Hazırlayan: Kolleksioncu (Mûcahid Burak ÇELİK) burakcelik_gs@hotmail.com
İYİ SEYİRLER
Akıl Oyunları
PRINCETON ÜNİVERSİTESİ EYLÜL 1947
Savaşı matematikçiler kazandı.
Matematikçiler, Japonların şifrelerini çözüp...
atom bombasını yaptı.
Sizin gibi matematikçiler.
Sovyetlerin amacı komünizmi dünyaya yaymak.
Tıpta ve ekonomide...
teknoloji alanında ve uzayda...
rekabet sınırları çiziliyor.
Kazanmak için bize kesin sonuçlar lazım.
Yayımlanabilir, uygulanabilir sonuçlar.
Hanginiz bir sonraki Morse olacak?
Ya da bir sonraki Einstein?
Hanginiz demokrasinin...
özgürlüğün ve yeni keşiflerin öncüsü olacak?
Bugün, Amerika'nın geleceğini sizin ellerinize teslim ediyoruz.
Princeton'a hoşgeldiniz beyler.
Carnegie bursunu kazanmak Hansen'e yetmedi.
Hayır, her şeye tek başına sahip olmak istiyor.
Carnegie bursu ilk kez iki kişi arasında paylaştırılıyor. Hansen çok üzgün.
MIT'nin ordu için araştırmalar yapan Wheeler Laboratuarında çalışmak istiyor.
Bu yıl sadece bir kişi alacaklarmış.
Hansen hep birinci olmaya alışık.
Matematikle vakit kaybediyor.
Bence başkanlığa oynamalı.
Kravatının bu kadar kötü olmasının matematiksel bir açıklaması olabilir.
Sağol.
Ben Neilson, şifreciyim.
Neils bir Japon şifresini çözdü. Dünyayı faşizmden kurtardı.
En azından kızlara öyle diyor, değil mi Neils?
Adım Bender. Atom fizikçisiyim.
-Senin adın ne? -Geç mi kaldım?
-Evet Bay Sol. -İyi. Selam.
-Ben Sol. Richard Sol. -Dehanın ağırlığı.
-İşte geldi. -Öyle çok istek, ama öyle az zaman var ki.
-Bay Sol. -Nasılsın?
-Bender. -Seni görmek güzel.
-Tebrik ederim Bay Hansen. -Teşekkür ederim.
Bir içki daha istiyorum.
Anlayamadım.
Özür dilerim. Seni garson zannettim.
-Biraz kibar ol. -Hansen kibarlıktan anlamaz.
Kusura bakma.
Martin Hansen.
Adın Martin'di, değil mi?
Evet John, adım Martin.
Yanlış hesaplar yapmak sende alışkanlık haline gelmiş.
Makalelerini okudum...
ikisini de.
Nazi şifreleri üzerine olanı...
ve doğrusal olmayan denklemler hakkında yazdığını.
Her ikisinde de ne ufuk açan, ne de yenilik getiren...
tek bir fikir bile olmadığından son derece eminim.
Afiyet olsun.
Beyler, John Nash'le tanışın.
Batı Virginia'lı esrarengiz dahi.
Seçkin Carnegie bursunu kazanan diğer adam.
-Tamam. -Sahi mi?
Tabii.
Tanrım.
Mirasyedi oda arkadaşın geldi.
Oda arkadaşı mı?
Tanrım, olamaz.
İçki yüzünden başının ağrımasının nedeninin...
vücudunda yeterince su kalmaması olduğunu...
biliyor muydun?
Tıpkı susuzluktan ölmek gibi bir şey.
Yani susuzluktan ölmek...
akşamdan kalmış olmaya benziyor ki...
sonunda her ikisi de adamı öldürüyor.
Sen John Nash misin?
Merhaba.
Ben Charles Herman.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Tamam! İşte oldu!
Resmen onaylandı. Yeniden insana benzedim.
Bana çarpan adamı gördüm memur bey. Adı Johnny Walker.
Dün akşam tam zamanında yetişip...
İngilizce Bölümündeki kokteylleri kaçırmadım.
İçkileri dikip...
D.H. Lawrence hayranı, genç ve çok hoş bir fıstıkla lafladık.
Dikkatini dağıtmak pek öyle kolay değil demek.
-Buraya çalışmaya geldim. -Öyle mi? Tamam.
Anlıyorum. Vay canına!
Yoksa oda arkadaşım gıcığın teki mi?
Dinle.
Madem aramızdaki buzları eritemiyoruz...
onları içkide boğmaya ne dersin?
Hayat hikayeni anlat bana.
İyi okullara gitmese de başarılı olan, fakir ama zeki çocuklardan mısın?
İyi okullarda okumuş olmama rağmen huyum böyle.
İnsanlarla pek geçinemem.
Belki de rakamlarla aran insanlarla olduğundan daha iyidir.
İlkokul öğretmenim bana fazla gelişmiş bir beynim...
ama hiç gelişmemiş bir kalbim olduğunu söylemişti.
Vay canına! Çok esaslı kadınmış!
Gerçek şu ki...
insanlardan pek hoşlanmam.
Onlar da benden hoşlanmaz.
Oysa ne kadar da zeki ve hoş birisin.
Ben ciddiyim John.
Matematik...
Matematik asla daha ulvi gerçeklere ulaşmanı sağlayamaz.
Neden biliyor musun?
Çünkü matematik sıkıcıdır. Hem de çok sıkıcı.
Buradaki çocuklardan yarısının yayımlanmış makaleleri var.
Derslere girerek ve bu kitapları okuyarak...
vakit kaybedemem.
Değersiz ölümlülerin kifayetsiz varsayımlarını ezberleyerek!
Yaygın dinamikleri...
incelemem gerekiyor.
Gerçekten yeni bir fikir bulmalıyım.
Ancak o zaman diğerlerinden farklı olabilirim.
-Ancak o sayede... -Önemli olabilirsin.
Evet.
-Pekala, sıra kimde? -Bugün yeterince go oynadım.
-Hadi. -Bu oyundan nefret ediyorum.
Hepiniz korkaksınız!
Kimse bana meydan okumayacak mı?
Hadi Bender. Sol bütün sömestr boyunca kazananın çamaşırlarını yıkayacak.
-Bu hiç adil değil, farkında mısınız? -Hiç de değil.
-Şuna bakın. -Nash!
Geri geri mi yürümeye başladın?
Güvercinlerin hareketlerini tanımlayacak bir algoritma bulmaya çalışıyorum.
Hasta.
Nash, okulu boşladığını sanıyordum. Ne derslere geliyorsun, ne de...
Dersler ancak kafa bulandırır.
Gerçek yaratıcılık ihtimalini yok eder.
Bunu bilmiyordum.
Nash dehasıyla hepimizi şaşkına çevirecek.
Bu da aslında rekabet edecek cesareti olmadığı anlamına geliyor.
Korkuyor musun?
Dehşete düştüm. Bittim. Dondum kaldım.
Aptala döndüm senin yüzünden.
Kola istemez.
Elbiselerim ütülü ve katlı olsun.
Sana bir şey soracağım John.
Buyur sor Martin.
Bender ve Sol, Perron'un teorisini ispatlayan Allen'ın çalışmasını tamamladılar.
İyi bir çalışma...
ama bir yenilik getirmiyor.
-Gururum okşandı. Ya senin? -Hem de nasıl.
Ben, Savunma Bakanlığının güvenlik dergisinde silahlar üzerine iki makale yayımladım.
Hep aynı terane.
Bir de Nash'in yaptıklarına bakın: sıfır.
Ben sabırlı bir adamım Martin. Hani bana soru soracaktın?
Ya gerçekten yeni bir fikir bulamazsan ne olacak?
Ya Wheeler'a ben seçilirsem...
ama sen seçilemezsen?
Ya kaybedersen?
Kazanmaman gerekirdi.
İlk hamleyi ben yapmıştım, çok iyi oynadım.
Yenilen pehlivanın palavraları.
Bu oyun sayılmaz.
Beyler, karşınızda büyük John Nash.
İki gündür buradasın.
Hansen bir makale daha yayımladı, biliyor muydun?
Ben daha doktora tezimin konusunu seçemedim.
İşe iyi tarafından bakarsak, cama çizim yapma sanatını geliştirdin.
Bu, futbol oynayan bir takım.
Bu, ekmek kırıntıları için kavga eden bir grup güvercin.
Bu da, çantasını çalan adamı kovalayan bir kadın.
John, sen soygunu izlemişsin.
Bu çok garip.
Rekabet ortamında, birileri daima kaybeder.
John, şu boydaki yeğenim bile bunu biliyor.
Hiç kimsenin kaybetmediği...
ve tek kazananın olmadığı...
bir model oluşturabilsem.
Bunun, klasik rekabet anlayışı üzerindeki etkilerini düşünsene.
En son ne zaman yemek yedin?
-En son ne zaman yemek yedin? -Veya döviz borsasında.
Bilirsin, yemek canım.
Derin düşüncelere hiç saygın yok, farkında mısın?
Evet. Ama pizzaya...
Pizzaya sonsuz saygım var.
Ve tabii biraya da.
Biraya büyük saygım var.
Biraya büyük saygım var!
-İyi akşamlar Neils. -Selam Nash.
Kim kazanıyor? Sen mi, yoksa sen mi?
-İyi akşamlar Nash. -Selam çocuklar. Selam Nash.
Kesinlikle sana bakıyor.
Hey Nash.
Neils senin dikkatini çekmeye çalışıyor.
-Şaka yapıyorsun. -Olamaz.
-Cesaretini topla. -Erkek ol.
-Şans cesurlardan yanadır. -Hadi durma.
Beyler, size şunu hatırlatmama izin verin. Her denemede...
başarma şansım giderek artıyor.
Bu muhteşem bir şey olacak.
Belki bana bir içki ısmarlamak istersin.
Benimle yatman için...
ne söylemem gerektiğini bilmiyorum...
ama tüm gerekenleri söylediğimi varsayabilir miyiz?
Ne de olsa, basit bir sıvı alışverişinden bahsediyoruz.
Yani hemen seks kısmına geçebilir miyiz?
Bu çok hoştu.
İyi geceler, seni geri zekalı!
Hanımlar, durun!
Ben özellikle sıvı alışverişi bölümüne bayıldım. Tek kelimeyle...
şahaneydi.
Biraz yürüyelim John.
Seninle konuşmak istiyordum.
Fakültede yarıyıl değerlendirmeleri tamamlanmak üzere.
Hangi iş başvurularını destekleyeceğimize karar veriyoruz.
Wheeler'ı istiyorum efendim. İlk tercihim bu.
Aslında, başka tercihim de yok.
Arkadaşların derslere girdi. Makaleler yazdı. Bunlar yayımlandı.
Ben hala arıyorum efendim...
-Yeni bir fikir. -Yaygın dinamikleri efendim.
Çok zekice John, ama korkarım yeterli değil.
-İzninizle. -Teşekkür ederim.
Katmanlı uzay üzerine çalışıyorum.
Pazarlık stratejilerim umut vaat ediyor.
Profesör Einstein'la bir görüşme daha ayarlayabilirseniz...
Sizden bunu defalarca rica ettim.
Teorileri hakkındaki çalışmalarımı gösterip...
John.
Orada ne yapıyorlar, görüyor musun?
Tebrikler Profesör Max.
Teşekkür ederim. Teşekkürler.
Kalemlerini veriyorlar.
Ömür boyu gösterdiği başarılardan ötürü bir öğretim üyesine layık görülür bu onur.
Ne görüyorsun John?
Takdir.
Tebrik ederim profesör.
Başarı nasıl elde edilir anlamaya çalış.
Bir fark var mı?
Sen daha ne yapacağına karar veremedin.
Üzgünüm ama, şu ana kadar yaptıklarınla bir yere kabul edilmen mümkün değil.
İyi günler.
Sizi tebrik ederim.
Çok teşekkür ederim.
Göremiyorum.
Tanrı aşkına John.
Başarısız olmamalıyım.
-Sahip olduğum tek şey bu. -Hadi, dışarı çıkalım.
Bir şeyler yapmalıyım.
-Boşluğa bakıp duramam. -Yeter artık John!
Uyum göstermelisin, onların kurallarına uy, kitaplarını oku...
derslerine gir.
Hadi! Git kafanı duvarlara vur! Öldür kendini!
Yapma. Ortalığı dağıtma.
Hadi vur kafanı! Hadi, o işe yaramaz kafanı yar.
Allah kahretsin Charles! Sorunun ne senin?
Sorun bende değil.
Sorun sende de değil.
Sorun onlarda.
Cevap uyum göstermek değil.
Cevap orada...
çalıştığın yerde.
Çok ağırmış.
Şu İsaac Newton denen adam haklıymış.
-İyi bir buluş yapmış. -Akıllı çocuk.
Merak etmeyin, o benim masam. Birazdan gelip alacağım.
Gelene bakın beyler.
Nefes kesici.
Nash, beş saniyeliğine kafanı o kağıtlardan kaldırsan iyi edersin.
Size bira ısmarlamayacağım.
Bira için gelmedik dostum.
Siz de yavaş çekim hareket etmesi gerektiğini düşünmüyor musunuz?
Sizce büyük bir düğün mü ister?
Kılıçla mı yoksa tabancayla mı vuruşalım?
Bu size bir şey hatırlatmadı mı?
Adam Smith'in kuramını hatırlayın...
modern ekonominin babasının.
"Rekabet durumunda, kişisel hırslar ortak çıkarlara hizmet eder."
Her koyun kendi bacağından asılır.
Başarısız olanlar, sarışının arkadaşlarına asılır.
Ben başarısız olmayacağım.
Zorla güzellik olmaz.
Kimse kımıldamasın.
Bu tarafa bakıyor. Nash'e bakıyor.
İlk bakışta şansı varmış gibi görünebilir...
ama ağzını açana kadar bekleyin.
Geçen sefer olanları unuttunuz mu?
O olay tarihe geçti.
-Adam Smith'in görüşleri düzeltilmeli. -Sen neden bahsediyorsun?
Eğer hepimiz sarışına asılırsak...
birbirimizin önünü keseriz.
Hiçbirimiz onu elde edemeyiz.
Sonra arkadaşlarına asılırız...
ama hiçbiri bize yüz vermez çünkü kimse ikinci tercih olmaktan hoşlanmaz.
Peki ya kimse sarışına asılmazsa?
Birbirimizin yoluna çıkmayız...
ve diğer kızları da aşağılamamış oluruz.
Hepimizin kazanmasının tek yolu bu.
Hepimizin biriyle yatmasının tek yolu bu.
Adam Smith şöyle demişti...
"En iyi sonucu almak için...
"gruptaki herkesin, kendisi için en iyi olanı yapması gerekir."
Doğru. Ama eksik. Tamam mı?
Çünkü en iyi sonucu almak için...
gruptaki herkes...
hem kendisi, hem de gruptaki diğerleri için...
en iyiyi yapmalı.
Bunları sarışını kapmak için söylüyorsan, cehenneme git.
Yaygın dinamikler. Adam Smith...
yanılıyordu.
-İşte başlıyoruz. -Dikkat, dikkat.
Teşekkür ederim.
"C"nin, "S"ye ve "T"ye göre fonksiyonları eşittir.
Bunun 150 yıllık ekonomik teoriye karşı geldiğinin farkında mısın?
Evet efendim.
-Bu biraz küstahça değil mi? -Öyle efendim.
Bay Nash...
bu çapta bir hamleyle...
istediğin yere girebileceğine eminim.
Wheeler Laboratuarları...
Ekibin için senden iki isim daha isteyecektir.
Stills ve Frank mükemmel bir seçim olur.
Sol ve Bender'ı istiyorum efendim.
Sol ve Bender olağanüstü matematikçiler.
Sol ve Bender'ın kendi planları olabileceği hiç aklına gelmedi mi?
Başardık!
Wheeler'a gidiyoruz, başardık!
Şerefe, şerefe, şerefe!
Tamam, gergin bir an beyler.
Yaygın dinamikleri.
Tebrikler John.
-Şerefe! Wheeler Laboratuarına! -Wheeler'a!
PENTAGON 1953 - BEŞ YIL SONRA
Generalim, Wheeler'dan çağırdığımız danışman geldi.
Paltonuzu alabilir miyim Bay Nash?
Teşekkür ederim efendim.
Generalim, Wheeler'daki ekibin başı olan Dr. John Nash.
-Geldiğinize sevindim doktor. -Merhaba.
Bu taraftan.
Moskova'dan gönderilen radyo sinyallerini izliyorduk.
Bilgisayar bir şey bulamadı, ama ben bunun bir şifre olduğundan eminim.
Neden general?
İçinize bir şeyler doğduğu olmaz mı hiç?
Her zaman.
Pek çok şifre geliştirdik.
Ön verilerimize göz atmak ister misiniz?
-Doktor? -6-7-3-7.
0-3-6...
8-4-9-4.
9-1-4-0-3-4.
Bana bir harita lazım.
46-13-08, 67-46-90.
Maine'de Starkey Corners.
48-03-01.
91-26-35.
Minnesota'da Prairie Portage.
Bunlar enlemler ve boylamlar.
En azından 10 tane daha var.
Bunlar, sınır ötesinden Amerika'daki hedeflere çizilen rotalara benziyor.
Olağanüstü.
Beyler, hemen harekete geçmemiz lazım.
-Şu esrarengiz adam da kim? -Ülkenize büyük bir hizmette bulundunuz.
-Yüzbaşı! -Evet komutanım.
Dr. Nash'e eşlik edin.
Ruslar neler planlıyor generalim?
Yüzbaşı Rogers askeri alanın dışına kadar size eşlik edecek.
Teşekkür ederim.
Dr. Nash, beni izleyin lütfen.
Bu yöntemi beğenmediğini söyleyenlerin hiçbiri çıkıp da...
etkili olabilecek başka bir yöntem önermedi.
-Dr. Nash. -Tamam.
WHEELER LABORATUVARLARI MIT KAMPÜSÜ
-Teşekkürler. -Pentagon ziyareti nasıl geçti?
Ne o, artık "gizli" sözcüğü bir anlam ifade etmiyor mu?
Selam. Havalandırma yine bozulmuş.
Sıcaktan erirken benden nasıl dünyayı kurtarmam beklenebilir ki?
Kalbimiz seninle.
Dört yılda Pentagon'a sadece iki kez gittim.
-Bizden iki kez fazla. -Durum daha iyiye gidiyor.
Parlak bir görev daha verdiler.
Biliyorsunuz Rusların hidrojen bombası var, Naziler Güney Amerika'ya iltica ediyor...
Çinlilerin silah altında 2,8 milyonluk bir ordusu var.
Bense bir baraja dayanıklılık testi yapıyorum.
Yine Fortune dergisinin kapağına çıkmışsın.
Dikkatini çekerim, "sen" dedi, "biz" değil.
Tek başıma kapak olmalıydım.
Fields madalyasını vermedikleri yetmedi...
şimdi de Fortune dergisinin kapağına, kendine bilim adamı diyen...
şarlatanlarla koymuşlar resmimi.
Peki dahiyle, en büyük dahi arasında ne fark var?
Çok fark var.
Al işte. Neyse, 10 dakikan var.
-Benim her zaman 10 dakikam var. -Dersten önce mi?
Doktor raporu falan alsam olmaz mı?
Sen doktorsun John, hayır olmaz.
Kuralları biliyorsun, biz bu imkanlardan faydalanıyoruz.
MIT de çağımızın dehalarını kapıyor ve yarının dehalarını yetiştirmelerini istiyor.
-Zavallılar. -İyi dersler.
Zil çaldı.
Yarının şevk dolu, genç beyinleri.
Camlardan biri açık kalsa olmaz mı profesör? İçerisi çok sıcak.
Benim kendi sesimi duyabilmem sizin rahatınızdan daha önemli.
Şahsen...
bu dersin sizin için zaman kaybı olduğunu düşünüyorum.
Daha kötüsü...
benim için de öyle.
Ama işte buradayız.
Derse ister gelirsiniz, ister gelmezsiniz.
Ödevlerinizi yapıp yapmamak tamamen size kalmış.
Derse başladık.
Küçük hanım.
Affedersiniz!
Merhaba!
Bir sorunumuz var.
Pencereleri kapayınca içerisi çok sıcak oluyor...
ama açınca da gürültüden durulmuyor.
Acaba rica etsem, 45 dakika kadar...
başka bir yerde çalışmanız mümkün olabilir mi?
-Sorun değil. -Çok teşekkür ederim!
-Mola! -Tamam!
Gidelim. Ortalığı toplayın biraz.
Çok değişkenli hesaplamalarda göreceğiniz üzere...
çoğu zaman bir problemin birden fazla çözümü olabilir.
Dediğim gibi, bu problemi çözmek...
bazılarınızın aylarını alacak.
Ama bazılarınız da...
bunun için bütün ömrünü harcayacak.
Profesör Nash.
William Parcher.
Esrarengiz adam...
emrinizde.
Savunma Bakanlığı için ne yapabilirim?
-Maaşıma zam yapmaya mı geldiniz? -Biraz yürüyelim.
-Pentagon'da yaptığınız çok etkileyiciydi. -Evet, öyleydi.
Oppenheimer, "Bir dahi, sorudan önce cevabı görür" derdi.
Oppenheimer'ı tanır mıydınız?
Projesini benim gözetimimde sürdürüyordu.
Hangi proje?
-Şu proje. -O kadar basit değil, biliyor musun?
Savaşı bitirdiniz ya.
Bir kalp atışlık sürede, 150.000 kişiyi kül ettik.
Büyük eylemlerin bedelleri de ağır olur Bay Parcher.
Hüküm vermek, işin içinde olmayanların tattığı bir ayrıcalıktır Bay Nash.
Bunu unutmamaya çalışırım.
John, ne ailen...
ne de yakın arkadaşın var.
-Neden? -Yalnız kurt olduğumu düşünmeyi seviyorum.
Ama asıl neden, insanların beni sevmemesi.
Bazı alanlar var ki...
böyle kişisel bağlarının olmaması bir avantaj olarak kabul edilebilir.
-Burası güvenlik bölgesi. -Beni tanırlar.
Buraya gelmiş miydin?
Buraya ilk geldiğimizde, bize bu depoların boş olduğunu söylemişlerdi.
Bu pek doğru değil.
Bu söylediklerimi sana söyleyerek...
güvenlik dereceni "gizli"den "çok gizli"ye çıkarmış oluyorum.
Gizli bilgilerin açıklanmasının cezası hapistir.
Anladın mı?
Operasyon nedir?
Hazırlayan STRATEJİK HİZMETLER BİRİMİ
Bu iyi bir buluş.
Berlin'deki bu fabrikayı savaş sonunda ele geçirdik.
Nazi mühendisler, taşınabilir bir atom bombası üretmeye çalışıyorlardı.
Sovyetler o tesislere bizden önce vardı ve bombayı elimizden kaçırdık.
Pentagon'daki koordinatlar.
Bu konuyla ilgiliydi, öyle değil mi?
Sovyetler zannedildiği gibi birlik içinde değil.
Bombanın kontrolü, Kızıl Ordudan ayrılan ve kendilerine...
"Yeni Özgürlük" adını veren bir grubun elinde.
Niyetleri, bombayı Amerikan topraklarında patlatmak.
Planları mümkün olan en fazla sayıda sivile zarar vermek.
İnsan, hayal gücü ne kadar genişse o ölçüde vahşi olabiliyor.
Yeni Özgürlük hareketinin Amerika'da casusları var.
McCarthy aptalın teki, ama maalesef haksız değil.
Yeni Özgürlük, casuslarıyla irtibatı...
gazete ve dergilere gizlediği şifreler aracılığıyla sağlıyor.
Sen burada devreye giriyorsun.
Görüyorsun ya John, seni diğerlerinden ayıran şey...
şimdiye kadar gördüğüm...
en yetenekli şifre çözücü olman.
Benden tam olarak ne yapmamı istiyorsunuz?
Şu süreli yayınlar listesini ezberle.
Her sayıyı incele, gizli şifreleri bul ve onları çöz.
Çeneni şuraya daya.
-Işığa bak. -Nabız 88, normal.
Biraz canın yanabilir.
Damgalanmış gibi oldun, değil mi?
Koluna bir radyum diyot yerleştirdi.
Merak etme, tamamen güvenli.
İzotoplar sistemli olarak bozuluyor.
Bunun sonucu olarak, numaralar zamanla değişiyor.
Teslimat noktana girerken bu şifreyi kullanacaksın.
Ne yani, ben şimdi casus mu oldum?
ANNELER! ÇOCUĞUNUZU PİS ORTAMLARDAN KORUYUN!
Girin.
Gerçekten önemli biri olmalısınız.
Tamam Mike.
Ne üzerinde çalışıyorsunuz?
Gizli.
Herkes yarım saat bekledi.
-Neyi? -Dersi.
Bugün derse gelmediniz.
Kimsenin...
beni özlediğini sanmıyorum.
Tahtaya yazdığınız problem vardı ya...
ben onu çözdüm.
-Hayır, çözmedin. -Daha bakmadınız bile.
Vektör alanlarının rasyonel fonksiyonlar olduğunu söylemedim ki.
Çözümün çok güzel.
Ama bu problem için...
sonuç tamamen yanlış.
-Hala buradasın. -Hala buradayım.
Neden?
Merak ediyordum da Profesör Nash...
sizi yemeğe davet edebilir miyim?
Siz de yemek yersiniz herhalde.
Arada sırada.
Tek başıma. Zincire vurulmuş Promete gibi.
Hani akbabalar tepesinde cirit atar. Nasıldır bilirsin.
Hayır, nereden bileceksin.
Adresini sekreterime bırak. Cuma akşamı seni alırım.
Saat sekizde. Yemek yeriz.
Bir şey daha. Bir adın var mı, yoksa sana "küçük hanım" demeye devam mı edeceğim?
Vali bey...
-size takdim etmek isterim... -Bayan Alicia Larde.
Profesör lütfen. Valiyle bir resim.
Bir saniye. Özür dilerim.
Bu resimden ben de bir tane istiyorum. İlk buluşmamız, bilirsiniz.
O yüzden iyi görünmeniz lazım...
ki normal zamanlarda pek böyle olduğunuz söylenemez.
İşte oldu. Daha iyi.
-Onu şaşırtıyorum. -Şaşırtmaya devam edin.
Profesör.
Tanrı bir ressam olmalı.
Yoksa neden bu kadar renk olsun ki?
Demek sen de ressamsın.
Tam olarak bunu kastetmemiştim...
ama evet, ben de ressamım.
Buraya bak.
Bana.
Çıktığın kıza.
İnsan ilişkileri ve toplumsal davranışlar üzerine çalışmalıyım.
İyi fikir.
Bir şampanya iyi giderdi.
Dışarıda bekleyeceğim.
Gidip şampanya getireyim.
Teşekkür ederim.
Mendil için teşekkürler.
Hayır, sende kalsın.
Böyle şeylerin uğur getireceğine inanırım.
-Ya sen? -Hayır.
Ben uğura inanmam.
Ama nesnelere değer yüklenebileceğine inanırım.
Bir seferinde hepsini saymaya kalkmıştım.
Ancak 4348'e gelebildim.
Gerçekten çok tuhaf bir kızsın.
Eminim kızlarla aran çok iyidir.
Demek biz iki çirkin ördeğiz.
Bir şekil seç.
Ne?
Bir şekil seç, hayvan olur, ne istersen olur.
Tamam.
Şemsiye.
Yine yap.
-Tamam. Ne istersin? -Ahtapot yap.
SUNİ YAŞAM, ÜÇ GÜNLÜK
iyi - daha iyi - çok iyi- en iyi
15 yılda nasıl ayda 300 dolar maaşla emekli olduk
SUNİ YAŞAM, ÜÇ GÜNLÜK
SUNİ YAŞAM
GİZLİ
Pek konuşkan değilsin, öyle değil mi?
Seninle işim hakkında konuşamam Alicia.
Ben işi kastetmiyorum.
Arkadaş canlısı gibi görünmek için...
davranışlarımı cilalamak zorunda olmak bana fazlasıyla zor geliyor.
Doğrudan konuya girerek bilgi akışını hızlandırmak gibi...
bir eğilimim vardır.
-Ama sonuç her zaman pek hoş olmuyor. -Bir de beni dene.
Tamam.
Seni çekici buluyorum.
Bana karşı olan saldırganca davranışların senin de beni çekici bulduğunu gösteriyor.
Ama adet yerini bulsun diye seks yapmadan bazı platonik davranışlarda...
bulunmamız gerekiyor.
Ben de kurallara uymaya çalışıyorum...
ama aslında...
tek istediğim seninle bir an önce cinsel ilişkiye girmek.
Şimdi beni tokatlayacak mısın?
Bu sonuç hoşuna gitti mi?
AND DAĞLARININ SANATSAL ZENGİNLİKLERİ
ABD - eski
Ne yapıyorsun?
Süreli yayınlarda, bir düzen oluşturan tekrarları bulmaya çalışıyorum.
Ya sen?
Çok komik konuşuyorsunuz Bay Nash.
Seni tanıyor muyum?
Dayım sizin çok zeki olduğunuzu, ama pek kibar olmadığınızı...
bu yüzden kaba davranırsanız alınmamamı söyledi.
Peki senin dayın kim?
Mirasyedi oda arkadaşı...
geri döndü.
Gel sana sarılayım Charles.
Kız kardeşim bir trafik kazasında öldü.
Fazla uzaklaşma Marcee!
Sersem kocası, araba kullanamayacak kadar sarhoş olduğunu fark edemeyecek kadar içmişti.
Ben de onu yanıma aldım.
-Çok küçük. -Çok genç. İlk başta hep öyle oluyorlar.
Harvard'dayım.
Büyük usta hakkında atölye çalışması yapıyorum.
Kahrolası D.H. Lawrence.
Bence artık kendine yeni bir kitap almalısın.
Senin hakkında çok şey okudum.
Nasılsın John?
Başlarda önemsiz işlerle uğraşıyordum...
ama sonra yeni bir görev verdiler ve...
Sana ayrıntıları anlatamam.
Çok mu gizli? Gizli bir operasyon mu?
Onun gibi bir şey.
-Ve... -Evet?
Bir kızla tanıştım.
-Olamaz! İnsan mı? -Homo sapien.
-İki ayaklı mı? -Evet. Ve ihtimal hesaplarının aksine...
beni pek çok bakımdan çekici buluyor.
Tanrım, çok güzel haber.
Ne de olsa zevkler ve renkler tartışılmaz.
-Onunla evlenmeli miyim? -Aman Allah’ım. Anlaşıldı.
Yani her şey yolunda gidiyor. İşim iyi. Yeterince param var.
Beklenen sonuç bu sanki.
Ama nasıl emin olabilirsin ki?
Hiçbir şeyden emin olamazsın John.
Emin olduğum tek şey bu.
İyi akşamlar.
Alicia, lütfen kızma. Çalışırken zamanın nasıl geçtiğini fark etmemişim...
her zamanki gibi.
Özür dilerim.
Paketleyecek fırsatım olmadı.
Doğumgünün kutlu olsun.
Camın yansıtıcı yüzeyleri beyaz ışığın dalga boylarını ayrıştırıyor...
böylece içine baktığın zaman...
Bütün renkleri görebiliyorsun.
Renkleri yarattığı için Tanrı'nın bir ressam olması gerektiğini söylemiştin.
Vali konağındaki davette söylemiştin.
Dinlemiyorsun sanmıştım.
Dinliyordum.
Çok güzel.
Alicia, ilişkimiz uzun vadeli bir birlikteliğe dönüşebilir mi?
Bunun için kanıta ihtiyacım var, doğruluğu ispatlanabilir veriler lazım bana.
Kusura bakma, ama kendimi toparlamam lazım.
Aşka dair çocukça fikirlerimi yeniden gözden geçirmeliyim.
Kanıt mı?
İspatlanabilir veriler.
Tamam.
Pekala, evrenin büyüklüğü ne kadar?
Sonsuz.
Nereden biliyorsun?
-Çünkü bütün veriler öyle gösteriyor. -Ama daha kanıtlanmadı.
Kendin görmedin. Nasıl emin olabiliyorsun?
Emin değilim, sadece inanıyorum.
Sanırım aşk da bunun gibi bir şey.
Ama...
asıl bilmediğin şey...
benim seninle evlenmek isteyip istemediğim.
Gülümseyin, çekiyorum!
Tebrikler!
Mutluluklar.
Çok güzel görünüyorsun.
Merhaba, nasılsınız?
-Hoşçakalın. -Güle güle.
Kendinize dikkat edin!
CAMBRIDGE, YÜKSEK LİSANS - EKİM 1954
Amerikan Hükümeti - 73864D
Hadi bin. Çabuk.
Bizi takip ediyorlar.
-Kim takip ediyor? -Teslimat tehlikeye girdi.
Eğil!
Sakın kalkma.
-Al şunu. -Ben kimseye ateş etmem.
-Al şu Allah’ın cezası silahı! -Hayır!
Sen geri çekil. Kıpırdama.
John?
Merhaba.
Neredeydin?
-Sol... -Evet, Sol'la konuştum.
Ofisten saatler önce çıktığını söyledi.
Neden bana haber vermedin?
İyi misin?
Hayatım?
John...
lütfen konuş benimle. Neler oldu anlat.
John, aç kapıyı.
Hadi ama, aç kapıyı! Bırak içeri gireyim!
Konuş benimle!
John!
Aç şu kapıyı!
Arabalara dikkat edin çocuklar.
John.
William.
Anlaşmamız böyle değildi.
Bir egzoz patlasa ya da kapı çarpsa...
Seni tahmin ettiğinden çok daha iyi anlıyorum.
Sakinleşmen lazım John.
Dinle beni. Bombaya çok yaklaştık.
Bunu büyük oranda sana borçluyuz.
Senin korkman, bu iş için ödenecek çok küçük bir bedel.
William, şartlarım değişti.
Alicia hamile.
Sana birilerine bağlanmanın tehlikeli olduğunu söylemiştim.
O kızla evlenmeyi seçtin.
Buna engel olmadım.
Herkesin güvenliğini sağlamanın en emin yolu...
senin işine devam etmen.
İstifa ediyorum.
Etmeyeceksin.
Nedenmiş o?
Rusların bizim için çalıştığını öğrenmelerini engelleyen benim.
Sen benim için çalışmayı bırakırsan...
ben de senin için çalışmam.
Parcher!
John, iyi misin sen?
John?
Kapat şunu! Kapat ışığı!
Neden yaptın bunu?
-Neden açtın ışığı? -Neyin var senin?
Bir süre ablanın yanında kalmalısın.
Arabayı arka tarafa park ettim. Anayoldan git. Yan sokaklara sapma.
Kalabalıktan ayrılma.
John, ben bir yere gitmiyorum!
Ablana varınca, benim telefonumu bekle.
-Eşyalarını topla. -Gitmiyorum!
Yeter! Yeter dedim!
Lütfen Alicia.
Zamanı gelince açıklayacağım.
HARVARD ÜNİVERSİTESİ ULUSAL MATEMATİK KONFERANSI
John amca!
Merhaba küçük kız!
Birilerine sarılmaya ihtiyacın varmış.
Konuşmacı listesinde adını görünce dedim ki...
"Nasıl olur da benzersiz John Nash'in konuşmasını kaçırırım?"
Ne oldu?
Başımı belaya soktum. Yardıma ihtiyacım olabilir.
Ne oldu anlatsana.
Profesör Nash!
Hoşgeldiniz!
Daha sonra.
Görüyoruz ki Riemann Zeta fonksiyonunun sıfırları...
uzay-zaman eğrisi içinde...
eğrinin dönüm noktalarına karşılık gelir.
O halde uzay-zaman eğrisindeki dönüm noktaları...
Ve geleneksel sayı kuramı...
İzafiyet teorisinin ortaya çıkmasıyla paramparça olmuştur.
Bazen sayılar beklentilerimize ihanet eder.
Değişkenlere rasyonel bir değer yüklemek mümkün olmaz.
Profesör Nash!
-Durun! -Profesör Nash?
Olay çıkmasına gerek yok Profesör Nash.
Ne istiyorsunuz?
Adım Rosen.
Doktor Rosen. Ben bir psikiyatrım.
Size inanmadığım için kusuruma bakmazsınız, değil mi?
Benimle gelmeni istiyorum John.
Biraz konuşacağız o kadar.
Başka seçeneğim yok gibi görünüyor.
İmdat! Bana yardım edin!
Yardım edin!
İmdat! Bırakın beni!
Kim olduğunuzu biliyorum!
Hayır, hayır yapmayın!
Charles, bunlar Rus! Bunlar Rus!
Yardım çağır!
-Bunlar Rus! -Bacağını tutun.
Benden uzak dur.
Bana dokunayım deme!
İşte oldu.
Şimdi daha iyi.
Her şey yolunda.
Kafana dikkat et.
John?
Beni duyuyor musun?
Sakin ol.
Thorazine'in etkisinin geçmesi zaman alır.
Seni bağladığımız için üzgünüm.
Sağ kroşen çok sıkıymış.
Neredeyim?
MacArthur Psikiyatri Hastanesi'nde.
Bu bana pek inandırıcı gelmiyor.
Bir hata yaptın.
Çalışmalarım askeri amaçla kullanılmıyor.
Hangi çalışma bu John?
Bir şey bilmiyorum.
Bilirsin, sır tutmak iyi değildir.
Charles?
Seni bu işe karıştırmak istemezdim.
Üzgünüm.
Charles?
Mirasyedi oda arkadaşım beni gammazladı.
Demek adımı konuşmacı listesinde gördün.
Seni yalancı orospu çocuğu!
Kiminle konuşuyorsun? Bana kimi gördüğünü söyle.
Rusça "Charles Herman" nasıl denir?
Rusça'da nasıl söylenir?
Orada kimse yok John.
Tam orada.
Bırakın! Ben bir şey bilmiyorum!
Benim adım John Nash.
Beni burada zorla tutuyorlar.
Biri Savunma Bakanlığını arasın.
Benim adım John Nash.
Beni burada zorla tutuyorlar!
Neyi var?
John bir şizofren.
Bu hastalığın görüldüğü kişiler genelde paranoyaktır.
Peki ya işi?
Komplo teorileriyle uğraşıyor.
Evet, biliyorum.
John'un dünyasında bu tip davranışlar kabul görüyor...
teşvik ediliyor.
Bu yüzden hastalığının teşhis edilmesi...
normalden uzun sürmüş olabilir.
Nasıl? Ne zamandır hasta?
Muhtemelen üniversiteden beri.
En azından sanrıları o zaman başlamış gibi görünüyor.
Ne demek istiyorsunuz? Ne sanrısı?
Şimdiye kadar bir tanesini öğrenebildim.
Charles Herman adında hayali bir oda arkadaşı.
Charles hayal değil ki.
Princeton'dan beri çok yakın arkadaşlar.
Hiç Charles'la karşılaştınız mı? Hiç size yemeğe geldi mi?
Şehre konferans vermek için geliyor ve çok az kalıyor.
-Düğününüze gelmiş miydi? -Dersi vardı.
Hiç resmini gördünüz mü, ya da telefonda konuştunuz mu?
Bu çok saçma.
Princeton'a telefon ettim.
Kayıtlara göre John tek başına kalıyormuş.
Hangisi daha inandırıcı geliyor? Askeri eğitim almamış...
matematikçi kocanızın Ruslardan kaçan...
-bir casus olduğu mu... -Ondan deliymiş gibi bahsediyorsunuz.
...yoksa gerçeklerle bağlantısını kaybetmiş olması mı?
Ona yardım edebilmemin tek yolu...
gerçeklerle, kafasındakiler arasındaki farkı ona göstermek.
Gelin.
Ne üzerinde çalışıyordu?
Çalışmaları hep gizlidir.
Birinden söz etti...
adı William Parcher'mış.
Belki de Parcher bizi aydınlatabilir.
Ama özel iznim olmadan ona ulaşamam.
Kocamın işiyle ilgili ayrıntılara ulaşmanızda size yardım etmemi mi istiyorsunuz?
John benim bir Rus ajanı olduğumu düşünüyor.
Siz de öyle mi düşünüyorsunuz?
-Doktor ne dedi? -Hasta mıymış?
Bilmiyorum.
John'un çalışmalarını görmek istiyorum.
-Odasına giremezsin. -Onlar gizli bilgiler Alicia.
Alicia dur.
Aman Allah’ım.
Neden bir şey söylemediniz?
Alicia, John her zaman...
biraz tuhaf davranırdı.
Bize şifre çözdüğünü söylemişti.
-Gizli bir işti. -Çok gizli, ordu için çalışıyordu.
Öyle miydi?
Bu mümkün.
Yukarıdan gelen emirleri görmeye herkes yetkili değildir.
-Bu mümkün. -Mümkün, ama pek yüksek bir olasılık değil.
Son zamanlarda iyice asabileşmişti ve sen aradığında...
Bütün gün bunlarla mı uğraşıyordu?
Dergileri mi kesiyordu?
Bütün gün değil.
-Çok üzgünüm. -Önemli değil.
Seni özledim.
Seninle konuşmam lazım.
Tamam.
Alicia, çok düşündüm.
Fark ettim ki davranışlarım...
ve olan biteni sana anlatamayışım...
seni delirdiğime inandırmış olmalı.
Buna inanman çok normal.
Seni anlıyorum...
-ve gerçekten çok üzgünüm. -Tamam.
Her şey yoluna girecek.
Yavaş konuşmalıyız.
Dinliyor olabilirler. Mikrofon yerleştirmiş olabilirler.
Sana her şeyi anlatacağım artık.
Anlaşmayı bozmuş oluyorum, ama öğrenmek zorundasın...
çünkü buradan çıkmam için bana yardım etmelisin.
Hükümet için çok gizli bir görev yapıyordum.
Felaketle sonuçlanabilecek...
bir tehdit söz konusu.
Galiba Ruslar beni çok önemli biri sanıyorlar.
Beni bu yüzden öldürmüyorlar.
İşimi yapmama engel olmak için beni burada alıkoyuyorlar.
Wheeler'a gitmen lazım.
-William Parcher'ı bulmalısın. -Yeter.
Yeter!
Wheeler'a gittim.
Güzel, çok iyi.
William Parcher diye biri yok.
Tabii ki var. Onunla çalışıyordum.
Ne yapıyordun? Şifre mi çözüyordun?
Gizli bir posta kutusuna hükümetin alması için paketler mi bırakıyordun?
Bunu nereden biliyorsun?
Sol seni takip etmiş.
-Zararsız bir şey olduğunu düşünmüş. -Sol beni mi izlemiş?
GİZLİ
Hiç açılmamışlar.
Bunlar gerçek değil.
Ortada komplo falan yok John.
William Parcher diye biri de yok.
O senin kafanda.
Anlıyor musun tatlım?
Sen hastasın.
Sen hastasın John.
John?
Kırmızı alarm.
Dr. Rosen, kırmızı alarm. 2 numaralı gözlem odası.
John?
Koluma yerleştirdikleri alet gitmiş.
Bulamıyorum.
Gitmiş.
Şizofreninin kabusu...
neyin doğru olduğunu bilmemektir.
Düşünsenize...
hayatınızdaki en önemli kişilerin, yerlerin ve anıların...
yok olmadığını, ölmediğini, ama daha kötüsü aslında hiç varolmadığını...
birdenbire öğrenseydiniz ne olurdu?
Bu nasıl bir cehennem olurdu?
Ensülin veriyorum.
Saat 8.42.
Ne kadar sürecek?
10 hafta boyunca, haftada beş kez.
PRINCETON ÜNİVERSİTESİ 1 YIL SONRA
John Princeton'daki günlerinden hep sevgiyle bahsederdi.
Bölümün başında şimdi Hansen var.
Bunu sürekli kafamıza kakıyor.
Evet.
John kampüsün civarına bile yaklaşmıyor. Galiba utanıyor.
Al bakalım.
Peki sen nasılsın Alicia?
Artık hayaller görmüyor.
İlaç tedavisi devam ederse ve stresten uzak durursa...
Sen nasılsın, onu sordum.
Çoğunlukla, hissettiğim şeyin...
mecburiyet olduğunu düşünüyorum.
Ya da gitme isteği yüzünden duyduğum suçluluk.
John'a karşı öfke, Tanrı'ya karşı öfke ve...
Ama...
sonra ona bakıyorum...
ve kendimi evlendiğim adamı görmeye zorluyorum.
Ve o adam oluveriyor.
O benim sevdiğim birine dönüştü.
Ben de onu seven birine.
Her zaman böyle olmuyor...
ama bu da yetiyor.
Bence John çok şanslı bir adam Alicia.
O kadar şanssız ki.
-Burası bizim ev. -Burası mı?
İşime yakın.
John, bir ziyaretçin var.
Merhaba.
Umarım sakıncası yoktur.
Selam şef.
-Sigara? -Hayır, sağol.
Aslına bakarsan bıraktım.
-Merhaba. -Selam John.
Harvey'le tanıştın mı?
-Ama kimse... -Sakin ol, tamam.
Birazcık eğlenemeyeceksem deli olmanın ne anlamı var?
Allah iyiliğini versin John. Anlamalıydım.
Al bakalım.
-Sonra içerim. -Şimdi içmen gerekiyor.
-Sana bir şey ikram edebilir miyim? -Böyle gayet iyi.
Peki.
Konferans vermek için geldim.
Bu akşam dönüyorum.
Bender da uğrayacaktı.
Seni görüp merhaba demek istiyordu.
Huzursuz mu oldu?
Evet.
Herhalde ben de olurdum.
Ama maalesef kendime katlanmak zorundayım.
Riemann varsayımını çözmeye çalışıyorum.
Öyle mi?
Onları şaşırtırsam...
beni tekrar işe alırlar diye düşündüm.
Ama ilaç alırken bu pek kolay olmuyor...
çünkü çözümü görmek...
zorlaşıyor.
Kendini zorlamamalısın John.
İşten başka şeyler de var hayatta.
Neymiş onlar?
Ne düşünüyorsun?
İnsanlar ne yapar?
Hayat bu John.
Yapacak bir sürü şey var, yeter ki iste.
Evden dışarı çıkabilirsin.
Belki...
insanlarla sohbet edersin.
Çöpü dışarı çıkartabilirsin.
İçeride biraz daha var.
Kiminle konuşuyordun?
Çöpçüyle.
Çöpçüler akşam gelmez.
Galiba burada geliyorlar.
Özür dilerim.
İlaçlar yüzünden mi?
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Bebek bu gece annemde daha fazla kalacak.
Üç saat fazla mesai yapabilirim.
Ben yatıyorum.
İyi geceler.
Seni görmek ne güzel John.
Uzun zaman oldu.
Parcher?
Ta kendisi.
Sen gerçek değilsin!
Tabii ki gerçeğim. Saçmalama.
Ben olsam o taraftan gitmezdim.
Tekrar işinin başına dönmenin zamanı geldi.
Bomba Amerika'daki son durağına ulaştı.
Dikkat çekmemen gerektiğini bildiğimizden...
her şeyi senin ayağına getirdik.
Bombanın doğu sahilinde bir yerlerde olduğunu tespit ettik.
Ama kesin yerini belirleyemedik.
Şifreler giderek daha karmaşık hale geldi.
Şuna bak John.
Ne oldu?
-Dr. Rosen dedi ki... -Rosen'mış! Şarlatan herif!
"Şizofreni" değil mi? Psikolojik saçmalıklar!
Bana bak John.
John, bak bana.
Bir hayale benziyor muyum?
Wheeler'da kaydın yok.
Personelimizin listesini çıkartır mıyız hiç?
Başına gelenler için çok üzgünüm.
Seninle tekrar çalışabilmek için çok zahmete girdim.
Wheeler'daki işine dönmeni sağlayabilirim.
Neler başardığını bütün dünyanın öğrenmesini sağlayabilirim.
Ama şimdi sana ihtiyacım var asker.
Gerçek değilsin diye çok korkmuştum.
Princeton, New Jersey - Nisan 1956
Fırtına geliyor.
Çamaşırları toplayayım.
Ben banyosunu hazırlarım.
Merak etme.
Tamam.
John!
Neredeyse bitirdim! Charles, sen bebeğe bak.
Hayır!
-Charles ona göz kulak oluyordu. -Burada kimse yok.
Burada hiç kimse yok!
Görünmezlik serumu almıştı.
Vücuduma yerleştirdikleri madde çözüldüğünde kanıma karışan sıvı sayesinde...
ben onu görebiliyorum.
Bunu sana söyleyemezdim, senin güvenliğin için!
Alicia!
-Hayır! -Alo, Dr. Rosen'ın muayenehanesi lütfen.
Onu durdurmalısın John.
Onu bu işe karıştırma.
-Kiminle konuşuyorsun? -Bu onun suçu değil.
-Hepimizi ele verecek. -Hayır, vermez.
Yine hastaneye yatacaksın.
-Cevap ver bana! -Bir sürü insan ölecek.
Alicia, lütfen telefonu kapat.
-Buna izin veremem. -Evet, alo?
Merhaba, Dr. Rosen'ı arıyordum. Orada mı?
Üzgünüm John.
Hayır!
-Ne yapman gerektiğini biliyorsun. -Benden uzak dur.
-Bizim için çok tehlikeli. -Uzak dur!
Sana zarar vermek istememiştim!
Bitir işini. Çok fazla şey biliyor.
John amca?
Bitir işini seni zavallı piç, yoksa ben senin işini bitireceğim.
John, lütfen ne söylüyorsa yap.
Hadi asker.
Şimdi.
John amca?
John, lütfen!
Şimdi!
Alicia ve Charles asla aynı ortamda bulunmuyor.
Parcher ve Charles...
Charles ve Marcee, Alicia'yla birlikte varolamazlar.
Anlıyorum.
Hiç büyümüyor.
Marcee gerçek olamaz. Hiç büyümüyor.
Onları hala görüyor musun?
Evet.
Neden ilaç almayı bıraktın?
Çünkü çalışamıyordum.
Bebeğe bakamıyordum.
Ben...
karımın ihtiyaçlarına cevap veremiyordum.
Sizce bu delirmekten daha mı iyi?
Daha yüksek dozlu ensülin şokları uygulamamız ve yeni ilaçlar kullanmamız gerekecek.
Hayır.
-Başka bir yolu olmalı. -Şizofreni giderek kötüleşir.
Bazı günler hiçbir belirti görülmez, ama zamanla durumun kötüye gidecektir.
Bu bir problem. Hepsi bu.
Çözümü olmayan bir problem. Ben de problem çözerim zaten.
Bu, matematik değil.
Dünyayı algılayışını değiştirmek için bir formül bulamazsın.
-Tek yapmam gereken aklımı kullanmak. -Hiçbir teori yok, kanıt yok.
-Bundan mantıkla kurtulamazsın. -Neden olmasın?
Çünkü problemin olduğu yer senin aklın!
Bunu yapabilirim.
Bunu başarabilirim. Bana tek gereken zaman.
Bebek mi ağlıyor?
Bebek annemde John.
Eğer tedavi olmazsan John...
hayallerin seni...
tamamen ele geçirebilir.
Hazır mısın?
Rosen dışarıda bekliyor.
Hastaneye gidemem.
Bir daha eve dönmem.
Eğer gitmek istemezsen...
seni yatırmak için bana izin kağıtları imzalatabilirmiş.
Belki de imzalamazsın.
Belki bana biraz daha zaman tanırsın.
Bu işi çözmeye çalışacağım.
Ne yaparsan yap...
Rosen bir konuda haklı.
Artık burada kalmaman gerekiyor.
Kendime güvenemiyorum.
Bana zarar verir miydin John?
Bilmiyorum.
Dr. Rosen seni annene bıraksın.
Gitmemi söyledi.
Anlıyorum.
Rosen, beni öldürmeye falan kalkarsan onu aramamı söyledi.
Asıl gerçek ne, biliyor musun?
Bu.
Gerçek bu.
Belki de...
seni rüyadan uyandıracak olan...
burası değil de...
burasıdır.
Olağanüstü bir şeylerin olabileceğine...
inanmaya ihtiyacım var.
Princeton Üniversitesi İki Ay Sonra
Girin.
Merhaba Martin.
Ulu tanrım.
Hayır. Ben...
Ben o değilim. Kurtarıcılık kompleksim tamamen farklı bir şekilde tezahür ediyor.
Olanları duydum ve...
sana yazmak istedim. Seni hastaneden aradım...
ama çıkmıştın. Ben de...
Burası Helinger'ın eski ofisi.
Evet.
Evet, burayı ondan çaldım.
Görünüşe göre sonunda sen kazandın Martin.
Yanılıyorlardı John. Kazanan falan yok.
Otursana lütfen.
Tanrım, seni görmek ne güzel.
Seni Princeton'a geri getiren nedir?
John, kusura bakma ama ona söylemek zorundasın.
Ona dahi olduğunu söyle. Sen bir dahisin!
Ona çalışmalarının ne kadar önemli olduğunu söyle. John, lütfen!
Acaba az önce yaptığım hareketi görmezden gelebilir misin?
Tabii, eski dostlar ne içindir?
Biz dost muyduk Martin?
Tabii ki öyle John.
Tabii. Her zaman öyle olduk.
Alicia'yla düşündük de...
insanların arasına karışmamın...
iyi olacağına karar verdik.
Tanıdık yerlerle, tanıdık insanlarla bir bağ kurmamın...
bana faydalı olacağını düşündük.
Şu gördüğüm hayalleri...
başımdan defetmek için.
Biliyorum, çok şey istiyorum...
reddedeceğinden de çok eminim.
Ama yine de buraya gidip gelebilir miyim diyorum.
Çalışma odasına ihtiyacın olacak mı?
Hayır.
Hayır, kütüphanede çalışabilirim.
Bu adam kütüphaneye girmek istedi...
-ama kimliği yok. -Niye gönderdiğim yazılar okunmuyor?
Sonra da delirdi.
Sen gerçek değilsin!
Ortada görev falan yok.
Allah kahretsin.
Sen gerçek değilsin!
Sen bu musun asker? İşe yaramaz bir gulyabani mi?
Mahallenin delisi mi?
-Ben asker değilim. -Sonun hapishane olacak!
Yaşlı ve kenara atılmış biri olacaksın!
Görev falan yok.
Sen burada oyalanırken dünya yanıp kül olacak!
Sen gerçek değilsin!
Hala benimle konuşuyorsun ama asker.
Görev falan yok! Ben asker değilim!
John! Her şey yolunda.
Olanları duydum, üzgünüm.
-Ben asker değilim. -John. Hey Nash.
Nash, bir şeyin yok.
Nash.
Bayanlar baylar, büyük John Nash!
John?
Yüzlerini görecektin.
Herkes bana bakıyordu.
John, biliyorsun stres hayaller görmene neden oluyor.
Biliyorum.
Ama sonra, eve dönerken...
Charles yanımdaydı.
Bazen onunla konuşmayı çok özlüyorum.
Belki de Rosen haklı.
Belki de tekrar hastaneye yatmayı düşünmeliyim.
Hayır. Ver elini.
Bence yarın tekrar denemelisin.
John, beni sonsuza dek görmezden gelemezsin.
Bana çok iyi bir arkadaş oldun.
En iyisi.
Ama artık seninle konuşmayacağım.
Yapamam.
Bu senin için de geçerli küçük kız.
Hoşçakal.
Acaba dersinizi dinleyebilir miyim?
Bu benim için onurdur Profesör Nash.
Bir şey mi oldu?
İlk defa derse giriyorum da.
Günaydın...
şevk dolu, genç beyinler.
Bir işe yaramayacak John.
Yalnızca kendini küçük düşürüyorsun.
Çok acı!
Acınacak haldesin.
Senden utanıyorum!
Tanrım!
Geliyor musunuz? Geç kalacaksınız.
-Baba kitabımı almışsın. -Ne?
-Kitabımı almışsın. -Ah, evet.
Sağol.
-Hoşçakal. -Güle güle.
Akşama görüşürüz.
Hoşçakal tatlım.
Princeton Üniversitesi Ekim 1978
Az önce Riemann'ı mı çözdünüz?
Sen ne dersin?
Bu, değiştirimsiz genişlemelerde Frobenius kuramının bir benzeri.
Evet, öyle.
Ama sadece ara sıra işe yarıyor. O yüzden henüz çözemedim. Ama...
sanırım gelişme kaydediyorum.
Siz John Nash'siniz, değil mi?
-Ben Toby Kelly. -Merhaba.
Burada, Princeton'da yazdığınız denge kuramı üzerine çalışıyorum.
Tıpkı sizin gibi tamamen yeni bir fikir bulmak için.
O zamanlar gençtim.
Bir teori geliştiriyorum.
Sanırım kanıtlayabilirim...
Galois genişlemelerinin uzayı kapladığını.
Her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu. Her şeyin aynı öznenin parçası olduğunu.
En son ne zaman yemek yedin?
-Efendim? -Bilirsin, yemek canım.
Karım...
mayoneze bayılır.
Teşekkür ederim.
Devam et.
Eşleme...
iki kategoride.
Alicia!
Diyelim ki saatte en fazla...
15 kilometre hızla karşılaşıyorlar.
"B" bisikletinin tekerleğine konmuş bir sinek var.
Saatte 30 kilometre hızla uçabilen sinek...
"B" bisikletinden kalkıp "A" bisikletinin tekerleğine konuyor.
Bu, iki bisiklet çarpışıp zavallı sinek ezilene kadar...
bir ileri bir geri devam ediyor.
Çalıştığınız alanda yoğunlaşmanız ve neyle uğraştığınızı anlamanız...
bu yüzden çok önemli. Matematik çok kesindir...
ve bir sanattır. Buradaki insanlar size ne söylerse söylesin.
Özellikle de biyoloji bölümündekiler. Onları dinlemeyin.
Yaptıklarınıza bakayım. Fikirlerinizi çalıp...
bir kitap yazarak meşhur olabilirim.
Ders verebilirim diye düşünüyordum.
50 kişilik bir sınıf herkes için ürkütücü olabilir.
Hem John, sen berbat bir öğretmensin.
Ben yıllanmış şarap gibiyim Martin.
Hala yapabileceğim bir şeyler olduğunu umuyorum.
Peki ya şu...
Anlarsın ya.
Gittiler mi?
Hayır, gitmediler.
Belki de hiç gitmeyecekler.
Ama onları görmezlikten gelmeyi öğrendim ve sanırım onlar da benden umudu kesti.
Bütün rüyalarımız ve kabuslarımız için aynı şey geçerli değil mi Martin?
Canlı kalmaları için onları beslemen lazım.
Ama John, hayallerin senin peşini bırakmıyor.
Onlar benim geçmişim Martin. Geçmiş kimsenin peşini bırakmaz.
Neyse, hoşçakal.
Bölümdekilerle konuşacağım John.
Belki baharda.
Hey, Nash.
Korkuyor musun?
Dehşete düştüm.
Bittim. Dondum kaldım.
Aptala döndüm senin yüzünden.
Sen en iyisi Alicia'ya telefon et, yoksa...
-Onu ararım. -...başım belaya girer.
-Sağolun profesör. -Hoşçakalın.
-İyi günler. -Hoşçakalın.
Princeton Üniversitesi - Mart 1994
Kağıtlar bende Bay Bayer.
Profesör Nash mi?
-Bu adamı görebiliyor musun? -Evet.
Emin misin?
Kesinlikle mi? Görüş alanında mı?
Güzel.
Bağışlayın, yeni tanıştığım insanlar konusunda şüpheciyimdir.
-Haftaya görüşmek üzere profesör. -Haftaya görüşürüz.
Gerçek olduğunuzdan emin olduğuma göre, kimsiniz ve sizin için ne yapabilirim?
Profesör, benim adım Thomas King.
Thomas King mi?
Size Nobel Ödülü için aday olduğunuzu söylemeye geldim.
Kusuruma bakmayın, ama biraz şaşırdım.
Oluşturduğunuz denge kuramı, yıllar içinde modern ekonominin...
temel taşı haline geldi.
Birdenbire herkes buna bayılmaya başladı.
Ya diğer konulardaki çalışmalarım?
Pazarlık probleminizin, Federal Muhabere Komisyonu...
açık artırmalarına ya da tekel karşıtı davalara uygulanması...
-Tekel karşıtı mı? -Evet.
Bu hiç aklıma gelmezdi.
Acaba az önce aptallık derecesinde bir dürüstlük örneği mi sergiledim?
-Hayır, hiç de değil. -Çünkü bu hiç aklıma gelmezdi.
Çay içelim mi?
Ben oraya girmem. Sandviçimi genelde kütüphanede yerim.
Hadi John. Birer çay içelim. Bugün büyük bir gün.
Satılan çayların büyük çoğunluğu damak zevkime uymuyor.
Ben...
Kuzey Hindistan bölgesinin çayları yeteri kadar koyu oluyor.
Kokuları hoşuma gidiyor. Uzun yıllardır...
bu salona gelmemiştim. Ne tür çayları var acaba?
Teşekkür ederim küçük hanım.
Burada çok şey değişmiş. Benim bu yaşta bir oğlum var.
Harvard'da.
Nobel adaylıklarının gizli tutulduğunu sanırdım.
Sadece kazanıp kazanmadığınızı öğrenirsiniz diye bilirdim.
Genellikle öyle olur, evet, ama bu istisnai bir durum.
Bunlar ciddi para ödülleri.
Bunun için sponsor bulmak zorundayız.
Bu nedenle Nobel'in imajı...
Anlıyorum, buraya deli olup olmadığımı görmeye geldiniz.
Kazanırsam her şeyi berbat eder miyim diye bakmaya.
Sahnede dans edip, giysilerimi çıkarır ve tavuk gibi gıdaklar mıyım diye.
Onun gibi bir şey, evet.
Sizi utandırır mıyım?
Evet, bu mümkün.
Görüyorsunuz ya...
ben deliyim.
En son çıkan ilaçları kullanıyorum...
ama yine de varolmayan şeyler görüyorum.
Sadece görmezlikten gelmeyi tercih ediyorum.
Aklıma bir çeşit rejim yaptırıyorum. Bazı şeylere olan iştahımı dizginliyorum.
Kalıplara duyduğum iştah gibi.
Belki de hayal kurmaya duyduğum iştah gibi.
Profesör Nash.
Seni burada görmek ne güzel John.
Teşekkür ederim.
-Bu bir onur efendim. -Çok teşekkür ederim.
Bu bir ayrıcalık profesör.
Profesör.
-Ne iyi ettin John. -Teşekkür ederim Tom.
Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Ed.
Bu çok beklenmedik bir şeydi.
Nobel Ödül Töreni Stocholm, İsveç
Aralık 1994
Teşekkür ederim.
Her zaman sayılara inandım.
İnsanı akla götüren denklemlere ve mantığa.
Ama bir hayat boyu bunların peşinde koştuktan sonra...
gerçekte mantık nedir diye düşünüyorum.
Bir şeyin akıllıca olduğuna kim karar veriyor?
Bu arayışım sonucu çeşitli safhalardan geçtim: fiziksel...
metafizik...
hayallerle dolu...
ve başa döndüm.
Ve kariyerimin en önemli buluşunu yaptım.
Hayatımın en önemli buluşunu.
Mantıklı nedenler sadece...
aşkın gizemli denklemlerinde bulunur.
Bu gece burada olmamı tamamen sana borçluyum.
Varlık sebebimi borçluyum.
Bütün sorularımın cevabı sensin.
Sana teşekkür ederim.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Ben arabayı getireyim baba.
Hoşçakalın.
-Gitmeye hazır mısın? -Evet, hazırım.
Hazırım, evet, lütfen gidelim.
Çok teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Ne var? Ne oldu?
Hiç.
Hiçbir şey olmadı.
Gelin benimle genç bayan.
Arabam dışarıda. Biraz dolaşalım mı?
Nereye gideceğiz?
Nash'in kuramları, küresel ticari anlaşmaları,
işçi işveren ilişkilerini ve hatta evrimsel biyolojiyi etkiledi.
John ve Alicia Nash Princeton'da yaşıyorlar. John Matematik Bölümünde
Düzenli olarak öğrencilerle görüşüyor. Hala her gün kampüse yürüyerek gidiyor.