- Είναι κλειδωμένη η πόρτα; - Ναι.
Προσπάθησε να το βγάλεις.
- Εντάξει, ναι. - Τώρα;
Εντάξει.
- Σήκωσέ με. - Εντάξει.
Καλά είσαι;
Μπορώ να βοηθήσω;
Δέσε το σφιχτά.
- Έτσι; - Θα πρέπει να με σπρώξεις.
- Να σε σπρώξω; - Θέλω να με σπρώξεις.
- Σίγουρα; - Καν' το.
- Εντάξει. - Ένα...
Δύο, τρία.
Κάποιες αναμνήσεις είναι τόσο έντονες.
Τις παίζεις ξανά και ξανά στο μυαλό σου.
Ίσως επειδή σε φοβίζουν.
Ίσως επειδή σου θυμίζουν...
ότι δεν το ξέρεις πάντα όταν κοντεύεις να φτάσεις στον πάτο.
επεξεργασία - υποτίτλων OFFiCiAL
Έλα, μαμά. Πάμε.
Θα πάμε κάπου ωραία. Όπως στην παραλία.
Θα πάρουμε τάκος με μοσχάρι.
Ξέρεις, που είναι τραγανά και βουτηγμένα στο τυρί.
Θα έρθεις ή όχι;
Μαμά, πρέπει να φύγουμε!
Σε άκουσα.
Ρούθι, τι να κάνουμε;
Δεν έχω δουλειά. Δεν έχω καθόλου λεφτά.
Εγώ θα φύγω, είτε έρθεις, είτε όχι.
Ρούθι, πήγαινε.
Γρήγορα, πριν έρθει.
Τι κάνεις με την τηλεόραση;
Να την πουλήσουμε. H μετακόμιση κοστίζει.
- Εντάξει. - Έλα.
Άνοιξε το πορτμπαγκάζ.
Άντε.
Γαμώτο.
Εντάξει. Έλα.
Πάμε.
Εγώ ήμουν που αποφάσιζα πότε ερχόταν η στιγμή να φύγουμε.
Όλοι οι γκόμενοι της μαμάς μου κατέληγαν να είναι καθίκια.
Κάναμε αυτό που κάναμε πάντα:
Παίρναμε ό,τι μπορούσαμε και την κοπανούσαμε.
Αυτή ήμουν εγώ...
και η μαμά μου.
ENEXΥPΟΔANEΙΣΤHPΙA ΣΤΙΓMΙAΙA ΔANEΙA - MEΤΡHΤA
ANΟΙΧΤA
Μπες στο αμάξι.
- Το κοριτσάκι σου είναι αυτό; - Μπες στο αμάξι, Ρούθι.
Σαν αδερφές είστε.
Τα λέμε σύντομα.
Πού να πάμε;
Όπου θέλεις.
Όπου θέλω...
Πού είναι το Χάρβαρντ;
Στη Βοστόνη;
Έχει πολύ κρύο.
Θα σου πάρω παλτό.
Μαμά, είμαι 14 χρονών. Δε θα πάω στο Χάρβαρντ.
Εντάξει.
Στη Βοστόνη, λοιπόν.
Γιατί όχι;
Μπορεί να γίνω γιατρός.
Κι εγώ το ίδιο σκεφτόμουν.
Θα γινόσουν φοβερή γιατρός, Ρούθι.
Εγώ θα ερχόμουν σε σένα.
Τέλειο.
- Τι κάνεις; - Μόνο μία.
Μαμά, έχεις πατάτες.
Αυτές είναι δικές μου.
Σαν τους παλιούς καιρούς.
Μόνο εγώ κι εσύ.
Γαμώτο!
- Γαμώτο. - Καλά είσαι;
Μαμά;
Τι;
Να πάρει.
- Είναι κλειδωμένα; - Ναι.
- Εκεί πάνω; - Κράτα με.
- Εντάξει. - Έτοιμη;
Σήκωσέ με.
Δέσε το σφιχτά.
Έτσι;
Θα πρέπει να με σπρώξεις.
Να σε σπρώξω;
Σίγουρα;
Εντάξει. Έτοιμη;
- Τρία, δύο, ένα. - Δύο.
Μαμά. Καλά είσαι;
Μαμά. Όλα καλά.
Τα καταφέραμε.
- Έλα. - Το βγάλαμε.
Όντως το βγάλαμε. Έλα.
Για μένα, το δόντι που κρεμόταν ήταν ο απόλυτος πάτος.
Πάω εγώ.
Έλα. Ασπιρίνη.
Έχω Red Bull. Είναι κρύο.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Καλύτερα;
Θα πρέπει να έχουμε ένα μεγάλο σπίτι.
Δηλαδή...
τουλάχιστον δύο όροφοι.
Θα είναι κίτρινο.
Με μαύρα παντζούρια.
Σαν ηλιοτρόπιο.
Πολύ μου αρέσει.
Και θ' αφήνουμε το χορτάρι να μεγαλώνει πολύ.
Και θα έχουμε και μια μεγάλη πισίνα.
Ναι.
Θα είναι στρόγγυλη.
Μπορώ να το φανταστώ ακριβώς.
Και...
η πισίνα μας θα πρέπει να έχει και τσουλήθρα.
Λατρεύω τις τσουλήθρες.
Μπορούμε να έχουμε και φουσκωτά.
Σαν εκείνα τα φουσκωτά στα οποία μπορείς να βάλεις το ποτό σου;
Ναι.
Θα είναι τέλειο.
Μου αρέσει πολύ.
Το φαντάζομαι ακριβώς.
Γιατί δε μου λες ποτέ τίποτα για τη μαμά σου;
Γιατί πάντα με ρωτάς;
Γιατί θέλω να μάθω.
Είχα πολλές μαμάδες.
Θετές μαμάδες.
Πώς ήταν;
Αγάπη μου, δε θέλω να τα θυμάμαι αυτά.
Θέλω μόνο να βλέπω εσένα.
Πάντα αυτό λες.
Τα ποδαράκια σου είναι σκέτη γλύκα.
Δεν είναι γλύκα.
Όχι.
Θεέ μου.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Ρούθι. Ρούθι, ξύπνα.
Έλα.
Ξύπνα.
Άντε.
Δε γίνεται να μείνουμε στο πάρκινγκ όλη μέρα.
H μαμά μου δεν πίστευε στους χάρτες.
Ακολουθούσε απλώς τις πινακίδες.
Και όταν την έπιανε όρεξη, σταματούσαμε.
- Έχεις καμιά τσίχλα; - Ναι. Κάπου εδώ.
Βγαίνουμε σε ένα λεπτό!
- Βρωμιάρα. - Βλαμμένη.
Έλα, Ρούθι.
Λες να έχουν κάποια γεύση οι νιφάδες;
- Τι ήταν αυτό; - Να πάρει.
Τι ήταν αυτό;
Θεέ μου. Πιάσαμε φωτιά!
- Μαμά, σταμάτα. - Θεέ μου.
Θεούλη μου.
- Θεούλη μου. - Μαμά, σταμάτα το αμάξι!
- Βγες έξω. - Πάρε την κόκα-κόλα.
Το αμάξι. Να πάρει!
Κάνε πίσω.
Να πάρει.
Να πάρει...
Να πάρει!
Καταραμένο σαράβαλο!
Καταραμένη ζωή!
Γιατί τίποτα στη ζωή μου δεν πάει καλά, Ρούθι;
Να πάρει η ευχή.
Γαμώτο!
Πιάσε το άλλο κλειδί.
Με συγχωρείς.
Κυρία μου...
Μιλάμε για 600, μπορεί και 700 δολάρια.
- Τόσο πολύ; - Δυστυχώς.
H κόρη μου κι εγώ δυσκολευόμαστε πολύ.
Με αυτό τώρα...
θα την πατήσουμε.
Ίσως μπορούμε να κάνουμε κάτι για να βρούμε μια λύση.
Κάποια συμφωνία.
Σκέφτεσαι να πουλήσεις το αμάξι σου;
Λυπάμαι. H εξάτμιση και μόνο θα θέλει ένα πεντακοσάρι.
Θα κάνω ό,τι μπορώ στο κομμάτι της εργασίας μας.
Μήπως γλιτώσετε έτσι κάνα φράγκο.
Αλλά...
δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Καλά είμαι.
Μην ανησυχείς, μαμά.
Όλα θα πάνε καλά.
Τι θα κάνουμε;
Το ίδιο σχέδιο.
Απλώς θα...
Θα αυτοσχεδιάσουμε.
Τι λες να πάμε εδώ για πρωινό;
Λέω ότι είναι κλειστό.
Τέλειο είναι. Έλα. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Ελάτε.
Ευχαριστώ. Ευχαριστούμε. Οδηγάμε επί ώρες.
- Έχουμε πεθάνει της πείνας. - Ανοίγουμε σε μισή ώρα κανονικά...
αλλά, ευτυχώς για σας, ο θείος μου, ο Μάρτι, λατρεύει τα παιδιά.
Είναι όντως η κόρη σου; Σαν αδερφές είστε.
- Θέλεις ένα χυμό; - Ναι, ευχαριστώ.
Λες να έχει ακόμα;...
Οι σερβιτόρες έχουν πολύ καλή ακοή.
Ευχαριστώ που ρωτήσατε τι έχω ανάμεσα στα πόδια μου.
Αν με μάθετε καλύτερα, θα δείτε...
ότι μετράει μόνο τι έχω ανάμεσα στ' αυτιά.
Θα μου φέρεις έναν καφέ;
Αμέσως.
Πού πηγαίνετε;
Στη Βοστόνη.
Στη Βοστόνη. Δεν έχω πάει. Δεν είναι μακριά από τη Νέα Υόρκη, σωστά;
Πάντα ήθελα να μετακομίσω στη Νέα Υόρκη. Να κάνω καριέρα στο σανίδι.
Και φυσικά, θα ήθελα μια φορά στη ζωή μου να δω το Grey Gardens.
Με την εξαίσια Κριστίν Έμπερσολ.
Ξέρετε την Κριστίν Έμπερσολ;
Ήρθε εδώ, μια φορά. Την γνώρισα. Της είπα ότι την λατρεύω.
Είπε:
"Ευχαριστώ."
Είπα: "Παρακαλώ."
Τι να σας φέρω;
Θέλω το γαλλικό τοστ. Με τα φρούτα.
Τηγανίτες με αυγά.
- Και τηγανητές πατάτες; - Μπέικον;
Και μπέικον και δυο μερίδες λουκάνικα, και...
Και δύο κεκάκια;
Έγινε.
ΤΟ ΠPΩΙNAΔΙKΟ ΤΟY ΤAΪNΙ
Μπορείς να παραμείνεις σοβαρή;
Δεν μπορώ.
- Κάν' το εσύ. - Όχι, πρέπει να κάνεις έτσι:
Συγχαρητήρια που δεν αφήσατε ψίχουλο.
Άκουσα ότι σας άρεσαν πολύ τα κεκάκια με βατόμουρο.
Έχουν πολλά βατόμουρα.
Άρα καλά κάνουμε και τα λέμε "κεκάκια με βατόμουρο".
Παμ, τύλιξε κάνα δυο κεκάκια...
για να τα πάρουν τα κορίτσια στον δρόμο. Κερασμένα, εννοείται.
- Ευχαριστούμε. - Βεβαίως.
Με το πάσο σας. Δε βιαζόμαστε.
Μη φαίνεσαι τόσο ένοχη.
Προσπαθώ.
Θα σου πω κάτι, Ρούθι.
Δεκάρα δε δίνουν για σένα.
Δε χρειάζεται να γίνεσαι κακιά.
Έχουν δουλειές...
και σπίτια.
Θα επιβιώσουν, ό,τι και να κάνουμε.
Γι' αυτό σύνελθε.
H πόρτα δεν είναι κλειδωμένη.
Θα βγω σε ένα λεπτό.
Μας είδαν;
Όχι.
- Μας κοίταξε. - Γαμώτο.
Γαμώτο.
Εντάξει. Πήγαινε.
Έλα.
- Έλα, ρε. Πρέπει να φύγουμε. - Δεν ξεκινάει, Ρούθι! Δεν...
- Γαμώτο. - Γρήγορα.
Μαμά, δε γίνεται να πηγαίνεις μόνο με την όπισθεν.
Μαμά, τι κάνεις;
Σταμάτα.
- Μαμά, σταμάτα. - Γαμώτο, γαμώτο.
- Γαμώτο, γαμώτο, δεν ξεκινάει! - Μαμά...
Μαμά, σε παρακαλώ, μη φρικάρεις.
- Μαμά, σταμάτα! Ηρέμησε. - Δεν ξεκινάει. Δεν ξεκινάει.
Θεέ μου...
Γαμώτο.
Δεν πειράζει.
Μαμά, δεν πειράζει.
Τι κάνεις;
Πρέπει να γυρίσουμε στο καφέ.
Στο καφέ; Γιατί;
Το αμάξι μας χάλασε όταν πήγαμε να την κοπανήσουμε χωρίς να πληρώσουμε.
Αν δεν είναι αυτό σημάδι από τον Θεό, τότε δεν ξέρω τι είναι.
Πιάσε την τσάντα μου.
Έλα.
- Θα μπούμε μέσα. - Εντάξει.
- Θα τους το πούμε. - Ναι.
Θα εξομολογηθούμε. Έλα.
Ωραία.
Μιλάω με τους μπάτσους στο τηλέφωνο.
Συγνώμη.
Ελάτε λίγο στη θέση μου.
Τι περιμένατε να κάνω;
Δεν ξέρω αν έχετε πεινάσει ποτέ.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω πέρα από το να φεύγω μακριά.
Αλλά δεν μπορώ γιατί το αμάξι μας χάλασε.
Και δεν έχουμε τίποτα.
Μπορείτε να καλέσετε τους μπάτσους. Δεν πειράζει.
Απλώς θα με στείλουν φυλακή και το παιδί μου στην Πρόνοια.
Ξέρετε πώς είναι στην Πρόνοια;
Δύσκολα.
- Είναι πολύ χάλια. - Ο θείος μου υποφέρει με την καρδιά του.
- Θα τον τελειώσετε με αυτά τα κόλπα... - Σταμάτα, γλυκιά μου.
Συγνώμη.
Μερικές φορές...
Παίρνω κακές αποφάσεις...
για να αναπληρώσω για άλλες κακές αποφάσεις.
Και ζητώ συγνώμη. Χίλια συγνώμη.
- Δεν... - Είσαι μια κλέφτρα.
Κύριε.
Οι υπερήρωες δεν πετάνε και δεν μοιάζουν με τον Ιησού.
Οδηγάνε χαλασμένα αυτοκίνητα.
Παίρνουν πάντα μαζί τους τα παιδιά τους όσο άσχημα και αν είναι τα πράγματα.
Και μερικές φορές κάνουν λάθη, όπως όλοι μας.
Ζητούμε συγνώμη.
Παμ, κλείσε το τηλέφωνο, σε παρακαλώ.
H μαμά μου πάντα έλεγε ότι η απελπισία βγάζει τον χειρότερό σου εαυτό.
Αν φέρεσαι καλά στους άλλους, θα ζήσεις μια καλή ζωή.
Έχεις κάνει ποτέ σερβιτόρα;
Κυρία μου, δεν το παρήγγειλα αυτό.
Χίλια συγνώμη.
- Δεσποινίς; - Θα μου βάλετε λίγο ακόμα καφέ;
Με συγχωρείτε. Περιμένουμε ακόμα τα ποτά μας.
- Θα μου φέρεις λίγο κέτσαπ; - Τελείωσες μ' αυτό;
Θα μου φέρεις λίγο νερό, μόλις έχεις την ευκαιρία;
Φάε σκατά, αδερφάρα!
Πάρε μου μια πίπα!
Αδερφάρα!
Τσακιστείτε, αλήτες!
Κάθε πόλη έχει νταήδες.
Μεγάλους και μικρούς.
Οι άνθρωποι μισούν αυτό που δεν καταλαβαίνουν.
Ρούθι...
ξύπνα. Ξύπνα.
- Τι; - Έλα.
Πρέπει να σηκωθείς.
- Τι ώρα είναι; - Γύρω στις 5.
- Είναι πολύ νωρίς. - Το ξέρω ότι είναι νωρίς.
- Πολύ νωρίς. - Έλα.
Πρέπει να πηγαίνουμε.
ΠAPKΙNΓK ΓΙA ΠEΛAΤEΣ ΤΟY KAΦE MΟNΟ
Να πάρει.
Ο κόσμος είναι άνω κάτω.
Εγώ είμαι απλός άνθρωπος.
Ακόμα ακούω τη μαμά μου.
Και όταν πεθάνω, θα με περιμένει.
Δε λέω ψέματα στους άλλους.
Έρχομαι κάθε πρωί. Ανοίγω την πόρτα.
Και κάθε βράδυ, την κλείνω.
Είμαι απλός άνθρωπος.
Έχεις μεγάλο ταλέντο. Είσαι μια από...
Είσαι μια από τις καλύτερες λαντζιέρες που έχω δει ποτέ, το ξέρεις;
Αλήθεια λέω. Δεν πρέπει να σε χάσω.
Θα σου δώσω αύξηση ένα δολάριο. Αυτή τη στιγμή. Τώρα αμέσως.
Πώς σου φαίνεται;
Πρέπει να το ξαναπλύνεις αυτό, όμως.
- Βάλ' το πίσω. - Συγνώμη.
Είναι απόλυτα καθαρό, αλλά πρέπει να το ξαναπλύνεις.
Ξέρεις κάτι; Πήγαινε να ετοιμαστείς για τη βραδινή βάρδια. Εντάξει;
- Εντάξει. - Ωραία.
Γλυκό παιδί.
Πάντα ήθελα μια τέτοια κόρη.
Όχι τόσο αδέξια, αλλά...
Θα τα καταφέρει.
- Εννιακόσια. - Το ταυ.
Έχει τρία ταυ.
H πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη.
Εσύ λες για το πρωτάθλημα fantasy κι εγώ λέω...
- ότι κανείς δεν πάει στους αγώνες πια. - Εντάξει, Λι. Λι, φτάνει τόσο.
Θα μου το ξαναγεμίσεις;
Εντάξει.
Είσαι πολύ όμορφη, το ξέρεις αυτό;
Θες να πιεις ένα ποτό μαζί μου στο πίσω δωμάτιο;
Σου ακούγεται σαν κάτι που θα ήθελες να κάνεις;
Δεν μπορώ. Δουλεύω.
Ίσως κάποια άλλη φορά.
Χριστέ μου, Λι.
- Συγνώμη. - Λι.
- Συνεχίστε το φαγητό σας. - Έλα, έλα.
Από το πουθενά μ' έπιασε.
Συγνώμη. Ευχαριστώ, Παμ.
Φεύγω. Πες συγνώμη στην κυρία.
Θα της το πω.
Εντάξει.
Πώς πάνε τα σιδεράκια;
- Μια χαρά. Ευχαριστώ, Λι. - Ναι;
Καλό φαίνεται.
Θες μια χαρτοπετσέτα;
Λι, άφησες πολλά.
- Τα λέμε. - Γεια.
Δεν έπρεπε v' αλλάξω τον Μάνινγκ. Ήταν μεγάλο λάθος.
Μην ξεχάσεις το μερίδιό μου.
Ορίστε. Δικό σου.
Με συγχωρείς.
Συγνώμη.
Εδώ παίρνει ο θείος Μάρτι τους υπνάκους του.
Θα κοιμόταν σαν κύριος ακόμα κι αν έπαιζες το δίσκο του Judy at the Ρalace.
Και Κυριακή, με όλη τη φασαρία.
- Θα είναι άνετα. - Ευχαριστώ.
Ναι.
- Ευχαριστώ. - Κανένα πρόβλημα.
Ωραία είναι.
Τι ωραία που είναι να τεντώνεις τα πόδια σου.
Εντάξει, πόσα;
- Φέρ' τα. - Εντάξει.
Μερικά δολάρια.
Εντάξει.
Θα μαζέψουμε λεφτά για να φτιάξουμε το αμάξι.
Και μετά θα φύγουμε και πάλι.
Εντάξει.
Ρούθι...
μην εμπιστεύεσαι αυτούς τους ανθρώπους.
Ειδικά την Παμ.
H Παμ απλώς σου είναι θυμωμένη.
Είναι καλή.
Καλή;
Αυτοί που είναι καλοί καταλήγουν πάντα να είναι τα μεγαλύτερα καθίκια.
- Δεν το ξέρεις αυτό. - Το ξέρω.
Άκου τι σου λέω.
Είναι σαν...
Όπως λέει το ρητό.
Που λέει:
"Από το κακό στο χειρότερο."
Ή το άλλο:
"Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια."
Είναι...
Έξυπνοι άνθρωποι τα λένε αυτά.
Δεν είναι απλώς ηλίθιες παροιμίες, Ρούθι.
Ναι...
Και κάποιοι έξυπνοι άνθρωποι πάνε και αυτοκτονούν στο τέλος.
Που είναι σαν να μην τελειώνεις ένα βιβλίο, αφού το ξεκινήσεις.
Μπορεί το τέλος να σε βοηθήσει να καταλάβεις όλη την ιστορία.
Πρέπει να συνεχίσεις να διαβάζεις.
Δεν κατάλαβα καν τι είπες.
Είσαι πολύ έξυπνη.
Ευχαριστώ.
Όπου καταλήξουμε, θα πρέπει να σου βρούμε ένα καλό σχολείο.
Τώρα που είχαμε κάπου να κοιμόμαστε, μπορούσαμε και να ονειρευτούμε.
Ξέρεις ότι αυτό το αλουμινένιο κουτάκι θα είναι ακόμα εδώ σε 500 χρόνια...
αν το πετάξουμε;
Αλήθεια;
Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν 800 δισεκατομμύρια κουτάκια το χρόνο.
Για ένα διάστημα, έβλεπα έναν εφιάλτη...
ότι ολόκληρος ο κόσμος είχε πλημμυρίσει από κουτάκια.
Και μετά ανακάλυψα ότι μπορείς να φτιάχνεις πράγματα με αυτά.
Όπως κοσμήματα.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Βικ.
Μεσίτης.
Δίνει καλό φιλοδώρημα όταν έχει κλείσει μια αγορά.
Σήμερα μάλλον αγοράζει ό,τι πουλάει η μαμά σου.
Γεια.
Εσύ κοιμήσου. Εντάξει;
H μαμά μου ήξερε να αγαπάει τους άντρες, αλλά όχι να τους διαλέγει.
Σε κάθε νέα πόλη είχε κι έναν νέο γκόμενο.
- Φοβερό. - Ναι.
H μαμά μου έκανε λάθος για την Παμ.
Όσο καλύτερα την γνώριζα, τόσο καταλάβαινα ότι ήταν ίδια με μας.
Έγινε...
φίλη μου.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;
- Το αγαπημένο μου χρώμα; - Ναι.
Έχεις δει όταν χύνεται λίγη βενζίνη έξω από το αυτοκίνητο, σε μια λακκούβα...
και είναι έξι χρώματα ταυτόχρονα;
Ναι. Ναι, το έχω δει.
Αυτό είναι το αγαπημένο μου χρώμα.
Πώς έγινες τόσο καλή σε αυτό;
Έχω συνηθίσει να φτιάχνω μέρη μέσα στα οποία μπορώ να κρύβομαι.
Μου αρέσουν οι λωρίδες.
- Ναι. Οι λωρίδες... - Πρέπει να έχει θέμα.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό στην κάθε μια.
Να βάψουμε τις φάτσες μας; Μπορώ να βάψω τη δική σου;
- Με τίποτα. - Γιατί;
Αν φροντίζεις το σύμπαν, τότε κι εκείνο θα σε φροντίσει.
Αυτό είναι. Είναι η χρονιά μου. Το ξέρω.
Ποδήλατο
Πώς σου φαίνεται;
Ωραίο είναι.
Είναι για το ξένο μου κοινό.
Πίτερ Παμ - Ποδήλατο
Θα γίνω διάσημη στην Ασία και μετά στη Γερμανία.
Και μετά από αυτό, θα κατακτήσω τη Νέα Υόρκη.
Ξύπνα.
Έλα. Σου έχω μια έκπληξη.
Όσο περνούσε ο καιρός, ένιωθα όλο και πιο πολύ την πόλη σαν το σπίτι μου.
ΠΩΛEΙΤAΙ
Μου αρέσει η φωτογραφία σου.
Ρούθι, είναι κίτρινο.
Ναι, είναι κίτρινο.
Είπες ότι θέλετε ένα μέρος να μείνετε και τότε μου ήρθε:
Μπορείτε να αγοράσετε αυτό εδώ.
Είναι τέλειο. Είναι άνετο. Πλήρως επιπλωμένο.
Θα το βρείτε σε πολύ καλή τιμή γιατί είναι κατάσχεση.
Πώς σου φαίνεται, Ρούθι;
Δεν καταλαβαίνω. Πώς μπορούμε ν' αγοράσουμε σπίτι; Είμαστε ταπί.
Θα κλείσω μια φοβερή τιμή για την μαμά σου.
- Και η προκαταβολή; - Ούτε δεκάρα.
Πρέπει να υπογράψετε κάποια χαρτιά, να κάνετε τις πληρωμές.
Είναι σαν νοίκι αλλά βγάζετε λεφτά...
γιατί πρόκειται για επένδυση.
- Βλέπεις, Ρούθι; Είναι κάτι καλό. - Και η Βοστόνη;
H Βοστόνη είναι μόνο δυο ώρες μακριά.
Ο Βικ λέει ότι έχει ένα φοβερό λύκειο εδώ.
Και θα γλιτώσουμε λεφτά αφού επενδύουμε σε ένα σπίτι.
- Έτσι δεν είναι; - Ναι. Ναι.
Ρούθι.
Τι λες;
Το λατρεύω.
Αν σου αρέσει κι εσένα.
Το λατρεύω.
Το λατρεύω. Το λατρεύω.
- Τα αρχικά σου εδώ. - "Συμφωνία προς αγορά."
Αρχικά εδώ. Κι εδώ. Κι εδώ.
Και εδώ.
Εμπρός.
- Θα πάμε να το γιορτάσουμε. - Τελείωσα.
Τελείωσες; Για να δούμε.
Δε με πέτυχες.
Δεν είναι και τόσο αστείο.
Ροζ.
Δεν έχω ξαναδεί αυτό το χρώμα.
Είναι σχεδόν μαραμένα.
Έλα.
Τόσα πράγματα.
Πρέπει να έχουν ένα πράγμα από το κάθε τι που υπάρχει.
Δεν κλέβουμε σήμερα, Ρούθι. Έλα.
Είναι τόσο μεγάλο.
Διευθυντής, στο 3-2-3.
ΤHΛEΟΡAΣH ΣΟYΠEP LCD
Να κάνουμε αίτηση για πιστωτική κάρτα.
Πιστωτική κάρτα;
Πληρούμε τα κριτήρια;
Έχουμε δικό μας σπίτι τώρα. Φυσικά και τα πληρούμε.
Ωραία μυρίζει;
Μαμά, πρέπει να τα πάρουμε αυτά.
Ρούθι...
- Δες αυτό εδώ. - Θεέ μου.
Φοβερό είναι.
Διάβασα κάπου ότι η τέχνη είναι πολύ καλή επένδυση.
Αυτό; Είναι 50 σεντς παραπάνω. Πρέπει να το πάρω.
Μαμά.
Ωραίο.
Όχι.
Σε όλη τη χώρα...
Γεια.
Γεια, είμαι η Πάτι.
Με γιώτα.
- Μένω δίπλα. - Γεια, είμαι η Ρούθι.
- Γεια σου, Ρούθι. - Γεια. Ρίτα.
Γεια σου, Ρίτα. Χάρηκα.
Ορίστε. Καλώς ήρθατε στη γειτονιά.
Αυτά είναι τα παιδιά μου.
H Γκρέτα, ο Τόμι, ο Τζέικ, ο Άλιστερ και...
Τι σας είπα για το σκυλί;
Πηγαίνετε το σκυλί στο σπίτι του!
Κάποιος να προσέχει τον Τόμι!
Δε φαντάζεστε πόσο εύκολα μένω έγκυος.
Ακόμα κι εσύ θα μπορούσες να με γκαστρώσεις.
H τύπισσα απέναντι είναι πολύ βλαμμένη.
Την είχα στα Αγγλικά στο λύκειο, αλλά τώρα έχει γίνει διευθύντρια.
- Αυτή η κυρία θα είναι η διευθύντριά μου; - Ναι.
Δεν ξέρω. Της αρέσει πολύ...
Πώς τον λένε; Ο συγγραφέας που έγραψε το...
Πώς το λένε; Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ.
Έχει φοβερό κόλλημα με την Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ.
Δεν είχα καταλάβει ότι δεν έχει να κάνει με κουτάλια.
Αλλά καμία σχέση. Είναι για κάτι νεκρούς σε μια κοινότητα, κάτι τέτοιο.
Να το πάρετε, πάντως.
- Να πάμε να πούμε γεια. - Μαμά, όχι.
- Έλα, Ρούθι. - Μαμά.
Καινούργια τηλεόραση;
- Μαμά, μην το κάνεις. - Θέλετε να κλείσω την πόρτα;
- Όχι. - Εντάξει. Θα την αφήσω ανοιχτή.
Μαμά, φαίνεται πολύ κακιά.
Ρεζίλι με κάνεις.
Γεια. Αυτή είναι η Ρούθι μου.
Ξεκινάει με σας αύριο.
Είδα που μετακομίσατε στην ποντικοπαγίδα του Χάνσον.
Είμαι η δεσποινίς Φράνκφουρτ. Είμαι η διευθύντρια.
Γεια σας. Είμαι η Ρούθι Καρμάικλ.
Μου αρέσουν οι τρόποι σου, Ρούθι Καρμάικλ.
Τι σου αρέσει στο σχολείο;
Μάλλον η βιβλιοθήκη.
Πρέπει να φύγω.
- Γεια. - Γεια σου.
Ναι.
Πώς είναι το σπίτι;
Είναι φοβερό. Μας βοήθησες πολύ.
Είναι φοβερό.
Μωρό μου, βγάλε το εσώρουχο.
- Ήταν τελείως τραγικό. - Θεέ μου.
Ο αγαπημένος μου παλαιστής ήταν ο Αντρέ ο Γίγαντας.
Τον θυμάσαι;
"Την έβαψες, Χαλκ Χόγκαν."
"Μπιγκ Τζον Σταντ." Τον θυμάσαι;
- Όχι. - Όχι;
Πάμε στον καναπέ.
Δεν μπορώ.
Γιατί;
Θα πρέπει να ξανάρθεις.
- Θα πρέπει να ξανάρθεις. - Εντάξει.
- Γεια. Τα λέμε σύντομα. - Τα λέμε.
Συγνώμη.
Δε φεύγεις με τίποτα.
Γεια.
Ρούθι. Έλα.
Ξύπνα. Ώρα να πας σχολείο. Έλα. Σήκω.
Μόλις καταλάβουν πόσο έξυπνη είσαι, θα σου πουν να πηδήξεις μια τάξη.
Σκεφτόμουν...
ότι θα γινόσουν φοβερή πρόεδρος, Ρούθι.
Αν ήσουν πρόεδρος, δε θα χρειαζόμασταν καν αντιπρόεδρο.
Ό, τι πεις, μαμά.
Μια χαρά θα τα πας.
Μη δίνεις σημασία στους άλλους.
Εντάξει.
Πήγαινε και σκίσε.
Εντάξει.
Μαμά...
Τζίνα; Εσύ είσαι;
Ποια είσαι εσύ;
Είμαι καινούργια. Ρούθι Καρμάικλ.
- Στην πρώτη λυκείου; - Ναι.
Έχεις καθόλου μπάφο;
Όχι.
Οξυκοντίνη;
- Όχι. - Τσιγάρα;
Όχι πάνω μου.
Βρωμολεσβία.
Ήταν ωραίο που είχαμε καφέ και ντόνατ...
στη συνάντηση καθηγητών, ήταν ωραίο εκ μέρους σου.
Αλλά πρέπει να ξαναπώ ότι διευθύνεις μόνο τη χορωδία των κοριτσιών.
- Των κοριτσιών. - Όχι των αγοριών.
Το έχουμε ξανασυζητήσει. Όχι των αγοριών.
Δεν αρέσει στους γονείς.
Εντάξει.
- Με συγχωρείς... - Είμαστε κλειστά.
Όχι, το ξέρω. Συγνώμη. Απλώς περνούσα.
Με θυμάσαι;
Μήπως με θυμάσαι;
- Που καθόμουν εκεί; - Ναι. Ξέρασες πάνω μου.
Εννοείς παραλίγο να ξεράσω πάνω σου.
Ναι.
Ήθελα να σου πω πόσο άσχημα νιώθω γι' αυτό.
Ήμουν πολύ χάλια.
Και...
Καλά φαίνεσαι.
Τα πάω καλά. Ευχαριστώ.
Ζεις μια μέρα τη φορά.
Ήθελα να σου πω πόσο λυπάμαι γι' αυτό που έγινε.
Και...
H συμπεριφορά μου ήταν άσχημη κι εσύ ήθελες μόνο να κάνεις τη δουλειά σου.
Οπότε ήθελα να σου πω πόσο πολύ λυπάμαι γι' αυτό.
Και δε θα ξαναγίνει και σ' ευχαριστώ που με άκουσες.
- Αυτό ήταν; - Αυτό.
Ευχαριστώ, και καλό σου βράδυ.
Δεν έχεις ξανακάνει ποτέ σου μπάφο;
Ρε φίλε.
- Το έχεις; - Κάν' το να γέρνει.
Ναι.
Θα μου το ανάψεις;
Στάσου.
Από στόμα σε στόμα. Κατεβαίνει πιο καλά.
Από στόμα;...
Σ' έπιασε;
Ναι.
- Και μένα, εντελώς. - Νομίζω.
"Εξελισσόμαστε αντίστροφα.
Το μυαλό μας μεγαλώνει, αλλά λειτουργεί πιο λάθος.
Με λίγα λόγια, το ανθρώπινο είδος είναι αθεόφοβο και αυτοκαταστροφικό.
Καταστρέφει το περιβάλλον του και καταδικάζει τον εαυτό του.
Για να σώσουμε τον πλανήτη, πρέπει ν' αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας."
Κάτσε κάτω.
Μου δίνεις πάλι το μπουκάλι;
Νομίζεις ότι η ζωή είναι εύκολη; Δεν είναι εύκολη.
Είναι δύσκολη.
Και σου έχουν πέσει πολλά άσχημα. Το ξέρω.
Ξέρεις τι μου έλεγε ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρή;
"Αν κάνεις παρέα με σκατά, θα κολλήσουν πάνω σου."
Έχεις τόσες πολλές δυνατότητες, αλλά κάνεις παρέα με σκατά. Θα κολλήσεις.
Αυτό θέλεις;
Όχι, δεσποινίς Φράνκφουρτ.
Θέλεις να είσαι με παλιόπαιδα...
και να μεθάς στο σχολείο μου;
- Αυτό θέλεις να κάνεις; - Όχι. Ζητώ συγνώμη.
Θες να είσαι με αυτούς που παίρνουν ναρκωτικά;
Που νομίζουν ότι είναι κουλ; Γιατί δεν είναι κουλ.
Θα πάρεις αποβολή για τρεις μέρες.
Έχουμε μηδενική ανοχή...
όσον αφορά το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.
Με καταλαβαίνεις;
Ναι, δεσποινίς Φράνκφουρτ.
Δεν είχα μπλέξει ποτέ πριν.
Το λύκειο ήταν πιο δύσκολο απ' ό,τι περίμενα.
Δεν ήθελα να πω στη μαμά μου τι συνέβη.
Δεν ήθελα να την απογοητεύσω.
Μαμά, χρειάζεσαι γιατρό.
Καλά είμαι.
Δεν έχουμε λεφτά για τέτοια πράγματα.
Δε νομίζω ότι το σιρόπι σε βοηθάει.
Τα προβλήματά μου δεν ήταν πλέον τόσο σοβαρά...
όταν είδα πόσο πονάει η μαμά μου.
Πονάω τόσο πολύ.
Θα γίνεις καλά, μαμά.
Γεια.
Χριστέ μου. Πρέπει να κάνει ένα ντους.
Είναι πολύ αδύναμη.
- Πρέπει να πηγαίνω. Ήθελα μόνο... - Έλα εδώ.
- Πρέπει να πηγαίνω. Όχι. Γεια. - Έλα εδώ. Έλα εδώ.
Θα γίνεις καλά.
Ρούθι.
Δεσποινίς Φράνκφουρτ...
δεν ήξερα πού αλλού να πάω.
H μαμά μου είναι πολύ άρρωστη. Χρειαζόμαστε γιατρό.
Εντάξει. Πέρασε μέσα, καλή μου.
- Έλα. - Ευχαριστώ.
Γρήγορα.
Γεια σου, Ρίτα.
- Πώς σε λένε; - Τζέικομπ.
Εντάξει.
Και τα πνευμόνια μου είναι χάλια.
- Πιο γρήγορα... - Ναι. Φαίνεται.
Αλλά η καρδιά σου είναι υγιής.
Σ' αγαπώ.
Όταν γύρισα στο σχολείο, όλα είχαν αλλάξει.
Και συνειδητοποίησα...
ότι κι εγώ είχα αλλάξει.
Είχαμε ήδη καθυστερήσει τις πληρωμές για το σπίτι.
Όσο περισσότερο καιρό κάναμε να πληρώσουμε, τόσο πιο πολλά ήταν.
Και στο καφέ είχε λιγότερη δουλειά.
Φοβόμουν ότι δε θα καταφέρναμε να ξεχρεώσουμε.
Δεν πίνω μόνος.
Θα μου δώσεις λίγο;
Θα σου δώσω.
Πες πόσο θες.
- Τόσο. - Ναι. Εντάξει.
- Θεέ μου. - Μεγάλη μέρα.
Όλες οι μέρες είναι μεγάλες.
Είναι τόσο δύσκολο.
Τόσο δύσκολο.
Μέρα με τη μέρα.
- Ακόμα ανοιχτά είναι; - Έτσι νομίζω. Τα φώτα είναι ανοιχτά.
- Τρία. - Τράβα.
- Ήμουν τυχερή. - Ναι. Ήσουν. Έχεις βαλέ;
Είμαστε κλειστά.
Όχι, όχι.
Όχι, σταθείτε.
Τα παιδιά φαίνονται πεινασμένα.
- Θα σας δώσω το μενού. - Πάω εγώ, θείε Μάρτι.
Σίγουρα;
Το ξέρετε ότι στον Κρόνο, αυτή τη στιγμή, γίνεται μια τεράστια ηλεκτρική καταιγίδα;
Όχι.
Οι κεραυνοί εκεί είναι 1000 φορές πιο δυνατοί απ' ό,τι στη Γη.
Το φαντάζεστε;
Αποφασίσατε τι θέλετε να φάτε;
- Στάσου, θα σε βοηθήσω. - Δεν πειράζει.
- Να πας σπίτι. - Μαμά, θέλω να βοηθήσω.
Έχεις σχολείο. Τέλειωσε το διάβασμα.
Έχω ήδη τελειώσει το διάβασμα.
Είναι αργά.
Είσαι μεθυσμένη.
Τι;
Δεν είμαι μεθυσμένη.
Είσαι μεθυσμένη.
Ξέρεις πόσος κόσμος πίνει ένα ποτήρι κρασί μετά από μια δύσκολη μέρα;
Μην είσαι τόσο γκρινιάρα. Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια.
- Γκρίνια. - Ρεζίλι με κάνεις.
Άντε. Πήγαινε σπίτι.
Πάντα ήξερα πότε φοβόταν η μαμά μου γιατί έπινε πιο πολύ απ' ό,τι συνήθως.
Δεν μπορούσα να την αφήσω.
Άντε!
- Φρικιό. - Ναι. Σου αρέσει αυτό;
Σου αρέσει; Φά' το.
Φά' το.
Σου αρέσει;
Μαμά!
Μάρτι!
Μαμά!
Όταν ζεις τόσο κοντά στον πάτο, δε βοηθάει να παίρνεις τους μπάτσους.
Σου αρέσει, αδερφάρα.
Σταμάτα. Κάτσε κάτω.
Σταμάτα, αδερφάρα.
Είδα να βιάζουν τη μαμά μου όταν ήμουν 1 1 χρονών.
Ορκίστηκα ότι δε θα αφήσω ποτέ ξανά να συμβεί κάτι τέτοιο.
Ναι.
Πάρ' τα, μωρή.
Σταματήστε.
Αφήστε την!
Ρούθι, όχι!
Άντε χέσου!
Σταματήστε! Τσακιστείτε!
Τσακιστείτε!
Τσακιστείτε και μη γυρίσετε ποτέ!
Άντε χέσου!
Καλά είσαι; Σου έκαναν τίποτα;
- Σίγουρα;... - Δεν ήσουν καν εδώ.
Είσαι καλά.
H ZΩH EΙNAΙ MΙA ΣKAΛA. KAΘE BHMA ΣE ΠAEΙ EΙΤE ΠANΩ, EΙΤE KAΤΩ.
Σημαίνει πολλά για μένα, Μπρους. Δε θα τα κατάφερνα χωρίς εσένα.
Σ' ευχαριστώ.
Κάποιοι από εσάς ξέρετε την ιστορία μου.
Όχι όλοι σας.
Έχασα τη γυναίκα μου πριν δυο χρόνια περίπου.
Ήταν στο σούπερ μάρκετ...
και υπέστη ανεύρυσμα και...
Και πέθανε.
Δεν έχω άλλη οικογένεια...
οπότε ήταν πολύ...
Ήμουν μόνο εγώ και η γυναίκα μου.
Με συγχωρείτε.
Αλλά...
Συγνώμη.
Ήμουν μόνο εγώ και η γυναίκα μου.
Και...
Εσείς γίνατε η οικογένειά μου μετά από αυτό.
Και...
όταν βρέθηκα εδώ, καθόμουν σ' εκείνη την καρέκλα...
κι ένιωθα πολύ χαμένος...
και με κάνατε να αισθανθώ πολύ ευπρόσδεκτος.
Ρούθι, τα κουλουράκια είναι πολύ ωραία.
Ρούθι;
Ρούθι.
Μίλα μου.
Πόσες φορές πρέπει να ζητήσω συγνώμη; Συγνώμη.
Ρούθι.
Προσπαθώ να συνέλθω.
Μακάρι να το καταλάβαινες αυτό.
Ρούθι.
Θέλω τα πράγματα να γίνουν καλά και πάλι.
- Καλά; - Ναι.
Ό, τι καλό πράγμα αγγίζεις το μετατρέπεις σε σκατά.
Έλα εδώ.
Θέλετε λίγο ακόμα καφέ;
Ναι, θέλω λίγο ακόμα. Ευχαριστώ.
Οι μέρες φαίνονταν πιο μεγάλες όσο μειωνόταν η πελατεία.
Κάθε μέρα κλείναμε και πιο νωρίς.
Γεια.
- Σε πειράζει; - Όχι.
Το ξέρεις ότι σε σχέση με το μέγεθος του σύμπαντος...
οι άνθρωποι είναι το ένα δισεκατομμυριοστό του ενός μυρμηγκιού;
Ξέρεις, όταν το έπαθα εγώ...
δεν το είπα σε κανέναν γιατί ήξερα τι θα έλεγαν.
Κι ένιωθα εντελώς βρώμικη.
Δεν ήθελα να τρώω τίποτα.
Δεν ήθελα να καταπιώ τίποτα.
Περπατούσα και σκεφτόμουν:
"Κανείς δε θα με θέλει.
Ποτέ.
Είμαι ελαττωματικό προϊόν."
Ξέρεις; Ήμουν...
Φοβάμαι πάρα πολύ.
Τι φοβάσαι;
Μερικές φορές ο Θεός κάνει λάθη.
Πιστεύεις ότι έκανε λάθος με σένα;
Φοβάμαι να ζήσω.
Αλλά δε θα αυτοκτονήσω, γιατί φοβάμαι τον Θεό.
Φοβάμαι ότι...
Οτιδήποτε με περιμένει.
Εκεί πάνω. Ή εκεί κάτω.
Επιβίωσες μετά από αυτό.
Μπορείς να επιβιώσεις οτιδήποτε.
- Δεν ξέρω. - Πρέπει να πάρεις μια βαθιά ανάσα.
Θέλω να μετακομίσω στη Νέα Υόρκη, αλλά δε νομίζω να το αντέξω.
Ναι...
Εγώ θέλω... Χείλια.
Μη χαμογελάς. Σε προκαλώ να μη χαμογελάς.
Όχι, σοβαρά. Μη χαμογελάς.
Εντάξει.
Θέλω να σηκωθείς, να πας πίσω στο τροχόσπιτό σου...
να βάλεις ένα από τα ωραία σου φορέματα...
και να είσαι ο εαυτός σου.
Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να αποδεχτώ όσα δεν μπορώ ν' αλλάξω...
το κουράγιο να αλλάξω όσα μπορώ...
και τη σοφία να μπορώ να διακρίνω τη διαφορά.
Γεια.
- Γεια. - Τι κάνεις;
Καλά. Εσύ;
Μια χαρά.
Τι τρέχει;
- Ωραία συνάντηση. - Ναι.
Πάντα κάνουμε ωραίες συναντήσεις.
Πόσο καιρό έρχεσαι εδώ;
Έκοψα το ποτό πριν εφτά μήνες. Τώρα έκλεισα εφτά μήνες.
Καλό είναι. Είναι μια αρχή.
Εσύ πώς τα πας;
- Δεκαοχτώ μέρες. - Ωραία.
- Μου αρέσει ο αριθμός. - Είναι καλός αριθμός.
Θα είναι διαφορετικός αύριο, αλλά συγχαρητήρια.
Περνούσα με το αμάξι μια μέρα και είδα την πινακίδα.
Και μερικές φορές, νιώθω...
ότι αν περνάω από κάπου και το δω και πω...
"πρέπει να το κάνω", τότε πρέπει να το κάνω.
Ήταν σαν ένα σημάδι.
Ένα πραγματικό σήμα με ένα σημάδι.
- Ήταν ένα σημάδι στην πινακίδα. - Ναι.
- Και άρχισα να έρχομαι. - Ναι.
Καλά σε βλέπω.
Προσπαθώ να βελτιωθώ.
Είσαι ακόμα στην αρχή.
Θα σου ζητούσα να πάμε για κανένα καφέ, κάτι τέτοιο...
αν ήσουν εδώ λίγο παραπάνω καιρό.
Θα ήθελα πολύ να πάμε για καφέ.
- Θα ήθελες να πάμε για καφέ; Με μένα; - Ναι.
Εντάξει. Αν θέλεις να πάμε για καφέ, τότε να πάμε.
- Ναι. - Εντάξει.
- Τρία. - Εφτά.
- Δώδεκα. - Είκοσι δύο.
Τίποτα δεν είναι.
Πότε θ' αλλάξουν οι καιροί;
Δεν ξέρω.
Έλα. Κράτα το.
Και είσαι από την Άιοβα;
Ναι. Από το Κάνσιλ Μπλαφς.
Και τι σου αρέσει να κάνεις, πέρα από τα ηλεκτρονικά;
- Εκατό; Μπράβο. - Πέτυχα το εκατό.
- Ναι! - Θα δοκιμάσω κι εγώ.
Είσαι καλός.
- Πώς και είσαι τόσο καλός; - Σπατάλησα τα νιάτα μου.
Έχεις υπέροχο χαμόγελο.
- Εντάξει. - Μπορώ να σου φτιάξω τον προγόμφιο.
Είμαι οδοντίατρος.
Μην ντρέπεσαι. Δεν πειράζει.
Ούτε καν φαίνεται, μόνο όταν γελάς.
Έχει περάσει καιρός από τότε που γέλασα.
Ίσως μπορώ και αυτό να το διορθώσω.
- Δεν είσαι οδοντίατρος. - Ο καλύτερος στην πόλη.
- Με τίποτα. - Στους δέκα καλύτερους.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δες εδώ μαργαριταρένιο λευκό.
- Αληθινά είναι όλα; - Ναι.
Δείξε μου. Θα σου κάνω δωρεάν εξέταση. Άνοιξε το στόμα σου.
- Όχι. - Μπορώ να σε βοηθήσω.
Γιατί σιχαίνονται όλοι τον οδοντίατρο;
Κάνουμε κάτι τόσο καλό. Δε γίνεται να μισείς...
τα καθαρά, υγιή δόντια.
Είναι η βάση για μια καλή ζωή.
Έλα.
- Εντάξει. - Για να δω.
Στάσου να δω.
Από γενετική άποψη...
έχεις τέλεια δόντια.
Αλλά θα χρειαστείς μια απονεύρωση και έναν καλό καθαρισμό.
Μάλλον κι ένα νέο δόντι.
Πότε πήγες τελευταία φορά σε οδοντίατρο;
Όταν η Ρούθι ήταν μωρό, νομίζω.
Δεν πειράζει. Θα σε φτιάξουμε.
Εντάξει.
Είσαι καλός.
Σαντλ Ρίβερ
Είχα διαβάσει σχετικά με αυτό που έλεγαν "οικονομική κρίση".
Και τώρα την έβλεπα.
Οι γείτονές μας, όπως η Πάτι και η οικογένειά της, εξαφανίστηκαν.
ΠΩΛEΙΤAΙ
Την έχουμε πατήσει.
KAΤAΣΧEΣEΙΣ ME ΤΟN BΙK
Δείτε αυτό το γκαράζ.
- Είναι υπέροχο. - Οι άλλοι δεν έχουν γκαράζ.
Εσύ θα έχεις.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι πάντα την γλιτώνουν...
και κάποιοι άλλοι πρέπει πάντα να υποφέρουν;
Όλα θα πάνε καλά, Ρούθι.
Δεν είναι δίκαιο.
Μερικές φορές, η ζωή δεν είναι δίκαιη...
αλλά ξέρουμε πώς να αντιμετωπίζουμε αυτά που μας τυχαίνουν.
Χάνουμε το σπίτι μας ενώ τα καθίκια οι μεσίτες πλουτίζουν.
Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Γιατί είναι τόσο δύσκολη η ζωή;
Δε θα έπρεπε να είναι έτσι. Είμαι 15 χρονών.
Ρούθι, όλα θα πάνε καλά, πάντα.
Δεν το ξέρεις αυτό. Όλα γύρω μας καταρρέουν!
- Όλα θα πάνε καλά. - Όλα καταρρέουν!
- Όλα θα πάνε καλά. - Όχι! Τίποτα δε θα πάει καλά!
- Ναι, Ρούθι... - Όχι.
- Θα πάνε καλά. Κάτσε, σε παρακαλώ. - Τίποτα δε θα πάει καλά.
- Τίποτα. - Θα πάει.
Πρέπει να ηρεμήσεις.
Έλα εδώ. Σήκωσε τα πόδια. Σήκωσέ τα.
Έτοιμη;
Βλέπεις;
Δε θέλω να γελάω. Θέλω μόνο να κλαίω.
Είναι δύσκολο να δεις τα πράγματα καθαρά τώρα...
αλλά μια μέρα θα τα θυμάσαι και θα δεις ότι όλα πήγαν καλά.
Έλα εδώ.
Γλυκιά μου, φόρεσε κάτι σέξι.
- Θα σε βγάλω έξω. - Τι;
Τι συμβαίνει;
Σε έπαιρνα τηλέφωνο όταν ήμουν άρρωστη.
Ναι. Ξέρεις. Είχα δουλειά.
- Δουλειά είχες; Δουλειά; - Ναι.
Χάνω το σπίτι μου εξαιτίας σου.
- Μπορώ να το κανονίσω. - Πώς;
Πώς θα το κανονίσεις, Βικ;
Πώς θα το κάνεις;
- Πες μου. Θέλω να μάθω. - Έλα εδώ.
Όχι. Δε με βοηθήσει να με πηδήξεις!
- Τι θα κάνεις; Μου χρωστάς! - Τίποτα δε σου χρωστάω.
Μόνη σου υπέγραψες.
- Εσύ μου είπες! - Δύο χρονών είσαι;
- Εσύ μου είπες! - Εντάξει. Ηρέμησε.
Παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις.
Όχι. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Δεν μπορείς να το γυρνάς έτσι.
Δεν είναι δίκαιο!
Αυτό κάνουν άνθρωποι σαν κι εσένα.
- Καλά... - Φύγε από εδώ, κάθαρμα!
- Εντάξει! - Και μη γυρίσεις ποτέ.
Τρελή.
Μαμά;
Τίποτα.
Σταμάτα.
Σταμάτα. Πρέπει να το τελειώσω αυτό.
Σ' αγαπώ.
Πώς είναι;
Ωραίο. Μου άρεσε η σούπα.
- Είναι νόστιμη σούπα. - Θέλετε κάτι άλλο;
Όχι, ευχαριστούμε.
Δε μου αρέσουν οι ντομάτες, αλλά μου αρέσει η ντοματόσουπα.
Είναι μια αντίφαση.
Τι είναι;
Πώς γράφεται η "αντίφαση";
Στάσου, να το γράψω εγώ.
Μου αρέσει να σε βοηθάω.
Δε θέλω τη βοήθειά σου. Εντάξει είμαι.
Τι συμβαίνει;
Κοίταξέ με.
Χάνουμε το σπίτι μας.
Ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Όχι.
Δε γίνεται για άλλη μια φορά ένας άντρας να λέει ότι θα μας βοηθήσει.
Έλα εδώ. Έλα να μιλήσουμε.
Δεν μπορώ να το κάνω στη Ρούθι.
Καλά είσαι.
Πότε μετακομίζουμε με τον Λι;
Δε θα μετακομίσουμε.
Πριν από 81 μέρες, σηκώθηκα το πρωί και αποφάσισα να σας καλέσω.
Νιώθω ευγνώμων γι' αυτό. Είμαι πολύ τυχερή.
81 μέρες σήμερα.
Είμαι ελεύθερη.
KΛEΙNΟYME!
Καλό βράδυ, κυρίες.
Και φρόνιμα.
Λι;
Ευχαριστώ που είσαι τόσο καλός.
- Εννοείται. - Έχουμε περάσει τόσα πολλά.
Δε θέλω να είναι λυπημένη η Ρούθι πια.
Καταλαβαίνω.
Νοιάζομαι πραγματικά για σένα.
Όλα θα πάνε καλά.
Θέλω να έρθετε και να μείνετε μαζί μου. Εντάξει;
Ή μπορούμε να μείνουμε εδώ όλο το βράδυ.
Κι εγώ μισώ τους αποχαιρετισμούς.
Το ξέρω. Είναι απαίσιο.
Όλα θα πάνε καλά, Ρούθι.
Πάμε.
Έλα.
- Γεια. - Γεια.
- Άσε να πάρω εγώ το κουτί. - Ευχαριστώ.
Θα σας κάνω ξενάγηση.
Γεια σου, Ρούθι. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Γεια. - Πάμε να δούμε το σπίτι σου.
Ελάτε.
Στάσου να ανοίξω την πόρτα.
Το σπίτι είναι αρχικά από το 1926.
Έχει τριγωνική σκεπή...
Ναι. Αυτή είναι η συλλογή δίσκων μου. Έχει όλων των ειδών τη μουσική.
- Μου αρέσει η μουσική. - Ψάξε με την ησυχία σου.
Έχει μια κρεβατοκάμαρα εδώ και ένα μπάνιο.
Αυτή εδώ είναι η κουζίνα. Θα το αφήσω εδώ.
Από εδώ είναι η πίσω αυλή.
Ρούθι, έχει πισίνα!
Δεν ξέρουμε κολύμπι.
Θα σας δείξω τον πάνω όροφο.
- Ανυπομονώ να μπω. - Ναι.
Έχω πολλά πράγματα από τους παππούδες μου.
Μάλλον είναι προφανές. Μπορείτε να αλλάξετε ό,τι θέλετε, γιατί εδώ δεν...
Ρούθι, λέω αυτό να είναι το δωμάτιό σου.
Έχω βγάλει τα περισσότερά μου πράγματα.
Μπορείς να το βάψεις, να το κάνεις ό,τι θέλεις.
Πάω να βγάλω τα υπόλοιπα πράγματα από το αυτοκίνητο.
Σαν στο σπίτι σας.
Θέλεις κάτι, Ρούθι;
- Συγνώμη. - Δεν πειράζει.
Είναι κάποια από τα πράγματα που δε συμμάζεψα.
Έχω πολλά παλιά πράγματα.
Παίζεις σκάκι;
Ναι. Λιγάκι. Εσύ παίζεις;
Ναι. Μου αρέσει το σκάκι επειδή το μαθαίνεις παίζοντας.
Δεν μπορείς να νικήσεις κάνοντας μόνο μπροστινές κινήσεις.
Μερικές φορές πρέπει να κάνεις ένα βήμα πίσω, ή και πολλά, για να προχωρήσεις.
Πρέπει να έχεις υπομονή.
Έτσι λένε.
Εντάξει. Μπορείς να κάνεις την πρώτη κίνηση.
Γεια σου, Ρούθι.
- Γεια. - Το πρόγευμα των πρωταθλητών;
Ευχαριστώ.
Είναι ένα βιβλίο, μαμά.
Μου αρέσουν και τα δύο.
- Καλημέρα. - Γεια σου, Ρούθι.
Γεια.
Τι κάνεις σήμερα;
Όχι πολλά.
- Γεια, Ρούθι. - Γεια, Ρούθι.
Γεια.
- Θα μπορούσε να πάρει ένα τηλέφωνο. - Τουλάχιστον εμένα.
Έτσι για την πλάκα.
Δούλευα πολλή ώρα στο φόρεμα.
Εντάξει.
Έτσι.
- Ρούθι, τι συμβαίνει; - Τι κάνουμε σ' αυτό το σπίτι;
Δεν αντέχω άλλο. Γίνεται να φύγουμε από εδώ;
- Να σταματήσουμε να ζούμε σ' ένα ψέμα! - Ρούθι!
Δε θα πάμε πουθενά.
Δε θα το σκάσουμε ξανά.
- Θεέ μου. - Ρούθι...
Πιστεύεις αυτό το ρομαντικό παραμύθι που έχεις φτιάξει για τον εαυτό σου;
Δύο αλκοολικοί γίνονται καλά και ερωτεύονται;
- Σταμάτα, Ρούθι... - Μαμά, δεν είμαι παιδί πια!
- Ναι, είσαι. Είσαι. - Άφησέ με.
- Άσε με, μαμά! - Πήγαινε να κοιμηθείς.
- Σταμάτα. - Δε θα πάω να κοιμηθώ!
- Άσε με. - Όχι! Να πάρει.
Ρούθι.
Μπράβο, μαμά.
Ένα χαρούμενο τέλος.
Αυτό νομίζεις;
- Μην αρχίσεις να κλαις. - Δεν αρχίζω!
Ωραίο. Γιατί και αυτό το σιχάθηκα!
Ωραία! Χαίρομαι που έχεις σιχαθεί τα πάντα!
Χαίρομαι πολύ που έχεις σιχαθεί τα πάντα!
Πας από γκόμενο σε γκόμενο. Τι διαφορετικό έχει ο Λι;
- Είναι καλός. - Γιατί είναι διαφορετικός;
Τον αγαπώ, Ρούθι. Και μας αγαπάει.
Γιατί έφτιαξε τα δόντια σου.
Οι άνθρωποι χρειάζονται ο ένας τον άλλον. Έτσι πάει.
Γιατί μας φροντίζει.
Όπως σε φροντίζω εγώ!
- Φροντίζει... - Άφησέ με!
Δεν μπορείς να μου λες τι να κάνω!
- Μπορώ! H μητέρα σου είμαι! - Δε φέρεσαι έτσι!
- Φέρομαι! - Όχι, δε φέρεσαι!
Δεν έχεις ιδέα τι έχω κάνει για σένα!
Γιατί δεν ξέρεις για την Πρόνοια;
Γιατί εγώ φρόντισα να μη μάθεις ποτέ!
Αν θες να φύγεις, φύγε!
- Θα φύγω! - Τότε φύγε!
Θα φύγω.
Κάτω το σχολείο
Θεέ μου.
Ευχαριστώ.
Ένα, δύο, τρία.
Θα είναι εντάξει. Άκου με που σου λέω.
Είναι σε αυτή την ηλικία που αισθάνεται λίγο ανεξάρτητη.
Δεν το έχει ξανακάνει. Να το σκάσει...
- Ποτέ; - Δεν τα κάνει αυτά.
Ναι, αλλά είναι 15 χρονών τώρα και θ' αρχίσει να κάνει τέτοια πράγματα.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Κι εσύ το έκανες. Κι εγώ το έκανα.
Έτσι κάνουν τα παιδιά.
Σου το υπόσχομαι.
Έλα εδώ. Κάνε μου μια αγκαλιά.
Έλα εδώ.
Θεέ μου!
Τι;
Δεν...
Εκείνη...
Εκείνη με ακολούθησε.
Βρωμιάρα.
Βλαμμένη.
Εντάξει.
- Ευχαριστώ, Παμ. - Πάω να φτιάξω καφέ.
Εντάξει.
Συγνώμη.
Κι εγώ ζητώ συγνώμη.
Μερικές φορές τα θαλασσώνω, Ρούθι.
Προσπάθησα να είμαι καλή μαμά. Πάντα το προσπαθούσα.
Αλλά δεν ήξερα ποτέ τι ακριβώς έκανα.
Όταν ήσουν μικρή, ήταν πολύ πιο εύκολο.
Αν έπεφτες, ήξερα πώς να το διορθώσω.
Μπορούσα να το κάνω μάκια και να περάσει.
Και τώρα δεν ξέρω πάντα τι πρέπει να κάνω.
Το ξέρω.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Σ' αγαπώ, Ρούθι.
Είσαι μεγάλη κοπέλα, τώρα.
Ναι.
Δεν το είχα διαπιστώσει πριν.
Τι;
Με χρειάζεσαι όσο σε χρειάζομαι κι εγώ.
Ρούθι.
Αγάπη μου, σε χρειάζομαι περισσότερο.
- Μαμά, δικό μου είναι το κλιπάκι. - Μου το έδωσες.
Πότε σου το έδωσα;
Είπες ότι δε θες να φοράς πια κλιπ.
- Δε σου το έδωσα. - Αυτή είναι η φούστα μου.
Ναι, αλλά ήταν για το πάρτι.
Και αυτό ήταν για ένα βράδυ.
Τα μαλλιά μού έπεφταν στο πρόσωπο.
Σε έχω ξαναδεί να το χρησιμοποιείς.
- Απλώς δεν είπα τίποτα. - Ορίστε.
- Ναι, μπορείς να οδηγήσεις. - Τέλεια.
επεξεργασία - υποτίτλων OFFiCiAL
AΠΟΔΟΣH ΔΙAΛΟΓΩN YΠΟΤΙΤΛΩN: Δήμητρα Ρίζου