakiejś specjalnej troski?
Dobrze walczyłeś, Atrydo.
Lisan al-Gaib!
Trzeba było uwierzyć. Wybrałaś złą stronę.
Stronę?
Ty najlepiej powinnaś wiedzieć...
że strony nie istnieją, Wielebna Matko.
Dług został spłacony.
Oszczędź mego ojca, a zgodzę się na małżeństwo i zasiądziesz na tronie.
Panie, Wielkie Rody odpowiedziały.
Odmawiają uznania twoich rządów.
Czekamy na rozkazy, Lisan al-Gaib.
- Prowadź ich do Raju. - Lisan al-Gaib!
Co się dzieje, mamo?
Twój brat atakuje Wielkie Rody.
Rozpoczęła się Święta Wojna.
Napisy: Mella91