Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μεγάλη πόλη...
κι αυτό απ' ότι φαίνεται, μου άφησε κουσούρι...
γιατί πάντα νιώθω άβολα μέσα σε πολύ κόσμο.
Σοβαρά το λέω. Είμαι κλειστοφοβικός.
Νιώθω παγιδευμένος.
Σκέφτομαι διαρκώς ότι υπάρχει κάτι καλύτερο.
Ίσως, όμως, να σκέφτομαι περισσότερο απ' ότι πρέπει.
Πιστεύω ότι όλα οφείλονται...
στην αγχώδη παιδική μου ηλικία.
Η μητέρα μου δεν είχε ποτέ χρόνο για μένα.
Όταν είσαι το μεσαίο παιδί σε οικογένεια 5 εκατομμυρίων...
δε σε προσέχει κανείς. Πώς είναι δυνατόν;
Και είχα και πρόβλημα λόγω εγκατάλειψης.
Ο πατέρας μου ήταν κηφήνας.
Έτσι πέταξε μακριά όταν ήμουν ακόμα κάμπια.
Κι η δουλειά μου μου σπάει τα νεύρα.
Ειλικρινά, δεν ήμουν προορισμένος να γίνω εργάτης.
Δεν έχω την κατάλληλη σωματική διάπλαση.
Ποτέ δεν μπόρεσα να σηκώσω...
περισσότερο απ' το δεκαπλάσιο του βάρους μου.
Και ούτως ή άλλως, η ενασχόληση με το χώμα...
δεν είναι και το καλύτερο επάγγελμα.
Αυτή τη συλλογικότητα και την ανωτερότητα της φυλής...
δεν την καταλαβαίνω.
Προσπαθώ, αλλά μάταια.
Ότι κάνω, πρέπει να το κάνω για την αποικία.
Με τις δικές μου ανάγκες, όμως, τι γίνεται;
Πρέπει να πιστέψω ότι υπάρχει κάτι καλύτερο.
Διαφορετικά, θα πέσω σε μεγάλη κατάθλιψη.
Το σύστημα με κάνει να νιώθω...
ασήμαντος.
Έξοχα. Έκανες μια ανακάλυψη.
-Αλήθεια; -Ναι, Ζι. Είσαι ασήμαντος.
Είμαι;
Ισόγειο.
Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑ
ΝΙΚΗΣΤΕ ΤΗΝ ΤΕΜΠΕΛΙΑ
Εργάτης.
Στρατιώτης.
Εργάτης.
Πάμε πάλι. Σφιχτά. Δυνατά. Ίσια η πλάτη. Συγκεντρωθείτε.
Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Πάμε.
Εργοτάξιο του ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΟΥΝΕΛ
Πρέπει να σκέφτομαι θετικά.
Ακόμα κι αν είμαι απλά ασήμαντος.
Είμαι ασήμαντος με χαρακτήρα.
Συγνώμη, Ζι.
-Δε σε είδα. -Μπράβο, Αζτέκα.
Είμαι τόσο ασήμαντος που έγινα αόρατος.
Άρχισες πάλι.
Δεν έχεις εσύ σημασία.
Σημασία έχει η ομάδα.
Σημασία έχει αυτό.
Μια τεράστια τρύπα στο έδαφος;
-Νιώθετε καλά; -Ναι!
-Ναι. -Υπέροχα.
Λοιπόν, Ρ-1734 ως Ζ-7829, στην μπάλα κατεδάφισης.
-Έγινε. -Υπέροχα.
-Έγινε. -Εντάξει.
Μην ξεχνάς, Αζτέκα, "Να είσαι η μπάλα".
Αυτό είναι το σημαντικό. Να' σαι ένα με την μπάλα.
Σταμάτα.
Εμένα μ' αρέσει η δουλειά μου. Κι εσύ...
σκέφτεσαι υπέρ του δέοντος.
Έλα Ζι. Βοήθησέ μας να χτίσουμε μια μεγαλύτερη, καλύτερη αποικία.
Και να 'σαι χαρούμενος!
Βέβαια. Άλλωστε...
γιατί να είμαι δυστυχισμένος, αφού είμαι ένα εξάρτημα;
-Λοιπόν, εργάτες, μην ξεχνάτε. -Πάλι τα ίδια.
Να είστε η μπάλα.
Αφήστε την ενέργεια να σας κατακλύσει.
Χαμογέλα και κάνε κουράγιο. Κάν' το για την αποικία.
Όπου να 'ναι θα γίνει κάποιο ατύχημα.
Ένα λεπτό. Πάμε. Πιο γρήγορα. Πιο δυνατά!
Ανέφερα ότι ζαλίζομαι στα ύψη;
Όχι.
Είναι μια μπάλα.
-Αχ, Ζι. -Ναι, ξέρω. Έριξα την μπάλα.
Οι εργάτες είναι αδύναμοι.
Τους λείπει η πειθαρχία. Τους λείπει η δέσμευση.
Στρατηγέ, ξέρω ότι έγιναν δύο, τρία λάθη...
αλλά όλοι δουλεύουν όσο μπορούν.
Είναι στη φύση σας.
Αλλά παρά τις αδυναμίες σας...
θα τελειώσετε το τούνελ στην ώρα του.
Βρέξει, χιονίσει.
Όποιος μείνει πίσω, θα δώσει εξηγήσεις στο Συντ/ρχη Κάτερ.
Και πιστέψτε με, ο Συνταγματάρχης δεν έχει τη δική μου κατανόηση.
Τους ζυγούς λύσατε!
Τέσσερις μέρες ακόμα, Κάτερ. Τέσσερις μέρες.
Και τότε θα πούμε αντίο στην ανικανότητά τους.
Μάλιστα, κύριε.
Μια καινούρια αρχή!
-Για φαντάσου το! -Μια ισχυρή αποικία, κύριε.
Μια αποικία που θα μας κάνει περήφανους.
Έχουμε καιρό μέχρι τότε.
Ένας στρατός από τερμίτες ετοιμάζεται να μας επιτεθεί.
-Να μας επιτεθεί; -Πρέπει να στείλουμε στρατό....
να επιτεθεί στην αποικία τους.
Να επιτεθεί στους τερμίτες;
-Αυτό είναι αυτοκτονία. -Ακριβώς.
-Έχεις τη λίστα που σου ζήτησα; -Μάλιστα, Στρατηγέ.
Αυτές είναι οι μονάδες που είναι πιστές στη Βασίλισσα.
Αυτούς θα στείλουμε τότε.
Κρίμα. Μερικοί αξιωματικοί είναι πολύ καλοί.
Δε χρειαζόμαστε την έγκριση της Βασίλισσας;
Αυτό θα κάνουμε τώρα, Κάτερ.
Στρατηγέ, εδώ και χρόνια είχαμε ειρήνη.
-Γιατί να μας επιτεθούν ξαφνικά; -Θέλουν τη γη μας.
Θέλουν απελπισμένα νέα εδάφη. Ίσως μας βλέπουν σαν εύκολη λεία.
Γιατί να μη στείλουμε κάποιον να διαπραγματευτεί νέα συνθήκη;
-Ας μη στείλουμε στρατιώτες. -Πιστέψτε με...
όλα τα μυρμήγκια της αποικίας μου είναι πολύτιμα.
Πρέπει να χτυπήσουμε τώρα. Θα τους αιφνιδιάσουμε.
Αν επιτεθούν στην αποικία μας...
Ναι, Στρατηγέ, ξέρω τι μπορούν να μας κάνουν.
-Εντάξει. -Πήρατε μια σοφή απόφαση.
Διασφαλίσατε το μέλλον της αποικίας.
Καλησπέρα, Στρατηγέ.
Πριγκίπισσα Μπάλα. Τι ωραία έκπληξη.
Όσο πάτε κι ομορφαίνετε.
Ευχαριστώ. Ελπίζω να μην ήρθατε μόνο για δουλειές.
Όχι βέβαια...
Γιατί θα 'ταν ωραία...
να μιλούσαμε και λίγο πριν παντρευτούμε.
Σωστά. Κανονίστε μου μια συνάντηση με την Πριγκίπισσα.
Κύριε, έχετε τώρα χρόνο για μια προσωπική στιγμή
Έχουμε λίγα δευτερόλεπτα καιρό.
Υπέροχα. Πριγκίπισσα.
Δε νομίζω ότι μερικά δευτερόλεπτα αρκούν...
αλλά αν τα εκμεταλλευτούμε...
Λοιπόν, πώς περάσατε σήμερα; Κάνατε κάτι ενδιαφέρον;
-Κηρύξαμε πόλεμο. -Κηρύξατε πόλεμο;
Δύσκολη μέρα.
Συγνώμη που διακόπτω, αλλά πέρασε η ώρα.
Πριγκίπισσα.
Μαμά, εξήγησέ μου γιατί θα τον παντρευτώ.
Μπάλα, θες να το συζητήσουμε πάλι;
Δεν έχουμε τίποτα κοινό. Ο τύπος είναι πολύ ψυχρός.
Ναι, αγάπη μου. Το ξέρω ότι ο Στρατηγός...
είναι συχνά λίγο απότομος κι αυταρχικός...
αλλά νοιάζεται για σένα.
Απλά δεν μπορεί να το δείξει.
Ήταν πολύ επίμονος όταν ζήτησε να σε παντρευτεί.
Γιατί πρέπει να τον παντρευτώ;
Γιατί πρέπει να πάρεις τη θέση μου.
-Κι αν δε μ' αρέσει αυτή η θέση; -Ο καθένας έχει τη θέση του...
εσύ, οι στρατιώτες, οι εργάτες.
Δεν είναι και τόσο άσχημη η θέση της Πριγκίπισσας, έτσι;
Θα προτιμούσες να 'σαι μέσα στα χώματα όλη μέρα;
Μητέρα, σταμάτα τις υπερβολές.
Τουλάχιστον διασκεδάζουν πού και πού.
-Δύο μπίρες από έντομα. -Γιατί γεννήθηκα εργάτης;
Εσείς οι εργάτες αποκτάτε δόξα και βγαίνετε κι έξω.
Γνωρίζετε ενδιαφέροντα έντομα και τα σκοτώνετε.
Ναι. Εσείς, όμως, περνάτε όλη τη μέρα...
μ' αυτές τις όμορφες εργάτριες.
Γουίβερ, είναι γυναίκες καριέρας. Είναι πωρωμένες με το σκάψιμο.
Δε νομίζω ότι θα συναντήσω ποτέ το κατάλληλο κορίτσι για μένα.
-Για σένα; -Εγώ μιλούσα για μένα.
Δε θες μπίρα από έντομα;
Πες με τρελό αλλά δεν μπορώ να πιω απ' τον πρωκτό ενός άλλου εντόμου.
Όπως θες.
Λέω να φεύγω. Έχουμε σύντομα βασιλική επιθεώρηση.
Υπέροχα! Ένα μάτσο βασιλικοί σας επιθεωρούν υπεροπτικά.
Πώς το ανέχεστε;
Ζι, σε ξέρω πολύ καιρό, έτσι δεν είναι;
Γεννήθηκες δύο δευτερόλεπτα ύστερα από μένα.
Κι από τότε σ' ακούω να παραπονιέσαι.
Γιατί μιζεριάζεις; Εμείς, τα μυρμήγκια έχουμε δύναμη.
Είμαστε οι κυρίαρχοι της Γης.
Μη μου μιλάς για τη γη, εντάξει;
Γιατί όλη μέρα αυτήν σκάβω.
Πρέπει να υπάρχει κάποιο καλύτερο μέρος.
Υπάρχει. Έχω πάει.
Συγνώμη; Σ' εμένα μιλάς;
Υπάρχει καλύτερο μέρος.
Η Εντομούπολη.
Αλήθεια;
Τρελάρας στα δεξιά.
Δεν μπορείς να καταλάβεις αν δεν τη δεις με τα μάτια σου.
Εκεί μπορείς να 'σαι κύριος του εαυτού σου.
Οι δρόμοι είναι γεμάτοι φαγητό.
Κανείς δε σου λέει τι να κάνεις.
Δε γίνονται πόλεμοι.
Δεν υπάρχει αποικία.
-Δεν έπρεπε να 'χα φύγει. -Συναρπαστικό.
Ήμασταν σε μια μακρινή αποστολή κι απομακρύνθηκα απ 'τη μονάδα μου.
Τι καλύτερο από λίγο μετατραυματικό στρες το βραδάκι.
Και τότε είδα την Εντομούπολη!
Προχωράς προς το μονόλιθο.
Δέκα χλμ. μετά τα φαράγγια, στη γη του κόκκινου και του λευκού.
Αρκετά ήπιες.
Πάμε, πριν μπλέξεις.
Πήγαινε στο μονόλιθο. Άκου με! Στο μονόλιθο.
Ο τύπος τα 'χει χαμένα.
-Μετά τη λίμνη! -Εντομούπολη!
Μακάρι να 'ταν τόσο απλό.
-Κάνε όνειρα, Ζι. -Πέρα απ 'τη λίμνη.
Ψάξε για τη γη του κόκκινου και του λευκού.
Είναι παρακινδυνευμένο.
Δέκα λεπτά, έτσι; Απαγορεύεται να 'μαστε εδώ.
Ρίξτε το πάνω μου. Πείτε ότι ήταν δική μου ιδέα.
-Μα είναι δική σου ιδέα. -Κανείς δε θα μας γνωρίσει.
Τι λέτε κορίτσια;
Ας δοκιμάσουμε το απαγορευμένο.
Είναι 6:15. Ώρα για χορό.
-Πάμε να κουνηθούμε, Ζι. -Μπα, όχι.
Γουίβερ, εγώ θα μείνω εδώ.
Κοιτάξτε τι θα κάνω, κορίτσια.
Θα ζητήσω από έναν εργάτη να χορέψουμε.
Τι ηλίθιοι.
Ανεγκέφαλα ζόμπι που υποκύπτουν σ' ένα καταπιεστικό σύστημα.
Γεια. Θες να χορέψουμε;
Και βέβαια.
Έλα μαζί μου.
Πώς και δε σ' έχω δει ποτέ εδώ γύρω;
Δεν πολυβγαίνω. Δουλεύω στο... παλάτι.
Στο παλάτι; Πάω στοίχημα ότι οι βασιλείς καλοπερνάνε.
Είναι άλλωστε... γαλαζοαίματοι.
Τι;
Τι στο καλό κάνεις;
Να σου πω την αλήθεια, αυτοσχεδιάζω.
Αλήθεια;
Γιατί όλοι πρέπει να χορεύουμε το ίδιο; Είναι πολύ βαρετά.
Δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό.
Πρόσεχε πού πατάς, εργάτη.
Εσύ πρόσεχε, γιατί αλλιώς θα το μετανιώσεις.
Εντάξει. Ας μην το κάνουμε θέμα, τώρα.
Είσαι τρελή; Είναι δυνατός σαν ατσάλι.
-Δε θα υπερασπίσεις τον εαυτό σου; -Φίλε, γύρνα πίσω στη θέση σου.
-Εγώ; -Κι αν δε θέλει;
Κι αν δε μ' αρέσει η θέση μου;
-Ταραξίας μας προέκυψε. -Ετοιμάσου εξυπνάκια.
Αυτό είναι για όλους τους τεμπέληδες εργάτες.
Για πρόσεχε τη συμπεριφορά σου, φίλε.
Είναι ένας απλός εργάτης.
Πριγκίπισσα Μπάλα! Έρχονται οι φρουροί.
-Πάμε να φύγουμε. -Ένα λεπτό!
Πριγκίπισσα; Είσαι η Πριγκίπισσα;
Πρέπει να φύγω.
-Πότε θα σε ξαναδώ; -Μια στιγμή να σκεφτώ.
Ποτέ.
-Αντίο. -Όχι, περίμενε!
Τι μέρα κι αυτή!
Τι καλή διάθεση που έχω.
Νιώθω σαν να 'μαι ερωτευμένος.
Χαμογελάω όσο δε χαμογέλασαν ποτέ όλα τα έντομα μαζί.
Νιώθω σαν να 'μαι ερωτευμένος.
-Θες άλλο ένα φίλε; -Όχι. Ευχαριστώ.
-Λέω να πηγαίνω. -Ναι. Δε σε κατηγορώ.
Είναι πάντα νέκρα πριν τη βασιλική επιθεώρηση.
Οι στρατιώτες χρειάζονται ανάπαυση πριν συναντήσουν τη Βασίλισσα.
Αυτό είναι!
Ξέρεις, ήμουν κάποτε...
Τα λέμε.
Γουίβερ!
Βρήκα τι θα κάνω. Γουίβερ!
Τι; Τι;
Έχω μια εκπληκτική ιδέα. Ν' αλλάξουμε θέσεις.
Άσε με να πάω στη θέση σου στην επιθεώρηση.
-Τι ώρα είναι; -Θα 'ναι κι η βασιλική οικογένεια.
-Είναι ο μόνος τρόπος να τη δω. -Ποια;
-Την Πριγκίπισσα Μπάλα. -Τρελάθηκες τελείως;
Θες ν' αλλάξουμε θέσεις;
Ξέρεις τι μπορεί να πάθεις αν κάνεις το στρατιώτη;
Είναι έγκλημα ακόμα και ν' ακούς κάποιον...
να λέει ότι θέλει να υποκριθεί τον στρατιώτη.
Πρέπει να με βοηθήσεις.
Αν δεν την ξαναδώ, η ζωή μου δεν έχει νόημα.
Σε παρακαλώ, Γουίβερ.
Άλλαξε δουλειά μαζί μου, μόνο για μια μέρα.
Σκέψου όλα όσα έχω κάνει για σένα.
Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα.
Καλά, σκέψου τότε όσα θα κάνω για σένα.
Θα γνωρίσω εργάτριες;
Με δουλεύεις; Τρελαίνονται με τους καινούριους.
Είναι κάτι σαν το φετίχ τους.
Κι είμαι σίγουρος ότι θα σε λατρέψουν.
Γουίβερ, πρέπει να την ξαναδώ.
Ζι, τι πιθανότητες έχεις με την Πριγκίπισσα;
Είναι πολύ πιθανό να μη σε θυμάται καν.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό...
αλλά πρέπει να προσπαθήσω.
Πω, πω!
Πριγκίπισσα, τι καλά! Ας φύγουμε απ' το πλήθος.
Εγώ; Ναι, έχω πολλές όψεις.
Μπορείς να πεις ότι είμαι ένα αναγεννησιακό μυρμήγκι.
Τας Κεφαλάς στρίψατε!
Υπέροχα! Υπέροχα!
Τι ακρίβεια! Τι τάξη!
Πριγκίπισσα Μπάλα! Εγώ είμαι!
Θυμάσαι τον Ζι απ' το μπαρ;
Πριγκίπισσα Μπάλα! Πριγκίπισσα Μπάλα!
Πρέπει να ενθαρρύνεις το στρατό.
Χαιρέτα!
Με είδε! Συγνώμη...
-Πρέπει να πάω κάπου αλλού. -Αλτ!
Πριγκίπισσα Μπάλα!
Ησυχία. Πίσω στη σειρά σου!
-Καινούριος είσαι, μικρέ; -Ναι, αλλά θα φύγω σύντομα.
Ήρθα για να πάρω μια γεύση.
Καλό αστειάκι!
-Με λένε Μπαρμπέιτος. -Εμένα Ζι.
Κλίνατε επί δεξιάν!
Θυσία!
Για κάποιους, είναι απλά μια λέξη.
Γι' άλλους, είναι κωδικός.
Δεν είμαι καλός στα λόγια.
Ο στρατιώτης ξέρει ότι η ζωή ενός μυρμηγκιού δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει η αποικία.
Ζει για την αποικία, παλεύει για την αποικία...
πεθαίνει για την αποικία.
-Ο τύπος είναι τρελός. -Δε λες τίποτα.
Στις οκτώ μας ενημέρωσαν ότι οι τερμίτες θα επιτεθούν.
Δε μας μένει παρά να κάνουμε προληπτική επίθεση.
Είστε οι εκλεκτοί της βασίλισσας.
Ξέρω ότι όλοι θα κάνετε το καθήκον σας.
Είμαι περήφανος που σας στέλνω να πολεμήσετε.
Να πολεμήσουμε;
-Τους ζυγούς λύσατε! -Κλίνατε επ' αριστερά! Εμπρός μαρς!
Νομίζω ότι έγινε ένα τρομερό λάθος.
Η αλήθεια είναι... ότι ήρθα απλά για το λόγο.
Μην ανησυχείς, μικρέ. Θα σε προσέχω εγώ.
-Όλοι μαζί. -Ένα!
-Δύο! -Τρία!
Πέντε!
-Έξι! -Επτά!
-Οκτώ! -Εννιά!
-Δέκα! -Έντεκα!
-Δώδεκα! -Δεκατρία!
Τα μυρμήγκια πάμε ένα-ένα, ζήτω, ζήτω!
Σφάζουμε τερμίτες έτσι για πλάκα, ζήτω, ζήτω!
Αυτοί οι τερμίτες, λοιπόν, είναι...
Θα 'ναι παιχνιδάκι, έτσι;
Μπα, όχι. Είναι πέντε φορές πιο μεγάλοι από μας.
Και βγάζουν οξύ απ' τα μέτωπά τους.
Κουνήσου, κοντέ.
Τα μυρμήγκια πάμε δύο-δύο, ζήτω, ζήτω!
Θα πεθάνουμε όλοι πριν τελειώσουμε, ζήτω!
Πες μου, τι ακριβώς κάνει η διμοιρία μας;
Θα σερβίρουμε αναψυκτικά ή θα κάνουμε δουλειά γραφείου;
Η διμοιρία μας είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης.
Τα μυρμήγκια πάμε τρία-τρία, ζήτω, ζήτω!
Πάμε να συναντήσουμε το πεπρωμένο μας, ζήτω, ζήτω!
Ας μην... Βιαζόμαστε λιγάκι, νομίζω.
Οι τύποι φαίνονται πολύ δυνατοί.
Πώς νομίζετε ότι θα τους νικήσουμε;
Είμαστε πιο πολλοί. Θα επιτεθούμε και θα σκοτώσουμε τη βασίλισσα.
Παιδιά, νομίζω ότι υπερβάλλετε λιγάκι.
Ας τους επηρεάσουμε με μια "οικονομική ενίσχυση".
Μ' αρέσεις. Έχεις χιούμορ.
Πάνω τους!
Πάμε! Ας τους διαλύσουμε!
Ελάτε!
-Μα πού είναι; -Κάτι δεν πάει καλά.
Μη φοβάσαι, μικρέ.
Εδώ είναι!
Επίθεση!
Ελάτε!
Μου 'σωσες τη ζωή.
Σιγά το πράγμα!
Παιδιά, πίσω σας!
Παιδιά! Μπορεί να με βοηθήσει κάποιος;
Ναι!
Έτσι, μπράβο!
Ναι!
Να μια δυνατή.
Τι καλά!
Εσύ με τους μύες, ηρέμησε λίγο.
Μας κάνεις και φαινόμαστε άχρηστοι.
Πού είναι ο Ζι;
Έχει πάρει άδεια και τον αντικαθιστώ.
Ηρέμησε όμως λίγο, γιατί θα πάθεις τίποτα.
Έχεις κανένα πρόβλημα;
Όχι. Δεν ήξερα ότι το σκάψιμο είναι τόσο διασκεδαστικό.
Σηκώνεις το χώμα. Το μετακινείς.
Το ξανασηκώνεις. Το ξαναμετακινείς. Καλή άσκηση.
Γυμνάζεις τα μπράτσα και τον θώρακα.
Ναι, βλέπω τι εννοείς.
Ναι, υπέροχα. Συγνώμη, κύριε!
Απλά συζητούσα με τη φίλη μου, κύριε.
Πριν λίγο μίλησα με τον Στρατηγό Μάντιμπλ.
Όποιος δεν εκπληρώσει το στόχο του, θ' απολυθεί.
Δώστε του μια ευκαιρία. Είναι καινούριος.
Τι λες ν' αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα συμπεριφοράς σου...
αφαιρώντας για σήμερα το δικαίωμα σου για φαγητό;
Ευχαριστώ για το χρόνο σου.
Δεν ξέρω τι μ' έπιασε και του αντιμίλησα.
Έχω αρχίσει να τα χάνω.
Συγνώμη που σ' έβαλα σε μπελά.
Μπορούμε, όμως, να μοιραστούμε το φαγητό μου.
Αν θέλεις.
Με προσκαλείς σε δείπνο;
Όχι, εγώ...
Αν δεν έχεις να κάνεις τίποτα άλλο.
Θα κοιτάξω το ημερολόγιό μου.
Ξέρεις...
χαίρομαι που ο Ζι αποφάσισε να μην έρθει.
Μικρέ!
Μικρέ, εδώ πέρα!
Μπαρμπέιτος!
Πες μου. Είμαι πολύ άσχημα;
Όχι, όχι. Μια χαρά φαίνεσαι.
Το χρώμα σου είναι πολύ καλό.
Όχι. Το βλέπω στα μάτια σου.
Θα πεθάνω.
Βοήθησέ με, Ζι.
Δε νιώθω τα πόδια μου.
Κάνε υπομονή, φίλε μου. Θα τα καταφέρεις.
Πάρε βαθιές ανάσες.
Θα προσπαθήσω να βρω το σώμα σου.
Εδώ κάπου πρέπει να 'ναι.
Μπαρμπέιτος, κάνε υπομονή.
-Μπαρμπέιτος! -Μην κάνεις το λάθος που έκανα.
Μην ακολουθείς διαταγές όλη σου τη ζωή.
Να έχεις προσωπική άποψη.
Μπαρμπέιτος.
Η δουλειά ολοκληρώθηκε στον τομέα Α, κύριε.
Τώρα καθαρίζουμε τον τομέα Δ.
Θέλω διπλές βάρδιες επί εικοσιτετραώρου βάσεως.
-Κατάλαβες; -Απόλυτα, κύριε.
Ωραία. Κι ο τομέας...
-Συγνώμη, κύριε. -Ελπίζω να 'ναι σημαντικό.
Αφορά τη μάχη με τους τερμίτες.
Ο εχθρός εξολοθρεύτηκε, αλλά ο στρατός μας καταστράφηκε.
Αυτό είναι τρομερό.
Υπάρχουν και καλά νέα. Ένας στρατιώτης επέζησε.
-Σοβαρά; -Τι;
Τα νέα μαθεύτηκαν. Η βασίλισσα θέλει να συναντήσει τον ήρωα.
Γαμώτο.
Πολύ ωραία. Θα το χειριστώ εγώ.
Συγχαρητήρια, στρατιώτη.
Λίγο κοντός δεν είσαι για ήρωας πολέμου;
Ήρωας πολέμου; Κύριε, εγώ δε νομίζω ότι είμαι ήρωας.
Ωραία. Δε μ' αρέσουν οι ήρωες.
Μα, δεν καταλάβατε...
Ένας-Κανένας. Κερδίσαμε!
Δεν έκανα τίποτα.
Ήταν φρικιαστικό. Έγινε σφαγή.
Μια ατέλειωτη σφαγή.
Εντάξει. Τώρα χαιρέτα.
Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα, Γουίβερ.
Δεν ήξερες ότι θα γινόταν πόλεμος.
Νιώθω απαίσια.
Καημένε, Ζι. Δεν έπρεπε να τον αφήσω να πάει.
Μα αυτός δεν είναι στρατιώτης! Είναι ο Ζι!
Ο Ζι; Τα κατάφερε!
Πάμε στρατιώτη.
Όπως έλεγα παιδί μου, μου μοιάζεις πολύ.
Είσαι ένα μυρμήγκι που κοιτά το θάνατο καταπρόσωπο.
Η αλήθεια είναι ότι...
κάνω υποβιβαστικά σχόλια...
και γελάω πίσω απ' την πλάτη του θανάτου.
Στρατηγέ Μάντιμπλ.
Μην κάνεις σχόλια. Θα μιλήσω εγώ.
Η Αυτού Μεγαλειότης, η Βασίλισσα.
Γοητευμένος.
Κι η Πριγκίπισσα Μπάλα.
Καλώς ήρθες, στρατιώτη.
Δεν ξέρουμε πώς να σου εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας.
Ο στρατιώτης μου ζήτησε να σας ευχαριστήσω ταπεινά.
Ειλικρινά, δεν ήταν τίποτα σπουδαίο.
Μόνο εξαιρετική γενναιότητα και κουράγιο.
Στη μάχη δεν υπάρχει χρόνος για σκέψη.
Μόνο επίθεση. Επίθεση!
Ναι, πράγματι.
Όπως βλέπετε, Υψηλοτάτη, η μάχη είναι ακόμα ζωντανή στο μυαλό του.
Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα να του πάρουμε κατάθεση.
Σας παρακαλώ, Στρατηγέ. Όχι στο πρώτο ραντεβού.
"Όχι στο πρώτο ραντεβού;"
Μήπως σ' έχω ξαναδεί;
Ίσως ναι. Ίσως όχι.
Και ίσως...
Μα ναι! Ο τύπος απ' το μπαρ.
-Μη... -Μπαρ; Ποιο μπαρ;
Χόρεψα μ' αυτόν τον τύπο τις προάλλες.
Τότε ήταν απλός εργάτης.
-Τι δουλειά είχες στο μπαρ; -Αυτό θέλω να μάθω κι εγώ.
Τι σημασία έχει; Κοιτάξτε τι έκανε αυτός ο εργάτης.
Μάλλον με μπερδεύεις με κάποιον άλλο. Εγώ είμαι στρατιώτης.
Ακριβώς. ΗΣΟΥΝ εργάτης...
μα τώρα είσαι ήρωας πολέμου.
-Είναι εργάτης; -Χόρεψε με την αρραβωνιάρα μου;
Αρραβωνιάρα;
Ένα λεπτό.
Δεν είναι αυτό που νομίζετε. Να σας εξηγήσω.
Αυτή με πλησίασε.
Συλλάβετέ τον.
Δεν μπορούμε να το συζητήσουμε;
Τι κάνεις; Άσ' την!
Την πήρε όμηρο!
Όχι, όχι. Δηλαδή, ναι.
Άλλο ένα βήμα, και θα τη σκοτώσω.
Άσε με.
Μη μ' αναγκάσετε να της κάνω κακό.
Άσε με!
ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Τι κάνεις, παλιοαλήτη;
Τρελάθηκες τελείως;
Εδώ είναι! Πάμε!
Ωραία.
Έρχονται να με σώσουν και να σε σκοτώσουν.
Να με σκοτώσουν;
-Παιδιά, εδώ! -Σταμάτα, τι κάνεις;
Άσε με, παλιολεχρίτη!
Μη χαλάς αυτό που έχουμε.
Τι περιμένετε; Ελάτε!
Τι είναι;
Είναι τόσο όμορφο.
Ρίτζγουεη, φύγε από 'κει.
-Μην ανησυχείς. Είμαι καλά. -Εσύ;
Εσύ είσαι καλά; Ποιος νοιάζεται για σένα;
-Παραλίγο να πεθάνω. -Ηρέμησε.
Μη χαλάς τη διάθεσή σου.
Μια χαρά είναι η διάθεσή μου. Δε με προσέχεις.
Πού βρίσκομαι;
Ανέβα σ' αυτό το δέντρο και δες πού βρίσκομαι.
Μην πανικοβάλλεσαι.
Όποιος πανικοβάλλεται, χάνεται.
Τι λέω; Αφού έχουμε ήδη χαθεί.
Με απήγαγε ένας πανηλίθιος.
Ποιος είναι πιο ηλίθιος...
ο ηλίθιος ή η ηλίθια που απήχθην απ' τον ηλίθιο;
Σκότωσες τους τερμίτες με τις βαρετές κουβέντες σου;
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήθελες να κάνεις το στρατιώτη.
Γιατί με πολιορκείς;
Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν κάνεις για μένα;
ΕΣΥ έψαχνες στο μπαρ για λίγη δράση.
Και κατάφερες να βρεις...
αυτόν το μελαψό κι αισθησιακό εργάτη.
Σιγά. Εγώ ένα ψυχικό έκανα. Δεν καταλαβαίνεις;
Διάλεξα εσένα γιατί ήσουν ο πιο αξιολύπητος απ' όλους.
Σκόπευα να σ' αφήσω να συμμετάσχεις στις ερωτικές φαντασιώσεις μου.
Τώρα, όμως, ξέχνα το.
Μάλλον προτιμάς τον αιμοβόρο παλικαρά.
Η ιδανική βραδινή έξοδος γι' αυτόν είναι να σε πάει σε μια εκτέλεση.
Καλό άντρα διάλεξες.
Αν θες να μάθεις...
ο Στρατηγός κι εγώ είμαστε πολύ, πολύ...
αρραβωνιασμένοι.
Έλα κάτω τώρα αμέσως!
Θα γυρίσουμε στην αποικία για να μπορέσω να...
Ο μονόλιθος!
Υπέροχα. Καλή η προσφορά σου.
Αλλά πήγαινε μόνη σου. Εγώ θα πάω στην Εντομούπολη.
Μα τι λες; Στην Εντομούπολη; Είσαι πιο τρελός απ' ότι νόμιζα.
Αλήθεια; Έχω πληροφορίες από μια πολύ αξιόπιστη πηγή.
Ή καλύτερα...
από μια μεθυσμένη, θεότρελη πηγή.
Μα είμαι πεπεισμένος ότι υπάρχει.
Σταμάτα. Σε διατάζω να σταματήσεις, εργάτη.
Έχω όνομα, εντάξει; Με λένε Ζι.
Κι εδώ έξω δεν μπορείς να με διατάζεις.
Εντάξει. Κανένα πρόβλημα.
Εργάτη! Πού είσαι;
Ζι! Περίμενέ με!
Δε θέλω άλλες δικαιολογίες! Θέλω πίσω την κόρη μου.
Έχω αρχίσει ν' αμφιβάλλω για τις ικανότητές σου.
Υψηλοτάτη, θα κάνουμε τα πάντα για να τη φέρουμε πίσω.
Η Πριγκίπισσα είναι απαραίτητη για τα μελλοντικά μας σχέδια.
Σκοτώνει, λοιπόν, 100 τερμίτες...
παίρνει μερικά μετάλλια και την Πριγκίπισσα και το σκάει.
Τον κοιτά κατάματα και του λέει: "Άντε χάσου".
Στον Στρατηγό Μάντιμπλ;
Φίλε! Φίλε!
Τα 'μαθες για τον ήρωα, τον Ζι;
Το 'σκασε με την Πριγκίπισσα. Σωστά;
Πήγαν οι φρουροί να τον πιάσουν, αυτός τους κοίταξε και μπουμ!
-Κάηκαν στις φλόγες! -Μιλάς για τον Ζι;
Τον ξέρω. Είναι φίλος μου. Νομίζω ότι...
-Ξέρεις τον Ζι; -Ναι. Είναι εργάτης.
Εργάτης; Αδύνατον!
Ο εργάτης δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Μόνο να δουλεύει.
Ναι. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Έχουμε επιλογή. Κοιτάξτε τον Ζι.
Ήθελε κάτι και το κατάφερε.
Δεν είναι ο μόνος. Εγώ ήμουν στρατιώτης και πήρα τη θέση του.
Τι μου λες;
-Δηλαδή δεν πρέπει να 'μαι εδώ; -Έχουμε επιλογή;
Δε θέλουν να το ξέρετε, αλλά δεν είναι αναγκαίο να δουλεύουμε.
Οι εργάτες ελέγχουν τα μέσα παραγωγής.
Αν δε σκάβει ο Ζι, δε σκάβω ούτ' εγώ.
Τι συμβαίνει εδώ; Πίσω στη δουλειά.
Γιατί;
...στο τούνελ. Ο Ζι ξεκίνησε επανάσταση!
Θα το σκεφτώ.
Σκέψου το, Ζι. Δύο μυρμήγκια...
Πού ακούστηκε; Δύο εκατομμύρια μυρμήγκια, ίσως. Αλλά δύο;
Κοίτα, πεινάω. Διψάω...
κι αυτή η έρημος δε μ' αρέσει.
-Δε νομίζω ότι μπορώ να συνεχίσω. -Μπουρ, μπουρ.
Καιρός να με γυρίσεις πίσω.
Γύρνα μόνη σου.
Συγνώμη! Εσύ με απήγαγες. Θυμάσαι;
Ως εκ τούτου, έχεις κάποιες υποχρεώσεις.
Δεν μπορείς να μ' εγκαταλείψεις εδώ.
-Είναι καλύτερα απ' την αποικία. -Με δουλεύεις;
Εσύ μπορεί να περνούσες καλά, αλλά εγώ απλά έσκαβα.
Αν δούλευες, θα καταλάβαινες.
Να δούλευα; Τι ξέρεις εσύ από δουλειά;
Πώς θα 'νιωθες αν έπρεπε να γεννάς...
κάθε 10 δευτερόλεπτα για την υπόλοιπη ζωή σου;
-Παναγία μου! -Νερό!
Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.
Κανείς δε νοιάστηκε ποτέ για μένα.
Δεν έχω, λοιπόν, ανάγκη κανέναν.
Βοήθεια! Μπάλα!
Θα σε βγάλω. Περίμενε!
Βοήθεια! Μπα...
-Ευχαριστώ! -Τίποτα.
Ας αφήσουμε πίσω μας αυτήν τη φαντασίωση...
κι ας γυρίσουμε στην αποικία.
Ζι! Τι κάνεις!
-Πρέπει να περάσουμε τη λίμνη. -Μου διαφεύγει τίποτα;
Μόλις τώρα δε βγήκαμε απ' το νερό;
Μπάλα, κοίτα. Τι έχεις να χάσεις;
Σκέψου το. Όντως θες να γίνεις γυναίκα του τρελάρα;
Υπάρχει κάτι καλύτερο.
Ζι, σε παρακαλώ.
Δώσ'μου απλά μια ευκαιρία.
Αν δε βρούμε σύντομα την Εντομούπολη...
σου υπόσχομαι ότι θα σε πάω πίσω στην αποικία.
Ελπίζω να ξέρεις τι κάνεις.
Κι εγώ το ίδιο.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ, ΔΥΟ ΔΟΥΛΕΙΑ
Θέλουμε τον Ζι!
Ηρεμήστε. Ξέρω κάποιους που δε θα 'χουν καλή απόδοση.
Βούλωστο, πιόνι του καταπιεστή.
Θέλουμε τον Ζι!
Συγνώμη που άργησα. Μιλούσα στην αποστολή έρευνας.
-Και λοιπόν; Τι είπαν; -Ο Ζι, κύριε...
ξέρει να ξεφεύγει.
Έχασαν τα ίχνη της Μπάλα στην όχθη της λίμνης.
Της λίμνης;
Ένα μόνο ζητάμε.
Να δώσετε μια ευκαιρία στον Ζι.
Τι κάνει εδώ αυτός ο στρατιώτης;
Κρατάει απ' το χέρι μια εργάτρια!
Δε μ' αρέσει η έκβαση της κατάστασης, Κάτερ.
Βασίζομαι πάνω σου.
-Μπορώ να βασιστώ πάνω σου; -Μάλιστα, κύριε.
Ωραία. Ας τελειώνουμε.
Θέλουμε τον Ζι.
Έχω ακούσει πολλά για τον Ζι.
Είχα και τη χαρά να τον συναντήσω.
Μα πού είναι τώρα;
Μπορείτε να μου πείτε;
Αν νοιάζεται τόσο πολύ για όλους εμάς...
γιατί δεν είναι εδώ;
Θα σας πω γιατί.
Γιατί ο Ζι δε νοιάζεται καθόλου για μας.
Γι' αυτό απήγαγε την Πριγκίπισσα και το 'σκασε.
Δεν είναι ο Ζι ο ήρωας.
Εμείς είμαστε οι ήρωες.
Εμείς θα εξασφαλίσουμε το μέλλον της αποικίας μας.
Κι όταν ολοκληρώσουμε αυτήν την υπέροχη κατασκευή...
θ' απολαύσουμε το αποτέλεσμα.
Περισσότερο φαγητό και λιγότερη δουλειά για όλους.
Και σαν επιπλέον αμοιβή για τις προσπάθειές σας...
θα πάρετε όλοι μια μέρα άδεια...
για να παρακολουθήσετε τα εγκαίνια του Μεγάλου Τούνελ.
Μάντιμπλ! Μάντιμπλ!
Μάντιμπλ!
Τώρα φέρτε μου τον στρατιώτη.
Θεέ μου! Ζι! Έλα 'δω!
Η Εντομούπολη!
Είχες δίκιο. Όντως υπάρχει.
Τι καλά!
-Είσαι διάνοια! -Ας φάμε!
Τι είναι;
Υπάρχει ένα είδος δυναμικού πεδίου.
Συγνώμη! Πώς μπορούμε να μπούμε μέσα;
Ξέρετε, είναι προσωπική ιδιοκτησία.
-Ποιοι είναι οι φίλοι σου; -Έντομα που δεν πετάνε.
Τα καημένα.
Καλημέρα.
Γλυκιά μου, για όνομα του Θεού.
Χαιρετάς κάθε έντομο που ξεπροβάλλει απ' το γρασίδι;
Συγνώμη! Μάλλον δε μ' αναγνωρίσατε.
Είμαι λίγο ταλαιπωρημένη απ' το ταξίδι.
Είμαι η Πριγκίπισσα Μπάλα.
Ακόμα χειρότερα. Είναι ψευτοαριστοκράτες.
Γλυκέ μου, είναι φτωχοί. Είναι βρώμικοι και πεινασμένοι.
Πρέπει να τους βοηθήσουμε.
Αν περιμένετε εδώ, θα σας φέρουμε κάτι τι.
Σε παρακαλώ Μάφι, όχι πάλι ελεημοσύνη.
Τσίπυ, έχουμε κοινωνική υποχρέωση προς τους ατυχήσαντες.
Ξέρω ότι κοροϊδεύεις τα χόμπι μου μα είναι σημαντικά για μένα.
Είσαι τόσο φιλεύσπλαχνη.
Γι' αυτό σε λατρεύω τόσο.
Δυνατέ μου έρωτα!
Έχασα τελείως την όρεξή μου.
Είχα φανταστεί την Εντομούπολη...
τελείως διαφορετική.
Μάφι!
Όχι! Όχι!
Πρόσεχε!
Ζι, βοήθησέ με! Ζι!
Μη μ' εγκαταλείπεις Ζι!
Πάρε με από 'δω!
Μπάλα!
Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα.
Γεια.
-Ζι; -Ναι.
Αυτό ήταν λοιπόν. Πάνω που είχα αρχίσει να σε συμπαθώ.
Ποιος στο καλό είναι αυτός;
Αρκετά.
Δε σου λέω τίποτα.
Η Πριγκίπισσα είναι σημαντική για το μέλλον της αποικίας.
Πρέπει να γυρίσει και να γίνει Βασίλισσα.
Έχουμε Βασίλισσα.
Όσο για το φίλο σου, τον Ζι, δεν υπάρχει λόγος να πάθει κακό.
Δεν είναι σημαντικός.
Λοιπόν, στρατιώτη...
όλοι ξέρουμε ότι ένα μυρμήγκι είναι ασήμαντο.
Το ίδιο κι εσύ.
Κι ο Κάτερ είναι ασήμαντος.
Κι αυτή.
Αζτέκα!
Μην πεις τίποτα σ' αυτόν τον κρυόκωλο!
Πού είναι ο Ζι;
Δεν ξέρω πού είναι.
Κρίμα.
Περιμένετε!
Στην Εντομούπολη!
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά μάλλον εκεί είναι.
Μας δουλεύεις, στρατιώτη; Η Εντομούπολη δεν υπάρχει.
Κι όμως...
υπάρχει.
-Κύριε! -Θα σας δώσω τις συντεταγμένες.
Θα πάτε να φέρετε την Πριγκίπισσα πίσω.
Κι όσο για τον Ζι, σκοτώστε τον.
Μα είπατε ότι είν' ασήμαντος.
Είναι για το καλό της αποικίας. Πήρες τη σωστή απόφαση.
Κύριοι, βλέπετε...
πόσο επικίνδυνη είναι η ατομικότητα.
Μας κάνει ευάλωτους.
Πάμε.
Να τον πάτε πίσω στο Τούνελ. Στην πρώτη γραμμή.
Τους ζυγούς λύσατε.
Τι έκανα; Παραλίγο να σκοτωθείς.
Ζι, μην είσαι τόσο σκληρός με τον...
Τελείωσε. Θα σε πάω πίσω στην αποικία.
Εντομούπολη. Πρέπει να' μουν τρελός.
Ζι; Ξέρεις κάτι όμως;
-Το παραδέχομαι όταν κάνω λάθος. -Ζι.
Κι αυτή τη φορά έκανα...
το σωστό.
Έχεις δει τίποτα ωραιότερο στη ζωή σου;
-Είναι η Εντομού... -Μην το γρουσουζέψεις. Έλα!
Συγνώμη.
Ακούστε με. Θέλω να 'ναι όλοι στις θέσεις τους...
έτοιμοι να σφραγίσουν τις πόρτες εδώ κι εδώ.
Βεβαιωθείτε ότι το σκάψιμο πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα...
για να είμαστε έτοιμοι στα εγκαίνια.
Το μόνο που μας λείπει είναι η Πριγκίπισσα.
-Είναι χαλασμένο αυτό. -Ναι; Για να δοκιμάσω.
Όντως. Αλλά μ' αρέσει.
-Πρέπει να βάλουμε κι άλλα ξύλα. -Εγώ πήγα τελευταίος.
Εγώ δεν πάω. Δεν είναι δουλειά μου.
Κι ο καινούριος; Δεν έχει ξαναπάει.
Και τελικά πέθανε στα χέρια μου.
Ξέρεις, νομίζω ότι ποτέ στη ζωή του...
δεν έκανε κάτι που ήθελε.
Δεν ήξερα ότι είναι έτσι η κατάσταση.
Δηλαδή, στο παλάτι...
αφήνουμε το Στρατηγό να παίρνει όλες τις αποφάσεις.
Θέλω να σε ρωτήσω γιατί ήρθες στο μπαρ.
Μάλλον έψαχνα να μπλεχτώ σε φασαρία.
Τι καλά. Με φωνάζουν φασαριόζο.
Κανονικά με λένε Μάριον, αλλά μην το πεις πουθενά.
Είσαι περίεργος. Το ξέρεις;
Δε θα 'λεγα περίεργος.
Μ' αρέσεις. Δε μοιάζεις με κανέναν.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, είμαι λίγο περίεργος.
Έχω κάποια ιδιαιτερότητα. Μερικοί με λένε "τέρας".
Ωστόσο, το εννοούν ως φιλοφρόνηση.
Καινούριε!
Θέλουμε κι άλλα ξύλα.
Επιστρέφω αμέσως. Μην ξεχάσεις...
αυτό που είχες στο μυαλό.
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί σας λένε "παράσιτα";
Κι αν είμαστε αυτά τα μικρά πραγματάκια...
κι αποτελούμε ένα μέρος του σύμπαντος μας...
το οποίο είναι τόσο μεγάλο που δεν ξέρουμε ότι υπάρχει;
Τι σκέψεις!
Υπέροχα. Τίποτα καλύτερο απ' τη χειρωνακτική εργασία...
το πιο ρομαντικό βράδυ της ζωής μου.
Γεια σας. Περνούσα κι είπα να σταματήσω.
Πολύ μποέμ είναι εδώ.
Γεια. Καλώς ήρθες στην Εντο...
Συγνώμη που διακόπτω.
Ξέρετε, χάσαμε την Πριγκίπισσά μας...
και δεν αντέχουμε άλλο.
Είναι περίπου τόσο ψηλή και συμπαθητική.
-Την είδε κανείς; -Εκεί είναι.
Μην ανησυχείς, Πριγκίπισσα. Θα 'σαι γρήγορα σπίτι.
Άκουσε, Κάτερ. Δε γυρίζω πίσω.
Συγνώμη, Πριγκίπισσα, αλλά εκτελώ διαταγές.
Διαταγές; Πάρε για μια φορά μόνος σου απόφαση.
Εντυπωσιάστηκα! Πού είναι ο Ζι;
-Ο Ζι; Είναι... -Νεκρός.
Ο Ζι πέθανε. Δε χρειάζεται να σ' απασχολεί.
Ο Ζι πέθανε. Ήταν ένα μυρμήγκι με προβληματισμούς.
Κρίμα.
Πριγκίπισσα, η αποικία σάς χρειάζεται.
-Κάτερ! Άσε με! -Μπάλα!
Σταμάτα!
Τι θα κάνω;
Λοιπόν, ας σκεφτούμε λογικά.
Η Μπάλα κι εγώ... Είναι Πριγκίπισσα...
κι εγώ είμαι ειδικός μεταφοράς του χώματος.
Δε νομίζω... Απ' την άλλη πάλι...
Πρέπει να πάω να την πάρω.
Θα σε πάω εγώ.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Άλλωστε αυτό θα 'θελε κι η αγαπημένη μου.
Τι θα 'λεγες για ένα ποτηράκι...
-Λοιπόν κρατήσου. -Είδα μπόλικο καφέ εκεί πέρα.
Είναι...
Πρόσεχε!
Πριγκίπισσα.
-Πάνω στην ώρα ήρθατε. -Αφήστε με!
Στρατηγέ, τι τρέχει;
-ΑΠΑΙΤΩ μια εξήγηση. -Θα σας εξηγήσω αργότερα.
-Εντάξει η ΝΑ είσοδος; -Μάλιστα, κύριε.
Όχι αργότερα. Τώρα.
Δε μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι και διοικείς αυτήν την αποικία.
Και δε μ' αρέσεις ούτ' εσύ. Ο γάμος ματαιώνεται.
-Θ' αλλάξουν πολλά εδώ. -Σωστά, Πριγκίπισσα.
Θ' αλλάξουν πολλά. Φρόντισε να 'ναι άνετα.
Θα μείνει εδώ γι' αρκετό καιρό.
Τι κάνεις; Η μητέρα μου θα διατάξει να σ' αποκεφαλίσουν.
Αμφιβάλλω.
Είσαι αγωνίστρια, Μπάλα.
Ότι χρειαζόμαστε για την καινούρια μας αποικία.
Θα εξαφανίσουμε τη βρωμιά.
Θα ξεκινήσουμε απ' την αρχή κι εσύ θα γίνεις βασίλισσα στο πλάι μου.
Είσαι τρελός.
Η ιστορία θ' αποδείξει το αντίθετο.
Λοιπόν, κύριοι, ετοιμαστείτε.
Κάποια μέρα θα μ' ευγνωμονείς.
Σταμάτα! Σταμάτα!
Εδώ είμαστε.
Πήγαινε να βρεις τη γυναίκα που αγαπάς, Ζι.
Αντίο, Τσιπ. Σ' ευχαριστώ.
Ε, εσύ! Πού νομίζεις ότι πας;
Εγώ; Να... εγώ...
Τι δουλειά έχεις εδώ;
Οι εργάτες πρέπει να παραστούν στα εγκαίνια του τούνελ.
Ναι, βέβαια. Ας πηγαίνω σιγά-σιγά.
Ξέρετε στα εγκαίνια.
Πηγαίνω στο τούνελ.
-Προχώρα. -Ναι, πηγαίνω.
Πηγαίνω στα εγκαίνια του τούνελ.
Συγνώμη. Πηγαίνω στα εγκαίνια.
-Εεε! -Με χρειάζονται στα εγκαίνια.
-Χωρίς εμένα δεν μπορούν. -Πού πας;
Στα εγκαίνια του τούνελ.
Βγάλτε με από 'δώ!
Όσο πάει και γίνεται πιο συναρπαστική η μέρα.
Μ' ακούτε; Είμαι η Πριγκίπισσα.
Γαμώτο!
-Δε βελτιώθηκαν οι τρόποι σου. -Ζι!
Ήρθες να με πάρεις!
Ναι, γύρισα. Τρέφω βαθιά αισθήματα για σένα.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Είσαι όμορφη.
Λίγο εριστική καμιά φορά, αλλά θα το αντιμετωπίσουμε.
Μιλάς πολύ.
Τότε, λοιπόν, δε θα ξαναμιλήσω.
Έλα. Η πόλη είναι έρημη. Πάμε να φύγουμε.
Δεν μπορούμε να φύγουμε.
Ο Μάντιμπλ είναι τρελός. Λέει συνέχεια...
ότι θα εξαφανίσει τη βρωμιά και θ' αλλάξει το ρου της ιστορίας.
Νομίζω ότι θέλει να σκοτώσει τη μητέρα μου.
Όχι μόνο τη μητέρα σου. Όλους.
-Τι συμβαίνει; -Κοίτα.
Εμείς είμαστε ασφαλείς στην πόλη.
Αλλά τους υπόλοιπους θα τους κλείσουν στο τούνελ.
Κι από 'δώ είναι η λίμνη.
Δίκιο έχεις.
Δεν μπορούμε να φύγουμε. Έλα. Πρέπει να τους βρούμε.
Σήμερα τ' όνειρο γίνεται πραγματικότητα.
Τ' όνειρο μιας περήφανης αποικίας.
Μιας αγνής, ανανεωμένης αποικίας.
Σε λίγα λεπτά το τούνελ θ' ανοίξει.
Το παρελθόν θα ξεπλυθεί και μια νέα μέρα θα χαράξει.
Συγκινητικός λόγος, Στρατηγέ.
Μακάρι να μπορούσε να τον απολαύσει κι η κόρη μου.
Υψηλοτάτη, ξέρω πόσο ανησυχείτε για την Μπάλα.
Μα οι άντρες μου ψάχνουν να τη βρουν.
Δε θέλω να το συζητήσω. Απλά βρες την.
Θα τη βρω, Υψηλοτάτη.
Αντίο.
Κλείσε τις πόρτες.
-Κάτερ, μ' άκουσες; -Κύριε, σκεφτόμουν.
Είναι ανάγκη; Κοιτάξτε τι έκαναν αυτοί οι εργάτες.
Τα πήγαν πολύ καλά. Σίγουρα δεν υπάρχει άλλος τρόπος;
Κάτερ, είσαι καλός αξιωματικός.
Είσαι πειθαρχημένος, θαρραλέος κι ικανός.
Αλλά με νευριάζει η αδυναμία σου στην εκτέλεση απλών εντολών.
-Λοιπόν, θα υπακούσεις; -Κύριε, ζητώ συγνώμη.
-Ωραία. Κλείσε τις πόρτες. -Μάλιστα, κύριε.
Καθώς κοιτάζω αυτό το υπέροχο τούνελ...
γεμίζω περηφάνια.
-Πήδηξε! -Σ' αυτούς τους δύσκολους...
καιρούς, είναι μεγάλη παρηγοριά που εσείς, οι εργάτες μας...
Μαμά! Περίμενε!
Όλοι οι εργάτες είναι εδώ. Αυτός μου χρωστά λεφτά.
Αυτό το εκπληκτικό επίτευγμα αποτελεί μαρτυρία...
Προειδοποίησε τη μητέρα σου. Πρέπει να πάω στους σκαφτιάδες.
-Δε θα προλάβεις. -Άσε εμένα ν' ανησυχώ.
Συγνώμη. Συγνώμη.
Όταν οι σκαφτιάδες μας βγουν στην επιφάνεια...
-Μαμά! Σταμάτα! -Θα μπει μέσα ο ήλιος.
Μπάλα! Πού ήσουν; Είσαι καλά;
-Μια χαρά είμαι. -Τι συνέβη;
Μητέρα, διατρέχουμε μεγάλο κίνδυνο.
Γρήγορα!
Σταματήστε το σκάψιμο!
-Ζι, εσύ είσαι; -Πρέπει να σταματήσουμε.
Ζι! Γύρισες!
-Ζι! -Γουίβερ!
Ζι, τι τρέχει;
Ακούστε με! Σταματήστε το σκάψιμο!
-Και ποιος το λέει; -Κανείς. Σκεφτείτε μόνοι σας.
Αν σκάψετε μέχρι την επιφάνεια...
Θα πνιγούμε. Θα πλημμυρίσουμε.
Πρέπει να βγούμε όλοι έξω.
Κοίτα, έχω διαταγές να σκάψω.
Κι αν είχες διαταγές να πηδήξεις απ' τη γέφυρα;
Μα ποιον ρωτάω τώρα. Σκεφτείτε λίγο.
Δώσ'το μου αυτό! Αρκετά σ' ανέχτηκα.
Πίσω στη δουλειά!
Τι θόρυβος είν' αυτός;
-Πάμε να φύγουμε! -Τρέξτε!
Γρήγορα!
Ακούστε με όλοι. Μας ξεγέλασαν.
Πρέπει να προχωρήσουμε ήρεμα προς τις εξόδους.
-Τρέξτε να σωθείτε! -Μην πανικοβάλλεστε!
-Μην πανικοβάλλεστε. -Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Όλες οι έξοδοι είναι κλειστές.
-Τι θα κάνουμε; -Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
-Μπορούμε. -Γουίβερ, σήκωσέ με!
Ακούστε με όλοι!
-Ποιος είσαι εσύ; -Είναι ο Ζι!
Πρέπει να προσπαθήσουμε να βγούμε πριν πνιγούμε.
-Πώς; -Φτιάχνοντας μια σκάλα.
Μια σκάλα!
Αφού φτιάξαμε το τούνελ, μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
-Πάμε λοιπόν! -Μαζευτείτε κοντά.
Εσύ, ξεκίνα να σκαρφαλώνεις.
-Πιάσε το χέρι μου. -Εντάξει.
-Πάμε! -Ναι.
Συγνώμη, Υψηλοτάτη.
Ζι, πρέπει να βοηθήσω τη μαμά μου.
Μην ανησυχείς. Ξέρω τι κάνω.
Τα λέμε πάνω.
Κύριοι, έρχεται μια στιγμή...
στην ιστορία μιας αποικίας...
όταν οι ισχυροί ξεπερνάνε τους αδύναμους.
Τώρα έφτασε αυτή η ώρα.
Αυτή τη στιγμή...
τα αδύναμα στοιχεία της αποικίας...
ξεπλένονται απ' την πλημμύρα.
Θεέ μου, δε θα τα καταφέρουμε.
-Χρειαζόμαστε κι άλλα μυρμήγκια. -Καλύτερα να πάτε εκεί πάνω...
Δε θ' αντέξεις μόνος σου.
Πηγαίνετε!
Κουράγιο, φίλε!
-Έγινε. -Γρήγορα!
Η Πριγκίπισσα είναι ασφαλής. Ένα λαμπρό μέλλον μας περιμένει.
Μπορούμε να' μαστε περήφανοι. Είναι καιρός για μια νέα αρχή.
Τι είναι αυτό;
Είναι το αδύναμο στοιχείο, κύριε.
-Βοηθήστε με! -Ζι, εσύ;
Δεν καταλαβαίνεις; Είναι για το καλό της αποικίας.
Μα τι λες; Εμείς είμαστε η αποικία.
Κάτερ, τι κάνεις;
Κάτι που έπρεπε να κάνω πριν πολύ καιρό.
Αυτό είναι για το καλό της αποικίας, κύριε.
Άχρηστη, αγνώμων κάμπια!
Εγώ είμαι η αποικία!
Πρόσεχε!
Ζι!
Κουνηθείτε! Ανεβάστε πάνω τα μυρμήγκια.
Συνεχίστε. Ευτυχώς, τα καταφέραμε!
Περίμενε εδώ.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Γουίβερ!
Πού είναι ο Ζι;
Όχι.
Κάντε στην άκρη όλοι!
-Κάντε στην άκρη ν' αναπνεύσει. -Ζι... Ζι.
Ξύπνα, σε παρακαλώ.
Ξέρεις, Γουίβερ, μου χρωστάς ένα δείπνο.
Κούκλα μου!
-Τα καταφέραμε, Ζι! -Αρχηγέ!
Τα κατάφερες!
Όλοι μαζί τα καταφέραμε!
Παιδιά! Σιγά!
Με κάνετε και νιώθω αμήχανα.
Αλλά μάλλον πρέπει να συνηθίσω.
Αυτή λοιπόν ήταν η ιστορία: "αγόρι γνωρίζει κορίτσι...
"αγόρι ερωτεύεται κορίτσι κι ανατρέπει τα κοινωνικά πρέπει".
Τι άλλο να σας πω; Ξαναχτίσαμε την αποικία.
Είναι πιο καλά από πριν, γιατί έχουμε μια τεράστια πισίνα.
Λέμε να κάνουμε οικογένεια με την Μπάλα.
Λίγα παιδιά γι' αρχή, ίσως ένα εκατομμύριο.
Πηγαίνω σ' έναν καινούριο ψυχολόγο, που είναι καταπληκτικός.
Με φέρνει σ' επαφή με την κάμπια που κρύβεται μέσα μου.
Κι επιτέλους νιώθω ότι βρήκα τη θέση που μου ταιριάζει.
Και ξέρετε κάτι; Είναι αυτή που είχα αρχικά.
Η διαφορά είναι ότι τώρα την επέλεξα εγώ.