Five! Four! Three! Two! One!
Nasaan na ang karne?
Gutom na gutom ako.
- Lalaban ba kayo sa regional? - Oo.
Nasasabik ka na tungkol d'on.
Kumusta, Brandon? Ako si Sonny Vaccaro ng Nike.
Masayang makita ka. Babati lang ako.
- Kumusta, Terence. - Salamat sa sapatos.
Ang ganda.
Lahat gugustuhin kang makasama. Makakakuha ka ng scholarship.
- Sana nga. - 'Wag mo lang kalilimutan ang Nike.
Kita tayo sa regional sa makalawang linggo? Sige.
Sige. Mahusay na laro, guys.
Okey, game five mamayang gabi.
- Anim na taya, $100 bawat isa. - Okey.
Magic Johnson, mababa ang puntos, maraming assists.
James Worthy, Bob McAdoo at Dennis Johnson, mataas ang puntos.
Ano'ng tsansa kay Rambis?
- Ah... Kunin ko 'yong mababa. - Okey.
Isa pa rito. Bigyan mo 'ko ng Lakers, mababa sa third quarter.
'Ayan.
Salamat.
Ang Boston Celtics nangunguna ng 3-2
sa World Championship series.
Salamat sa paglalaro sa The Dunes, sa hotel, casino at country club.
Pindutin ang kuwatro at ang otso. Bigay mo ang kuwatro.
Heto na ang dice.
Dice up. Kuwatro!
- Sige. - Kuwatro.
- Sanlibo't apat na raan ito. - Hindi, iwan mo.
Sige Dice. Good luck, Mr. Big.
Siyete, lumilipad.
MGA PRINSIPYO NG NIKE
9. HINDI ITO MAGIGING MAGANDA.
Gusto mo ng tubig, Sonny?
- Bakit? - Nahihirapan kang huminga.
- Hindi ka pa rin maka-shoot. - Mintis na naman.
- Eh pano ang mga player ko? - Sinusubukan ko.
Ba't ba mas gusto nitong mga bata
ang mas konting pera para pumirma sa kalabang shoe company.
Bakit magsusuot ng sapatos na Aleman ang isang batang taga-Baltimore?
Adidas ang malakas ngayon. Iyan ang suot ng rappers ngayon.
Ang break-dancers sa Bronx nagsasayaw.
Binabali ang mga bukung-bukong at siko nila nang walang rason.
At hindi astig ang mga batang ito maliban kung naka-Adidas.
At mga matitinding jogger suit. Hindi mo mahahawakan ang jogger suit nila.
Pinadalhan ako ng mga peke ng pinsan ko sa South Korea.
Isinusuot ko tuwing weekends, hindi dito.
Ano'ng problema sa Nike?
Jogging company ang Nike. Hindi nagdya-jog ang mga Black.
Hindi ka makakakita ng Black na tumatakbo ng 26 miles nang walang dahilan.
Pahihintuin ka ng mga pulis akala nila nagnakaw ka.
Pinag-uusapan ng mga bata sina Isiah at Magic.
Wala silang pakialam kay Bruce Jenner na nagpi-Frisbee sa decathlon.
Hindi alam ng mga tao kung ano ang Nike.
- Ano ang "Converse?" - Sapatos ng NBA All-Star.
Maglaro nang tulad ni Magic, dribble nang tulad ni Isiah. Yun 'yun.
Alam mo bang gumagawa ng kanta para sa Adidas ang Run-DMC?
Sino?
Ang Run-DMC. Gumagawa sila ng kanta tungkol sa Adidas.
Sino ang gumagawa nito?
May naaalala ako r'yan, Sonny.
Noong kinuha mo si Moses, paano ang ginawa mo?
Si Mary Malone, ang mama niya.
Nirerespeto niya ako.
Palagi akong dumaraan sa mga nanay.
Sila'ng namamahala, lalo sa mga black na pamilya.
Kailangan pa natin ng players, Sonny.
- Kailangang hanapan mo pa ako. - Nakuha na natin si Moses.
Alam kong nasa atin na si Moses, pare.
Kasama ko siya sa club hanggang 3:00 a.m.
pinauuwi ko na dahil may practice pa siya nang 5:00.
Sabi ko, 'di siya pwedeng mag-party nang buong gabi at maglaro sa umaga.
Hindi ko magagawa ang ginagawa mo.
Alam kong 'di mo magagawa ang ginagawa ko. Di mo nga magawa ang kailangan mong gawin.
Huling tsansa na. Gusto mo ng Adidas suit mula sa Korea?
- Ayoko. - Kaya huwag mo nang ipagsabi pa.
Huwag pupunta sa 'kin si Phil at itanong ang Adidas suits.
Kailangan ko ang trabaho ko, Sonny.
- Naku, late na ako. - Isang shoot ka lang sa 30 minuto. Tara.
Kailangan kong dumaan sa opisina.
Ang sakit ng likod at mga tuhod ko.
Sonny, tingnan mo itong mga poster.
Sa itaas, sa running department, may mga Picasso sila
at tayo, cartoons.
Wala silang pakialam sa atin.
Gusto ko ang bagong slogan. 'Yong para sa buong kumpanya na pinag-uusapan nila.
- Hindi ko gusto ito. - Ano?
- Alam mo saan galing ito? - Hindi.
Galing sa isang convict na bibitayin na
sa harap ng firing squad at itinanong ang huling habilin niya.
- "Gawin n'yo na"? - Oo.
- Doon nanggaling iyon. - Oo.
- Katarantaduhan. - Sabi sa'kin ni Dan Wieden.
Ba't siya magsisinungaling?
Tamang-tamang talinghaga kung paano tingnan ang basketball dito.
Alam ko. "Nike. Tapusin mo na lang ang kalokohang ito."
Ano'ng sinasabi nito tungkol sa akin na gusto ko ito?
Sinasabi nitong isa kang matabang middle-aged white na hindi nag-eehersisyo.
Tama naman.
Pwes, tama si G. Orwell. Ang hirap ng taong 1984.
Bumaba ang benta at paglago.
Pero ang kumpanyang ito ay tungkol sa kung sino tayo kapag natatalo tayo.
Tama ba ako?
Kapag natumba ka tatayo ka kaagad.
Tulad ni Balboa.
May Eye of the Tiger tayo. Hindi tayo tatalunin ni Mr. T.
Pity the fool.
Heto, si Olajuwon.
Hindi pwede. Hindi isusuot ng Number-one pick ang sapatos natin.
Si Sam Bowie.
Pinili ng lokal na pro franchise natin sa number two, pinili niya sa Converse.
At sa number three, Jordan pinili sa Adidas.
Hindi natin kaya.
Perkins, malay natin. Magkalayong ngipin, pero maganda.
Ang gagawin natin ay magpokus sa tatlong pangalan
sa pagitan ng pick five at 20.
Sige, magbato tayo ng ilang ideya.
Ano'ng iniisip natin? Ano'ng mukhang maganda?
Maraming pagpipilian.
Huwag kayong magmadali.
Sige na.
Si Lancaster Gordon kaya? Meron ba?
Louisville.
Galing siya sa Louisville, Bill. Tama. Isinulat ko dito.
Si Charles Barkley? Ang Round Mound ng Rebound.
- Pwedeng sa pick five. - May problema sa locker room.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Masama ang bunganga. Walang gustong panoorin siya sa TV.
May nakakarinig ba sa akin, kung nasa lambak ako
kinakanta ang awit ng isang taong tinatawag nilang "T-Bone" Stansbury?
Hindi 'yan ang tawag sa kanya.
Pwede. Kung magsusuot siya ng Nike.
Isipin n'yo ito.
E itong si Vern Fleming? Astig ang pangalan, good J.
Gusto ko si Melvin Turpin.
Si Melvin Turpin. Salamat, Bill. 'Ayan na.
E si John Stockton? Magulo siya, tulad natin.
Sa Gonzaga? Sige. Ano 'to? Bokasyonal na eskwelahan?
Ano'ng gusto mo kay Melvin Turpin?
Mel Turpin. Ano'ng gusto mo sa laro niya?
Sige. Bill.
Nasa final four siya no'ng isang taon.
Ganoon din ang 40 players.
Pang-anim siya sa draft.
Napanood mo ba siyang maglaro?
- Oo... - Ano'ng gusto mo sa laro niya?
Naiintindihan niya ang laro.
- Malakas ang paningin niya. - May 33 assist siya nung isang taon.
- Gusto ko ang laro niya. Mabait siya. - Okay.
May karisma siya, may istilo.
Magiging mahusay na manlalaro siya sa Europa sa 4 na taon
- kapag wala na siya sa liga - Okay.
Gusto mo siya dahil 6th pick siya
at walang may paki sa iyo sa pagsabing gusto mo ang 6th.
Oo, gago ako, Sonny.
- Hindi ka gago. - Maganda ang paningin niya.
Pero si Sonny gustong maging gago. Heto na. Meron pa?
Dudumi muna ako.
Hoy, Rob.
Sonny, ano'ng problema mo?
- Sino'ng kukunin natin? - Sabihin mo sa 'kin.
Dinala ka ni Phil dito dahil ikaw si Mr. Miyagi ng high school basketball.
Sabihin mo sino'ng magpipintura ng bakod.
Medyo gusto ko si Barkley.
- Pero may isyu sa clubhouse. - Barkley.
Iyan ang pinakabobong narinig ko sa kwartong iyon.
Nabanggit ko si Barkley doon.
Sinuportahan mo sana ang ideya ko.
Katarantaduhan ang nangyari ro'n. Sinasabi ko na sa iyo, hindi sa meeting.
- Natatakot na magsalita ang mga tao r'on. - Bakit?
Dahil lagi kang may negatibong sinasabi.
- Hindi. - Oo, talaga.
Wala akong pasensya sa mga taong walang pananaw,
walang ginagawa at akala mo may posisyon na sila.
- Okey. - Mel Turpin.
Mas maigi pang nanay ko ang papirmahin natin.
Hindi pwede.
Kahit na buhay siya, 'di natin siya kayang bayaran.
- Ang nanay ko kaya natin. - Isyu sa clubhouse.
Meron tayong 250,000 para sa tatlong pangalan.
Ano'ng mahusay na ideya mo. Pakinggan natin.
Kailangan pa natin ng pera.
Hindi mahusay 'yan.
Mangyayari iyon kapag matagumpay tayo. Ngayon, bigo tayo.
Kung magpapatuloy ito, mawawala ang Nike sa basketbol at mawawalan tayo ng trabaho.
- Kailangan ng magagaling. - Tama. Magagaling.
Barkley, Stockton, Thorpe.
Gusto ko talaga si Stockton.
Alam mo ba kung saan ang Gonzaga?
Hindi ko naman sinabing ideyal ito. Pangalan ito.
- Mas maigi kaysa sa ibinigay mo sa akin. - Rob.
Ano?
Si Jordan kaya?
'Di natin pwedeng kunin si Michael Jordan, okey?
Tatlong oras kong pinakinggan si Falk. Sobrang mahal niya.
- G. Strasser. - Hello, hi.
- Richard. - Oo. Kumusta, Richard?
- Gusto kitang makausap. - Sige.
- Ipaalam mo kay Doreen? - Sige.
- Okey, salamat. - Richard.
Sumasagot lang ako sa 'yo. Yun lang 'yun.
- Salamat, Richard. Bye. - Salamat.
Diyos ko. Alam mo, noon... Salamat.
Noon, kilala ko lahat ang nagtatrabaho rito.
Nagbabago ang mga bagay. Lumalaki ang mga kumpanya.
Totoo 'yan.
Gusto mo ng dessert? Sundae bar day ngayon.
Kumusta.
- May meeting ako. - Kanino?
Sa Shoe Dog.
ESPESYAL NA AWARD BLUE RIBBON SPORTS
3. MAS MAHALAGA ANG RESULTA SA PROSESO.
LABAGIN ANG TUNTUNIN AT BATAS.
Hoy, Sonny.
- Ah, Katrina. - Nandito na si Sonny,
Sonny.
Nami-miss ko ang sundae bar, Phil.
Bakit kaya naka-skateboard siya sa trabaho?
Public company tayo, wala ba siyang kotse?
Baka bata lang.
Parang nasa 50 na siya. Kalbo at may balbas.
Teka, si Pete ba 'yan?
Ba't siya naka-skateboard sa trabaho?
May midlife crisis siguro siya.
Sana 'di niya magasgasan ang kotse ko.
Ang daming patong ng pintura 'yan para makuha ang tamang kulay lila.
Grape ang tawag dito, na malamlam. pero maganda.
- Kumusta nga pala aang meeting? - Magulo.
Maganda. Ano'ng plano?
Sayangin na naman ang maliit na budget sa tatlong ordinaryong player.
Lugi na tayo taun-taon.
- Nagtanggal na ako ng 25% ng empleyado. - Alam ko, Phil.
Alam mo bang pwedeng tanggalin ang basketball division?
Na gusto ng board na alisin lahat?
At kung hindi bubuti, maaaring mangyari 'yun.
Kailangan nating gumastos.
Dinala kita rito para mapalago ang negosyo ng basketball.
Mas maliit na ito ngayon.
- Tama ba ang numero ni Strasser? 250K? - Oo.
- Paano kung 500? - Hindi.
Masuwerte kayo, may 250,000 pa kayo. Disgrasya na ang balance sheet.
Kalahati ng mga sapatos na naibenta noong isang taon ay Nike.
900 milyon ang kinita, gusto mong gumastos ng 250,000 sa basketball?
Alam mo kung ano'ng sabi nila sa board?
May milyong customer sa US para sa pang-basketball na sapatos,
na isusuot lang ang sapatos kapag naglalaro.
Iniisip nila kung sulit bang mamuhunan dito.
Kung sinabi ito ng isang board member.
Ang board...
Basketball ang kinabukasan.
'Di pa lumalabas ang NBA Finals tape, kaya mga nakaraan na 'yun.
Nanonood ng basketball ang mga tao.
Alam mo, nakakuha tayo ng apat na ginto sa Olympics.
- At walang paki ang lahat. - Nangunguna tayo sa industriyang ito.
200 milyong running shoes dahil tumatakbo ang mga tao.
Naglalakad sila naka-running shoes.
'Pag nagpunta sa tindahan at trabaho, naka-running shoes sila.
'Yun ang ginagawa nila.
Itinatanong nila ano'ng ginagawa mo.
Alam mo'ng ginagawa ko rito.
Pumupunta ka sa mga paligsahan sa basketball sa high school.
At kadalasan, may layover sa Vegas.
At sabi sa akin, mahusay kang basketball guru o dalubhasa o...
Mahirap lagyan ng numero 'yan sa board.
Alam mo'ng ginagawa ko rito.
Natatalo ka, Sonny.
Hindi pa rin nangangahulugang 'di ito magandang taya.
- Itong kalokohang "Perpektong Resulta". - 'Di ito kalokohan.
Kalokohan ito.
Ang prinsipyong ito ang rason ng pagiging billion-dollar business.
'Di ako mananalo kung 'di tutustusan.
Dapat maging responsable ka, may responsibilidad tayo.
Ako sa board.
Sabi ko sa 'yo 'wag mong gawing publiko, na mangyayari ito.
Nangyayari ito sa bawat kumpanya.
Talaga? Lahat ng publikong kumpanya...
Oo, gusto lang nilang pasayahin ang board.
Tumatakbo ka ba?
Kung tungkol lang ito sa kasabihang Buddhist, 'wag na?
Tumatakbo ka ba?
Hindi, Phil.
Mahirap.
Pagdurusa ito, mahirap.
'Yung ang finish line ang destinasyon ay ilusyon lang.
Pero ang kilos mismo ang destinasyon.
Kailangan ko ng $500,000.
Mr. Knight, ang 1:00 p.m. mo.
Oo.
Okey, Phil.
"Kapag may nahanap kang wais na kritikong ituturo ang pagkakamali mo,
"sundan mo siya tulad ng pagsunod sa mapa ng hidden treasure."
At 'yun na.
NASA OPENSA TAYO. SA LAHAT NG ORAS.
'Ayun si James Worthy. 'Ayun ang crossover...
Lumabas ang bola at babalik ito sa Portland.
Pat Riley... Gustong dalhin ang team niya sa...
Street at Smith. Isang tagahanga ng basketball.
- Gusto mong bilhin? - Hindi, nabasa ko na ito.
Okey.
- Pero ito, bibilhin ko. - Okey.
Ano sa tingin mo ang draft pick ng Blazers?
- Si Bowie? - Oo.
Hindi siya si Hakeem, pero gusto ko siya.
Ayaw mo si Jordan?
Isang guard? Naku hindi.
Umiiskor siya ng 17 points,
- na tulad ng 10 sa NBA. - Oo.
Kahit na ang GM ng Bulls, sabi hindi babaguhin ang team.
Hindi niya dodominahin. Nabasa ko iyon.
Kung hindi niya nai-shoot iyon para manalo sa college championship
hindi siya na-draft nang napakataas.
Masyado siyang maliit para maging mahusay sa NBA gaya ng sa kolehiyo.
Mukhang talagang tagahanga ka.
Hindi ko alam, pare. Gustung-gusto ko lang maglaro ng bola.
'Eto.
- Magandang gabi. - Sa 'yo rin.
- Alam mo kung saan ang Gonzaga? - Sa Spokane, Washington.
Masyado ring maliit si Stockton.
- Magandang gabi. - Sa 'yo rin, pare.
Michael Cooper ng Lakers ang guest natin.
Pag-uusapan natin ang galing siya sa sining...
...kung paano siya lumipad sa ere, nang napakadali.
Ito ang raketang napanalunan ko sa Wimbledon at pwede mo itong bilhin.
Talaga.
'Yong raketang Ashe Comp 2 na ginagamit ko mula sa production line.
Hindi ko ipinapasadya ang raketa dahil ang Ashe Comp 2
ang talagang gusto ko, 'yong mismong gawa nito.
At dapat lang.
Trinabaho namin ito ng Head mula 1969, pinagsama-sama ang mahahalagang katangian.
Ang Head racket na ito ay pwedeng mapasaiyo na kasindali gaya ng sa akin.
Gan'on namin pinlano ito.
Noong Hunyo 22 ang forward na si Michael Cooper, isa sa mga Lakers,
ay may sariling summer camp,
kung saan sinabi ng binata na kung interesado ka...
Nakuha ko na.
Talaga? Nagsasalita ako.
para sa paglago, at nakukuha mo ang paglago...
- Kailangan kita. - ...'pag lumiit ka...
- Tapos na ito sa limang minuto. - Kailangan na kita.
- Abala kayo. Okey lang. - Richard...
Pasensya na. Ipa-follow-up namin, okey?
Salamat.
Sonny, sa negosyo, may paraan kung paano tayo kikilos.
- Gaya ng... - Nahanap ko siya.
- Sino iyan? Si Hesus? - Umupo ka.
Okey, Lynwood Robinson. May ibig bang sabihin sa 'yo ang pangalang iyan?
- Wala. - Mahusay, hinahabol siya ng lahat.
Nakuha siya ng North Carolina.
Inanunsyo niya na pupunta siya r'on ng araw ding pumunta si Michael Jordan.
Malaking headline ito sa The Charlotte Observer.
Makadalawang taon, lumipat si Lynwood sa Appalachian State.
Wala ng balita sa kanya mula n'on. Ngayon, panoorin mo.
Ito ang 1982 championship.
Ang shot na ginagawa ni Jordan. Nakita ito ng lahat.
Mali ang tingin natin.
'Eto si James Worthy, okey?
Number one sa draft at isa pang 'di natin makuha.
Tama.
Bakit hindi siya pinapasahan?
Lamang ng isa ang kalaban at kalahating minuto na lang.
Bakit hindi siya pinapasahan?
Bakit laging sa payatot na freshman na taga-Wilmington, North Carolina?
Baka kay Worthy ang play at opsyon si Jordan kung sakaling gwardiyahan siya.
Mali. Pain lang si Worthy.
Mali ang tingin natin dito. Hindi siya pinapasahan.
Nasa 1-3-1 zone sila.
Kapag tumawid si Worthy ng lane, didipensahan siya ng kalaban,
kaya libre na si Jordan na maka-shoot.
Tingnan mo, isu-shoot niya kaagad. Alam niyang ipapasa sa kanya ang bola.
Para kay Jordan ang play.
At ngayong alam mo na,
panoorin mo si Jordan.
Pakiramdam mo pababa na ang eroplano o umiikot lang sa ere?
Tingnan mo siya.
Tingnan kung gaano siya karelaks.
Hinihingi niya ang bola.
Pinanonood siya ng buong mundo. Disi-otso anyos lang siya.
Tatlong segundo na lang para sa pinakamahalagang shot sa buhay niya.
At ang pinakamahalagang shot sa buhay ni Dean Smith.
Naaalala mo, 'di pa siya nakakatikim ng kampeonato?
Tatlong beses na pero 'di pa rin manalo.
Baka ito na ang huli niya.
'Di siya freshman nang nagsimula.
Si Michael ang ika-3 nagsimula bilang freshman at ano'ng ginagawa niya?
Ibinibigay niya ang bola sa disi-otso anyos na freshman. Bakit?
Dahil nakikita ni Dean ang nakikita ko.
Gan'on din ang nakita ni Lynwood Robinson.
Kagalingan.
Ayokong kumuha ng tatlong player.
Isa lang ang gusto ko.
Siya ang gusto ko.
Sa kanya lang tayo gagawa ng koleksyon ng sapatos.
Kukuha tayo nang mas malalim, sa katauhan niya.
Sa kanya.
Ano'ng ibig sabihin?
Na hindi niya isinusuot ang sapatos. Siya ang sapatos.
Siya ang sapatos.
Gusto mong gawing tao ang sapatos? Ilagay ang mga binti at braso dito?
Nakita mo na ba ang komersyal ni Arthur Ashe?
"Ito ang raketa na napanalunan ko sa Wimbledon at maaari mo itong bilhin."
Gagawin natin 'yun pero sa sapatos.
Tataya ako ng bente rito. Masyadong mahal.
Hindi kung isa lang ang tatayaan natin.
- Napakadelikado. Ang buong budget? - Oo.
Kailangang hatiin natin iyon sa tatlo o apat na player.
- Sinabi ko na 'yan. - Pwede natin siyang kunin sa 250,000.
Hulaan mo sino pang may 250,000? May 250,000 rin ang Adidas.
Kaya, kahit na mag-alok tayo sa kanya ng $250,000, tatapatan ito ni Adidas.
Nagpirmahan na sa ibang team ang mga prospect natin.
Isa pa, kinlaro ni Jordan,
matinding kinlaro na ayaw niya sa atin.
Kaya kailangang may pang-engganyo ka. Mayroon ka ba?
Oo, sasabihin ko sa kanya ang isang bagay na 'di pwedeng tapatan ng ibang kumpanya.
Grabe ang basketball division natin.
Hindi ko ito gusto.
Sa tingin mo papayag si Phil diyan?
- Gusto mo ang ideya, 'di ba? - Ang ideya?
- Ng kay Michael Jordan? - Oo.
- Ano'ng iaalok mo? - Ang buong budget.
Wala nang ibang bibigyan?
Patatalsikin ka ni Phil.
Kaya ko si Phil.
Ang susi ay takutin lang si Phil.
Mapapatalsik lang tayong dalawa niyan.
May $100 milyon si Phil at habambuhay na supply
ng masisikip na rosas na jogging shorts.
Ano'ng kinatatakutan niya?
Sabihin na nating napapayag mo si Phil. Paano mo makukuha si Michael?
Adidas si Michael, gusto niya ang Adidas. 'Yun lang ang isinusuot niya.
'Yong astig na warmup suits, shell na toe.
Ayaw ni Michael sa Nike tulad nung lalaki sa briar patch...
- Aayusin ko 'yan pagtapos kay Phil. - Hindi papayag si Phil.
- Pero gusto mo ang ideya, 'di ba? - Gusto kong kunin si Jordan.
Ang 'di ko alam ay kung magkano ang hihingin ng agent niya.
- David. - Sonny.
Magandang umaga, Falk.
Magandang hapon para sa mga nasa totoong mundo. Ano'ng balita sa Oregon?
Balita ko iiwan na ng Nike ang Basketball.
Sino'ng nagsabi?
May mga kliyente sa ibang sports. Kakukuha ko lang kay Boomer Esiason.
- Interesante ito, kaya ni Boomer... - David...
Wala akong pakialam. Tumawag ako dahil kay Michael Jordan.
Sinabi ko na 'yan kay Strasser, 'di mangyayari 'yan.
Hindi mo ako kinakausap.
Sinasabi ko na sa 'yo. 'Di siya makikipag-meeting sa 'yo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Meeting?
Isang grupo ng mga executive, makikinig sa pang-eengganyo ng isang kumpanya.
Hindi makikipag-meeting si Michael.
Huwag mo akong paglaruan, Falk. Anu-ano ang mga bid?
'Di ito tungkol sa pera.
'Pag sinabing 'di ito tungkol sa pera, tiyak pera-pera yun.
Hindi na kami naglimita.
Nais naming marinig kung paano ipo-promote si Michael.
Okey, pareho tayong mag-isip. Gusto kong makipag-meeting.
'Di nagsusuot ng low class shoes ang World-class players.
I-schedule mo na lang ako.
Sonny, bilang isang kaibigan,
sayang lang ang oras.
Off the record, kahit Converse school ang UNC,
Adidas ang suot ni Michael sa practice.
Naka-Converse siya bago mag-umpisa ang laro.
Pagtunog ng huling buzzer, ibinabalik niya ang Adidas.
- Lintik. - Tanungin mo si Dean.
- Off the record ito. - 'Wag mo sabihin kung saan mo narinig.
Alam din ito ng Converse.
Nakita ko na ang mock-up presentation ng Adidas.
Isang salita, modernong-moderno.
Apat 'yun.
Tiso kang kabayo, sa totoo lang.
Mabagal na matabang tisong kabayo. Kaya wala kang kredibilidad.
Magiging miserable siya sa Adidas. Wala itong kuwenta mula nang namatay si Adolf.
Adi, Sonny. Ito ang tawag sa kanya.
Adolf ang pangalan niya. Literal na Adolf.
Mabuting tao siya.
'Yun ang pangalan niya.
Adi. Adi Dassler. Adi Das. Adidas.
- Yun pangalan niya. - Nasa Hitler Youth.
Wala. Huwag mong sabihin 'yan.
Nakita ko ang litrato niya na may swastika sa gupit niya.
May nakaraan tayong lahat.
David, ang ilan sa atin ay may nakaraan at ang ilan ay mga Nazi.
Patay na siya. May meeting kami ng buong pamilya niya.
Kailan ang meeting?
Pupunta si Jordan sa Boston sa Huwebes, Converse 'yun.
At sa Nuremberg para sa Adidas sa Sabado.
Nuremberg?
Tumigil ka na nga.
Malapit doon.
Gusto nilang magkasundo na.
Ano'ng alok nila?
Wala akong nakikitang mas mababa sa 250.
Hindi pwede.
- Ipaliliwanag ko. - Hindi.
Si Michael Jordan ang manlalarong pinakahihintay natin.
Sinabi mo rin 'yan tungkol kina Artis Gilmore at Bobby Jones.
Kung ang goal ay pagiging perpekto, sablay na ako.
- Hindi ko maipapasok ang bawat tira. - E ang isang shot?
- Isang shot. - Bahagi ito ng pagsusugal, Phil.
- Hindi ka laging panalo. - Hindi ito kalokohan.
Limitado ang tseke.
Ang hinihingi ko ay ang na-budget n'yo na.
- Sa isang player. - Oo.
Huwag kang malito sa desperasyon at bisyon.
Higit pa r'yan ang kailangan natin.
Para sa isang rookie? Na hindi pa nakakatapak sa court ng NBA?
Kung 'yan ang kahulugan ng rookie. Oo.
- Walang sariling brand si Magic Johnson. - Mismo.
Hindi ko maikakatwiran sa board 'yan, kaya tumigil na tayo.
Sige, ganito.
Handa akong itaya ang career ko para kay Michael Jordan.
Ano ka ba, pare.
Tinanong mo ako sa ginagawa ko. Ito 'yun.
Hinahanapan kita ng players at nararamdaman ko, ito na 'yun.
Okey, delikado ito.
Nung nagbenta ka ng sneakers sa Plymouth mo, delikado 'yun.
Kailangan ng tapang. Kaya tayo narito. Huwag mong baguhin 'yan.
Phil...
Kung titingnan mo si Jordan gaya ng ginawa ko, makikita mo ang nakikita ko.
Ano 'yun?
Ang pinaka-competitive na lalaking nakita ko. Sobrang galing niya.
Sino ang kakumpitensya?
- Ah... - Huwag mo nang sabihin.
Alam kong ang huling gusto nating pag-usapan ngayon ay negosyo.
Alam ko ang lungkot.
Sabi nga ni Adi, "Dapat tayong magpatuloy."
Sinabi niya iyan.
Napakalaki ng oportunidad natin sa Adidas America.
- Magaling. - Mabuti.
Nakuha natin ang number-one pick.
Sino ang susunod sa listahan?
Scoreboard.
Ano 'to? Ginagawa natin 'to?
Hindi ko alam. Pwede ba tayong mag-meeting?
- Rob. - Phil, inaaprubahan mo ba ito?
Hindi, bobong ideya ito. Pwede bang mag-meeting tayo?
Tatawagan ko si Falk.
- Mag-alok ka at magmi-meeting tayo. - Hindi ko magagawa 'yan.
Hindi ko na sasabihan pa ang kliyente ko.
Dalawang daan at limampung libo ang ibibigay namin.
Kailangan ko ng kasulatan.
Kapag dumating ang alok, nakasulat ito.
Hindi ko na ito mahintay.
'Di ko na mahintay na pumunta r'yan.
Bakit hindi kayo kumuha taga-East Coast gaya ng normal na kumpanya?
Gusto nila rito.
Natutuwa akong masaya sila.
Hoy, kumusta ang mga magulang?
Ang tatalino. Ayaw nilang mabentahan.
Talaga? Nasa Carolina na ba sila?
Huwag mo silang tawagan.
Hindi ako nagbibiro.
Hindi tama 'yun at hindi propesyunal.
Gan'on din ang pagtanggi sa meeting.
Negosyo 'yun.
Bakit gusto ni Michael sa Adidas?
Dahil gusto niya ang tracksuits nila.
Kukuhanan namin siya ng bawat tracksuit na gusto niya.
Bata siya. Hindi niya iniisip ang kinabukasan.
Alam mo ano pa ang gusto niya?
- Ano? - Isang kotse.
Red Mercedes 380 SL.
Mabuti na lang, may napakagaling siyang tagapayo na iniisip ang pangmatagalan.
Ang pagiging mapagkumbaba mo talaga, David, ang kahanga-hanga sa 'yo.
Sa palagay ko wala kang pahintulot na gumawa ng nakasulat na alok.
Hangga't 'di ko nakikita ang alok na nakasulat,
wala akong obligasyong ipaalam sa kliyente ko.
David, huwag mong iba...
Stan. Ikuha mo ako ng tiket sa LA. Tiket sa eroplano. Iwan mo sa gate.
Al, 'di ako makakapunta sa meeting bukas. Pupuntahan ko si George Raveling.
- Sino? - Paano ka napunta sa trabahong ito?
Kay George Raveling.
Coach ng Olympics. Iowa. Best man ko sa kasal ko. Diyos ko, Al.
Nakakatawa.
Ipinakilala ko kayo noong Olympics.
Salamat dito, pre.
Ayaw ni Michael sa Nike. Ni ayaw niyang makipag-meeting.
Maniwala ka. Maraming beses ko nang sinabi sa kanya.
At magkasundo kami. Ayaw niya lang talaga ang sapatos.
Hindi pa niya naisuot ang sapatos.
Ang sinabi niya, kung may bibili ng red Mercedes 380 SL para sa kanya,
pipirma siya ng shoe contract na panghabambuhay,
huwag lang Nike.
Walang maganda tungkol sa Nike.
Kahit kahulugan nito. Ang Adidas, "All Day I Dream About Sex."
Puma, "Please Use My Ass."
- Hindi 'yun ang kahulugan n'on. - Ang Nike, wala.
Kumusta ang mga magulang?
Solido. Nanay ang namamahala.
Talaga? Siguro dapat makipag-usap ako sa kanya.
Hoy, dumiretso ka sa mga magulang at hindi kinausap ang agents,
mawawalan ka ng trabaho.
'Di ko alam kung ano ang mali.
'Di ko kailanman nadama ang ganito sa loob ng 20 taon.
- Alam mo kapag naramdaman mo. - Oo.
Alam mo? Huwag sanang mawala 'yan sa 'yo.
Alin, kahit na patalsikin ako?
Tag-init, 1963.
Pinapunta ako ng kaibigan ng tatay ko at anak niya sa isang protesta sa bayan.
Ngayon, tingnan mo, full scholar ako sa Villanova. 'Di ba?
Pero may pakiramdam ako. Hindi ko alam kung bakit.
Kaya, umalis ako. Pumunta ako doon.
Nakita ng organizers ang dalawang 6'4" na batang Maitim at sinabi,
"Gusto n'yung tumulong sa seguridad?"
Ngayon kami ang Fruits of Islam.
Dinala nila kami ro'n, itinulak kami sa entablado,
sa mismong podium.
May mga kamera. Isa yatang Klan member ang isa sa mga sumusuporta. Alam mo 'yun?
Pero may boses na nagsasabing manatili ako.
At naroroon ako ng limang oras at nagpapawis ako tulad ng...
Tapos, narinig ko ang speech ng huling tagapagsalita.
Bumaba kami ng entablado.
Sabi ko, "Iyon ang pinakamagandang speech na narinig ko."
Sabi niya, "Salamat, iho."
Kinuha niya ang kanyang speech, itiniklop ito at inilagay sa bulsa ko.
Kinalaunan, 'di ko mahanap ang paborito kong linya.
Pagkatapos, napansin kong ibang-iba ang buong ikalawang bahagi ng speech.
Anong linya ang hinahanap mo?
"May pangarap ako."
Pambihira, lumayas ka nga rito. Meron ka 'nun?
Kita mo, sa unang kalahati, napansin niyang 'di nakikinig ang mga tao.
At pinalitan niya yun ng buo.
Ginawa niya ang buong speech mismong 'yung oras na 'yun.
Ibig mong sabihin dapat kong kontakin ang mga Jordan at...
Lintik, hindi.
- Kasasabi mo lang na gano'n. - Boses mo 'yun.
Puro kalokohan ang sinasabi ng boses natin.
Naging bahagi ako ng kasaysayan dahil sa boses ko.
Nakuha mo 'yung speech. Ang galing no'n.
Meron din ako ng kay Abe Lincoln.
- Sa seguridad ka rin doon? - Gano'n ako katanda.
- Sonny. - Hoy.
Saan-saan kita hinahanap.
Nagkakape lang ako bago umuwi.
Iniisip kong magpatulong sa mga magulang niya.
- Magpatulong sa mga magulang ni Jordan? - Oo.
Sonny, huwag kang magbiro seryoso 'yan.
Kung lalapit ka kay Falk, dapat maisara mo.
Makinig ka, pinaniniwalaan kita, pare.
Sinimulan mo ang tournament ng Dapper Dan.
Nakuha mo ang lahat ng magagaling na players ng high school sa bansa.
Baka nakalimutan mo na 'yun pero imbitado ako ro'n.
Pinakamagandang araw ng buhay ko 'yun. Tapos nasira ko tuhod ko.
'Di mahalaga kung ano'ng iniisip ni Phil, o ng sinuman.
Ang mahalaga ay kung gaano ka naniniwala?
Naniniwala ako sa iyo.
Akala ko kakausapin mo ako na huwag gawin ito.
Hindi ka naman makikinig.
'Pag tinanggal ka, may one-bedroom akong apartment.
Wala na akong kwarto sa bahay, pasensya na.
May dalawang basahan, isang tuwalya. 'Yun lang.
Nasaan siya?
Hindi siya pumasok.
May sakit siya?
Hindi talaga ako ang sekretarya niya. Wala siyang sekretarya.
Nasaan siya?
- Hello. - Strass.
Hoy, nasaang lupalop ka ba?
North Carolina.
Diyos ko, Sonny, ano'ng nangyari sa tawag?
Tinatawagan na kita ngayon. Nasa kotse ako. May telepono ang rental car.
Oo. Hindi ako. Ang mga magulang.
Hindi naman maganda na tawagan ko lang sila.
Kaya bigla ka na lang susulpot sa kanila.
Kung may magtanong kung nasaan ako, sabihin mo may sakit ako.
Sige. May sakit sa utak.
Paumanhin.
Paumanhin, sir?
- Ano'ng maitutulong ko? - Hinahanap ko ang mga Jordan.
Nasa tamang lugar ka.
Kayo po ba si Mr. Jordan?
James.
Sonny Vaccaro po. Taga-Nike.
Oh, pre. 'Eto na tayo.
- Pwes... - James.
Sino 'yan?
Kumusta, Mrs. Jordan? Ako si Sonny Vaccaro. Taga-Nike.
'Di ba sinabi ni Mr.Falk na hindi kami interesado?
Oo, nasabi sa aking huwag tumawag.
Bigla na lang ba kayong sumusulpot na wala man lang pasabi?
Ito na siguro ang pinakamatinding kasalanan ko at maniwala kayo, marami ito,
pero 'di ako tumatanggap ng sagot na hindi.
At sa tingin ko, dapat may parehong pag-iisip ang mag-eendorso sa anak n'yo.
- Sige. Halika at maupo ka. - Salamat.
Deloris, nandito lang ako kung kailangan mo.
- Sige, baby. - Okey.
Limang henerasyon ng Jordans ay nabuhay at namatay sa gubat na ito katabi ng highway.
Nandito mula noong Digmaang Sibil.
Higit pa sa 800 taong gulang ang ilan sa mga punong ito.
Mapangahas ka para biglang sumulpot sa bahay ko.
Naniniwala akong kung sasabihin mo ang gusto mo, ayos at mabuti ito,
pero ang paggawa nito, 'yun ang mahalaga.
- Nandito ba siya? - Oo.
Pero hindi mo kailangang makita siya. 'Di oras para diyan.
Saan mo nakuha ang pangalang iyon?
- Sonny. - Sonny?
Nahihirapang manganak ang nanay ko.
Kaya nang nangyari 'yun,
at nakatingin siya sa itaas sa maliwanag, at mainit na ilaw sa ospital,
araw lang ang nasa isip niya.
- Buhay pa siya? - Hindi na.
- Ikinalulungkot ko. - Salamat. Matagal na 'yun.
Pero pinalaki niya kami nang maayos.
Kahanga-hanga ang ibigay mo ang buhay mo sa pamilya mo.
Ibibigay mo ang lahat kahit maubusan ka na.
Pagkatapos, magbibigay ka pa. Pero sulit naman ito.
- Magaling ka rito. - Oo.
Pinag-uusapan natin ang magulang ko imbes na ikaw.
Marami akong pagsasanay. Walang duda.
Oo.
G. Vaccaro, naiintindihan mo na pumirma sa Adidas ang gusto ni Michael,
- sa Converse bilang pangalawang opsyon? - Alam ko.
Iginagalang ko, pero mukhang mali 'yun.
Makikipagpustahan ako sa 'yo.
Sasabihin ko sa 'yo kung paano ang mga meeting na 'yun.
Kung mali ako, huwag kang makipag-meeting sa Nike.
Pero kung tama ako, nakikiusap akong sumama kayo ni Michael.
Converse ito. Si John O'Neil nga pala ay puno ng gel ang buhok na parang gago.
Paumanhin.
Marami sa kanila ang nakapulang kurbata para sa Bulls.
Sigurado naka-Rolex si John.
"Nakapanood na ako ng maraming basketball,
"pero ang pakiramdam ko, kapag nakikita si Michael,
"sa iilang players lang ako nakakaramdam nang ganito."
Ngayon, kapag tapos na siya,
gusto ko sanang tanungin mo siya.
"Paano lulutang si Michael sa iba pang mga players?
"Paano siya maiiba?
E ang meeting ni Michael sa Adidas? Adidas ang pinakagusto ni Michael.
- Hello, Mrs. Jordan, welcome sa... - Hindi, sabihin mo na lang.
Okey, oo, paumanhin.
'Eto ang sasabihin nila.
"Pinakamahusay ang sapatos namin. Simple lang.
"Leather lahat. Gusto ito ng lahat ng bata.
"Di ganito kaastig ang Converse."
At ako itong nagsasalita ngayon, at hindi Adidas. Hindi sila mali.
Kuha ko kung bakit gusto ni Michael doon.
'Eto ang dapat mong tanungin sa kanila.
"Sino'ng nagpapatakbo ng kumpanya n'yo?"
Sa tingin ko apat na tao ro'n ang magbibigay ng apat na iba't ibang sagot.
At iyon ang problema sa Adidas ngayon.
Magiging sakit mo ng ulo nang ilang taon.
Ano'ng dapat kong itanong sa iyo?
Tanungin mo ako ba't ako nasa North Carolina.
Bakit ka nasa Wilmington, North Carolina?
Dahil naniniwala ako sa anak n'yo.
Naniniwala akong naiiba siya.
At naniniwala akong ikaw ang tanging tao sa Mundo na nakakaalam nito.
Kaya nasa Wilmington, North Carolina ako.
Okey, G. Vaccaro, salamat sa pagpunta mo.
- Salamat. - Sige.
Ang tapang mo, gago ka.
Ikaw na mataba!
Pumunta ka sa bahay nila?
Ganito ba katanga ang mga taga-Pennsylvania?
Sinisira mo ba ang career mo?
Si David Falk ito.
Pumunta ka sa bahay nila?
Sabi mo hindi propesyunal ang tumawag.
Nakakatawa.
Trabaho ko ang protektahan si Michael at pamilya niya sa taong tulad mo.
'Pag binalewala mo ako, pinapamukha mo akong 'di epektibo,
at kapag pinapirma mo siya, mukha akong hindi kasali.
'Di yun maganda sa isang agent.
'Pag nakita ka ng kliyente na 'di kasali, bakit ako ang may kasalanan?
Dapat makipag-usap ka sa therapist.
'Di mo nanaising makausap ang therapist ko.
'Di mo nanaisin ang buhay na kasing-miserable ng therapist ko.
Pero wala akong magagawa.
Dahil ngayon, pagkatapos ng ginawa mo,
hangga't wala ka pang naisasarang deal sa mga Jordans,
hangga't hindi mo tinitigilan 'yang Air sole na 'yan
at gawin ang kumpanyang Air-Michael-Jordan,
ililibing kita nang buhay.
At susunugin kita, sasayawan at iihian ka sa libingan mo
at titirahin ang mga mata ng bungo mo.
- Ayokong maging therapist mo. - Gusto mo makipaggaguhan sa 'kin?
Tarantado kang herpes simplex 2 ka!
'yung alam mong may pangalawang simplex herpes,
napapag-isip akong meron ka no'n.
Siyempre meron.
Lahat ng tao may herpes.
Alam mo kung ba't wala ka nun? Kasi walang may gustong tirahin ka.
Hindi gano'n ang tingin ko.
Hayop ako, okey? Nagbabayad ako sa mga abogado ko ng six-figures.
Hahatiin kita sa dalawa. Kukutibin ko yang mga itlog mo.
Ngangatngatin ko yan bayag mo. Narinig mo ako?
Kukunin ko 'yang betlog mo at kakainin ko 'yan.
Kakainin ko 'yang betlog mo.
Alam mo, pagod na 'ko sa kagaguhan mo. Alam mo ba, ako'y...
Anong akala mo nakakatawa 'to?
David, ano ba? Nasa telepono tayo, 3,000 milya ang layo natin,
pareho tayong kulang sa ehersisyo. Nakakatawa ito.
'Di ako kulang sa ehersisyo. Maayos ang pangangatawan ko.
Kailan mo ako huling nakita? Maayos ang pangangatawan ko.
Naniniwala ako sa iyo, David.
Hangga't hindi ka nakakapagsara ng deal kay Michael,
sisiguraduhin ko mismo na walang kliyente ng agency na ito
ang pipirma sa Nike,
at mawawala na nang permanente sa basketball business ang Nike.
At ikaw din.
E kung gumawa tayo ng deal?
Magiging matalik na magkaibigan tayo.
Lunes ngayon.
Hindi ko nakuha.
Pupunta sila sa Beaverton. Hindi ko na uulitin.
Pupunta sila?
- Inuulit ko na, bobo. - Okey, sige.
Huwag kang excited. Hindi excited pumunta si Michael d'yan.
Pinapupunta siya ng nanay niya.
Naiintindihan ko.
Hoy, David?
Oo?
Kita tayo sa Lunes.
Hayop ka!
Lintik!
Sonny?
Pinapatawag ka ni Phil.
Saglit lang, mga 15 minuto lang.
Hindi, ngayon na raw.
8. MGA PANGANIB - BUREAUCRACY ENERGY TAKERS VS. ENERGY GIVERS
PAG-ALAM NG KAHINAAN NATIN 'WAG KUMUHA NG MARAMING GAWAIN
PERSONAL NA AMBISYON
Sonny, pumunta ka ba sa bahay ni Michael at kinausap ang nanay niya
at nag-iskedyul ng meeting ng pamilya niya at ng Nike sa Lunes?
Kailangan ng pormal na alok.
Wala kang pahintulot gumawa ng anumang alok.
Sinabi ng representative niya na inaasahan niya ang buong halaga.
- Two-fifty bawat taon, sa limang taon. - 'Di natin kaya 'yun.
- Alam mo kung gaano kairesponsable no'n? - Hindi.
Mag-aalok ang Converse ng 100.
Alam mong madaling tapatan ng Germans ang 250.
Sonny, ako ang CEO ng kumpanyang ito.
Gawin mo ang ipinagagawa ko. Nagtatrabaho ka sa'kin.
Pinasok mo ang basketball, kailangang gumastos.
Wala nang libre ngayon, Phil.
Sabihin mo 'yan sa mga batang binibigyan natin ng sapatos.
Gumagana 'yun. Magandang ideya 'yun.
Gumagana? Theoretical ito, hindi nasusukat.
Tipikal na Sonny.
Ano'ng unang ideya ko? Isang high school all-star game.
Ngayon may sariling high school all-star game ang bawat kumpanya.
Ipinamimigay ko nang libre ang mga ito.
Nakikita mo kasi ang mga ito bilang ideya mo.
Tungkol sa 'yo, sarili mo, ego mo.
Walang sarili, ang 'di-sarili lang.
- Ang 'di-sarili? - Oo.
May grape Porsche ba ang Dalai Lama?
Gago ka ba? Gusto mong maging gago?
Maibibigay ko lang ang mungkahi ko. 'Yun lang ang pinakamalakas ko.
Kung gusto mong magsimula ng sariling kumpanya...
- Kumpanya ko? - Good luck sa 'yo.
Pwede kang maging mapusok, magkamali, walang ingat.
Sasabihin ko kung paano kami nagtatrabaho rito.
Gumagawa kami ng madiskarte, nasusukat na desisyon na alam ang kalalabasan.
Tama. Alam, pinag-iisipan at maingat. Paano mo binuo ang lugar na ito, Phil?
Lintik, Sonny.
Okey. Alam mo, binuo mo ito, nagpa-meeting ka.
'Di kailangan ng pormal na alok para maghanda.
Hangga't walang go-ahead ko sa Linggo ng gabi,
wala kang budget, ng isang Michael Jordan line,
o pormal na alok na ibibigay sa Lunes.
Kaya kung magbabago ang isip ko kakanselahin ko na lang.
'Di ko alam kung paano ko pa masasabi nang mariin ito.
Kung hindi mangyari ang deal, 'di ko alam ang lugar ko sa kumpanyang ito.
Sang-ayon ako.
Gusto mo bang ipagsapalaran pa ang iba, sir?
Siguro and deed sa bahay n'yo?
Kakailanganin mong mag-impake ng ilang pajama para bukas.
Hindi kami aalis ng opisina.
Darating sa Beaverton si Michael Jordan.
Lintik talaga.
Oras nang makita si Pete.
Ano ang utang ko sa kamahalan?
Kailangan ko ng sapatos, Pete.
'Yan ang iniisip ko.
Kailangan ko ng pinakamagandang basketball shoe.
- Kailan kailangan? - Sa Lunes.
Tara sa opisina ko.
Ikaw ba 'yong nag-i-skateboard sa parking lot?
- Oo. - Bakit?
May midlife crisis ako.
Dapat indibidwal ito.
Isipin mong ganito. Simple ang Converse, ordinaryong sapatos 'di ba?
Pareho ang suot ng bawat manlalaro.
Sa isang ito, sa halip na isuot ng atleta ang isa sa mga sapatos natin,
bumuo tayo ng sapatos para sa atleta.
Kaya, ang sapatos ay isang pisikal na pagpapakita ng indibidwal
kaysa sa indibidwal bilang sagisag ng korporasyon.
Parang gano'n.
Ang mga kinakailangan ay
magsalita bilang indibidwal,
ibenta sa maramihan
at maging ang pinakamagandang sapatos sa sangkatauhan.
Oo.
Porma o gamit?
Maaaring maging maganda o maging praktikal. Bihira ang pareho.
Bumuo ka ng bago.
Nagsusuot ng sapatos ang mga tao libu-libong taon na,
at minsan lang nagkaroon ng pagbabago sa disenyo,
nang pinag-iba nila ang kanan at kaliwang sapatos.
Iyon ay 600 taon na ang nakaraan.
- Doon tayo sa porma. - Kagandahan.
Hindi gamit?
Alam mo ang sinasabi nila.
"Napagtitiisan lang ang mundo sa tula.
"Engineering ang nagdala sa atin sa buwan."
Lintik. Aalis na ako.
Umpisahan mo na lang ngayon.
Sabado bukas...
Kung 'di ka papasok sa Sabado, huwag ka ng pumasok sa Linggo.
Pareho tayo ng isip.
Sinong manlalaro ito?
Si Michael Jordan.
Gng Jordan.
- Masaya akong makilala ka. - Ako rin.
G. Jordan,
pinahahalagahan namin ang pagpunta n'yo rito.
Dito po tayo.
Salamat.
Heto na tayo.
- Kumusta ang lahat? - Napakabuti.
Ang Converse All Star.
'Nagsimula sila sa basketball court. Pero ngayon...
Nagkalat na sila.
- Nagkalat na sila. - Converse All Star.
Ang opisayal na athletic shoe ng 1984 Olympic Games.
Ang nararamdaman ko kapag nakikita kong naglalaro si Michael,
iilan lang ang nagbigay sa akin ng ganoong pakiramdam.
At narito ang mga manlalarong 'yun, sa Converse.
Ganyan kasimple.
Michael, itatrato ka naming parang superstar
bago ka pa man tumuntong sa NBA court.
Naghahanap kami ng sapatos na may appeal sa labas ng basketball court.
Ano pa ang maaaring may appeal
kaysa sa sapatos ng pinakamahuhusay na manlalaro?
Tradisyon at kasaysayan ang pinakamahalaga sa Converse.
May kahanga-hangang listahan kayo.
Pinakamahusay na 3 manlalaro sa liga
na sina Magic Johnson, Larry Bird, Julius Erving.
Ngunit isa pang paraan ng pagtingin dito
ay, na ang pinakamahusay na Michael na magkakaroon kayo ay pang-apat.
Ang totoo, ma'am, ang pinag-uusapan dito ay sina Magic Johnson at Larry Bird.
Maglalaro siyang tulad nila.
Babanggitin siya sa parehong pangungusap ng kanila.
Ano'ng mas mahusay pa roon?
Hindi, masyadong mapusyaw. Kulang sa kulay doon.
Pula at itim ang Bulls, pwedeng dagdagan pa ang pula?
Hindi talaga pinahihintulutan
na magdagdag ng isang porsiyento ng pula.
Ano ang talagang panuntunan?
51% ng sapatos ay kailangang puti.
Napakahigpit ng NBA tungkol dito.
- Pagmumultahin siya. - Pagmumultahin siya?
$5,000 sa isang laro.
Naloko na.
Kung dagdagan ng pula?
Dagdagan pa ng pula.
At kung bayaran na lang natin ang mga multa?
Gumawa ng komersyal mula rito.
Magiging headline tayo.
"Pagmumultahin nila si Michael Jordan sa sobrang makulay."
Oo.
Dagdagan pa ang pula.
Tama 'yan.
Subersibo, indibidwalistiko.
Tama.
Lagi n'yo bang iniisip ang mga sapatos na pam-basketball?
- Basketball ang iniisip ko. - Ako pang-marketing.
Ang mga sapatos na pam-basketball ang sentro ng pinagkakaabalahan ko.
- Alam namin. - Oo.
Mayroon akong isang patuloy na pagkahumaling
na kinikimkim at inalagaan ko
sa pag-asang makakagawa ng perpektong sapatos na pam-basketball.
Sinubukan kong i-apply ito sa Sole Line.
Inisip kong dapat tawagin itong Air Sole.
Pero hindi yun 'yun.
Ito na 'yun.
Ano 'yun?
Air Jordan.
Tamang-tama 'yan.
- Oo. - Ano'ng problema?
Sa tingin ko sinabi ni David Falk ang ganyang pangalan.
Ano?
- Gago 'yun. - Sabihin nating si Pete ang nagsabi nito.
- Oo. - Sinabi mo ito.
- Okey. - Kaya ni David Falk...
- Ideya mo 'to, Pete. - Ideya ko.
Oo. Air Jordan.
6. MABUHAY SA BIGAY NG LUPA.
Mas gusto ko ang lugar na ito 'pag walang tao. Ano'ng klase ako nito?
Alam mo, hindi ito uubra, walang mga trabaho, walang mga tseke.
Alam mo 'yun, 'di ba?
Hahanap ka ng ibang trabaho. 'Di ko mailalagay sa résumé ang ginagawa ko.
Hindi ako mag-aalala, madali kang makakumbinsi.
Oo, iyon ang trabaho ko.
Pero alam ko rin na minsan talagang mali ang mga tao.
Alam mo, may nagbenta talaga sa Emperor sa "Dapat bombahin natin ang Pearl Harbor."
Ikinukumpara mo ang sarili mo kay Hirohito?
Pwede nating kunin 'to, 'di ba? Wala namang cashier.
Parang ganun na nga.
Alam mo 'yong bagong kanta ni Springsteen, Born in the U.S.A.?
Lahat ay alam ang kantang iyon, Rob.
Oo, nakuha ko iyon sa tape deck sa kotse.
Pinapakinggan ko tuwing umaga, natutuwa ako.
Kinakanta ko lang talaga, na...
Alam mo, nasasabik ako tungkol sa kalayaan sa Amerika.
Naiisip ko nga.
Pero kanina pinakinggan kong maigi, at 'di pala ito tungkol sa kalayaan.
Hindi talaga. Tungkol ito sa isang lalaking umuuwi mula sa Vietnam,
'di makahanap ng trabaho. At kinakanta ko ito nang malakas at ganadong-ganado.
Maling-mali talaga ang ideya.
At, alam mo, ginagawa natin ang 80% ng mga sapatos
sa South Korea, Taiwan.
At alam kong dapat magduda ako ro'n.
Pero hindi.
Ang hukom sa diborsyo,
binigyan lang ako ng tuwing Linggo.
Magiging tatay ka lang sa loob ng apat na oras tuwing Linggo sa park.
Yun lang ang oras kong makita si Avery.
Oo nga.
Kaya hindi siya masasanay sa akin.
Pero pitong taon lang siya, at...
sinimulan kong dalhan siya ng libreng Nike tuwing Linggo,
at, alam mo, 'yun ang lagi niyang inaabangan
sa pagkikita namin.
Dinadalhan ko siya nito para mahalin niya ako.
May 60 na siya nito.
Kaya, dahil sa mga sapatos,
may halaga na ako sa kanya ngayon.
At kung isara ni Phil ang dibisyong ito,
nahihiya akong sabihing bibili pa rin ako ng sapatos,
kahit na magbigay ako ng pera kay Phil, at gawin ang mga ito sa Taiwan.
Pero ayokong gawin 'yun.
Gusto ko lang mahalin ako ni Avery
at gusto ko ang trabaho ko.
At sa palagay ko, maaaring hindi mo inaalala ang tungkol sa mga peligro,
at, sa pagbibitbit mo sa aming lahat.
Kung gagawin natin ito, kailangan nating makipagsapalaran.
Sinasabi mo 'yan kasi wala kang pitong taong gulang na anak na dinadalaw.
Pasensya na.
Ayos lang.
Nakikita ko kung ano ang ginagawa mo rito.
Hindi, sapatos lang ito.
- Ito'y... - Hindi.
Palagi lang sapatos ang isang sapatos hanggang sa may magsuot nito.
Hoy.
Maligayang kaarawan.
Salamat.
Hoy, Sonny.
Handa na tayo.
- Kaarawan mo? - Oo.
At huwag ka ng magtanong pa.
Buweno, 'eto na.
Ito ang modelo pero ganito ang magiging hitsura ng sapatos.
Oo, ang ganda.
May lohika ito ng tubig.
Natural ito.
Parang laging nandito ang sapatos.
Parang laging nandiyan.
Tama. Iproseso na natin kaagad ang mga unang modelo nito.
Sa ngalan ng buong pamilya, nais namin kayong i-welcome sa Germany.
At saka, salamat sa napakahabang
paglalakbay ninyong pumunta dito sa amin.
Oo, salamat.
Michael, ikaw ang susunod na henerasyon.
Hindi mo gustong maigrupo kina Magic at Bird.
Nabibilang ka sa kuwadra ng mga atleta namin.
Tanging kami lang ang may estilong ganito. Balat lahat yan.
Ito lang ba ang mga pagpipilian?
May mga patakaran ang NBA, pero may mga pagpipilian ka.
Negosyo ng pamilya ito, pero kanino ang huling desisyon?
Matindi ang nawala sa pamilya.
Si Kathe ang nagdedesisyon.
Oo, tama.
Pagtutulungan ito, kaya...
Desisyon ng grupo.
Gusto mo dito.
Ito lang ang komportableng sopa sa gusali.
Nasaan si Rob? Nasaan si Howard?
Kumuha ng makakain si Rob.
Hindi ito pagnanakaw kung wala ang cashier dito.
Nandito kayo buong weekend?
Oo, ang saya.
Gaya ng mga dating panahon ng Nike.
May pangalan na kayo rito?
- Para saan? - Sa Michael Jordan line.
Kung iaalok natin ito, mas mabuting may Michael Jordan line tayo.
Oo, may naisip na...
Naisip ni Pete tatawagin natin itong Air Jordan.
Hindi ko alam.
Seryoso?
Baka sa kalauna'y magustuhan ko.
- Buong budget? - Oo, buong budget.
Paano mo naisip ang solusyon na iyon?
Tumakbo ako.
Air Jordan. Ang galing.
Sasalubungin ko ang mga Jordan sa harap. Papanhikin sila.
Gusto mo ipasa ko sila sa'yo? Para makapag-usap kayo ng tungkol...
Oo, sasabihin ko sa kanila ang papel ko.
At pagkatapos ay ipapasa ko sila kay Rob.
Phil, gusto kong pumasok ka nang pitong minutong huli sa meeting.
Ako ang CEO, kailangang nandoon ako buong oras.
Mukhang desperado 'pag gano'n. Napakaraming ginagawa ni Phil.
At maipapakita lang iyon kung papasok nang huli si Phil.
Ibig sabihin, naglaan siya ng oras para sa mga Jordan.
Mukhang hindi prayoridad ng CEO si Michael Jordan.
Hindi. Hindi.
Tama si Sonny tungkol dito.
Mukhang napakaimportante ni Phil. Kaya kung nandoon siya,
napakaimportanteng meeting 'yun.
Nakikita ko ang punto ni Sonny, para makasigurado, pero...
Kailangan nating ayusin at i-print ang disenyo ng sapatos.
- Ilan? - Isa.
- Talaga? - Oo, isa lang.
Kung marami nababawasan ang halaga.
Gusto ko ito. May video tayo? Mas maganda kung may video.
- Oo. - Kailangan ba nating ipakita?
Sonny, may oras ang marketing para diyan.
Okey, sapat na ang team na ito.
Lahat kayo ay may kakayahan, at naniniwala ako sa bawat isa sa inyo.
Tandaan na magpokus sa inyong paghinga.
Kapag huminga kayo ng papasok at palabas, basta alam ninyo ito.
Magkita tayo sa loob ng pitong oras at 25 minuto.
Ano'ng pinagsasabi niya?
Sabi niya hinga ng palabas at ganun nga ginagawa mo?
Sabi nga niya. Hindi ko alam.
7. HINDI TAPOS ANG TRABAHO MO HANGGANG MATAPOS ANG TRABAHO.
"ANG PAGMAMAHAL NI MICHAEL SA MAGULANG AT PAMILYA ANG HINAHANGAAN KO SA KANYA,"
NANG AGOSTO, MAY BAGONG KUMPIYANSA AT PAGMAMAYABANG SI JORDAN.
Anong meron?
Bakit hindi ka umuwi at matulog? Wala ka nang magagawa pa.
Ano'ng nararamdaman mo?
Katulad ng nakalipas na 72 oras. Baliw ka yata.
Pero 45 na ako ngayon sa halip na 44.
Maliban doon.
Sa tingin ko ayos na tayo.
Alam mo, Sonny,
minsan ang pinakamagagawa mo lang ay ang kaya mo lang gawin.
Okey?
At hindi ka nag-iisa rito.
Ang susi ni Howard.
Marketing guy ako, may ilang galaw lang.
May ilang galaw ka lang?
May hook shot akong tumatama sa salamin.
Gusto ko nang makita 'yan.
- Kumusta, Mrs, Jordan. - Salamat.
- Nandito na kayo. - Tagal nang 'di tayo nagkita.
Masaya akong makita ka.
Nasa kotse pa ba ang teleponong iyon?
Kinailangan kong ibalik iyon.
Naku naman.
Hello, Mrs. Jordan. Maraming salamat sa pagpunta.
Kumusta, Mike. Halikayo.
Dito tayo.
Ayaw niya rito, pero makikinig siya. Ipinangako niya sa akin iyon.
Makikinig kami.
Salamat at napangyari mo ito.
Papanhik lang tayo sa hagdang ito.
LUPON NG MGA DIREKTOR
Maligayang pagdating.
- Kumusta - Oy.
- Kumusta ka. - Kumusta.
Mahalagang araw. At sana simula ito ng isang bagay na napakalaki.
- Nasaan si H? - Hindi ko alam.
- Talaga? - Hindi ko alam.
Kumusta ang flight ninyo?
- Maayos ba? - Mabuti.
Nag-Arby's kami sa airport.
Talaga ba? At, Michael, hindi ba sila pinalipad?
Napakataas niyang tumalon...
May pirmahan at ilang meryenda tayo rito.
Narito si Howard. Tama.
Ito si Howard White.
Sina Mr. and Mrs. Jordan.
Mrs. Jordan, ikinagagalak kitang makita.
Isang kasiyahan. Mr. Jordan, kumusta?
Nag-iisang kapatid kong Black sa kwarto. Huli ka na.
- James... - 'Di ko kasalanan.
- Sasabihin ko ang nangyari. - Ito ang anak ko.
Mike, kumusta, champion? Masayang makita ka, pare.
Mabuti nakarating ka.
Sinabi sa akin ng dalawang lalaki mula sa legal
na malapit lang ang pinakamasarap na burger sa Portland.
Pero mas malayo sa inaakala n'yo ang malapit sa Portland.
Gusto mo rito?
Gusto ko.
Lahat meron kami dito.
May bundok. Tinatawag nila itong Mount Hood.
Ang ganda talaga dito.
Hindi ang neighborhood.
Madalas umulan. Kailangan ng payong.
Minsan, umulan nang malakas,
naghahanap ako ng payong sa kotse ko.
Naka-suit ako noon.
Ang gara ng suot ko at bumubuhos ang ulan.
Mga puting nagtatakbuhan sa ulan.
- Tumatakbo? - Alam nilang umuulan.
Ano'ng problema ng mga taong ito?
Sigurado akong may mas malala pa.
Tama ka.
Maaari, at hinahawakan ko rin ang mga iyon.
Tinitingnan ko ang mga binata namin. Tiyaking pipiliin nila ang tama.
Oo.
Malalaman mo. Kailangan ding magsaya ng mga bata.
Tama ka.
At magsasaya tayo.
Sige, upo kayo. Pagod siguro kayo.
Kanina pa kayo nakatayo, at galing sa airport na iyon.
- Reverend. - Kumusta ka?
'Di na mula noong sa D.C.
Yan pa rin ang tawag mo sa'kin?
Gusto ko yan. Sabi ng mama ko magiging preacher ako, pero...
Hindi ko alam kung ano'ng gagawin ko, pero 'eto tayo.
'Eto ka na.
- Okey ka lang? - Oo.
Okey. Tingnan natin.
Ang mga kulay ng Bulls.
Tama.
Oo, sir.
Oo. Ilabas natin.
Ano sa palagay mo?
Ang tawag dito ay Air Jordan.
Alam kong gusto mo na mababa ang sapatos mo.
Ipasasadya namin ang mga gusto mo.
Ididisenyo ang sapatos para sa iyo. Gagawin namin ito mula sa hulma ng paa mo.
Ninipisan namin ang cushion. Magiging...
Salamat, Pete. Ano sa tingin mo?
Pula at itim ang sapatos na iyon.
- Oo. - Akala ko may panuntunan ang NBA sa kulay.
Oo, mayroon.
Gusto nilang puti lahat, at iginagalang namin sila,
hayaan mo sila. Babayaran namin ang mga multa
para kay Michael bawat laro.
Pasensya na po.
- Kumusta. - Paumanhin, nahuli ako.
Phil, ipinaliliwanag ko lang kay Michael na...
Ipinaliliwanag ko rin ngayon lang na ako ang CEO ng kumpanyang ito
at nagkakahalaga na ito ng halos isang bilyong dolyar na.
At sobrang abala ako, halos imposibleng isipin.
Pero napakahalaga nito, sinabi ko sa secretary ko
na hindi ko ito palalampasin.
Ganyan kahalaga ito. Ituloy mo na, Sonny.
Sabi ko kay Michael, babayaran natin ang multang ipapataw sa disenyo ng sapatos.
- Isa bawat laro. - Mabuti.
Oo.
- May video tayo? - Oo, mayroon.
Pero naisip ko na baka mas interesado ang mga Jordan
sa kung paano namin nakikita ang hinaharap ng Nike,
at kung paano natin maima-market si Michael
bilang isang tao,
at hindi lang isa pang lalaking
nakasuot lang ng sapatos.
BAGUHAN NG TAON
Walang mga limitasyon sa Nike.
Maaari mong gawin ang halos anumang bagay.
Paano iyon nakapasok doon?
Naniniwala kaming maaaring katawanin ni Michael ang higit pa sa basketball player.
Mahahanap mo sila kahit saan.
Nakatingin ka sa isa sa mga narito.
Gusto talagang i-market ni Rob ang players namin.
Hindi pa ito nagawa noon.
Isa 'yan sa mga pinasimunuan namin. May video ka?
Pwede na? Okey.
Panoorin natin ito.
Papatayin ko ang mga ilaw.
Oo.
Bahala na kayo.
Sisimulan ko na.
- Pasensya na. Patayin mo, Rob. - Sonny?
- Pakiusap. - Sonny, ano'ng ginagawa mo?
Kalimutan na ang sapatos,
at pera. Kikita ka ng sapat na pera, 'di na 'to mahalaga.
Mabibili mo ng pera ang halos lahat, liban sa imortalidad na kailangang paghirapan.
Tititigan kita sa mata, at sasabihin sa iyo ang hinaharap.
Tinanggal ka sa high school basketball team.
Ninais mong makapasok sa NBA. Mananalo ka ng mga kampeonato.
Kuwentong Amerikano ito, kaya magugustuhan ito ng mga Amerikano.
Pasisikatin ka ng mga tao.
Pasisikatin ka nila talaga.
Dahil kapag bago at magaling ka, mahal ka namin.
Bubuuin ka namin sa isang bagay na hindi nangyayari.
Babaguhin mo ang mundo.
Pero alam mo?
Kapag nabuo ka na nila nang napakataas,
sisirain ka nila.
Ito ang pinakamaaaring pattern.
Bubuuin ka namin na isang bagay
at kailangan mong subukang maging ang bagay na iyon.
Buong araw, araw-araw.
Ganyan ito gagana, at paulit-ulit natin itong gagawin.
Sasabihin ko sa 'yo ang totoo.
Aatakehin ka, pagtataksilan, ilalantad at ipapahiya.
At makakaligtas ka rito.
Maraming tao ang makakaakyat ng bundok na iyon.
Ang pababa ang ikasisira nila.
Dahil iyon ang sandaling talagang nag-iisa ka na lang.
At ano ang gagawin mo?
Maipatatawag mo ba ang lakas na lumaban sa lahat ng sakit at bumangong muli?
"Sino ka, Michael?"
Iyon ang magiging tanong ng iyong buhay.
At sa tingin ko alam mo na ang sagot.
Kaya nandito kaming lahat.
Ang sapatos ay sapatos lang,
hanggang sa may magsuot nito."
Kaya may halaga na ito.
Gusto lang namin ng tsansang makahawak ng kadakilaang 'yun.
Kailangang ikaw ang magsuot nito,
'di para maging mahalaga ka sa buhay mo, pero para magkahalaga kami sa buhay namin.
Malilimutan ang mga taong nasa mesang ito sa sandaling tapos na ang oras namin dito.
Maliban sa iyo.
Maaalala ka magpakailanman.
Dahil may mga bagay na walang hanggan.
Ikaw si Michael Jordan, at sa kwento mo gusto naming lumipad.
Alam kong naibahagi na ito ni Mr. Falk sa iyo,
pero gusto kong ibigay ito sa iyo nang personal.
Dahil ito ang pinakamahalagang alok na ginawa ng Nike Basketball
sa sinumang atleta.
Inaasahan naming magbi-bid ang iba sa katulad na halaga.
Salamat, David.
Gayunpaman, matagal nang naghahanap ng basketball star ang Nike.
Naniniwala kaming ikaw ang star na 'yun.
Well, salamat, Mr. Vaccaro, Mr. Knight.
Mr. Strasser, Mr. White, salamat.
- Paalam, Mr. White. - Mrs. Jordan.
Salamat.
Dito tayo.
Maraming salamat.
Salamat.
Mr. Jordan.
- Salamat, Michael. - Tawagan mo 'ko anumang oras.
Titingnan namin ang mga numero ng lahat, at ipapaalam namin sa inyo
'pag ipinaalam namin sa inyo.
Mahusay na speech.
Emosyonal.
Mabuti. Salamat, David.
Saan nanggaling iyon?
- Ewan ko. - Ipinalit ang boses ni Sonny.
Binabati kita, Sonny.
Ano 'yong mga multa?
Sa tingin ko atin na siya. Hintayin na lang natin.
Ang tindi ng speech.
Ang ganda.
"Lahat na tao sa mesang ito ay makakalimutan."
Sa tingin ko, maaalala ako.
Sa tingin ko may nagawa akong kahanga-hanga.
Alam mo? Ibig kong...
Ang gandang speech nun.
Nakuha natin siya.
Hoy, si Sonny ito.
Oo, hindi, oo.
Oo, pupunta ako r'yan. Wala pang balita sa mga Jordan?
Okey, alam mo. Balitaan mo 'ko. May numero ka ng bahay?
Sige.
Bye.
Kumusta?
Sonny.
Hoy, Howard, anong balita?
Makinig ka, pare, narinig ko lang.
Tinapatan ng Adidas ang alok.
Ang 250?
Oo, ang 250 at isang kotse.
Nagbibiro ka?
Hindi, pare. Kinausap ko si James, Daddy ni Michael, ngayon.
Yun ang sabi niya sa akin.
At sa tingin ko hindi pa niya tinatanggap, kaya may oras pa tayo.
Kaya binigyan kita ng abiso, para gumawa ng diskarte.
Hindi, ibig kong...
Ito na ang diskarte.
Yun na 'yun.
Hihintayin pa natin si Falk. Baka pwede mong kausapin si Falk.
Oo, siguradong 'di yun makapaghintay.
Sonny... Sorry, pare.
Hoy, Howard...
Salamat, pare. Gusto kong...
Salamat sa lahat ng ginawa mo.
Okey lang. Nandito ako para sa iyo.
Pinahahalagahan ko na naniwala ka sa akin.
Sige, pare.
Sige.
Hello, Falk.
Mr. Vaccaro.
Mrs. Jordan.
May balita ako sa iyo.
Sabihin mo lang.
Hindi mo inaasahan na tatawag ako?
Karaniwan, si Mr. Falk ang nagsasabi.
Pero isang kasiya-siyang sorpresa ito, totoo.
Sinabi ko kay Mr. Falk ako na ang magsasabi nito.
Malaki ang respeto ko riyan. Salamat.
Tatanggapin ni Michael ang 250,000 na suweldo na garantisado.
At ang sapatos ay ipapangalan kay Michael at sa pamilya namin.
Ano? Ano?
Oo.
Talaga?
Huwag kang masorpresa.
Hindi. Mahusay na desisyon.
Hindi kayo magsisisi. Pwede kitang garantiyahan.
Hindi pa ako tapos.
Pasensya na po. Paumanhin. Ituloy n'yo po.
Handa kaming tanggapin ang deal at mangako kaagad,
pero may isang maliit na probisyon.
Sabihin n'yo po.
Maliit lang ito.
Malinaw na ang pagkakatanggal nito
sa term sheet ay malamang na isang clerical error.
Sigurado ako ro'n.
Kukunin ni Michael ang isang porsyento ng kita
ng bawat sapatos na naibenta.
Paumanhin po?
'Di lahat ng sapatos ng Nike, 'yong may pangalan lang niya.
Mrs. Jordan, hindi ganyan gumagana ang negosyo.
Naiintindihan ko ang opinyon n'yo, pero...
May bayad ang mga atleta sa pagpapahintulot nila,
sa kasong ito, groundbreaking fee,
pero hindi sila binibigyan sa gross sales ng sapatos.
Dahil pampublikong kumpanya ang Nike, kaya 'di dapat.
Magugulo ang industriya sa gano'n.
May iba pang sitwasyon sa negosyo sa paligid nito.
Napakakumplikado.
Sigurado akong medyo kumplikado ito.
Sa ganitong paraan, mas malinis ito.
Dahil alam mo, at alam ng pamilya
ang mismong perang papasok taon-taon.
Hindi niya iyon inaalala.
- Okey. - Okey?
Ang kanyang inaalala ay, na para maging makabuluhan ang sapatos,
para sa mga kabataan, maraming mahihirap,
na gustong lumabas at gastusin ang perang sweldo nila ng buong linggo,
o dalawang linggo sa mall,
gagawa si Michael ng kahulugan ng sapatos na 'yun.
Naroon sa sapatos ang pangalan niya.
Kapaki-pakinabang 'yan sa kanya,
dahil ibinebenta ng Nike ang imahe niya.
Hindi. Ang imahe niya, ang pangalan niya
ay hindi mahalaga sa Nike.
liban kung makapuntos siya ng 40 sa isang gabi, gabi-gabi,
talunin si Hakeem na Rookie of the Year, makasali sa All-Star at All-NBA team.
Hindi karaniwan 'yun.
At, alam mo, NBA ito. Kaya sila ang pinakamahuhusay sa pinakamahuhusay.
Kailangan mas humuhusay siya.
Mananalo siya ng mga kampeonato,
maraming kampeonato, mga MVP. Kilala ko ang aking anak.
All-Star selection, All-Star MVP, Defensive Player of the Year.
Ma'am, iginagalang ko po 'yan.
Si Sidney Moncrief ang Defensive Player of the Year.
Nanalo si Adrian Dantley sa scoring title.
Hindi ka maaaring maging si Magic at Michael Cooper. Basketball ito.
Pero kung gagawin niya ito, karapat-dapat siyang bayaran.
Kumain ka, kakain kami.
'Yan lang ang hinihingi niya.
Tama lang 'yan, pero hindi ganyan ang negosyo.
Namuhunan sila at nakuha ang gantimpala at gan'on 'yun.
Baka kailangang baguhin.
Dahil kung gagawin niya ang sa tingin natin ay gagawin niya,
at ang alam ni Michael na gagawin niya,
hindi NBA ang nagpo-promote sa anak ko.
Kabaligtaran ito.
At sa kasong iyon, dapat bigyan siya ng bahagi ng kita.
Mrs. Jordan, naiintindihan ko ang sinasabi mo.
Sumasang-ayon ako sa iyo.
Pero hindi ganoon ang nangyayari sa buhay.
Ang mga gaya ng anak n'yo, mga nagtatrabaho para sa ikabubuhay,
ayaw ng mga kumpanyang maging may-ari tayo.
Kinukuha natin ang pinakaayos na alok.
At napakagandang alok nito.
Ito ang pinakamalaking alok ng kumpanyang ito sa kahit kanino,
sa ngayon.
Baka mabali ang tuhod ni Michael sa sunod na linggo.
Mr. Vaccaro, sumasang-ayon ako
na hindi patas ang mga negosyo.
Hindi patas sa anak ko.
Hindi patas sa katulad mo.
Pero paminsan-minsan,
may dumarating na mga pambihira
na pinipilit yaong mga 'di gustong hatiin ang ilan sa yaman na iyon,
'di dahil sa kawanggawa,
kundi dahil sa kasakiman.
Dahil napakaespesyal nila.
Mas bihira, hinihingin ng taong yun na tratuhin siya ayon sa kanyang halaga
dahil naiintindihan nila ang halaga nila.
O ng ina nila.
Alam mo ang magandang deal tungkol sa anak ko.
Sabihin mo sa akin.
Ako ba ang naniniwala kay Michael? Sa pangalan niya?
O isa lang akong repleksiyon kung sino siya
at ang paniniwala niya sa sarili niya?
'Di ba iyon ang rason ng pagpunta mo sa bahay ko?
Oo, ito nga.
Okey.
Ngayon, ilalahad ko ulit ito sa iyo nang malinaw,
makakakuha si Michael ng $250,000
at isang Mercedes-Benz na malilimutan sa loob ng isang taon.
Pero may bahagi siya
ng kita, ng sapatos, at sa darating pang mga Air Jordan na sapatos.
Sapatos lang ang sapatos
hanggang sa isuot ito ng anak ko.
Ano'ng nangyari?
Hindi natin nakuha.
Narinig kong isinasara mo na sa nanay niya.
Tinapatan ng Adidas.
- Gusto niya ng higit pa. - Pera pa?
Pasensya na, Phil.
Gusto niya ng bahagi ng kita.
Gross revenue. Basta lahat ng may pangalan niya.
- Pasensya na. - Diyos ko.
Pasensya na talaga.
Lintik. Dapat kunin natin ito.
Itama mo ako kung mali ako, Akala ko naniwala ka sa kanya.
Siyempre, oo.
Bakit may basketball guru kung hindi ka makikinig sa kanya?
'Di sasang-ayon ang board. 'Di pa ito nangyari dati.
Mamomroblema ka lang dito. Maaaring tanggalin ka nila.
Kung tama ka tungkol sa taong ito, ito ang pinakamabuti para sa kumpanya.
Magiging sulit ito. Ako'ng bahala sa board.
Malaking sapalaran ito.
Naaalala ka sa mga patakarang nilabag mo.
Isara mo na ang deal,
Sonny,
ito'y kung paano ko binuo ang kumpanya.
Naiintindihan ko, Phil.
Sige, kunin mo na.
10. KUNG GINAGAWA NATIN ANG TAMA SIGURADONG KIKITA TAYO.
Hello?
Mrs. Jordan.
Oo.
Nakausap ko ang CEO namin.
At?
Tatanggapin ng Nike Corporation ang mga kundisyon mo,
at mag-aalok kay Michael Jordan ng bahagi ng kita
mula sa benta ng bawat sapatos na may pangalan niya,
saanmang parte ng mundo ito naibenta.
Oo. Binabati kita.
Salamat.
Nandiyan ba si Michael? Pwede ko siyang makausap?
Oo, oras na.
Hello?
Kumusta, Michael. Welcome sa Nike.
Hello?
Kailangan kitang makita sa bullpen.
Sonny, alam mo...
Importante, Rob.
Kumusta, makinig kayo...
Nakuha natin si Michael Jordan!
Yehey!
Narito ang Ewing file.
Sa buzzer, Sonny.
Sa buzzer.
Oo,
ano'ng masasabi ko. Gusto ko ng suspense.
Porsiyento ng mga benta?
'Di ako magsisinungaling.
Sinabi sa 'king may mga abogado kang six-figure retainer.
Hindi, may cap sila.
'Di ko alam kung dapat kong sabihin ito sa iyo,
pero hindi kailanman tatapatan ng Adidas ang porsiyento.
Walang gumawa nun.
Iniisip ko, gusto mong malaman
kapag pinaglalaruan ka na.
Napakabait mo, David.
Pero sa tingin ko, maganda ang deal para sa lahat.
Talaga?
Ano'ng ginagawa ng Adidas?
Nagpapalit sila.
Para kanino?
Kay Mel Turpin.
Maganda 'yan.
'Di siya kliyente.
Kumusta si Phil?
- Mabuti. - Malaking pagbabago.
'Yan ang plano namin dito.
Mas mabuting bilisan mo sa loob ng limang taon.
Naku.
Si Howard na ang papalit. Mawawala ka na sa isang taon.
Wala nang kunehong hahabulin.
Gan'on talaga ang mga kuneho. Alam mo, gumagawa pa sila ng mga kuneho.
Oo, gumagawa pa.
Isang kasiyahang makipagnegosyo sa iyo, David.
Pero hindi talaga.
At hindi rin dapat.
Wala akong kaibigan.
May mga kliyente ako, okey?
Kaya naman magaling akong agent.
Ibebenta ko ang negosyo ko balang-araw, at magiging napakayaman ko.
Mag-isa akong kakain.
Pero yayaman ako. Aalalahanin ko ang mga kaibigan ko.
Tawagan mo ako sa susunod kapag may once-in-a-generation talent ka.
Iniisip kong kunin si Ewing. Ano sa tingin mo?
Pat? Lumipat siya mula sa Jamaica sa isang maliit na bahay sa may Auburn Street
sa Cambridge, Massachusetts, noong 13 siya.
'Di pa siya naglaro ng basketball.
Soccer ang laro ng bata.
Nakita siya ni Mike Jarvis sa Cambridge Rindge at Latin.
Kinuha niya ito. Nanalo ang team ng tatlong titulo.
Siya yung tipo ng player na dapat nakasuot ng Nike,
at maaari kang kumuha ng sinumang gusto mo pagkatapos ng deal natin.
Walang anuman.
Dapat nagpasalamat ka sa akin.
Para saan?
Para sa pangalan ng sapatos.
Air Jordan?
Oo.
Hindi, kay Pete iyon. Bye.
Hindi, naisip ko iyon.
Na... Sonny? Sonny...
Sinabi ko ba o hindi ang "Air Jordan"?
Sarado na ang deal.
Binabati kita.
Okey ka lang?
Nagpopokus lang ako sa paghinga ko.
Bakit?
Nagninilay sa pagpapatawad sa sarili ko.
Ano'ng inihihingi mo ng tawad sa sarili mo?
Maaaring nagtakda tayo ng napakadelikadong pamamarisan.
Ngayon, gugustuhin ng bawat atleta ng porsyento.
Susunod, hihingi na sila ng parte sa kapital at...
Lintik.
Maraming sangkot.
Kung nasira natin ang negosyo, naging masaya naman tayo rito.
Parang noong Nike days nang isang saglit.
Oo. Akala ko, "Nicky" ang bigkas,
nang una kong nakita ang salita.
Malakas talaga ang kutob kong dapat tawaging Dimension Six ang kumpanya.
Naging matagumpay kaya kung ito ang naging pangalan?
Hindi.
Hindi, ipangalan mo ito sa diyosa ng tagumpay
mas nakaka-engganyo sa mga kakumpitensyang atleta.
Dahil sabi ng mga consultant, mas gusto ng mga tao ang apat na letrang salita.
Gusto ko ang apat na letra.
E ang swoosh?
Tunog ito.
Tunog ng ano?
Hindi ko alam.
Binayaran ko si Carolyn Davidson ng $35 para sa disenyo na yun nung 1971.
Balita ko 'di mo ito nagustuhan.
Hindi, sabi ko, baka balang-araw.
Siguro nga.
Hoy, Phil.
Walang sinuman ang kukuha sa akin.
Ay 'yan ang totoo.
Nagpapasalamat ako.
Napakatalino mo, Sonny.
Matapang.
'Yan ang ginagawa rito.
Salamat, Phil.
Magiging maayos ito.
Anong pinakamalaking benta natin sa isang sapatos, $3 milyon?
Isang lalaki lang siya. Magkano kaya ito?
NAKABENTA NG SAPATOS NA AIR JORDAN NG $162 MILLION SA UNANG TAON NITO.
Kumusta na?
Mabuti, kumusta ka?
Okey naman.
Bibilin ko rin 'yan.
'Di ako maniwalang 'di natin siya nakuha.
- Magaling ba siya? - Ang alam ko.
Alam nating lahat.
Dapat pinatalsik si Stu.
- Magandang gabi, pare. - Sa 'yo rin.
Alam ng lahat.
Hindi.
Hindi, ang hirap.
Huwag na.
Ang sakit lang.
Grabe.
Hindi.
ANG TATAK NG AIR JORDAN AY KUMAKATAWAN $4 BILYONG BENTA TAUN-TAON PARA SA NIKE.
Hinding-hindi.
NAKUHA NI MICHAEL ANG KOTSE NIYA.
NABIGYANG KREDITO SI ROB STRASSER PARA SA PAGBABAGO SA SPORTS MARKETING
SA NIKE BASKETBALL.
SI HOWARD ANG ISA SA NAGTATAG AT KASALUKUYANG VICE PRESIDENT
NG AIR JORDAN DIVISION SA NIKE.
INIUULAT NA KUMIKITA SI MICHAEL NG $400 MILLION TAUN-TAON SA PASSIVE INCOME
BILANG RESULTA NG BAHAGI NG KITA SA NIKE.
BINILI NG NIKE ANG CONVERSE NOONG 2003.
NAKAPAG-DONATE NA SI PHIL NG MAHIGIT $2 BILYON SA KAWANGGAWA.
NAMATAY SI PETER MOORE SA 78, ISANG BUWAN BAGO INIHAYAG ANG PELIKULANG ITO.
MATAPOS I-DESIGN ANG AIR JORDAN ONE,
NAGKAROON NG IDEYA SI MOORE NA PALITAN ANG LOGO
NG SILHOUETTE MULA SA LITRATO NI JORDAN
NA PARANG LUMIPAD SA HANGIN...
MAKIKITA ITO SA BAWAT PRODUKTO NG AIR JORDAN.
IBINENTA NI DAVID FALK ANG KUMPANYA NIYA NANG $100 MILYON.
NANG GABING IYON, NAKITA SIYANG MAG-ISANG KUMAKAIN.
WALANG PAGDUDUDA SI MICHAEL NA ANG NIKE DEAL AY HINDI MANGYARI
NANG WALANG REKOMENDASYON AT SUPORTA NI GEORGE RAVELING.
INAYAWAN NI RAVELING ANG ALOK NA $3 MILYON
PARA SA KOPYA NIYA NG SPEECH NI DR. KING.
NAGING MAHALAGANG PIGURA ANG SONNY
SA 2014 O'BANNON VS. NCAA CLASS ACTION LAWSUIT,
NA HINILING NA BAYARAN NG MGA KOLEHIYO ANG MGA ESTUDYANTENG ATLETA
PARA SA PAGGAMIT NG KANILANG PANGALAN AT KAGAYA N'ON.
AYON SA NEW YORK TIMES ANG TAGUMPAY AY MAGHAHANAY KAY SONNY
NA ISA SA MGA PINAKADAKILANG REFORMER SA KASAYSAYAN NG SPORTS.
NOONG 2014, SUMANG-AYON ANG KORTE NA PABOR SA MGA MANLALARO.
TUMIRA SI DELORIS JORDAN SA CHICAGO KUNG SAAN SIYA NAMAMAHALA NG MGA KAWANGGAWA
PARA SA MGA MAHIHIRAP NA BATA, KASAMA ANG JAMES JORDAN FOUNDATION.
ANG PINAMARISANG GINAWA NG AIR JORDAN DEAL
AY NAGRESULTA SA BILYON DOLYAR NA NAPUPUNTA SA MGA ATLETA AT PAMILYA NILA.
SI MICHAEL JORDAN AY NAGPATULOY BILANG
ANG PINAKAMAGALING NA MANLALARO NG BASKETBALL SA BUONG PANAHON.
KINUKUNSIDERA SIYA NG MARAMI
BILANG PINAKAMAGALING NA KUMPETITIBONG ATLETA SA KASAYSAYAN.
Ang nanay ko, kung wala siya...
Napakagaling niya. Kahanga-hanga. Dalawa ang trabaho niya.
DELORIS JORDAN INA NI MICHAEL
Napakagaling niyang babae.
Patuloy niya akong pinatututok sa magagandang bagay sa buhay.
Kung ano ang iniisip sa 'yo ng mga tao, ang paggalang.
Ang mabuti para sa mga bata, lahat 'yan galing sa mga magulang ko.
Galing ito sa nanay ko at siya, sa ngayon...
Ako'y 46 anyos na, ginagabayan pa rin niya ako ngayon.
At iyon ang maganda ksa babaeng 'yon. Mahal ko na mahal ko siya.
MAGING KATULAD NI MIKE
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay