สถานีโทรทัศน์ดับเบิลยูเอกซ์วายแซด
ช่องแปด
คืนนี้ รายการเราจะแหวกม่าน
พาชมเบื้องหลังการสร้างแต่ต้นจนจบ
ของละครเวทีอเมริกันเรื่องใหม่
"แอสเทอรอยด์ ซิตี้" ไม่มีอยู่จริง
เป็นเรื่องราวสมมติ สร้างใหม่เพื่อรายการเรา
ตัวละครทั้งหมดไม่มีจริง
บทพูดคิดขึ้นใหม่ เหตุการณ์ต่างๆ ตามจินตนาการ
แต่ทั้งหมดประกอบกัน เพื่อเล่าถึงส่วนประกอบต่างๆ
ในการสร้างละครเวทีสมัยใหม่
เรื่องราวของเรา เริ่มต้นขึ้นที่แป้นพิมพ์ดีด
คอนแรด เอิร์พ นักเขียนบทละครจากไวโอมิง
โด่งดังจากบทกวีโรแมนติก
เกี่ยวกับชีวิตในเทือกเขาร็อกกี้
นั่งดูคนพิมพ์ดีดคงไม่สนุกเท่าไหร่
ข้ามช่วงแสนสาหัส กว่าจะได้มาซึ่งบทประพันธ์
ทั้งแก้ไข ปรับเปลี่ยน เขียนใหม่ ตัดทอน รวบรัด
มั่ว และเมาคนเดียว
เข้าสู่ตอนที่นักแสดงขึ้นเวที
ซ้อมบทครั้งแรกด้วยกัน
ที่โรงละครทาร์คิงตัน 345 ถนนเซาท์ นอร์ธเวสต์
เปิดม่านสู่ป้ายรถเมล์กลางทะเลทราย
ครึ่งทางระหว่าง พาร์ช กัลช์ และแอริด เพลนส์
ฉากหลักของละครคือ ร้านอาหาร มีเก้าอี้ 12 ตัว
จุดเติมน้ำมันหนึ่งแท่น และโรงแรมสิบห้องนอน
ด้านซ้ายเวทีคือ ภูเขาโทมาฮอว์ค
ยอดสูง 11,000 ฟุต
ด้านขวาเวที
ทางด่วนที่สร้างไม่เสร็จยาว 20 ฟุต
ขาดกลางทางหลังทางกั้นถนน
ตรงกลางด้านหน้า หลุมอุกกาบาต กว้างและลึก 100 ฟุต
ล้อมไว้ด้วยรั้วลิตเติ้ลลีกเบสบอล
นอกเวที รถไฟขนส่งสินค้า 650 ตู้
เคลื่อนช้าๆ ห้าไมล์ต่อชั่วโมง
หมายเหตุสำหรับช่างไฟ
แสงที่ใช้แทนแดดทะเลทราย ไม่ใช่โทนอุ่น หรือเย็น
แต่ต้องใสและที่สำคัญ สว่างแสบตา
นักแสดง ออกี้ สตีนเบค ช่างภาพสงคราม อายุ 40 ต้นๆ
ลูกชายชื่อ วูดโรว อายุ 14 ฉายา อัจฉริยะ
มิดจ์ แคมป์เบล 30 ปลาย นักแสดงหนัง
ลูกสาวชื่อ ไดน่า อายุ 15
จูน ดักลาส เป็นคุณครู
รูปบนคือ ช่างประจำฟาร์ม มอนทาน่า
กริฟ กิ๊บสัน ทหารยศจอมพล
แซนดี้ บอร์เด็น โรเจอร์ โช เจ.เจ. เคลล์ล็อก
คลิฟฟอร์ด ริคกี้ เชลลี่
สแตนลี่ย์ แซ็ค 65 ปี เกษียณแล้ว
เหตุการณ์เกิดขึ้น กันยายน 1955
องก์หนึ่ง วันศุกร์ เจ็ดโมงเช้า
องก์สอง วันต่อไป
องก์สาม หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
แอสเทอรอยด์ ซิตี้
หัวรบนิวเคลียร์ ห้ามใช้โดยไม่รับอนุญาต
แอสเทอรอยด์ ซิตี้
คาเฟ่
โรงแรมมอเตอร์ คอร์ท
คำนวณผิดพลาด ปิดโดยไม่มีกำหนด
ปั๊มน้ำมัน
"หลุมอุกกาบาต แอริด เพลนส์"
ฉาก 1 - 3
องก์หนึ่ง
งูมันเดี้ยงไปแล้ว
เอาไม้แหย่หัวดูสิ
มันกินหนูไปแน่
แพนเค้กห้าที่ กาแฟดำแก้วนึงครับ
ใครปวดฉี่บ้าง
ไม่ปวดค่ะ
ความเร็วเฉลี่ย 83 ฟุตต่อวินาที
ประสิทธิภาพเชื้อเพลิงแย่ลง แรงลมมากเกิน
เพราะสัมภาระเราด้วย
ข้อมูลอ้างอิงก่อนรถจะดับ
เหล่าเจ้าหญิงอยากดื่มอะไรจ๊ะ
- เราไม่ใช่เจ้าหญิงค่ะ - หนูเป็นแวมไพร์
หนูเป็นมัมมีที่ถูกฝังทั้งเป็น
ดูดเลือดคน
มีชีวิตแบบหัวขาด
หนูเป็นนางฟ้าค่ะ
งั้นนมสตอเบอร์รีแล้วกันนะ
- อะไรน่ะ - ทดสอบระเบิดปรมาณู
ผมเคยเห็นอาการเสียแบบนี้สองครั้ง
ในรถรุ่นปี '52
ครั้งนึงซ่อมแป๊ปเดียว เปลี่ยนอะไหล่ไม่แพง
อีกครั้งนึงคือเสียทั้งเวลาและเงิน
ต้องถอดระบบขับเคลื่อน
ระบบหล่อลื่นออกมาทั้งหมด
และสุดท้ายก็ไม่เวิร์ก
มอเตอร์ระเบิดคารถ
รถทั้งคันถูกขายแยกชิ้นส่วน
คันนั้นไง
แล้วรถผมเป็นแบบไหน
เรามาดูกัน
อะไหล่ เลข 567 (6)
- รถเสียแบบแรก - ค่าซ่อมเท่าไหร่
ไม่คิดค่าซ่อม ค่าลากสิบเหรียญ
นั่นอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน
นี่คือแบบที่สาม ไม่เคยเจอมาก่อน
บ้านตระกูลแซ็ค
โรมูลัส นี่ออกี้ สตีนเบค
สวัสดีครับคุณออกี้ ประตูเปิดแล้ว
- เรายังไม่ถึง - ยังไม่ถึงเหรอครับ
- ขอสายคุณแซ็คได้ไหม - ได้ครับ
- ยังไม่ถึงอีกเหรอ - ยังครับ
รถระเบิด มารับหลานสาวที
- รถระเบิดเหรอ - อะไหล่ระเบิด
ไม่ใช่รถ มารับหลานสาวที
ฉันเป็นคุณตา ไม่ใช่คนขับรถ
- อยู่ไหนกัน - แอสเทอรอยด์ ซิตี้
ถนนเบอร์หก หลักไมล์ 75 มารับหลานที
- ผมต้องอยู่กับวูดโรว - แกพูดอะไรของแก
เป็นงานของวูดโรว เราต้องอยู่
ขอต้อนรับนักดาราศาสตร์รุ่นจิ๋ว
- ยังอยู่ไหม - เด็กๆ ทำใจได้ไหม
ยังเลย
- ยังเหรอ - ยัง
- เหรอ - ยัง
- ยังไม่บอกใช่ไหม - ยังไม่ได้บอกครับ
- ไหนแกสัญญาแล้ว - ผมรู้
ผมยังหาจังหวะไม่ได้
ผิดที่จังหวะสินะ
แล้วแกโอเคไหม
ไม่ครับ
ไม่ชอบผมเลยใช่ไหมครับ
ฉันไม่เคยรักแก
คุณคิดว่าผมไม่คู่ควรกับเธอ
ใช่ อย่างนั้นล่ะ
- เติมน้ำมันเต็มถัง - ครับ
- บอกเด็กๆ ด้วย - ได้ครับ
ถึงเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น
รถเราคงไม่ไหวแล้ว
แอนโดรเมด้า เช็กของใต้พรมกัน
แพนโดร่า เช็กช่องข้างรถ
แคสสิโอเปีย เช็กซอกที่นั่ง เอาของมาให้หมด
- คิดว่าไง วูดโรว - ก็แอบเศร้านะ
องก์หนึ่ง
ฉาก 4 - 5
จุดพักรถ 13 นาที
นับคน
- หนึ่ง - สอง
- สาม - สี่
- ห้า - หก
- เจ็ด - แปด
- เก้า - สิบ
ครบ ขอพรให้ทริปราบรื่นกัน บิลลี่
ขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่คุ้มครอง ให้ทริปราบรื่น
ผมกินขนมสามกล่อง ได้นกหวีดฝึกหมา
และแผนที่หมู่เกาะอังกฤษมา
เราเห็นหมาโดนรถ 14 ล้อทับ
แบนเป็นแพนเค้ก
สุดๆ ไปเลย อะไรอีก
ต้องจอดรถสองที เพราะเบอร์นีซอั้นฉี่ไม่ไหว
- อะไรของนาย - อาเมน
มื้อเที่ยงแล้ว ต่อแถวเรียงเดี่ยว
แม่เจ้า ร้อนจริงๆ
ทะเลทรายก็ต้องร้อนสิ
ก็รู้ว่าร้อน แต่ว่านี่ร้อน
แบบดอกไม้เหี่ยวเฉาเลย
- คนไม่เหี่ยวเฉาหรอก - เหรอ
ไม่ เหี่ยวเฉาคือส่วนกลีบ ใบ หรือต้นไม้เสีย...
- ท้าผมไหม - ท้าว่า
กินพริกเผ็ดๆ ทดลองไง
ไม่ อย่ากินนะ
หัวจะปวด
คุณพระ นั่นมิดจ์ แคมป์เบล
- ไหน ใครนะ - อยู่ข้างหลังแม่เลย
อย่าหันไป
นั่นบอดี้การ์ดเธอแน่
คุณโช สวัสดีครับ
คุณอยู่หลังที่เจ็ด เต็นท์เบอร์เจ็ด
นี่กุญแจ แต่ไม่มีประตู มีแค่ผ้าใบเต็นท์ครับ
- เต็นท์เหรอ - ครับผม
ผมเพิ่งอัปเกรดระบบไฟเช้าวันอังคาร
ให้สว่างขึ้น มีเครื่องทำน้ำแข็ง
ติดเครื่องดักแมลง
แต่ผิดพลาดนิดหน่อย
ห้องเบอร์เจ็ดโดนเผาเรียบ
- เลยเป็นเต็นท์แทน - เราไม่อยากนอนเต็นท์
ครับ ผมเข้าใจ
ที่จริง นอนเต็นท์ก็สบายนะครับ
ลูกชายคุณไหวไหมครับ
- เขาหิวน้ำ - ครับ ผมเข้าใจ
อยากดื่มน้ำอะไร แอปเปิล ส้ม มะเขือเทศ
ขอโทษทีครับ
เครื่องบ้านี่มันกินเหรียญผม
ขอโทษด้วยนะครับ
ลูกคงสงสัยว่าทำไม ไม่จัดกระเป๋าแม่มาด้วย
เพราะว่าแม่ไม่ได้มากับเราด้วย
แม่มาไม่ได้ แม่ป่วยเกินไป
พูดตรงๆ นะ หลังจากการผ่าตัด
จิตบำบัด และการเยียวยา
สองปีแห่งการทรมาน
แม่พ่ายแพ้ต่ออาการป่วย
พ่อขอโทษ ตอนนั้นไม่รู้จะบอกยังไง
หลังจากนั้นก็ยังไม่รู้
ไม่รู้ต้องทำไง ต้องบอกจังหวะไหน
แม่เสียไปแล้วสามอาทิตย์ก่อนเหรอฮะ
ใช่
แม่จะกลับมาเมื่อไหร่คะ
แม่ไม่กลับมาแล้ว
แม่ไปสวรรค์แล้ว
พ่อว่ามันไม่มีจริง แต่โบสถ์ลูกบอกอย่างงั้น
มา พ่อกอดที
กลับไปนั่งได้
ลูกรู้อยู่แล้วใช่ไหม วูดโรว
คิดว่างั้นครับ
แม่หายไปนาน
ใช่
ไม่ต้องห่วงนะ คุณตากำลังมา
เราจะอยู่กับท่านสักพัก
ซึ่งยังไม่รู้ว่านานแค่ไหน
แม่อยู่ในนั้นใช่ไหม
ใช่ อยู่ในกล่องนี้
เป็นอัฐิ
เราเป็นเด็กกำพร้าใช่ไหมคะ
เราเป็นเด็กกำพร้าแล้วใช่มั้ยคะ
ไม่สิ เพราะพ่อยังอยู่
ตอนคุณปู่เสีย ย่าบอกว่าปู่อยู่บนดาว
พ่อตอบว่าดาวที่ใกล้ที่สุด นอกจากดวงอาทิตย์
อยู่ไกลสี่ปีแสงครึ่ง
อุณหภูมิพื้นผิวมากกว่า 5,000 องศา
อยู่บนดาวไม่ได้หรอก ปู่ถูกฝังแล้ว
คิดว่าคงปลอบพ่อได้ ย่าไม่นับถือศาสนา
ย่าพูดอีกอย่างที่พ่อว่าไม่ถูก
"เวลาจะรักษาทุกบาดแผล"
ไม่จริง อาจปิดแผลได้ชั่วคราว
แต่ลูกยังไม่เข้าใจเรื่องเวลาหรอก
นอกจากวูดโรว
ก็คงรู้ว่า 15 นาทีคืออะไร
15 นาทีคือ 6,200 ชั่วโมงค่ะ
เห็นมั้ย ไม่ใช่ความผิดลูกนะ
ถ้าเลือกกินอะไรก็ได้ ตอนนี้เลย
อยากกินอะไรกัน
ตัวละครออกี้ สตีนเบค ในละครสมมติของเรา
เกี่ยวเนื่องกันอย่างสุดซึ้ง
กับนักแสดงผู้ให้กำเนิดบทนี้
ช่างไม้เก่า เริ่มแสดงจากบทเล็กๆ
ของผู้กำกับ ชูเบิร์ต กรีน
จดหมายเสร็จแล้ว แอนนาลีส
ขอค็อกเทลกับยาให้ผมที
คนที่คุณกรีนแนะนำมา เขามาถึงแล้วนะคะ
ส่งเขากลับไป
ไปโรงแรมใกล้ๆ สักแห่งแถวๆ นี้
บอกให้เขามาใหม่หลัง 11 โมงเช้า
การพบกันครั้งแรกของ ผู้ประพันธ์ และนักแสดง
ได้กลายเป็นฉากหนึ่งในละคร จากตำนานคำบอกเล่า
เข้าสู่ฉาก ปลายฤดูใบไม้ผลิ บ่ายแก่ๆ
หมู่บ้านริมน้ำนอกเมืองหลวง
โอ้ ไม่นะ ขอโทษจริงๆ นะครับ
คุณวัตสันไม่ได้แจ้งใช่ไหม ว่าผมไม่ว่าง
แจ้งครับ แต่ไอศกรีมจะละลาย
- อะไรครับ - รสที่คุณชอบ
กูสเบอร์รีจากร้านโปรดของคุณ
ผมห่อเก็บความเย็นให้อย่างดี
คุณไม่น่าเสียเงินให้กับ คนแก่ๆ อย่างผม
ได้ค่ารถมาสิบเหรียญ
เลยซื้อมาครึ่งถัง โบกรถฟรี เก็บเงินที่เหลือไว้
เย็นและอร่อยอยู่
เป็นทหารมานานรึยัง
คืออะไร ผมไม่เข้าใจ
ก็ถ้าจะให้ดูจากการแต่งตัว
แถบสีนั่นบ่งบอกถึงยศ
สิบโทชั้นที่สอง
ไม่ ผมเป็นทหารจีไอเบอร์สามในละครเวที
เคยเป็น วันนี้เพิ่งจบไป
เข้าใจละ เสื้อผ้าจากละครเวที
เป็นของผมแล้ว
เป็นยังไงบ้าง
ละครเหรอ ห่วยแตก ขอเปิดหน้าต่างได้ไหม
ได้สิ ร้อนสุดๆ เลยใช่ไหม
ดอกไม้ยังเหี่ยวเฉาไปหมด
บานนั้นมันจะติดหน่อย
คุณทำหน้าต่างผมแตก
ออกี้เอามือนาบกระทะร้อนๆ ทำไม
เอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนั้น
ก็แค่นึกได้ตอนเขียนบท
มันเกินจริงไปไหม
ตอนที่ตีบท
เขาก็คงหาว่าทำไมใจถึงเต้นเร็ว
คิดได้น่าสนใจดี ผมชอบนะ
เขาควรพูดแบบนั้นเลย ประโยคนั้นดีมาก
แต่ไม่ต้องหรอก ไม่จำเป็น
จริงๆ แล้วไม่ได้มีแค่เรา เอเลี่ยนขโมยอุกกาบาตไป
ชิ้นส่วนที่แตกจากดวงจันทร์บริวาร
ดาวเคราะห์สมมติแม็กนาวอกซ์-27
ดาวหางเดี่ยวขนาดจิ๋ว
อ้างอิงจากสารานุกรม
เธอต้องบอกอะไรเขาแน่ มั่นใจได้เลย
หมายถึงแม่ของลูกน่ะ
แม่คงไปบอกความลับของจักรวาล
ตะคอก หรือทำเขาหัวเราะ
คงมีสมมติฐานสักข้อ
ลูกทำให้พ่อนึกถึงแม่มาก
แม่ไม่อายนะ ที่ลูกโตมาแบบนั้น
พ่อว่าพี่สาวลูก อาจเป็นเอเลี่ยนด้วยนะ
ตอนพ่อเจอแม่ เธออายุแค่ 19
เธอสูบบุหรี่ อ่านนิยายอยู่
อาบน้ำในชุดว่ายน้ำที่ทางหนีไฟ
อยู่มุมต่ำจากกล้องพ่อนิดนึง
บางที พ่อคิดว่ายังได้ยิน เสียงแม่อยู่ในนี้เลย
หายใจในความมืด
ใครจะไปรู้ วูดโรว แม่อาจอยู่บนดาวก็ได้
คุณเหมาะมาก
- โอเคไหม - โอเค
องก์หนึ่ง ฉาก 6 - 9
รอด้วยสิ
- ให้ตายเถอะ - ไม่นะ
- คันหน้ามาเมื่อไหร่ - อาทิตย์เช้ามั้ง
ดื่มน้ำผลไม้
คุณถ่ายรูปฉัน
ใช่
ทำไม
ผมเป็นช่างภาพ
ไม่ได้ขออนุญาต
- ผมไม่เคยต้องขอ - ไหงงั้น
ผมถ่ายรูปในสนามรบและเขตต่อสู้
จริงเหรอ
ใช่
คุณเป็นช่างภาพสงคราม
ส่วนใหญ่ บางทีก็ถ่ายภาพกีฬา
ผมชื่อออกี้ สตีนเบค
จะเอารูปฉันไปทำอะไร
ก็ถ้ามันโอเค อาจลองไปขายให้นิตยสาร
ไหนๆ คุณก็ถามละ
"มิดจ์ แคมป์เบลกินวาฟเฟิล"
ล้างมาให้ฉันอนุมัติก่อน
ได้
นี่ไดน่า
- นี่วูดโรว - หนูมีคำถามค่ะ
เคยโดยยิงจริงไหมคะ
เคยโดนสิ
ครั้งสองครั้ง แค่ถากๆ
โดนเศษกระสุนกระเด็นใส่หลังหัว ให้ดูสิ
ฉันยังไม่ได้ให้อภัยคุณนะ
ขอต้อนรับสู่
แผนกค้นคว้าและทดลองวิทยาศาสตร์ ของกองทัพสหรัฐฯ
ร่วมกับมูลนิธิลาร์คิงส์
ยินดีต้อนรับครับ
เราจัดงานวันดาวเคราะห์น้อย
เพื่อรำลึกถึง 23 กันยายน 3,007 ปีก่อนคริสตกาล
วันที่ลูกอุกกาบาตแอริด เพลนส์พุ่งสู่โลก
กิจกรรมฉลองสามวัน
มีทั้งการพาทัวร์หอดูดาวใหม่
โดย ดร.ฮิคเกนลูปเปอร์ และทีมงาน
ดินเนอร์ปิกนิกกับไส้กรอกและชิลลี่
พร้อมชมการแสดงพลุ
กิจกรรมชมดวงดาวตอนที่งดงามที่สุด
ก่อนเที่ยงคืนนี้
และสุดท้าย มอบทุนการศึกษา ฮิคเกนลูปเปอร์ประจำปี
หลังมื้อกลางวันของวันจันทร์
เริ่มด้วยการมอบเหรียญรางวัลชมเชย
แต่ผมขอพูดสุนทรพจน์ก่อน
ซึ่งท่านจะได้รับเป็นของที่ระลึกด้วย
บทที่หนึ่ง ผมเดินไปโรงเรียน 18 ไมล์
รีดนมแกะ ถอนขนไก่ โดดเรียน
จับหิ่งห้อย แก้ผ้าเล่นน้ำ สวดมนต์ทุกคืน
ถูกตีด้วยท่อนไม้ อาทิตย์ละสองครั้ง นี่แหละชีวิต
บทที่สอง พ่อผม
ไปรบในสงครามเพื่อจบทุกสิ่ง แต่ไม่จบ
เขากลับมาในโลงศพไม้สนที่มีธงคลุม
จบบทสอง
จากนั้น ผมไปเรียนนายร้อย
20 ปีผ่านไปอย่างเร็วเหมือนฝัน
มีเมีย ลูกชาย ลูกสาว และหมา
บทที่สาม สงครามอีกครั้ง
แขนขาระเบิดเหมือนป๊อปคอร์น
สาหัสจนลูกตากระเด็น ทั้งเปรียบเทียบและของจริง
ชายชาติทหารจัดโชว์ใต้ต้นปาล์ม
ใส่กระโปรงแต่งหญิง
นี่แหละชีวิต
ระหว่างนั้น เรื่องของคนอื่น
มีชายคิดตัวเลขนึงหารด้วยล้านล้าน
รวมกับรากที่สองของเส้นรอบวงโลก
คูณด้วยความเร็วอะตอมที่แตกตัว
ระเบิด! ความก้าวหน้า
ฉันไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ พวกเธอใช่ จบบทสาม
เหล่านักดาราศาสตร์ทั้งหลาย เราจับจ้องอยู่
เดินเข้าไปสู่ดินแดนสนธยา ของสติปัญญา และจิตวิญญาณ
ถ้าเธออยากใช้ชีวิตแบบสงบสุขละก็
เธอเลือกเกิดผิดเวลาแล้ว
จบแล้วครับ
แจ้งให้ทราบ ต้องรักษาความปลอดภัยด้วยตัวเอง
ต้องมีสติตลอดกิจกรรมของเรา
ริคกี้ โช ผลงานเด่นด้านการบิน
ได้ริบบิ้นความสำเร็จซูเปอร์โนวา
คลิฟฟอร์ด เคลล็อกก์ ผลงานเด่นด้านการแตกตัวของอนุภาค
ได้เหรียญแห่งชัยชนะหลุมดำ
ไดน่า แคมป์เบล
ให้รังสีคอสมิกดอกไม้แทนแสงอาทิตย์
ผลงานเด่นด้านการเร่งผลิตผลพฤกษศาสตร์
แต่ทำให้ผักเป็นพิษหมด
ธงเกียรติยศดาวยักษ์แดง
เชลลี่ บอร์เด็น ผลงานเด่นด้านสร้างธาตุวัตถุ
ฉันสังเคราะห์ธาตุต่างดาว
จะได้เพิ่มเข้าไปในตารางธาตุปีหน้า
มงกุฏเกียรติยศเนบิวลา
วูดโรว สตีนเบค
ผลงานเด่นด้านถ่ายภาพดาราศาสตร์
อาจนำไปใช้
พัฒนาการโฆษณาข้ามดวงดาวได้
เหรียญแห่งความสำเร็จดาวแคระขาว
ทัวร์เราจบแล้ว
ขอบคุณทุกๆ คน
และขอบคุณมูลนิธิลาร์คิงส์
สำหรับเงินทุนก้อนโต
- นี่สัญญาณอะไรครับ - พวกปุ๊บปิ๊บนี่เหรอ
ไม่รู้สิ สัญญาณวิทยุ จากนอกโลกที่ยังไม่เข้าใจ
- คงไม่มีอะไร - มันเปลี่ยนรูปแบบบ้างไหม
ยังไม่เคยเปลี่ยนนะ
- อาจเป็นวันที่ก็ได้ - วันที่เหรอ
- บนปฏิทินจักรวาล - ก็ไม่แน่
แมรี่ อาจเป็นวันที่บนปฏิทินจักรวาล
- โอ้ ว้าว - วันนี้เหรอ
องก์หนึ่ง ฉาก 10 - 12
ขอบคุณสำหรับมัสตาร์ด
ขอบคุณสำหรับเครื่องปรุงและหัวหอม
- ขอบคุณสำหรับแตงกวาดอง - นับคน
- หนึ่ง - สอง
- สาม - สี่
- ห้า - หก
- ดไวท์ ดไวท์อยู่ไหน - แปด
มีโอกาส 0.0000 เปอร์เซ็นต์ที่จะมี
สิ่งมีชีวิตต่างดาวในจักรวาล
ตามหลักวิทยาศาสตร์
นอกจากแมลงอวกาศและหนอนจิ๋ว
ผมไม่เห็นด้วยนะ
ฉันด้วย มันไม่ใช่หลักวิทย์
- ไม่ใช่ตัวเลขด้วยซ้ำ - ขอแตงกวาดองด้วยค่ะ
- ชิลลี่อร่อยไหม - ได้อยู่ ถ้าใส่ซอสพริก
ถ้าดูจากตัวแปร พื้นที่ไม่สิ้นสุด วัดเวลาไม่ได้
ความน่าจะเป็นของมนุษย์ต่างดาว เพิ่มขึ้นแบบอนันต์
- เอามาจากไหน - เครื่องทำค็อกเทลครับ
- เครื่องอยู่ไหน - เครื่องทำค็อกเทลเหรอ
ใส่แว่นดำแล้วมองเห็นอะไรไหม
โอ้แม่เจ้า
- ไปทำอะไรมาถึงโดนขนาดนั้น - ไม่ได้ทำ
- ใครทำร้ายคุณ - ไม่มี
แต่งหน้าน่ะ จะได้เข้าถึงตัวละคร
ในเรื่องเธอโดนอะไร
ในเรื่องไม่ได้โดนอะไร
- อินเนอร์แหละ - โอเค
- จริงๆ ต้องแบบนั้น - อินเนอร์แรง
มูลนิธิลาร์คิงส์มีสิทธิ์ผูกขาด
สิทธิ์ผูกขาดในสิทธิบัตรและสิ่งประดิษฐ์
ทั้งหมดที่ส่งเข้าประกวด ไม่มีข้อแม้
ไม่ใช่ผลงานของเด็ก อ่านดีๆ
ทุกชิ้นเป็นของรัฐบาล
ท่านี้ชื่อ "หมุนสามตลบ ไฟไหม้ลุกบนฟ้า"
ทำไมนายนั่งคนเดียว
นาย
เขินเหรอ
ฉันเป็นคนโตช้าน่ะ พ่อแม่บอกว่างั้น
- กลัวพวกเรางั้นเหรอ - เปล่า
มาทดสอบนิสัยกัน นายชื่ออะไรนะ
- วูดโรว แอล. สตีนเบค - แอล. ย่อมากจากอะไร
- ลินด์เบิร์ก - ทุกคนมองไปที่เขา
ฉันเห็นด้วย เขิน แต่ไม่ได้กลัว
มานั่งด้วยกันสิ วูดโรว
- "เจ้าหนูอัจฉริยะ" - ใช่
ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าไหม
ใครเห็นก็รู้เลยว่าเราฉลาดเกินคน
จริง เหรียญนี้แม่ทำให้
แม่คิดว่ามันคงตลกดี
แต่จริงๆ ก็ไม่ค่อยหรอก
เหรอ ทำไมล่ะ
เพราะตอนนั้นแม่ยังอยู่ ตอนนี้เสียแล้ว
อึ้งเลยสิ
แม่นายเป็นยังไง
แม่ฉันเหรอ
ท่านก็...
เป็นแบบนี้
ท่านเสียเมื่อไหร่
ถ้าทางการก็เมื่อเช้า แต่ที่จริงฉันรู้ก่อนแล้ว
- ดีจ้า - ไปทำอะไรบนนั้น
ดื่มด่ำอากาศทะเลทราย
- ท้าฉันเหรอ - ท้าว่า
ให้กระโดดจากบังกะโลเป็นการทดลอง
อย่า
ฉันชอบแรงโน้มถ่วง
เป็นกฎฟิสิกส์ที่ชอบสุด
คนเล่นละครเวที สังคมแห่งนักกวี และคนชายขอบ
ใช้ชีวิตไม่เหมือนคนอื่น บางทีก็เสี่ยง
เลยได้บ่มเพาะ ยกระดับ ความอยากสร้างงานศิลปะ
และเข้าใจความเป็นมนุษย์ดี
ต่อไป สิบสัปดาห์ถัดมา
วันก่อนการเปิดตัวแอสเทอรอยด์ ซิตี้ สู่สาธารณชน
ห้องโดยสารส่วนตัวบนรถไฟ
ที่มุ่งหน้าไปแคลิฟอร์เนีย
ประตูเปิดอยู่
ชูเบิร์ตบอกคุณต้องกลับไป
ถ้าฉันสำคัญจริง ทำไมเขาไม่มาเอง
เขาอาจจะยุ่งเกิน เลยส่งผมมาแทนไง
- รู้จักผมเหรอ - นักแสดงแทนใช่ไหม
ใช่ครับ ขอผมหา...
เขาบอกถ้าคุณร้องไห้ให้อ่านอันนี้
ไม่ใช่สิ
ถ้าคุณโมโห อ่านแผ่นนี้
- เอามาทั้งคู่ - เขาไม่ได้บอกงั้น
ให้ฉันทั้งคู่
"เธอเป็นคนหัวสูงชั้นต่ำจอมหยิ่ง
"ซึ่งไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้
"ถ้าเหวี่ยงมา ให้เหวี่ยงกลับ
"บอกไปว่าเธอเป็นโรคจิตที่เปราะบาง"
นั่นแผ่นสอง
"บอกว่าเธอพึ่งหน้าตามากเกินไป
"นั่นคือจุดอ่อนเธอ
"เธอมีศักยภาพเป็นยอดฝีมือ
"แต่ฉันมั่นใจว่าไม่มีทางไปถึงจุดนั้น"
มีอะไรอีกไหม
ครับ เขาบอกว่าถ้าคุณนิ่ง ใจเย็น
ซึ่งดูแล้วเป็นแบบนั้นอยู่
คุณคงไม่อยากกลับไปจริง
ให้ยื่นแผ่นนี้
- อ่านสิ - เขาไม่ให้
นี่เรื่องส่วนตัวของคุณสองคน
เขาบอกว่า... เขาบอก...
"ถึงคิม ขอโทษที่
"ว่าคุณเป็นนังบ้าเอาแต่ใจ ไร้ความสามารถ
"ทำแก้วแตกแล้วทิ้งหน้าต่าง
"ลึกๆ แล้วผมว่าคุณเป็น
"นักแสดงมากความสามารถแห่งยุค
"มีนิสัยและสติปัญญายอดเยี่ยม
"การกระทำและคำด่า ไม่ได้สะท้อนความรู้สึกจริงๆ ของผม
"ผมอาจเป็นงูพิษจอมบงการ
"อย่างที่คุณเรียกผมลับหลัง
"เห็นไหม ผมมีสายสืบ
"แต่ผมรักคุณแบบพี่สาว
"เว้นแต่ครั้งแรกที่เจอกันในห้องน้ำ
"ซึ่งยังไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลย
"ผมไม่เคยอยากทำร้าย ดูถูก หรือทำให้คุณขุ่นเคืองใจเลย
"ที่ทำไปเพราะเป็นวิธี ที่ผมใช้จัดการเรื่องงาน
"เพื่อให้ออกมาดีที่สุด
"อภัยผมนะ พรุ่งนี้เราจะแสดง ไม่ว่ายังไงก็ตาม
"ถ้าไม่มีคุณ นักแสดงทุกคน
"ต้องทนทุกข์หายนะ ละครจะพังพินาศ
"รวมถึงผู้เขียนบท อัจฉริยะผู้อ่อนไหว คอนแรด เอิร์พ
"ถ้าคุณกลับ คุณจะได้ชัยชนะในอาชีพ
"ซึ่งไม่ใช่ส่วนสำคัญที่สุด
"สิ่งสำคัญที่สุด คือทุกวินาทีแห่งชีวิตบนเวที
"และมิตรภาพ
"คนรับใช้ ผู้กำกับ และถ้าจะกรุณา อาจารย์ของคุณ
ชูเบิร์ต กรีน"
นักแสดงแทน ชื่ออะไร
พวกเขานั่งไปไกลถึงโอไฮโอ
ลงรถไฟและขึ้นเครื่องบินกลับ
ไปถึงสองชั่วโมงก่อนละครเริ่มแสดง
เจ้าหนูนักแสดงแทนได้บทวูดโรว แทนคนหลักทันที
ผมสงสัยว่าของเล่นลูกสาวคุณ
มันหน้าตาเหมือนอะไรจากนอกโลก
มันไม่ใช่ซิลลี่ พัตตี้ มันคือสมอร์สโทเซียม
- ดริงค์นี้เริ่ดมาก - ขอบคุณครับ
เครื่องทำทุกอย่างเลย
คุณจะรู้อะไรเกี่ยวกับดาราศาสตร์ เจ.เจ.
ย่อมาจากอะไรยังไม่รู้
ผมแค่ดูแลเครื่องน่ะ
- ทฤษฏีเชลลี่สนับสนุนโดย... - "หลักฐานเบาบางคร่ำครึ"
- ว่าไงนะ - ผมไม่คิดงั้น
ผมชอบของเล่นนี่ เรียกอะไรก็ช่าง
ผมแค่อ้างที่เขาพูด
สิ่งประดิษฐ์ลูกคุณ เกือบฆ่าเราตายหมด รู้ไหม
ลูกคุณทำปืนรังสีแม่เหล็กพิฆาต
มันเป็นอาวุธ ก็อันตรายสิ
- งั้นยอมรับสินะ - ธงของเจ้าหนูอัจฉริยะนั่น
จะยุให้เกิดสงครามโลกอีกครั้งรึ
ตัวเจ็ตแพ็กลอยฟ้าปลอดภัยจะตาย
เด็กแปดขวบยังใช้ได้
ผมให้ชิพ หลานริคกี้ใช้
เขาทำลายสถิติบินเดี่ยวนานสุดด้วย
ลูกคุณนี่แปลกนะ ว่าไหม
- ถ้าเทียบกับคนทั่วไป - ใช่
ก็จริงนะ
คนที่สอง พูดชื่อของคนแรก
และเพิ่มอีกชื่อ
คนที่สาม พูดสองชื่อก่อนหน้า และเพิ่มอีก
และคนต่อไปก็เพิ่มไปเรื่อยๆ รอบวง
เกมความจำ เข้าใจนะ ฉันเริ่ม คลีโอพัตรา
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส แบบนี้เนอะ
- ใช่แล้ว - เข้าใจละ
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส แอนโทนี่ แวน ลูเฟ่นฮุค
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส แอนโทนี่ แวน ลูเฟ่นฮุค พาราเซลเซียส
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส
แอนโทนี่ แวน ลูเฟ่นฮุค พาราเซลเซียส เคิร์ท เกอเดิล
- กลุ่มเวียนนา - นักตรรกะออสเตรียน
ถูกต้อง
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส
แอนโทนี่ วอน ลูเฟ่นฮุค พาราเซลเซียส
เคิร์ท เกอเดิล วิลเลี่ยม แบร็กก์
- คนไหน - มีสองคน
วิลเลี่ยม เฮนรี่ แบร็กก์
- ฉันชอบลูกชาย - พ่อเลิศกว่า
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส
- แอนโทนี่ แวน... - ลูเฟ่นฮุค
พาราเซลเซียส เคิร์ท เกอเดิล วิลเลี่ยม เฮนรี่ แบร็กก์
- อีกชื่อ - ลอร์ด เคลวิน
คลีโอพัตรา แจเกดิช แชนดร้า โบส แอนโทนี่ แวน ลูเฟ่นฮุค พาราเซลเซียส
เคิร์ท เกอเดิล วิลเลี่ยม เฮนรี่ แบร็กก์ ลอร์ด เคลวิน มิดจ์ แคมป์เบล
- ชื่อนี้ได้ไหม - ขอแค่เป็นคน
พูดชื่อใครก็ได้
- คลีโอพัตรา แจเกดิช... - รวมถึงแม่ฉัน
- เธอโคตรเจ๋ง - ตาฉัน
แจเกดิช แอนโทนี่ พาราเซลเซียส เคิร์ท เกอเดิล
วิลเลี่ยม แบร็กก์ คนพ่อ ลอร์ด เคลวิน นักฟิสิกส์คนนั้น
มิดจ์ แคมป์เบล แม่เธอ
คอนสตันติน ซีออลคอฟสกี นักวิทยาศาสตร์จรวด
ไม่แน่ใจละว่าเกมนี้จะเวิร์ก กับเหล่าอัจฉริยะไหม
- จะเล่นไม่จบเอา - ฉันไม่ติด
ที่โรงเรียน ไม่มีใครเล่นเกมนี้กับฉัน เป็นชาติแล้ว
แถมเรียกชื่อทั่วไปอีก
- ชื่อต่อไปของฉัน ไดโอฟานทัส - ให้ถึงตานายก่อนสิ
เจ้าหนูอัจฉริยะ ลองย้อนกลับ พูดชื่อใหม่ก่อน
โฮโจ โทกิยุกิ คอนสตันติน ซีออลคอฟสกี
มิดจ์ แคมป์เบล ลอร์ด เคลวิน วิลเลี่ยม เฮนรี่ แบร็กก์
เคิร์ท เกอเดิล พาราเซลเซียส
แอนโทนี่ แวน ลูเฟ่นฮุค แจเกดิช แชนดร้า โบส
คลีโอพัตรา
องก์หนึ่ง ฉาก 13 - 17
ดับบุหรี่เลยนะ ดไวท์
รอเดี๋ยว
ควรละอายใจบ้าง รู้ไหม
ครับผม แต่เราไม่ได้ให้บุหรี่เขา
เขาคงกดมาเอง
จากเครื่องกดบุหรี่
เกือบจะเชื่อคุณแล้ว
ลุกขึ้น
- เจอกัน เจ้าหนู - เจอกัน ดไวท์
ฉันเคยอยู่ตรงนั้นไหม
ท่องบทอยู่น่ะ
อนุมัติ
ฉันถ่ายนู้ดด้วย อยากดูไหม
- ผมบอกอยากใช่ไหม - ยังไม่ได้พูดอะไร
ผมอยาก แต่ปากมันไม่ไป
บทพูดของฉันเริ่มตอนออกจากห้องน้ำ
ตอนคุณเลือกฉันจากพวกเหล่าเลขาฯ
ฉันมีแค่ 111 เหรียญในบัญชี
อยู่คนเดียวกับแมวและนก
ในอะพาร์ตเมนต์โทรมๆ
ฉันขายรถเพิ่อให้คุณยืมเงิน ไปดาวน์แหวนหมั้น
ตอนฤดูใบไม้ผลิ ฉันไม่โกรธนะ ฉันรู้คุณเป็นคนดี
ไม่เสียใจเลย ฉันไม่เคยหลอกคุณ
จำฉันเป็นภาพเบลอในความทรงจำคุณ
ฉันอยู่ตรงนั้นไหม เคยเห็นฉันบ้างไหม
ฉันยังไม่เห็นตัวเองเลย
แต่นั่นแหละ
เราหย่ากันเถอะ
ถ่ายแบบศิลป์นะ
ตัดไปที่หลังขา ตอนผ้าตกน่ะ
บางทีเขาใช้นักแสดงแทนนะ
แค่บางที
ไม่รู้ว่าฉันชอบหนวดเคราไหม
ขอถ่ายอีกรูปได้ไหม ไม่ได้เอาไปใช้
ไหนบอกไม่เคยขออนุญาต
อย่าขยับนะ
ฉันชอบบทเศร้า คนติดเหล้าถูกซ้อม
แล้วมีคนมาเจอ
ร่างไร้วิญญาณในอ่าง
มือถือขวดยาเปล่า ยานอนหลับเต็มพื้น
แต่ที่เศร้าคือ ฉันเล่นบทตลกเก่งมาก
- ผมเชื่อ - คุณแต่งงานยัง
ผมเป็นพ่อหม้าย อย่าเพิ่งบอกลูกผมนะ
ทำไมล่ะ ไม่ได้จะบอกอยู่แล้ว
นั่นแหละ ก็...
- เสียใจด้วยนะคะ - ขอบคุณครับ
พวกเขารู้แล้ว แต่แค่เผินๆ
อสังหาริมทรัพย์
ตู้นี้มันขายอะไรกันแน่น่ะคุณ
ครับผม ก็คือตู้นี้ขายที่ดินครับ
- ที่ดินเหรอ - ใช่แล้วครับ
ที่ดินหลังที่พักของเรา
- กดจากตู้นี้เลยเนี่ยนะ - ใช่ครับ
ไม่อยากว่าคุณเป็นคนโกหก
แต่ดูทรงแล้วน่าจะต้มตุ๋นแน่
เข้าใจครับ แต่ผมไม่ได้หลอกนะ
ใส่เงินเข้าไป คุณจะได้โฉนดที่ดินเลย
ที่ดินใหญ่แค่ไหน
หยอดไปสิบเหรียญจะได้ครึ่งสนามเทนนิส
ใส่ยาวิเศษลงไป
โอมมะลึกกิ๊กกึ๋ย เพี้ยง มะลึกกึ๊ก มะลอกก๊อก มะแล็กแก็ก กู๋ว
ด้วยมนต์นี้ แม่จะกลับมามีชีวิต
คืนชีวิตให้อัฐิด้วยค่ะ
อะไรอยู่ในกล่องจ๊ะ
พ่อบอกแล้วสินะ
- คนแก่นี่ใครเหรอ - คุณตาเรามั้ง
- จำตาไม่ได้เหรอ - จำกลิ่นได้ค่ะ
เราจะไม่ปล่อยลูกสาวตาทิ้งไว้
ที่โรงแรมกลางทะเลทราย
ฝังกลางโรงอาบน้ำรวมหรอกนะ
- ตาทำงานศพแม่พัง! - จะทำแม่เราลงนรก!
ถ้าตาทำเราทรมาน เราจะสังเวยตา
เข้าใจแล้ว ขอบใจที่บอกเห็นภาพเลย
เอางี้ดีไหม
เราฝังแม่ไว้ตรงนี้ถึงพรุ่งนี้เช้า
แล้วค่อยพาขึ้นรถไปกับเรา
ฝังแม่อีกรอบที่หลังสวนบ้านตา
ข้างหลุมที่เจ็ดในสนามกอล์ฟ
ใกล้บ้านหลังใหญ่พร้อมสระว่ายน้ำ
- ตกลงไหม - โอเค
ขอให้ไม่โดนหมาคุ้ยซะก่อนนะ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ดูนั่นสิ
คืนนี้วิเศษมากเลยนะคะ
ในที่นี้มีใครเคยชม
การโคจรของดาวแบบสดไหม
ใครเคยดูยกมือหน่อยค่ะ
ไม่มีเหรอ ว้าว
สิ่งที่ทุกคนจะได้เห็นคือจุด จุด จุด
สามจุดเล็กๆ ในกล้องหักเหแสง
อาจฟังดูไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่
ถ้าไม่รู้ว่าทั้งสามจุดนี้ปรากฏให้เราเห็น
จากที่ห่างไกลหลายพันล้านไมล์
ในอวกาศสู่กล่องกระดาษ
ทุกทุกสองครั้งใน 57 ปี โลก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์
และทางช้างเผือก
จะประสานตำแหน่ง อยู่องศาโคจรเดียวกัน
พลังงานที่ถูกแผ่ออกมาจากทั้งสาม
เหนี่ยวนำวงโคจรขนานกัน
เพื่อพิสูจน์สมมติฐานของ การโคจรของดวงดาว
ติดอยู่แค่ทางคณิตศาสตร์ยังคำนวณไม่ได้
แต่สักวัน พวกเธอสักคน
คงเป็นอัจฉริยะที่แก้โจทย์นี้ได้
สิ่งนี้จะเกิดขึ้นในอีก 30 วินาที
จำไว้นะ ถ้ามองด้วยตาเปล่า
แทนที่จะมองผ่านกล่อง
ไม่ใช่แค่จะมองไม่เห็นปรากฏการณ์
แต่จุดพวกนั้นจะไหม้ตา
เป็นแผลเป็นตลอดไป
เรื่องนี้ฉันรู้ดี เพราะแผลยังอยู่ในตาฉัน
ตั้งแต่ตอน 11 ย่าง 12
ฉันเลยอยากเป็นนักดาราศาสตร์
ถ้าเล่าแล้วเดี๋ยวยาว
เอาละ
นั่นไงล่ะ
สีสันสดใสเหลือเชื่อเลย ว่ามั้ย
น่าตื่นเต้นเชียว ทุกคนเห็นใช่มั้ย
ผมไม่เห็น เห็นแค่แม็กเย็บกระดาษ
เย่ เห็นแล้ว
เชลลี่ใช่ไหม
- ค่ะ - ฉันเป็นรุ่นพี่ ยศอะไรแล้ว
บัญชาการ-เลขา
- เคยเป็นเนตรนารีเหมือนกัน - จริงเหรอคะ
ที่หน่วยสูงๆ เขาว่ายังไงคะ
เอเลี่ยนขโมยอุกกาบาตไป
จบองก์หนึ่ง พักครึ่งหรือไม่ก็ได้
ชูเบิร์ต กรีน
เดิมชื่อไชล็อค โกร์โจโจฟสกี
ผู้กำกับ ผู้อพยพ
เลื่องลือในเรื่องความฟิต ความกระตือรือร้นขั้นสุด
นักแสดงสาวพูดถึงเขาเรื่องเพศว่าเป็น
"เยี่ยงสัตว์ ดังเช่นกระต่าย"
และยังเป็นผู้ที่หลงใหลลึกซึ้ง กับความสำเร็จ
คิดว่าไง ลังกี้
ก็ดี
ฉันจะไม่ถามว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น
พอลลี่ เมียเขา ทิ้งเขาไปหานักกีฬาเบสบอล
ตั้งแต่สัปดาห์แรกของการซ้อม
ผมอยู่ที่นี่
เซ็นนี่
แย่ละ
ใบเกรดของคลาร์ก
คิดว่ามันคืออะไร
ผมคิดว่ามันคือใบหย่า
ยังหรอก แต่เดี๋ยวคงใช่
ลูกเราท็อปชั้นอีกแล้ว
ฉันจะไปอยู่ที่เพนต์เฮาส์ของดีเอโก
คลาร์กอยู่บ้านแม่ ที่ห้องไม่มีใคร
ทำไมคุณไม่กลับบ้านล่ะ
ผมไม่ควรอยู่คนเดียวในห้องปิดทึบ
ฝ่ายแต่งหน้าตัดผมกับโกนหนวดให้
ฝ่ายคอสตูมซักเสื้อผ้าให้
ช่วงนี้ที่นี่คือที่ของผม
ดีขึ้นเยอะ ลองสีเขียวรึยัง
เป็นสิบปีที่เยี่ยมนะ ชูเบิร์ต
ฉันไม่เสียใจเลยสักนิด
คลาร์กยังรักคุณ ฉันก็เหมือนกัน
แต่ไม่เหมือนแต่ก่อน
ไม่เหมือนแต่ก่อน
ชูเบิร์ต กรีนใช้ชีวิตตรงที่เก็บฉาก ของโรงละครทาร์คิงตัน
ตลอด 785 รอบการแสดง ของ "แอสเทอรอยด์ ซิตี้"
คืนไหนไม่มีการแสดง เขาใช้ชีวิตที่
โรงแรมเนบราสก้า
อีกเรื่อง ตอนมิดจ์จะออกจาก ฉากห้าขององก์สาม
ให้เธอพูดประโยคสุดท้าย หลังจากที่ปิดประตู
เราคงจบกันแล้วสินะ
ลองดู
ลาก่อน
ฉาก 1 - 2 องก์สอง
โซนกักตัวเข้มงวด ห้ามเข้า (หรือออก)
เขามาแล้ว
ผมเพิ่งแจ้งประธานาธิบดี
ท่านอนุมัติให้ผมอ่านและใช้
แผนรักษาความมั่นคงชาติฉุกเฉินฉบับเอกซ์
ตามนี้
คำสั่งลับสุดยอดถูกบังคับใช้ในกฏหมาย
วันที่ 1 กรกฎาคม 1950
หากเกิดเหตุการณ์พบเจอ
สิ่งมีชีวิตหนึ่ง หรือหลายคน
จากดาวเคราะห์ที่ไม่ถูกนิยามว่าเป็นโลกเรา
โปรดปฏิบัติตามขั้นตอนต่อไปนี้
หนึ่ง ยืนยันกลับไปว่า
ไม่ได้ปฏิบัติภายใต้รัฐบาลต่างชาติรุนแรง
มันไม่ใช่พวกรัสเซียหรือจีนแดง แต่ใครจะรู้
ก็ไม่ได้ออกแนวนั้นครับ
สอง ยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตนั้น จะไม่จู่โจม ยึดครอง ทำลาย
หรือแย่งชิงทรัพยากรในเขตต่างๆ
ของสหรัฐอเมริกา
ผมว่าไม่นะ แค่เอาอุกกาบาตไป
สาม ค้นหาและกักตัวผู้พบเห็น
จับกุมพร้อมกัน ระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์
หรือเจ็ดวันปฏิทิน
โดยให้พวกเขาถูกวินิจฉัยโดยแพทย์
อย่างละเอียด ทั้งทางกายและจิตใจ
ดำเนินตามมาตรการเรียบร้อย
สี่ ปิดกั้นบริเวณ ระงับการแพร่ข้อมูล
เก็บและส่งหลักฐานทุกชนิด
ไปที่โกดังจัดเก็บลับสุดยอดใต้ดิน
ปฏิเสธทุกอย่างกับสาธารณชน
รวมไปถึงการมีอยู่ไม่น้อยกว่า 100 ปี
หรือ 36,500 วัน
สิ้นสุดคำสั่ง
ชัดเจนดี
- จะบอกพวกเขาว่าไง - ใคร
เด็กๆ นักดาราศาสตร์
- พ่อแม่พวกเขา - มิดจ์ แคมป์เบล
มิดจ์ แคมป์เบล
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่สิ เราต้องสร้างเรื่องใหม่ให้น่าเชื่อถือ
ท้าผมมั้ย
- ท้าว่า - ท้าให้กดปุ่มนั้น
ห้ามกด
ฉันจะหักคอแก
เอเลี่ยนกินแอปเปิล เอเลี่ยนกระโดดตบ
เอเลี่ยนใส่หมวกสูง เอเลี่ยนปีนบันได
เอเลี่ยนขี่ม้าแข่ง
เล่าใหม่ตั้งแต่ต้นสิ
เล่าไป 50 รอบแล้ว เอเลี่ยนหยิบลูกอุกกาบาต
- คาดว่าเป็นเอเลี่ยน - ผมไม่ได้โง่นะ
มันเรียกว่าหินอวกาศ
นี่คิอฟิล์มหนังสือพิมพ์ของโรงเรียน
คุณเป็นคนเขียนบทความ
วิพากษ์วิธีการทำโทษของครูใหญ่
- แหล่งข่าวคือใคร - ผมอยู่แค่ ป.หก
- ตอบคำถามมา - ผมไม่บอกหรอก
- คุณท้าผม - หูหนวกรึไง
องก์สอง ฉาก 3 - 7
เอาละ
ครูจะพยายามสอน
ตามแผนที่เตรียมเอาไว้
จะได้เป็นระเบียบกัน ท่ามกลางสถานการณ์นี้
ครูคิดว่าสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับจักรวาล
อาจไม่จริงทั้งหมดอีกต่อไป
แต่เรายังมีดาวเคราะห์ แค่เก้าดวงในสุริยะจักรวาล ณ ตอนนี้
- บิลลี่ - ตอนนี้เรามีเอเลี่ยนด้วย
ก็จริงจ้ะ
แต่ยังไง เนปจูน
ดาวที่ใหญ่ที่สุดอันดับสี่
วัดจากเส้นผ่านศูนย์กลาง โคจรรอบดวงอาทิตย์ทุกๆ 165 ปี
- เบอร์นีซ - เอเลี่ยนอาจไปตรงนั้นไหมคะ
อาจจะนะ
ไม่มีใครรู้ว่าเอเลี่ยนไปหรือมาจากไหน
- จ๊ะ ดไวท์ - ผมคิดว่าเอเลี่ยนจะมาแบบไม่ค่อยดี
แต่ผมว่าเขากลัวการมาที่นี่นะครับ
เหมือนไม่เคยมามาก่อน
ขโมยอุกกาบาตเราไปทำไม ถ้าเขาเป็นคนดี
แต่ละคำถามน่าคิดมาก
แต่ว่าเราเรียนเรื่องเนปจูนก่อนนะ
เพราะครูยังไม่ได้เตรียมการสอน
เรื่องที่เราคุยกันเลย
- เรื่องเอเลี่ยน - ใช่จ้ะ
ครูไม่ได้จะบ่ายเบี่ยงไม่ตอบคำถามนะ
แค่อยากให้ทุกคนปลอดภัย ทุกคนบนโลกเรา
พ่อแม่พวกเธอก็ได้รับการชี้แจงบ้างแล้ว
อเมริกายังสงบสุขดี
คะ มอนทาน่า
ขอเสนอความคิดหน่อยได้ไหมครับ จูน
ได้ค่ะ
ฉันว่าเอเลี่ยนนี้มาจากชนเผ่า
ที่เราไม่รู้จักมาก่อนใช่ไหม
ตอนนี้จะพูดยังไงก็เป็นแค่คาดเดา
แต่รู้ไหมฉันคิดยังไง
ฉันคิดว่าเอเลี่ยนไม่ได้มีเจตนาร้าย
เขาคงแค่แวะมาดู
ว่าดินแดน และผู้คนเราเป็นยังไง
เหมือนมาสำรวจน่ะ
ฉันไม่คิดว่าเอเลี่ยนดูน่าสงสัย
จริงอยู่ เขาไม่ใช่อเมริกัน
ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากโลกของเรา
แต่ก็มีหัวนอนปลายเท้าเหมือนพวกเรา
เอาละ เราแสดงน้ำใจต้อนรับเพื่อนบ้าน
ถ้าเกิดมันกลายเป็นตัวไม่ดี ซึ่งฉันว่าไม่น่า
เราก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกองกำลังสหรัฐฯ
ซึ่งยังไม่เคยแพ้สงครามเลย
ขอบใจจ้ะ
ครูเห็นด้วยกับมอนทาน่านะ
เอาละ เนปจูน
เอเลี่ยนไปตรงไหนบ้าง
เขาไปจากตรงนี้ ไปนี่ ไปนั่น
และก็ไปไหนไม่รู้
แม่ผมแยกไม่เคยออก
ผมเลยตั้งชื่อหมู่ดาวขึ้นมาใหม่
นั่น ดาวไม้แขวนเสื้อ นั่น ดาวก๊อกน้ำรั่ว
ตรงนั้นไข่ดาวกับตะหลิว
แม่ฉันก็เป็นหมู่ดาวเหมือนกัน รึไม่ก็เป็นส่วนหนึ่ง
นักวิทยาศาสตร์สวิส ตั้งชื่อดาวสมมติให้เธอ
- จริงเหรอ ชื่อว่าอะไร - มิดจ์ แคมป์เบล เอกซ์-เก้า เมเจอร์
ฉันจะไปเปิดดู
แม่เธอสนใจเรื่องดวงดาวไหม
ไม่ค่อย แม่สนใจแค่การเป็นดาว
ไม่ได้ว่าแม่นะ
งานแม่ต้องสร้างชื่อน่ะ
ตอนนี้เริ่มเบื่อหน้าแม่ละ แต่ยังรักเสียงอยู่นะ
น่าจะเล่นละครวิทยุอีก
ฉันไม่เคยมีลูก
บางทีก็คิดว่าควรมีมั้ย
ฉันเคยค้นพบดาวสมมติด้วยนะ
- อยู่ตรงไหนครับ - อันไหน
อันนั้น
โดนหลอดไฟที่ไหม้บังนิดหน่อย
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้สิ
เธอดูก่อนเลย
บางทีฉันรู้สึกว่าจักรวาลเหมือนบ้าน มากกว่าโลกเราซะอีก
จริงเหรอ คิดเหมือนกัน
รูปใหม่ติดไหม
หมายถึงรูปฉัน
โอเค
รู้สึกต่างไหม
นี่ รู้สึกยังไง
ไม่รู้สึกอะไรเลย
เหมือนกัน
ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี
อ่าฮะ
ฉันรักลูก แต่ไม่ใช่แม่ที่ดี
เพราะไม่ใช่สิ่งสำคัญอันดับแรกของฉัน
มีสิ่งอื่นที่ต้องทำอยู่เสมอ
แต่ฉันรักลูกสาวนะ ฉันรักลูกฉันทุกคน
เวลาที่อยู่ด้วยกัน มันวิเศษ
ฉันมีลูกชายกับลูกสาวอีกคน
อยู่กับสามีคนที่สองที่ยูทาห์ เขาก็ไม่ค่อยเจอลูกเหมือนกัน
ฉันอยากรู้สึกผิดบ้างนะ แต่ไม่เคยเลยสักนิด
ตามที่ฉันเข้าใจนะ แต่ฉันเคยเล่นบทแบบนี้
ผมไม่เข้าใจ ที่บอกว่า ไม่เคยรู้สึกผิดในชีวิต
ประมาณนั้น
เพราะอดีตฉันกับพวกผู้ชายใช้กำลัง
ตั้งแต่พ่อ พี่ชาย และลุงๆ
ผมก็มีอะไรต้องทำอยู่ตลอดเหมือนกัน
ส่วนใหญ่จะเป็นสงคราม แต่มันก็ห้ามไม่ได้หรอก
ก็คงงั้น
ฉันเคยไปทัวร์กับทหาร ก็สนุกดี
ฉันเห็นว่าพวกเราเป็นยังไง
ฉันรู้แล้วพวกเราเป็นคนแบบไหน
- งั้นเลย - คนที่บอบช้ำสาหัสสองคน
ไม่แสดงออกว่าเจ็บปวดแค่ไหน เพราะเราไม่อยากทำแบบนั้น
เราเหมือนกัน ว่าไหม
ใช่
เราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีไหม
ประตูเปิดอยู่
- มีใครอยู่ไหม - ในนี้ค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ ผมอยู่หลังข้างๆ สแตนลี่ย์ แซ็ค
แค่อยากถามว่าคุณกับลูกสาว
ขาดเหลืออะไรไหม
โอเคอยู่ค่ะ ขอบคุณ
แปลกดีนะ คุณว่าไหม
ผมเรียนนิติศาสตร์ กับเอเจนต์คนก่อนของคุณด้วย
- มอร์ต - ใช่ครับ
รูปล้างติดด้วย
ที่ผ่านมาก็ล้างติดทุกรูป
นั่นละครับ เราอยู่ตรงข้ามกันเอง
อย่างที่ลูกเขยผมคงได้บอกแล้ว
ฝากสวัสดีมอร์ตและครอบครัวเขาด้วย
ได้ค่ะ ถ้าเขาให้เราติดต่อคนนอกได้
เอาจริงๆ ฉันไม่ได้คุยกับเขาแล้ว
ชอบผมทรงนี้ของคุณจัง
ให้ตายเถอะ
เห็นแปลงที่ดินพื้นแตกๆ
ตรงต้นกระบองเพชร กับทางแม่น้ำแห้งๆ ไหม
- น่าจะนะ - นั่นแปลงของคุณ
ผมเป็นเจ้าของมันแค่ไหน
นี่เป็นกลไกทางการเงินที่น่าสนใจมาก
ตามหลัก คุณไม่ได้เป็นเจ้าของโดยตรง
แค่ถือส่วนแบ่งหุ้นในเมือง
สัญญาเช่าเป็นเวลา 50 ปี
พอครบเวลา ก็หมดสัญญา
- ท้าผมมั้ย - แหล่งน้ำล่ะ
ครับ คือเราไม่มีแหล่งน้ำ
นี่คือทะเลทราย
- ท้าผมมั้ย - ได้ยินแล้ว
- เป็นการทดลอง - ฉันไม่สนใจแล้ว
ท้าหรือไม่ ก็ไม่มีความหมาย
จะทำอะไรก็ทำ ฉันยอมแพ้
ถามหน่อย ทำไปเพื่ออะไร
ทำไมต้องท้าอยู่เรื่อย
ผมก็ไม่รู้
อาจเป็นเพราะผมกลัวก็ได้
เพราะไม่งั้น ก็ไม่มีใคร... รู้ว่า...
ผมมีตัวตน... ในจักรวาลนี้
- ท้ามาสิ - ใช่ ท้าสิ
ให้ปีนต้นกระบองเพชรนั่น
- โอ้ ไม่ - อย่าเลย
สวัสดีค่ะ
สวัสดี เราเคยเจอกัน
ฉันคือแม่ของเนตรนารีคนที่ปลื้มคุณ
ฉันรู้ค่ะ
กลัวคุณจำไม่ได้ตอนไม่ได้แต่งชุด
คุณเล่นเรื่องนั้นดีมาก ที่เป็นคุณโสในโรงเตี๊ยม
ที่ความจำเสื่อม
และกลายเป็นหมอเด็ก เล่นสมจริงเชียว
น่าจะเป็นตัวละครที่ฉันชอบสุดเลย
ไม่รู้ทำไมไม่มีใครชอบเลย
นั่นสิ ขอบคุณค่ะ
- ก็มีคนชอบบ้าง - ฉันละคนนึง
ใครทำร้ายคุณมา
ผมไม่อยู่ในฉากนี้ใช่ไหม
ขอโทษที ผมไม่อยู่ฉากนี้
- ใครตีคุณ ที่ตาอีกข้าง - แต่งหน้าน่ะ
- ก็มีคนยังชอบอยู่นะ - แน่ละ
นึกว่าผัวคนที่สองที่ยูทาห์ตบคุณ
องก์สอง ฉาก 8 - 10
ถ้านอนเปลแทนเตียงโซฟา
ก็มีที่ทำห้องมืดที่บ้านข้างสระน้ำได้
เจอกันครึ่งทางแบบนี้ไหม
- อยู่ที่ขนาดห้อง - ไม่ใหญ่นะ
ฉันช่วยขับรถกอล์ฟ ไปส่งสาวๆ ที่โรงเรียนได้
- ถ้าตัดข้ามหลุมที่ 14 - ใกล้โรงเรียนขนาดนั้นเลย
ยังมีสติคิดเรื่องอื่นอีก
โลกเราจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ไม่มีใครรู้จะเกิดอะไรขึ้น เอเลี่ยนกลับมาอีกไหม
คุยกับเรา พูดอะไร
เขาขโมยอุกกาบาตไปทำไม เป็นของเราแต่แรกรึเปล่า
เขาชอบเราไหม ไม่มีใครรู้เลย
- ก็จริง - นอกโลกมีอะไร
สักอย่าง ความหมายชีวิตต้องมีสักข้อ
ตาอยากให้หลานเข้าโบสถ์อยู่นะ
พ่อถ่ายรูปเอเลี่ยนด้วย
ก็พ่อเป็นช่างภาพ
เข้าโบสถ์
- อยากให้เราไปอยู่ด้วยแน่นะ - ไม่ แต่แกต้องการฉัน
- ลูกคุณรักผมจริงนะ - ใครบอกว่าไม่จริง
ฉันอยู่คนเดียวมาตั้ง 12 ปีนะ
อย่าลืมว่าเมียฉันกินเหล้าจนตาย
กินยังไงให้ตาย ไม่เข้าใจเลย
ในความเหงาหรือเพราะความเหงานั้น
ฉันเลยเรียนรู้ที่จะไม่ตัดสินคน
เข้าใจตัวเขาเอง ไม่ใช่จากคนอื่น
ที่สำคัญที่สุด คือการให้ศรัทธาเต็มที่ไร้กังขา
ให้กับคนที่ฉันรัก
ไม่รู้ว่ารวมแกไหม
แต่รวมลูกสาวฉัน กับลูกสี่คนของแก
แกจะอยู่กับฉันนานแค่ไหนก็ได้
ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่ก็ตาม ซึ่งไม่ชอบหรอก
ไม่ต้องช่วยเรา เราเศร้าอยู่
เหมือนกัน
พ่อจะทิ้งพวกเราไปเหรอ
ตอนแรกใช่ แต่แค่ชั่วคราว...
- หา - แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
- ว่าแล้ว ผมสัมผัสได้ - ฉันไม่เห็นรู้เลย
จะให้ฉันเลี้ยงลูกแทนงั้นสิ
ตอนแรกว่าจะจ้างพี่เลี้ยงมาช่วย
แต่พ่อไม่คิดจะทิ้งลูกไปไหน
ถึงตอนแรกว่าจะชั่วคราวก็เถอะ
ผมให้อภัยที่พ่อคิดแบบนั้น
น้ำมันเครื่อง
ตู้โทรศัพท์สาธารณะ งดใช้บริการ
ใช้เฉพาะทางการเท่านั้น
สวัสดี นายทหาร
เอาเหรียญหยอดตู้โทรศัพท์ ให้หน่อยได้ไหมครับ
ตู้โทรศัพท์งดใช้บริการแบบไม่มีกำหนด
ผมรู้ คือก่อนที่จะเกิดเรื่องเมื่อวาน
ผมโทรทางไกลหาญาติ
โอเปอเรเตอร์ให้ค้างค่าบริการ
เพราะเหรียญไม่พอ
ผมรู้สึกผิด เหมือนโกงเครือข่ายเขา
มันอาจหมายถึงอย่างอื่นบนดาวเขาก็ได้
ก็จริง ถ้าเขามีดาวอยู่ อาจเป็นพวกพเนจร
โอเปอเรเตอร์ คิสเม็ต 9770 ใครก็ได้ที่รับสาย
- ถือสายค่ะ - ขอบคุณ
- สวัสดี ใครคะ - สวัสดีครับ คุณนายเวเธอร์ฟอร์ด
ผมริคกี้ โช ขอคุยกับ...
ริคกี้ ดึกแล้ว เขาดื่มนมเตรียมนอนแล้ว
- คุยพรุ่งนี้ได้ไหม - เกรงว่าไม่ได้ครับ คุณเวเธอร์ฟอร์ด
ผมจะไม่รบกวนเลย
ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญของหนังสือเรา
ขอเวลาแค่แป๊บเดียวครับ
ก็ได้ ริคกี้ รอเดี๋ยวนะ
พวกนายกุ๊กกิ๊กอะไรกันรึเปล่า
- สคิป ริคกี้โทรมา - ใคร
- นาย - ใครนะ
- อย่าตีเบลอ - เราเนี่ยนะ
- เพิ่งเจอกันเมื่อวาน - เธอไม่ได้ชอบฉันแบบนั้น
ฉันว่านายก็ฉลาด แต่ก็บ๊องด้วย
- ฮัลโหล - รอเดี๋ยว
สคิป ริคกี้นะ มีข่าวใหญ่มา
จบองก์สอง
ครั้งแรกที่มีคนได้ยินเรื่อง "แอสเทอรอยด์ ซิตี้"
ก็ตอนสัมมนาครั้งพิเศษ
ที่จัดขึ้นโดยผู้เขียนบทละคร
คอนแรด เอิร์พ ว่าอย่างไร
คืองี้ ซัลท์ซี่ ผมอยากเขียนฉาก
ที่ตัวละครผมทุกตัวค่อยๆ ถูกล่อลวง
เข้าสู่ภาวะง่วงซึมและฝันลึกสุดในชีวิต
เป็นผลมาจากประสบการณ์ร่วม
ในปริศนาจักรวาลสุดพิลึก
- ฉากนอนหลับ - ฉากที่ต้องหลับ
แต่ยังไม่รู้จะเขียนยังไง
- ยัง - ยัง
ผมเลยคิดว่า
ถ้าคุณ และนักเรียนเก่งๆ ของคุณ ช่วยผมด้นสด
อาจจะเจออะไรบางอย่าง
ใครในห้องนี้จะไม่ดังบ้าง
ในวันปกติ นักเรียนในคลาส ซอลส์เบิร์ก ไคเทล
มีแต่เพชรในตมทั้งนั้นเลย
ไลนัส เมา ลูคริเชีย เชฟเวอร์
วอลเตอร์ เจรอนิโม แอสควิธ อีเดน
เมอร์เซเดส ฟอร์ด
และที่มาแบบแอบๆ โจนส์ ฮอลล์
ละครเกี่ยวกับอะไร
ความไม่สิ้นสุด และอย่างอื่นยังไม่รู้
- มีชื่อเรื่องรึยัง - ยังเลือกไม่ได้
อาจจะเป็น ความลึกลับของจักรวาล ชอบชื่อนี้ไหม
ไม่ค่อย
มีชื่ออื่นอีกไหม
ก็มีชื่อเมืองเล็กๆ
เมืองต้นเรื่องบนทะเลทราย แคลิฟอร์เนีย - เนวาดา - แอริโซนา
เอาละ ใครในนี้เคยหลับจริงๆ บนเวที
ระหว่างการแสดงสดต่อหน้าผู้ชมบ้าง
ผม
ผมหลับเกือบทั้งองก์สอง
บนโต๊ะนวด เพราะไม่มีบทพูด จนนาทีครึ่งสุดท้าย
มีคืนนึง หลับยาวเลยด้วย
- ตั้งใจหลับรึเปล่า - เปล่า
- เข้าบททันไหม - เกือบไม่ทัน
ได้ยินคิว ตื่นเลย กลัวมาก แต่ยังจำบทได้
- สวัสดี ชูเบิร์ต - สวัสดี ซอลท์ซี่
วันนี้มาได้ไง ไม่เจอหน้าคุณมาหกอาทิตย์แล้ว
ละครที่ผมกำกับแสดงเมื่อคืน
เขาวิจารณ์กันว่า เยี่ยมยอด
ผมเลยว่าง
เขาสอนอะไรบ้าง นี่คือตัวอย่าง
หลับ ไม่เหมือนตาย
ร่างกายยังทำงาน หายใจ สูบฉีดเลือด สมองยังคิด
มันอาจพาคุณไปเจอแม่ที่ตายแล้ว
อาจพาไปเข้านอนกับเมียหรือผัวเก่า
อาจพาไปปีนภูเขาสูง
คอนนี่ ตื่นมาพร้อมกับฉากใหม่
ที่เขียนในหัวจนเกือบจบแล้ว
ชูเบิร์ต ตื่นมากับอาการเมาค้าง
สิ่งสำคัญจะเกิดขึ้น
จะมีอะไรน่าเล่นไหม
ลองเวิร์กซีนนี้จากข้างนอกเข้าในดู
เริ่มจากนิ่ง และเข้าฝัน
เราอยู่ไหน คอนนี่ นี่ยุคไหน บอกเราที
โอเค เอาละ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
ตัวละครในเรื่องโดนกักตัวนานเกินไป
จนเริ่มไม่รู้ว่าอะไรจริงเท็จ
พวกเขาเริ่มเข้าสู่ห้วง
แห่งความรู้สึกที่แปลกประหลาด
ขณะเดียวกัน แผนการปิดกั้นข้อมูล นำโดยนายพล กริฟ กิ๊บสัน
เหมือนจะไม่เป็นผลสำเร็จ
องก์สาม
แสดงต่อเนื่องโดยไม่มีพัก
นักเรียนมัธยมปล่อยข่าว เอเลี่ยนบุกโลก
กองทหารกลบข่าวเงียบ
รู้ใช่ไหมว่าเธอกับเพื่อนๆ
มีโอกาสต้องโทษคดีอาญา และโดนข้อหากบฏ
งั้นผมจะสู้ให้ถึงศาลสูงสุด และจะชนะด้วย
จากท่านประธานาธิบดี ตอนนี้ครับ
ท่านโกรธมาก ขอบใจ ริคกี้
ไม่รู้จะพูดยังไง ท่านนายพล กราบขออภัย
ไม่ต้องขอโทษ พ่อ ทุกคนมีสิทธิ์รู้ความจริง
- พอได้แล้ว - คณะทหารคุณมันเฮงซวย
สตีนเบ็คล่ะ คนที่ถ่ายรูปเอเลี่ยน
รูปนั้นขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ ทุกเล่มในโลกเลย
- เราจับเขาไม่ได้เหรอ - เกรงจะไม่ได้
เขาส่งรูปทางไปรษณีย์ผ่านต้นสังกัด
ตั้งแต่เช้าวันอังคาร เราแย่งมาไม่ทัน
เขาบริสุทธิ์ เขาถ่ายภาพนู้ดของมิดจ์ แคมป์เบลด้วย
มิดจ์ แคมป์เบล
อย่างที่พวกหนูรู้
พ่อแม่หนูนั่งเฮลิคอปเตอร์ทหารมากลางดึก
ถูกกักตัวในนั้นหลายชั่วโมง
มีนักวิทยาศาสตร์ของรัฐ อธิบายสถานการณ์
ทั้งที่ลงหนังสือพิมพ์หมดแล้ว
พวกเขากำลังจะออกทีวีในอีกสักครู่
ทุกอย่างต่อเสร็จแล้ว แต่ใช้ไม่ได้เลย
งั้นตามแผนการสอนก่อนละกัน บิลลี่
ผมทำยานเอเลี่ยน โดยใช้ดุมล้อรถ และถาดพาย
เก่งมาก เหมือนจริงสุดๆ
ดาวพฤหัสบดี ดวงที่ห้าจากดวงอาทิตย์ ใหญ่สุดในสุริยะ
- จ๊ะ เบอร์นีซ - หนูวาดรูปเอเลี่ยนที่บ้านเกิดค่ะ
เก่งมาก สุดยอดไปเลย
สภาพชั้นบรรยากาศที่แปรปรวน
พายุอากาศได้วนเวียนอยู่ที่พื้นผิว ของดาวพฤหัส...
- จ๊ะ ดไวท์ - ผมแต่งเพลงให้เขาด้วย
ยังไม่ถึงเวลา สำหรับการแสดงนะ เรามา...
- คะ มอนทาน่า - ขอโทษที่ขัดครับ
ผมได้ยินว่าเจ้าหนูดไวท์แต่งเพลงขึ้นมา
เลยแกะมาเล่นให้ฟังกัน
หนึ่ง สอง สาม
ถึงเอเลี่ยน ผู้มาจากสวรรค์
ผอมและสูงยาว
หกฟุตเจ็ด เห็นเช่นนั้น
แม้ไม่ใช่ สายเลือดมิตรสหาย
ท่านมาดี มาร้าย
ต้องทายกัน
กระโดดขาหนึ่ง เด้งสองวู้ว
เต้นท่าสเปซแมน ร้องอู้หู
สีขาโลดเต้น เด้งตอนสาม
มาเป็นสเปซแมนเถอะคนงาม
ลุกขึ้นเร็ว
รูปนี้มาจากฟิล์มม้วนเก่า ที่ผมลืมเอาไปล้าง
"รูปตัวเองกับซากกระสุน"
ซ้อมบทหน้า 45 กัน
"คุณทำอะไรลงไป กล้าดียังไง"
ในบทให้ตะโกนร้อง
- ใช่ - เล่นแบบนั้น
"ทำอย่างนั้นทำไม"
- "ทำไมจะทำไม่ได้" - "ยังกล้าถามอีก"
- "ทำไมจะถามไม่ได้" - "เรื่องของเราจบแล้ว"
"คุณเป็นอิสระ
"จะฆ่าตัวตายอีกทำไม
"ถ้าไม่เหลืออะไรต้องหนีอีกแล้ว"
"นั่นละปัญหาเราตั้งแต่ต้น"
"จ้องสักพัก" ในบทให้ กวาดของบนชั้นทิ้งให้หมด
ก็ทำตามนั้นสิ
"มันช่างน่าเสียดาย นึกถึงผู้คน
"นึกถึงสถานที่ นึกถึงโลกเรา..."
- ใช้ความเศร้าสิ - แค่ซ้อมเนี่ยนะ
ผมไม่ได้เล่นหนัง ผมเป็นช่างภาพสงคราม
ใช้ความเศร้าของคุณ
ก็ได้
"มันน่าเสียดายมากนะ
"นึกถึงผู้คน นึกถึงสถานที่
"นึกถึงโลกทั้งใบที่จะได้เห็น โดโลเรส"
"ฉันเห็นมาหมดแล้ว"
ตัวละครเป็นผีเหรอ
ไม่ได้ระบุชัด
ต่อไป ก็...
เจ้าหน้าที่ชันสูตรเข้ามา ให้ผมออกไป
ผมค่อยๆ หันออกไปปิดประตู จบซีน
แซนด์วิชผมไหม้แล้ว
- ลูกฉันเห็นเรา - ไงนะ
ไดน่าเห็นเรา ผ่านหน้าต่างนี้ ในห้องนอนคุณเมื่อวาน
บอกว่าเราซ้อมบทกันไหม
นึกไม่ถึงแฮะ น่าจะบอกแบบนั้น
แต่สายไปแล้ว เพราะฉันยอมรับทุกเรื่อง
เธอบอกวูดโรวไหม
ไม่แน่ใจ เธอเก็บความลับได้ แต่ไม่รู้จะเก็บไหม
นี่ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของอะไรนะ
เหรอ
หรือใช่
- ไม่มีอะไรหรอก - หรือว่าจะมี
ไม่ชอบสายตาที่เขามองเราเลย
- ใคร - เอเลี่ยน
- เขามองยังไง - เหมือนเราซวยกันหมด
ก็ไม่แน่นะ
คุณทำอะไรน่ะ
ผมเอามือนาบกระทะ
- ทำไม - ไม่แน่ใจ
ขอดูหน่อย
ไหม้มือเลย ไหม้จริงๆ ด้วย
ดึงคันโยก
เขาขังเราตามกฏหมายได้นานแค่ไหนกันคะ
ผมไม่ใช่ทนาย แต่คงนานเท่าไหร่ก็ได้
ต้องลองยื่นเรื่องคัดค้านและสู้ให้ชนะ
หกเดือนถึงหนึ่งปี
อาจต้องฟ้องคดีแพ่งที่เราสูญเสียรายได้ด้วย
หรือก็แค่เดินออกไปเลย
พวกนั้นคงหยุดเราไม่ได้ นอกจากจะฆ่าเรา
ก็น่าสนใจ
คิดว่าเจ็ตแพ็กนั่นบินได้ไกลแค่ไหน
ถามโรเจอร์ หรือลูกชายเขา
พวกเขากำลังโดนคดีเปิดเผยความลับของรัฐ
คดีไม่โดนฟ้องหรอก
ผมไม่รีบนะ ผมชอบทะเลทราย ชอบเอเลี่ยน
ดึงคันโยก
เอามาได้ไง
ทุกอย่างยังอยู่ในล็อกดาวน์เข้มงวด
ผู้อาศัยไม่มีสิทธิ์เข้าถึงอุปกรณ์ เว้นแต่ได้อนุญาตจาก...
ลูกฉันคิดค้นรังสีพิฆาตนี่
- อาจจะจริง แต่คำสั่งผม... - ถอยไป
ใจเย็น เราไม่ได้อยู่ในสนามรบนะ
ทุกคน ได้โปรด กักตัวก็เครียดแล้ว
- ฉันจะยิงแกให้แหลก - คุณขโมยของเรา
- บอกทุกคนให้ลดปืนลง - ได้ยินไหม
นายพลกิ๊บสันบอกให้ "ลดปืนลง"
- แต่งงานแล้วเหรอ - ใช่สิ
เดี๋ยวค่อยมายึดอุปกรณ์พวกนี้ หลังมื้อเย็นก็ได้
แน่จริงก็มา
แท็บ ฮันเตอร์ ดอริส เดย์ ข้าม แจ็ค เดอะ ริปเปอร์
บิง ครอสบี้ เชอร์ลี่ เทมเปิล ข้าม ข้าม
ออร์สัน เวลลส์ ลูซิลล์ บอล ข้าม มาร์ลอน แบรนโด ข้าม
ราชินีเอลิซาเบธ มิคกี้ แมนเทิล ข้ามๆ
ยุล เบรนเนอร์ หลุยส์ อาร์มสตรอง ข้าม ลาน่า เทอร์เนอร์ ข้าม
เบ็ตตี้ แกเบรียล เอลล่า ฟิตซ์เจอรัลด์ ข้าม ข้าม
ร็อค ฮัดสัน ข้าม เจอรี่ ลูวิส ข้าม ข้าม
เกรต้า การ์โบ คาร์ล มาร์กซ ข้าม โจนออฟอาร์ค
ชาร์ลส ดาร์วิน วอลเตอร์ พิดจิ้น ข้าม
เอมิลี่ ดิคกินสัน กาลิเลโอ ข้าม พอนเทียส ไพเลท ข้าม
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ แจ็คกี้ โอ
ใครขโมยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ
เครื่องรับสัญญาณ
เครื่องวิเคราะห์คลื่นเสียงของฉันไป
เขาพยายามติดต่อกับเอเลี่ยน
เป็นเรื่องที่ดี แต่ฉันยังอยู่นี่
จะติดต่อกับเอเลี่ยน ชวนฉันด้วยสิ
เขาส่งสัญญาณมาบ้างไหม
ยังเลย
แล้วนี่อะไร
เราแปะธงอเมริกันไว้จะได้ดูรักชาติ
แต่ตอนนี้ต้องทำให้มันเป็นจริงขึ้นมา
เอาอะไรที่เป็นสากล ไม่ใช่แค่ก้บมนุษย์
เราลองทุกอย่างแล้วนะ
กางเขน ดาว ใบโคลเวอร์สี่แฉก ตัวอักษร ตัวเลข อักษรภาพ
เราฉายดาวลงไปบนดวงจันทร์เพื่ออะไร
- บอกแล้ว - ไม่ได้ประชดนะ
ส่งมวลพลังงานเหรอ
- เขารู้กันอยู่แล้ว - ง่ายไป
นี่เป็นโอกาสสร้าง ความหมายให้ชีวิตเราเลยนะ
ฉันเข้าใจพวกเธอ ทายชื่อถึงตาใคร
หนูค่ะ แต่เราเริ่มใหม่กันเถอะ
ขอคุยด้วยหน่อย วูดโรว
เรื่องการตั้งค่าสเปกโตรกราฟ
คุยตรงนั้นละกัน
ควร์ท เกอเดิล วิลเลี่ยม เฮนรี่...
คำเตือนบอกไว้ว่า...
ทุกอย่างมันคุ้มค่าหมดนั่นแหละ
- ที่เธอทำน่ะ - โอเค
ความอยากรู้อยากเห็นคือสิ่งที่มีค่าที่สุด
- เชื่อสัญชาติญาณตัวเอง - ครับผม
ใช้ทุกอย่างในห้องแล็บฉันได้เลยทุกเมื่อ
หลังจากที่ทุกอย่างจบแล้ว
ถ้าเธออยากมาเป็นศิษย์เอกฉัน ได้นะ
ว้าว เผื่อช่วยกัน พิสูจน์ทฤษฎีโคจรดวงดาว
- เอาตัวเลขให้ถูกเป๊ะเลย - ว้าว เอาสิ
ผมเห็นจุดที่ไหม้บนตาคุณแล้ว
เสียใจเรื่องแม่ด้วย
ฉันก็คิดถึงแม่ ขนาดตั้ง 46 ปีแล้ว
ขอบคุณครับ
ผมยื่นเรื่องกับรัฐ ขอเปลี่ยนชื่อเมืองเรียบร้อย
จากแอสเตอรอยด์ ซิตี้เป็นเอเลี่ยน แลนดิ้ง
เทศบาลเขตเราอาจกลายเป็น ศูนย์กลางยิ่งใหญ่ให้กับ
ผู้สนใจดาราศาสตร์ทั้งหลาย
เป็นเรื่องใหญ่นะ
อย่างที่ทราบ กิจกรรมของเรา ต้องถูกยกเลิกไป
เนื่องด้วยเหตุการณ์เหนือจริงต่างๆ ที่เกิดขึ้น
วันนี้ผมมีเรื่องมาแจ้ง
ดร.ฮิคเกนลูปเปอร์ และหน่วยวิทยาศาสตร์ของกองทัพ
ร่วมกับมูลนิธิลาร์คิงส์
เลือกผู้ที่จะได้รับทุน
ฮิคเกนลูปเปอร์ในปีนี้แล้ว
ทุกคนจะได้กลับบ้านเช้าวันพรุ่งนี้
ท่านประธานาธิบดีได้ประกาศ ยกเลิกการกักตัวแล้ว
ผมขอใช้โอกาสนี้
และนอกจากนั้น สิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดของปีนี้
ไม่รวมถึงความเห็นต่างกับริคกี้ โช
ยอดเยี่ยมที่สุดทุกชิ้นงาน
และขอประกาศอย่างไม่มีข้อแม้ว่า...
เกิดอะไรขึ้นอีก
- ไม่รู้ครับ - กลายเป็นวันนี้อีกแล้ว
ถูกลงเลขไว้
ภายใต้แผนรักษาความมั่นคงชาติ ฉุกเฉินฉบับเอกซ์
ยกเลิกการกักตัวที่เพิ่งประกาศไป
ถูกยกเลิกอีกครั้ง ไม่ก็เลื่อนไป
เนื่องด้วยเหตุการณ์ล่าสุด ซึ่ง...
ออกี้เอามือนาบกระทะร้อนๆ ทำไม
ผมยังไม่เข้าใจละครเรื่องนี้เลย
อะไร
คุณจะไปไหน
เดี๋ยวผมกลับมา
ผมไม่คิดว่าตัวละครเป็นเอเลี่ยน
เขาเป็นแค่ตัวแทนเปรียบเปรย นั่นคือการตีความของผม
- ตัวแทนอะไร - ยังไม่รู้เหมือนกัน
ให้คนดูตีความเองก็ได้
ชูเบิร์ต ชูเบิร์ต ชูเบิร์ต
- ชูเบิร์ต - ว่าไง ไม่ได้เล่นอยู่เหรอ
เล่นอยู่ แต่นายพลกิ๊บสันเพิ่งเริ่มซีน
ที่ประธานาธิบดีไม่ยอมรับคำลาออก
มีเวลาหกนาทีครึ่งก่อนกลับไป
ผมต้องการคำตอบข้อนึง
- โอเค - ผมตีบทนี้ถูกไหม
เคยบอกไปแล้วว่าคุณเติมเยอะไป
ทั้งไปป์ ไฟแช็ก กล้อง คิ้ว
นอกจากนั้น ในภาพรวม ถ้าจะตอบคำถาม...
นั่งสิ
คุณเล่นเป๊ะตรงใจเลย
เอาเข้าจริง คุณกับออกี้ กลายเป็นหนึ่งเดียวกันไปแล้ว
- ผมงงไปหมด - ดีแล้ว
ตัวเขามีแต่ความเจ็บปวด
ผมรู้สึกหัวใจจะสลาย
- หัวใจผมนะ ทุกรอบเลย - ดี
- ให้ผมทำต่อไปเหรอ - ใช่
- โดยไม่ต้องรู้อะไร - ใช่
ต้องมีคำตอบสักอย่าง
ท่ามกลางจักรวาลยิ่งใหญ่
ประโยคความหมายชีวิตของวูดโรว
- "ต้องมีสักอย่างสิ" - นั่นแหละ คำถามของผม
ผมยังไม่เข้าใจละครเรื่องนี้
ไม่เป็นไร เล่นแบบที่เล่นอยู่แหละ
คุณเล่นถูกแล้ว
ผมอยากสูดอากาศบริสุทธิ์
ได้ แต่ไม่ใช่ในนี้
จริงด้วย
แอสเทอรอยด์ ซิตี้ ละครเวที
สวัสดี
คุณนี่เอง คนที่เล่นเป็นเมียผม
ซีนฉันถูกตัดหลังซ้อมครั้งเดียว
เรายังใช้รูปคุณอยู่
ยังจำบทได้อยู่ไหม
ไม่
เราเจอกันในฝันบนดาวเอเลี่ยน
แม็กนาว็อกซ์-27 จริงๆ เป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของดาว
คุณถามฉัน "ได้คุยกับเอเลี่ยนรึยัง"
ฉันบอก "ยังเลย"
คุณถามต่อ "ทำไมล่ะ
"นึกว่าคงตะคอกใส่ ไม่ก็ทำเขาหัวเราะแล้ว"
ฉันพูดต่อ "หรือถามความลับของจักรวาล"
คุณบอก "นั่นแหละ"
ฉันบอก "ฉันว่าเขาเขิน"
คุณตอบ "วูดโรวก็เหมือนกัน แต่วันนึงก็คงหาย
"ขอให้เป็นงั้น แม้แม่เขาจะไม่อยู่แล้ว"
ฉันว่า "เขาเป็นคนโตช้า
"แต่ฉันว่าคุณต้องหาคนมาแทนฉัน"
คุณก็ตอบ "อะไร ทำไม ยังไง ไม่หรอก"
ฉันบอก "ฉันว่าคุณอาจจะต้องลอง"
"ฉันไม่กลับไปแล้ว ออกี้"
แล้วคุณก็ถ่ายรูปฉัน แล้วเริ่มร้องไห้
ฉันเลยบอกว่า
"ขอให้ถ่ายติดนะ"
ผมก็บอกว่า "รูปผมถ่ายติดหมดนั่นแหละ"
ความจำดีมาก เขาตัดฉากนี้ทำไม
ยาวไปมั้ง
ฉันเล่นเป็นนางสนองพระโอสถ์ให้ราชินี
ในละครเรื่องใหม่แล้ว
คุณเข้าฉากไม่ทัน
ไปถึงฉากที่จูนกับคาวบอยไซ้คอกันแล้ว
เขาเตรียมนักแสดงแทนรอขึ้นแล้ว
คุณนี่เอง เราเกือบจะได้เล่นซีนด้วยกัน
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
แสดงไปได้หกเดือน คณะละครก็ได้รับแจ้งว่า
อุบัติเหตุยานยนต์ร้ายแรง
คอนแรด เอิร์พ นักเขียนบทอเมริกัน
ผู้มีความหลงใหล และจินตนาการไม่เหมือนใคร
เสียชีวิตด้วยวัย 50
ผมอยากเขียนฉากที่ตัวละครผมทุกตัว
ค่อยๆ ถูกล่อลวง
ให้เข้าสู่ภาวะง่วงซึมฝันลึกสุดในชีวิต
เป็นผลมาจากประสบการณ์ร่วม
ในปริศนาจักรวาลสุดพิลึก
แต่ไม่รู้จะเขียนยังไง
จะตื่นไม่ได้ถ้ายังไม่หลับ
- อะไรนะ - เกิดอะไรขึ้น
จะตื่นไม่ได้ถ้ายังไม่หลับ
- ไหนพูดใหม่สิ - ไม่จริงซะหน่อย
ใครสนล่ะ
จะตื่นไม่ได้ถ้ายังไม่หลับ
- แล้วจะตื่นทำไม - ไม่ใช่
นั่นละ
- ตื่นไม่ได้ - ถ้ายังไม่หลับ
จะตื่นไม่ได้ถ้ายังไม่หลับ
อารัมภบท
ยกเลิกการกักตัว
ไปไหนกันหมด
สวัสดีครับ คุณสตีนเบค
ดื่มอะไรดีครับ แอปเปิล ส้ม มะเขือเทศ
- ทุกคนไปไหนกันหมด - อ้อ เรื่องนั้น
ประธานาธิบดีได้ยกเลิก การกักตัวแล้วตอนเที่ยงคืน
เขาส่งทุกคนกลับบ้าน
ทหาร คาวบอย เหล่าหนูๆ นักดาราศาสตร์
คุณกลับไป ณ ที่เดินทางมาได้เลย
มีแขกเช็กเอาท์ 11 ห้องเลย สงสัยคุณนอนยาวไป
เขาคืนสิ่งประดิษฐ์คุณด้วยนะครับ
- น้ำมะเขือละกัน - ได้ครับ
แผนเดิมคือขุดขึ้นมา เอาแม่ไปกับเราด้วย
อย่างที่บอก ขุดกล่องขึ้นมาจากดิน
เราไม่มีสิทธิ์ฝังแม่ที่นี่หรอกนะ
สงสัยว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับละครเราไหม
ไม่เกี่ยวเลย
- อย่าฆ่าซากแม่เรา - ปู่กำลังจะฆ่าแม่
ไม่ ไม่ ไม่ เราสวดมนต์กันดีกว่า
คุณตา
พระบิดาผู้เป็นเจ้า
ขอขอบคุณสำหรับชีวิต ของหญิงสุดวิเศษคนนี้
ผู้ที่เคยเป็นเด็กสาว อย่างกับเจ้าแม่มดฝึกหัดสามคนนี้
- ไม่ใช่ฝึกหัด - เป็นแม่มดจริง
ครึ่งแม่มด ครึ่งเอเลี่ยน
เหมือนเหล่าแม่มดสักช่วงทั้งสามคน
เราไม่มีเจตนาฝังเธอถาวรที่นี่
ข้างต้นกระบองเพชร
แต่ผมไม่มีแรงจะสู้เพื่อ ศักดิ์ศรีของเธออีกแล้ว
- ออกี้ก็เหมือนกัน ใช่ไหม - ใช่
เราเลยทำตามต้องการ ของเด็กรั้นทั้งสาม
วูดโรว บอกลาส่งท้ายไหม
- ผมไม่เชื่อในพระเจ้าอีกแล้ว - เข้าใจได้
- อาเมน - อาเมน
โอมมะลึกกิ๊กกิ๋ย เพี้ยง มะลึกกึ๊ก มะลอกก๊อก มะแล็กแก็ก กู๋ว
แม่เราถูกฝังแล้ว
สวดมนต์ให้แม่เราเร็ว
แม่จ๋า พวกหนูจะระลึกถึงแม่นะ แม่สวย...
แพนเค้กห้าที่ กาแฟดำสองแก้ว ขอบคุณครับ
ใครปวดฉี่บ้าง
นมสตอเบอร์รี่สักแก้วมั้ยจ๊ะ
มีใครได้ทุนนั่นไหม
ผมครับ
- เมื่อไหร่ - เมื่อคืน
นายพลกิ๊บสันยื่นให้ผม ตอนรอต่อแถวอาบน้ำ
คงอยากให้ๆ ไปจะได้จบเรื่อง
ที่จริงเป็นเช็คขนาดปกติทั่วไป
อันใหญ่แค่ถ่ายรูป
ว้าว ยินดีด้วย วูดโรว สุดยอดไปเลย
- หลานต้องฉลาดมากแน่ - พ่อก็ว่างั้น
หลานถึงได้ชื่อเป็น "เจ้าหนูอัจฉริยะ"
ทุนนี้มีข้อแม้อะไรไหม
เช็คออกเป็นชื่อหลาน เอาเงินไปทำอะไร
คงเอาไปใช้กับแฟนครับ
เขียนอะไรในสมุดนั่น
โปรเจกต์ปีหน้า ยังเป็นความลับอยู่
- โอ้โฮ ดูสิ - ทำได้เหรอ
เป็นไปได้ไหม
มิดจ์ แคมป์เบลทิ้งที่อยู่เอาไว้ให้
แค่ที่อยู่ปณ. นะ
คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
อย่ายุ่ง สแตนลี่ย์
ฉันรู้ ไม่ใช่เรื่องของฉัน
แค่ถามเพราะวูดโรวบอกว่า ไดน่าบอกเขา
นั่นแหละ
ฉันเรียนนิติกับเอเจนต์คนก่อนของเธอ
แต่ฉันไม่ติดนะ
จริงๆ แล้ว เธอเล่นตลกเก่งมาก
ก็จริงนะ
ทดสอบระเบิดปรมาณูอีกลูก
วูดโรว ไปกันเถอะ
แอสเทอรอยด์ ซิตี้
บทบรรยายไทย โดย สันติพัทธ์ สันติชัยอนันต์