เนิ่นนานมาแล้ว
ที่เอเลี่ยนขังนักโทษ ของพวกเขาไว้ในร่างกายมนุษย์
แต่มนุษย์หาได้ล่วงรู้ไม่
บางครั้งนักโทษเหล่านี้ ก็หนีออกจากร่างมนุษย์
หรือที่เรียกกันว่าการแหกคุก
(ปี 1380)
ตรงนั้น
สัตว์ประหลาดโผล่ออกมา จากตัวแม่นางนั่น
ฆ่านางซะ
ทางนั้น
นภากำลังเปิด
นักโทษหมายเลข 78A47
หลบหนีออกจากร่างจองจำ เมื่อ 268 วินาทีก่อน
มนุษย์กำลังตาย
ต้องจับมันให้ได้ ก่อนมันไปเข้าร่างอื่น
หาซิว่ามันอยู่ไหน
ห่างไป 40 เมตร เคลื่อนไหวช้าๆ
สามสิบห้า สามสิบ...
ใกล้เข้ามาแล้ว
ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่เป็นไร
ฉันก็ไม่ได้ถามสักหน่อย
นักโทษกลับเข้าร่างไปอีกแล้ว
คัดแยกนักโทษ
นักโทษจะแหกคุกมากกว่านี้แน่
ไม่จบแค่ที่ฉันหรอก
โลกที่แกดูแลอยู่มันไม่มั่นคง
ภารกิจสำเร็จ ได้เวลากลับ
ช่วยลูกฉันด้วย
ทารกนี่นา
เรื่องของมนุษย์เราไม่เกี่ยว
ได้ยินไหมจ๊ะหนู
โทษทีนะ เรื่องของมนุษย์เราไม่เกี่ยว
เดี๋ยวก่อน
ต้องฆ่าลูกนังสัตว์ประหลาด
ยิงธนูใส่ทารกเนี่ยนะ
จับลูกธนู!
ไอ้สารเลวนี่
กลับกันได้แล้ว
เอาเด็กไปด้วยดีไหม ทิ้งไว้ตายแน่
นายก็รู้กฎนี่ อย่ายุ่งเรื่องมนุษย์
มาดูดิ เจ้าหนูอยากมานะ
เลียนแบบร่างฉันทำไม
เหมือนอย่างกับแกะเลยว่าไหม
หือ เดี๋ยวนะ
อนาคตของเด็กคนนี้
อย่ามาโม้ว่าเห็นอนาคตเด็ก
กลับกันเถอะ ก่อนประตูปิด
เออๆ ได้ๆ กลับกันดีกว่า
ทำไมไปนั่งตรงนั้น
จริงด้วย ฉันนี่เด๋อชะมัด
ไปกันเลย
(ปี 2012)
นักโทษเอเลี่ยน มีอยู่ในหลากหลายยุคสมัย
คนที่ควบคุมดูแลพวกเขา คือการ์ดและสายฟ้า
นี่เป็นการแหกคุกครั้งที่เจ็ด และทุกครั้งก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
แต่วันนั้นต่างไปนิดหน่อย
อะไร
นี่มันเรื่องอะไรกัน
นั่นสิ เด็กมาอยู่นี่ได้ไง
- จะไปไหน - ไม่มีอะไร
ก็แค่...
- จะไปไหน - ไม่ได้จะไปไหน
- เอาเด็กมาด้วยทำไม - พลาดแล้วฉัน
- งั้นฆ่าทิ้งเลยดีไหม - ทั้งๆ ที่พากลับมาเนี่ยนะ
เมื่อกี้ฉันคิดอะไรออกนะ
จับเด็กมาทดลองดีกว่า กระตุ้นชิ้นส่วนสมองไรงี้
เราจะได้รู้เรื่องมนุษย์มากขึ้น
งั้นก่อนอื่นเลย...
ก่อนอื่นอะไร
เอาเด็กไปไว้ข้างในก่อนละกัน
- ฉันต้องทำเหรอ - อื้อ
ว่าแต่เด็กต้องกินอะไร
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกตัว ดื่มนมของแม่ตัวเอง
ส่วนประกอบก็มีแลคโตส ลิพิด โปรตีน ร้านค้ามีขาย
เริ่มด้วยสมองก่อนดีไหม
เราจะเอาเด็กไปทิ้งทีหลัง
- ของมันแน่อยู่แล้ว - เตรียมตัวรายงาน
นักโทษหมายเลข 78A47
นักโทษแหกคุกรายที่เจ็ด ถูกควบคุมตัวแล้ว
วิเคราะห์สาเหตุการหลบหนี
บางครั้งสมองของมนุษย์ ก็รับรู้ถึงตัวนักโทษ
มนุษย์อาจจะซับซ้อน กว่าที่เราประเมินไว้
เฮ้ย
เราต้องอยู่ที่ดาวโลกไปอีกนานแค่ไหน
ไม่สามารถบอกได้
ยานขนส่งลำถัดไปจะมาถึง ในอีกสิบปีแปดเดือน
- จบการถ่ายทอด - จบการถ่ายทอด
สิบปีแปดเดือน...
ให้ตาย
(วายร้ายเอเลี่ยน)
ท่านเคยจับหมอกเหนือแม่น้ำ ในยามอาทิตย์อัสดงได้ไหม
นั่นคือเวทย์ของนักพรตใช่ไหม
(ปี 1391 ยุคโครยอ)
จับหมอกด้วยมืองั้นรึ
ยิ่งกว่านั้นอีก
หากข้าเอามือเข้าไปไว้ข้างใน
ข้ากับหมอกจะกลายเป็นหนึ่งเดียว
ท่านนักพรต แสดงเวทย์ให้พวกข้าดูเถอะ
เวทมนตร์ไม่ใช่นึกอยากทำก็ทำได้นะ
เวทมนตร์น่ะ...
คือการเรียกฝนให้ร่วงหล่นจากฟากฟ้า
แต่วันดีๆ แบบนี้ใครจะอยากให้ฝนตก งั้นไม่เอาดีกว่า
คือการเรียกสายลมให้ไหวพัด
เพียงแค่ฝึกฝนให้มากพอ อะไรก็ทำร้ายเราไม่ได้
ไม่มีเลยรึ
แม่นแล้ว ใช้สิ่งนั้นแทงข้าเลย
จะไม่เป็นไรแน่เหรอ
นี่มันมีด
แทงลึกเสียด้วย
ส่งผ้ามาที
- เดี๋ยวข้าดึงออก - ไม่ๆ อย่าดึง
บอกว่าอย่าดึงไง
คุณพระ
ข้าไม่เป็นไร สำหรับคนมีวิชา แค่นี้...
ขโมยบุกเข้ามาในบ้านนายข้า
ข้าได้ยินว่าที่นี่ มีนักพรตชื่อดังอยู่
- อยู่นี่ไง - มีค่าตอบแทนให้ด้วย ท่านจะไปไหม
ใช่สามคนนี้ไหม
ใช่แล้ว
เพราะมีค่าตอบแทน...
พวกมันกำลังหนี
ระฆัง แถวนี้มีวัดไหม
ทางนั้น
หนีอะไรมางั้นรึ
กรรมชั่วต่อให้เล็กน้อยแค่ไหน ก็ย่อมผิด
ไม่ละอายใจบ้างเหรอ
ข้า นักพรตมูรึกผู้เลอเลิศ จะลงทัณฑ์เจ้าแทนสรวงสวรรค์เอง
นี่มันอะไรกัน
เราคือนักพรตคนทรงเจ้าแสนน่าทึ่ง
มูรึกผู้เลอเลิศงั้นรึ เจ้ามันก็แค่ พวกตัวปลอมใช้เวทย์เรียกแมว
สำลี 20 ม้วน
ค่าจ้างต้องเป็นของเรา ถอยไปซะ ไอ้ตัวปลอม
ว่าใครตัวปลอม
อีกอย่างสายงานนี้มันมีกฎอยู่ จะโผล่มาแล้ว...
ใครมาก่อนก็ได้ก่อนไม่ใช่เหรอ ข้า...
มัดตัวเองเข้าด้วยกันซะ
อยากโดนระเบิดแก้วหูก่อนใช่ไหม
พวกเจ้ามาจากไหน
- ยังอีก - ค่าจ้างต้องเป็นของข้า
โดนดีแน่
เจ้าขวา เจ้าซ้าย ออกมา
ทำแบบนี้เหรอ
คิดเหรอว่าเจ้าจะเลียนแบบวิชา ที่เผ่าข้าใช้มาร่วมศตวรรษ...
ค่าจ้างที่จับโจรสามคนได้ คือสำลี 20 ม้วน
เฮ้ย มูรึก มีประกาศล่าตัวมาใหม่
เห็นแล้ว คราวนี้ข้าต้องจับใคร
มีคนที่ค่าหัวแพงๆ ไหม
ไอ้พวกกุ๊ยกระจอก
โอ้โฮ สำลี 50 ม้วน ค่าหัวหญิงที่ปล่อยสายฟ้า
ดาบศักดิ์สิทธิ์ ค่าหัว หา สองพันม้วน
เดี๋ยวก่อน ข้าว่าข้าเคยเห็น...
มูรึก
เป็นอะไรไหม ปวดหัวอีกแล้วเหรอ
ว่าแต่ รูปวาดละเอียดขนาดนี้ แสดงว่ามีคนเคยเห็นมันมาก่อน
ไอ้อึหมาไง
มันติดคุกอยู่ เจ้าก็รู้นี่
ยังไม่ออกมาสินะ
ต้องไปเยี่ยมหาหน่อยแล้ว
มันจะยอมบอกอะไรเจ้าเหรอ เจ้าทำมันติดคุกนะ
ไม่ต้องห่วง ข้ารู้จักเขาดี
ตายจริง ท่านผู้เฒ่า
นี่ลูกชายของเจ้าอึหมาขอรับ ทักทายซะสิ
เขาเอาแต่อ้อนวอน บอกว่าอยากเจอพ่อตัวเองก่อนตาย
นี่ของท่าน เชิญดื่ม
รสชาตินี้ข้าคงปฏิเสธไม่ได้
สดชื่นจริงๆ
เอาไปให้พ่อเจ้าสักถ้วยสิ
เราควรตบแทนท่านยังไงดี
โธ่ถัง
อึหมามันโชคดีจริงๆ จะได้เห็นหน้าลูกก่อนตาย
ฉันมีลูกด้วยเหรอ
ท่านพ่อ มูรึกลูกท่านมาแล้ว
ไอ้มูรึก ไอ้เด็กเวร
แขนข้างที่เจ้าหักยังไม่หายดีเลย
ข้าได้แต่กัดฟัน ก่นด่าเจ้าคืนแล้วคืนเล่า
ดีใจน่าดูเชียว ฟังเสียงดูสิ
ทุกอย่างต้องใช้เวลารักษา จะกัดฟันกรอดไปเพื่ออะไร
อะไรคือดาบศักดิ์สิทธิ์
คิดว่าข้าจะยอมบอกเจ้า แลกกับเหล้ากระจอกเรอะ
ดอกบ๊วยไม่ได้ส่งกลิ่นตามใจใคร
ต่อให้มันใกล้ตายก็ไม่มีวัน
นี่กุญแจคุกท่าน
ลูกชายสุดที่รักของข้า
ตกลงอะไรคือดาบศักดิ์สิทธิ์
เมื่อวันที่ห้าของเดือนสิงหาปีนี้
ชาวประมงคนหนึ่งเจอมีดประหลาด ในแม่น้ำใกล้ๆ เขาหวง
ในนั้นมีอัญมณีอยู่ด้วย
ทีแรกเขาก็ขอให้ช่างตีเหล็ก แงะอัญมณีออกมาให้
แต่ขนาดใช้ค้อนทุบ ก็ยังไม่สะท้าน
คนซุ่มซ่ามที่อยู่ใกล้ๆ โดนมีดปักเข้ากลางอก
แต่กลับลุกขึ้นยืน ได้สบายบรื๋อ
สิ่งนี้ต้องไม่ได้มาจากโลกนี้แน่
แล้วตอนนี้ดาบอยู่ที่ใคร
คือว่า...
ท่านอาจารย์ฮยอนแห่งเขาหวงซื้อมันไป
ตอนนี้เขาเปิดโรงเตี๊ยม ชื่อว่าพยองนัน
ต้องรีบไปแล้ว ลาล่ะ ท่านพ่อ
ระวังตัวด้วย ท่านอาจารย์ฮยอน เป็นนักพรตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหล้า
ข้าก็เป็นนักพรตเหมือนกันแหละ
ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วงนะขอรับ
เจ้าบอกว่าตัวเองเป็นนักพรต แต่ข้าไม่ยักเคยเห็นเจ้าฝึกฝน
การฝึกฝนน่ะมีสองแบบ คือความพากเพียรกับตื่นรู้ทันใด
ข้าเป็นแบบสอง
ข้าเรียกเจ้าออกมารับใช้ข้า ด้วยวิธีการนั้นแแหละ
รับใช้เจ้างั้นรึ คิดอย่างนั้นเหรอ
ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะพัดนั่นต่างหาก
เจ้าใช้มันให้ถูกไม่เป็นด้วยซ้ำ
ในนั้นมีดาบทรงพลังอยู่ แต่เจ้ากลับเอามันออกมาใช้ไม่ได้
ข้าเนี่ยนะทำไม่ได้ คิดงั้นเหรอ
ถ้าข้าเอาออกมาได้ เจ้าไม่รอดแน่
เอาเลยไหม นี่แน่ะ
ในที่สุดมันก็จะออกมาได้แล้วเหรอ
เห็นไหม เห็นหรือยัง
หนักล่ะสิ
ไว้คราวหน้าแล้วกัน ตรงนี้คนเยอะเกินไป
ไม่ต้องใจเสียไป เดี๋ยวก็ทำได้
ตอนอายุ 60 เขาไม่เรียกเดี๋ยวนะ
กลับเข้าไปอยู่ในพัดเลยไป
- มีมนุษยธรรมหน่อยสิ - มนุษย์บ้าบออะไร
อารมณ์ร้อนเหลือเกิน ดื่มอะไรซะสิ
ขอสาโทหน่อย
ขอบอกเลย เจ้าขวามันปากดีกว่าสมอง
ป้า โรงเตี๊ยมพยองนันอยู่ไหนขอรับ
แถวๆ หัวมุนนั้นเจ้าค่ะ
เฮ้ย เจ้าขวา
เสื้อผ้าบุรุษผู้นั้นพิลึกดีแท้
จริงด้วย
(โรงเตี๊ยมพยองนัน)
ขอโชคหน่อยเถิด
เสร็จข้า
ข้าขอถามอะไรหน่อย
ข้าได้ยินมาว่าท่านอาจารย์ฮยอน จากเขาหวงอยู่ที่นี่ จริงไหม
สนใจขายพัดนั่นไหม
นี่ของล้ำค่า ไม่ขายหรอก
หัวเราะอะไรไม่ทราบ
เจ้าบอกว่ามันล้ำค่า มันเป็นของเจ้าจริงๆ หรือถูกขโมยมา
โชคชะตาช่างน่าฉงน
คิดว่าข้าเป็นโจรรึ ตาแก่เงอะงะ
ไม่รู้หรือไงว่าท่านเป็นใคร เคารพกันหน่อย
ท่านอาจารย์ฮยอน
ออกแรงอีกที ใช้จิตสั่งการ
จงเชื่อว่าไม่มีสิ่งใดกดเจ้าอยู่
ไร้สาระ รู้เหรอข้าเป็นใคร
ข้าจะไปรู้จัก คนธรรมดาอย่างเจ้าได้ยังไง
ตั้งแต่นี้ไป อย่าแส่มายุ่งเรื่องสำคัญอีก
เชิญดื่มกันต่อเลย
เจ้าขวา เจ้าซ้าย
- อ้าวเฮ้ย - โธ่ถัง
- แขกมาถึงหรือยัง - ขอรับ นั่นเขา
ดึงข้าขึ้นที
"ฆาตกร" ไร้ชื่อ
เจ้าบอกว่าเจ้ารู้สิ่งนี้มีไว้ทำอะไร
แน่นอน
รู้ได้ยังไงกัน
ก็มันเป็นของพวกเรา
- พวกเรา - อื้อ
"พวกเรา" นี่หมายถึงใคร
เขาไปไหนแล้ว
ท่านอาจารย์ฮยอนล่ะ ข้างบนใช่ไหม รู้แล้วสินะว่าเขาเป็นใคร
ข้าจะไปรู้จักตาเฒ่านั่นได้ยังไง
อะไรน่ะ อึหมานี่นา
อึหมา
ข้าก็นึกว่าได้กลิ่นเหม็นเฉยๆ
แย่แล้ว เขารู้ว่าดาบศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่นี่
ปรัชญาปารมิตา
ท่านอาจารย์ฮยอน
ไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ
อย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้
อย่ามายุ่งงั้นเหรอ หมายความว่า...
(ฆาตกร)
มูรึก อึหมาชิ่งหนีไปกับดาบแล้ว
กินข้าวเที่ยงช้าสินะ
มูรึก ไอ้เด็กเวร
- ไม่เป็นไรนะ - ข้าไม่เป็นไร
เพราะอะไร เพราะเจ้าขโมยดาบมาใช่ไหม
ไม่ใช่อย่างนั้น
อะไร มันอยู่ไหน
สัตว์ประหลาด มันมาแล้ว
รีบหนีไปซะ
- มูรึกอยู่ไหน - นายท่าน
มูรึก
- เขาไปทางไหน - นี่ๆ
นายท่าน
มูรึก
ฟื้นสิ
มันไปไหนแล้ว หายวับไปแบบนั้นได้ยังไงกัน
หายวับอะไรล่ะ เจ้าอยู่ตรงนี้มาหลายชั่วโมงแล้ว
อึหมาก็หนีไปได้ เป็นอะไรไหมขอรับ
เหมือนหลังข้าจะหัก
ว่าแต่ทำไมข้าถึงเจ็บแก้ม มีคนตบข้าเหรอ เจ้าขวา
ข้าเนี่ยนะ ไม่ใช่ ข้าจะตบเจ้าทำไม
มีอะไรอยู่ตรงนั้นด้วย
- อะไร - ตรงไหน
มันคืออะไร หินเหรอ
หินอะไรส่องแสงเรืองรอง
มันปรากฏเพราะข้าเป็นนักพรตหรือเปล่า
เหมือนที่แม่น้ำตื่นเพราะแล้ง
- มันส่งเสียงด้วย - มีคนอยู่ตรงนั้น
ใครน่ะ
เราเรียกคุณพ่อเข้ามา เพราะลูกสาวคุณมีปัญหาค่ะ
(ปี 2022)
ช่วงนี้แกชอบไป แจ้งความกับตำรวจเรื่องคุณ
แกบอกว่าคุณขโมยแกมาตั้งแต่แกยังเด็ก
บอกว่าแกความจำดี เพราะคุณทำการทดลองกับสมองแก
เปิดวิดีโอสิ
ตำรวจส่งนี่มาให้เราค่ะ
ทำไมพ่อหนูทำการทดลอง กับสมองหนู เขาเป็นหมอเหรอ
เปล่าค่ะ อันที่จริง เขาไม่ใช่พ่อหนู
เขาเป็นหุ่นยนต์ พวกไซบอร์กน่ะค่ะ
เรื่องใหญ่นะนั่น รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
ถามได้ดีค่ะ
เมื่อคืนหนูถ่ายวิดีโอมา
แต่บางครั้งหนูคิดว่าน่าจะเป็น สายฟ้าที่ปลอมเป็นพ่อหนู
ใครคือสายฟ้าจ๊ะ
รถที่พ่อหนูขับค่ะ เขาแปลงกายเป็นพ่อหนูได้
หนูเห็นตอนเด็กๆ
เขาลบมันออกไปแล้ว
หนูสะเพร่าเองแหละ
ถ้ามีหลักฐานเพิ่มเติม หนูจะมาใหม่
แล้วตำรวจก็บอกว่าแกกระโดด ลงมาจากชั้นสาม คิดว่ายังไงคะ
ลบวิดีโอที่ครูใหญ่ดูทิ้งซะ
ลบเรียบร้อยแล้ว
ระวังผู้หญิง ที่สะกดรอยตามด้วย
ใคร
ที่ใส่เสื้อเหลือง
สวัสดีค่ะ คุณคือพ่อของอีอันใช่ไหม
- ฉันเป็นป้าของมินซอนค่ะ - ครับ
มินซอนกับอีอันซี้กันมาก ขาดกันไม่ได้เลย
เพื่อนกันตลอดไปแน่เลย
ครับ
กาแฟไหมคะ
ฉันเคยเห็นคุณไกลๆ เลยอยากมาทักทายน่ะ
คุณอายุเท่าไรเหรอ เราน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันนะ
พ่อเธอหล่อชะมัด
ก็หล่อแหละ
เพราะหน้าตาไม่เหมือนฉันไง
แต่ป้าเธอคงทำไม่สำเร็จหรอก
ไม่เป็นไรน่า ดูนางสิ สายตื๊อตัวจริง
ป้าคะ
ไงจ๊ะ มินซอน
หนูคืออีอันสินะ น่ารักน่าชัง
เหมือนพ่อไม่มีผิด
นี่เบอร์เกอร์โฮมเมด เอาไว้กินกับอีอันนะคะ
อร่อยจนคุณนึกไม่ถึงแน่ ลาล่ะค่ะ
- ไปกันเถอะ - อื้อ
มีอะไร
ครูใหญ่ว่าไงบ้าง
พ่อไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าหนูแชทคุยอะไรกับเพื่อน
ไม่สงสัย
อ๋อค่ะ
ขอบคุณนะ สายฟ้า
- คุยกับใครน่ะ - กับเขาไง
รถพูดไม่ได้นะ
หนูเคยคุยกับเขาแน่ๆ ตอนหนูยังเด็ก
ในที่สุดก็มีรูปคู่กับพ่อ
แอบคุยกับแกลับหลังฉันเหรอ
ไม่เค้ยไม่เคย
ตอนแกยังเด็กน่ะใช่
แกจำได้ยังไงกัน
ว่าแต่ทำไมฉันถึงชื่อสายฟ้า
เฮ้ยๆ
- ไม่แน่ใจว่าฉันชอบไหม - เงียบเลย
ทำไมเธอตั้งชื่อฉันแบบนั้น
อ่านข้อความใหม่ซิ
กำลังจะมีการขนส่งนักโทษครั้งที่ 19 มีนักโทษ 107 ราย
อีก 18 ชั่วโมงเรือขนส่งจะมาถึงโลก
ขนส่งนักโทษงั้นเหรอ มันคืออะไร
ตำแหน่งล่ะ
ยังไม่รู้แน่ชัด
ค้นหาสถานที่ที่ร่างจองจำ ทั้ง 107 จะไปรวมตัว
อีก 18 ชั่วโมง งั้นก็พรุ่งนี้สิ
ทุกคืนตอนสามทุ่ม ไฟจะดับและพ่อก็จะหายไป
ดับแล้ว
สายฟ้า
เมินกันเหรอ ช่างเถอะ
เสียงที่อัดไว้โอเคไหมนะ
อะไรเนี่ย
อย่านะ
อย่า เดี๋ยวเจ็บตัว
สายฟ้า นี่แหละที่ฉันเคยเห็นตอนเด็กๆ
ว่าแต่ทำไมฉันถึงชื่อว่าสายฟ้า
ไม่ชอบเหรอ
เริ่มชอบแล้วแฮะ
นายเป็นตัวอะไร มาจากไหน
จะเรียกฉันว่าโปรแกรมก็ได้
ฉันวิเคราะห์ข้อมูล และแปลงกายเป็นอะไรก็ได้
เป็นอะไรดีนะ
พ่อล่ะ
พ่อ
ไม่จริง โฮโลแกรมใช่ไหมเนี่ย
ของจริง สัมผัสได้
ส่วนที่ที่ฉันจากมา...
นี่ไง
มาจากที่นั่นจริงๆ เหรอ
นายกับพ่อเป็นเอเลี่ยนใช่ไหม
พวกเราก็มองว่าเธอเป็นเอเลี่ยน
งั้นนายก็เป็นเบ๊พ่อฉันน่ะสิ
ไม่ใช่เบ๊
เราเท่าเทียมกัน เขาเป็นหุ่นไว้บู๊ ส่วนฉันเป็นสายรักสงบ
บ้านนายอยู่ไกลไหม
จะใกล้หรือไกลมันก็ไม่ต่าง
ไอน์สไตน์
หือ
อะไรเนี่ย โตขึ้นเยอะเลยนะเรา
ฉันตั้งชื่อให้เธอเองแหละ
จริงเหรอ นายนี่เอง ที่เติมตู้เย็นในบ้านเราทุกวัน
อื้อ พักนี้เธอกินปลาแห้งเยอะมาก
- ใช่ๆ เสพติดน่ะ - เสพติด
ว่าแต่นักโทษจะถูกส่งตัวไปที่ไหนเหรอ
เพิ่งได้ข้อความแจ้งมา ว่าที่โรงพยาบาลจีซาน
ฉุกเฉิน ข้อมูลการขนส่ง รั่วไหลไปถึงมนุษย์
คนทรยศ
ฉันเปล่าทรยศนะ แค่บังเอิญได้ยิน
พ่อกำลังมา รีบออกไปเร็ว
เดี๋ยวก่อน แล้วฉันมาจากไหน
ไว้คราวหน้าฉันจะบอก รีบไปซะ
บอกมาเลย ฉันมาจากไหน
จากอดีต 642 ปีก่อน
แล้วก็ลืมเรื่อง โรงพยาบาลจีซานไปซะ จงลืม
ส่งสัญญาณฉุกเฉินทำไม
มีข้อความใหม่เข้ามา
ยานขนส่งจะลงจอดห่างจากโรงพยาบาล จีซานไปทางทิศตะวันออก 8.2 กม.
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรค่ะ
ถ่ายอะไรอยู่เหรอ
ก็ถ่ายผู้คนไปเรื่อยแหละค่ะ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้น
กังวลเกินไปแล้ว คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
ตอนนี้มันยังไม่เกิด หนูคงตอบไม่ได้
เดี๋ยวนะ
ถ้าสิ่งที่เธอกังวลเกิดขึ้น โทรหาลุงเลย ลุงเป็นตำรวจ
ตามนั้นค่ะ
ดูเมฆนั่นสิ ส๊วยสวย
ดูสิ
ยานขนส่งมาถึงแล้ว
เตรียมพร้อม ถ่ายโอนนักโทษเข้าร่างมนุษย์
อะไรวะเนี่ย
เห
ก็มาดิ
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
ฉันเข้าไปทำอะไรในนั้น
(โรงเตี๊ยมพยองนัน)
โธ่ ท่านอาจารย์ฮยอน
สหายเก่าของเราตายเสียแล้ว หลังจากที่บอกว่าจะส่งดาบให้เรา
อย่าร้องไห้เลย เมฆสีคราม
เขาบอกว่าจะไปพบบุรุษ ที่รู้แหล่งกำเนิดของดาบนั่น
- หมอนั่นแหละที่ผิด - ถูกต้อง หิมะสีนิล
ฝีมือนักพรตคนไหน
ไม่ใช่ฝีมือนักพรตหรอก
มีบางอย่างทิ่มแทงร่าง ท่านอาจารย์ฮยอนและทะลุประตูมาได้
ศรลมงั้นเหรอ
รสชาติไม่เหมือนนะ
หนวดหรือเปล่า
สัตว์ประหลาดเหรอ
ที่นี่มีสัตว์ประหลาดรึ
ประหลาดแท้ วิหารลับก็เรียกหาเราเช่นกัน
จำข่าวลือนั้นได้ไหม ที่ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ในวิหารลับ
- วิหารรับเรียกหาเรา - เช่นนั้นก็ไปกันเถิด
- ผู้วิเศษแห่งยอดเขาคู่ใช่ไหม - ถูกต้อง
คู่ผัวเมียปรมาจารย์
เราไม่ได้เป็นผัวเมียกัน
ว่ากันว่าฆาตกรมันอยู่ที่นี่มาสิบปี ตัวอันตราย...
จะเข้าไปจริงเหรอ
อื้อ
ไม่กลัวหรือไง
ดาบศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่โรงเตี๊ยม พยองนัน เอามันมาให้ข้า จาจัง
จาจัง เจ้าอาวาสวิหารลับนี่ แปลว่าเป็นฝีมือวิหารลับเหรอ
ทำไมเขาถึงอยากได้ดาบนั่น
มีรูปวาดแปลกๆ อยู่ด้วย
คือว่า...
เราเคยเห็นที่ริมแม่น้ำนี่
คนที่อยู่ที่นี่สติไม่ดีแน่ๆ
ไปเห็นอะไรแบบนี้มาจากไหน
(วิหารลับ)
หูหนวกหรือไง เคาะเป็นชาติแล้ว
จาจังอยู่หรือเปล่า
บอกเขาว่าผู้วิเศษแห่งยอดเขาคู่มา
เริ่มมีข่าวลือเรื่องสัตว์ประหลาด ตอนจาจังมาที่นี่เมื่อสิบปีก่อน
จาจังคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่
มาตรวจดูคลังสินค้าของเขา ไปพร้อมๆ กับขายของของเรากันเถอะ
ผู้วิเศษหิมะสีนิลและเมฆสีคราม มาถึงแล้วขอรับ
ยินดีที่ได้พบ ท่านจาจัง
ขนาดสวมหน้ากาก บารมีก็ยังแผ่ไพศาล
หิมะสีนิลและเมฆสีคราม ผู้เลื่องชื่อนี่เอง
ขอบคุณที่แวะมาขอรับ
ท่านสั่งสินค้าจากเราทั้งที จะปฏิเสธได้อย่างไร เริ่มเลยเถิด
สิ่งนี้ทำให้ผลิตภัณฑ์ที่เราคิดค้น กลายเป็นของเล่นเด็ก
ไม่ใช่เครื่องรางธรรมดา มันสามารถคัดลอกตัวข้าได้ เช่นนี้
ถ้าไม่ชอบอันนั้น เรามีอันอื่นอีก
เหมือนยันต์สั่งให้หยุดนิ่ง
ซื้อหนึ่งอัน แถมอีก 20
ขอรับ
นี่คือกระจกวิเศษหล่อสัมฤทธิ์
ยันต์กระดาษนั่นเทียบไม่ติด
กระจกสุดพิศวง สะท้อนตัวตนที่แท้จริงของผู้ส่อง
ยามข้าจ้องมองเข้าไป ในจิตวิญญาณตัวเอง
เลิศเลอและงดงามเหลือเกิน
ลองส่องท่านดูบ้างดีไหม
ใบหน้าไม่ใช่สิ่งสำคัญในวิหารลับ
ถูกต้องขอรับ
แต่กระจกนี้มีคุณสมบัติอื่นอีก
ทำของเล็กขยายกลายเป็นใหญ่ได้
หากจอกเล็กเกินไป ก็เปลี่ยนให้เป็นชามซะ
หากใส่กำปั้นเข้าไปจะเป็นอย่างไร
ขอประทานอภัย พระพุทธเจ้าข้า
ถ้าข้าใส่มือเข้าไป อาคารได้ถล่มแน่
พอเถิดเจ้าค่ะ
น่าทึ่งจริงๆ ที่มนุษย์สามารถ สรรค์สร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้
พวกเขาถึงเรียกเรา ว่าผู้วิเศษไงเจ้าคะ
กระจกนี้ทำจากทองแดงชาวซิทอายุพันปี
ฉลุและเกลาอย่างดีมานานกว่า 15 ปี
ต้องขัดถึงสามปีกว่าจะเงาวับได้
ล้ำค่าเป็นที่สุด
- แต่หากมีคนอยากลองใช้ล่ะ หิมะสีนิล - แลกกับเหรียญเงิน 70 เหรียญ
ถูกกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
ดื่มชากันก่อนเถิด
หากท่านไม่ถูกใจมันตั้งแต่แรกเห็น เราคงขายให้ไม่ได้
ขอบคุณที่เสนอ แต่เราต้องลาแล้ว
ดาบศักดิ์สิทธิ์หายไปอยู่เรื่อย พวกเราตั้งใจจะตามหามัน
พวกท่านรู้หรือว่าดาบอยู่ที่ใด
แม่นแล้ว อยู่ที่ตำหนักของท่านชเว
วันนี้ลูกสาวเขาเข้าพิธีสมรส อึหมาขายดาบให้พวกเขาไป
อยากให้พวกเราช่วยท่านไหม
คงไม่เหงาแล้วงานนี้
กล้าดียังไงมาขวางทางข้า
- เจ้าบ่าวเครางามแท้ - อื้อ
เคราช่วยเพิ่มความเก๋ แต่เคราข้าไม่ยอมขึ้นเลย
พูดอะไรของเจ้า
อะไร ลงมาได้แล้ว
ขอข้ายืมเครานั่นหน่อย
- เคราข้าหรือ - อื้อ
มานั่นแล้ว เจ้าบ่าวมาแล้ว
เขามาถึงแล้วขอรับ บรรเลงเพลงเลย
เริ่มงานสมรสได้
เจ้าบ่าวเข้ามาเลยขอรับ
หล่อเหลาอย่าบอกใคร
ทำความเคารพ
- มันอยู่ในกล่องนั้นเหรอ - คิดว่านะ
เชิญบ่าวสาวทักทายและดื่ม
ใจถึงไม่ใช่หยอก
ต้องถอดอะไรก่อนนะ
อย่างแรก...
งดงามยิ่งนัก
ว่าแต่เราเคยพบกันมาก่อนไหม
ไม่น่าเจ้าค่ะ
งั้นที่ต้องถอดอย่างแรก...
นี่อะไร
อย่าว่อกแว่ก เพราะสิ่งของเล็กๆ น้อยสิเจ้าคะ
อุ่นเครื่องด้วยเหล้าก่อน
นั่นสิ ดื่มกันเถอะ
เมี้ยว
นายท่านกำลังมีความสุข จะไปกวนเขาทำไม
เขามาเพื่อทำงานนะ
ไม่ใช่เวลา มาเกี้ยวพาราสีกับหญิงบริสุทธิ์
ที่นี่มีปลาด้วย
ปลากะพงใช่ไหม ของล้ำค่า...
กินนี่ก่อนสิ
หัวปลากะพงอร่อยสุดๆ โดยเฉพาะช่วงฤดูใบไม้ร่วง
ใช่จริงด้วย
เมี้ยว
ข้าขอไปห้องน้ำก่อน
ไม่อยากจะว่าเจ้าสาวของข้า คือหญิงสาวอย่างเจ้า
น่ารักชะมัด
กวนข้าทำไมเนี่ย รีบร้อนมันจะผิดผีนะ
นายท่าน ของขวัญแต่งงาน อยู่ที่ห้องเก็บบูชาของตระกูลขอรับ
- รู้แล้วๆ - ดื่มมาเหรอ
จอกเดียวเอง
ข้าเป็นอะไร
พวกเราคือผู้วิเศษแห่งยอดเขาคู่
ตั้งแต่นี้ไป ห้ามใครออกไปเด็ดขาด
งานฉลองจบแล้วขอรับ
ถอยไปให้หมด
คนของจาจังจะยิงปราการไฟ จงอย่าข้ามเข้าไป
ถ้าพวกเจ้าไม่อยากตาย
หยุดพวกเขาเดี๋ยวนี้
กล้าดียังไง
นักพรตกระจอกอย่างเจ้า กล้าดียังไงถึงมาเข้ามาก่อเรื่อง
นี่มันวันแต่งงาน ข้าจะฆ่าพวกเจ้า...
- นายท่านชเว - ขอรับ
นายท่านชเว
ส่งดาบศักดิ์สิทธิ์มา
นายท่านชเว ส่งดาบศักดิ์สิทธิ์มา
ได้เลยขอรับ
เจ้าสาวมาทำอะไรในนี้
ใครทำกับลูกข้าเช่นนี้
อีบ้าที่ไหนไม่รู้เอาข้ามามัดไว้
อีบ้าเหรอ งั้นใครอยู่ในห้องหอล่ะ
ข้าดื่มหนักเกินไป
เอาดาบศักดิ์สิทธิ์ในหีบลับของข้ามา
ขอรับ
เจ้าเป็นใคร เจ้าสาวตัวปลอมเหรอ
เจ้าเองก็ไม่เหมือนเจ้าบ่าวตัวจริง
ไม่มีทาง เจ้า...
เจ้าใส่อะไรลงไปในเหล้างั้นรึ
อื้อ
"อื้อ" เหรอ
ไม่ตายหรอก ไม่ต้องห่วง
ยาต้านพิษ เจ้ามียาต้านพิษไหม
- ไม่มีหรอก - ไม่มีเหรอ
หลับสักงีบเดี๋ยวก็ดีขึ้น
ข้าจะไปล่อพวกนั้น จะให้พวกเขาขโมยของของข้าไปไม่ได้
เธอทำได้ ลุยเลย
เสียสติไปแล้วสินะ
ข้าอาจจะไม่ใช่เจ้าสาวตัวจริงของเจ้า แต่ข้าจะจดจำมันไว้
ถอยไปขอรับ
แม่หนูร้ายกาจนั่นยิงสายฟ้า
ใช้ม่านกันเถอะ
ให้พวกเขาไป
- ส่งมานี่ - ขอรับ
อย่าขยับ
คิดเหรอว่าเจ้าจะเอาไปได้
ข้าโดนคมดาบ
ข้าก็ด้วย
เสร็จข้า
- เอานางไปใส่เกี้ยว - ขอรับ
มูรึก
หายไปแล้ว เราล้มเหลว
นวดแขนเขาเร็ว
ถ้าไม่มีเราเจ้าจะเป็นยังไงเนี่ย
อยู่ในนั้นหรือเปล่า เจ้าบ่าว
ซ่อนเร็ว
เก็บของดำๆ นั่นมาด้วย
ของดำๆ นี่น่ะเหรอ มันคืออะไร
อีอัน ทำไมไม่ไปโรงเรียน
ฉันหนีออกจากบ้านมา ขอค้างที่นี่ได้ไหม
โอ้มายก็อด เกิดขึ้นที่โรงพยาบาลจริงดิ
- เธอถ่ายเองเลยเหรอ - อื้อ
ที่เจาะเข้าไปในหัวคนคืออะไร พ่อเธอควบคุมมันเหรอ
- ป้า - หือ
ไม่ได้แอบฟังนะ แค่เดินผ่านมา
เดินผ่านเฉยๆ
ถึงบ้านมินซอนแล้ว
ฉันไม่รู้วิธีคุยกับมนุษย์
นายไปแทนที
ฉันเหรอ ไปเวอร์ชั่นไหนล่ะ
ฉันๆ ฉันอยากโน้มน้าวใจมนุษย์
เคยคุยกับมนุษย์เหรอ ไม่เคยล่ะสิ
ก็นายไม่ยอมอะ
ฉันรู้เรื่องมนุษย์ดี ฉันไปเอง
ช้าก่อน
โรแมนติกเหรอนายน่ะ เคยคุยกับผู้หญิงไหมเหอะ
สิ่งสำคัญของการสนทนานั้นเรียบง่าย ตั้งใจฟังและใช้โอกาสทีเผลอ
- เคยทำไหม - ไม่เคย
งั้นไปกันให้หมดเลยไหม
ไม่เอา คนเดียวพอ
- นายน่ะ - โอเค
ขอแบบกระชับๆ พาอีอันกลับมา
กระชับ รับทราบ
ไปเลยไหม ไปเล่นเธอทีเผลอ
สวัสดีค่ะ
ผมรู้ทุกอย่างแหละ
ว่าอีอันอยู่นี่น่ะเหรอ
ครับ เรื่องนั้นแหละ
- แล้วก็รู้ด้วยคุณชอบผม - คะ
ครับ
ฉันว่าจะโทรหาคุณอยู่พอดี ฉันโทรหาได้ใช่ไหม
มือถือมีไว้โทรหาอยู่แล้วนี่ครับ
ให้ฉันเรียกอีอันลงมาไหม
เราเข้าใจกันได้ดีแฮะ คุณชื่ออะไรนะ
มินเกเลี่ยนค่ะ
มินอะไรนะ
ฉันรู้ค่ะ ผู้หญิงชื่อนี้มันแปลกๆ
ตอนเด็กๆ ได้ฉายามาเพียบเลย เกลิก เอเลี่ยน...
มินซอน
คุณมินเกเลี่ยน
ฟังผมนะ
คุณโชคดีแล้วที่ไม่ได้เป็นเอเลี่ยน
ขอบคุณค่ะ
ไปกันเถอะ
ที่เจาะเข้าไปในตัวคนอื่น ที่โรงพยาบาลนั่นมันอะไร
มันคืออะไร
ถึงเวลาโดนเฉ่ง
ยังไม่รู้จักมนุษย์อีกเหรอ ยิ่งปกปิดพวกเขายิ่งอยากรู้
นั่งสิ อีอัน
เราจะตอบแค่สามคำถาม โอเค้ ลุย
เอาอะไรใส่เข้าไปในตัวคน
เราจับนักโทษมาขังที่โลกเป็นชาติแล้ว
- ใช่ไหม - เฮ้ย
ใจเย็นๆ ก็เหมือนกับที่นี่แหละ
เกิดสงคราม ประชากรลดลง
ทุกคนต้องการความสงบสุจ และเราไม่ได้ฆ่าอาชญากร
แต่ก็เกิดปัญหาจนได้
สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ปราฏตัว
สิ่งกลายพันธุ์อันตราย ที่ชอบฆ่าฟันมากกว่าความสงบ
แล้วยังไงต่อ
เราเลยต้องมีคุก
ในที่สุดแสนห่างไกล แคบและปลอดภัย
ที่เป็นคุกของความทรงจำด้วย
สมองมนุษย์
เราขังพวกมันไว้ในนั้น เมื่อมนุษย์ตาย พวกมันก็จะหายไป
นั่นแหละบทลงโทษ
แต่มนุษย์ไม่ได้ตกลง จะให้มีอะไรเข้ามาอยู่ด้วยสักหน่อย
แล้วเธอตกลงจะมาเกิดเหรอ
ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ควรทำกับมนุษย์แบบนี้
อย่ามาดูถูกเรา
ฉลาดขึ้นเยอะเลยนะเรา อีอัน เพราะฉันแท้ๆ
เงียบปากซะ
คำถามต่อไป
นักโทษแหกคุกได้ไหม
ถึงจะหนีก็อยู่รอดได้ไม่นาน สภาพแวดล้อมมันต่างน่ะ
แค่ห้านาทีก็ต้องกลับเข้าไปแล้ว
ถ้าพวกมันหนี ฉันก็จับมาขังใหม่
ไว้ที่ไหน
ที่นี่ไง
ที่บ้านเรามีมันอยู่งั้นเหรอ
ถ้ามันหนีออกมา มันจะฆ่าคนไหม
ฉันถึงต้องป้องกันเรื่องนั้นไง
งั้นพ่อก็มาเพื่อพิทักษ์มนุษย์สินะ
ฉันคือการ์ดที่ควบคุมดูแลนักโทษ
เรื่องของมนุษย์ฉันไม่สน
เลิกถามได้แล้ว
งั้นทำไมเราถึงมาอยู่ด้วยกัน
เลิกถามได้แล้ว
สายฟ้า ฉันขอนอนที่นี่ได้ไหม
ขอบใจจ้ะ
อยู่ที่โลกมานานแค่ไหนแล้ว ไม่เหงาเหรอ
ทำไมถึงรับฉันมาเลี้ยงล่ะ
ถ้าเราไม่ทำแบบนั้น เธอคงตายไปแล้ว
- ฝันดีนะ อีอัน - ฝันดี สายฟ้า
ผู้ต้องสงสัยกำลังมา ทุกคนเตรียมพร้อม
มันหนีไปแล้ว
หยุดอยู่ตรงนั้น
รู้นะว่านัดแรกเป็นกระสุนหลอก
เสียดายชะมัด
อย่ายิงนะ
- โชคดีครับ - ขอบคุณครับ
- สายสืบมุน - ครับ
ฉันบอกนายว่ายังไงเรื่องใช้ปืน
ไว้โชว์เฉยๆ ให้ยืนไม่ใช่ให้ยิง
นี่ ถ้าต้องยิงก็อย่าให้พลาดสิ
สายสืบประสาอะไรขี้ป๊อด
พอเถอะ ขอโทษครับ
สรุปว่ายาที่เหลืออยู่ไหน
ซ่อนไว้ในจักรยานบนชั้นสอง
จักรยานบนชั้นสองเหรอ
ไหวพริบดีนะเนี่ย
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย
ลงไปดู
เป็นอะไรไหม
ได้รับข้อความด่วน
"อันตราย ยานกำลัง มุ่งหน้าไปที่โลก"
"อันตราย"
มีอะไรกำลังตรงมาที่โลกงั้นเหรอ
ทำอะไรของนาย
เป็นอะไรไป
มีบางอย่างควบคุมฉันอยู่ มันเจาะระบบฉัน
ใครเจาะระบบนาย
มันตรวจสอบแฟ้มนักโทษ ตามหารายนึงจากโรงพยาบาลจีซาน
มันเจอเขาแล้ว
มนุษย์หนึ่งคน ชื่อว่ามุนโดซอก
กล้องวงจรปิดจับภาพสายสืบมุนได้ บนอาวุธก็มีลายนิ้วมือเขา
ไม่รับสายครับ
(สายสืบอี)
อะไรน่ะ
อีอัน ลงไป
ไม่เอา
หนูอยากเห็นว่าพ่อกับสายฟ้าทำอะไร
ลงไป
ไม่ลง หนูก็เป็นคนในครอบครัวนะ
ข้อความด่วน
ยานกำลังใกล้เข้ามา
- งั้นก็เกาะไว้ให้แน่น - มันได้ตำแหน่งของมุนแล้ว
แกะรอยตำแหน่งของยาน
พ่อ นี่มันอะไรกัน
นั่งลง
มุนโดซอก
อยู่ที่ไหน
ถอยไปซะ คุณตำรวจ
- มุนโดซอกอยู่ไหน - ในลิฟต์ชั้น 21
มีบางอย่างกำลังตรงไปหาไป
มุนโดซอก
ผู้บัญชาการ ถูกขังอยู่ในตัวนาย
แกเป็นตัวอะไร
ผู้บัญชาการครับ ผมมาปลดปล่อยท่าน
โดยใช้พลังงานของการ์ด พร้อมไหม
นักโทษในร่างมุนโดซอกคือใคร
นักโทษหมายเลข 197A มีความผิดฐาน...
เป็นผู้บัญชาการ
"ผู้บังคับบัญชาการ" เหรอ
คนที่ก่อกบฏ และทำลายล้างดาวโลก
หัวหน้านักโทษ
ยานมาที่นี่เพื่อปล่อยตัวเขาเหรอ เป้าหมายของเขาคืออะไร
ตามฉันมาเหรอ
ได้ยินผมไหม ผู้บัญชาการ
พร้อมจะเป็นอิสระหรือยัง
ปรับสภาพแวดล้อมโลก
ปลดปล่อยนักโทษทุกราย
มีแค่ท่านที่จะช่วยพวกเขาได้
ตอนนี้ อีกไม่นาน...
เมื่อกี้มันคืออะไร
คุ้มกันอีอันด้วย สายฟ้า เตรียมตัว
โอเค อีอัน เกาะให้แน่นๆ
มันอยู่ข้างหน้า
ไปจัดการมันกัน เพิ่มพลังงาน
โจมตีสำเร็จ
ไม่หรอก เกราะป้องกันมันหนาเกินไป
เพิ่มพลังงานอีกรอบ
เกราะป้องกันขั้นสูงสุด
ระวังด้วย มันตามเรามา
จุดอ่อนของมันคืออะไร
มีแค่จุดเดียวที่ด้านนอกของมัน เชื่อมกับด้านใน
ตรงหัวใจสีแดง
ยิงเข้าตรงนั้น ระบบมันจะรวน
มันจะเปิดออกเวลามันโจมตี
คนอื่นอาจจะเจ็บตัวได้นะ
ออกจากเมืองกันเถอะ
เตรียมพร้อม
ยิง
หัวใจสีแดงเคลื่อนไหวได้ ฉุกเฉิน
เราโดนยิง คำเตือน เรากำลังตกลงไป
เพิ่มพลังอีกรอบ
ต้องใช้เวลามากกว่านี้
ภารกิจสำเร็จ เชื่อมต่อพลังงานได้แล้ว
ตรวจพบการแหกคุก ผู้บัญชาการรู้ตัวแล้ว
แหกคุกสำเร็จ
ผมจะระเบิดตัวเองกับการ์ดทิ้ง
คำเตือน ระบบชีวิต ของการ์ดถูกทำลาย
อีอัน รออยู่ในรถนะ
พลังงานชีวิตที่ 17 16 14 เข้าข่ายอันตรายอย่างมาก
เริ่มการกู้พลังงานชีวิต
กำลังกู้พลังงานชีวิต 37 38...
ระดับพลังงานฉันลดลง
ไปตามล่าผู้บังคับบัญชา
ไปสืบดูว่ามันต้องการอะไร
โอเค ระหว่างนั้น อย่าเพิ่งทำอะไรนะ
ผู้บัญชาการกำลังควบคุมยาน
ฮาวา
ฮาวาเต็มไปหมด
ฮาวาเหรอ สภาพแวดล้อมจากดาวเราน่ะนะ
ไม่เหมือนกับโลกเลย
ถ้ามันระเบิดล่ะก็สภาพแวดล้อม บนโลกจะเป็นเหมือนดาวเรา
ถ้านักโทษสูดเข้าไป ต้องแหกคุกออกมาได้หมดแน่
มนุษย์ทุกคนจะต้องตาย โลกถึงจุดสิ้นสุด
ฉันต้องหยุดมันให้ได้
เร็วเข้า เข้าถึงพลังงาน และหยุดฮาวา
รู้แล้ว
พลังงานชีวิตนายลดลงอีกแล้ว
ฉันต้องหยุดฮาวาให้ได้
จับผู้บัญชาการให้ได้ ก่อนเขาย้ายเข้าร่างอื่น
- อีอัน เป็นอะไรไหม - เมื่อกี้คืออะไร
หนึ่งในพวกนักโทษ
ผู้บัญชาการหายไปแล้ว
กลับไปขึ้นรถ
ฉุกเฉิน
ฮาวาสองหน่วยหนีไปได้ ฉันจะไปจัดการพวกมันก่อน
ด่วนเลย จะให้มันระเบิดไม่ได้
ระเบิดฮาวา ปลุกนักโทษในย่านนี้
ลืมตาสิ ตื่นขึ้นมา
ทำไมถอดไม่ออกเนี่ย
ฉันเก็บฮาวาคืนมาได้หน่วยนึง
ช่วยประชาชนก่อน
กำลังไป
อีอัน ไปกัน
กลับบ้านไปซะ
สายฟ้า
จะให้พวกมันขโมยฮาวาไปไม่ได้
ไปซะ ฉันจะไปหาผู้บัญชาการ
ผู้คนล้มตาย ฮาวาสีแดงฉานระเบิด
ภาพนั้นติดตาฉันมาตลอดสิบปี
นั่นใครน่ะ
โตขึ้นเยอะเลยนะ
จำไม่ได้เหรอ สิบปีก่อนเรามาที่นี่ด้วยกัน
ต่อให้มีดาบศักดิ์สิทธิ์ แกก็หนีไปจากที่นี่ไม่ได้
ใช่ ถึงต้องใช้ยานไง มันอยู่ที่ไหน
ไม่รู้สิ
รู้สิ เธอรู้
ถึงได้ออกตามหาดาบแบบนี้
ยานอยู่ไหน
จะได้รู้ซะบ้าง ว่าการติดคุกมันเป็นยังไง
หาวิธีให้ตัวเองอยู่รอดในนั้น ได้นานที่สุดไปนะ
นี่แก
ไว้ค่อยคุยกัน ยังเหลือเวลาอีกเยอะ
เราติดอยู่ในอดีต
ถ้าอยากกลับไป เราต้องตามหาผู้บัญชาการ
มีแค่เขาที่ควบคุมพลังงานนั้นได้
ฉันฆ่าอาจารย์ฮยอนไปแล้ว แต่กลับไม่ได้อะไรเลย
ผู้บัญชาการอยู่ในร่างใครกันแน่
วันนั้นมีมนุษย์อยู่สี่คน
นายแทงอาจารย์ฮยอนแต่เขากลับตาย
เมฆสีครามกับหิมะสีนิล สัมผัสพลังงานนั้น...
(อาจารย์ฮยอน, เมฆสีคราม, หิมะสีนิล, อึหมา)
...แต่ผู้บัญชาการก็ยังไม่ปรากฏตัว
เราต้องตามหาคนสุดท้ายนั่น
ไม่ต้องห่วง เธอหูหนวกเป็นใบ้
ทำไมถึงไปอยู่ในร่างคนป่วย
ย้ายไปร่างที่แข็งแรงสิ
ทำแบบนั้นความทรงจำจะหายไป
ฉันไม่อยากถูกจองจำอีกแล้ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม มูรึก
นี่เราจะไปวิหารลับ เพื่อช่วยแม่นางคนนั้นเหรอ
แม่นางอะไร
หมายถึงใคร
ค่าจ้างหาดาบศักดิ์สิทธิ์พุ่งขึ้นมาก
มันคืออะไรกันแน่ ค่าจ้างตั้งสำลี 4,000 ม้วน
ก็นั่นแหละ สิ่งสำคัญคือค่าจ้าง
ดีจังที่ได้เห็นมูรึก คิดอ่านมีเหตุมีผล
โตเป็นหนุ่มแล้วนะเรา
ก็ฉันซะอย่าง
มากันแล้ว
ไปทำงานกันเถอะ
มุฑรุ มุนฑุรุ มหาปา เหรุกะ
ทำไมถึงมาช้า
เจอสิ่งที่เราให้ไปตามหาไหม พวกเขารออยู่ในโถงหลัก
- ขอรับ - ขอรับ
อย่ามัวแต่อืดอาด รีบไป
ขอรับ
- ไปแล้วๆ - ขอรับๆ
ก็บอกว่าโถงหลัก
- ทางนู้น - ขอรับ
ยามาแล้ว
สามหน่อที่ไปทำธุระกลับมาแล้ว
- เจอเห็ดเขากวางแดงไหม - ขอรับ
- เอามานี่ - ส่งของไป
เห็นพิษนั่นต้องเคี้ยวก่อน ถึงเอามาป้ายได้
คนไหนเชี่ยวชาญเรื่องยาพิษ
บุรุษผู้นี้ขอรับ
ขอรับ ข้าเอง
เอาเลย เคี้ยวซะ
อย่าเพิ่งหยุด
เคี้ยวไวๆ ให้มันผสมกับน้ำลาย
แบบนั้นแหละๆ
จดหมายที่ส่งถึงข้าอยู่กับใคร
นี่หรือ
คายใส่นี่
เป็นเห็ดเคี้ยวที่ยอดเยี่ยมที่สุด
"รถเข็นเหล็กปรากฏ ในแม่น้ำใกล้ๆ โรงเตี๊ยมพยองนัน"
ในที่สุดก็เจอแล้ว
ทำไมพลังงานถึงมีปฏิกิริยา
มันเปล่งประกายด้วยตัวเอง
แต่มีแค่สุริยา จันทรา และดาราที่ทำเช่นนั้นได้
ไฟดับไปอีกแล้ว
ว่าแต่ทำไมหญิงสาวปล่อยสายฟ้า ถึงตามหามัน
แต่หนึ่งวันหลังโดนดาบแทง
พวกท่านไม่เห็นเป็นอะไรเลย
เข่าข้าที่เคยปวดอาการดีขึ้น
ข้าก็ด้วย
ค้างคืนที่นี่เพื่อรักษาตัวก่อนเถิด
- นำข้าวพิเศษของเรามาให้พวกเขา - ขอรับ
ทำไมเจ้าสามคนยังไม่ไปอีก
จาจังวางท่าราวกับว่า ตนเป็นเจ้าของดาบ
- เห็นดาบนั่นไหม - เห็น
คืนนี้แอบเข้ากันเถอะ
ของมันแน่อยู่แล้ว
ดาบจะต้องเป็นของเรา
- เจ้า - ขอรับ
นำนี่ไปให้นาง
ที่สวนด้านหลังมีปราการไฟอยู่
ส่งมันเข้าไปทางช่องว่าง
- ห้ามคุยกับนางเด็ดขาด - ขอรับ
- พวกเจ้า - ขอรับ
ไปล้างจานซะ
แล้วสวนด้านหลังอยู่ตรงไหนล่ะ
นกร้องแบบนั้น เพราะอากาศดีหรือเปล่านะ
มาลองดูกัน
นี่น่ะเหรอปราการไฟ
ช่องว่างอยู่ตรงนี้
พวกเขาสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาได้ยังไง
มาจากไฟนี่หรือเปล่า เช่นนั้น...
ไม่ยอมดับแฮะ ให้ตาย...
เฮ้ย
เจ้าเป็นโจรเหรอ
โจรอะไร สามีที่เอาอาหาร มาให้เจ้าต่างหาก
ดอกไม้นี่กินได้ไหม
จะบ้าหรือไง
ดอกไม้เขามีไว้ให้เชยชมทางสายตา
เจ้าวางยาข้าและหนีมาอย่างห้าวหาญ เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่ได้
แล้วเจ้าล่ะมาที่นี่ทำไม มาขโมยดาบศักดิ์สิทธิ์เหรอ
หมายความว่ายังไง บ้านข้าอยู่แถวนี้ต่างหาก
ขโมยสำเร็จไหม
ยังไม่สำเร็จ
แต่ข้าเห็นมันเมื่อครู่ มันเรืองรองอย่างกับเชื้อเชิญให้ขโมย
จริงเหรอ ต่อหน้าเจ้าน่ะนะ
ในโถงหลัก ห่างกันประมาณนี้
ข้าว่าข้าเคยเห็นมันตอนข้ายังเด็ก แต่มันก็แค่ลางๆ
ไม่ต้องเล่าชีวิตตัวเองให้ข้าฟังหรอก ไม่ใช่ผัวเมียกันจริงๆ สักหน่อย
ฟังก่อน
เหมือนความทรงจำที่หายของข้า จะเชื่อมต่อกับดาบนั่นยังไงไม่รู้
เจ้าบอกว่ามันเป็นของเจ้านี่
มันคือมาอะไร มาจากไหน
ถ้าข้าบอก เจ้าจะเข้าใจเหรอ
นี่ ตาหัวขโมย เจ้าเป็นนักพรตนี่ ตั้งใจฝึกวิชาไปเถอะ
อย่าคิดหาเงินจากดาบนั่นเลย
กะแล้วว่าต้องพูดเช่นนี้
สิ่งนี้ก็เกี่ยวข้องกับมันสินะ
มันมาจากที่ใดกัน ทำไมถึงปล่อยสายฟ้าออกมาได้
อย่าเหนี่ยวไก ส่งมาให้ข้า
งั้นก็บอกข้ามาว่าดาบนั่นมาจากไหน
จากอนาคต
อนาคต
ข้าว่าข้าเคยไปอยู่นะ หมู่บ้านที่อีกฝั่งของแม่น้ำ
ไม่ใช่สิ
เจ้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น
ช่วงเวลาที่จะมาถึงใช่ไหม
พูดให้ชัดก็คือจาก 630 ปีข้างหน้า คิดว่ายังไงล่ะ
วันนี้ได้เรียนรู้เยอะเลย
"คิดว่ายังไงล่ะ" งั้นเหรอ แล้วก็นี่อีก พูดไม่ออกเลย
พวกคนโกหกชอบพูดแบบนั้น
- ก็คือตอนนี้มีคนอยู่ที่นั่นเหรอ - อื้อ
จะเป็นไปได้ยังไง
เดี๋ยวๆ ไฟๆ
ส่งปืนข้ามา
ตัวข้าติดไฟแล้ว ร้อนๆ
เสียงเอะอะโวยวายอะไร
งั้นดาบต้องเป็นของข้า
เมื่อกี้คุยกับใคร
ไปกันเถอะ
(บันทึกของอาจารย์ฮยอน)
เด็กนั่นล่ะ
เราวางยาพิษใส่ข้าวนาง ป่านนี้น่าจะตายไปแล้ว
ฝังนางซะ ผู้วิเศษนั่นก็ด้วย
ขอรับ
แล้วก็เอาดาบมาให้ข้า
ขอรับ
เอากินข้าวแสนอร่อย นี่มานานแค่ไหนแล้ว
ร่วมสิบปี
กินกันแล้วก็...
ข้าวอาบยาพิษเหรอ จาจัง ไอ้สารเลว
ฝึกพลังลมปราณก่อนจะขยับตัวไม่ได้
ไปเอายาถอนพิษมา
อาการแข็งเกร็ง...
มาแล้ว
เร็วเข้า
เร่งมือ
เร็วๆ
หยิบขึ้นมา
ดึงขึ้นเลย
เก็บขึ้นมา
ชู่
ข้าวอาบยาพิษ...
ยาถอดพิษ...
ยาถอนพิษเหรอ ยาอะไร
นั่นโลงศพ
เอามาใส่ใคร
ใส่เราไง
นั่นใครกัน
- ข้าวอาบยาพิษ - ยาถอนพิษ
ข้ามอาบยาพิษเหรอ
อื้อ
ข้าวอาบยาพิษ
ข้าเอาข้าวนั่นให้แม่นางคนนั้น
ยาถอนพิษ
เจ้าเด็กเวร
มัยลาฮุม มุหรามุณฑุระ ปัญญาบารมี
ขอโทษนะ สหาย ปัญญาบารมี
นายท่าน
ตามมันไป
ที่สวนด้านหลัง จับมันมา
ร้อน
ไฟไหม้
เร็วเข้า ยาถอนพิษ
ไฟติดผม
ร้อน
เช็ดปากทำไม
ข้าจะปล่อยไปแล้วกัน
เราต้องรู้ให้ได้ ว่าทำไมจาจังถึงวางยาเรา ไปกัน
จับมัน
รอเดี๋ยวนะ
ข้าจะล่อพวกมัน
มูรึก ทางนี้
- อยู่นั่น จับมัน - ไอ้กระจอก
- ว้าก - จับมัน
ข้าต้องกลับไป ไม่นานหรอก
ไม่ได้ มูรึก
แม่หญิงนางนั้นอาจจะตายได้
มูรึก เจ้านั่นแหละจะตาย
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวข้ามา
- ปัญญาบารมี - ไม่นะ
ข้าเอายาถอนพิษมาให้
ข้าขอโทษ
ข้าเอาข้าวอาบยาพิษมาให้เจ้า
ขอโทษจริงๆ
ข้าขอโทษ
เจ้าดีขึ้นแล้ว เจ้าจะไม่เป็นไร
ฝันนาง และโยนมันทิ้งแม่น้ำ
เตรียมเกี้ยวให้พร้อม
ข้าจะกลับไปยังที่ที่ข้าจากมา
ไม่มีข้อมูลแน่ชัดว่า ก๊าซสีแดงคืออะไรและมาจากไหน
ผู้เชี่ยวชาญระบุพื้นที่ปนเปื้อน สภาพแวดล้อมไม่เหมือนโลกแล้ว
บ้างอาจบอกว่าเป็นสภาพแวดล้อม ของดาวเอลี่ยน
พื้นที่ปนเปื้อนหยุดแผ่ขยาย...
มันคืออะไร
จุดกำเนิดแหล่งพลังงานของเรา
ดาบนี้ปลุกนักโทษ
และพาเราข้ามเวลาได้
เวลาไม่ได้เดินเป็นเส้นตรง แต่เกิดขึ้นพร้อมๆ กัน
เราใช้พลังงานนี้พาเธอมาที่นี่
งั้นเราก็กลับไปช่วย คนในอดีตได้ใช่ไหม
ไม่มีประโยชน์หรอก
จักรวาลของพวกเขาจบสิ้นไปแล้ว
อีกอย่างตอนนี้ พลังงานไม่เสถียรอย่างมาก
ไม่เสถียรยังไง
ฉันเห็นอนาคต เป็นชิ้นส่วนกระจัดกระจาย...
ไปช่วยผู้บัญชาการ เอาอาวุธนี่ไป
มีผู้รอดชีวิตแต่พวกเขาลอยอยู่ครับ
พวกเขาลอยคว้างอยู่ในอากาศ
อะไรเนี่ย
อย่าจับมันนะ
ฉันเห็นตัวเองเวอร์ชั่นผู้ใหญ่
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ
ท่านไม่น่าจะอยู่ในร่างนั้นได้นานนะ
ฉันยังย้ายไปร่างอื่นไม่ได้
ไม่งั้นฉันจะลืมว่าตัวเองเป็นใคร
ลืม...
เราเห็นรถพยาบาล เข้าไปในบริเวณปนเปื้อน
ยังไม่ทราบว่าผู้รอดชีวิตเป็นใคร
แต่หลังจากลดการปนเปื้อนแล้ว พวกเขาจะถูกกักตัว
ย้ำ ผู้รอดชีวิต...
นักโทษสองรายหนีไปได้ เพราะฮาวา
พวกมันกำลังตรงมาที่นี่
เราต้องส่งอีอันไปที่อื่น
เราเห็นรถพยาบาล เข้าไปในพื้นที่ปนเปื้อน
สิ่งที่ระเบิดเมื่อกี้ มันเป็นเหมือนไวรัสใช่ไหม
มันฆ่าคนได้
นั่นแค่หน่วยเล็กๆ ยังมีหลงเหลืออีกมาก
ในนั้นเหรอ
ว่าแต่พ่อไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไร
ฉันต้องขนมันกลับไปนอกโลก
แล้วก็พวกนักโทษแหกคุกด้วย
มีเรื่องที่ฉันต้องบอก อีอัน เรื่องแม่
แม่หนูเหรอ
ฉันฆ่าแม่เธอ
ทำไมล่ะ
มีนักโทษอยู่ในร่างนั้น มันแหกคุกออกมา
เราพาเธอมาเพราะเธอจำเป็นต่อเรา
เพราะเธอ เราเลยแฝงตัว ในมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย
แต่ตอนนี้เธอเป็นภาระ
ไปจากที่นี่ซะ
โกหก
หุ่นยนต์ไม่โกหกหรอก
ไปก็ได้
ไอ้หุ่นยนต์บ้า ไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ
งั้นส่งหนูกลับไปในที่ที่หนูจากมา
พลังชีวิตของนายอยู่ที่ เก้าเปอร์เซ็นต์ โอกาสชนะ...
ไม่ต้องบอก ฉันรู้แล้ว
นายพาอีอันไปนะ สายฟ้า
ไปบ้านมินซอนสินะ ได้เลย
ทิ้งโน้ตไว้ว่ายังไงเหรอ
(หนีไปซะ เจ้าโง่)
สายฟ้า ฝากข้อความสุดท้าย
ฉันผิดเองที่เอานักโทษ มาขังในร่างมนุษย์
การ์ดไม่มีวันหนี ต่อให้ต้องตายในหน้าที่ก็ตาม
เขาถูกเขียนโปรแกรมมาแบบนั้น
อะไรคือพลังชีวิต
ชีวิตที่เหลืออยู่น่ะ มันลดลง
ตอนนี้เหลือแปดเปอร์เซ็นต์
โอกาสชนะของเขา มีแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์
กลับไปกันเถอะ สายฟ้า
ไม่ได้
ฉันต้องไปส่งเธอที่จุดหมาย
พ่อต้องการนาย กลับรถเถอะ
เธอช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอก
แต่หัวใจฉันต้องการแบบนั้น
กลับไปหาพ่อกัน
มันหายหัวไปไหน
สัญญาณออกตัวติดอยู่
จะพาเราไปนอกโลกงั้นเหรอ
- หัวใจเหรอ - อื้อ
หัวใจเป็นสิ่งสำคัญสินะ
อะไรเหรอ
โอกาสชนะมีสองเปอร์เซ็นต์
สามเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้สี่แล้ว
ปิดสัญญาณออกตัว
เตรียมการระเบิดฮาวาเสร็จสิ้น
ฉันกำลังไปหา
กลับมาทำไม
จุดอ่อนอย่างเดียวของมัน
หัวใจสีแดงที่เชื่อมต่อ ด้านในกับด้านนอก
จำได้ไหม
คุยกับใครอยู่
ใช้ดาบแทงหัวใจสีแดง แล้วมันจะหยุดทำงาน
ส่งมาให้ฉัน
ได้แล้ว
คิดจะหยุดเราเหรอ
แกคงอยู่บนโลกมานานเกินไปสินะ
ถึงกับเลี้ยงดูมนุษย์เลย
พ่อ
หนีไปด้วยกันเถอะ
กลับมาทำไม
เราล่อมันให้ข้ามเวลา แล้วกลับมาที่นี่กันก็ได้นี่
ข้ามเวลาเหรอ
- สายฟ้า ได้ยินไหม - ได้ยิน
พ่อ
พวกมันมาแล้ว
ไล่ตามไม่ให้เราหยุดฮาวาได้
พ่อ มันอยู่หลังรถ
เรากลับมาก่อนฮาวาระเบิด และหยุดพวกมันได้
ข้ามเวลากันเถอะ
เตรียมตัวเดินทาง ไปกันเลย
นี่ห้องของจาจังเหรอ
นี่เสื้อผ้าของเขาเหรอ
จาจังนับวันด้วย นี่ก็ 3,600 วันแล้ว
นับไปทำไม
รออะไรอยู่งั้นหรือ
เมฆสีคราม หิมะสีนิล ชื่อพวกเรานี่
ท่านอาจารย์ฮยอน อึหมา
ทำไมถึงมีชื่อพวกนี้
มาดูกันว่าจาจังเผาอะไรทิ้ง
"ในปี 1381"
"บันทึกของอาจารย์ฮยอน" งั้นเหรอ นี่มันสิบปีก่อนนี่
"นภาเบิก ยานเหล็กไฟลุกตกลงบนเขาหวง"
อาจารย์ฮยอนได้เห็นภาพนี้
พร้อมๆ กับผู้วิเศษแห่งยอดเขาคู่
นั่นเรานี่
(สิบปีก่อน เขาหวง)
นั่นมันอะไร
ลางไม่ดีเสียแล้ว ไปกันเถิดขอรับ
เจ้ารออยู่ที่นี่นะ
ไปกัน
ท่านอาจารย์ฮยอน เกิดอะไรขึ้น
มันอันตราย อย่าตามมา
นั่นมันแถวบ้านข้า
สายฟ้า
กลับไปกันเถอะ สายฟ้า
เราต้องกลับไปเพื่อหยุดพวกมัน
สายฟ้า
อย่าออกมา
พ่อ
สายฟ้า กลับไป เร็วสิ
กลับไปเร็วเข้า
สายฟ้า
พ่อ
โอกาสชนะ
สิบเปอร์เซ็นต์ สิบห้า สิบเจ็ด
ทำไมมันสูงขึ้นล่ะ
ฉันใกล้จบเห่แล้ว
อีอันจะแก้ไขเรื่องนี้เอง
ร่วมมือกับคนอื่น
ฉันเห็นภาพในอนาคต
ฉันติดแหง็กสินะ
อีอัน กลับมาก่อน ฉันจะเปิดสวิตช์
ต้องย้ายไปร่างใหม่
ต้องหาร่างมนุษย์
เจ้าฟื้นแล้ว
เจ้ามาจากไหน เสื้อผ้าพิลึก
พ่อ
สายฟ้า
พลังงาน จะเสียมันไปไม่ได้
เห็นของที่หน้าตาเหมือนมีดไหม
มีดเหรอ
ของสำคัญรึ
ข้าจะไปหาให้ รออยู่นี่นะ
นั่นใครน่ะ
นั่นมันข้าตอนเด็กนี่
ทำไมข้าถึงไปอยู่ตรงนั้น ฝันไปใช่ไหม
จำได้แล้ว ข้าเจอเด็กหญิงคนนึงริมแม่น้ำ
นางขอให้ข้าตามหามีดให้
แล้วทำไมข้าถึงไม่ตาย
ท่านเคยจับหมอกเหนือแม่น้ำ ในยามอาทิตย์อัสดงได้ไหม
สายฟ้า
ดาบอยู่ไหน
ออกไปกันเถอะ
จงสะลึมสะลือ
ทำไมยังไม่หลับใหลอีก
ร่างกายเจ้าจะปวกเปียก และดวงตาหนักอึ้ง...
- อย่าขยับ - นี่คือยันต์
ซื้อมันตั้งแต่แรก ก็สิ้นเรื่อง เจ้าโง่
นั่นแหละ ขยี้ตาซะ จะได้ตาบอดไปเลย
เอาไปอีกอัน
กระจกสัมฤทธิ์ที่เจ้าน่าจะซื้อไป
และนี่สินค้าใหม่
สุสุรี มหาสุรี สุสุรี สะปาหะ
- สุสุรี มหาสุรี สุสุรี สะปาหะ - สุสุรี มหาสุรี...
- อะไรน่ะ - พัดของท่านอาจารย์ฮยอน
หวังว่ายาถอนพิษจะไม่ขมเกินไปนะ
เจ้ายังไม่ตาย ไม่เป็นไรใช่ไหม
แน่นอน นักพรตซะอย่าง
ทีนี้ข้าจะจัดการเจ้านี่เอง
ระวังด้วย พวกมันเข้าไปในร่างมนุษย์ได้
อย่าเพิ่งยอมแพ้
ไม่มีปัญหา
ข้าจำตอนที่เราพบกัน...
สุรีสุรี มหาสุรี
นังนั่นที่ทำข้าขาเดี้ยง
สมน้ำหน้ายิ่งนัก
รู้สึกดีจริงๆ อารมณ์สำราญเลย
ข้าเป็นอะไรไป
ยินดีกับความเจ็บปวดของผู้อื่น ต้องฝึกฝนอีกมาก
นี่ แม่หนู
นี่ยาที่ข้าใช้กับแผล ที่เจ้ายิงสายฟ้าใส่ข้า
เพราะเหมือนเราจะอยู่ฝั่งเดียวกันน่ะ
คราวก่อนขอโทษนะเจ้าคะ
ก็สมควรอยู่
ข้าหิมะสีนิลแห่งยอดเขาคู่
ฉันอีอันเจ้าค่ะ
ชื่อโหลเสียไม่มี
ปัญญาบารมี
ในที่สุดก็ออกมาแล้ว
นั่นมัน...
สัตว์ประหลาดที่สังหาร ท่านอาจารย์ฮยอนนี่
ข้าจะจัดการมันเอง
ร้อน
โอ๊ย ร้อน
ร้อนโว้ย
ร้อน
ร้อนเหลือเกิน
ท่านหญิง
เขาเรียกดาบนั่นออกมาได้ยังไง
อีอัน
อีอัน ยิงมัน
ยิงสายฟ้าของเจ้าใส่กระจก ยิงเลย
ท่านหญิง
เมฆสีคราม ระวัง
ท่านหญิง
มาเอามันไปสิ
เจ้าซ้าย เจ้าขวา ตามนางไป
โอเค ผ่านมาห้านาทีแล้ว
แกก็มีบางอยางอยู่ในตัวสินะ
ว่ายังไงนะ
สิ่งที่อยู่ในตัวแก...
อะไรอยู่ในตัวข้า
ในตัวแก...
ในนั้น...
มีอะไรในตัวข้า
ไม่มีมีด
- นี่ของเจ้าเหรอ - อือ
- เจ้าชื่ออะไร ข้าชื่อมูรึก - อีอัน
อีอัน อี อัน
อะไร
อาจมีอะไรน่ากลัวโผล่มา
- ข้าจะไปดูเอง - ไม่ได้
ไม่ต้องห่วง ข้าใช้ธนูเก่ง
เจอแล้ว
มนุษย์น่ะ
ในห้องของจาจัง มีชื่อของคน ที่อยู่ที่เขาหวงสี่คน
มีชื่อหนึ่งหายไป
ตอนนั้นมีคนห้าคน
ใครหรือ
จริงด้วย ท่านอาจารย์ฮยอน กับศิษย์ของเขา
เขากลายเป็นปรมาจารย์นักพรตแล้ว ถึงดึงดาบออกจากพัดได้
งั้นเราต้องฆ่าเขาไหม
เรากลับมาก่อนฮาวาระเบิดได้
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ไปข้ามเวลากัน
นั่นอะไร
ฮาวาจะระเบิดในอีก 48 นาที
ผู้บัญชาการจะกลับมา แหกคุกแห่งกาลเวลา
อีกไม่นานหรอก