ตัวโน้ตที่เล่นทำนองของหัวใจ
สมาคมออเคสตร้านิวยอร์ก พอล บอเรย์
แสดง/ยกเลิก
ต้องเล่นตอนนี้ด้วย รู้ทางลมซะบ้างสิ
ไปเลย หนีไปเลย
หนีไปที่ๆ คนไม่รู้จักนาย
ฝังไวโอลินให้ลึกๆ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
นายคิดว่าตัวเองเกลียดดนตรี แต่นายทำไม่ได้
ดนตรีคือวิญญาณของนาย นายจะอกแตกตายถ้าไม่ได้เล่น
คิดว่าการเล่นคอนเสิร์ทจะเป็นยังไง
ของที่สร้างด้วยไม้จิ้มฟันหรือไง
หยดหมึกและการออกกำลังนิ้วหรือไง
หยอดเหรียญแล้วคอนเสิร์ท จะโผล่มาหรือไง
ดูซะ ดูความงามของไวโอลิน
นานแค่ไหนแล้ว ที่นายใช้ชีวิตกับไวโอลิน
นี่คืออัตชีวประวัติของนาย
พอล บอเรย์ ปรมาจารย์ดนตรี ศิลปิน
อย่าไปยุ่งกับเขาเลย บาวเออร์
ผมอยากทำสิ่งที่ถูกต้องมาทั้งชีวิต
แต่ไม่เคยทำได้
เหมือนอยู่ข้างนอกแล้วมองเข้ามา
รู้สึกว่าไกลจากบ้านตลอดเวลา
บ้านอยู่ที่ไหน ผมก็ไม่รู้
ผม...
ผมย้อนกลับเป็นเด็กธรรมดา ที่มีความสุขไม่ได้
เด็กที่ผมเคยเป็น
เลิกเป่าเจ้านั่นซะที
ขนของแล้วเป่าคาซู พร้อมกันได้ยังไง
หวัดดีครับ พ่อ
พอล ถอดเสื้อโค้ท แล้วไปขนแป้งมัน
ไม่ต้อง ใส่เสื้อไว้ ไปล้างหน้า ลูกจะออกไปกับพ่อ
-พอลจะออกไปกับพ่องั้นหรือ -คุณต้องซื้อของขวัญวันเกิดให้เขา
ทำไม เอสเธอร์ วันเสาร์งานยุ่งที่สุดเลยนะ
คุณอบเค้กให้เขาแล้วนี่ ตอนผมเป็นเด็ก
ตอนเป็นเด็ก วันเกิดคุณ เคยขาดของขวัญหรือเปล่า
ผมจะสร้างบ้านลังซอสให้เขาก็ได้
พาเขาไปที่ร้านเจฟเฟอร์ ให้ลูกเลือกสิ่งที่เขาต้องการ
ลูกโตเกินกว่าจะเล่นบ้านตุ๊กตาแล้ว
แต่เด็กเกินไป ที่จะรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
ไม่สำคัญ ถ้าลูกต้องการ นั่นคือของขวัญที่ดี
ร้านสะดวกซื้อเจฟเฟอร์
ถึงแล้ว พอล มีของดีๆ เยอะเลยนะ
-หวัดดี คุณเจฟเฟอร์ -หวัดดี บอเรย์
-ซื้อของให้ลูกสินะ -จะมีใครอีกล่ะ
ดูรอบๆ พอล เลือกอะไรก็ได้ ที่ไม่เกิน 1.5 เหรียญ
แกะนี่เป็นยังไง
ตัวเล็กนี่ดีกว่านะ ดูสิ
เหมือนคนจริงๆ เลย ชอบหรือเปล่า
ไม่ครับ นั่นของเด็กเล่น
น่าจะมีของสำหรับเด็กโต ดูสิ นี่ไง
กังหันลม
-ชอบหรือเปล่า -ไม่ครับ
-เขาไม่ชอบ -ลูกคุณชอบเบสบอลหรือเปล่า
มีใครในอเมริกาไม่ชอบเบสบอลบ้าง กีฬานี่คือสถาบันไปแล้ว
โป้ง โป้ง เบ็บ รูธ
-มีใครที่เล่นอีก -ไท คอบ ฮานส์ แวกเนอร์
โป้ง โป้ง ฮานส์ แวกเนอร์
โป้ง โป้ง ไท คอป
อยากเป็นไท คอป หรือเปล่า พอล
ไม่ครับ
เขาไม่อยากได้
สอนเปียโน 25 เซนต์
-หวัดดี พอล -หวัดดี
-อยากเล่นเปียโนหรือเปล่า -ไม่ครับ
ฉันให้ราคาพิเศษแล้วนะ 25 เซนต์
จ่ายเสร็จ เธอจะเป็น ลูกศิษย์คนเดียวของฉัน
แต่ไวโอลินสวยกว่าเปียโน
อย่าใช้สภาพของฉันตัดสิน เปียโนสิ เอ้า ลองดู
-ได้เหรอครับ -ได้สิ
ถ้าเธอเล่นไวโอลิน เธอต้องพกนักเปียโนติดตัวด้วยนะ
เล่นอะไรหน่อยสิ
เข้าใจแล้ว ขอเวลาแป็บนึงนะ
พอล พอล
พอล
นักดนตรีอีกคนในครอบครัว ฟิลกับคาซู แล้วเธอเล่นไวโอลิน
-พ่อบอกว่าผมซื้ออะไรก็ได้ -ก็ใช่ กลอง ม้าเล็กๆ ไง
ซื้อของเล่นสิ เด็กผู้ชายเอาไวโอลินไปทำไม
นี่ราคาไม้แปะกาวงั้นหรือ ซื้อรถดับเพลิงดีกว่า
ซื้อไวโอลินให้เขาสิ เผลอๆ อาจแย่กว่านี้นะ
เขาอาจกลายเป็น นักเปียโนก็ได้
นายน่าจะรู้ดีนะ ซิดนีย์
นักเล่นเปียโนกับนักแต่งเพลง เลือกค่าจ้างตามใจชอบ
ผมคืออัจฉริยะที่รอให้คนค้นพบ ชักตาลุกแล้วหรือยัง
-ไม่มากเท่าไหร่ -ผมก็ว่างั้น
ฟังนะ ซิดนีย์ ในฐานะนักดนตรี...
...คุณได้เงินต่ออาทิตย์ หรือต่อปีเท่าไหร่
-เงินสดๆ เลยนะ -ใช่
ผมคิดจะแต่งเพลง "ถ้าผมมีเงินล้าน ผมจะคุยกับคุณหรือ"
ตอนนี้ผมยังเป็น อัจฉริยะที่ต่อรองได้อยู่
คุณอยากให้ลูกผมเป็นอัจฉริยะ หมายเลขสองงั้นหรือ
ไร้อนาคตสิ้นดี พอล ซื้อไม้เบสบอลซะ
-ผมอยากได้ไวโอลิน -เขาอยากได้ไวโอลิน
เด็กเป็นล้านอยากได้ไม้เบสบอล
ของนี่ไม่ดีพอสำหรับลูกชายฉัน เขาอยากได้ไวโอลิน
พอล...
-...เอารถดับเพลงสิ -ไม่
กังหันลม
-ไม้เบสบอล -ไม่
งั้นก็ไม่ต้องซื้ออะไร กลับบ้าน
ไม่ต้องรุนแรงก็ได้
อาจแย่กว่านี้ก็ได้ ถ้าเขาขอให้ซื้อเปียโน
คุณบอเรย์ คุณลืมหมวก
ขอโทษนะ คุณเจฟเฟอร์
-เกิดอะไรขึ้น -ลูกของคุณไงล่ะ
เจ้าลูกอกตัญญูของคุณ ของเล่นยังไม่ดีพอสำหรับเขา
พอล
ลูกเห็นของที่อยากได้หรือเปล่า
เห็นอะไรงั้นหรือ เขาต้องเห็นอยู่แล้ว
นอนแผ่หราในกล่องสีดำ
ไวโอลินน่ะสิ
-ไวโอลิน -เขาจะได้เอามาสีเล่นสองอาทิตย์...
...แล้วก็จะไปอยู่ในตู้เหมือน แซกโซโฟนของฟิล จำได้หรือเปล่า
คุณหวังว่าเราจะมีนักดนตรี ในครอบครัว...
...เพราะเขาอยากเจริญรอยตาม นักเล่นออร์แกนข้างถนน
แต่จริงๆ เขาอยากได้ลิงมากกว่า
ลูกขอไวโอลิน แล้วคุณไม่ซื้อให้งั้นหรือ
-เพราะงั้นลูกถึงร้องไห้สินะ พอล -ผมไม่ได้ร้องไห้
แต่ลูกก็ไม่ได้หัวเราะเหมือนกัน
ขึ้นไปข้างบน ล้างหน้าซะ
แล้วทำหน้าวันเกิดแทน
ทำอะไรนั่นนะ ผมขอห้ามนะ เอสเธอร์ โยนเงินทิ้งชัดๆ
ศูนย์เปล่า โง่เขลา เพื่ออะไร เอสเธอร์ เพื่ออะไร
นี่มีความหมายบางอย่าง เมื่อเขาขอเอง
แปลว่าเขาจะลืมสิ่งที่คิดคืนนี้ ในอีก 2 อาทิตย์น่ะสิ
อาจใช่ หรือไม่ใช่ก็ได้
บางทีพอลอาจต่างจากฟิล
พอลของเราอาจแตกต่าง
แม่ทุกคนคิดว่าลูกต่างจากคนอื่น
อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า บอกตรงๆ
อยู่ในกล่องสีดำตรงเคาน์เตอร์นะ ถามซิด เจฟเฟอร์ เขาจะบอกให้
เขาพร้อมที่จะเป่าเทียนแล้ว
-ไง จีน่า -หวัดดี จีน่า
หวัดดีค่ะ
-สุขสันต์วันเกิด -เอาของขวัญมาให้ฉันหรือเปล่า
จ้ะ
อธิษฐานสิ พอล เอาเลย
-สุขสันต์วันเกิด -ผมเป่าดับทุกเล่มเลยนะเนี่ย
เอาละ ช่วยเปิดไฟหน่อย
ชอบหรือเปล่าลูกรัก
ช่วยเอาไปเก็บซะทีได้ไหม
เฮ้ เราจะไปเล่นบอลกัน
มีใครอยากไปเล่นกับเราบ้าง
-ฟิล พอลอยู่ไหน -เขาฝึกไวโอลินอยู่
-จำเป็นต้องฝึกด้วยหรือ -ไม่จำเป็นหรอก
เขาอยากฝึกเองงั้นหรือ
สบู่อิโกรมาร์เวล
สถาบันดนตรีแห่งชาติ
คุณบอเรย์
-ผมงั้นหรือ -คุณบอเรย์ เราไม่คาดหวังให้คุณ...
...อยู่กับเราตลอดเวลา แต่ช่วย ประสานเสียงกับเราหน่อยเถอะ
เพลงนี่เขียนขึ้นสำหรับวงออเคสตร้า ไม่ใช่ไวโอลินเดี่ยว
งั้นมาลองทั้งสองแบบสิครับ
มาลองแบบผู้แต่งเพลง เอาไว้ดีกว่า คุณบอเรย์
ก็ได้ ผมขอโทษ
เอาล่ะ อีกครั้งเริ่มจากบาร์คู่
งวดนี้ คุณบอเรย์สัญญาว่า จะเล่นร่วมกับวงแล้ว
คุณบอเรย์ ผมคิดว่าคุณยังสดใหม่
นั่นคือคุณภาพที่ผมอยากได้ ตอนคุณเล่น
เอาละ เริ่มที่บาร์คู่นะ
ผมไล่หลังคุณอยู่นะ
เข้าใจความหมายของผมหรือเปล่า
บาคคือหน้าต่างโบสถ์
บีโธเฟนคือเทือกเขาสูงใหญ่ วากเนอร์คือพายุ
-เดบุชซีคือสายลมพัดผ่านต้นไม้ -เธอล่ะ เธอคืออะไร
ผมคือไดนาโมที่ทำให้ พวกเขากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งไง
ผมจะสร้างตัวเอง หูของเมืองนี้ จะสยบใต้ฝีมือไวโอลินผม
ไม่มีใครควบคุมผม ในหัวผมเต็มไปด้วยความสามารถ
อาทิตย์ก่อน ผมเจอโฮเซ่ อิเทอบิ เขาบอกว่า "จงฝึกฝน
เรียนรู้สิ่งที่พวกเขาต้องการ แล้วเล่นออกมา"
พอล เลยบ้านฉันแล้ว
โทษที เตือนผมให้คุณพูดบ้าง เป็นครั้งคราวนะ
ตอนติดลม ผมจะพูดพล่าม จนกว่าจะมีคนมาหยุด
-ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง -งั้นหรือ
จริงหรือ
ตลกนะ ผมไม่เคยพูดเปิดอก แบบนี้กับคนส่วนใหญ่...
...แม้แต่แม่ มีแต่คุณเท่านั้น เข้าใจใช่ไหม
ผมไม่ต้องวางท่า โต้เถียง หรือทะเลาะกับคุณ
แค่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต่าง ไม่ดี ไม่เลว ผมเอง
-เข้าใจใช่ไหม -ฉันเข้าใจ
ผมอยากเริ่มเล่นจริงเร็วๆ จังเลย
คอนเสิร์ทหลายพันรอบ รออยู่ที่ปลายนิ้วของผม
ไม่มีอะไรหยุดหรือขวางผมได้ ผมจะไม่รู้สึกมีชีวิตชีวาจนกว่า...
เฮ้
ถ้าบอกว่าฉันรักคุณ...
-...คุณจะหัวเราะหรือเปล่า -ไม่
งั้นฉันรักคุณ
เห็นมั๊ย ผมไม่ได้หัวเราะ
นสพ.ฉบับบ่าย ซื้อสักเล่ม ขอบคุณครับ
-เฮ้ -นสพ.ฉบับบ่าย
-อ่านทุกข่าว -เอดดี ทีมแยงกี้เป็นไงบ้าง
-ชนะทั้งสองเกม -เยี่ยม ขอบใจ
เดอลอเรนโซ $18.62 ทอมสัน $11.33
มีแต่ซื้อเชื่อ
ไม่มีใครยอมจ่ายเงินอีกแล้ว
ผมรู้ว่าพวกเขาต้องทาน เอสเธอร์ แต่เราก็ต้องทานเหมือนกัน
เราโดนพิษเศรษฐกิจตกต่ำ เหมือนทุกคน
ตกต่ำยังไง ต้องมีไก่สองตัวในทุกหม้อหรือไง
ไม่ตลกนะ ฟลอสซี ไม่ตลกเลย
ใครว่าตลก ถุงน่องของหนูย่น อีกแล้ว แม่ซ่อมให้หน่อยสิ
นี่คู่ดีคู่สุดท้ายของหนูแล้ว
-ฟิล นั่นลูกใช่ไหม -ครับ พวกเขาติดป้ายใหม่ที่สวน
แทนที่จะบอกว่า "ห้ามเดินบนหญ้า" แต่เป็น "ห้ามกินหญ้า" แทน
-มีโชคบ้างหรือเปล่า -ไม่มีเลย แม่
ไม่มีงานตั้งแต่แบตเตอรี จนถึงพาลิเสด
เหมือนเอาหัวชนกำแพงไม่มีผิด
ทานอะไรแล้วหรือยัง
ยังครับ ผมไม่หิว ทำไมพี่กลับบ้านไว ถูกไล่ออกสิท่า
-เดี๋ยวผมจะหางานให้พี่เอง -โอ ด้วยความยินดี
พวกเขามีความคิดใหม่ พี่ต้องกลับไปทำงานคืนนี้
เปิดร้านกลางคืนตลอดฤดูร้อน 3 หนต่ออาทิตย์
ลูกค้าย่อมถูกเสมอ
หมอนั่นต้องสีไวโอลิน ตลอดเวลางั้นหรือ
น้องไม่กวนใจใครแล้วน่า
ผมอยากนอนในหลุม จนกว่าเขาจะหยุดเล่น
ไม่งั้นผมคงได้ฆ่าตัวตายแน่
อย่าเสียงดังสิ พอลกำลังฝึกอยู่
อย่าเข้าห้อง พอลกกำลังฝึกอยู่ อย่าทำโน่น อย่าทำนี่
ผมฟังจนหูชาแล้ว
-น้องเขาทำงานหนัก -เนี่ยนะทำงานหนัก
อ้อลืมไป ผมต่างหากที่ตกงาน กำลังพักร้อนอยู่
ผมชอบเดินเล่นตอนเช้า เพื่อดมดอกไม้และดูนก
เขาคือคนที่งานยุ่งที่สุดในบ้านนี้
พอลผู้น่าสงสาร ทำงานสายตัวแทบขาด เพื่อหาเลี้ยงพี่เฮงซวยอย่างผม
ฟิลิปพูดถูก เอสเธอร์ เราคือครอบครัวเดียวกัน
สิ่งที่ดีสำหรับคนหนึ่ง ต้องดีสำหรับคนอื่นๆ ด้วย
อย่าโทษเขา รูดี้ ลูกจะทำอะไรได้
ทำอะไรได้ ช่วยเหลือคนอื่นๆ สิ ขอแค่นี้มากไปหรือไง
มีแต่ฝึก ค่าจ้างครู แต่ไม่เคยได้เงินคืนบ้างเลย
-พวกเราไม่เคยได้อะไร -แต่ รูดี้
ดูลูกของเจฟเฟอร์สิ เขาก็เล่นดนตรี
เขาได้ออกวิทยุ แล้วก็ได้ค่าจ้าง
-พอลไม่เหมือนกัน -เขาไม่ต้องกินหรือไง
ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหรือไง แตกต่างกันยังไง
-หางานทำนี่ผิดตรงไหน -ไม่มีอะไรผิดหรอก
-แต่ถ้าคุณสามารถเป็น-- -ตามสถิติแล้ว...
...มีแค่หนึ่งในล้าน
ฟิลิป ใส่รองเท้าซะ
พอล บอเรย์
อัจฉริยะที่อาศัยในร้านของชำ
-ฟังนะ เอสเธอร์.... -พอล
วันสุขสันต์จริงๆ
อะไรถูกก็ต้องถูก พ่อแค่...
พ่อเอาแต่บอกว่า ไวโอลินเป็นเรื่องเสียเวลา
พ่อไม่เข้าใจฉัน หรือความทะเยอทะยานของผม
ไม่มีใครบงการผมได้ ซิด ผมไม่ใช่ปลิงสูบเลือด
ตั้งแต่นี้ ผมจะหาเงินเอง หางานให้ผมหน่อย
ตอนตี 3 เนี่ยนะ งานแบบไหน
เล่นไวโอลินไง ผมจะทำอะไรได้อีก
เศรษฐกิจตำต่ำอยากได้ นักไวโอลินพอดี บุหรี่ไหม
ไม่เป็นไร ผมมีแล้ว
เช่าชุดยิปซี แล้วสีไวโอลิน ในภัตตาคารฮังกาเรียนสิ
-อย่าล้อเล่นสิ ซิด -ฉันไม่ได้ล้อเล่น พอล
ซื่อบื้อจริงๆ คิดว่าการตัดสินใจ ทำได้ปุบปับหรือไง
ปิ๊ง ฉันเป็นนักสีซอยิบซี ปิ๊ง ฉันเป็นปรมาจารย์เพลง
อย่าไปยุ่งกับสายนั่น เดี๋ยวม่านบังตาฉันก็พังหรอก
คุณนี่ช่วยอะไรไม่ได้เลย ได้แต่หัวเราะเยาะผม
-ชักอ่อนไหวไปแล้วนะเรา -ผมไม่ได้มาให้คุณมาวิเคราะห์
นั่นแหละปัญหา นายอยากได้ คำแนะนำ คิดว่าฉันรู้หรือไง
ฉันเล่นเปียโนร่วมกับ คนใส่สูทอีกเพียบ
เปียโน
ความซึ้งใจไง ฟังนะ พอล ฉันไม่มีความสุขได้ทุกคีย์
หดหู่คือคำโปรดของฉัน
รู้ไหมว่าทำไม ความซึ้งใจไง นี่คือสิ่งที่นายต้องการงั้นหรือ
ฉันไม่อยากรู้สึกเป็น ผ้าเช็ดเท้าในบ้านตัวเอง
ฉันไม่อยากอาศัยบนร้านของชำ...
...ที่ขายหมากฝรั่งกับ ช็อกโกแลตจากตู้กด
หน้าร้อนก็ร้อนสุดๆ เป็นห่วงเรื่องบิลที่ยังไม่ได้จ่าย...
...หรือบิลที่จะมาในวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่ผม ซิด
นายอยากให้ฉันบอกว่า นายต้องทำอะไร
อยากให้ฉันบอกว่า นายพูดถูกแล้ว
นายอาจพูดถูก ฉันไม่รู้
นายให้คำแนะนำเรื่องความสามารถ ไม่ได้ เรื่องนี้คือวิถีชีวิต
ไม่ใช่เรื่องที่จะตัดสินใจได้ ในเสี้ยววินาที
ใครจะไปรู้ว่านายมีพรสวรรค์พอจะ เป็นนักไวโอลินในคอนเสิร์ทหรือเปล่า
-นั่นแหละประเด็น -งั้นหรือ อะไร
ฉันอาจกลายเป็นครูสอน ไวโอลินให้เด็กๆ ไม่มีหลักประกันอะไร
หลักประกัน ไม่มีหลักประกันว่า อะไรจริงหรอก
นายจะพูดกับสาวว่า "ผมจะแต่งงาน กับคุณถ้ามีหลักประกัน" งั้นหรือ
-นายได้ตายหยั่งเขียดแน่ -ไม่ต้องมาสอนผม
ตอนนี้ ฉันรู้จักนายดี
นายหยิ่งและอ่อนไหว เอาจริงและระวังมากไป
นายจริงใจแต่มีปัญหา กับสุภาษิตเก่าๆ ของอเมริกา
นายอยากไปถึงฝั่งฝันโดยเร็ว แต่ไม่อยากลำบาก
ผมขอให้ช่วยหางานให้เท่านั้นเอง
-คิดว่านายรับได้งั้นหรือ -ผมรับได้แน่
ห้องซ้อมสตูดิโอ ออกอากาศ
เกินเวลาแล้ว
ต้องตัดตรงนี้ คุณสุภาพบุรุษ
ตัดตั้งแต่ตัวดี...
...ไปจนถึงตัวอาร์ แปดแถบจากท้าย เห็นด้วยหรือเปล่า คุณเจฟเฟอร์
ไม่ต้องเถียงกันหรอก ผมจะทำให้
ตั้งแต่ตัวดีถึงตัวอาร์ คุณสุภาพบุรุษ
ทำไมเราไม่เล่นแค่สองคอร์ทล่ะ
คอร์ทหนึ่งเปิดแล้วก็ปิด ฟังแล้วน่าจะเข้าท่านะ
ผมก็เห็นด้วย แม้ผมไม่ใช่ นักเปียโนที่เก่งที่สุดในโลกก็ตาม
-ตัดเยอะไปหน่อยนะ หมอ -ซิดพูดถูก
-ว่าไงนะ -เห็นด้วย คุณตัดท่อนที่ดีที่สุดทิ้งไป
ให้ผมเป็นคนตัดสินก็แล้วกัน
นี่คือความตั้งใจของ คนแต่งเพลงนะ
ขอโทษที่ทำให้คุณไม่มีความสุข
คิดว่าคุณคงไม่พอใจ
-ผมจะเล่นให้ -ไม่จำเป็นหรอก
คุณอาจมีความสุขกว่านี้ ถ้าไม่ต้อง ฝืนใจเล่นกับวงกระจอกอย่างเรา
เรากระสือกกระสนต่อ โดยไม่มีคุณก็ได้
เฮ้ เดี๋ยวก่อน
เปิดโอกาสให้เด็กหน่อยสิ เขาไม่เคยเล่นออกวิทยุมาก่อนนะ
ไม่ต้องเปลืองน้ำลายหรอก ซิด
รถพยาบาล
ค่าโทรราย ดอลลาร์ .25 เซนต์
ว่าไง
-คุณคิดว่ายังไง -กาแฟไหม
ฟังนะ แค่คำถามง่ายๆ
น้ำตาลไหม
อยากให้ฉันส่งจูบ แล้วตะโกนบราโวหรือไง
-ฝีมือนายก็พอมี -ขอบใจที่เค้นคำชมออกมาได้
ตั้งแต่นี้ นายเซ็นชื่อในจดหมายว่า "พอล บอเรย์ นักเล่นไวโอลิน" ได้แล้ว
-ฉันพูดไปแล้ว -เลิกล้อเล่นได้แล้ว คุณคิดว่ายังไง
โอ้อวดและเจิดจ้ามากไป นายต้องข่มใจบ้าง
-คุณไม่ชอบงั้นหรือ -ไม่สำคัญว่าฉันคิดว่ายังไง
ฉันไม่อยากเป็นคนดู ของนายไปตลอดชาติ
-คนอื่นๆ สมควรได้ฟังบ้าง -ใช่แล้ว เราเห็นตรงกันซักครั้ง
ประเด็นสำคัญของศิลปินคือ เสียงส่วนตัวที่เปล่งออกมา
เสียงของเขาเองที่ไม่เหมือนใคร ในเปียโน ไวโอลิน เครื่องดนตรีอื่นๆ
นี่คือการสื่อสารระหว่าง ศิลปินและผู้ฟัง
นี่คือการสร้างความเป็นตัวเอง ถ้าทำได้ ก็ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว
ถ้าทำไม่ได้ เลิกไปซะดีกว่า
-นายอาจทำได้ -คิดว่าผมเยี่ยมใช่หรือเปล่า
-นายพูดเองนะ -ผมพร้อมที่จะเล่นคอนเสิร์ทหรือยัง
-พร้อม -นั่นแหละที่ผมอยากรู้
-นายจะเล่นที่ไหน -ผมจะพูดกับพวกเขาที่โรงเรียน
รอซเนอร์ชอบผม เขาน่าจะช่วยพูดให้
เดี๋ยว ดูนี่สิ
รายการคอนเสิร์ทอาทิตย์นี้ คงมีเป็นร้อยแห่ง
นักเปียโน นักไวโอลิน นักร้องโอเปร่า นักเล่นทูบ้า
มือเซียนทั้งนั้น รู้ตัวหรือเปล่าว่า นายต้องเจอกับอะไร
-เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับผม -นายอยากเปิดตัวใช่ไหม
นายต้องการที่แสดง ตั๋ว โปสเตอร์ โฆษณา ประชาสัมพันธ์
ซัก 750 เหรียญน่าจะพอ
มีเศษเงินสัก 750 เหรียญหรือเปล่า
-ผู้จัดการควรดูและเรื่องพวกนี้นี่ -เพื่อคนชื่อพอล บอเรย์ เนี่ยนะ
พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อนาย
แต่จะรับนาย ถ้ามีเงินจ่าย
ผู้จัดการทำอะไร ตบหลังแล้วล้วงกระเป๋าฉันหรือไง
ใครจะไปงานเปิดตัว ญาติ และคู่แข่ง
นายต้องมีเส้นสายให้คนมาดูนาย
ถ้านายมีผจก. เขาจะหา คนดูมาให้ ถ้าเขาเก่งจริง...
...เขาจะหานักวิจารณ์ ซักสองคนด้วย นี่เรื่องสำคัญ
แล้วการเล่นของผมล่ะ ไม่มีความหมายอะไรเลยงั้นหรือ
มีสิ นายจะได้เล่นตอนพักครึ่งเวลา
นายจะเล่นอะไร ใช้เครื่องดนตรี ราคาถูกเล่นคอนเสิร์ทไม่ได้นะ
นายต้องใช้สตรัทหรือการ์เนอเรียส มีเงินซัก 2.5 หมื่นมาซื้อหรือเปล่า
ผมเรียนมาสิบปี ฝึกจนมือแข็ง ไปหมด เพื่ออะไรกัน
อย่าเพิ่งมาบอกผมตอนนี้ คุณน่าจะบอกผมเมื่อหลายปีก่อนแล้ว
สิบปีก่อน นายยังไม่เก่งนี่
นายยังคงคิดว่าดนตรีคือเรื่องสวยงาม
คุณเล่นเปียโน คุณเคยไปไหน ทำอะไรมาแล้วบ้าง
สิ่งที่คุณเป็นไม่ได้ถึงได้เจ็บปวด
อุดมคติเป็นของฟุ่มเฟือย สำหรับคนหนุ่มสาว
คุณนี่ชอบสอนคนอื่นสินะ รู้คำตอบทั้งหมด
-คุณตบหน้าผมเต็มๆ -ไม่ต้องทำตาเขียวใส่ฉัน
-ฉันไม่ได้สร้างโลกนี่ -คุณพร้อมให้คำแนะนำเสมอนี่
คุณน่าจะยุ่งกับเรื่องของตัวเองนะ
เรื่องของตนเอง ฉันไม่ได้ขอให้ นายเล่นให้ฉันฟัง ความคิดนายเอง
-อยากได้ความเห็น ฉันก็ให้ไปแล้วนี่ -ผมขอความเห็น ไม่ใช่เทศนา
นายน่าจะไปรอด
เพราะนายมีคุณสมบัติของ ปรมาจารย์เพลงครบถ้วน
ตามใจตัวเอง และเป็นฮีโร่ในฝันตลอดเวลา
คุณน่าจะฝันเองบ้างนะ จะได้กัดจิกชาวบ้านน้อยลง
ตอนดูคุณ ผมรู้ว่าต้องเลี่ยงอะไรบ้าง
เราคนนึงเป็นคนน่ารังเกียจ ทำไมนายไม่ไปซะ
ไซคอฟสกี โดนแผ่นอื่นคงแย่กว่านี้
อยากเอาไปใส่อะไร โฮลวีทหรือข้าวไรย์
โอเค เราบ้าทั้งคู่
-จากนี้เราจะไปไหนดี -ปาร์ตี้ซักแห่งเป็นไง
-ก็ดี ไปหาเบียร์ดื่มซักสองแก้ว -เปล่า ฉันหมายถึงปาร์ตี้จริงๆ
-เคยได้ยินชื่อพวกไรท์หรือเปล่า -เคยสิ พวกเขาสร้างเครื่องบิน
เฮเลนกับวิกเตอร์ ไรท์ต่างหาก อยู่เมืองนี้เลี่ยงพวกเขายาก
รูปภาพในหน้าสังคม ไฮโซจัด
พวกเขาจัดงานปาร์ตี้ อาหารดี เหล้าดี เปิดบ้าน
เชิญฉันด้วย พวกนั้นหัวเราะเยาะฉัน ฉันก็หัวเราะใส่เขา
ผมไม่มีอารมณ์ไปปาร์ตี้
อย่าโง่ไปหน่อยเลย ทุกคนไปที่นั่นทั้งนั้น
วาทยากรและขี้เมา นักแต่งเพลงกับนักเต้น
สถานที่สำหรับจุดแจ้งเกิด
หลายคนไปเปิดตัวที่บ้านไรท์ ไปใส่เนกไทซะ
ฉันจะหากางเกงเข้าสังคมใส่
ปล่อยผมให้กระเซิงแบบนั้นแหละ ทรงนี้นายดูดีกว่า
ขอผ่านรอบนี้ก่อน ขอบคุณ
-คืนนี้เป็นยังไงบ้าง -ดี ดี
ปาร์ตี้เยี่ยม เป็นแบบนี้ตลอดเวลาหรือเปล่า...
-...หรือคุณก็เพิ่งเคยมา -ผมเป็นขาประจำของปาร์ตี้พวกนี้
-นั่นใคร -ใครไหน
-ตรงนั้นไง -เจ้าภาพของคุณไง
อ้อ เฮเลน ไรท์ ได้ข่าวว่าเธอดื่มเป็นน้ำ
คงจริงตามข่าวลือ ไม่เคยเจอเธอหรือ
ไม่เคย
หล่อนคงยังไม่เห็นคุณ
-เธอสายตาสั้นมาก รู้ไหม -จริงหรือ
-สามีหล่อนเป็นคนยังไง -อ่อนแอ
ไม่ใช่พวกเลวร้าย แค่อ่อนแอ
-เขาอยู่หรือเปล่า -อยู่สิ
-ตรงไหน -ตรงนี้ไง
วิกเตอร์ เฮเลนตามหาคุณอยู่
งั้นหรือ ขอตัวก่อนนะ
คุณทำงานอะไร หน้าตาเหมือน นักมวยอาชีพเลยนี่
-มอนตี ฉันพนันว่าเขาต้องเป็นนักมวย -ผมเล่นไวโอลิน
ฉันไม่เชื่อ เชิญเล่นไวโอลินเลย ฉันขอท้า
พนันว่าคุณคงไม่รู้หรอกว่า เพลงดังมาจากปลายด้านไหน
-ที่รัก -ตรงกลาง เพลงดังจากตรงกลาง
มอนตี ขอให้เขาเล่นสิ
-ได้ไหม -ได้สิ ทำไมไม่ได้ล่ะ
บังเอิญผมพกไวโอลินติดตัวมาด้วย
ฝีมือเยี่ยมไปเลย ใช่ไหม
ทุกครั้งที่มองหน้าคุณ ผมอยากเป็นคนขี้เหงาทันที
จะไปเมื่อไหร่ก็ได้นะ
เป็นอะไรไป ไม่กล้าบอกว่า ขยะแขยงผมหรือไง
-เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า -ไม่เคยเห็นคุณมาก่อน
-ผมคงพอใจทุกเสี้ยววินาที -ฉันเคยเห็นคุณที่ไหนซักแห่ง
-ขึ้นรถไฟใต้ดินหรือเปล่า -ไม่ค่อยบ่อย
คุณคงจำผมตอนใส่เสื้อผ้าไม่ได้
ผมอยู่ในโฆษณากางเกงใน รูปร่างหยองกรอด
ถ้าคุณยังทนผมได้ เชิญนั่ง
ฉันว่าคุณยังเหมือน นักมวยมากกว่า
ซิด พวกเขาอยากให้ผมเล่น
-อยากเล่นอะไร -ซิกกายเนอวายเซน ขอคอร์ทเอ
เฮ้ คุณเพิ่งทำลายจุดเริ่มต้น ของความสัมพันธ์เฮงซวยนะ
เอาเลย
ใครนั่นน่ะ
ไม่รู้สิ คนใหม่มั้ง
ฝีมือดีนี่ ที่สุดคงต้องติดคุก
ทำไม
ไม่รู้สิ ฉันมีความคิดว่า คนฝีมือดีมักต้องติดคุก
ฉันพูดเรื่องปัญญาอ่อน แล้วคุณหัวเราะ
คุณนี่ซื่อบื้อจริงๆ เทดดี
เหมือนเขางั้นหรือ
ฉันไม่สนใจอะไรง่ายๆ หรอก
เป็นเด็กดี แล้วหยิบแว่นให้ฉันด้วย เทดดี
อัจฉริยะคงต้องการเครื่องดื่ม เทดดี
-จินหรือสกอตต์ -ไม่ ขอบคุณ
สกอตต์สองแก้ว เหยาะเฮทเธอร์ด้วย
ฝีมือระดับเทพเลยนี่
ขออภัย ว่าไงนะครับ
คำตอบแปลกใหม่ดีนี่ เขาขออภัยฉัน
คุณคงไม่ใช่คนที่ลุกให้ผู้หญิง ที่นั่งรถไฟใต้ดินหรอกนะ
หรือคุณมาจากบ้านนอกกันแน่
ผมเกิดที่นิวยอร์ก
สัตว์หายากซะด้วย คนนิวยอร์กจากนิวยอร์ก
นิวยอร์กเต็มไปด้วยสัตว์หลากชนิด
ใช่ว่าสัตว์ทุกตัวจะเกิดที่นี่
พูดแบบนี้ดูถูกกันหรือไง
ไม่มีใครกล้าดูถูกฉันมาก่อน คุณ...
-คุณมีชื่อใช่หรือเปล่า -มีแน่
ชื่อผมอยู่ในสมุดโทรศัพท์ ใต้คำว่าไวโอลิน
คุณไรท์ นี่คือเพื่อนผม พอล บอเรย์
ผมแน่ใจว่าที่นี่คงไม่ต้อนรับ เพื่อนของผม
คนไร้มารยาท คุณบอเรย์ บ่งบอกความเป็นยอดฝีมือโดยแท้
ขอฉันทำนายอะไรหน่อย
อีกไม่นานโลกจะ แบ่งออกเป็นสองค่าย
สนับสนุนบอเรย์และต่อต้านบอเรย์
แล้วคุณจะอยู่ข้างไหน คุณไรท์ สนับสนุนหรือต่อต้าน
ทำไมเฮเลนไล่ต้อนเขาแบบนั้น
หล่อนแค่สนใจพ่อหนุ่มนั่นน่ะสิ
-จะรับอะไรอีกครับคุณไคลน์ -แอปเปิลลูกเท่าไหร่
-ลูกละ 5 เซนต์ -ฉันขอลูกนึง
-คิดจะจัดปาร์ตีหรือครับ -ฟิลิป
รับออเดอร์ให้เสร็จ รับอะไรอีกครับ คุณไคลน์
-มีเนยหรือเปล่า -เพียบเลยครับ
-ปอนด์ละเท่าไหร่ -45 เซนต์
ร้านตรงหัวมุมคิดปอนด์ละ 30 เซนต์เท่านั้น
-ทำไมคุณไม่ซื้อที่นั่นละ -เพราะหมดไปแล้วน่ะสิ
-พอเราไม่มี ที่นั่นตั้งราคา 10 เซนต์ -ผมจะให้ลูกไปหยิบมาให้
เราเพิ่งได้กะหล่ำปลีดองชั้นดี จากวิสคอนซิล
-พอล บอเรย์ -ครับ ลูกชายผมเอง
-เซ็นตรงนี้ ป๋า -รับอะไรอีกครับ คุณไคลน์
-ขอเกล็ดสบู่กล่องนึง -เกล็ดสบู่
และไข่โหลนึง
-ขอบใจ ป๋า -ไข่
นมขวดนึง
-พอล พอล -ครับ
-ลงมาข้างล่าง มีพัสดุของลูก -มาแล้ว
เอาล่ะ
-เกลือกล่องนึง -โอเค รับอย่างอื่นอีกหรือเปล่าครับ
คงพอแค่นี้แหละ
คุณนายเฮเลน ไรท์
ขออภัยเรื่อง มารยาทของฉันด้วย
เฮช ดับบลิว
-เปิดดูสิ -อะไรงั้นหรือ
อ้อ
-กล่องใส่บุหรี่ -ของลูกงั้นหรือ
มาจากไหน เพื่ออะไร
ผมไปเล่นในงานปาร์ตี้เมื่อคืน
ได้ของนี่เพราะเล่นไวโอลินงั้นหรือ
ส่วนหนึ่ง
พวกเขาชอบวิธีที่ผมเล่น
ใครชอบวิธีเล่นของลูก
ปาร์ตี้อะไร
คนที่ชื่อไรท์
ไรท์ พวกเขาเป็นใคร
โอ้ พวกไรท์นะครับ
พวกเขารู้จักทุกคน น่าจะช่วยผมได้มากเลย แม่
-หวังว่าคงให้อภัยฉัน -ผมไม่เคยผูกใจเจ็บ
โกรธเป็นเรื่องเสียเวลา คุณไม่น่าส่งนี่มาให้เลย
ฉันใช้ชีวิตไปกับการไถ่โทษ สิ่งที่ฉันไม่ควรทำตั้งแต่แรก
ไม่ชอบมาร์ตินีงั้นหรือ
ไม่มากเท่าไหร่
รสชาติที่คุ้นเคย เหมือนราเวล
ผมไม่ค่อยมีเวลาลิ้มรสชาติ ที่คุ้นเคย ยกเว้นราเวล
ฟังแล้วไม่น่าหดหู่ไปหน่อยหรือ
คุณหาความสุขยังไง
เล่นไวโอลิน
-แค่นี้เองหรือ เล่นไวโอลิน -ส่วนใหญ่
-ไปดูคอนเสิร์ทบ้างหรือเปล่า -ไม่มากเท่าไหร่
คอนเสิร์ทดี ผมอิจฉา ถ้าไม่ดี ผมเเบื่อ
งานอดิเรก การหาความสุขใส่ตัวล่ะ
ไวโอลินมีให้ผมอยู่แล้ว
-สาวๆ ล่ะ -มีบ้าง
แค่นี้เองหรือ
เท่านี้เอง
คุณนี่แปลกคนนะ
คงไม่แปลกกว่าคุณหรอก
งั้นหรือ ไม่มีอะไรแปลกเกี่ยวกับตัวฉัน
เคยแต่งงานสองหน ตอนอายุ 16 แล้วก็ 21
หนแรกได้สามีเป็นเด็กโข่ง อีกคนเป็นมนุษย์ถ้ำ
ในช่วงนั้น ฉันไม่เคยรู้จักความเป็นเด็กสาว
คุณยังอายุน้อยอยู่นะ
ไม่ต้องทำตาวาวแบบนั้นก็ได้
-วาวยังไง -ประกายนั่นไง
พวกผู้ชายก็เป็นแบบนี้ ทุกครั้งที่เจอผู้หญิง...
...คุณวางแผนที่จะเด็ดปีกพวกเรา
ผมไม่เหมือนคนอื่น จำได้ไหม
ผมคือคนที่จะแบ่งโลก ออกเป็น 2 ค่าย
หนำซ้ำ ผมคือยอดฝีมือนิรนาม คนโปรดของคุณไม่ใช่หรือ
ก็ใช่
คุณเป็นนักสีไวโอลินฝีมือดี
ฉันชอบช่วยคนมีฝีมือเมื่อทำได้
ฉันสนใจคุณในฐานะศิลปิน
ไม่ใช่ในฐานะบุคคลงั้นหรือ
แค่ศิลปินเท่านั้น
คุณยังไม่มีผู้จัดการใช่ไหม
-ยัง -น่าจะหาสักคนนะ
รู้จักบาวเออร์ไหม เฟรดเดอริก บาวเออร์
ผมยังไม่เคยเจอเขาเลย
-คะ คุณบาวเออร์ -เช็ควันว่างของแมนฮัตตันฮอล...
...เดี่ยวไวโอลิน คุณไรท์จะจ่ายให้
พอล บอเรย์ นักไวโอลิน
ซิดนีย์ เจฟเฟอร์
พักครึ่งเวลา
เคอร์ติชมาร์ช บีโธเฟน-บอเรย์ ฮิวเมอเรส-โวรัก
เอสเธอร์ ชาวบ้านมองอยู่ อย่าทำแบบนั้นสิ
เล่นที่นี่เสียงดีกว่า ตอนเขาอยู่ในครัวซะอีก
ถามคุณบอเรย์ให้มาร่วม งานปาร์ตี้กับเรา
ไม่รู้สินะ...
ไม่คิดว่าตัวเองจะ กระวนกระวายแบบนี้
รู้สึกเหมือนแข่งปั่นจักรยาน 6 วันรวดเลย
ผมทุ่มสุดตัว
ถ้านายไม่เหงื่อตก นั่นไม่ดีแน่ แบบนั้นถึงค่อยเริ่มเป็นห่วงดีกว่า
ผมคิดว่าทำได้ดีกว่า ตอนช่วงครึ่งหลัง
เพราะผมได้อุ่นเครื่องนิดหน่อยแล้ว
คุณคิดว่าในช่วงต้นๆ ผมออกจะ เย็นชาเกินไปหรือเปล่า...
...ช่วงไม่กี่นาทีแรก ผมแทบควบคุมอะไรไม่ได้เลย
ลืมเถอะน่า คนดูไม่รู้ความแตกต่างหรอก
พูดตรงๆ พอล แบบนี้ถือว่าชั้นหนึ่งแล้ว
-นายทำให้พวกเขานั่งเงียบกริบได้ -ไม่รู้สินะ
ผมยอมทุกอย่าง ขอแค่ให้ได้เล่น คอนเสิร์ทนี่ใหม่อีกหน
ฟังนะ ไม่ว่าจัดคอนเสิร์ทกี่หนก็ตาม...
...นายก็ยังไม่พอใจตัวเองอยู่ดี
เก็บความไม่พอใจนั่นไว้ แล้วนายก็จะโอเคเอง
เดี๋ยวสิ ฉันต้องเอาชุดนี้ไปคืน หัวหน้าบ๋อยคืนพรุ่งนี้นะ
ผมจะไปซ่อนตัว ไม่อยากเจอหน้าใคร
ขอบอกว่านายทำสำเร็จแล้ว ฉันนี่แหละพยานตัวจริง
ฉันว่าคอนเสิร์ทนี่ไร้สาระ อยากได้อะไรมากกว่านี้อีก
มาคุยกันเรื่องอื่นดีกว่า
เรื่องกรีกโบราณเป็นไง
นายมีความเห็นยังไง เรื่องอารยธรรมกรีก
เลิกได้แล้ว ไม่เห็นโรงละครข้างนอกหรือไง
ว่างครึ่งนึง เปิดตัวได้ยิ่งใหญ่มาก
เก้าอี้ว่างเป็นแถวๆ จ้องหน้าผมอยู่
และผมพลาดช่วงท่อนเร็วของบราห์ม
ไม่ต้องห่วง บราห์มไม่ว่าอะไรนายหรอก
เลิกยั่วซะที ซิด เลิกซะไม่งั้นก็ออกไป
ฉันอดไม่ได้นี่
นายคือเพื่อนคนเดียวที่ฉันมี
ไฟแรงดีนะ พ่อหนุ่มบอเรย์คนนี้
เหมือนตอนที่คุณเจอ ภาพเขียนแวนโก๊ะ
สัมผัสของความเถื่อน ข้อดีสำหรับศิลปิน
เพราะงั้นผมจึงไม่เคยเป็น ศิลปินไงล่ะ ที่รัก
หนูจะไปหาพอลที่หลังเวที
-แล้วเจอกันที่งานนะ จีน่า -ได้ค่ะ
-ไปกันเถอะ ฉันอยากเตรียมให้พร้อม -เอสเธอร์
น่าจะเอารูปถ่ายกลับบ้าน เป็นของที่ระลึกนะ
-ยังมีรูปอื่นๆอีกน่า -แต่รูปนี่สวยดีนะ
คุณคงไม่อยากให้ หล่อนเคืองหรอกนะ
เฮเลนคงผิดหวัง ถ้าคุณไม่ไปปรากฏตัว
ครอบครัวผมจัดปาร์ตี้ให้แล้ว ขอบคุณ
มาเถอะน่า
-คุณควรไปดีกว่า -แค่ชั่วโมงเดียวก็ได้
โอเค แค่ชั่วโมงเดียวนะ
อีกฉบับ พอล "การเปิดตัวของนักไวโอลิน...
...พลังและความแม่นยำที่ไม่ธรรมดา คือข่าวเช้านี้
นึกไม่ออกว่ามีคอนเสิร์ทครั้งแรกใด ที่เทียบได้กับผลงานของ--
-ปรมาจารย์เพลง -"ปรมาจารย์เพลง นักดนตรีฝีมือเยี่ยม...
...และการตีความสูงสุด
พอล บอเรย์คือนักไวโอลินหนุ่ม ที่มีพรสวรรค์"
ได้ยินมั๊ย พอล เขาพูดถึงลูกอยู่
-ไร้สาระน่า -พ่อยอมทานเรื่องไร้สาระนี่เป็นของว่าง
อย่าเชื่อทุกอย่างที่อ่านเจอในนสพ.
-เมื่อคืนลูกกลับดึกนะ -อ้อครับ
ขอโทษครับแม่
ผมปลีกตัวมาไม่ได้ ด้วยความสัตย์จริง
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก แค่เค้กกับไวน์นิดหน่อย
ไม่สำคัญหรอก
ลูกไปไหนมา
บ้านไรท์ คุณบาวเออร์คิดว่าผมควรไป
-ดอกไม้สวยดีนี่ -จีน่าเอามาฝาก
งั้นหรือ
-ผมจะโทรหาเธอก็แล้วกัน -พอล นี่เรื่องสำคัญนะ
เดลีโปรเกรสซีพ นสพ.ชั้นสูง
"บอเรย์ เป็นหนุ่มที่มีพรสวรรค์ อย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ท่วงทำนองของเขา หลุดคีย์ในช่วงไคล์แมกซ์
เวลาและประสบการณ์ น่าจะแก้ไขข้อบกพร่องนี้ได้"
พวกนักข่าวกระจอก
-แม่เห็นพวกเขาในงานคอนเสิร์ท -อะไรนะครับ
แม่บอกว่าเห็นคุณกับคุณนายไรท์ ในงานคอนเสิร์ท
เหรอครับ
หล่อนเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
ฟังนี่ดู
"คอนเสิร์ทนี้คือทำนอง ความงดงามที่ไม่มีข้อผิดพลาด"
เห็นมั๊ย พ่อบอกแล้ว อีกคนแค่น่าอิจฉาเท่านั้น
สถิติบอกว่าร้อยละ 80 ของนักวิจารณ์...
...คือบล็อกนักดนตรีที่ ตกกระป๋องและหมดไฟ
-อ้า ลูกค้า พ่อต้องเอาไปอวดซะหน่อย -นี่ครับ
ไม่ เล่มนั้นมีอคติ
ดีนะ ที่พวกไรท์สนใจลูกแบบนี้
เรื่องฝีมือ แม่ พวกเขาชอบที่ผมเล่นไวโอลิน
ผมไม่อยากรบกวนเวลาคุณ แบบนี้เลย คุณไรท์
-ต้องขอบคุณอย่างมาก -ไร้สาระ นี่ไม่ใช่ความคิดของฉัน
บาวเออร์เป็นคนคิด ฉันขึ้นชื่อในเรื่อง รู้จักเสื้อผ้า อาหาร และไวน์ดีๆ
บาวเออร์พูดเรื่อง อนุรักษ์นิยมเอาไว้
ใช่ อนุรักษ์นิยมและมืดมน
คำสาปของดนตรีคลาสสิก นักดนตรีต้องมีท่าทางน่านับถือ
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น เอาผ้าเสิร์ชนี่ดีกว่า
-คุณไรท์รู้จักของที่มีคุณค่า -หมายถึงผืนนั้นน่ะหรือ
ใช่ สูทที่ดีต้องมีกระดูก เหมือนโครงของร่ม
ผ้านี่ถึงทำแบบนั้นได้
ผมไม่เคยรู้มาก่อน ผมมีเวลาแค่ แต่งตัวมาเช้านี้เท่านั้นเอง
คุณไรท์เห็นปุ๊บก็รู้ว่า คุณภาพดีหรือเปล่า
ผมชอบลายทางมากกว่า
คุณนี่เป็นคนหัวดื้อมากเลยนะ
ผมยังหนุ่มอยู่ไง ครั้งนึงผมเคย ทะเลาะเรื่องไม้เบสบอลกับไวโอลิน
แล้วคุณเลือกไวโอลิน
ผมไม่ชอบทีมนิวยอร์กแยงกี้
ชัดอยู่แล้ว
-ลายทาง -ลายทาง
ขอบคุณ คุณบอเรย์
-คุณคิดว่ายังไง -ยอดเยี่ยมในหลายทาง
งั้นคุณคงให้อภัยฉันนะ
ให้อภัยคุณนะหรือ เฮเลน ผมชักติดนิสัยนี่แล้ว
ฉันรู้ว่าคุณคงไม่มา ถ้าฉันขอให้คุณมาฟังโชว์เดี่ยว
ฉันว่าวาทยากรมี หูช่างเลือกมากไป
จนบางครั้งก็หูหนวกได้
-คุณเรียนที่ไหน -สถาบันแห่งชาติครับ
-กับรอซเนอร์งั้นหรือ -ครับผม
-ผมจะติดต่อคุณได้ยังไง -ผ่านบาวเออร์
บาวเออร์งั้นหรือ ได้ผจก.มือดีนี่
โทรหาเลขาผม ผมอยากคุยกับคุณ
-ได้ครับ -ขอบคุณอีกครั้ง คุณบอเรย์
ลาก่อน คุณเจฟเฟอร์
ถ้าวงออเคสตร้ามีปัญหา เรื่องเงินทุน ผมยินดีช่วย
ขอบคุณอีกครั้งที่มา ฝากความคิดถึงลิซ่าด้วยนะ
ผมว่าเขาคงไม่รู้ว่าเราจะเล่น
ท่าทางไม่ว่าอะไรนี่ เขาชิ่งทันทีที่มีโอกาส
คุณฮาเกอร์สตรอม ช่วยไปส่งผมที่ดาวน์ทาวน์หน่อย
ผมต้องไปรายงานตัวกับ จนท.ทันฑ์บนทุกๆ 2 อาทิตย์
-ลาก่อน -ลาก่อน เฮเลน
คุณโกรธเรื่องอะไร
ฮาเกอร์สตรอมรู้หรือเปล่าว่า ผมจะเล่น
ไม่รู้ ก็ไม่เชิง
คุณน่าจะบอกผมก่อน
-ฉันเข้าใจเองว่าคุณคงอยากเล่น -ใช่ ผมอยากเล่น ผมนับถือเขา
-แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น -แล้วอะไรคือประเด็น
วิธีที่คุณทำไปโดยที่เขาไม่รู้
เพื่อคุณ ฉันเลยขอให้เขามาที่นี่ แต่ฉันไม่เล่นไวโอลิน
ผู้อุปถัมภ์งานศิลปะ แล้วผมคืออะไร
ของที่มาแทนการเดินทาง ไปซันแวลเลย์ปีนี้หรือไง
การค้นพบจิตรกรคนใหม่
คุณคิดว่าการมีแม่ยก น่าพอใจหรือไง
นี่คุณเคยสำนึกบุญคุณ อะไรบ้างหรือเปล่า
มีสิ ผมสำนึกบุญคุณ เรื่องเปิดตัว บาวเออร์
โอกาสได้เล่นให้ ฮาเกอร์สตรอมฟัง
นั่นคือรายการบุญคุณใช่ไหม
-ผมเป็นหนี้คุณ -ฉันจำไม่ได้ว่าเคยทวงบุญคุณ
คุณไม่ได้ทำเพื่อผม คุณทำเพื่อตัวเอง
เหมือนที่คุณซื้อม้า เรือยอร์ช หรือสะสมภาพเขียน
แต่เพิ่มนักไวโอลินเข้าไปใน ของสะสมของคุณเท่านั้นเอง
ใจคุณนี่ช่างเต็มไปด้วยอคติจริงๆ
คิดมากไป มีความรู้สึกน้อยไป คุณ...
ฉันไม่มีอารมณ์เถียงเรื่องนี้ อยากดื่มมากกว่า
-ทำไมคุณดื่มมากขนาดนี้ -ถ้าไม่ถาม...
ถ้าไม่ถาม ฉันจะได้ไม่ต้องโกหก จำได้หรือเปล่า
ได้สิ
ผมยังจำ "ระวังของขวัญที่มีนัยแฝง" ได้ด้วย
หวัดดี ที่รัก
-พอล -วิกเตอร์ คุณมาได้เวลาพอดี
-พอลเพิ่งดูเรื่องมารยาทของฉัน -งั้นหรือ
ดูเหมือนฉันไม่มีมารยาท เรื่องบุญคุณ เบอเบินนะ
-ก็ดี ไม่ดื่มอะไรหน่อยหรือ -ไม่ล่ะ ขอบคุณ
มีคนบอกว่าพวกชอบดื่ม มีนิสัยขี้หงุดหงิด
หรือกระหาย
หรือไม่มีความสุข
-คุณชอบฮาเกอร์สตรอมหรือเปล่า -ภรรยาของคุณใจดีมากที่แนะนำผม
คุณน่าจะได้ยินที่เขาพูด เขามีความคิดแปลกใหม่
เขาอธิบายความไร้ประโยชน์ของฉัน โซดาไหม
-ก็ดี -เขาคิดว่าฉันใช้ชีวิตสูญเปล่า
อ้าวซินแบดกับนางเงือก ได้ข่าวปลาการ์ตูนบ้างหรือเปล่า
-เจอปลาแซลมอนที่น่าสนใจบ้างไหม -คุณไม่รู้หรอกว่าพลาดอะไรไปบ้าง
-แต่ที่นี่เยี่ยมมาก -น้ำรู้ดีว่าจะเจอฉันที่ไหน
ฉันเชื่อความก้าวหน้าประปาอเมริกัน ถ้าฉันอยากได้น้ำ...
...ฉันจะอาบน้ำ
-อยากเล่นรับบอลหรือเปล่า -ไม่
คุณล่ะ
-ไม่ -พวกคุณนี่ไม่สำนึกบุญคุณซะบ้างเลย
เชิญผมมาที่ชายหาด เพื่อเจอลมเย็นๆ
พาผมมาจากเมืองที่แสนอบอ้าว นี่หรือคำขอบคุณที่ผมได้รับ
แถมตอนนี้ผมหิวแล้ว ความเฉื่อยนี่ทำให้ผมอยากอาหาร
-คุณยังไม่ได้ลุกจากเก้าอี้เลย -ทุกคนมีวิธีออกกำลังกายเป็นของตัวเอง
นี่คือปาร์ตี้ของคุณ หวานใจ คุณรู้จักที่ทางแถวนี้ดี
อาหารอยู่ไหน หรือเราต้องกิน สาหร่ายเพื่อรักษาบรรยากาศ
-มีแซนวิชอยู่ด้านใน ถ้าคุณต้องการ -ผมต้องเดินเข้าไปข้างในเชียว
อากาศชายทะเลเยี่ยมมาก
คุณเคยสับสนกับแมนชั่นว่าง ที่คุณมีอยู่ทั่วไปหมดหรือเปล่า
บ้านชายหาด บ้านในเมือง บ้านชนบท
ผมสับสนเวลาอยู่ในห้องของ โรงแรมที่ใช้ผ้าม่านกั้นมากกว่า
ชักเกิดความรู้สึกว่า ผมไม่เป็นที่ต้องการแล้ว
ทำไมคุณต้องหนีด้วย
ฉันไม่ชอบให้ใครมาจิก
ผมแค่พยายามช่วยคุณ
ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย ฉันดูแลตัวเองได้
-ฉันมีความหยิ่งในตัวบางส่วนด้วย -ใครบอกว่าคุณไม่มี
คุณกลัวอะไร เฮเลน
ก็แค่ระวังตัว
-จากอะไร -โดยรวมก็โลกนี้ไง
-ค่อนข้างคลุมเครืออยู่นะ -สิทธิของผู้หญิงที่จะคลุมเครือ
คุณอยากให้คนอื่นคิดว่า คุณเปราะบางและตื้นเขิน
ผู้หญิงที่ชอบมุขตลกฝืด
คุณไม่ได้เป็นแบบนั้น คุณก็รู้ดี
เพื่อนของฉันคงดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
คุณเหงา
คิดว่าจะหลอกผมได้ แต่เราเหมือนกันมาก ผมรู้จักคุณดี
คุณไม่รู้จักฉันหรอก
คุณชวนผมออกมาทำไม
ยังไงฉันก็จะออกมา และคิดว่าคุณคงชอบ
ไม่จริง
ฉันไม่ชอบความอวดดี แม้แต่แขกก็ตาม
บอกหน่อย คุณไรท์ สามีคือสิ่งรบกวน การแต่งงานของคุณหรือเปล่า
ทำไมคุณไม่เล่นอะไรซักอย่างล่ะ
ผมไม่ชอบเล่นเปียโน มันทำให้ผม กลายเป็นจุดสนใจมากไป
-แซนวิชมั๊ย -ไม่ล่ะ ฉันขอเหล้าดีกว่า
เครื่องดื่มไหม
ไม่ดีกว่า ผมต้องไปออกวิทยุ
สมองโล่ง นิ้วคล่อง
-แค่แก้วเดียวเอง -ออกวิทยุนะ
ผมเล่นเพลงแบกกราวน์ ให้ละครชื่อความฝันของชีวิต
นางเอกกำลังตาบอด แฟนหนุ่ม ค้นพบความบ้าในครอบครัว
แม่ที่เป็นหม้ายไม่ได้จ่าย หนี้จำนองมา 6 ปี
ตำรวจตามตัวน้องชายอยู่
นอกนั้นชีวิตของพวกเขา มีแต่เรื่องหัวเราะ
ผมเป็นพวกไม่เป็นชิ้นไม่เป็นอัน โน้นนิดนี่หน่อย ชายหาด วิทยุ
ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ในชีวิตของผม...
...ถ้าผมมีชีวิตนะ
ถึงไหนแล้ว
ฉันเบื่อที่จะคุยแล้ว ฉันไม่ชอบ คนมีสมอง พวกนี้หน้าเบื่อ
ชอบคุยกับพวกไม่มีสมอง พวกเขามีความสุขมากกว่า
คุณกำลังทำผิดพลาดครั้งใหญ่
คุณเป็นพวกไม่มีสมองงั้นหรือ
ผมทำทุกอย่างที่พวกไร้สมองทำได้ แถมยังทำได้ดีกว่าด้วย
ฟังเหมือนท้าทายเลยนะ
-ฉันไม่เป็นไร อย่ายุ่งกับฉัน -แต่เสื้อคุณขาดนะ
อย่าแตะต้องฉัน
บอกแล้วไงว่าฉันสบายดี
อย่ายุ่งกับฉัน พอล
คุณคิดอะไรอยู่
ไม่มีอะไร
อย่าเคี้ยวหญ้าสิ เดี๋ยวเปื้อนฟัน
คุณอาจเสียใจที่มี คนคิดเรื่องความรักขึ้นมา พอล
ฉันไม่ใช่คนง่ายๆ มีข้อบกพร่องของตัวเอง
ใครไม่มีบ้าง ผมพกมาเต็มกระเป๋าหลัง
ฉันไม่ซ่อนข้อบกพร่องของตัวเอง แต่ห้อยเอาไว้เหมือนเหรียญตรา
ผมขอวัดดวงดู
ตั้งแต่จำความได้ ฉันสร้างกฎให้ตัวเอง
ผู้คนโง่พอที่จะทนกฎพวกนั้น
แต่คุณไม่เคยยอมรับ
-แล้วคุณชอบหรือเปล่า -ไม่ ฉันเกลียดมาก
ฉันกลัวกฎนั้น และยังเป็นอยู่
ทำไม
ต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการ ทบทวนตัวเองอย่างที่เป็นจริงๆ
ฉันไม่อยากทำ
ก็เลยดื่ม
นั่นคือความจริง บริสุทธิ์และเรียบง่าย
ความจริงไม่เคยเรียบง่าย
ฉันรู้แล้ว
ความจริงคือฉันรักคุณ
ฉันฝืนใจตัวเองไม่ได้อีกแล้ว พอล
หวัดดี แม่
-มีไก่เหลือในตู้เย็นนะ -แค่นี้ก็พอแล้ว ขอบคุณครับ
-อยากได้กาแฟร้อนหรือเปล่า -พอแล้วครับ
-จีน่าโทรมา ลูกน่าจะออกเดทกับเธอ -โทษที ผมลืมไป
-เธอเป็นคนดีนะ -ครับ
นี่อาจไม่ใช่เรื่องของแม่ พอล แต่แม่ไม่ได้ตาบอด
-แม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น -ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ลูกน่าจะรู้ดีนะ
แม่คิดว่ายังไง
หล่อนแต่งงานแล้ว ลูกคิดว่ายังไงล่ะ
-ผมไม่รู้ -แล้วลูกจะรู้ตัวเมื่อไหร่
ตอนเป็นข่าวฉาวใน หน้าหนังสือพิมพ์หรือไง
ไม่มีใครตีพิมพ์เรื่องแบบนี้ ในนสพ.หรอก
คนดีกว่านี้ก็เคยโดนมาแล้ว
เชื่อแม่เถอะ ทำตัวเป็นเด็กดี ทำอาชีพสุจริต ไปยุ่งกับเขาทำไม
-ผมไม่ได้ยุ่งกับเขา -ลูกต้องตื่นแต่เช้าเพื่อหลอกแม่
ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้
พอล
ความเห็นของแม่ที่มีต่อ คุณไรท์ไม่สำคัญ...
...แต่แม่รู้จักลูกดี
ในใจของลูกต้องการเมีย บ้าน ลูก
-ปล่อยผมใช้ชีวิตตามใจตัวเอง -อย่าปล่อยคนอื่นบิดเบือนชีวิตของลูก
ชีวิตของลูกไม่เหมือนคนอื่นๆ แตกต่างกันมาก
ลูกไม่ใช่คนที่เก็บงานเอาไว้ช่องหนึ่ง แล้วเก็บชีวิตไว้อีกช่องหนึ่ง
ทุกอย่างที่ลูกทำและคิด เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
ไขลานแล้วให้ผมเล่นคอนเสิร์ท ผมควรทำแบบนั้นงั้นหรือ
ผมต้องการมากกว่านั้น ผมไม่ใช่ เครื่องจักร แต่มีความรู้สึกด้วย
ลูกต้องจ่ายค่าตอบแทน ให้สิ่งที่ได้มา
คนพิเศษต้องจ่ายค่าตอบแทนพิเศษ
-แล้วเหลืออะไรให้ผม -ดนตรีไง
ระวังตัวด้วยนะ
เดิมพันสูงมาก แต่ไม่ใช่การเดินทาง 2 ชม. ไปไชน่าทาวน์ นี่คือชีวิต
คิดถึงอนาคต คิดว่าจะเป็นยังไง ในปีหน้าและปีถัดไป
คิดถึงงานของลูก
ทัวร์คอนเสิร์ทของ เฟรดเดอริก บาวเออร์
เส้นทางของพอล บอเรย์
สโปเคน ซีแอตเติล
พอร์ทแลนด์ ซานตาครูซ
ลอสแองเจลลิสซิมโฟนีฮอล พอล บอเรย์
ทัวร์ประสบความสำเร็จอย่างสูง
จะเล่นคอนเสิร์ทครั้งสุดท้าย ที่ฟิลาเดลเฟียคืนนี้
มาถึงนิวยอร์กพรุ่งนี้
พอล บอเรย์
เฟรดเดอริก บาวเออร์ เรดิโอซิตี้ เอนวายเค
ลาก่อน ฟริทซี
จีน่า
-ดีใจที่ได้เจอ คุณเป็นไงบ้าง จีน่า -หวัดดี พอล
ได้ข่าวว่าทัวร์ไปได้ด้วยดี
บาวเออร์ก็คิดอย่างนั้น เขาทำอะไรให้คุณหรือเปล่า
ช้ามาก ฉันอยู่กับ วงบล็อกสตริงควอเทต
ฉันได้ข่าวว่า ลีโอโพล สโตคาวสกี้ ตั้งวงออเครสตร้ารุ่นเยาว์
ฉันคิดว่าคุณบาวเออร์น่าจะช่วย ให้ฉันขึ้นไปคัดตัวได้
-เอาตามนั้น ไปทานมื้อเที่ยงดีกว่า -แต่ฉันต้องรอ--
เถอะน่า ซิดก็จะไปเหมือนกัน
บล็อกสตริงควอเทต ทำไมไม่มีใครเล่าให้ผมฟัง
ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
-ทำไมซิดสายเสมอ -คุณก็รู้ว่าเขาไม่ค่อยสนเรื่องเวลา
นาฬิกาคือสิ่งประดิษฐ์สมัยใหม่
ซิดไม่ชอบสิ่งประดิษฐ์สมัยใหม่
บางทีเขาอาจพูดถูก ไม่มีใครสนเรื่องเวลาอีกแล้ว
งานผมท่วมหัวเลย ทัวร์ บันทึกเสียง บาวเออร์ คุณก็รู้ว่าเป็นยังไง
-ฉันไม่รู้หรอก -คุณคงไม่โกรธผมหรอกนะ
คุณคือเช็คเปล่าในใจของผม คุณจะเขียนจำนวนอะไรลงไปก็ได้
-จีน่า คุณเป็นอะไรไป -คุณเปลี่ยนไป
ผมงั้นหรือ บางทีคุณต่างหากที่เปลี่ยนไป
คุณประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียง นั่นทำให้คุณเปลี่ยนไป
บางทีฉันอาจอิจฉานิดหน่อย
เราน่าจะลืมเพื่อนเก่าๆ ได้...
...เอาพวกเขาใส่กรงวางที่มุมมืด เหมือนของขวัญปีก่อน
-แบบนั้นคงถือว่ากรุณาแล้ว -คุณคาดหวังจะให้ผมพูดว่ายังไง
กุหลาบสีแดง ไวโอเลตสีน้ำเงิน เหมือนผมงั้นหรือ
ฉันต่างหากที่เศร้าอยู่
จีน่า เหมือนได้กลับบ้านเก่าเลย
จีน่า คุณน่ารักมาก มีใครบอกหรือยัง ให้ผมบอกคนแรกนะ
เฮเลน ผม...เอ้อ...
คุณรู้จักคุณไรท์หรือยัง นี่คุณรอเมนี
-เป็นยังไงบ้างคะ -หวัดดี
หมดจดทุกมุมเลย ขอจูบคุณหน่อยนะ
-อยากร่วมทานกับเราหรือเปล่า -โทษที ฉันอยู่ด้วยไม่ได้
ฉันแค่มาแสดงความยินดีเท่านั้น
ขอตัวก่อนนะ
เฮ้ เดี๋ยวก่อน ขอบคุณที่มาส่งนะครับ
เห็นมั๊ย พอผมสุภาพ ชาวบ้านก็เมินผม
-บางทีฉันคงไม่ได้เจอเขาอีก -คุณต้องได้เจอเขาอีกแน่
คุณบอเรย์แค่ออกไปปลอบใจ ผู้หญิงขี้อิจฉาชั่วคราวเท่านั้น
ได้ยินเรื่องทัวร์หรือเปล่า คนดูทึ่งเขามาก
ซิด หล่อนเป็นคนยังไง
เฮเลนน่ะหรือ
เธอซับซ้อนเหมือนเพลงของบาค เกิดมาบนกองเงินกองทอง
มีเพื่อนฝูงเป็นคนใหญ่คนโต จำนวนมากหนุนหลังอยู่
-คงเป็นผู้หญิงที่ยิ่งใหญ่มาก -ดูเหมือนเป็นอย่างนั้น
-คุณก็เยี่ยมเหมือนกัน -คุณนี่ใจดีจริงๆ ซิด
ชมว่าผมเยี่ยมหรือเหลือทนก็ได้ แต่อย่าบอกว่าผมใจดี
ผมเคยตกหลุมรักหนนึง ต้องใช้ เวลา 2 อาทิตย์ถึงลืมเธอได้
ผมเล่นโซนาตาของบีโธเฟนทั้ง 32 เพลง ใช้เวลา 2 อาทิตย์พอดี
โอเค เรื่องนี้ไม่ตลก มาเมากันดีกว่า
เราดื่มให้ช่อดอกไม้ และการปิดม่าน
-ชื่อเสียง ความร่ำรวย ความสำเร็จ -ฉันไปจากที่นี่ดีกว่า
ได้สิ เป็นสุภาษิตไอริชเก่าบอกว่า
"จุดไปท์ซะ เพราะโลกนี้ มีแต่ลมและควันเท่านั้น"
แปลได้ว่าช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม
ความใจเย็นเอาชนะได้ทุกครั้ง หนูเอ๋ย
อยากเรียนเปียโนมั้ย 25 เซนต์ต่อบท คุณจะได้เป็นลูกศิษย์คนเดียวของผม
คุณคิดว่าตัวเองดีกว่าผมใช่ไหม
-จะรับเครื่องดื่มไหมครับ -ได้สิ ทำไมจะไม่ได้
คุณเรียนผิวปากมากี่ปี
เหมือนเปียโน นี่คือเครื่องดนตรี ชนิดที่สองของผม
ไวโอลินคือเครื่องมือหากิน
คุณเจอเขาที่ไหน ในฟิลาเดลเฟีย หลังคอนเสิร์ทหรือไง
-หรือเป็นแฟนเพลงที่ชื่นชมคุณ -จีน่าเป็นเพื่อนเก่า
คงใช่
คุณเคยเล่นตังเตกับหล่อนบน ทางเท้าของนิวยอร์กตอนเด็กหรือไง
เธอเรียนที่สถาบัน เป็นนักดนตรี
งั้นคุณสองคนคงเหมือนกันมาก
-เชิญฉันด้วยนะ ถ้าคุณเล่นคู่กัน -ผมเชิญแน่
ทำไมคุณไม่โทรมาหาฉัน
คุณน่าจะโทร ฟิลาเดลเฟีย ไม่ใช่ปลายโลกซักหน่อย
ผมไม่อยากโทร
ขอบใจ คุณนี่ช่างใจดีจริงๆ
-ผมอยากใช้เวลาคิดทบทวน -สะดวกดีนี่
ผู้ชายต้องการความสะดวก ไม่ต้องการความยุ่งยาก
-คุณคิดเรื่องอะไร ไชคอฟสกีหรือไง -ผมคิดถึงเรื่องเรา
-คงไม่หวังให้ฉันเชื่อหรอกนะ -ผมไม่สนว่าคุณจะเชื่ออะไร
-ฉันอยากตบหน้าคุณจริงๆ -ทำไมไม่ลองดูล่ะ
ฉันขอโทษที่ทำแบบนั้น
แก้วเปียก
ทิ้งรอยวงกลมบนโต๊ะ
ไปจากที่นี่กันเถอะ
-ฉันเหนื่อยที่เราทะเลาะกัน -ไม่ใช่ฝีมือผม ผมไม่ต้องการแบบนั้น
คุณหายหน้าไปหลายอาทิตย์ ไม่โทร ไม่เขียนมา...
...แล้วมาเจอฉันแขวนอยู่ในตู้ เหมือนเสื้อรอให้คุณหยิบไปใส่งั้นหรือ
พอล ผู้หญิงจะมีดีได้ยังไง ถ้าเธอไม่มีประโยชน์สำหรับใครอีกแล้ว
ผม...
-ผมเป็นหนี้คุณมหาศาล -เอาไปบริจาคซะเถอะ
ให้ฉันช่วยคุณ
ฉันช่วยคุณตามวิถีทางเล็กๆ ที่ฉันทำได้
คุณมีความสามารถ เชื่อมั่นในบางสิ่ง ที่ไม่สำคัญว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันอิจฉาคุณเรื่องนั้น
ฉันมีชีวิตอยู่ได้ แม้ไม่มี ความรักที่ยิ่งใหญ่ เพียงแต่...
...อย่าปิดกั้นฉันจากชีวิตของคุณ อย่าทำอย่างนั้น
ขอฉันเข้าไปในชีวิตของคุณ
คุณแต่งงานแล้ว เฮเลน
เราสองคนก็โตๆ กันแล้ว
ผมขำที่รู้ว่าเราเหมือนกันขนาดไหน
คุมเชิงเหมือนนักมวยปล้ำ ที่รอคว้าคู่ต่อสู้
บางครั้งเราสมควรมีอารมณ์ขันบ้าง
เราหัวเราะกันไม่มากพอ นั่นแหละปัญหาของเรา
ความผิดของคุณ ฉันคิดว่า คุณเกิดมาพร้อมความโกรธ
ฉันไม่ชอบคนขี้โมโห คุณรู้หรือเปล่า
เห็นชัดว่า คุณไม่ค่อยใส่ใจผมซักเท่าไหร่
ฉันรักคุณ ฉันไม่สนว่า ตัวเองคิดยังไงกับคุณ
ซิมโฟนี เอสปาโนเอล สำหรับไวโอลินและออเครสตร้า
โอปุส 21 - ลาโล
สมาคมออเครสตร้านิวยอร์ก
คุณเจฟเฟอร์ คุณบอเรย์เป็น ลูกศิษย์ของคุณใช่ไหม
ความสัมพันธ์ของเราเหมือน จอร์จ แซนด์ กับ โชแปง
ช่วยแนะนำคุณบอเรย์มา ปาร์ตี้เล็กๆ คืนนี้ได้ไหม
-ขอผมดูรายชื่อแขกก่อน -คุณเจฟเฟอร์ คุณเจฟเฟอร์
ผมต้องโทรไปเลิกเดทก่อน โทษที ไม่เป็นไร ให้เขาเข้ามา
-ผมเป็นญาติของเขา -พวกนั้นไม่เชื่อว่าผมเป็นพ่อของเขา
-นี่สร้างปัญหาให้คุณมาก่อนหรือไง -เดี๋ยว ซิด ผมลืมเอสเธอร์
เอสเธอร์กับทุกคนในครอบครัว อยู่ข้างในแล้ว เข้าไปเถอะ
-คิดดูสิ ผมเป็นพ่อเขานะ -เยี่ยมมาก คุณบอเรย์
พอล คุณเยี่ยมมาก เยี่ยมจริงๆ
-ลุกชายของฉัน -เยี่ยมมาก พอล
ผมหวังว่าจะเล่นได้ดีเท่ากับคุณ
บราโว่ เอาอีก ฉันคือนักดนตรี ที่ยิ่งใหญ่อันดับสองของโลก
ฉันไม่พูดถึงคนอันดับหนึ่ง เพราะหลายคนอาจเสียใจ
-คุณนี่ช่างจินตนาการจริงๆ -ฉันอยากเก่งที่สุดซักเรื่อง
-คนที่ตกกระป๋องหลายคนมีความสามารถ -งั้นหรือ
ฉันรู้จักคนมีความสามารถ หลายคนที่ตกกระป๋อง
-งั้นเชียว -ซิด นิตยสารเล่มนั้นอยู่ไหน
เล่มที่บอกว่าผมคือ ความหวังผิวขาวของโลกดนตรี
น่าจะหาได้ง่ายนะ ก็นายเล่นซื้อมาตั้ง 12 เล่ม
อ้อ อยู่นี่เอง
-ไม่เลว -ตอนแรก พวกเขาค้นพบบัก บันนี...
...ตามด้วยแจ็ก เบนนี และ โชสตาโควิช ตอนนี้ก็พอล บอเรย์ผู้ยิ่งใหญ่
เป็นอะไรไป ผมไม่คู่ควรได้รับคำชมหรือไง
ชีวิตนี้นายคงไม่มีความสุข ถ้าเชื่อทุกอย่างที่เขียนถึงนาย
อัยการประจำตัวของผม
คุณไม่ปล่อยให้ผมคิดว่า ตัวเองมีดีบ้างเลยหรือไง
-ยังมีเรื่องให้นายต้องเรียนรู้อีก พอล -ลำบากนะ
นายประสบความสำเร็จเหมือนคนอื่นๆ
แล้วมาดูกันว่านายแกร่งแค่ไหน
-พ่อ แม่ เป็นไงบ้าง -หวัดดี พอล
เข้ามาก่อนสิ
-หวัดดี ซิดนีย์ -หวัดดี
-ชอบหรือเปล่าครับ -เยี่ยมมาก
ห้องดูใหญ่กว่าความเป็นจริง
มีแค่ 2 ห้อง ห้องนอน ห้องนี้ แล้วก็ครัว
ผมทำงานห้องนี้ เข้ามาดูรอบๆ สิ
เรามีวิวที่มองเห็นแม่น้ำด้วย
แถมยังได้กลิ่นลมทะเลอีกด้วย
มีรังนกอินทรีซะด้วย
-ชอบหรือเปล่าครับแม่ -ลูกได้ผ้าม่านจากไหน
คุณไรท์เลือกให้ แม่ชอบหรือเปล่า
ผ้าดีนี่
ครัวอยู่ตรงนี้ ไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่
แต่ผมทำครัวไม่ค่อยเก่งอยู่แล้ว
ซิดนีย์ คุณคิดว่าอพาร์ทเมนท์ ของพอลเป็นยังไง
ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี
พอลอยากใช้ชีวิตตามแฟชันมานานแล้ว และไม่มีอะไรรักษาอาการนี่ได้
ทุกอย่างแพงและหรูหรา แต่ทำไมมี หม้อกาแฟน่าเกลียดอยู่ตรงนี้
จิตแพทย์บอกว่าหม้อจะช่วยเตือนใจ สิ่งที่เกิดขึ้นในวัยรุ่นของผม
ตราบเท่าที่คุณมีความสุข ซิดนีย์ น้่นแหละสำคัญ
เอสเธอร์ ดูรูปของเรา ในกรอบเงินนี่สิ เข้าท่าใช่ไหม
เช้านี้ มีผู้หญิงคนนึ่งบอกว่า ผมหน้าเหมือนนกฮูก ผมว่าไม่ใช่แน่
แม่คงยังโกรธผมอยู่
พอล ลูกก็รู้จักผู้หญิงดี แม่ทุกคน คิดว่าลูกตัวเองยังเด็กจนกว่าจะหัวล้าน
ผมว่าแม่คงไม่ชอบอพาร์ทเมนท์นี่
แม่คงมองว่านี่ไม่ถูกต้อง แล้วพ่อล่ะ
ถ้าจะว่าไปแล้ว ก็มีบางอย่าง ชอบกลเหมือนกัน แต่...
พอล ทำสิ่งที่ลูกคิดว่าถูกต้องเถอะ สถิติบอกไว้ว่าลูกไม่มีทางผิดหรอก
-ตรงนั้นมีอะไร -ห้องนอน ห้องแต่งตัว และห้องน้ำ
ห้องสำหรับทุกโอกาาส เยี่ยมไปเลย
แม่คิดว่าจะเจออะไรครับ
แม่เจอทุกที่ที่มองอยู่
-ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้ -ลูกไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่
-แม่ อย่าหัวเก่ามากนักเลย -ลูกเรียกแบบนี้งั้นหรือ
นี่คือชีวิตของลูก แต่จำไว้ แม่เตือนลูกแล้ว
ก็ได้ ผมรักเธอ แม่อยากให้ผมพูดแบบนี้ใช่ไหม
ลูกรู้ว่าหล่อนเป็นใคร มีบางอย่าง ผิดปกติเกี่ยวกับผู้หญิงแบบนั้น
แม่ไม่รู้หรอกว่ากำลังพูดอะไรอยู่
แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน เชื่อแม่ แบบนี้ไม่ดีแน่
-การแต่งงานมีความหมายอะไรกับหล่อน -แม่ไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาเลยซักครั้ง
แม่ไม่เคยชอบเธอ และไม่เคยพยายาม
-ผมไม่อยากให้แม่พูดถึงเธอแบบนี้ -แม่ต้องขออนุญาตพูดด้วยหรือเปล่า
ไม่ต้องมาสั่งว่าผมต้องทำยังไง
รู้หรือเปล่าว่ามนุษย์ประกอบด้วย น้ำร้อยละ 60 พ่ออ่านเจอในนสพ.
ว่าแต่ว่า มีรอยตรงนี้ ไปคุยกับเจ้าของตึกซะ
แล้วผมจะไปคุยกับเขา
-เป็นไปได้ไหมที่จะปาโดนกลางเป้า -ได้สิ ถ้าฝึกมากพอ
-คงเหมือนเรื่องอื่นๆ -เหมือนเรื่องส่วนใหญ่
วันก่อนผมได้คุยเรื่องน่าสนใจ
เพื่อนของผม...
...อยากได้คำแนะนำ
เขามีปัญหา...
...เรื่องเมีย
มีเด็กหนุ่มเข้ามาเกี่ยวข้อง
เพื่อนของผมไม่รู้จะทำยังไง
แน่ล่ะ เขาไม่มีสิทธิ์จะทำอะไรเลย
-ไม่หรือ ทำไมล่ะ -เขาเป็นได้แค่ข้อแก้ตัวของผู้ชาย
ไม่เคยทำอะไรมาก ไม่อยากทำ
โชคชะตาและบรรพบุรุษ...
...ช่วยให้เขาใช้ชีวิตเรื่อยเฉื่อยแฉะ
โดยรวม เขาพอใจแบบนี้
ตามธรรมชาติแล้ว เมียของเขา...
...มีบุคลิกเป็นของตัวเอง ไม่เคยชอบผู้ชายแบบนี้
หล่อนดูถูกเขาเสมอ
เรื่องของเรื่องคือ เขารักเมียมาก
แน่ละ ในแบบของเขาเอง
เขาไม่เคยพิสูจน์เรื่องนี้ให้เธอรู้
คงไม่กล้าพอ ผมว่า
ไม่ห้าวหาญพอเหมือนใน พระคัมภีร์กล่าวไว้
เขาเรียนรู้ที่จะทำเรื่องฉาวโฉ่ ให้น้อยกว่าคนอื่นๆ
แน่นอน นี่เป็นแค่คุณธรรมในแง่ลบ
ทำแบบนี้หลอกเมียเขาไม่ได้นาน
ได้ยังไง ผมขว้างตรงเป้าพอดี
เมื่อมาคิดๆ ดูแล้ว เขาจะยอมให้เมียหย่าได้
-คุณว่าทางออกนี่เหมาะสมหรือเปล่า -โอ วิกเตอร์ หยุดเถอะ
-แล้วทำไมคุณไม่หยุดละ -ไม่มีอะไรให้หยุดนี่
-แค่ข่าวลือไม่ได้ว่าแบบนั้นนี่ -แค่ข่าวลือเองหรือ
ไม่มีเรื่องซุบซิบหลังบันได ไม่มีจดหมายนิรนามงั้นหรือ
ผมขอโทษ เฮเลน...
...ข่าวลือน่าสงสัย แต่ค่อนข้างจริงจัง
เจ้าหนูคนนี้จะให้อะไรคุณได้ ถ้าคุณแต่งกับเขา...
...จะอยู่กันยืดขนาดไหน
นานแค่ไหนกว่าคุณจะเบื่อเขา หรือเขาเบื่อคุณ
คุณรู้จักตัวเองดีกว่าคนอื่นๆ เฮเลน
ตอนนี้คุณเปลี่ยนตัวเองได้หรือเปล่า
ถ้าคุณไม่เปลี่ยน คิดว่าเขาจะเปลี่ยนได้หรือ
เขาไม่รู้ความหมายของ ความนุ่มนวล
ทุกอย่างไม่มีความหมาย ยกเว้นดนตรี
-ฉันไม่เคยบอกว่าอยากแต่งงานกับเขา -คุณรักเขาหรือเปล่า
คุณเคยบอกว่ารักฉันไง วิกเตอร์
แต่ที่ผ่านมาเป็นความรัก ประเภทไหนกัน
คุณสุภาพ และจำวันเกิดฉันได้เสมอ
แต่นี่คือบทสรุปและแก่นสาร ในการแต่งงานของเรางั้นหรือ
ความสุภาพและการอวยพรวันเกิด
ฉันรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
รู้ว่าฉันกลายเป็นอะไร
ฉันไม่มีโอกาสที่จะรักใคร คุณไม่ชอบแสดงอารมณ์
อารมณ์เรียกร้อง และรบกวนชีวิตที่เป็นสุข
ฉันจึงเรียนรู้ที่จะซ่อนตัวจากความรัก ความเกลียด และความเข้มแข็งในตัวฉัน
ฉันซ่อนอารมณ์พวกนั้น เพื่อจะได้ไม่มารบกวนเรา
เราแขวนป้ายในชีวิตว่า "ห้ามรบกวน"
ผมยอมให้คุณหย่าได้ เฮเลน
ที่รัก มีข่าวดีที่น่าตื่นเต้น
ฉันต้องเจอคุณทันที
เฮเลน
-คุณบอเรย์ มีจดหมายมา -ขอบคุณ
-มาเริ่มอีกหนจากตัวจีนะ -ได้ครับ
-ขอบคุณ -ตัวจีนะ
-ฮัลโหล -ฮัลโหล ซิด
-ว่าไง -เจอเฮเลนบ้างหรือเปล่า
เธอน่าจะมาทานมื้อค่ำกับฉันที่คลับ
นี่ตีสองครึ่งนะ ไปทานมื้อค่ำคนเดียวเถอะ
-หยุดพูดเล่นซะที เจอเธอหรือเปล่า -เขาไปกับลอฟเฟอร์ ลองบาร์เทดดีสิ
-โอเค -ถ้าไม่อยู่ โทรหาฉันในอีกหนึ่งชั่วโมง
ตอนนั้นฉันน่าจะหลับไปแล้ว
หล่อนต้องร้องเพลงนั้นด้วยหรือ
ทำไมคุณไม่จ้าง นักเล่นทรอมโบนดีๆละ เทดดี
ขอให้หล่อนหยุดที เทดดี หล่อนกวนใจคุณไรท์
คงไม่ว่ากันนะ เทดดี
ไม่เป็นไรครับคุณไรท์
ไม่ว่ากันนะ
ใครจะไปคิด
อยู่นี่ก็โดนหลอนได้
หวัดดี พอล
ขอเครื่องดื่มให้คุณสุภาพบุรุษ หน่อยสิ เทดดี
มองอะไร ไม่อยากได้เครื่องดื่มหรือไง
-คุณสุภาพบุรุษเปลี่ยนใจซะแล้ว -คุณดื่มพอแล้ว
ฉันกระหายนี่
-ไม่ดื่มอะไรงั้นหรือ -ไม่
-ผมจะพาคุณกลับบ้าน -อัศวินผู้กล้า
เงียบหน่อย แม่คุณ เพื่อนฉันกำลังใคร่ครวญอยู่
เขาอยากพาฉันกลับบ้าน
-แบบเดียวกับที่จะพาไปดินเนอร์ใช่ไหม -ขอโทษ ผมติดงานอยู่
-การซ้อมนานกว่าที่คิดไว้ -ฉันใช้เวลารอมาทั้งชีวิตแล้ว
-ผมมาเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ -ยังไม่เร็วพอ
เฮเลน ผมเหนื่อยนะ
-ก็เหมือนปกติ -ผมอยากกลับบ้านไปพักผ่อน
-ก็เชิญสิ -คุณต้องมากับผม
อย่ามายุ่งกับฉัน กลับไปหาดนตรีของคุณเถอะ
ฉันเบื่อที่จะเป็นไม้สอง ของผีบีโธเฟนแล้ว
-วางลง -อย่ายุ่งเรื่องชาวบ้าน
-ไปยุ่งเรื่องตัวเองเถอะไป -ผมบอกให้นั่งลง
-ฟังนะ ผมว่าคุณไรท์คงไม่ต้องการ-- -อย่าไปยุ่งกับเขา เทดดี
โทษที ไม่ว่ากันนะ
คำพูดของฉันเองนี่ ไม่ว่ากันนะ
ไม่ว่ากันนะ ทุกคน
-อย่ามายุ่ง พอล ฉันมันเกินเยียวยาแล้ว -หันมา
คุณคือจุดตายของฉัน
อย่ามายุ่งกับฉัน
บอกลาซะ
ราตรีสวัสดิ์ มอนตี้
-ลาก่อน เทดดี -ราตรีสวัสดิ์ เฮเลน
ลาก่อน คุณไรท์
นักปรัชญาฝรั่งเศสเคยเเขียน วิธีฆ่าตัวตายเอาไว้ 300 แบบ
-เหรอ -เขาลืมเขียนข้อนึง
ตกหลุมรักศิลปิน
คุณเฮเลน ไรท์
ระวังด้วยนะ หม้อกาแฟนั่นคือ ของล้ำค่าของฉัน
ดื่มกาแฟซะ
เอาอีกแล้ว ชายผู้ไม่ดื่มเหล้า...
-...คิดว่ากาแฟช่วยให้สร่างเมาได้ -ผมอิจฉาคนที่ดื่มเหล้า
-พวกเขารู้ว่าต้องโทษอะไรบ้าง -ถ้าง่ายแบบนั้น ทำไมคุณไม่ดื่ม
-ผมไม่มีบุคลิก -อย่ายกหางตัวเองหน่อยเลย
-คุณรู้สึกยังไงบ้าง -ใคร ฉันหรือ
โอ เยี่ยมไปเลย
ฉันอยากได้ผ้าร้อนหรือผ้าเย็น ทั้งสองอย่างหรือกลับกัน
ผมเกลียดผ้าเย็น มันกระตุ้นผม
-แล้วผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง -ทำไมไม่ลองไปนอนดูล่ะ
ความคิดเข้าท่า แต่ไม่แปลก ฉันก็คิดแบบนี้เมื่อหลายชั่วโมงก่อน
แล้วนายก็เล่นเกม โทรศัพท์กับกดกริ่ง
นี่อาจเป็นข้อเสียส่วนตัว แต่เสียงดังทำให้ฉันนอนไม่หลับ
-แน่ใจนะว่าไม่มีอะไรให้ฉันทำแล้ว -ใช่ ผมแน่ใจ
ฉันเล่นแฮมเมอกลาเวียร์โซนาต้า ให้ฟังนะ สักชั่วโมง ถ้าไม่ต้องเล่นซ้ำ
ราตรีสวัสดิ์ ซิด
-แน่ใจนะว่าไม่ต้องการฉัน -ราตรีสวัสดิ์ ซิด
อ้อ จำไว้ คืนนี้ฉันไม่รับโทรศัพท์แล้วนะ
ฉันได้แสดงงานประกวดสุนัข ต้องตื่น 6 โมงเช้า
-คิดว่าฉันมีโอกาสหรือเปล่า -คุณต้องทำได้ดีแน่
ฤดูใบไม้ร่วงคือช่วง ที่เศร้าที่สุดของปี
ตอนผมยังเด็ก นี่แปลว่า วันหยุดจบแล้ว ต้องกลับไปเรียน
บนนี้วิวสวยดีนะ
แต่ดูใกล้ๆ แล้วไม่สวย ทุกอย่างเป็นแบบนั้น
มุมมองของบอเรย์ บนจุดสูงสุดของโลก
-คุณคิดเรื่องอะไรอยู่ -คืนนี้เกิดอะไรขึ้น
ฉันคุยกับวิกเตอร์ เขายอมหย่าแล้ว
-ได้ยินหรือเปล่า -ผมได้ยินแล้ว
-เขาใจดีมาก -งั้นหรือ
เขาพูดอะไรอีก
-ไม่มีอะไร -เขาพูดอะไรอีก เฮเลน
-บอกแล้วไงว่ามีแค่นี้เอง -ทำไมต้องร้องไห้ ทำไมต้องทำแบบนี้
ทำไมจะไม่ได้ ฉันสูญเสียสามีไปแล้ว
คุณปิดบังอะไรบางอย่าง ผมรู้จักคุณดี เกิดอะไรขึ้น
-ทำไมคุณออกมากับมอนตี้ -เขาเสนอตัวเลี้ยงเหล้า
-ไม่ต้องมีเขา คุณก็อยู่ได้ -ก็ฉันชอบดื่มนี่
-คุณเคยบอกว่านี่คือการหนีความจริง -ผมก็เคยบอกว่ารักคุณ
ทำไมคุณถึงจำไม่ได้
-เฮเลน เฮเลน... -อย่ารอความหวัง ระวังความเวทนา
ผมรักคุณ อยากแต่งกับคุณ
แต่งงาน คำที่พูดออกมาได้ง่ายๆ
ที่หลุดออกมาจากปลายลิ้น
เจ้าสาวที่สวมชุดขาว ไม่
ชุดนั้นสำหรับการแต่งงาน ครั้งแรกเท่านั้น
สีแดงสำหรับการแต่งหนสอง สีดำของหนสาม
-หยุดนะ -คุณกลัวอะไร พอล
กลัวความจริงหรือไง
คุณไม่ต้องการฉันจริงๆ แค่คนที่คุณปั้นขึ้นมา
คุณอยากสร้างครอบครัว
นอกวงการดนตรี คุณยกย่องคุณธรรมพื้นฐาน
ใช่ คุณไม่ต้องฉัน พอล ฉันเป็นแค่ผู้หญิงประสาทเสีย
-ดันกำแพงทำไม ปล่อยให้มันพังลงมา -คุณไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่
-ฉันเปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ได้ -ผมไม่ได้ขอให้คุณเปลี่ยนอะไร
-นี่จะไม่ได้ผล ขอบอก ไม่ได้ผลแน่ -เรารู้ได้ยังไง
ทำไมคุณไม่พูดออกมาชัดๆ อย่างกล้าหาญ
บอกสิว่าไม่รักฉัน และไม่อยากเจอฉันอีก
ผมจะแต่งงานกับคุณ ผมต้องพูดอีกกี่หน
แต่คุณแต่งงานแล้ว คุณแต่งกับงาน
คุณแต่งงานกับดนตรี คุณไม่มีทางแต่งกับฉัน
อย่าลืมดนตรีของคุณสิ พอล อย่าลืม
-ฉันเกลียดดนตรี เกลียดที่สุด -หยุดนะ หยุดที
อย่าฝืนใจ อย่าฝืนใจอีกเลย
ไม่ ฉันทำไม่ได้
ฉันรักคุณ พอล
ผมก็รักคุณ
คุณนายเชฟ ผมจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง
ฉันอยากได้ลูกกวาด สำหรับมอนโร
ผมมีของที่คุณต้องการ
-อมได้ทั้งวัน -ทำไมห่อเล็กจัง
เพราะช่วงกลางวันสั้นลงไง คุณนายเชฟ
-ขอโบโลน่าด้วย -โบโลน่าดีๆ ใส่กระเทียมอยู่ตรงนี้
อยู่ข้างนี้
อ้อ โทษที
เดี๋ยวผมจะตามไปบริการนะ
คุณไรท์
คงไม่ว่าที่ฉันมารบกวนนะ ฉันน่าจะโทรมาก่อน
ไม่ต้องขอโทษ ด้วยความยินดี และรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
คุณคงไม่ค่อยได้เข้า ร้านของชำซักเท่าไหร่
น่าเสียดายที่ไม่ใช่พรุ่งนี้ ผมได้เครื่องหั่นเครื่องใหม่มา
พอลซื้อให้ เอาไว้ตัดขนมปังและของอื่นๆ
เชื่อหรือเปล่า แค่กดปุ่มก็ตัด ตัด ตัด
ตัดได้เท่ากันทุกชิ้นเลย
ฉันว่าคุณนายไรท์ คงไม่ได้มาฟังเรื่องพวกนี้หรอก รูดี้
-จะขึ้นมาข้างบนหรือเปล่า คุณนายไรท์ -ขอบคุณ
คุณนายไรท์จากฟิฟท์อะเวนิว เพื่อนของครอบครัว
-ฉันมีเพื่อนที่เซกกันอะเวนิว -ผมจะหั่นโบโลน่าให้
คุณมาที่นี่ทำไม คุณไม่จำเป็นต้องมานี่
ฉันมีข้อดีอย่างหนึ่ง คุณนายบอเรย์ ฉันไม่เคยโกหกตัวเอง
คุณใช้ชีวิตที่ไร้สาระ และไร้ความหมาย...
...ท่ามกลางคนโง่เขลา และไร้ประโยชน์
ฉันพยายามหนีจากโลกแบบนั้นอยู่
วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือการดื่มเหล้า
-แต่ไม่ได้ผล -แล้วตอนนี้คือพอลสิท่า
โอกาสวิ่งหนีอีกแบบหนึ่ง
โอ ไม่ พอลไม่ได้มีความหมาย แบบนั้นสำหรับฉัน
รู้ไม่ว่าทำไมฉันช่วยเขา ตั้งแต่แรก
ฉันคิดว่าเขาต้องการเงินของฉัน แต่ไม่ใช่
เขาอยากแต่งงานกับคุณ แต่งงาน
คุณเคยแต่งงานมาก่อน คุณนายไรท์ กี่หน 3 หรือ 4 หน
แล้วคุณล้มเหลว ถ้าคุณล้มเหลว ตอนนี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับพอล
แล้วงานของเขา ดนตรีของเขาล่ะ
เขาทุ่มชีวิตให้กับดนตรี คุณรู้ไหมว่า ดนตรีมีความหมายต่อเขายังไง
คุณพูดถึงความรัก ความรักอะไร
คุณได้แต่เรียกร้อง คุณแค่คิดถึงตัวเอง
คุณไม่ได้ให้อะไรตอบแทน
ทิ้งเขาซะ คุณนายไรท์ อย่าไปยุ่งกับเขา
-ตอนนั้นเขาอายุเท่าไหร่ -สิบเอ็ด
รู้ไหมทุกครั้งที่ผมเล่นคอนเสิร์ท...
...ผมรู้สึกว่ามีดของ นักวิจารณ์คมขึ้นเรื่อยๆ
หนังหัวผมเริ่มหนาวเยือก
ซิดเล่าเรื่องเฮเลนกับผม ให้ฟังแล้วหรือยัง
-บอกแล้วตอนที่คุณขอ -เขากำลังจะหย่า
คุณคิดว่ายังไง เขาจะแต่งงานกับผม
เธอจะเพิ่มรสชาติให้ชีวิตของคุณ เธอคือยอดหญิง ถ้าให้ผมตัดสินนะ
-เธอยังดื่มอยู่หรือเปล่า -ไม่แม้แต่หยดเดียว
นั่นมากกว่าที่ผมจะอธิบาย ให้ตัวเองฟังแล้ว
-แต่ก็นั่นแหละ ผมไม่ได้รักใครนี่ -ผมรู้จักคนแบบคุณดี
คุณเชื่อว่าการแต่งงานคือ ที่พึ่งสุดท้าย
คืนนี้คุณรู้สึกยังไง ซิด
คำถามยากนะ ยังไม่มีเวลาให้คำตอบ
-ตั๋วของเฮเลนยังอยู่ที่ช่องขายตั๋ว -แน่ใจนะ
เธอคงมาสายนิดหน่อย นั่งรถจากชายหาดไกลมาก
แม่ของผมล่ะ
ชั้นบอกซ์ว่าง
ขอบคุณ
ฮัลโหล
เดี๋ยวนะ เฮเลนโทรมา
เฮเลน เฮเลน คุณอยู่ที่ไหน ทำไมคุณไม่มาที่นี่
เรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก
ผมมีเรื่องที่ต้องคิดมากพอแล้ว โดยที่ไม่ต้องมัวกังวลเรื่อง...
...คุณอยู่ที่ไหนและกำลังทำอะไรอยู่
ไม่รู้หรือว่าผมมีคอนเสิร์ทต้องเล่น นี่มีความหมายกับคุณบ้างหรือเปล่า
คุณอยากทำลายคอนเสิร์ท อาชีพ และทุกอย่างของผมใช่ไหม
คุณอยู่ที่ไหน แล้วทำอะไรอยู่
-คุณดื่มหรือเปล่า -เปล่า
ฉันไม่ได้ดื่ม จริงๆนะ
สาบานให้ก็ได้ ที่รัก
โปรดเชื่อฉันเถอะ อย่าดุฉันนะ ฉันไม่อยากโดนดุอีกแล้ว
ใช่ ฉันรู้ ฉันควรโทรหาคุณ ฉันตั้งใจจะไปจนถึงนาทีสุดท้าย
ที่จริงฉันแต่งตัวพร้อมแล้ว อะไรนะ
แต่ พอล ที่นี่เงียบมากเลย
ต้องขับรถไปไกล และจะมีคนมากมาย
โปรดพยายามเข้าใจหน่อยสิ อย่าให้ฉันต้องอธิบาย
ฉันไม่ได้พลาดคอนเสิร์ทซักหน่อย วิทยุออกอากาศอยู่ ได้ยินหรือเปล่า
พอล
คุณยังโกรธอยู่ใช่หรือเปล่า ใช่แน่ ฉันรู้
อย่า พอล อย่า
แน่นอน ฉันอยากให้คอนเสิร์ท ประสบความสำเร็จ คุณก็รู้
ฟังนะ ที่รัก ฉันขอโทษ ฉันไม่ตั้งใจทำให้คุณเป็นห่วง
คุณไม่ต้องเป็นห่วง เพราะทุกอย่างเรียบร้อย
ก็แค่ที่นี่เงียบเกินไปเท่านั้น
การพักผ่อนและความเงียบ ทำโลกของฉันดีขึ้น
ที่นี่สวยงามและสงบ ไม่มีใครที่ชายหาดเลย
ฉันเห็นท้องฟ้าในทะเลด้วย
มีควันนิดหน่อยที่เส้นขอบฟ้า
คงเป็นเรือที่ไกลออกไป
พอล ฉันอยากให้เราอยู่บนเรือลำนั้น
ออกไปไกลจนเราไม่เห็นอะไร นอกจากทะเลและท้องฟ้า
ไม่มีอะไรเลย
อะไรนะ
คุณไม่ได้ยินงั้นหรือ
ไม่
มันไม่สำคัญ ไม่สำคัญจริงๆ
ใช่ ใช่
ใช่ เขาไปแล้ว ฉันขอให้เขาไปเอง ไม่มีใครที่นี่ ฉันอยู่ตามลำพัง
แน่นอนฉันสบายดี ไม่มีอะไรผิดปกติ
ฉันจะบอกให้ว่าคุณต้องทำอะไร
พรุ่งนี้มาที่นี่ แล้วเราจะขับรถเข้าเมืองด้วยกัน
อะไรนะ คืนนี้เหรอ
ก็ได้ที่รัก คืนนี้ก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
อ้อ ใช่ ฉันจะรอ
พอล พอล ฮัลโหล
ไม่มีอะไร ฉันแค่คิดว่า คุณวางสายไปแล้วเท่านั้นเอง
ใครนะ
เชิญคุณไปเถอะ ฉันเข้าใจ และโชคดีนะ ที่รัก
พอล
ฉันรักคุณ
นี่คือโรเบิร์ต คอร์เทน อีกครั้ง พูดกับคุณจากซิมโฟนีฮอล
ผู้เล่นเดียวแขกของเราในคืนนี้ คุณพอล บอเรย์
คุณบอเรย์กำลังเข้ามาบนเวที...
...ตามมาด้วยคุณซิดนีย์ เจฟเฟอร์
คุณบอเรย์จะเล่นเพลง ด้วยการตีความของตนเอง...
...เพลงรักจากโอเปร่าของ ริชาร์ด วากเนอร์...
...ทริสเทนแอนด์ไอโซลเดล
ไฟในโรงละครหรี่ลงแล้ว
แด่ความรัก
แด่เวลาที่เรายังเป็นเด็กสาว...
...ที่ไม่มีใครขอแต่งงาน
คุณรู้ตัวดีว่าคนอื่นๆ เฮเลน คุณเปลี่ยนตอนนี้ได้หรือเปล่า
ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณคิดว่าเขาจะเปลี่ยนได้งั้นหรือ
เขาไม่รู้ความหมาย ของคำว่าความนุ่มนวล
ทุกอย่างไม่มีความหมายต่อเขา ยกเว้นดนตรี
คุณไม่รู้หรือว่า ผมต้องเล่นคอนเสิร์ทคืนนี้
คุณอยากทำลาย คอนเสิร์ท อาชีพ...
...ทำลายทุกอย่างของผม นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการงั้นหรือ
กลับบ้านกันดีกว่า อยู่ตรงนี้เราก็ทำอะไรไม่ได้
ผม...
ผมต้องโกนหนวด
ต้องโกนหนวดทุกวัน ไร้สาระจริงๆ
โกนหนวดทุกวันไปทำไม
ทำไมต้องโกนหนวดทุกวันด้วย
เธอเคยถามผมว่า อาศัยอยู่บนนี้เป็นยังไง
มุมมองของบอเรย์
มีแต่ความเหงา
ครั้งหนึ่งทุกอย่างเคยเรียบง่าย
ใช้ชีวิตแล้วก็ทำงาน ง่ายๆแบบนั้น
ที่สุดคุณรู้ว่ามันไม่ง่ายแบบนั้น
ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ
คุณต้องจ่ายให้สิ่งที่คุณเป็นอยู่ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ใช่
บอกบาวเออร์ว่าไม่ต้องห่วง
ผมไม่หนีไปไหนหรอก
อวสาน