Α, εδώ είσαι εσύ;
Έμιλυ, υποσχέθηκες...
- Δίνε του. - Μη μιλάς έτσι, Χένρι.
Εσύ φταις. Τον αντιμετωπίζεις σαν ηλίθιο...
...και μετά εκπλήσσεσαι, όταν φέρεται σαν τέτοιος.
Γεια σου, Χένρι.
Δεν θα ξεχάσω τι έκανες για μένα.
Είσαι κακός μαζί του. Έχει δυσκολίες.
Αυτός φταίει.
Είναι ο μόνος που νοιάζεται τόσο για μένα.
Με αγαπάει πολύ.
Σαν αυτό το τσεκ.
- Χένρι! Πώς μιλάς έτσι; - Συγγνώμη.
Αυτό είναι συνταγή;
Ποτέ δεν μου λες έναν γλυκό λόγο.
Με μισείς! Αλλά κι αυτό ακόμη σου είναι μπελάς.
Σου είμαι βάρος επειδή είμαι άρρωστη.
- Πάλι τα ίδια; - Δεν με βγάζεις έξω.
- Δεν έχω χρόνο. - Έχεις χρόνο.
- Ο Ρόμπερτ προσφέρθηκε. - Μα, σε κουράζει τ'αμάξι.
Δεν έχει σημασία. Αρκεί που μ'αγαπάει.
Εννοείς, που αγαπάει τα λεφτά σου.
Ίσως, αλλά εκείνος δεν εύχεται να πεθάνω!
Ναι, εύχεσαι να πεθάνω!
Αν συνεχίσεις έτσι, ίσως.
Έλα ν'ακούσεις. Εύχεται να ήμουν νεκρή.
Πού πας;
Ξέχασε το δώρο της Τζάνετ. Τρέξε πίσω του.
Προυστ! Τα άπαντα! Και τι ωραίο δέσιμο!
Γεια σου, στρατηγέ.
- Ω, ευχαριστώ, Χένρι. - Χαίρομαι που σου άρεσε.
Δείξε μου το δώρο της Έμιλυ.
Δεν είναι ωραίο; Θα με κακομάθετε.
Σου αξίζει ό,τι παίρνεις.
Σπαταλάς την ζωή σου για να με φροντίζεις.
Ενώ θα έπρεπε να παντρευτεί.
Δεν το αξίζω. Πρέπει να πεθάνω. Είμαι βάρος.
Το κορίτσι μας αφήνει.
Όλα θα πάνε καλά.
- Τι κάνει η Έμιλυ; - Κάτι θέλω από σένα.
Θα μας κάνεις μία δωρεά; Θα'ρθεις να φάμε αύριο;
Ευχαρίστως. Αλλά γιατί είναι δωρεά;
Χρειαζόμαστε έναν ειρηνοποιό.
- Τι συμβαίνει; - Γυναίκες;
Όχι. Είναι κάτι άλλο.
Είναι ώρα να ταΐσω τα σκυλιά.
Διαφωνήσαμε για τον αδελφό της έντονα.
Με αποτέλεσμα να χάσουμε κι οι δύο την ψυχραιμία μας.
- Δεν έπρεπε. - Όχι.
- Έχασα την υπομονή μου. - Κι εκείνη την λογική της.
Ναι, αλλιώς θα τα πηγαίναμε πολύ καλά.
Με διαλείμματα.
Μία γυναίκα μετά από 20 χρόνια γάμου...
...δεν θα μοιραζόταν τα γούστα του άντρα της;
Ναι, βέβαια.
Όταν έδειξα στην Έμιλυ έναν μοντέρνο πίνακα...
...είπε ότι ήταν αηδία. Αρραβωνιασμένοι ήμασταν τότε.
Πριν 3 μέρες, της έδειξα πάλι έναν.
Και είπε το ίδιο.
Αυτό λέγεται "πνευματική συντροφικότητα".
Τουλάχιστον εσύ με καταλαβαίνεις.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα μοντέρνο πίνακα.
Τι;
Δεν θυμάσαι μία νεαρή που είχε έρθει απ'την Ινδία;
Ναι, μια όμορφη κοπέλα.
Αυτό δεν έχει σημασία.
Ήταν μία αδαής νεαρή.
Κι εσύ της φέρθηκες πολύ καλά.
Την μύησες σε πράγματα άγνωστα.
Ζωγραφική, ποίηση, μουσική...
Ήταν μία αποκάλυψη. Μία μεταμόρφωση.
Αγαπητή Τζάνετ.
Μακάρι να συνέβαινε και στην Έμιλυ κάτι τέτοιο.
- Αύριο σε περιμένω. - Φεύγεις κιόλας;
Η αυστηρή φωνή του καθήκοντος.
Πάω στο Ουίντσορ για την συνταγή της Έμιλυ.
Ω, Χένρι, πάντα έτοιμος να πράξεις το καθήκον σου.
Είμαι; Δεν το είχα προσέξει.
- Γεια σου. - Πού είναι τ'αμάξι σου;
- Θα'ρθω μαζί σου. - Όχι, δεν θα έρθεις.
Αύριο.
- Κάτι μαγικό. - Γιατί μου το δίνεις;
- Για τις σκέψεις σου. - Αξίζουν πιο πολύ.
Καλά. Αύριο θα σου δώσω 6 πένες.
Το υπόσχομαι. Αντίο.
Στο φαρμακείο πρώτα.
Γιατί άργησες;
Έπρεπε. Πήγα να δώσω στην Τζάνετ τα δώρα της.
Είναι πολύ γριά, ε;
Για σένα, είναι ετοιμοθάνατη.
Για μένα, είναι μία ωραία γυναίκα 35 ετών.
Ήταν ακόμη πιο ωραία πριν 10 χρόνια.
- Και την φλέρταρες; - Φυσικά.
Το κάνεις και τώρα;
- Μόνο πνευματικά. - Είναι στιγμές που σε μισώ.
Ευτυχώς που το δείχνεις.
Ξέρω ότι δεν μ'αγαπάς, αλλά δεν με νοιάζει.
- Αλλιώς θα σε μισούσα. - Κι εγώ το ίδιο, γλυκιά μου.
- Θα φάμε μαζί; - Θα φάω σπίτι απόψε.
Σπίτι; Γιατί όχι μαζί;
Ναι, δεν έχω σύζυγο, οπότε θα φάω μαζί σου.
- Είσαι σκληρός. - Τότε...
...δεν θα σου πω για αύριο.
Χένρυ, αλήθεια;
Φέρεται άσχημα στον Ρόμπερτ.
Ο Ρόμπερτ είναι λίγο ανεύθυνος.
Έχει καλή καρδιά.
- Ο Χένρι είναι φίλαυτος. - Τον αδικείς.
Δεν είσαι σύζυγός του επί 18 χρόνια.
Γιατί δεν τον χωρίζεις;
Για να γυρίζει με άλλες;
- Όχι. - Μα, αν θα'ναι ευτυχισμένος;
Γι'αυτό ακριβώς δεν τον χωρίζω.
Γιατί είσαι τόσο σκληρή;
Γιατί αρνείσαι; Καν'το για το δικό σου καλό.
Είσαι πικρόχολη και εμπαθής.
Αυτά σε αρρώστησαν.
- Πολλοί πεθαίνουν απ'αυτά. - Ή ζουν με αυτά.
Ξέρεις γιατί ζω ακόμα;
Γιατί ο Χένρι θα χαρεί πολύ αν πεθάνω.
Αλήθεια το λες αυτό, Έμιλυ;
Φυσικά.
- Νωρίς δεν είναι; - Έχω έξοδο σήμερα.
Και...θα μπορούσα ν'αργήσω λίγο απόψε;
Η αδελφή μου δίνει πάρτυ.
Αρακάς...Τον βαρέθηκα.
Να δω αν υπάρχει κάτι άλλο.
- Έμιλυ, θα φας μαζί μας. - Όχι, δεν θέλω να τον δω.
Θα συμφιλιωθείτε χάριν των γενεθλίων μου.
Καλά, καλά. Στείλε την Μέιζι να με βοηθήσει.
Πάω να το πω στον Χένρι.
- Ευχαριστώ. Η δύστυχη. - Είναι πολύ άρρωστη, ε;
Δεν μ'απασχολεί μόνο η υγεία της.
Αν μιλήσω, θα σου σηκωθεί η τρίχα.
Σεξ. Μόνο αυτό σκέπτονται.
Οι άντρες. Όλοι ίδιοι είναι.
- Και ο Γάλλος επίσης. - Και η κα Μοριέ;
- Εννοώ, τον υποπτεύεται; - Μπορεί και κρύβεται.
Αλλά εμείς ξέρουμε.
Η κα Μοριέ σου ανοίγει την καρδιά της.
Ξέρει ότι είμαι φίλη της.
Να σου πω κάτι;
Ξέρεις εκείνη την διαμαντένια καρφίτσα που έχει;
Θα μου την αφήσει.
Όχι ότι θέλω να πεθάνει.
Με την καρδιά της σε τέτοια κατάσταση...
Γεια σου, Χένρι.
- Λοιπόν, πόλεμος ή ειρήνη; - Ειρήνη.
Ω, δόξα τω Θεώ. Ας είναι και ανακωχή.
Έλα, θέλω να σου δείξω κάτι.
Ένας Μοντιλιάνι.
- Τον αγόρασες; - Δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ.
Αριστούργημα.
Ναι. Και να σκεφτείς ότι πέθανε στα 36.
Ενοχλούμαι από τον θάνατο νέων ανθρώπων.
Λοιπόν...Σε καλώ σε γεύμα στα ογδοηκοστά μου γενέθλια.
Δεν θα με έχεις βαρεθεί ως τότε;
Αναρωτιέμαι τι κρύβεται πίσω απ'το μυστηριώδες χαμόγελο.
Λοιπόν, τι τρέχει;
Δεν απαντάς;
Πού είναι εκείνες οι 6 πένες;
Τώρα πρέπει να μου πεις.
Αγαπητή μου, μη τρως μούρα.
- Γιατί; - Το είπε ο γιατρός.
- Όχι φρούτα. - Μα μου αρέσουν πολύ.
- Αυτός δεν είναι λόγος. - Μην είσαι τύραννος.
Ας τρώει ό,τι της αρέσει.
Θα την ωφελήσει πιο πολύ απ'τις δίαιτες.
- Αυτό λέω στον γιατρό. - Καλώς. Όπως επιθυμείς.
- Δεν είναι ώρα να φεύγεις; - Θα της δώσω το φάρμακο.
Άσε. Θα το κάνω εγώ. Πήγαινε.
Ευχαριστώ.
Θα σας δω το πρωί, κα Μοριέ.
Καλή διασκέδαση.
Αντίο, δις Σπενς.
Επιτέλους.
Μη κατηγορήσεις εμένα, αν σε πειράξουν.
- Σε κατηγόρησα ποτέ; - Δεν είχες λόγο.
- Είμαι ο ιδανικός σύζυγος. - Αυτό κι αν είναι αστείο.
Ωραία χαϊδεύει ο ήλιος το δέρμα.
Κλάρα, φέρε το φάρμακό μου.
Άσε. Ευκαιρία να πάρω και τα πούρα μου.
- Να σου βάλω καφέ; - Ναι.
- Βάζεις ζάχαρη; - Ναι, αρκετή.
Τα φάρμακα του γιατρού έχουν απαίσια γεύση.
3 κύβοι θα φτιάξουν την γεύση.
Και ένας στο πιατάκι.
- Καφέ, Χένρι; - Χωρίς ζάχαρη.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Αηδιαστικό. Γρήγορα τον καφέ μου!
Ευχαριστώ, Τζάνετ.
Με τιμωρούσαν όταν έτρωγα ζάχαρη μικρή.
Το ίδιο κι εμένα.
Τώρα τα παραπτώματά μας μένουν ατιμώρητα.
Πω-πω, ζέστη!
- Να σε πάω στην σκιά; - Όχι, ευχαριστώ.
Θα πάω για έναν υπνάκο.
Αυτές οι πρώτες ζεστές μέρες κουράζουν.
Καλό ύπνο.
Α, ξέχασα! Δεν θα'ρθω για δείπνο απόψε.
Ο Τζόνσον θέλει κάτι συμβουλές για μια επένδυση.
Δεν θέλω να'μαι μόνη την τελευταία νύχτα εδώ.
Δεν το σκέφτηκα.
- Θ'αργήσεις; - Όχι, όχι.
- Όχι αργότερα απ'τις 10:30. - Ακριβώς 10:30.
Καλησπέρα, κε Λέστερ.
- Με ζήτησε κανείς; - Θα ρωτήσω.
Φέρε μου και ένα μαρτίνι.
Φοβερό, ε; Θα'πρεπε ν'απαγορεύονται αυτά.
- Δεν νομίζετε; - Δεν ξέρω.
- Σας αρέσει η μουσική; - Όχι.
Δεν σας ζήτησαν.
- Ένα έφερε. Να φέρει κι άλλο; - Όχι, ευχαριστώ.
Ούτε πίνετε;
Τότε προφανώς είστε ανόητη.
Με όλη την σημασία της λέξης.
Κατά πρώτον...
Γεια σου. Αυτός εκεί με ενοχλεί.
Όχι, Χένρι. Δεν σε απατούν τα μάτια σου.
Είμαι ο ανεύθυνος χαζόβλακας κουνιάδος σου.
Δεν θα με συστήσεις;
Ντόρις, ο κος Ρόμπερτ Λέστερ.
Η Δις Μιντ.
Τι μικρός κόσμος! Βρεθήκαμε σχεδόν συγγενείς.
Θα το πω στην Έμιλυ. Θα ενθουσιαστεί.
Συγγνώμη, Ντόρις.
Εντάξει. Πόσα θέλεις;
Η Έμιλυ ήταν να μου δώσει 400. Αλλά τώρα...
- Εντάξει, θα σου δώσω 400. - Η Έμιλυ δωρίζει, εσύ αγοράζεις.
- 500 ακατέβατα! - Ρόμπερτ, είσαι ένας...
Δεν μ'αρέσουν οι κακές λέξεις.
Εντάξει. Έλα αύριο.
Θα'ρθω πριν σηκωθεί η Έμιλυ.
Όποτε και να'ρθεις, ανεπιθύμητος θα είσαι.
Θα γιορτάσω με σαμπάνια την γνωριμία μας, Δις Μιντ.
Θα νιώσεις καλύτερα, αν κάνεις το ίδιο, Χένρι.
- Είναι αλήθεια κουνιάδος σου; - Ναι.
- Δεν θέλω να πάθεις κακό. - Μην ανησυχείς.
Προτιμώ να σε αφήσω. Γιατί σ'αγαπώ.
Πολύ.
Ευχαριστώ, Ντόρις.
Με κάνεις και ντρέπομαι.
Ο Ρόμπερτ είχε δίκιο. Χρειαζόμαστε σαμπάνια.
Ίσως αύριο να μη ζούμε.
Ας υποθέσουμε ότι μας μένουν μόνο 6 ώρες.
Ας επωφεληθούμε.
Καληνύχτα, Μακνάμπ.
Γιατρέ!
- Είναι άρρωστη; - Δεν σε έβρισκαν πουθενά.
Με κράτησαν.
- Δεν ήμουν καλά. - Σε ζητούσε.
- Πάω αμέσως. - Πολύ αργά.
Πολύ αργά; Ναι. Θα κοιμάται τώρα.
Η κα Μοριέ πέθανε πριν 4 ώρες.
Εννοείς...
Είναι νεκρή;
Απουσίαζα όταν τηλεφώνησαν.
Όταν έφτασα ήταν νεκρή. Μόνο η Τζάνετ ήταν μαζί της.
Την ειδοποίησαν οι υπηρέτες.
Ήταν μία κρίση έντονης ναυτίας.
Δεν άντεξε η καρδιά της.
Θα έφαγε κάτι που την πείραξε.
- Στο γεύμα; - Υποθέτω.
Συγγνώμη. Είδα φώτα και...Συμβαίνει κάτι;
Τίποτα. Εκτός του ότι πέθανε η κα Μοριέ.
Πέθανε από συγκοπή. Την άφησες να φάει μούρα.
Σε προειδοποίησα. Αλλά δεν με άκουσες.
- Αληθεύει αυτό; - Της άρεσαν, γιατρέ.
Είχα συστήσει αυστηρή δίαιτα.
Ναι, γιατρέ...
Την σκότωσαν τα μούρα.
Παρακαλώ, δεν χρειάζονται ρητορείες.
Πήγαινε, αδελφή. Θα μιλήσουμε αύριο.
Άκου, Μοριέ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάτι την αναστάτωσε.
Μπορώ να την δω;
Θα σε περιμένω εδώ.
Είμαι νοσοκόμα 20 χρόνια.
Πρώτη φορά με κατηγορούν.
Μη το παίρνεις τόσο βαριά.
Θέλει να με καταστρέψει.
Δεν θα βρω άλλη δουλειά.
Δεν θα'βρισκα καλύτερη για τον πατέρα μου.
Σας ευχαριστώ.
Το ξέρεις ότι η νοσοκόμα μας φεύγει;
Ναι, το άκουσα.
Είναι καλή νοσοκόμα...
...αλλά έπρεπε να τηρήσει τις εντολές μου.
Ξέρω τον λόγο. Ήθελε να πικάρει τον Χένρι.
- Γιατί; - Τον αντιπαθούσε.
Επειδή ανήκει στο ανδρικό φύλο υποθέτω.
Τζάνετ, σου είμαι ευγνώμων που ήσουν μαζί της.
Νομίζω, αυτό την βοήθησε.
Μη μισείς την νοσοκόμα. Δεν ήθελε να την βλάψει.
Η Κόλαση είναι γεμάτη καλές προθέσεις.
Θα την προσλάβω για τον πατέρα μου.
Καλή ιδέα. Θα έρχομαι να την καθοδηγώ.
Πες μου για την Έμιλυ. Υπέφερε πολύ;
Ήταν πάνω απ'την αντοχή σου.
Ήταν τρομερό. Τρομερό.
Δεν έχω ξαναδεί άνθρωπο να πεθαίνει.
Συγγνώμη.
Δεν έπρεπε να παρασυρθώ.
Αλλά δεν φεύγει απ'το μυαλό μου.
Πάλευε να αναπνεύσει.
Με το πρόσωπο γεμάτο τρόμο και αγωνία.
- Να σε πάω σπίτι; - Όχι.
Έχω το αμάξι μου.
Μείνε εδώ με τον γιατρό.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Τζάνετ.
Δεν υπάρχει τίποτα να πεις.
Κοινοτοπίες χωρίς νόημα.
Ένας γελάει σε ένα σύμπαν. Ένας πεθαίνει σε ένα άλλο.
Το συνειδητοποίησα, όταν πέθανε η Μάργκαρετ.
- Ήσασταν πολύ δεμένοι, ε; - 30 χρόνια παντρεμένοι.
30 χρόνια. Και όμως.
Το σημαντικό δεν είναι ο χρόνος. Είναι το τι νιώθεις.
Το τι είσαι.
Θυμάσαι πως ήταν η Έμιλυ τότε;
Η Μάργκαρετ έλεγε πως ήταν σαν πριγκίπισσα παραμυθιού.
Να σου πω που ήμουν απόψε;
Είναι αρκετά φανερό.
Θα με θεωρείς αξιοκαταφρόνητο.
Ποτέ δεν το σκέφτηκα.
Αλλά μερικές φορές σε λυπάμαι πολύ.
Γεννήθηκες με πολλά λεφτά.
Δεν είναι μικρό πράγμα.
Είναι βαρύ το να προσπαθείς να επιβιώσεις, αλλά...
...έχεις έναν σκοπό.
Μία κατεύθυνση στην ζωή σου.
Ενώ ένας πλούσιος...
...απράγμων, χωρίς οικογένεια να συντηρήσει...
...μπορεί να ζει...
...άτακτα, άναρχα...
...κατά τα γούστα του και τις ορέξεις του.
Δηλαδή, δεν είμαι αληθινός άνθρωπος.
Νομίζεις ότι μπορώ ν'αλλάξω;
Αυτή την στιγμή, ναι.
Είναι εύκολο σε τέτοιες ώρες.
Το δύσκολο είναι σε κανονικό καιρό.
Το θέμα είναι αν αληθινά θέλεις ν'αλλάξεις.
- Είμαι τόσο αδύναμος; - Δεν ξέρω.
Δεν θα με εξέπληττε αν ήσουν.
Ούτε αν δεν ήσουν.
Τώρα τίποτα δεν με εκπλήσσει.
Ώρα για ύπνο.
Έχω δύσκολη μέρα αύριο.
- Πρόσεχε! - Προσέχω.
Εκπληκτικό! Ολόιδια είσαι!
Θα φας καμία φάπα.
Καλησπέρα, Δις.
- Πού είναι ο κος Μοριέ; - Πήγε στην Κορνουάλη.
- Δεν μου είπε τίποτα. - Χθες το αποφάσισε.
Ξαφνικά. "Κλερ", είπε, χρειάζομαι αλλαγή".
- Είπε πότε θα επιστρέψει; - Όχι, αλλά βάφουμε το σπίτι.
Θα πάρει πολύ. Από αύριο, έχουμε 20 μέρες άδεια.
Τυχερούλες. Μακάρι να'χα κι εγώ 20 μέρες άδεια.
Πάμε.
Τι ουρανός! Δεν είναι υπέροχος;
Μα δεν κοιτάζεις.
(Μιλάει Γαλλικά)
Μη μιλάς Γαλλικά.
Πρέπει να το ανεχθείς.
Στα καλά και στα άσχημα. Στα Αγγλικά και στα Γαλλικά.
Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
- Πόσο μ'αγαπάς; - Πόσο; Λοιπόν...
Όσο αγαπώ την Αγγλική κουζίνα επί 17 φορές.
- Μην αστειεύεσαι. - Εντάξει.
Η Αγγλική κουζίνα είναι δράμα. Φεύγουμε για Παρίσι αύριο.
Πρέπει να πάρω κάτι χαρτιά απ'το σπίτι.
Ναι; Ωραία! Θα δω και το σπίτι σου.
Όχι. Θα περιμένεις στην θεία Νέλι.
Δεν θέλω να μας δουν μαζί.
Όχι ακόμη. Θ'αρχίσουν τα κουτσομπολιά.
- Οι υπηρέτριες λείπουν. - Ναι, αλλά είναι οι βαφείς.
Όχι το Σάββατο. Αύριο είναι Σάββατο.
- Άσε με να έρθω. - Καλά, καλά.
- Σ'ευχαριστώ. - Όχι εμένα. Τον εαυτό σου.
(Γαλλικά) Η επιθυμία της γυναίκας είναι σεβαστή.
- Ξέρεις, έχω τρακ. - Γιατί;
Που θα γνωρίσω τους φίλους σου, ως κα Χάρι Μοριέ.
Αν ήταν δυνατόν να το κρατούσαμε μυστικό...
Άφησα το σχολείο στα 16. Δεν έχω μόρφωση.
Κοίτα με ποιους κάνεις παρέα. Δικαστές...
...ναύαρχοι, συγγραφείς... Κι εγώ στην μέση.
Τι να κάνω;
Τίποτα.
Να είσαι ο εαυτός σου. Αυτό αρκεί.
Μα κάτι θα πρέπει να πω. Τι στην ευχή να πω;
Ρώτα την γνώμη τους για την θεωρία του Αϊνστάιν.
Μίλα μου σοβαρά.
Όπως μιλάς στις άλλες.
- Ποιες άλλες; - Στην Δις Σπενς π.χ.
Είσαι σοβαρός μ'αυτήν, έτσι;
Γι'αυτό παντρεύτηκα εσένα κι όχι εκείνη.
Στον γάμο πρέπει να υπάρχει...
...κάτι παραπάνω από μία σοβαρή συζήτηση.
Ω, Τζάνετ.
Κωλο-μπογιατζήδες!
- Τζάνετ, τι έκπληξη! - Δεν είσαι στην Κορνουάλη;
Πάω στην πόλη. Σταμάτη- -σα να πάρω κάτι χαρτιά.
- Χωρίς να πεις τίποτα. - Περαστικός είμαι.
- Πώς ήξερες ότι ήμουν εδώ; - Είδα φως.
Και ήρθες.
Ωραία, καλά έκανες.
Λοιπόν...Εδώ δεν φαίνεται να έχει μπογιά.
- Ναι. Δεν θα μείνω πολύ. - Χαίρομαι που ήρθες.
Είναι ευκαιρία να σου δώσω αυτό.
Άνοιξέ το.
- Είναι το μπρασελέ της Έμιλυ. - Ήθελε να το έχεις εσύ.
Το δικαιούσαι απόλυτα.
- Όχι, δεν το αξίζω. Παρ'το. - Μα σ'αγαπούσε.
Θα ήθελε να έχεις κάτι να την θυμάσαι.
Τζάνετ, θα προσβληθώ, αν δεν το πάρεις.
- Χένρι, θέλεις να το πάρω; - Βέβαια.
- Το θεωρώ πάρα πολύ. - Δεν είναι καν αρκετό.
- Είναι πανέμορφο. - Μπορώ να τελειώσω αυτό;
Φυσικά. Σ'άρεσε η Κορνουάλη;
Ω, όμορφη.
Μ'αρέσουν οι καταιγίδες. Εσένα;
Όχι.
Είδα κάποιον να σκοτώνεται από κεραυνό δίπλα μου.
Πω-πω! Θυμίζει την εισαγωγή του "Γουλιέλμος Τέλος".
Το περίμενα. Πού να είναι τώρα τα κεριά.
Μη! Το χαλάς!
Κοίτα τα δέντρα. Σφαδάζουν, λες και προσπαθούν να ελευθερωθούν.
Αλλά δεν μπορούν. Έχουν βαθιές ρίζες.
Να'τα, εδώ, μπροστά μας.
Ξεσπούν λυσσασμένα!
Σαν κάποιον που απελευθερώνει βίαια τα συναισθήματά του.
Ξέρεις πως είναι, Χένρι.
Ποιο πράγμα;
Φτωχέ, λίγη ευτυχία γνώρισες στην ζωή σου.
Δεν πέρασα κι άσχημα.
Είχα υγεία, χρήμα άνεση...
Το απεχθάνομαι αυτό.
Ναι, αυτή την στιγμή δεν νιώθω ευτυχής.
Κάνεις χιούμορ, αλλά ξέρω τι πέρασες.
Αποξένωση, πνευματική μοναξιά...
Ακριβώς από πάνω μας.
Είναι υπέροχο!
- Σαν φλογερό πάθος! - Ήρεμα, Τζάνετ.
Διαβάζεις πολλές νουβέλες.
Ξέρεις τι εννοώ. Τα μεγάλα πάθη κάποια στιγμή ξεσπάνε.
Σαν αστραπή, σαν κεραυνός, σαν καταιγίδα.
Κι αλίμονο σ'αυτόν που θα βγει χωρίς ομπρέλα.
Αυτό μου θυμίζει τον Βενιαμίν Φραγκλίνο.
Πέταξε τον χαρταετό του μέσα στην καταιγίδα.
Ο Θεός ξέρει πως γλίτωσε. Πήγαινε γυρεύοντας.
Είμαστε ελεύθεροι τώρα. Ας μην υποκρινόμαστε.
- Δεν καταλαβαίνω. - Προσπάθησα να το κρύψω.
Αλλά θα το έχεις καταλάβει.
- Εγώ; - Φυσικά.
Ήξερα πως ένιωθες.
Και ότι ποτέ δεν θα εκδηλωνόσουν.
Έδειξα κατανόηση, αλλά συγχρόνως υπέφερα.
Αλλά τώρα δεν υπάρχει ηθικό εμπόδιο.
Δεν ξέρεις. Δεν μπορούμε. Δεν πρέπει.
Συγγνώμη, Χένρυ. Συγχώρεσέ με.
Ας μη πούμε τίποτε άλλο. Τα νεύρα σου είναι τεντωμένα.
- Οι κεραυνοί, βλέπεις. - Βιάστηκα να μιλήσω.
Είναι ακόμα πρόσφατο.
- Δύστυχη Έμιλυ. - Έμιλυ;
Το πρόσωπό της. Νόμιζα ότι θα διώξω την εικόνα.
Τόσο φοβισμένο. Τόσο τρομαγμένο.
Και μιλούσα για...εμάς. Ήταν φυσικό ν'αναστατωθείς.
Θα με συγχωρήσεις;
Άκου, Τζάνετ. Πρέπει να σου το πω.
- Ενώ ήμουν στην Κορνουάλη... - Τι συνέβη;
Με δυο λόγια...
...παντρεύτηκα.
- Παντρεύτηκες; - Ναι. Δεν την ξέρεις.
Την γνώρισα πριν λίγο καιρό. Ξέρω ότι θα σ'αρέσει.
Βέβαια, είναι κάπως νέα.
Είναι...18 για την ακρίβεια. Σχεδόν μωρό.
- 18; - Ναι. Είναι γελοίο.
Έχει πολύ χρόνο για να μάθει.
- Γιατί γελάς; - Τίποτα το ιδιαίτερο.
Τζάνετ...
- Παραμένουμε φίλοι, ε; - Φυσικά.
Καλύτεροι από ποτέ. Μ'αρέσουν τα έξυπνα αστεία.
Αστεία;
Νόμισες ότι σοβαρολογούσα;
Όχι, φυσικά.
- Πρέπει να φύγω. - Θα σε πάω με τ'αμάξι.
Μόνο που δεν κολύμπησα για να'ρθω.
Ε...Ντόρις...
Είναι η Δις Σπενς.
Την έχω αναφέρει πολλές φορές.
- Τι κάνετε; - Πώς είστε, κα Μοριέ;
Είναι γελοίο, εγώ η γριά, να σε λέω έτσι.
Μπορώ να σε λέω Ντόρις;
- Βεβαίως. - Κι εσύ να με λες Τζάνετ.
Ναι, δις Σπενς, εννοώ Τζάνετ.
Είναι πολύ γλυκιά.
Θα πάρω το παλτό μου.
Ντόρις, είσαι πολύ ευτυχισμένη;
Ναι, νομίζω.
- Απλά νομίζεις; - Όχι, δεν εννοώ αυτό.
Συγγνώμη. Σου προ- -κάλεσα αμηχανία.
Μα, είμαι αλήθεια ευτυχισμένη.
Απλά, δεν είμαι πολύ έξυπνη.
Ο Χένρυ ξέρει για την τέχνη και πολλά άλλα.
Για την τέχνη και πολλά άλλα. Ω, γλυκό παιδί.
- Εντάξει. Δεν θ'αργήσω. - Πάρε με μαζί σου.
- Όχι. Μείνε εδώ. - Δεν θέλω.
Γιατί; Φοβάσαι το σκοτάδι;
Φοβάται κάτι άλλο. Δεν καταλαβαίνεις;
Νιώθεις την παρουσία της, ε Ντόρις;
Καλά. Πάμε στο αμάξι.
Ώστε παντρεύτηκες, ε;
Καιρός να παντρευτεί κι η Τζάνετ. Μίλα της κι εσύ.
Λοιπόν, πού είναι;
Βγάλε αυτό το γελοίο καπέλο.
Ίδια η μητέρα σου, όταν ήταν νέα.
Γύρισε.
Ναι. Βέβαια.
Θυμάσαι την φωτογραφία της με το φόρεμα ιππασίας;
Να φοράς φούστα, όταν ιππεύεις. Ποτέ παντελόνια.
Ό άντρας πρέπει να έχει αυταπάτες.
Τι είναι η ζωή χωρίς αυτές; Άθλια, ζωώδης και σύντομη.
Οι αυταπάτες είναι το καταφύγιό μας.
Για να σε δω χωρίς το αδιάβροχο.
Τι ωραία καρφίτσα.
- Ο Χένρυ μου την έδωσε. - Πρέπει να βιαστούμε.
Πρέπει να είμαστε στο Λονδίνο απόψε.
- Αντίο, στρατηγέ. - Αντίο, αγαπητέ.
Καληνύχτα.
Να που κατέληξε η καρφίτσα της κας Μοριέ.
- Η δική σου καρφίτσα. - Τι ανόητη που ήμουν.
Η φιλία δεν χαρίζει διαμάντια.
Είπε ότι την γνώρισε πριν λίγους μήνες.
Δηλαδή, ζούσε ακόμα η Έμιλυ.
Γουρούνια. Όλοι τους.
Είναι ξεδιάντροποι. Ανάλγητοι.
Ακόμη το σώμα της είναι ζεστό.
Θα πρέπει να τον ανακούφισε.
- Ο θάνατός της; - Ήθελε να παντρευτεί το κορίτσι.
Ναι και ίσως επειγόντως.
Πάω στοίχημα.
Φάνηκε τυχερός που πέθανε η Έμιλυ.
Την κατάλληλη στιγμή.
Δις Σπενς, εννοείτε...
Τι να εννοώ;
Γιατί δεν με άφησε να της δώσω εγώ το φάρμακο;
Υπαινίσσεσαι... Είναι παράλογο.
Αυτό που έφερε απ'το φαρμακείο.
Ήταν για ξεβοτάνισμα. Είδα την ετικέτα.
Γι'αυτό έκανε την φασαρία για τα μούρα.
- Για άλλοθι. - Σοβαρολογείς;
- Βεβαίως! - Είναι αδιανόητο!
- Τον ξέρω χρόνια. - Ξέρεις κάποιον κο Μοριέ.
Αυτόν που μιλάει τόσο ωραία για τέχνη.
Και όχι εκείνον που κυνηγάει κοριτσάκια.
Είναι ικανός για όλα. Για όλα!
Γιατί συνέβη την ημέρα που έλειπα;
Τι σημασία έχει;
Για να μείνει αβοήθητη.
Τι κάνει, λοιπόν; Διαλέγει μία μέρα που θα γύριζα αργά.
Κι εκείνος βγαίνει έξω. Για να ξενυχτίσει με την Ντόρις.
Όχι, δεν θα'κανε κάτι τέτοιο.
Κι όταν γυρίζει, με κατηγορεί ότι την σκότωσα με τα μούρα.
Ο γιατρός δεν απέκλεισε τα μούρα.
Γιατί; Επειδή ο άλλος το επαναλάμβανε συνέχεια.
Για να πάρω εγώ την ευθύνη. Για να σταυρωθώ εγώ.
Δεν θα τ'αφήσω έτσι.
Δεν είναι απλά προσωπικό θέμα. Είναι θέμα αρχής.
Θέλω ν'αποδοθεί δικαιοσύνη, να φανεί η αλήθεια.
- Μιλάς σαν να'σαι σίγουρη. - Είμαι.
Και θα επιβεβαιωθώ μετά την νεκροψία.
- Νεκροψία; - Ναι. Ξέρεις τι είναι, έτσι;
- Θα μιλήσεις στον γιατρό; - Όχι, βέβαια.
Δεν θα παραδεχτεί το λάθος του.
Ξέρω σε ποιον θα πάω.
Είναι φριχτό. Να ξεθάβουν νεκρό...
...λόγω κάποιου εμπαθούς σχολίου.
Δεν ξέρω γιατί την κρατάτε ακόμα.
Σκέψου λογικά.
Θα την έδιωχνα, αλλά ο Χένρι το απέκλεισε.
Το ίδιο κι ο γιατρός.
Αυτό θα σήμαινε ότι το πήραμε σοβαρά.
Περνούσαμε τόσο ωραία στο Παρίσι.
Και μας έφεραν πίσω.
Κι αυτή η αυτή η φριχτή μυρωδιά της μπογιάς στο σπίτι....
Ω, τι αγένεια. Ξέχασα να ρωτήσω πως πας.
Είναι όλα καλά;
Νιώθω ναυτία το πρωί.
- Ο γιατρός τι λέει; - Είναι ευχαριστημένος.
Πρέπει να είναι ένα παράξενο...
...υπέροχο συναίσθημα.
Η εγκυμοσύνη;
Είναι απαίσια.
Όταν γεννήσω, θα είμαι εντάξει...
...αλλά τώρα καλύτερα να'βγαζα πάλι ιλαρά.
- Θα το θηλάζεις εσύ; - Δεν ξέρω. Δεν το'χω σκεφτεί.
Εγώ θα το θήλαζα. Αλλιώς δεν θα το'νιωθα δικό μου.
- Πότε θα'ρθει ο Χένρι; - Νομίζω σύντομα.
Πώς ήταν όταν έφυγε το πρωί; Ανήσυχος;
Όχι. Ήταν έξω φρενών με τον τρόπο που τον αντιμετωπίζουν.
Συμφωνείτε με τον δρ Λίμπαρντ για την αιτία θανάτου;
Ναι και όχι. Συμφωνώ με την γνώμη του...
...ότι ο θάνατος επήλθε από ανακοπή.
Αλλά διαφωνούμε για την αιτία.
Ποια είναι η αιτία κατά την γνώμη σας;
Αρσενικό.
- Μα είναι αδύνατον! - Όχι διακοπές, παρακαλώ.
Θα σας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσετε αργότερα.
Τα όργανα εξετάστηκαν με 2 μεθόδους.
Βρέθηκε δηλητήριο σε σημαντικές ποσότητες.
Σε βαθμό ν'αποτελέσουν...
- ...θανατηφόρα δόση; - Αναμφίβολα.
Ξέρεις ποιος είναι ο Μοριέ;
Μπορείς να του δώσεις αυτό; Είναι σημαντικό.
Ναι, νομίζω θα μπορέσω.
Ευχαριστώ.
Ήταν στα καθήκοντά σου...
...να φέρνεις το φάρμακο στην κα Μοριέ;
- Μάλιστα. - Της το πήγες...
- ...την ημέρα που πέθανε; - Όχι.
Μόλις τελειώσει, θα μπω μέσα να του το δώσω.
"Μη χολοσκάς! Λένε ότι η κρεμάλα είναι σχετικά..."
"...ανώδυνος θάνατος. Η θηλιά είναι καλύτερη..."
"...από το δηλητήριο. Ηλιθίως δικός σου, Ρόμπερτ".
...και έφερα τον δίσκο με τον καφέ έξω στον κήπο.
- Και μετά; - Η κα Μοριέ μου είπε:
"Κλάρα, φέρε μου το φάρμακο".
Της το πήγες;
- Όχι. - Γιατί;
Γιατί ο κος Μοριέ είπε: "Άσε..."
"...θα πάω και για τα πούρα μου".
Ευχαριστώ. Είσαι ελεύθερη.
Διακόπτουμε έως τις 14:30 αύριο.
- Είναι τρομερό. - Ναι, γιατί είναι απίστευτο.
Και όμως, συνέβη.
Εγώ φταίω. Σε έκανα να μ'αγαπήσεις.
Δεν έπρεπε. Αλλά σ'αγαπούσα πολύ.
Αν σου κάνουν κακό, θα σκοτωθώ.
Γιατί το'κανες, Χένρι; Γιατί;
Όλοι το θεωρείτε δεδομένο ότι την σκότωσα.
Μοιάζω με τύπο που γυρίζει και σφάζει κόσμο;
Τους σπάει το σβέρκο και τους στέλνει στην κόλαση;
Προφανώς νομίζεις...
...ότι για τον έρωτά σου θα'κανα τα πάντα!
Το μόνο που ζητούσα ήταν λίγη διασκέδαση.
Και μία ήσυχη ζωή!
Και αντί γι'αυτό...
Δεν ξέρω γιατί σε παντρεύτηκα.
Γιατί ένας λογικός πάει και παντρεύεται;
Χένρι!
Μοριέ!
Λίμπαρντ!
- Τρέχω στο σπίτι σου. - Γιατί;
Μου τηλεφώνησαν ότι η γυναίκα σου πήρε δηλητήριο.
Αλλά, ευτυχώς, ήταν υπνωτικά χάπια...
...και έδωσα οδηγίες για πρώτες βοήθειες.
Μπες μέσα.
Η αιτία ήταν οι έρευνες για την Έμιλυ;
Ναι, αυτό και κάτι άλλα.
Οργίστηκα γιατί πήρε για δεδομένο ότι...
...ότι ευθύνομαι για τον θάνατο της Έμιλυ.
Είπα πράγματα που δεν έπρεπε να πω.
Κατάλαβα.
Λίμπαρντ, πιστεύεις ότι την σκότωσα;
Όχι.
Τότε πώς συνέβη;
Η Ντόρις απέτυχε. Ίσως η Έμιλυ πέτυχε.
- Μα γιατί; Γιατί; - Ρώτα τον εαυτό σου.
Αν ήσουν γυναίκα, θα'σουν ευτυχισμένος σαν Έμιλυ;
- Καλύτερα να μείνεις εδώ. - Εντάξει.
Λοιπόν...
Αυτό ήταν. Δύο μέρες στο κρεβάτι αρκούν.
- Και όχι άλλες ανοησίες. - Τι θα μ'εμποδίσει;
Η κοινή λογική και η ευπρέπεια.
Αν δεν μ'αγαπάει, δεν θέλω να ζω.
Ποιος νοιάζεται αν θέλεις ή δεν θέλεις;
- Βγά'λτον απ'την σκέψη σου. - Τον σκέπτομαι συνέχεια.
Να σκέπτεσαι και τον εαυτό σου.
Ευχαριστώ. Μπορείς να φύγεις.
Αν την νύχτα νιώσεις σπασμούς στα σπλάχνα...
...δεν θα φταίει ο Χένρι.
Το σφάλμα είναι αποκλειστικά δικό σου.
Έχεις δίκιο, γιατρέ.
Ήταν σφάλμα μου. Δεν θα το ξανακάνω.
- Καλό κορίτσι. - Όχι, δεν είμαι καλή.
Εγώ τα προκάλεσα όλα.
Πώς μπορώ να τον βοηθήσω;
Λοιπόν...
Πρώτον, να πιστεύεις σ'εκείνον.
Να είσαι δίπλα του στα εύκολα και στα δύσκολα.
Για οτιδήποτε συμβεί, να φανείς δυνατή.
Να είσαι ήρεμη. Όχι δάκρυα και οδυνηρές σκηνές.
Μερικές κλαίνε με το παραμικρό.
Και το απολαμβάνουν.
Μη το κάνεις κι εσύ. Μη το κάνεις.
Τέλος, να θυμάσαι ότι θ'αποκτήσεις παιδί.
Ίσως το καλύτερο που έχει συμβεί ποτέ στον Χένρι.
Βλέπεις ποιος ήρθε;
- Είναι καλά; - Θαυμάσια.
Κι αυτό δεν θα ξανασυμβεί. Έτσι, Ντόρις;
- Σ'ευχαριστώ πολύ. - Αχρείαστος να είμαι.
Γεια σου, Ντόρις.
- Γεια σου, Χένρι. - Ευχαριστώ.
Θα με συγχωρήσεις;
Εγώ πρέπει να σου το ζητήσω αυτό.
Έδειξα εγωισμό.
Το βλέπω τώρα. Ήθελα να σε πονέσω.
- Εγώ το ξεκίνησα. - Έπρεπε να δείξω σύνεση.
Στα 18;
Τι ανοησία να θέλω να πεθάνω.
Όλα είναι τόσο όμορφα, γεμάτα μυστήριο.
Ακόμη κι αυτή η μύγα στην οροφή...
...ή η κούκλα που κομμάτιασες.
Τώρα βλέπω...
...πόσο σπουδαίο είναι να κινείσαι ελεύθερα.
Εδώ...
...εκεί.
Σκέψου να'σουν σε χώρο που να μη μπορούσες να κινηθείς.
Όπως σε ένα φέρετρο.
Αυτό είναι ο θάνατος. Αυτό είναι η κόλαση.
Άκουσε...
Αύριο το πρωί έχει πολλές πτήσεις.
Είναι Παρασκευή. Θα είμαστε μακρυά μέχρι την Δευτέρα.
Χένρι...
- Ακόμη πιστεύεις ότι το'κανα. - Όχι, όχι!
Τότε γιατί ζητάς να φύγω;
Ανοησίες είπα πάλι. Σ'έκανα να θυμώσεις.
Σου το ζητάω γιατί σ'αγαπώ πολύ.
Και γιατί ανησυχώ μήπως δεν σε πιστέψουν.
Να σου πω κάτι;
Σου είπα μία μεγάλη ανοησία το απόγευμα.
Είπα ότι δεν ξέρω γιατί σε παντρεύτηκα.
Ίσως δεν το είχα συνειδητοποιήσει ως τότε.
Αλλά τώρα ξέρω.
Ξέρω πολύ καλά.
Τι;
Ότι σ'αγαπώ.
Ω, αγάπη μου.
Ποιος έβαλε το φάρμακο στο ποτήρι;
Κανείς. Ήταν ήδη σε ένα κρασοπότηρο.
Σε ένα κρασοπότηρο.
- Το είχε βάλει ο κος Μοριέ; - Μάλιστα.
- Τον είδατε να το κάνει; - Όχι.
Αλλά είμαι σίγουρη...
- Αρκεί. Ευχαριστώ. - Είναι αδιανόητο...
Καθορίζω γεγονότα, δις Σπενς. Όχι εικασίες και απόψεις.
Ευχαριστώ. Είστε ελεύθερη.
Να προσέλθει ο κος Μοριέ.
Χένρι Μοριέ.
Ερχόμαστε σε ένα μάλλον επώδυνο θέμα.
Πέστε μου. Σχετιζόσασταν με την νυν κα Μοριέ...
...πριν τον θάνατο της πρώτης σας συζύγου;
Δεν βλέπω τι σχέση έχει αυτή η ερώτηση.
Επιτρέψτε μου να διευθύνω την διαδικασία όπως νομίζω.
Απαντήστε, κε Μοριέ.
Σχετιζόμουν μαζί της περίπου 4 μήνες.
Η υπηρέτρια κατέθεσε...
...ότι προσφερθήκατε να φέρετε το φάρμακο της συζύγου σας.
- Αληθεύει; - Μάλιστα.
Της το πήγατε μέσα στην φιάλη;
Όχι. Έριξα 2 κουταλιές σε ένα κρασοπότηρο.
Και ορκίζομαι ότι δεν πρόσθεσα τίποτα μέσα!
Συγγνώμη. Πρέπει να το φωνάξω.
Περιοριστείτε στις απαντήσεις, κε Μοριέ.
- Ήταν κανείς άλλος εκεί; - Όχι.
Δείξτε το βιβλίο στον μάρτυρα.
Κοιτάξτε στην τέταρτη γραμμή.
- Αναγνωρίζετε την υπογραφή σας; - Μάλιστα.
Το βιβλίο του φαρμακείου δείχνει...
... ότι την παραμονή του θανάτου της κας Μοριέ...
...αγοράσατε ζιζανιοκτόνο.
- Έτσι είναι; - Μάλιστα.
Γνωρίζετε ότι είναι ισχυρό δηλητήριο;
Μάλιστα.
Λίγο πριν την αγορά...
...είχατε διαπληκτιστεί με την κα Μοριέ;
Ναι, μπορείτε να το πείτε έτσι.
Ευχαριστώ. Τελειώσαμε.
Ο ΜΟΡΙΕ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΚΗ
Λοιπόν, δεν θα'ρθεις μαζί μας;
- Όχι. - Θα ταΐσουμε τα σκυλιά.
Κάνει καλό να είσαι με τα σκυλιά.
Δεν θα με ένοιαζε να ήμουν σκύλος.
Δωρεάν στέγη και τροφή. Κι όταν γεράσεις σε σκοτώνουν.
Γλιτώνεις από πολλά.
Ένα "μπαμ" και τέλος.
- Ντύσου κι έλα μαζί μας. - Όχι, πατέρα.
Θα σε βοηθήσει να κοιμάσαι.
Ένας ωραίος περίπατος...
...και μετά 5΄ βαθιές ανάσες.
Επίσης, το κοιλιακό μασάζ.
Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά.
Το έκανα στην κα Μοριέ κάθε μέρα.
Η δύστυχη.
Αλλά τώρα, θα κοιμάται πιο ήσυχα στον τάφο της.
Έλα, κάνε γρήγορα.
Καλά, καλά.
Πήρες τα μπισκότα των σκυλιών;
Θα γυρίσουμε για το τσάι.
Μη το αφήνεις να σε πάρει από κάτω.
"Συνελήφθη Ο Χένρι Μοριέ. Κατηγορείται για φόνο."
Ο δρ Λίμπαρντ.
Να περάσει.
- Πώς πάτε; - Ο πατέρας πολύ καλά.
- Βγήκε για την βόλτα του. - Εσύ;
Δεν ακούς τον γιατρό σου, μου φαίνεται.
Αν δεν κοιμηθώ κι απόψε, θα τρελαθώ.
- Σου τελείωσαν τα χάπια; - Δεν με πιάνουν πλέον.
Γιατρέ, δεν ξέρεις τι μαρτύριο είναι.
Δεν αντέχω άλλο.
Φταίει αυτή η άθλια ιστορία με τον Μοριέ.
Μη το αφήνεις να σε κατατρώει.
Το ξέρω, αλλά...
Δεν μπορείς να μη τον λυπάσαι.
Συγγνώμη, αν σ'ενοχλεί το φως.
Μείνε ακίνητη.
Αυτά τα φοράς συνέχεια;
Το φως με κουράζει πολύ.
Μου συνέβη όταν άρχισαν οι αϋπνίες.
Μάλλον όταν πέθανε η Έμιλυ.
- Την αγαπούσες πολύ, ε; - Ναι.
Ναι. Την αγαπούσα.
Λίγο είναι αυτό;
Να θρηνείς τον θάνατο μιας φίλης; Και τι θάνατο!
Τι θάνατο!
Αυτοκτονία ή φόνος.
Και θυμήσου.
Ο Μάκβεθ σκότωσε τον ύπνο.
Τον σκότωσε για πολλούς, όπως και για τον εαυτό του.
Κοίτα τι βρήκα στον κήπο σήμερα.
- Να το δω αυτό. - Δεν μπορώ να το δώσω;
- Είναι ένα 4-φυλλο τριφύλλι. - Απαγορεύεται.
Αλλά δεν βλέπω κάτι κακό.
- Το θεωρείς ανόητο, ε; - Ανόητο ν'αγαπάς κάποιον;
Είναι το μόνο που έχει νόημα.
- Τι λέει ο γιατρός για σένα; - Όλα καλά.
- Ας τον βγάλουμε Πάτρικ. - Ποιον; Τον γιατρό;
- Εννοώ, αν είναι αγόρι. - Α, μάλιστα.
Κι αν είναι κορίτσι;
- Τι λες για Μπελίντα; - Α, όχι. Όχι αυτό.
Με φαντάζεσαι να τρέχω πίσω της...
...στο πάρκο, φωνάζοντας "Μπελίντα, Μπελίντα;"
Παίρνουμε δεδομένα κάποια πράγματα, ε;
Δεν έκανες κάτι κακό. Τι μπορούν να σου κάνουν;
Άλλωστε, τώρα έχεις το 4-φυλλο τριφύλλι.
Όσο για το όνομα, μην εφησυχάζεις.
Όλοι οι άντρες φαίνονται αστείοι στο θέμα αυτό.
Θα ξεσπάω σε γέλια κι εσύ θα θυμώνεις.
Και μια στιγμή αργότερα, θα γελάς κι εσύ.
Θα είναι υπέροχο, Χένρι.
Θα είναι;
Φυσικά.
Συγγνώμη, κυρία. Έληξε ο χρόνος.
Έλα.
Όταν ήταν μέσα στο αμάξι, είδατε οικειότητα μεταξύ...
...μεταξύ του κατηγορούμενου και της νυν κας Μοριέ;
Μάλιστα. Υπήρχαν αρκετές αγκαλιές.
Ησυχία...Ησυχία!
- Πολλές φορές; - Μάλιστα. Πολύ συχνά.
Δεν έχω άλλες ερωτήσεις, Λόρδε.
Καρολάιν Μπράντοκ.
Τζάνετ...
Συγγνώμη, αν σε τρόμαξα.
Κλήθηκες πάλι;
Όχι. Ήμουν μέσα με την Ντόρις.
Νομίζεις ότι...
- Πώς βλέπεις τα πράγματα; - Όχι πολύ καλά.
- Εννοείς, για τον Χένρι; - Ναι.
Πληρώνει όλες τις απερισκεψίες του. Και δεν ήταν λίγες.
Θυμάσαι τους δαιμονισμένους του Ευαγγελίου;
Διερωτώμαι αν αυτή είναι η αληθοφανής εξήγηση...
...για κάποια πράγματα που κάνουμε...
...προφανώς άσχημα, ανόητα, μοιραία.
Και όμως τα κάνουμε.
Ή είναι κάποιος άλλος μέσα μας που μας ωθεί να τα κάνουμε;
Αν είναι κάποιος άλλος, τότε...
Τότε δεν είμαστε υπεύθυνοι, έτσι;
Πάω μέσα.
Ο Μοριέ και η θανούσα μάλωναν;
- Συνεχώς. - Πότε ήταν τελευταία φορά;
Την παραμονή του θανάτου της.
- Μάλωσαν άσχημα; - Απ'ότι άκουσα, ναι.
Τι ακούσατε;
Άκουσα τον κο Μοριέ να λέει ότι ευχόταν να ήταν νεκρή.
Την παραμονή του θανάτου της, έγραψε τα ακόλουθα:
"Ρόμπερτ, αγάπη μου, σου στέλνω το τσεκ."
"Ο Χένρυ θέλησε να μ'εμποδίσει."
"Φέρθηκε άθλια, αφού έφυγες."
"Είπε ότι ευχόταν να πέθαινα."
"Δεν μπορώ να σε δω αύριο. Έλα μεθαύριο..."
"...να μιλήσουμε για το ταξείδι."
"Η στοργική σου Έμιλυ."
Είδατε την αδελφή σας, μετά την λήψη της επιστολής;
Όχι. Την έγραψε Τρίτη απόγευμα.
Την πήρα Τετάρτη πρωί. Και Τετάρτη βράδυ πέθανε.
Όταν αρρώστησε εκείνη την νύχτα, σας ειδοποίησαν. Σωστά;
Την είδατε ζωντανή;
Μάλιστα.
- Ήταν αναίσθητη όταν φτάσατε; - Όχι, είχε πλήρη συνείδηση.
- Ήταν ικανή να μιλάει; - Ναι, ήταν.
- Είπε τίποτα για δηλητήριο; - Όχι.
Δεν φαινόταν να ήξερε κάτι.
Δεν έκανε κανέναν υπαινιγμό;
Όχι.
Τίποτα.
Ποια ήταν τα κίνητρα του εγκλήματος;
Δύο ήταν. Τα πιο χαμερπή από όλα τα ανθρώπινα πάθη.
Λαγνεία και απληστία.
Η σύζυγος είναι πλούσια. Είναι κληρονόμος της.
Έχει υψηλή ασφάλεια ζωής.
Στο δέλεαρ του χρήματος...
...προστίθεται ένα ακόμα πιο δυνατό πάθος.
Όταν η σύζυγός του αρρωσταίνει, τι κάνει;
Κάθεται δίπλα της;
Προσπαθεί να καταπραΰνει τον πόνο της; Όχι.
Γυρίζει έξω, αναζητώντας άνομες διασκεδάσεις.
Βρίσκει ένα νεαρό κι αθώο κορίτσι.
Την δελεάζει.
Την μαγεύει με τα λεφτά του και την γνώση του κόσμου.
Αρνείται την μοιχεία...
...αλλά δεν μπορεί ν'αρνηθεί το πάθος του.
Η δύστυχη ανάπηρη αγνοεί το τι συμβαίνει.
Πόσο τρομερές είναι για εκείνη οι συνέπειες αυτού του πάθους.
Η παρουσία της τον ενοχλεί όλο και πιο πολύ.
Η ύπαρξή της είναι απειλή. Εύχεται τον θάνατό της.
Και η ευχή μετατρέπεται σε δράση.
Αγοράζει το δηλητήριο.
Ο Μοριέ καταδικάστηκε σε θάνατο.
Μεταφέρεσαι στο Ουάντσγουερθ.
Ουάντσγουερθ; Μα εκεί είναι που...
- Μα, υπάρχει η έφεση. - Θα ενημερωθείς εγκαίρως.
Πρόταξε τα χέρια σου.
Απορρίφθηκε η έφεση του Μοριέ.
Ο δύστυχος.
Η εκδίκηση είναι δική μου, είπε ο Κύριος.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενη.
Έχω υπέροχα νέα, δις Τζάνετ.
- Παρασκευή, 24 του μηνός. - Δεν χαίρεστε;
- Πηγαίνετε, δις Μπράντοκ. - Νόμιζα θα την ευχαριστούσε.
Ο εγκληματίας παίρνει αυτό που του αξίζει.
Είναι εγκληματίας;
- Δεν το πιστεύω. - Ούτ'εγώ.
Αλλά μετά την καταδίκη...
....πρέπει να το πιστέψει κανείς.
Διάβαζα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο.
Μία μελέτη για αθώους που καταδικάστηκαν.
- Μα εδώ αποδείχτηκε. - Ναι, όπως και στις άλλες.
Με ψευδομάρτυρες...
...ή με έμμεσες αποδείξεις.
Ή όλα μαζί.
Όλα έδειχναν ενοχή.
Η κατάληξη ήταν προφανής.
Και αναπόφευκτη.
Αλλά εσφαλμένη.
Η υπόθεση έκλεισε. Τι ωφελεί να το συζητάμε;
Αποδείχθηκε η ενοχή. Τέλος.
Για μένα, όχι. Δεν πιστεύω ότι το'κανε ο Μοριέ.
- Τότε ποιος; - Μήπως η Έμιλυ;
Αυτοκτονία; Όχι, το αποκλείω.
- Έλεγε ότι δεν αντέχει άλλο. - Ποτέ δεν το άκουσα αυτό.
Ούτε η δις Μπράντοκ, αν θυμάμαι καλά.
Εξεπλάγην όταν το είπε αυτό στην δίκη.
Δεν με νοιάζει τι είπε.
Μέτρησε πολύ για τους ενόρκους.
Ήταν μαζί της 2 χρόνια, νύχτα- μέρα...
...και ποτέ δεν την άκουσε να λέει γι'αυτοκτονία!
Η αυτοκτονία ήταν η γραμμή της υπεράσπισης.
Εμένα μ'ενδιαφέρει η αλήθεια. Και η δικαιοσύνη.
Αν υπονοείς ότι είπα ψέματα, επειδή...
Γιατί μ'αφήνεις και συνεχίζω;
Γιατί δεν με σταματάς;
Δεν αρέσει στους ανθρώπους να τους σταματούν.
Σου...άρεσε πολύ ο Χένρι, ε;
Ναι, μου άρεσε. Μου άρεσε πολύ.
Η Έμιλυ έλεγε ότι αν πεθάνει, πρέπει ...
...εσύ κι ο Χένρι να παντρευτείτε.
Αυτός...κι εγώ;
- Τερατώδες! Πως τολμάς; - Είναι λόγια της Έμιλυ.
Μιλάς σαν να ήμουν καμία από εκείνες που...
Είναι αηδιαστικό, κατάπτυστο!
Συγγνώμη, δρ Λίμπαρντ.
Μη ζητάς συγγνώμη από μένα. Δεν έχω εγώ αϋπνίες.
- Τι εννοείς; - Σ'εκνευρίζει αφάνταστα...
...το γούστο του Χένρυ στις γυναίκες. Σε κρατάει άγρυπνη.
Αυτό νομίζεις ότι μ'απασχολεί;
Το έδειξες τώρα, μεγαλόφωνα.
Σκέπτεσαι καθόλου την Έμιλυ;
Φυσικά. Ήταν η καλύτερή μου φίλη.
Όταν κοιμάσαι, την ονειρεύεσαι ποτέ;
Αυτά τα όνειρα με κάνουν και ξυπνάω.
Ονειρεύεσαι την στιγμή που πέθαινε;
Ναι.
Και μερικές φορές την βλέπω να κάθεται στον κήπο.
Και να πίνει εκείνον τον καφέ.
Νόμιζα ότι το δηλητήριο είχε μπει στο φάρμακο.
Ναι, βέβαια, στο φάρμακο.
Δεν ξέρω γιατί είπα καφέ.
Δεν της έδωσε ο Χένρυ τον καφέ, έτσι;
Δεν ξέρω.
Κάποιος πρέπει να της τον έδωσε.
Αλλά, τι σημασία έχει τώρα πια;
Σωστά.
Μακάρι να είχαν όλα τελειώσει.
Τελειώσει;
Βλέπεις την υπόθεση σαν σενάριο ταινίας.
Ή σαν μυθιστόρημα.
Ότι τελειώνει στις 8 η ώρα την επόμενη Παρασκευή.
Δεν ξέρω που το πας.
Προσπαθώ να...πολεμήσω τις αϋπνίες σου.
Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, γιατρέ...
...αλλά αν θεραπεύσει την αϋπνία μου, είναι άλλο θέμα.
Πιστεύω περισσότερο στα χάπια.
Τζάνετ...θυμάσαι τον γιατρό Κάρτερ που σου γνώρισα;
Τον ξέρω από παιδί. Ευγενικός, ευσυνείδητος.
- Είναι ένας έξοχος ψυχίατρος. - Δεν πάω σε ψυχίατρο.
- Δεν θέλεις να θεραπευτείς; - Δεν είμαι άρρωστη!
Σε ξέρω. Θα του πεις ότι είμαι τρελή.
Θα με κλειδώσουν και θα με βασανίσουν.
Είναι πλεκτάνη.
Καμία πλεκτάνη.
Ψέματα. Εσύ το είπες. Με στέλνεις σε τρελο-γιατρό.
Δεν θα σε βλάψει. Απλά θα βρει τι έχεις στο μυαλό σου.
Σου το ξαναείπα.
Δεν έχω τίποτα! Απλά δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Θα σε βοηθήσει σ'αυτό. Θα σε βάλει να κοιμηθείς.
- Εννοείς, θα με υπνωτίσει; - Τι το κακό έχει αυτό;
Για να με κάνει να πω πράγματα που δεν θέλω;
Και χωρίς να ξέρω ότι τα είπα; Όχι, δεν θα πάω.
Μη μ'αγγίζεις! Θα σε σκοτώσω, κατάλαβες;
Ήρθε να σε δει η δις Σπενς, Μοριέ.
Αγνόησέ μας. Σαν να μην είμαστε εδώ.
Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι είσαι αληθινή.
Τίποτα δεν είναι πλέον αληθινό.
Αυτό το ρολόι...
Ο χρόνος κυλάει αργά.
Όπως το αίμα από μια πληγή.
Ασταμάτητα.
Ρέει ήσυχα μέχρι να εξαντληθεί.
Και τότε πεθαίνεις.
Χτύπησε 3:30;
Ναι, 3:30.
4 και 12 κάνουν 16.
24.
40 ώρες.
Λίγο παραπάνω από 40 ώρες. Σαν να είσαι...
...στο χείλος ενός μαύρου λάκκου και κάτι να σε σπρώχνει.
Ίσως θα'ταν πιο υποφερτό, αν ήταν δικαιολογημένο.
Τουλάχιστον, αν πιστεύεις ότι υπάρχει δικαιοσύνη.
Υπάρχει.
Τζάνετ...
...δεν το έκανα. Ορκίζομαι σε ό,τι ιερό υπάρχει.
Ιερό;
Τι είναι ιερό;
Θυμάσαι εκείνη την νύχτα με την καταιγίδα;
Έλεγες για τον Β. Φραγκλίνο και τον χαρταετό του.
Κάτι σαν επιστημονικό αστείο.
Μερικές φορές το αστείο τιμωρεί.
Ο κεραυνός κατεβαίνει με τον σπάγκο και...
...σκοτώνει.
Σκοτώνει;
Ποιος φταίει τότε; Ο κεραυνός;
Ή αυτός που θέλησε ν'αστειευτεί μαζί του;
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Μη προσπαθείς.
Φαντάσου μία παρέα παιδιών στο σχολείο.
- "Τι είναι ο μπαμπάς σου;" - "Δικηγόρος".
- "Ο δικός σου;" - "Μηχανικός".
"Και ο δικός σου;"
"Έχει πεθάνει".
"Πέθανε πριν γεννηθώ."
"Σε ένα μέρος που λέγεται "Φυλακές Ουάντσγουερθ".
Ζήτησα ποτέ οίκτο;
Μου έδειξες ποτέ λίγο; Ποτέ.
Διασκέδαζες και γελούσες μαζί μου.
Ποτέ δεν το έκανα.
Το έκανες επί χρόνια.
Μου έγνεφες να έρθω.
Κι όταν τελικά ήρθα...
...με χαστούκισες και έτρεξες να γελάσεις μ'αυτή την...
...βρωμιάρα.
- Τολμάς να μιλάς έτσι; - Ναι, είδες;
Δεν πρέπει να μιλάω.
Προκαλεί αποτροπιασμό.
Τι ηλικία είχε, όταν άρχισε αυτά τα παιχνίδια;
18; 17; Τσούλα ολκής.
Κι αυτό το λες αγάπη. Βρωμιά ήταν!
Και μου την έριξες κατάμουτρα ξεσπώντας σε γέλια.
Γιατί δεν γελάς και τώρα, Χένρι;
Γέλα.
Γέλα. Το αστείο συνεχίζεται.
- Δεν το βλέπεις; - Τζάνετ...
Δεν το πιστεύω.
Ακόμη 40 ώρες.
Και τέλος.
Και με κάλεσες στα 80στά γενέθλιά σου.
Γιατί δεν γελάς;
Αντίο, Χένρι.
Τζάνετ, Τζάνετ, Τζάνετ!
Τζάνετ! Τζάνετ!
- Αυτή την σκότωσε. - Κάνε ησυχία.
Ομολόγησε! Τζάνετ, Τζάνετ!
Αυτή είναι ο ένοχος! Μου το είπε!
Φωνάξτε την. Κάντε την να το πει...
...μπροστά σε μάρτυρες.
Ο χρόνος κυλάει αργά.
Όχι για εκείνον.
8 η ώρα στο Ουάντσγουερθ.
Δόξα τω Θεώ που δεν βρίσκομαι στην θέση του.
Το ίδιο κι εσύ.
Ευτυχώς, υπάρχει Θεία Χάρη.
- Υπάρχει ακόμα χρόνος. - Τι εννοείς;
- Ν'αναβληθεί η εκτέλεση. - Γιατί ν'αναβληθεί;
- Αν προκύψουν νέα στοιχεία... - Η ενοχή απεδείχθη.
Έτσι νόμισαν οι ένορκοι.
Αλλά εσύ το νομίζεις;
Ξέρεις τον βασικό λόγο...
...που η Έμιλυ ήταν τόσο τρομερά δυστυχισμένη.
Ποιος ήταν;
Δεν αποδεχόταν τα γεγονότα.
Ήταν ανάπηρη. Είχε χάσει την ομορφιά της.
Ήθελε να της φέρονται σαν να ήταν νέα και όμορφη.
Τι σχέση έχει αυτό μ'εμένα;
Εσύ θ'απαντήσεις σ'αυτό.
Πολλοί αποδέχονται έστω και την πιο φριχτή μοίρα τους.
Γήρας...
...αρρώστια...
...θάνατο...
Ναι, ακόμη και την μοχθηρία και την ανοησία τους.
Αυτά είναι μόνο λόγια.
Ναι, λόγια.
Αλλά μπορούν να γίνουν πράξεις.
Άκου, Τζάνετ.
Ξέρω ότι δεν θέλεις να πας για ύπνο, αν δεν νιώσεις ασφαλής.
Αλλά έκατσες να το σκεφτείς ποτέ;
Ασφαλής από τι; Από ποια άποψη;
Μπορείς να φυλαχτείς από έναν κίνδυνο...
...και να εκτεθείς σε έναν άλλον.
Κοίτα τον εαυτό σου.
Θέλεις να είσαι ασφαλής έναντι του κινδύνου.
Αλλά με τι τίμημα;
Με τίμημα να νιώθεις ένοχη.
Με τίμημα να οδηγηθείς στην τρέλα απ'το αίσθημα ενοχής.
Και τότε;
Δεν θα θέλεις να τελειώσεις την ζωή σου;
Να πάλι ο θάνατος.
Ξεφεύγεις απ'τον θάνατο...
...και πού πηγαίνεις;
Στον θάνατο.
Στην τρέλα... ...και στον θάνατο.
Αλλά αν δεν προσπαθήσεις να ξεφύγεις...
...αν αποδεχτείς τα γεγονότα και την μοίρα σου...
...υπάρχει βεβαιότητα ότι θ'αποφύγεις την τρέλα.
Και πολύ πιθανόν, τον θάνατο.
Καλά.
Θα το σκεφτώ.
Διψάω τρομερά.
- Θέλεις ένα ποτό; - Ναι.
- Καλή ιδέα. - Θα σου φέρω ένα.
Η Κάλι, ε;
Η μεγάλη μητέρα.
Και ως μητέρα, είναι επίσης Θεά της καταστροφής.
Αν δίνεις ζωή, δίνεις και θάνατο.
Αναπόφευκτα.
Έβλεπαν πολύ ρεαλιστικά τον κόσμο οι αρχαίοι Ινδουιστές.
Ω, συγγνώμη.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν πρέπει να'γινε ζημιά στο χαλί.
Ήταν σόδα με λίγο αλκοόλ.
- Να πάρω άλλο; - Θα σου φέρω.
Το μπρασελέ της Έμιλυ, ε;
Ναι.
Το θυμάμαι.
Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει.
Να εκτελούν κάποιον για τον φόνο μιας νεκρής.
Νεκρής;
- Τι εννοείς; - Αυτό ακριβώς ήταν.
Δύο μήνες, τέσσερις το πολύ.
Τόσο της είχε απομείνει.
Εννοείς...
Αν δεν είχε δηλητηριαστεί...
...θα πέθαινε σε 2-3 μήνες;
Ακριβώς.
- Πού είναι το αστείο; - Δεν ξέρω.
Πουθενά.
Συγγνώμη.
Το χέρι σου...
- Χθες το έπαθες; - Ναι, χθες.
Αγάπη μου.
Θέλω να σου πω κάτι.
Μου συνέβη χθες την νύχτα, εντελώς ξαφνικά.
Μέσα σε έναν παροξυσμό οργής και απόγνωσης.
Ήταν σαν...
...να άκουσα την φωνή σου.
Δεν υπήρχαν λόγια.
Υπήρχε μόνο κάτι σαν απόλυτη βεβαιότητα.
Βεβαιότητα;
Ναι, ότι όλα τελικά θα πάνε καλά. Το ένιωθα.
Αλήθεια.
Βέβαια, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Δεν είναι όπως θα θέλαμε να είναι.
Πες μου, τα φύλλα άρχισαν ν'αλλάζουν χρώμα;
- Όλα έγιναν κίτρινα. - Ακόμα και οι οξιές;
Μικρός, θυμάμαι περπατούσα στα δάση με τις οξιές.
Φανταζόμουν ότι τα κίτρινα φύλλα ήταν λεφτά.
Βούλιαζα στο χρυσάφι μέχρι τα γόνατα.
Ύστερα...
...θάνατος. Αν το αποδεχτείς...
...καλώς.
Αν αρνηθείς να το αποδεχτείς, τρελαίνεσαι.
Δεν μπορώ να το αποδεχτώ.
Ξέρεις ποιο ήταν το πιο δύσκολο;
Ν'αποδεχτώ το γεγονός ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Μακάρι να πέθαινα. Εύχομαι να μην είχα γεννηθεί.
Αυτό είναι μάταιο να το εύχεσαι. Δεν μπορείς να το αλλάξεις.
Πρέπει ν'ανεχτούμε την ζωή. Έστω κι αν δεν μας αρέσει.
Αλλά δεν μπορούμε να την καταλάβουμε όταν την ζούμε.
Την ζούμε κοιτώντας εμπρός.
Μόνο κοιτώντας προς τα πίσω μπορούμε να την καταλάβουμε.
Αυτό κατάλαβα.
Μέχρι τώρα, τι έκανα;
Το ακριβώς αντίθετο απ'ό,τι έπρεπε.
Χτυπιόμουν, οδηγούμενος στην τρέλα.
- Μαινόμουν κατά της αδικίας. - Μα είναι άδικο.
Έτσι όπως το βλέπουν οι άλλοι, ναι. Αλλά...
...αν αποδεχτείς την αδικία που σου έγινε...
...αν πεις στον εαυτό σου...
"Αυτό μου συνέβη. Το αποδέχομαι."
"Και το θέλω".
Αν μπορείς να το κάνεις αυτό...
...τότε κατά κάποιο μυστηριώδη τρόπο...
...ο εφιάλτης αποκτά νόημα. Δύσκολο να το εξηγήσω...
...αλλά είναι αλήθεια. Ω, και κάτι άλλο.
Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι.
Απέφευγε την Τζάνετ.
Έχε την μακρυά απ'το μωρό.
- Ήταν πάντα καλή μαζί μου. - Το ξέρω.
Παρ'όλα αυτά, μου το υπόσχεσαι;
- Το υπόσχομαι. - Θα σου'λεγα τον λόγο...
...αλλά δεν έχω χρόνο. Άλλωστε...
...τι νόημα έχει; Άσε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς.
Γιατί να μας απασχολεί το παρελθόν;
Χαίρομαι που δεν ήρθες χθες.
Γιατί;
Θα σε είχα σχεδόν μισήσει.
Ναι, επειδή είσαι ελεύθερη.
Έχεις όλη την ζωή μπροστά σου.
Ενώ εγώ είμαι εδώ μέσα.
Σε λίγες ώρες...
Μ'αγαπάς, έτσι;
Κι εγώ σ'αγαπώ, Ντόρις.
Και η αγάπη διώχνει τον φόβο.
Φυσικά, ισχύει και το αντίθετο.
Ο φόβος διώχνει την αγάπη.
Χθες, υπήρχε μόνο φόβος.
Σήμερα...
Σήμερα είναι διαφορετικά.
Δυο, τρία... Ν'ανοίξω ακόμα ένα;
- Κι άλλη Ντάμα. - Εγώ τώρα.
Βαλές μπαστούνι!
Κέρδισα! Δεν είσαι καλός.
Αυτό το παιχνίδι απαιτεί νοημοσύνη.
Έτοιμος;
- Ρήγας! - Ένα, δύο...Τέλος.
Με κατανίκησες. Σου χρωστάω 10.000.000 λίρες.
-11. - 11 είναι;
Εντάξει.
Όσα και να είναι, πάρε 6 πένες.
Τα υπόλοιπα με δόσεις.
2 πένες την εβδομάδα έως την Τελική Κρίση.
Συμφωνείς;
Βρέχει.
Μ'αρέσει η βροχή.
Ειδικά όταν βρέχει πολύ.
Όταν πέφτουν κεραυνοί. Όταν αστράφτει.
Ω, εκείνο το κορίτσι.
Φρίκη.
Τον μισώ. Τον μισώ!
Ξέρεις τι ώρα είναι;
Μόνο δύο λεπτά.
Δύο λεπτά.
Μόνο.
Μετά θα είσαι ασφαλής.
Ασφαλής.
Θα είμαι ασφαλής.
Έχουν ετοιμάσει το ικρίωμα.
Το σχοινί...
...τα λουριά.
Και τώρα κατεβαίνουν την σκάλα.
Είναι ο διευθυντής της φυλακής, ο ιερέας...
Περπατούν στον διάδρομο.
Δεν είναι μακρυά. Δυο βήματα.
Φτάνουν στην πόρτα.
Κάποιος βάζει το κλειδί στην κλειδαριά. Και το γυρίζει.
Η πόρτα ανοίγει και να'τος.
Είναι εκεί.
Επειδή ήταν 18 χρονών.
Για το στόμα της, για το δέρμα της...
Θεέ μου! Θεέ μου! Θεέ μου! Θεέ μου!
Δεν χρειάζεται πλέον ν'ανησυχείς.
Κοιμήσου τώρα.
Ακίνητη.
Δεν θα πονέσεις.
Ακίνητη.
Χαλάρωσε.
Νιώθεις άνετα;
Ναι.
Νιώθεις ασφαλής τώρα;
Ναι.
Ναι. Απόλυτα ασφαλής.
Πες μου, Τζάνετ.
Πώς της έδωσες το δηλητήριο;
Το έβαλα στον καφέ.
Νόμιζες ότι θα σε παντρευόταν;
Όχι. Δεν θέλω να μιλάω γι'αυτό.
- Αλήθεια δεν είναι; - Δεν μπορώ να σου πω.
Νόμιζες ότι σ'αγαπούσε, όσο τον αγαπούσες εσύ;
Είναι απαίσιο. Είναι ταπεινωτικό.
Εντάξει. Δεν θα σε βασανίσω άλλο.
Κοιμήσου τώρα.
Σε βαθύ ύπνο.
Ζεστό...απαλό... ...σκοτεινό.
Σαν μαύρο βελούδο.
Σκέψου μαύρο βελούδο και μαύρη γούνα.
Δεν υπάρχει φως...
...ούτε όνειρα να σε διακόπτουν.
Κοιμήσου.
Εμπρός. Υπεραστικό, παρακαλώ.
Μπάτερσι 6160.
Εμπρός; Φυλακές Ουάντσερθ;
Εδώ δρ Τζέιμς Λίμπαρντ. Τον διευθυντή, παρακαλώ.
Ναι, πρόκειται για την υπόθεση Μοριέ.
Ναι, εξαιρετικά επείγον.
Καλώς, περιμένω.
Απόδοση στην Ελληνική: ΧΡΗΣΤΟΣ