Brand bij Bikers Rock. Wilt u 't uitzoeken Mr. Blake?
Als het een hinderlaag is, maken ze geen vuur.
Niet als 't een Apache hinderlaag is. - Bij geen een hinderlaag.
Zoek dekking!
Apache?
Kan haast niet.
Mannen, wacht met schieten!
He! Ik ben sergeant Blake, zevende cavalerie, op weg naar Fort Waverley!
Wie zijn jullie?
Keith, Corbin, jij ook Johnny stop met vuren.
Je lijkt niet alleen op 'n Yankee maar klinkt ook als 'n Yankee!
Hij lijkt me geen Apache.
Kom op, Sergeant! Een voor een, en we zullen niet schieten!
Schwitzer!
Als ik niet terug ben in 10 minuten, neem je 't commando! - Oke!
- Wat doe je, Sergeant? - Je vuur uitmaken.
Keith, niet doen!
Ik probeer alleen een Yankee uit te roeien!
Zo'n heethoofd moet verboden worden een wapen te dragen.
Het Confederale leger gaf 't hem en hij was er goed in.
- De oorlog is al twee jaar over. - Het is vier jaar geleden,
toen zijn moeder en zus 't slachtoffer werd van Grant's leger.
De oorlog eindigde op 9 april bij Appomatox.
Ik weet het, Sergeant. Ik was daar.
Kapitein Sam Prescott, van het Confederatie leger.
Er waren er veel van ons daar, Kapitein.
Uw oorlog eindigde in Appomatox, de onze niet.
Je bent omsingeld, Sergeant.
We zijn allemaal omsingeld. door Apache Indianen.
Apachen?
Misschien is 't beter te stoppen met vechten en hier weg gaan.
Ik heb slechts weinig mannen! Kan ik ze roepen?
Haal je mannen, Sergeant.
Schwitzer, kom hier, alleen! - Oke!
Hij zegt dat we omsingeld zijn door Apachen.
Hij is 'n leugenaar. Alle Yankees zijn leugenaars.
Weet u 't zeker over die Apaches?
- Dit is Apache land. - Denk u dat ze ons aan vallen?
We zijn slechts met zes man, wat denk u wat er gebeurd is met de rest van mijn mannen?
Het zelfde gebeurde ons. We vertrokken uit Texas,
toen we Indianen zagen vermomd als Yankees. We verloren onze kudde.
We hadden geen tijd te onderhandelen. - Een man moet onderhandelen, Prescott.
Misschien maakt dat hem tot een man.
Korporaal, haal de paarden.
Zet ze achter de rots, bij de onze, Korporaal.
Breng de gevangene ook. Zach en Nathan neemt de eerste wacht,
Archie neemt de 2e met Henry. - Ja sir.
U doet 't op uw manier, Sergeant. Wij op onze manier.
Ik zal proberen u niet in de weg te lopen.
- Wie schoot en waarom? - Johnny Reb's in burger.
Zij werden aangevallen door Apachen in uniform. Dat gebeurde eerder.
- Ik hou niet van schieten op mij. - Vergeet het.
Zet de paarden achter die rotsen, we brengen hier de nacht door.
Die koffie doet me denken aan Fort Waverley,
koffie koud en 't fort warm. - Er is slechts een verschil tussen hier en Waverley.
je zou zitten kijken naar de parade band
en de Amerikaanse vlag vliegend over het fort.
Je hebt 't mis in 2 dingen, Schwitzer.
In de eerste plaats er vliegt geen vlag over Fort Waverley,
en de 2e plaats de kleuren worden niet gezien na zonsondergang.
Waarschijnlijk omdat ik nog steeds een Korporaal bent.
Ze hebben veel wapens.
Lijkt dat de mensen in blauw 'n nieuwe strijd verwachten met de jongens in 't grijs.
- Ze krijgen hun veldslag. - Misschien wij allemaal.
Kom op.
Sergeant, mag ik je iets vragen? Wat is uw missie?
Om deze gevangene naar- Fort Waverley te brengen.
- Dat is 'n eind weg. - Nemen de Yankees gevangenen?
Dat proberen we.
In de oorlog zat ik bij Generaal Meade en hadden we veel van u.
Die gevangene waar wordt hij van beschuldigd, Sergeant?
Voor wapen verkoop aan de Apachen. Hij had onmiddellijk doodgeschoten moeten worden,
maar we hebben orders om hem mee te nemen.
De burger rechtbank zal weten wat te doen, misschien blijft hij voor altijd vastzitten.
Sergeant, mijn naam is Rechter Stanfield. Denk u echt dat die Apachen ons volgen?
Ik weet dat ze ons volgen.
De Apachen hadden 'n deal voor 36 repeteer geweren van mijn gevangene.
En ik heb de geweren.
- Wat gaan we nu doen, Kapitein? - Dat heb ik al gezegd,
we bundelen onze krachten met de soldaten.
Ik hou niet van dit idee, Sam. Waarom gaan we samen met Yankees?
Zeg die jongen dat we al een oorlog hebben gevochten.
Of wilt u liever samen gaan met de Apaches?
Wacht even!
Dit is niet Atlanta of Savannah.
Als je wilt vechten met iemand vecht dan met de Apachen.
Prescott, Het spijt me van het verlies van uw kudde.
Wat is er gebeurd? - We wisten niet dat ze Indianen waren.
Een op de eerste rij droeg een uniform.
Waarschijnlijk gestolen van een dode Yankee.
Ja, waarschijnlijk van een van mijn jongens.
Ze vielen ons plots aan We klapten volledig in.
- Die geweren, repeteer, zei u? - Nieuw model.
Precies wat we nodig hadden in het fort.
Ze hebben nu alleen de gewone. de nieuwe wapens zijn veel moderner.
Ze kunnen 15 keer schieten zonder te herladen.
Als de indianen aanvallen, kunnen deze geweren de mensen vervangen die er niet zijn?
Dat is waar.
U zei dat u van Texas kwam, waar vandaan uit Texas?
Indianola. we wilden uit breiden naar Richard Valley.
Dat is goed kudde land. - Het Beste.
- Iets niet goed? - Coyote.
Het is beter om een kijkje nemen.
Sergeant, twee lichten zagen we, het lijkt op Indianen.
- Zach? - Er is nog iets maar ik zie niet best.
Neem je wapen ga achter de rotsen! Wees voorbereid, maar niet schieten!
Nathan, jij blijft bij de gevangene.
Prescott, kom mee!
Apachen?
Ja, maar vreemd zo ze zich gedragen.
Blijf op je positie! Kom mee.
Zach, pak een deken!
Breng wat water.
Ze moet een van de meisjes zijn van de Santos Ranch.
- Waarom brengen ze haar hier? - Hoe moet ik dat weten.
- Paarden... kijk uit voor de paarden... - Let op de paarden,
Lasky, zorg voor het meisje en de gevangene. Kom op!
Jullie daar, kom op!
Stop het vuren.
Weg, allemaal weg!
He, Kab! Waar is Kab.? - Achter een paard aan?
Kijk om je heen, zie wat je kan vinden.
- De paarden? - Verdwenen.
Weg?
- Bent u van de Santos Ranch? - Ja.
Ik ben Teresa Santos.
De Indianen hebben onze ranch in brand gestoken.
Mijn vader... mijn broer... Ze werden allemaal gedood.
Ze namen mijn zus... en ze doodde mijn zuster, na haar verkrachting.
Ik weet 't, we zagen de ranch.
Weet je waarom de Indianen je hier brachten?
- Ja. - Waarom zeg je 't dan niet?
Rustig, Blake, ze heeft het niet gemakkelijk gehad.
Ze zeiden me je kunt de paarden krijgen, als je hun je geweren geeft.
Als je bereid bent te ruilen, vuur drie schoten af.
Ik zie Kab nergens. hij werd zeker met de paarden meegenomen.
Waarom nemen ze hem mee, als hem konden doden?
Om iets te hebben voor onderhandelingen denk ik.
Dat is geen probleem, we geven hun de wapens en we gaan weg.
De geweren blijven bij ons! Er komt geen ruil.
Ik zie niet in wat we dan moeten doen, Sergeant.
Paarden is iets, Kab ook. Ik wil niet dat 'n man sterft voor 'n paar geweren.
Je kent de Apaches niet, Prescot!
Geef ze de wapens en je zult Kab nooit meer levend zien!
Je zult elkaar niet eens meer zien. - Het was prima totdat u hier kwam.
Waar jullie blauwbuiken komen, is alleen maar moeilijkheden.
Ik zeg laten we de geweren geven! - En ik zeg dat we dat niet doen.
Heb je me niet gehoord soldaat? Ze hebben Kab, en hij leeft.
- De geweren blijven hier. - Nou, rustig!
Het is geen oplossing elkaar aan te vallen.
Kalmeert en en laten we er over praten.
- Uw mannen Sergeant? - Stop ze weg.
Laten we zien hoe we Kab en onze paarden terug krijgen.
Luister, ik wil ze ook graag terug maar geweren geven is geen oplossing.
Wat is dan de oplossing?
Paarden komen eraan!
Kom op.
Het is Kab. Kijk naar zijn gezicht.
- U en uw vervloekte Yankee geweren! - Bent u nu tevreden?
Ik probeerde je te overtuigen dat je met Apachen geen deal kan maken.
Vanaf nu doen we wat ik zeg!
Als iemand bezwaar heeft zegt het dan nu!
- Hoe komen we in Fort Waverley? - We gaan lopen!
Ze zullen ons niet aanvallen zolang we deze nieuwe wapens hebben.
We zullen lopen in de open ruimte.
Dat is 6 of 7 dagen lopen. er is geen voldoende voedsel of water.
Ik weet het!
- Dat maakt mij niet uit. - Oke, we gaan eerst wat slapen.
Ik neem de eerste wacht met Henry en Williams.
Kom op.
Wikkel Kab in 'n deken. we leggen hem in zijn graf.
He! Ja, jij.
- Wat wil je? - Heb je sigaretten?
Ik rook niet, en als ik rookte zou ik 't u zeker niet aanbieden.
Nou, u kunt wel liegen, niet dan?
Nee, 'n man zoals u verdient het om te worden opgehangen.
- He, Sergeant, waar zijn de roodhuiden? - Ik weet het niet.
Henry ging kijken.
He, kijk daar eens.
Schwitzer, wacht even. He, jij! Señorita!
Als je zo vriendelijk wilt zijn, Haal de bed rollen, je moet ze dragen.
Dragen? Wat denk je wat ik ben een ezel?
Nou, daar lijk je niet op, maar zo lang je bij ons bent doe je je deel.
Die bed rollen zijn daar. - Ik ga ze niet dragen!
En haal je blouse omhoog! Ik heb al genoeg problemen hier.
Als je 't niet doet, zal ik 't doen. - Blijf met je handen van me af!
- Kom hier! - Verdomme!
Wilde kat, He? - Ja, en een mooie.
Oke, stop er mee!
Sergeant.
Ik en mijn jongens willen u helpen met die geweren?
Dan zullen we sneller gaan.
Goed. Korporaal, geef ze geweren voordat we vertrekken.
Alleen Stanfield niet hij kan het niet dragen.
Oke, jongens, help 'n handje. Jij ook Keith!
Hier. Prescot!
- Bedankt voor de hulp. - We zitten in 't zelfde schuitje.
Het is makkelijker als al uw mannen helpen op dezelfde manier.
Stanfield baart me zorgen. Wat is zijn achtergrond?
Hij is 'n kantonrechter. Hij zou ons betalen als we hem meenamen.
- En dat is alles wat je van 'm weet? - Nou...
- Luister, Prescott, er wacht ons 6 zware dagen, Stanfield is anders.
- Dat klopt. Als rechter reisde hij van stad tot stad.
Eens was hij met 'n karavaan die door Indianen werd aangevallen.
Allen werden gedood, zijn vrouw ook, behalve hij.
Hij zei dat hij deed alsof hij dood was.
Ik denk niet dat hij een lafaard is, Misschien zou ik hetzelfde doen.
- Tuurlijk. - Ik denk dat een mens moet doen wat hij juist acht.
- Noem je dat juist? - Het is niet aan mij te oordelen.
Ik ben geen rechter.
Naar mijn mening, Stanfield ook niet.
Oke, mag ik u uw aandacht.
We gaan in de volgende orde.
De Scout denkt dat de Indianen naar het zuidwesten gaan.
Dus moeten wij gaan volgens mij door Cimarron Pass.
Het betekent ook dat we zuinig moeten zijn met water.
Schwitzer, heb je verteld dat ze pakken geweren moeten dragen? - Ja.
Goed. De Indianen respecteren onze geweren,
dus ik denk dat ze afstand zullen houden.
Dat is het Korporaal.
Oke, Corbin.
Oke, we gaan!
- Het is warm. - Het zal nog warmer worden.
Als ik 't mag zeggen, zonder 'n paard voel ik me een beetje verloren.
- Er zou nog meer verloren zijn zonder deze geweren. - Ja.
- Denk u dat de Apachen nog komen? - Ze komen Mr. Prescot, vroeg of laat.
Het is goed dat de Zuiderlingen ons helpen.
De Indianen vonden hen ook goed.
- Soldaat, maak mijn handen los. - Vraag dat aan de Sergeant.
- Bent u oke, señorita? - Ik zal dit dragen.
Ik wil niet dat de Sergeant ontevreden is.
Mr. Williams, ik keek naar u, ik denk dat u van Georgia bent.
- Hoe wist u dat? - In uw karakter, Mr. Williams.
- Ik ben er van 't noordelijke deel. - Is dat zo? Ik ben er geboren.
Ik wist dat er iets in je zat.
Hoe komt het dat u geen geweer draagt Mr. Stanfield?
Ik ben een man van principes. Begrijp me niet verkeerd,
Ik begrijp dat je 't een niet kan scheiden van de andere.
Sterker nog, 't was 'n slimme zet. Nu zijn er nog 16 van deze geweren.
Wat bedoelt u?
Het punt is dat we prooi zijn. Volgende stap is ze te slim af te zijn.
Maakt mij niet uit. Ik wil de paarden terug.
Blijf dicht bij elkaar, je weet nooit wanneer ze je aanvallen.
Oke, we rusten hier een poosje.
Nee, dank je.
Wat denk je hoe ver we zijn gekomen?
Ongeveer 15-20 kilometer. - Het lijken er wel 80.
- We deden dat snel. - Wacht tot morgen dan voel je overal je spieren.
- Is je Sergeant altijd zo hard? - Alleen als het moet.
Ik zal je wat vertellen,
een Sergeant is niet hard tegen zijn mannen op hun begrafenis.
We gaan!
- Waar is Henry? - Henry!
Henry!
Daar is zijn hoed.
Ze kregen hem niet zonder slag of stoot.
Sergeant, zie daar.
- Die verdomde duivels! - Stop!
- Henry is misschien nog in leven. - Ja.
Wat doen we nu? wachten tot ze ons een voor een nemen.
We moeten verder gaan.
Wat gebeurt er met de scout? gaat u hem niet helpen?
- We kunnen niets doen voor hem.
- Sergeant, volgens mij mening nemen ze de scout als gijzelaar.
Ik vind dat we de geweren moeten geven.
Ik vraag niet om uw mening.
Sergeant, ik houd u verantwoordelijk ons te brengen in 'n gevaarlijke situatie.
Als we in Waverley zijn zal ik u aanklagen.
Dat is uw recht, tot die tijd heb ik het commando hier.
- Je denkt alleen aan jezelf, soldaat. - Ik breng ons naar Waverley op mijn manier.
Nou, ik denk dat mijn manier beter is.
Je hebt nog veel te leren. - Niet van een Yankee!
Keith! We hebben genoeg problemen!
Prescott, kent iemand van uw mannen dit gebied?
Ik. Ik was cowboy bij 'n kudde. - Nou, dan heb je 'n baan gevonden.
Prima. Alles is beter dan deze geweren dragen.
Ik neem ze wel. neem wel je geweer, je zou 'n konijn tegenkomen met veren?
Vier jaar vechten voor hem was genoeg.
Voor Keith? Je moet begrijpen, Sergeant. Voor hem, eindigde de oorlog 3 jaar te laat.
Hij is 'n goede kerel, maar jong. Hij zag nooit een overwinning.
- Ik zal proberen dat te onthouden. - Daar zou ik u dankbaar voor zijn.
Ik neem dat wel. U bent de commandant.
Dank Prescott, nog een lange weg voordat we weer 'n kamp maken.
- Ik ga verkennen - Nou kijk goed uit, John.
Johnny Willows werd geboren met een scherp oog.
- Dat soort mannen heb ik graag. - Als je hem tot rust laat komen.
Johnny houd niet van een plaats, hij blijft reizen tot zijn dood.
Laat me je helpen met die geweren.
Oke we gaan!
- Wat heb je gevonden? - 1 kilometer verder 'n paarden spoor.
Sommigen werden gedood. - Onze paarden?
- Ik volgde de sporen 'n tijdje maar ik kwam op dezelfde plaats. - Wat bedoel je?
Het lijkt erop dat we in cirkels lopen.
- Sergeant, de geweren zijn geladen en verpakt. - Oke, Korporaal.
- Gekke nacht, He? - Ze hadden ons kunnen aanvallen vandaag, maar ze deden 't niet.
- Zijn ze bang voor de repeteer geweren? - Ja, daarom vallen ze nooit direct aan.
- Wanneer 't donker is, is 't anders. - We dachten dat de Indianen
nooit 's nachts aanvallen. - Gewoonlijk niet.
Maar een ding heb ik geleerd, ze vallen aan wanneer ze 't zat zijn.
Ja, ik begrijp wat je bedoelt.
- Denk u dat ze ons aanvallen? - Ja.
Misschien geven ze ons nog een kans voor ze krijgers verliezen in 't gevecht.
Hoe weet u dat?
Ik heb zeer veel ervaring wat deze dingen betreft.
Maar voor dat gebeurt moeten we het bevel overnemen van Blake,
zodat we kunnen ruilen voor de paarden. Kunnen we nog op iemand rekenen?
Sam is te zacht, en op Johnny kan je niet rekenen.
- En de señorita? - Ja, en op Corbin. - Oh, dat is gewoon 'n crimineel.
Dat is geregeld. We beloven hem zijn vrijheid en hij dood iedereen die in de weg staat.
Laat Blake aan mij over. - Wacht op mijn teken,
in het donker. - Oke.
- Ik vraag me af hoe ver we komen. - Je vraagt te veel, daarom ben je zo moe.
Stop met zorgen maken, morgen moeten we weer 'n wandeling maken.
Ik ging bij de cavalerie. Ik haat het om te lopen.
En ik haat dit ook. - Nou ga je weer klagen.
Je klaagde op de dag dat je bij ons kwam en je stopte niet met klagen.
Schwitzer, heb je altijd kritiek op mij?
Als ik dat niet doet, zou je denken dat ik ziek was.
Wat ben je van plan te doen als we bij Fort Waverley zijn?
Ik weet het niet.
Een mooi meisje als jij zou goed zijn voor Yankee soldaten.
Ik heb genoeg geleden als een gevangene,
Nu weet ik niet wat erger is.
Neem van mij aan, de dingen worden heel anders hier.
- Hoe anders dan? - Je zult 't wel zien.
- Ga je 't mij vertellen? - Misschien.
Ik vind je leuk, weet je?
Wat zou je zeggen als ik je vroeg terug te gaan naar Texas met mij?
- Is dat een voorstel? - Nee, niet echt.
- Dan bevalt Teresa je niet. - Dat heb ik niet gezegd, wel dan.
Keith.
Zie je later, señorita.
Zoek dekking!
Kom op!
Hier, gebruik het!
Kom terug hier!
Maak me los, maak me los!
Ik hou van het leven.
Stop met vuren!
- Bent u ook gewond? - Nee, maar een schrammetje.
- Blake, denk je dat we ze verjaagd hebben? - Ja.
Zach, jij en Johnny kijk of ze allemaal dood zijn.
Dat was bijna, een millimeter dichter bij en je kon me begraven.
Dat zijn er twee minder om zorgen over te maken.
Je zei dat ze niet zouden aanvallen voordat ze ons nog een kans gaven?
Wie kan voorspellen wat die wilden doen, maar het is nog niet te laat.
Je moet stoppen met denken. - Ik ben aan 't denken.
Ik hoop dat je niet vergeet wat de Yankees ons hebben aangedaan.
Blake is een Yankee.
- Hoe is 't met je been, Prescot? - Goed.
Er wacht nog 'n lange reis te voet. Denk je dat je 't aankan?
Het komt goed met mij, Sergeant. Het spijt me van Nathan.
Nu realiseer ik me dat als we deze geweren hadden weggedaan,
zou er niemand van ons meer in leven zijn.
We hebben er 5 gedood gisteravond. Ik vond dit.
- Henry's oude geweer. - Ik vond hem in het veld.
Ja, we zijn overbewapend, We zullen dit niet nodig hebben.
Begraaf hem ergens, Johnny.
- Oke, we gaan weer verder. - Dan heb je het mis!
We blijven hier tot we de paarden terug hebben.
- Je bent weer koppig. - Jullie Yankees denken omdat je de oorlog won ieder te bevelen.
Nou, ik heb er genoeg van! - Keith! - Hou je erbuiten, Sam!
Zo'n ellendige Yankee zeg me niet wat te doen!
Als je zoek naar 'n gevecht, dan kan je het krijgen.
Je krijgt nog een kans. - Jij had je kans.
Oke, hij wil het, laat hem los.
- Je bent een wilde man! - Luister nu heel goed.
We hebben maar een kans, en dat is door te gaan.
Hoe eerder je dat weet, hoe beter.
Breek het kamp op. - Je hoorde wat hij zei.
En dat zeg ik nog eens dubbel!
Zoon, een dezer dagen zal je 'n man moeten accepteren zoals hij is.
Ook als hij een Yankee is. En dat geldt ook voor u, ma'am.
- Sergeant! - Wat is er?
- Een paar woorden, Sergeant? - Maak 't kort.
Sir, ik heb gezegd dat ik tegen u beslissing was,
maar nu zie ik dat u gelijk had.
Maar ik heb een idee dat zou kunnen helpen in deze situatie
en tegelijkertijd de geweren. - Ga door.
Denkt niet, sir, dat de Indianen meer
geïnteresseerd zijn in Corbin, dan de geweren? - Wat wilt u heen?
Als we Corbin uitleveren, laten ze ons misschien gaan.
Ik verwachtte al zoiets als dat. Zet dit in je hoofd:
Je bent nog steeds 'n probleem hier, ik heb er genoeg van!
Je zult hier spijt van krijgen, Blake, dat beloof ik je!
Ik betwijfel 't, ik betwijfel 't! en nog iets Stanfield:
Van nu af draag je ook wapens. Haal een pakket!
Oke, jij leidt, Willows.
Sergeant, zal ik ook wat extra wapens dragen?
- Ze waren van Nathan. - Ik weet het.
Het is bij de wet geregeld, Prescot, van het United States Leger.
Ik ben me daar van bewust, Sergeant.
Dank u, Kapitein.
Oke, wacht even! Neem 'n pauze. Leg je pak neer.
- Hoe lang volgt hij ons al? - Onze mascotte? 3, of 4 uur.
Ik denk dat hij wacht tot we ons overgeven.
Dan kan die lang wachten. Hoe gaat het, Lasky?
Met mij? Ik ben in orde. Corbin is gewoon 'n goede vent.
Zorg ervoor dat dat zo blijft.
Sergeant, ik denk dat ik die roodhuid van hier af kan raken.
Probeer het niet! Dat is wat hij wilt, onze munitie verspillen.
Zolang hij rustig is, laten we het zo.
Ze hebben vast 'n plan. laten zij de eerste stap zetten.
Sergeant, bent u nog steeds boos?
Nee, vergeet het maar.
Ik neem 't u niet kwalijk de manier zoals u het ziet.
Waarom blijven die Indianen ons volgen?
Waarom houd u uw mond niet!
- Ik heb geen druppel meer. - Ik ook niet.
Hier, neem de mijne.
Ga je gang, over 3-4 uur, bereiken we de bron.
Fris water zal goed smaken.
- Wat denk u wat die Indiaan eigenlijk doet? - Alleen op ons letten.
Houd hem, deel maar.
Een ding is zeker, hij is niet haatdragend.
De rebellen wel?
Oke, mannen opstaan!
- Laat mij die Apache doden. - Geen paniek, dat is wat ze willen.
- Slechts een Sergeant, voor Nathan! - Raap je geweren op!
- Het spijt me, Matt! - Schwitzer!
Zach, Laski, pak dat geweer! we dekken je!
Kom niet te dichtbij, dat willen ze graag!
Laten we hem weg halen, Johnny.
Als ze er wat mee gedaan hebben, Ik dood ze! Tot de laatste! Ik dood ze!
- Wat willen ze hiermee bereiken? - Ons bang maken, zodat we de geweren geven,
Laten we hier weggaan!
- Vul de veldflessen. - Wil je van dat water drinken?
Als je dorst heb zal je 't drinken!
We moeten nog ver voor we weer 'n bron vinden.
Nu vullen.
Zach, geef mij mijn veldfles!
Nu, vul ze!
Stanfield, vul je veldfles.
- Nee! - Nee? Dan doe ik 't voor je.
Blake, kom hier!
Hier, je bedankt me later maar.
- Wat denk je van dit? - Een paard voor 'n geweer.
Ze geven ons 'n laatste kans om te beslissen.
- Ik vind het oke. - Sergeant, kijk!
Ik denk dat ze wachten op ons antwoord voor een geweer.
Als ze wachten op antwoord dan zal ik het ze geven!
Blake, laat mij ze beantwoorden!
Stop nu, spaar de munitie. Zij begrepen de boodschap.
Nu weten we wat we kunnen verwachten van de Apachen.
Er wacht ons nog vijf dagen, we moeten verder gaan.
Sergeant, we hebben geen vijf dagen voedsel meer.
Dan moeten we jagen! op alles!
Ik hoop dat 't jagen niet mislukt.
Ik ook niet. Pak de spullen, we gaan!
We nemen vijf minuten rust.
- Zijn de Indianen weg. Waar zijn ze? - Rustig, 't duurt nog lang naar Cimarron Pass.
He, Stanfield, kom hier.
- Wat wil je? - Weet je waarom de Apachen mij zullen sparen?
Ik ben hun vriend. Ze verwachten dat ik hen voorzie van wapens.
Als je jezelf wilt redden help me dan.
Als ik die geweren aflevert, gaan die roodhuiden weg
en krijgen wij onze paarden terug.
Dit is je laatste kans om te ontsnappen.
Oke, wacht hier!
Dit is de Cimarron Pass, Johnny.
Hier maken we kamp. We moeten rusten.
Zij moet rusten. Johnny Willows kan wel weken slapen.
Dit is een goede plek. We zijn goed beschut.
We hebben dagen geen Apache gezien, wat denk je daarvan?
Ik heb het gevoel dat we nog genoeg weerstand krijgen.
We zijn dichter bij de Waverley, nog 2 dagen lopen van hier.
- Je wilt toch niet op geven? - Nee.
Oke, maak 'n kamp, We rusten hier.
- Maakt mij niet uit. - Maak 'n vuur, we eten wat.
Met een vuur?
Prescot, ze volgen ons met of zonder vuur.
We gaan een konijn vangen, Johnny.
- Sergeant, mag ik meegaan? - Ga je gang.
- Laski en Zach, zet de geweren, naast die rotsen. - Ja, sir.
- Niet slecht. - Mag ik nog 'n stukje, alstublieft? - Tuurlijk.
Ik ben blij om te zien je honger hebt, señorita.
Ik ben klaar, 't is voor de Sergeant, hij heeft nog niet gegeten. Dank je.
Nou, wat zeg je me daarvan.
- Sergeant. - Nee, dank je, Ik heb geen honger.
Teresa houdt er niet van een weigering. Alstublieft.
Zo, dat is niet slecht.
Wat is er?
Ik wacht om te zien hoe je er uitziet... als je lacht.
- Oh, en hoe zie ik eruit? - Heel leuk.
- Sorry dat ik in je hand beet. - Je hebt een sterke beet.
Ik was boos. Nu niet meer. Ik denk dat ik u graag mag.
Wat zie je?
- Het is. nog... 2 of 3 dagen, naar Fort Waverley.
Het lijkt nog zo ver weg.
- Wat is je voornaam, Sergeant Blake? - Matt.
Ik weet dat Matt, ik bedoel je hele naam.
Matthew maar mijn vrienden noemen me Matt.
Matt, vind je Teresa leuk?
Ik ben nu niet in de positie om iemand leuk te vinden.
Als je dat wel bent, wil je 't me dan vertellen?
Het was haar idee.
Het is me 'n vrouw, hoe ze deze mars doorstaat.
De man die haar krijgt zou niet slecht af zijn.
Sergeant!
Daar!
Ze komen, zoek dekking! Jij komt met mij mee!
Omlaag. Houd je in dekking.
- Wat denk je ervan? - Houd ze onder schot.
Waarschijnlijk proberen ze ons hier vast te houden
totdat ze versterking krijgen.
- Hoever reiken deze geweren, - Zeker tot waar ze staan.
Wacht met schieten!
Ze zullen niet te dicht komen ze zijn bang voor onze geweren.
Ze willen dat we munitie verspillen. blijf in dekking.
Wat vind je van de geweren? Wil je er een kopen?
Dit is onze laatste kans om te ontsnappen en paarden te krijgen.
Dan moeten we de geweren geven. - Dat klopt.
- Hoe goed ken je de Indianen? - 't Zijn mijn vrienden, ik handel met ze.
- Wil je me helpen? - Hoe?
Neem contact met de Indianen geef 2 geweren voor twee paarden en we gaan er vandoor.
- Oke. - Oh.
Ik pak de geweren!
- De vuile... - Keith, niet schieten!
- Hij nam onze geweren! - Corbin, ik vermoord je!
Ik ben jullie vriend. Ik breng de geweren!
- Lasky, ga die geweren! - Ja!
Stanfield is dood. Gestoken met een mes in de rug.
Dat is geen groot verlies. Denk je dat ze terug komen?
Ze zetten een bewaker, maar ik denk dat ze genoeg hadden voor vandaag.
Net als wij.
Het is beter te accepteren dat ze ons weer aanvallen.
Als ze dat doen, sommigen van hen zullen sterven.
En meer van ons.
- Misschien niet. - Wat heb je in gedachten, Sergeant?
Een ding verwachten de Apaches niet.
Ze steelden onze paarden, laten we ze terug stelen.
Ik ga naar hun kamp. Laski, geef me die deken.
Wat ga je doen met die deken?
Apaches horen iemand komen op een mijl afstand.
Ik probeer om het geluid te dempen van mijn laarzen.
- Ga je alleen? - Alleen.
Wees voorzichtig, Matt.
Zorg klaar te zijn om te gaan als ik terug ben.
Waar bleef je zo lang? Ik maakte me zorgen.
Geef me wat water.
Dank je, Zach.
Zijn jullie allemaal klaar? - Ja.
Goed. Zach, wikkel je voeten in. - Je vond het kamp zeker.
- Ik vond het. - Hoe ver is het? - Ongeveer 1 kilometer.
- Dat is genoeg. - Hier hoe we 't doen.
Zeg dat 't kamp hier is. Allen slapen, er zijn maar 2 bewakers.
Een staat op de rotsen hier, de andere bij de paarden, hier.
Zach, jij pak die bij de paarden. - Oke.
- Johnny jij pak die op de rotsen. - Oke.
We nemen onze posities als we daar zijn.
Prescot en Keith, kom naar 't kamp,
er zijn een aantal rotsen tussen de paarden en 't kamp. - Oke.
Er is een grote rots, hier, zo'n 100 meter van de paarden.
Ik wil 't zo doen, laat de paarden achter de rotsen, stijg op,
jaag de andere paarden weg, rijd dan hierheen pak de geweren en rijd naar Fort Waverley.
Dat kunnen de Indianen de paarden sporen niet vinden.
Dat klopt. Ik wil dat de paarden weg van 't kamp zijn voor je opstijgt.
Ieder neemt een geweer. De rest blijft hier.
- Wil je niet dat ik hier wacht? - Nee, je kunt beter met ons mee.
Je kunt beter achter die grote rots wachten, tot we opstijgen.
Laski, blijft bij mij. Zijn er nog vragen?
Nou, veel geluk.
Geef ze het!
Sergeant! Johnny is gewond!
Hier, Sergeant.
Wij brengen je terug naar het kamp, Johnny.
- Er is geen tijd meer. - Zeg dat niet!
Van nu af aan... ga ik alleen...
Hier.
Laten we hier stoppen voor 'n tijdje. De anderen raken achter.
Misschien zien we die paarden ze sloegen op hol.
Die paarden zijn allang ver weg.
We moeten die geweren kwijt. anders halen we 't nooit.
Het duurt nog 'n lange tijd, Laski, maar we zullen 't halen.
- Nog een stap en ik val om, Sergeant. - Ik haal 't nog geen mijl!
Wacht!
Hier.
ik had haar nooit die geweren moeten laten dragen.
Het heeft geen zin, Matt.
Als we ze niet kunnen dragen, wat moeten we dan doen?
- Misschien begraven, en later ophalen? - Nee, ik kan dat niet riskeren.
We kunnen ze niet dragen, maar ook niet achterlaten.
- Wat gaan we doen Matt? - Ik had dit niet verwacht.
- Een man moet veel dingen doen wat hij niet had verwacht. - Ja.
We maken 'n stapel en verbranden ze.
We droegen die geweren 150 kilometer.
150 kilometers voor niets! - Nee, niet voor niets,
soms moet je verliezen, voordat je wint.