ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: FoxyGroup
Διορθώσεις-Συγχονισμός: *g_poli*
Πάντα είχες άσχημα όνειρα.
Από τότε που ήσουν μικρή.
Ξυπνούσες ουρλιάζοντας στο κρεβατάκι σου.
Σαν να είχε φτάσει το τέλος του κόσμου.
Αλλά ο κόσμος σου δεν είχε αρχίσει καν να τελειώνει...
μέχρι το περασμένο καλοκαίρι.
Μέχρι τότε, είχες μια τέλεια παιδική ηλικία.
Κανένα πρόβλημα.
Καμιά ανησυχία, τίποτα κακό στον ορίζοντα.
Το θυμάσαι; Θυμάσαι την αίσθηση;
Η μαμά και ο μπαμπάς ήταν ακόμα ερωτευμένοι.
Και εσύ, η αγαπημένη τους κόρη.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή στο μπαλκόνι, όπου τα πάντα άλλαξαν.
Όταν τα χέρια του μπαμπά άρχισαν να τρέμουν.
Και είπε, πόσο περίεργο μέσα στη μέρα, να έχει σκοτάδι.
Αυτό ήταν το τέλος της τέλειας παιδικής σου ηλικίας.
Είναι σκλήρυνση κατά πλάκας.
Είναι περίεργο.
Η θλίψη εμένα με κάνει δυνατή.
Αλλά εσένα σε κάνει αδύναμη.
Περίμενα πολύ καιρό.
Αλλά η ώρα πλησιάζει.
Η ώρα να έρθω.
Και δεν μπορεί κανείς να με σταματήσει.
Εσύ θα εξαφανιστείς.
Και κανείς δεν θα το μάθει.
- Γεια. - Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
- Πάμε πάλι. Καλησπέρα, Τζον. - Καλησπέρα, Τζον.
Καλησπέρα. Χαίρομαι που σας βλέπω όλους.
Χαίρομαι που βλέπω τόσους πολλούς...
μετά την απογοητευτική προσέλευση της περασμένης βδομάδας.
Όμως, θα κάνατε τα πάντα να γλυτώσετε το μάθημα μαθηματικών, έτσι;
Λοιπόν, να μην καθυστερούμε άλλο.
"Μάκβεθ", ο Ντρου Φρέϊζερ.
Ο νέος σου γείτονας.
Νταν Τζόουνς, ο αντικαταστάτης του.
Γκας Φίλιπς, εσύ θα παίξεις τον Ντάνκαν.
Ο Πίτερ Λέϊν θα παίξει τον Μπανκούο.
Και η πιο σημαντική ηρωίδα στην Σκωτσέζικη τραγωδία.
Ποια θα παίξει την σκληρή, ύπουλη και όμορφη βασίλισσα;
Φέϊ Ντελούσι, έλα μαζί μας.
Έλα, Φέϊ.
Αντικαταστάτριά της θα είναι η Μόνικα Μέλντρουμ.
Μπορείς να χαμογελάσεις, Μόνικα. Επιτρέπεται.
Η Σάρα Σίμπσον θα παίξει τη Λαίδη ΜακΝτάφ.
Θα κάνεις πρόβες με τον Ντρου κάθε μέρα.
- Μην αρχίσω τώρα. - Μη δείχνεις τόση αυταρέκεια, Ντελούσι.
Ξέρεις γιατί τον πήρες τον ρόλο, έτσι δεν είναι;
- Λόγω ταλέντου; - Ταλέντο του κώλου.
Σε λυπάται, αυτό είναι όλο.
Πήρες τον ρόλο απο λύπηση.
Όλοι εδώ σε λυπούνται, επειδή ο πατέρας σου πεθαίνει.
Μην ακούς τι λέει αυτή η χαμένη. Ζηλεύει.
Σίγουρα είστε καλά;
- Ναι. - Τ' ορκίζεσαι;
- Αλήθεια. - Εντάξει, τα λέμε αργότερα.
- Αντίο. - Αντίο.
Καλή!
- Τι στο διάολο, Ντρου; - Κάνεις σαν να είδες φάντασμα.
- Μην το κάνεις αυτό! - Συγγνώμη.
- Ωραίες φωτογραφίες. - Ευχαριστώ.
- Πρέπει να φύγω. Έχω αργήσει. - Εντάξει. Γεια.
Ένας άντρας συνελήφθη για την απαγωγή και τον φόνο μιας έφηβης...
Φέϊ, δεν σ' άκουσα που μπήκες. Πως είσαι;
- Η ομίχλη είναι απαίσια. - Ναι, είναι χάλια.
- Ίσως γι' αυτό άργησε η μαμά. - Ναι, ίσως.
Πώς ήταν η μέρα σου;
Πήρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο, στην παράσταση του σχολείου.
Μπράβο. Αυτό είναι υπέροχο.
Η μαμά θα ενθουσιαστεί.
Το θύμα έμενε με τη θεία της και έφυγε απ' το σπίτι...
Είναι τρομερό. Δεν ήταν μεγαλύτερη από σένα.
Υποσχέσου μου ότι θα προσέχεις, γλυκιά μου.
- Μπαμπά, μην τρελαίνεσαι. - Θέλω να είσαι ασφαλής. Εντάξει;
Φέϊ...
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.
Μπορείς να μου μιλάς, αγάπη μου. Εντάξει;
Δεν πρόκειται να πάω πουθενά, προς το παρόν.
Παραλίγο να χαθώ.
- Τι κάνετε; - Καλά.
- Φέϊ; - Μια χαρά.
Πώς πήγε το σχολείο;
- Πες στη μαμά τα νέα. - Πες τα εσύ.
Δεν μπορείς να κρυφτείς απ' τους φόβους σου...
όσο σκληρά κι αν προσπαθήσεις.
Περίμενα τόσο πολύ.
Τόσο πολύ.
- Καλημέρα, κα Μπρέναν. - Καλημέρα, κα Ντελούσι.
- Φέϊ... - Γεια.
- Όλα καλά; - Ναι.
Υπέροχα μαλλιά.
Απίστευτο ότι είχα κι εγώ τόσο όμορφα μαλλιά.
Όχι! Όχι, πάλι!
Αυτό το ασανσέρ συνέχεια χαλάει. Ποτέ το άλλο.
Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό; Και τα δυο τα έβαλαν μαζί.
Παράξενο.
Θα σκοτώσει κανέναν καμιά μέρα.
Είναι επικίνδυνο.
Πρέπει να μιλήσω μ' αυτόν τον τεμπέλη τον ιδιοκτήτη.
- Δεν πρέπει ν' αργήσεις στο σχολείο. - Είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Καλά έκανε χθες και κατέβηκε απ' τις σκάλες.
Έχει νεανικά πόδια. Πρέπει να τα χρησιμοποιεί.
Κατέβηκα με το ασανσέρ χθες, κα Μπρέναν.
Μην είσαι χαζούλα. Σε είδα χθες να κατεβαίνεις απ' τις σκάλες.
Πολύ καλά.
Έχω να χρησιμοποιήσω τις σκάλες, από τότε που μετακομίσαμε.
- Αντίο, κα Μπρέναν. - Αντίο.
Γεια σου, αγάπη μου.
ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
Είναι ασφαλέστερο να είσαι αυτό που καταστρέφεις, παρά μιας καταστροφικής μανίας...
Εντάξει, σταμάτα.
Δεν πειράζει. Φέϊ, θέλω να χαλαρώσεις.
Πάρε μια ανάσα.
Είναι ασφαλέστερο να είσαι αυτό που καταστρέφεις...
παρά μιας καταστροφικής μανίας αμφίβολη ευχαρίστηση.
Είναι ασφαλέστερο να είσαι αυτό που καταστρέφεις, παρά μιας καταστροφικής μανίας...
Αμφίβολη ευχαρίστηση. Καταστροφικής μανίας αμφίβολη ευχαρίστηση.
Συγγνώμη, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Ξέρω τα λόγια, αλλά...
Μόνικα...
Σήμερα είναι η πρώτη μέρα πρόβας. Να το θυμάστε όλοι αυτό.
Σήμερα είναι η πρώτη μέρα πρόβας. Κανείς δεν θα σας κατακρίνει.
Και φυσικά, ούτε εγώ. Και κανείς δεν θα πληρώσει γι' αυτό.
Στο δωμάτιο προσωπικού έχει ένα DVD με τον Μάκβεθ του Ρομάν Πολάνσκι.
Η Φραντζέσκα Άνις δίνει μια υπέροχη ερμηνεία.
Θέλω να πας να ρίξεις μια ματιά.
- Θα πάω να το δω αμέσως. - Ωραία. Και χαλάρωσε, Φέϊ.
Στο μεταξύ...
Άντριου, έλα στην κεντρική σκηνή.
Είναι κανείς εδώ;
Βοήθεια!
Κάποιος να με βοηθήσει!
- Τι έγινε; Γιατί ουρλιάζεις; - Κάποιος με κυνηγούσε!
- Ποιος; - Δεν ξέρω!
Ποιος παίζει με τα φώτα μου;
Δεν ακούμπησα τα φώτα σου. Κάποιος με κυνηγούσε.
- Γιατί να σε ακολουθεί κάποιος; - Δεν ξέρω!
- Σίγουρα δεν το φαντάστηκες; - Δεν το φαντάστηκα! Κάποιος με κυνηγούσε!
Δημιουργείς σκηνή, Φέϊ;
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος δεν σου δίνει αρκετή λάμψη;
Αρκετά με τα παιχνιδάκια σας. Πηγαίνετε σπίτια σας.
Πάμε να φύγουμε, παιδιά.
- Πότε έφυγε η Μόνικα απ' την πρόβα; - Μετά από σένα. Λες να ήταν αυτή;
Λαίδη Μάκβεθ, δεν πίστευα ότι παίρνεις την υποκριτική τόσο σοβαρά.
Χέσε μας, Ντρου. Δεν είναι αστείο.
- Η Μόνικα Μέλντρουμ προσπαθεί να με τρελάνει. - Και μάλλον τα καταφέρνει.
- Ηρέμησε. - Με συγχωρείς.
Θες να σε πάω σπίτι;
Θα 'ρθει να με πάρει η μαμά μου.
- Τα λέμε αύριο, τότε. Γεια. - Γεια.
Πώς πήγε το σχολείο;
- Πώς πήγε η πρόβα; - Τέλεια. Τους καθήλωσα όλους.
Τα πάντα ήταν υπέροχα.
Σχεδόν πολύ καλά για να 'ναι αληθινά. Νοιώθω σαν να ζω στον Παράδεισο.
Ας υποθέσουμε ότι Υ-4=41.
Ποιος μπορεί να μου πει πόσο είναι το Υ;
Φέϊ;
- Φέϊ Ντελούσι; - Ναι. Τι;
Μόλις η Λαίδη Μάκβεθ ακούει ότι ο Ντάνκαν είναι κάτω απ' τις πολεμίστρες...
Μόλις δηλαδή τον ακούσεις να 'ρχεται, το σχέδιο ξεκινά μέσα στο μυαλό σου.
Ο μηχανισμός αρχίζει να δουλεύει.
Να το δοκιμάσουμε;
Λατρεμένη μου αγάπη, ο Ντάνκαν θα 'ρθει απόψε.
Πότε έρχεται απο 'δω;
Αύριο, όπως σχεδιάζει.
Ποτέ δεν θα δει τον ήλιο αύριο.
1,5 κιλό.
Σοβαρολογώ. Σίγουρα η ζυγαριά συνωμοτεί εναντίον μου.
Ήξερα ότι δεν έπρεπε να βάλω κραγιόν πριν ζυγιστώ.
- Έλα τώρα! - Έχω πεθάνει στην πείνα όλη τη βδομάδα!
Καληνύχτα, Μίρα.
- Είσαι καλά, Φέϊ; Το έφτιαξαν; - Έτσι νομίζω. Μόλις πήγε πάνω.
Δεν του 'χω εμπιστοσύνη. Είπαν ότι θα έπαιρνε μερικές μέρες. Πάρε αυτό.
Λυπάμαι, άργησες.
Φέϊ, εσύ είσαι;
- Ναι, κα Μπρέναν, εγώ είμαι. - Τι ήταν αυτός ο θόρυβος;
- Το ασανσέρ. - Με το χαλασμένο ανέβηκες;
Όχι, κα Μπρέναν. Με το άλλο.
- Καληνύχτα, κα Μπρέναν. - Καληνύχτα.
Φέϊ; Ανν;
Τι είναι, καλέ μου;
Ήρθε η Φέϊ;
Ανησυχώ γι' αυτήν.
Έφηβη είναι. Χρειάζεται τον χώρο της.
Μην ανησυχείς τόσο πολύ.
Δεν έχεις κανονίσει να δεις τις φίλες σου απόψε;
Ναι.
Τότε πήγαινε. Σε παρακαλώ.
- Πήγαινε. - Δεν χρειάζεται να πάω.
- Χαρά μου να μείνω... - Βγες.
Συγγνώμη, δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ.
Σχεδόν τελείωσα.
- Θα βγεις; - Ναι, με τα κορίτσια.
Έχει λαζάνια στον φούρνο.
Φέϊ!
- Φέϊ! - Τι συμβαίνει;
- Τι κάνεις; Είσαι καλά; - Ναι, έκανα τις εργασίες μου.
Εντάξει.
Κάτσε λίγο μαζί μου.
Σταμάτα! Παρακολουθείς τους πάντες!
- Αντίο, μπαμπά. - Αντίο, αγάπη μου.
- Πού είναι η μαμά; - Πήγε στη δουλειά πριν από ώρα.
Μόλις σ' άκουσα να της μιλάς.
- Έκλαιγε. - Ήταν το ραδιόφωνο. Ήταν ανοιχτό.
Εντάξει. Αντίο.
Αντίο.
Γεια.
- Έμαθες τα λόγια σου; - Τα περισσότερα. Εσύ;
Τα ίδια. Το τέλος της δεύτερης πράξης είναι πολύ δύσκολο.
Εμένα μου λες.
Αυτό είναι το πορτραίτο του φόβου σου. Αυτό είναι το στιλέτο.
Εντάξει, σταματήστε.
Παιδιά, τι γίνεται;
Φέϊ, πρέπει να γίνεις Μάκβεθ.
Να γίνεις το χέρι που οδηγεί το σπαθί.
Με καταλαβαίνεις; Θέλω να το κάνετε άλλη μια φορά.
Μόνικα, δώσε βάση σ' αυτό, εντάξει; Πάμε πάλι απ' την αρχή.
- Καλημέρα, κα Μπρέναν. - Τι;
- Μου παίζεις παιχνίδια; - Ορίστε;
Πριν ένα λεπτό, σε είδα να κατεβαίνεις απ' τις σκάλες.
Μην παίζεις παιχνίδια μαζί μου! Δεν είναι σωστό.
Κα Μπρέναν, μόλις βγήκα απ' το διαμέρισμα.
Μπορεί να είμαι ηλικιωμένη, αλλά είμαι καλά στα μυαλά μου.
Γι' αυτό, πήγαινε να παίξεις τα ανόητα παιχνίδια σου με κάποιον άλλον!
Περίμενε! Ποια είσαι; Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Σταμάτα!
- Την είδες; - Ποια;
- Μια κοπέλα που μου έμοιαζε. Μόλις βγήκε. - Κανείς δεν βγήκε.
Θα την είδες. Πρέπει να πέρασε τρέχοντας από δίπλα σου.
- Κανείς δεν βγήκε. - Κα Μπρέναν, δεν ήμουν εγώ αυτή που είδατε.
- Ήταν κάποια άλλη. - Φυσικά ήσουν εσύ.
Ποτέ δεν θα μπέρδευα αυτά τα όμορφα μαλλιά.
Τι στην ευχή έκανες στα μαλλιά σου;
Θεέ μου! Φέϊ, έχεις κοιταχτεί στον καθρέφτη;
Την είδα. Παραλίγο να την πιάσω.
Η κα Μπρέναν την είδε και της μίλησε. Νόμιζε ότι ήμουν εγώ.
- Ποια είδες; - Σταμάτα, θεότρελη.
- Θα μας πεις τι διάολο συμβαίνει; - Είναι κάποια που μου μοιάζει.
Τι σου συμβαίνει, Φέϊ;
Κάποια παριστάνει ότι είμαι εγώ και με τρελαίνει.
- Γιατί να το κάνει κάποιος αυτό; - Δεν ξέρω. Είναι παράλογα πράγματα.
- Πιστεύεις ότι είναι η Μόνικα Μέλντρουμ; - Βρίσκεται παντού.
- Δεν πιστεύω ότι η Μόνικα... - Φέϊ;
Στο γραφείο του καθηγητή, παρακαλώ.
Φέϊ, τα μαλλιά σου... Τι έγινε;
Φέϊ!
Αρκετά δύσκολα δεν είναι και χωρίς να κάνεις σαν τρελή;
Στ' αλήθεια πιστεύεις ότι αυτό χρειάζεται ο πατέρας σου αυτή τη στιγμή;
Πες μου τι σου συμβαίνει, Φέϊ. Ίσως να μπορώ να σε βοηθήσω.
Υπάρχει κάποια που παριστάνει ότι είμαι εγώ.
Όπως με την κα Μπρέναν στο ασανσέρ...
στο σχολείο τις προάλλες, έξω στο αυτοκίνητο.
Είναι σαν να έχω δίδυμη αδερφή.
Όποια κι αν είναι, είναι ίδια με μένα.
Θεέ μου!
Μαμά, με τρομάζεις.
Είχες μια δίδυμη αδερφή.
Ήσασταν ολόιδιες.
Είχα επιπλοκές όταν ήμουν έγκυος και...
την έχασα.
Όμως, γεννήθηκες εσύ.
- Την θάψατε; - Ναι.
Στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου.
Λάϊλα.
Την ονομάσαμε Λάϊλα Ντελούσι.
- Σ' αρέσει; - Είναι καταπληκτικό.
Σου πάει πολύ.
Κοίτα πώς μεγάλωσες.
- Έλα να σ' αγκαλιάσω. - Απλώς κουρεύτηκα, μπαμπά.
Έλα εδώ.
Το μωρό μου...
Να είσαι ευτυχισμένη, ασφαλής και δυνατή.
Όλα θα πάνε καλά, αν είσαι δυνατή.
Εντάξει;
Και μην στενοχωριέσαι εξαιτίας μου.
Σε κάνει αδύναμη.
- Δεν μπορώ να σε προστατεύω για πολύ ακόμα. - Μπαμπά, σε παρακαλώ.
Με συγχωρείς.
Μακάρι να μη μου είχατε κρύψει την ύπαρξη της Λάϊλα.
Το ξέρω. Η μητέρα σου μου είπε πόσο αναστατώθηκες.
Συγγνώμη.
- Εύχομαι να μην είχε πεθάνει, μπαμπά. - Κι εγώ το ίδιο.
Κι εγώ το ίδιο.
Να 'την.
- Θεέ μου! - Είσαι καταπληκτική!
- Πολύ εντυπωσιακή. - Μεγάλη αλλαγή.
Φέϊ... Παραλίγο να μη σε γνωρίσω.
- Σε γουστάρει τρελά. - Δεν ξέρω.
Αυτό είναι το πορτραίτο του φόβου σου.
Αυτό...
Αυτό είναι το πορτραίτο του φόβου σου.
Αυτό είναι το στιλέτο που σε οδήγησε στον Ντάνκαν.
Όλοι αυτοί οι δισταγμοί, εκπρόσωποι του πραγματικού φόβου...
θα γίνουν η ιστορία μιας γυναίκας δίπλα στη χειμωνιάτικη φωτιά...
που τη διηγείται η γιαγιά της.
Ντροπή! Γιατί έχεις τέτοια μούτρα;
Όλα τέλειωσαν κι εσύ κοιτάς το σκαμνί.
Καλά να περάσεις!
Αυτό είναι δικό σου.
- Ευχαριστώ. - Πρόσεχε. Καίει.
Λοιπόν, κανένα νέο απ' τη σατανική δίδυμη;
Θέλω να πω, τη σωσία που έλεγες.
- Σκατά. - Τι;
Η μαμά μου μού είπε χθες ότι είχα μια δίδυμη αδερφή που πέθανε πριν γεννηθώ.
- Λυπάμαι, δεν... - Δεν πειράζει.
Απλά, είναι λίγο περίεργο και θλιβερό.
- Ναι, σίγουρα. - Η μαμά μου πιστεύει ότι ο μπαμπάς...
επειδή είναι άρρωστος, μ' έκανε να θυμηθώ τη δίδυμη αδερφή μου υποσυνείδητα.
Πιστεύει ότι μια θλίψη μπορεί να ξεκλειδώσει μια άλλη.
Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Πολύ φιλοσοφημένο.
Μάλλον, έχει διαβάσει πολλά βιβλία αυτοβοηθείας.
Δεν ξέρω. Τώρα που γνωρίζω γι' αυτήν...
νοιώθω ότι μου λείπει.
Πάντα μου έλειπε κάτι, απλά δεν ήξερα ότι ήταν αυτή.
- Δεν θέλω να σε βλέπω στενοχωρημένη. - Το ξέρω.
Μισώ την ομίχλη. Είναι πολύ τρομακτική.
Φοβιτσιάρη. Μην ανησυχείς, θα σε προστατεύσω εγώ.
- Ευχαριστώ, αλλά δεν χρειάζομαι προστασία. - Εντάξει.
- Άλλαξες τα μαλλιά σου. - Και λοιπόν;
Δεν ξέρω. Φαίνεσαι διαφορετική.
Και δεν σ' αρέσει που φαίνομαι διαφορετική;
Όχι. Είναι ωραία.
Λοιπόν, πρέπει να πηγαίνω.
- Θα σε δω αύριο; - Ναι.
Καληνύχτα.
Γύρισα.
- Μπαμπά; - Φέϊ...
- Είσαι καλά; - Μια χαρά.
Τι έγινε;
Θα αποκοιμήθηκα διαβάζοντας το βιβλίο.
- Είσαι καλά; - Καλά είμαι. Μην ανησυχείς.
Σήκωσέ με.
- Παραλίγο να πάθω έμφραγμα. - Είσαι πολύ μικρή για έμφραγμα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Φέϊ...
Μην το κοιτάς αυτό.
- Θεέ μου! - Ασ' το κάτω, Φέϊ.
Φέϊ... Αγάπη μου.
Φέϊ...
Καλημέρα, Μάϊλς. Καλημέρα, Βίνσεντ.
- Το κορίτσι που ήθελα να δω. - Έχω αργήσει.
Ήθελα να σου πω ότι έκλεψα μερικές ώρες απ' το μάθημα Αγγλικών σου για τις πρόβες.
Γύρνα πίσω.
Σε χαιρέτησα το πρωί στην παιδική χαρά και με αγνόησες.
Δεν με χαιρέτησες καν. Τι συμβαίνει;
Μπήκα απ' την άλλη είσοδο. Δεν ήμουν στην παιδική χαρά το πρωί.
Ίσως ήταν η Μόνικα.
Δεν ξέρω. Είχα βγει χθες βράδυ.
Είμαι λίγο ζαλισμένος. Ίσως έκανα λάθος.
Να προσέχεις, Φέϊ.
Κοιτάξτε με. Είμαι η Φέϊ.
Θα έκανα τα πάντα για να τραβήξω την προσοχή.
Εσύ! Εσύ ήσουν απ' την αρχή, σκύλα!
Νομίζεις ότι μπορείς να με τρελάνεις;
Φέϊ, τι κάνεις;
- Ψυχοπαθή! - Σταμάτα, Φέϊ!
Αν τα ξαναβάλεις μαζί μου, ορκίζομαι ότι θα σε σκοτώσω!
Φέϊ, ηρέμησε!
Η Μόνικα Μέλντρουμ παριστάνει εμένα. Προσποιείται ότι είμαι εγώ.
Γιατί να μπεί στον κόπο να κάνει κάτι τέτοιο;
Ίσως επειδή πήρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο θεατρικό και τον ήθελε.
Έφτασε να πει ότι τον πήρα επειδή ο πατέρας μου πεθαίνει.
- Γιατί η Μόνικα να πει κάτι τέτοιο... - Επειδή είναι παρανοϊκή! Δεν είμαι εγώ!
Δεν το βλέπετε; Αυτό θέλει.
Αν πράγματι προσπαθεί να σε μιμηθεί, αγνόησέ την και σύντομα θα βαρεθεί.
Πώς να την αγνοήσω;
Το πρωί, πέρασε απ' την παιδική χαρά κι ένας καθηγητής την πέρασε για μένα.
Φέϊ, δεν ξέρω για τα άλλα, αλλά το πρωί δεν ήταν στην παιδική χαρά παριστάνοντας εσένα.
Ήρθε νωρίς, απ' την άλλη είσοδο για το σχολικό συμβούλιο.
Σε διαβεβαιώ γι' αυτό.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Πρέπει να καλέσω τους γονείς σου.
Τουλάχιστον, από 'δω και μπρος, θα μπορείτε να μας ξεχωρίζετε.
Κάνω ό,τι μπορώ, αλλά είναι ευαίσθητη περιοχή.
- Θα σου αφήσει σημάδι. - Το ελπίζω.
Θυμάσαι τότε που ερχόμασταν εδώ;
Πάντα είχες ένα μπαλόνι απ' τον "Βασιλιά των Λιονταριών".
Το κρατούσες για δυο λεπτά και μετά το άφηνες.
Μ' άρεσε να το βλέπω να πετάει μακριά.
Μακάρι να ήταν όλα όπως τότε.
Εσύ, εγώ...
ο μπαμπάς σου.
Θα έκανα τα πάντα για σένα, Φέϊ. Τα πάντα.
- Πραγματικά. - Σταμάτα να τον βλέπεις, τότε.
- Τι; - Μην το αρνείσαι, σε παρακαλώ.
- Δεν ξέρω... - Γι' αυτό πήρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο;
- Όχι! Και βέβαια όχι! - Πώς μπόρεσες, μαμά;
Λυπάμαι πολύ. Δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
- Δεν μπορούσες να κρατηθείς; - Ήταν πολύ δύσκολο...
Δεν μπορούσες να περιμένεις;
Λυπάμαι.
Η ζωή δεν είναι πάντα τόσο απλή, όσο θα θέλαμε.
Είναι τόσο απλή όσο την κάνουμε.
Εντάξει, θα το τελειώσω. Το υπόσχομαι.
- Φέϊ; - Ναι.
Ήρθε ο Ντρου. Πέρασε να σου πει ένα γεια.
Πες του να περάσει.
- Γεια. - Γεια.
- Ήθελα να δω αν είσαι καλά. - Ναι. Καλά είμαι.
- Εσύ τις τράβηξες αυτές; - Ναι.
Είναι πολύ ωραίες.
Εσύ είσαι εδώ με τη δίδυμη αδερφή σου;
Είναι πολύ όμορφο.
- Πονάει; - Όχι πολύ.
- Όλοι πιστεύουν ότι είμαι τρελή, ε; - Όχι, καθόλου.
Μάλιστα, σκέφτονται να σου δώσουν το βραβείο της πιο λογικής εφήβου της χρονιάς.
Δεν ξέρω, ίσως και να είμαι.
Δεν ξέρω τι να πιστέψω πια. Αποδείχτηκε ότι δεν ήταν η Μόνικα τελικά.
Ναι, άκουσα ότι ήσουν πολύ εντυπωσιακή.
Ενημέρωσέ με την επόμενη φορά, να κόψω εισιτήρια. Θα βγάλουμε μια περιουσία.
- Μόλις φτάσουμε εκεί, αρχίζει ο αγώνας. - Εντάξει.
Είμαι πολύ αργή!
Αυτή είπε "ναι" κι εμείς είπαμε "δέχομαι".
- Πολύ δουλοπρεπές. - Νομίζω ότι εννοεί πως παντρεύτηκαν.
- Αλήθεια; - Ναι.
Έτσι νομίζω κι εγώ. Πολύ καλά, Ντρου.
"Η Μάρτζορι και ο Τζο Λοτζ, που λάτρευαν την προβλήτα και τη θάλασσα".
Δεν πειράζει, αγάπη μου.
Κορίτσι μου.
Αγάπη μου.
Δεν πειράζει.
Η Μπάσκιν-Ρόμπινς έφτιαξε κάποτε παγωτό με γεύση κέτσαπ.
Αυτό είναι άθλιο.
Στην Ιαπωνία, έχουν παγωτό με γεύση γαρίδας.
- Και με γεύση φυκιών. - Απαίσιο.
Πρέπει να φύγουμε σε 5 λεπτά.
Μην ανησυχείς.
Έλα εδώ.
Πηγαίνετε σε κανά δωμάτιο.
- Αυτό δεν είναι καλό. - Νομίζω πως είναι...
Με συγχωρείτε. Νομίζω ότι ξέρω αυτό το αυτοκίνητο.
- Τι συμβαίνει, Φέϊ; - Μπορώ να σας βοηθήσω;
- Είναι το αυτοκίνητο του Μόφατ. - Τι;
- Γνωρίζετε τον Τζον Μόφατ; - Είναι καθηγητής μας στη Δραματική Τέχνη.
Είχε ένα άσχημο ατύχημα.
Είναι στο χειρουργείο στο νοσοκομείο του Αγίου Βερνάρδου.
- Τι έγινε; - Υπήρχε ένα κορίτσι στον δρόμο.
Πέταξε μια πέτρα στο παρμπρίζ και ο οδηγός προσέκρουσε στο δέντρο.
Αλλά δεν υπάρχει ίχνος κανενός.
Δεν μπορούμε να βρούμε το κορίτσι που το έκανε.
Υπήρχε κι άλλος επιβάτης, στο αυτοκίνητο. Μια γυναίκα.
Οι νοσοκόμοι την έστειλαν σπίτι. Δεν είχε ούτε γρατζουνιά.
- Φέϊ, τι συμβαίνει; - Η δίδυμη αδερφή μου το έκανε.
Το ήξερε πριν από μένα. Η μαμά δεν το τελείωσε.
Φέϊ, τι λες;
Κι αν αυτή η άλλη, είναι μια προέκταση του εαυτού μου;
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
Μαμά;
Έχω ημικρανία, αγάπη μου.
Θέλω να κοιμηθώ.
Εντάξει.
- Αγάπη μου, πάω στη δουλειά. - Μαμά;
- Ναι. - Μαμά...
Είσαι καλά;
Δεν ετοιμάζεσαι για το σχολείο;
Δε νοιώθω πολύ καλά. Μπορείς να τηλεφωνήσεις ότι είμαι άρρωστη;
Φυσικά. Θα σε δω το βράδυ.
Θα συνεχίσουμε από 'κει που σταματήσαμε χθες.
Πράξη πρώτη, σκηνή έκτη.
Ευχαριστώ για τη φωτογραφία.
Δεν ξέρω πώς το έκανες, αλλά δείχνεις πολύ σέξι.
Λεω για τη φωτογραφία που έβαλες στο ντουλάπι μου.
Λαίδη Μάκβεθ και Ντάνκαν.
Μάκβεθ και Λαίδη Μάκβεθ, αν έχετε την καλοσύνη, ευχαριστώ.
Στο κορυφή της σελίδας 36.
Φέϊ, αν μπορείς να πεις τους στίχους...
με τον ρυθμό που το έκανες χθες, θα είναι υπέροχα.
Μιλάτε για τη Μόνικα. Εγώ δεν ήμουν εδώ χθες.
Ήμουν άρρωστη. Πήρε τηλέφωνο η μαμά μου και σας το είπε.
Ναι, μας πήρε, αλλά ήσουν εδώ. Κάναμε όλη την πρώτη πράξη.
Ήμουν σπίτι άρρωστη.
Φέϊ, πραγματικά προσπάθησα να κάνω υπομονή μαζί σου...
αλλά βαρέθηκα τους θεατρινισμούς σου.
- Δεν ήμουν εδώ χθες! - Σταμάτα, Φέϊ.
Ήμασταν όλοι εδώ χθες. Σε είδαμε.
Ακριβώς. Σε είδαμε όλοι.
Ευχαριστώ, κυρίες μου. Ανεβείτε τώρα στη σκηνή.
Φέϊ! Φέϊ!
- Τρελάρα. - Φέϊ!
Μωρό μου, θα συνεχίσουμε απο 'κει που σταματήσαμε χθες;
- Παράτα με! - Δεν τα έλεγες αυτά χθες.
- Παρ' τα βρωμόχερά σου από πάνω μου! - Γαμώτο!
Τι συμβαίνει, γλυκιά μου; Τι συμβαίνει;
Χάνω το μυαλό μου! Τρελαίνομαι!
- Όχι, δεν χάνεις το μυαλό σου. - Τρελαίνομαι! Δεν το καταλαβαίνεις;
Σταμάτα. Άκουσέ με.
Δεν χάνεις το μυαλό σου, εντάξει;
Είσαι μια χαρά.
Αυτή που νομίζεις ότι βλέπεις...
είναι η Λάϊλα.
Τη βλέπω κι εγώ. Πάντα την έβλεπα.
- Πώς γίνεται; - Αγάπη μου...
Η μητέρα σου βρέθηκε σε μια διάβαση αναίσθητη.
Αιμορραγούσε.
Αποκόλληση πλακούντα.
Πολύ συνηθισμένο, αλλά έπρεπε να το είχαν δει στον υπέρηχο.
Εγώ πήγα κατευθείαν απ' τη δουλειά στο νοσοκομείο και ήταν ήδη στο χειρουργείο.
Μου είπαν ότι μόνο η μια σας μπορούσε να επιζήσει.
Έπρεπε να τη χειρουργήσουν αμέσως και...
έπρεπε να υπογράψω...
τα χαρτιά, με τα οποία έδινα τη συγκατάθεσή μου να ζήσει η μια από σας.
Μου είπαν ότι αν δεν υπογράψω, μπορεί να σας έχανα και τις τρεις.
Και φυσικά, υπέγραψα.
Ένοιωθα σαν να έκανα εμπορική συναλλαγή.
Μια ζωή, για να σώσω μια άλλη και της Άνν.
Ήταν πολύ όμορφη.
Σαν εσένα. Ακριβώς σαν εσένα.
Το πιο τέλειο πλάσμα που είχα δει ποτέ.
Μόνο που ήταν νεκρή.
Ποτέ δεν είπα στη μητέρα σου ότι είχα υπογράψει εκείνα τα χαρτιά.
Δεν μπορούσα να της το πω.
Ήταν ένα βάρος που έπρεπε να σηκώσω μόνος μου.
Και...
είναι ακόμα εδώ.
Το φάντασμα της κόρης μου. Μαζί μου.
Με καλεί να ξεπληρώσω το χρέος μου προς αυτήν.
Στην αρχή, νόμιζα ότι την έβλεπα μόνο εγώ αλλά έκανα λάθος.
Πάντα βρίσκονταν εδώ, μέσα στις σκιές.
Τόσο αληθινή, όσο είναι ένα φάντασμα.
Και πού είναι τώρα;
- Όχι! - Μπαμπά, θέλω να τη δω.
Δεν πρέπει να τη δεις. Είναι επικίνδυνο.
- Δεν καταλαβαίνεις, Φέϊ! - Είναι εγώ! Θέλω να τη δω!
Δεν πρέπει να τη δεις! Εγώ δεν της είμαι πια αρκετός.
Θέλει τη ζωή σου! Δεν καταλαβαίνεις;
Δεν πρέπει να την κοιτάξεις, Φέϊ.
Αν δεν την κοιτάξεις, δεν μπορεί να σου κάνει κακό.
Είναι ο μόνος τρόπος για να σε πιάσει. Υποσχέσου μου το, Φέϊ.
Το ξέρω. Μπορώ να τη σταματήσω, μπαμπά.
- Ξέρω πού είναι. - Φέϊ! Φέϊ!
Φέϊ, περίμενε!
Εδώ είμαι.
Ξέρω ότι είσαι κι εσύ εδώ.
Λυπάμαι που εσύ πέθανες κι εγώ έζησα.
Μακάρι να ζούσες κι εσύ.
Όμως, πρέπει να σταματήσεις να μας τιμωρείς.
Δεν έφταιγε ο μπαμπάς.
Πού είσαι;
Κοίταξέ με, Φέϊ.
Έλα, κοίταξέ με.
- Ξέρω ότι δεν μπορείς ν' αντισταθείς. - Πρέπει να μας αφήσεις ήσυχους, Λάϊλα.
Ποτέ.
Κοίταξέ με, Φέϊ. Κοίταξέ με, Φέϊ.
Κοίταξέ με.
Βιαζόταν πολύ. Δεν μπορούσε να περιμένει.
Και φυσικά, δεν μπορούσε να πάει απ' τις σκάλες.
Προσπάθησα να του πω ότι το ασανσέρ ήταν χαλασμένο, αλλά δεν άκουγε.
Προσπάθησα να του πω να πάρει το άλλο. Εκείνο πάντα λειτουργεί.
Το είχα πει στον τεμπέλη τον ιδιοκτήτη χίλιες φορές.
Ήξερα ότι αυτό το ασανσέρ θα σκοτώσει κάποιον μια μέρα.
Αυτός ο ιδιοκτήτης είναι δολοφόνος!
Φέϊ! Περίμενε! Περίμενέ με!
- Είσαι καλά; - Ναι, καλά είμαι.
Λυπάμαι που δεν ήμουν δίπλα σου.
Ξέχνα το.
Έχω πολλά στο μυαλό μου με τον πατέρα μου και όλα αυτά...
Φυσικά. Λυπάμαι, πάντως.
Τα λέμε στα παρασκήνια.
Ο πατέρας σου θα ήταν πολύ περήφανος για σένα.
Είσαι έτοιμη;
Είμαι έτοιμη.
Εσύ θα εξαφανιστείς...
και κανείς δεν θα το μάθει.