Fiskar?
Fiskar segja ekkert.
Það er rétt. Fiskar segja ekkert.
Við erum ekki með nein sjónvörp í þessu húsi. Við eigum öll tölvur.
Börnin mín eru þriggja og tveggja
og þau eiga hvor sína tölvuna.
Þær eru hliðina á tölvunni hennar mömmu.
Litla stelpan mín er mjög gáfuð.
Hún er mjög læs á tölvur.
Hún fer um netið, notar mynd- og ritvinnsluforrit.
Hún er bara þriggja ára.
ASIA CARRERA HÚSMÓĐIR
Hún getur lesið og skrifað og notað tölvur eins og fullorðin.
Hún er frábær.
Ég ætlaði ekki að vera einstæð móðir
eða vera föst í eyðimörkinni
þar sem ég þekki ekki neinn.
Ég hef bara lent illa í því.
Ég sagði: "Við verðum að handtaka hann."
Þannig að við handtókum hann. Hann grét eins og barn.
"Ég get ekki farið aftur í fangelsi." Hann grét eins og barn.
EINKASPÆJARALEYFI
Ég gaf honum færi á að greiða með afborgunum.
ENDURH.FULLTR. FLM.
Hann greiddi ekkert.
Ég varaði hann við.
Ég kæmi og tæki bíl ömmu hans.
TYFFANY MILLION MANNAVEIĐARI
Hann lét okkur gera það.
Daginn sem ég tók bílinn
horfði 87 ára amma hans eða mamma
á okkur, með göngugrindina sína, að taka bílinn hennar.
Það er það erfiðasta sem ég hef gert.
En svona er bransinn.
Nú er leirinn tilbúinn
og það er hægt að vinna með hann.
Við búum til grunn
og svo byrjum við að móta.
Ég sé hvort hann finni sér kærustu
þar sem hann hefur farið gegnum þessa róttæku skurðaðgerð
til að láta typpið á hann aftur.
Ímyndið ykkur hvað hann verður glaður
þegar hann vaknar og verður með typpi.
RITHÖFUNDUR, FÖNDRARI
Þetta er stór dagur í lífi sléttuúlfs.
Og ég vissi að það fá þetta tækifæri
til að vera í alvöru þætti...
Ég vissi allt mitt líf, þegar ég fór til LA,
að ég myndi komast í raunveruleikaþátt
og fá tækifæri til að sýna mig,
væri það sem mig vantaði til að leika í venjulegu efni.
Ég þurfti bara eitt tækifæri til að komast þangað.
Nei! Það sem gerist er að þú setur það inn
og það beyglast. Það er betra ef það er hart.
-Það er raunveruleikinn. -Nei. Ég er ekki að grínast.
MARY CAREY RAUNVERULEIKASTJ.
Þessi fer hraðar.
Hann kemur úr sögu í gamla testamentinu, sögunni um Hosea.
FRUMSÝND Í KVÖLD: OFURSELD MEĐ CRISSY MORAN
Þetta er nútíma aðlögun að því.
Þetta er bara Guð.
Guð er frábær.
-Guð blessi þig og farðu vel með þig. -Takk fyrir.
Ég vex, andlega.
Ég held maður hætti því aldrei.
Það er alltaf hægt að komast nær Guði
og læra meira um hann
KRISTILEGUR AĐGERĐASINNI
og breyta lífi sínu og bæta sig.
-Þetta er úti um allt. -Þú ert úti um allt.
Þetta er í rugli.
Svona er gnocchi. Það fer út um allt.
Eins og gaur sagði þegar hann málaði mig.
Það var einfaldara og svo...
Þetta var bara málverk sem ég gerði
og svo tók ég það út og fór að mála
allt þetta dót þarna og það blandaðist við þetta rauða.
Ég man ekki hvernig það leit út. Ég man það ekki.
Erfitt að halda hópinn.
JOHN LESLIE LISTAMAĐUR
Ég vildi bara spila með strákunum sem ég elskaði að spila með.
Það kemur allt saman. Það er eins og leikhús.
"Ég á hlöðu!" "Ég á hljóðfæri!"
"Við setjum sýningu á svið!"
Það er enn allt til staðar.
Þetta er úr seríunni um Kínahverfið.
Úr heimabæ mínum.
Eftir að verksmiðjan lokaði. Eða... lokaði eiginlega.
Hvað fékkstu í afmælisgjöf síðast?
-Frá Lynny frænku? -Power Ranger galla.
AMBER LYNN RÁĐGJAFI
Hvað fékkstu? Nei. Það var á hrekkjavökunni.
Þú fékkst rafmagnsgítar.
Rafmagnsgítar.
Alvöru rafmagnsgítar.
Af því þú sagðir Lynny frænku
að þú vildir verða rokkstjarna.
Ég sé bara fallega stelpu og ég vil faðma hana.
Jæja, ég elska þessa hérna.
Ég næ sem stendur til kvenna og karla
í kynlífs- og klámiðnaðinum
SHELLEY LUBBEN "ROXY" STOFNANDI PINK CROSS
og ég elska að draga þau úr pyttinum.
Pyttinum sem klámið er.
Húsið er 170 fermetrar
og gestahúsið er 55 fermetrar.
Það er lítill bílskúr. Ég veit það ekki.
Það tók mig ár að taka lærdóminn
af alvöru.
Ég þurfti að taka prófið þrisvar sinnum.
RAYLENE FASTEIGNASALI
en mér tókst það
og hér er ég.
Komin í fasteignabransann.
Ég hef verið að gera þetta í fimm ár.
-Fyrir hann? -Já.
Dökkt og milt?
-Nei. Hann vill dökkt og þungt. -Dökk og þungt.
Þegar ég er heima þá hleyp ég um með engan farða
í joggingbuxum, berfætt og í stuttermabol
og ég er yfirleitt úti í garði að grafa
af því mér líkar að gróðursetja og fá plöntur til að vaxa.
Eða að skreyta húsið mitt.
Mér finnst gaman að föndra. Eins og, þú veist, ég veit ekki...
Ég lít ekki út fyrir að vera gyðja heima fyrir,
en mér líkar að búa til hluti fyrir húsið
SEKA GARĐYRKJUKONA, KOKKUR
og ég elska að elda.
Og ég er mjög góður kokkur.
Ég fékk að heyra nokkuð slæmar, hræðilegar fréttir
KRABBAMEINSSTOFNUN NEVADA
í apríl.
Ég var greind með sortuæxli á þriðja stigi.
Síðustu fjóra eða fimm mánuðina
hef ég átt við það og lyfjameðferð.
Það átti að skera í burtu þrjá eitla,
og svo átti að gefa mér stóran skamt af interferóni
í æð
sem ég fengi fimm sinnum í viku
HOUSTON HJÚKRUNARFRÆĐINEMI
fyrsta mánuðinn og svo
og svo þrisvar í viku í 11 mánuði það sem eftir var af árinu.
Þetta hefur verið erfitt.
Það er gott að vera hérna því...
Hvað búa margar klámstjörnur hérna?
Það koma fleiri.
Sunset, Houston.
Taylor St. Claire flutti hingað.
Hvað kom fyrir... Hún var mjög heit. Ég elskaði hana.
Hvað kom fyrir... Fjandans.
Ég man ekki nöfnin. Ég er slæmur í því.
Þú manst eftir brjóstunum á þeim.
Guð... hún var... Það skiptir engu máli.
Hún bjó lengi hérna. Hún var svo heit.
Racquel Darrian!
Já. Hún flutti.
Hún flutti úr bænum.
Ég missti ekki af neinu öðru í lífinu.
Ég hef gert allt sem ég hef viljað.
Ég vildi börn. En tækifærið gafst aldrei.
Hitti ekki réttu konuna á rétta tímanum.
Ég missti af því.
RANDY WEST GOLFARI
Það fær enginn allt.
Það eru aðrir gaurar sem eiga frábær börn og elska hverja mínútu.
Þeir óska að þeir væru ég
en það fær enginn allt.
AĐ KLÁMI LOKNU
Ég byrjaði sem módel í níunda bekk.
Mamma mín kom mér í gegnum módelskóla.
Ég útskrifaðist þaðan
og fór í fegurðarsamkeppnir
og módelleitir og bíkínikeppnir.
Þannig að ég var berskjölduð
ekki fyrir klámiðnaðnum
heldur vitneskjunni að ég gæti þénað með líkama mínum.
Ég átti herbergisfélaga á þeim tíma og hún var dansari.
Hún þekkti umboðsmann. Hann hét Jim Salf.
Hann sagði að framleiðandi hafi séð mynd af mér
og hann vildi að ég gerði mynd með þeim.
Viltu búa til mynd?
Ég sagðist aldrei hafa gert það áður
en ég gæti það alveg.
Ég fór þangað. Ég var með fléttur eins og Bo Derek á þeim tíma.
Ég tók þátt í mínu fyrsta atriði. Það var trekantur.
Ég hafði aldrei verið með konu.
Ég vissi ekkert hvað ég átti að gera með konu.
Ég hafði ekki hugmynd um það sem ég var að gera.
Þegar ljósin fóru á mig
þá vissi ég að ég átti að vera þarna.
Það sögðu allir: "Gerðu það."
Því meira sem maður gerir því meira fær maður,
að dansa eða sitja fyrir í tímaritum
því meira sem maður sýnir sig...
Ég er með kynlífsleikfangalínu.
"Við viljum gera dúkku eftir þér." "Allt í lagi!"
Þetta var mjög svalt.
Ég vildi endilega vera með.
Ég skemmti mér vel. Það voru svo margir aðdáendur
sem voru í röðum endalaust lengi.
Sumir flugu frá Póllandi og Berlín.
Þegar ég fór til Póllands
ÁST HOUSTON
til að gefa eiginhandaráritanir
þá þurfti ég lífvörð.
Það var ótrúlegt að klámstjarna
væri svona vinsæl í heiminum.
Það var ótrúlegt.
Mér leið eins og ofurstjörnu.
Fólk ýtti hvert öðru frá.
Hérna er Houston!
Yfir Dalai Lama í blaðinu.
Ég var stærsta nafnið. Það er ótrúlegt.
Ég var enn undir samningi.
Ég var með Metro Procuctions í nokkur ár.
Þau framleiddu Houston 500
sem var stærsta hópreið allra tíma.
Á þeim tíma, þegar ég var hjá Metro
þá vissi ég fyrirfram
að ég tæki titilinn af Jasmin St. Claire
með því að gera þetta.
Þegar ég fór inn í samninginn minn við Metro
þá vissi ég af þessu.
Ég vildi ekki
að allt yrði klikkaðra og villtara.
Það kom bara af sjálfu sér.
Ég lét snyrta skapabarmana á mér
og það var áður en konur vissu
að það væri hægt ef skapabarmarnir væru stórir.
Þegar ég gerði það þá vissi ég
að það var augljóst að ég myndi setja þá í vökva
og bjóða þá upp. Það sem var eftir.
Mér datt ýmislegt í hug.
Ég var athyglissjúk.
Ég var góð að fanga athygli.
Ég fjárfesti.
Ég keypti mér hús
og ég setti peninga í verðbréfasjóði.
Þegar verðbréfamarkaðurinn fór á hausinn
þá tapaði ég öllu sparifénu mínu.
Það særði mig.
En ég átti enn húsið mitt í LA,
og þegar ég átti erfitt uppdráttar þá seldi ég það.
Ekki vegna fjárhagsins
heldur af því ég vildi úr bransanum.
Ég er prófessor í Samskiptafræði
DR. NEIL MALAMUTH PRÓFESSOR, UCLA
og sálfræði í UCLA.
Ég rannsaka ýmislegt,
en eitt af mínum aðal rannsóknarefnum er klám.
Sjáum til. Síðan 1984 hef ég gert 600 myndir
og um 1.000 senur hér um bil.
NINA HARTLEY KLÁMSTJARNA
Ég hef unnið ógrynni af verðlaunum fyrir leik og kynlífsframmistöður
og uppáhald aðdáenda og svoleiðis.
Ég held ég gæti verið tilnefnd fyrir hlutverk ótengt kynlífi í ár
af því ég hef farið að leika hlutverk
sem hafa ekkert að gera með kynlíf.
Ég skrifaði um klámiðnaðinn
LUKE FORD RITHÖFUNDUR
frá haustinu 1995 til haustsins 2007.
SAGA X: 100 Ár af kynlífi í kvikmyndum
er nafn fyrstu bókarinnar minnar.
Ég hef verið í klámiðnaðinum
BILL MARGOLD KLÁMSAGNFRÆĐINGUR
í 35, 36 ár og gert allt.
Ég byrjaði sem penni og varð svo leikari og leikstjóri og umboðsmaður.
Nú er ég pabbinn í kláminu.
Ég sé um Verndum velferð klámstjarna
og passa eldri afbrotamenn
í því sem ég kalla leikskóla þeirra fordæmdu
en það er klámiðnaðurinn.
Það sem við gefum þeim, í klámiðnaðnum,
í bara smá stund,
er ódauðleiki, löggilding og trúverðugleiki.
Hvert og eitt okkar,
sama hversu lítilvæg okkur finnst við vera,
vill vera frægt á einhverjum tímapunkti.
Þegar maður fer á þessar ráðstefnur og þeir standa í röðum
eins og þeir séu að fá áritun frá atvinnuíþróttamönnum.
Foreldrar mínir skildu.
Pabbi fór með okkur frá móður okkar. Hann flúði með okkur.
Hann varð alkóhólisti.
Þá flutti ég inn til mömmu
og fjölskyldusambandið breyttist.
Ég var týnd.
Ég vann í venjulegri vinnu
á skrifstofu í fimm ár.
En þegar ég var að þessu þá fann ég módelvefsíðu
og setti myndir af mér þangað.
Ég vann enn á skrifstofunni á þessum tíma,
en fólk sendi mér tölvupósta um að taka myndir af mér.
Mér fannst svalt
að taka bikínimyndir.
Þó ég gengi aldrei um í bikíni.
Ég hélt það væri gaman.
Ég tók á endanum að mér starf...
Ég átti taka nektarmyndir
og ég gerði það á endanum.
Ég fór á hótelherbergi,
og ég átti bara að vera ber að ofan
og ég var hrædd.
Það var skrítið.
Síðan ég byrjaði í bransanum
þá fékk ég alltaf tölvupósta um að ég virtist ekki vera að njóta mín.
Það var sakleysið
sem laðaði aðdáendurna að mér,
að mér virtist aldrei líða vel í því sem ég var að gera.
Þó ég væri að tala, þá virtist mér ekki líða vel.
Ég hafði ekki mikið sjálfstraust og sagði ekki mikið.
Ég gaf ekki frá mér mikið af hljóðum eða var of ýkt.
Ég veit það ekki.
Ég varð þunglynd.
Þegar ég endaði á botninum
þá varð ég mjög reið
og fór á klósettið og henti glasi á gólfið.
Ég settist á gólfið, grátandi
og barði úlnliðunum á mér í glerið.
Það blæddi út um allt.
Ég missti alla von.
Ég var með eltihrelli.
Hann byrjaði að senda mér haturspóst. Hann er trúleysingi.
Hann hæddist að því sem ég trúi á
og vildi að ég rökræddi við hann.
Hann varð heltekinn af mér
og varð skotinn í mér.
Ég sagði honum að ég myndi aldrei vera með honum.
"Ég þekki þig ekki. Ég veit ekki hvar þú býrð,
þú ert of ungur." Bla, bla, bla.
Og hann trylltist.
Það var of langt gengið þegar hann sagðist
ætla að lemja hausnum mínum í steypuna
þar til heilinn í mér læki út
og að hann ætlaði að drepa köttinn minn.
Nokkrir aðdáendur sendu mér tölvupóst á síðasta ári eða svo
og sögðust biðja fyrir mér
og að þeir vildu ekki horfa á klám lengur.
Síðan sagði annar maður að ég þyrfti að setja viðvörun
á síðuna mína af því krakkar gætu séð hana.
14 ára sonur minn gæti fundið þetta.
Allt þetta fólk sendi mér handahófskennda tölvupósta
og auðvitað var ég skilningsrík
við því sem var sagt
en ég var hörð að utan á sama tíma,
af því mér fannst ég ekkert annað geta gert.
"Ég er góð í þessu. Ég kann ekkert annað."
Ég trúði því á þessum tíma.
Ég hafði engan annan
sem sagði: "Þú ert betri en þetta."
Þannig að...
Sumar klámstjörnur finna guð og fara
en það er fólk sem þurfti að fara hvort eð er.
Það hafði ekki styrkinn til að gera þetta.
Þannig að þau líta út eftir einhverju sem getur hjálpað.
Það er mikið af fólki í þessum bransa
sem ætti ekki að vera í honum af því það eru átök innra með þeim.
Ef ég hefði verið alin upp við að skammast mín fyrir líkama minn
og líða illa gagnvart karlmönnum og hræðilegra langana þeirra,
en væri í klámi af öðrum ástæðum
þá myndi ég missa tökin á endanum.
Ég get bara verið ákveðið lengi í afneitun. Fólk reynir að neita
en felur tilfinningar sínar með áfengi eða eiturlyfjum
eða hverju sem er.
Eftir sex mánuði, eitt ár, fimm ár,
tíu ár eða hvað sem er þá segir það:
"Ég get þetta ekki lengur."
Af því að trúarbrögð, sérstaklega vestræn,
og sérstaklega Kristni segja: "Ég elska þig,
ég fyrirgef þér og þú mátt koma heim.
Ég ýti þér ekki frá mér."
Það er rosalega öflugt og mjög áhrifamikið
að einhver segi loksins: "Ég skamma þig ekki.
Ég elska þig. Þú ert velkomin."
"Skráðu mig."
Þegar maður er í þessum bransa þá missir maður mennsku sína.
Flestir fara ekki með mann
eins og manneskju lengur.
Heldu frekar ógeð.
Þeir gætu viljað gera ákveðna hluti með þér.
En þú ert samt sem áður ógeð.
Kannski vilja þeir endilega fara með þér í bólið
en þegar þú ert farin þá brenna þeir lökin.
Ég fór óvart í klám.
Ég ætlaði ekki að gera það.
Það væri það ólíklegast
sem mér hefði dottið í hug.
Ég söng í hljómsveitum eftir að hafnaboltaferillinn gekk ekki upp.
Ég vissi að ég gæti sungið svo ég söng í rokkhljómsveitum.
Allir tónlistarmenn sem eiga erfitt uppdráttar
þurfa meiri pening.
Fyrsta nakta starfið mitt var að sitja nakinn fyrir
í háskólatímum og svoleiðis.
Ég var feiminn en ekki hvað líkamann varðaði.
Ég vildi ekki tala. Ég var feiminn þannig.
Ég gat samt verið nakinn fyrir framan fólk.
Nokkrar stelpurnar í einum tímanum
spurðu hvort þær gætu tekið myndir af mér og gerðu það.
Þær komu út og spurðu,
"Megum við senda þær í tímarit?"
Ég sagði að mér væri sama og þær mættur gera hvað sem væri.
Ég fékk bréf frá Playgirl.
en High Society sagðist vilja myndir af mér með stelpu.
Ég sagði:"Allt í lagi." Það var það fyrsta sem ég gerði.
Það var kvenritstjóri, í lok tökunnar,
sem sagði að ég hefði staðið mig vel.
Og spurði hvort ég hefði hugsað um klám.
Því hún væri með tengsl.
Ég hafði ekkert hugsað um það.
Hún sagði að ég gæti fengið 250 dali.
250 dalir, maður.
Árið 1978 var það mikill peningur.
Ég fékk jafn mikið á einni viku.
Svo ég sló til.
Og var greinilega góður
af því ég var fenginn aftur.
Þannig byrjaði ég.
Ég sagði að þetta væri eins og að fá lánaðan líkama fyrir sjálfsfróun.
"Ef þú ert ekki upptekin,
mætti ég nokkuð rúnka mér í píkuna á þér með typpinu á mér?"
Það er svoleiðis og það er ekki slæmt.
Það er betra en að stunda sjálfsfróun.
Eftir að ég byrjaði að framleiða,
fékk ég bréf í póstinum og opnaði það
og sá þessa rosalega fallegu,
mjög unga, ljóshærða stelpu með falleg, náttúruleg brjóst,
barnslegt andlit
og hún vill vita hvort ég gæti hjálpað henni í kláminu.
Hún hét Jenna Jameson.
Ég sagði: "Je minn eini!
Ef við fáum þessa stelpu þá seljum við spólur."
Ég sagði: "Ef þú vilt ekki gaura þá leyfi ég þér að velja
hvaða stelpu sem þú vilt."
Henni líkaði stelpur.
Hún valdi stelpu sem ég var að vinna með þennan dag
og var að gera fyrstu myndina sína. Kylie Ireland.
Kylie og Jenna voru að athafna sig
og allt lét í lyndi.
Þær tóku smá pásu
og ég sagði, þegar þær lágu þarna:
"Jenna, píkan á þér lítur út fyrir að vera bragðgóð."
Hún sagði, að ég held: "Bragðaðu á henni."
Ég sagði...
"Allt í lagi." Ég var á myndavélinni en rétti aðstoðarmanni mínum hana.
Bob, haltu á þessu og byrjaðu að mynda.
Ég fór niður á hana
og hún byrjaði að emja eins og hún gerði.
Henni virtist líka þetta
og hún virtist vera að fá það.
Ég var svo graður
og spurði hana hvort hún vildi totta mig.
Þær sögðu já og ég þakkaði fyrir mig.
Það gekk vel.
Viku seinna hringdi hún í mig
og sagði að ég væri ekki slæmur
og að hún vildi gera senu með mér.
Það þekkja allir afganginn.
Þetta er pabbadót númer þrjú.
Gamli Randy kemur til baka.
Enn til staðar. Ekkert viagra.
Það er svalt.
Maður athafnar sig og fer heim og slakar á
en ég er ástríkur maður
og saknaði þess
og þess vegna vil ég vera í sambandi
þegar það gerist.
Tera Patrick, til dæmis,
var ekki bara ótrúleg í bólinu heldur líkaði mér við hana.
Hún var fyndin og klikkuð
og aðeins öðruvísi.
TERA PATRICK KLÁMSTJARNA
Ég hafið ekki verið með stelpu lengi.
Þegar ég hitti hana þá gleymdi ég hvernig ég átti að haga mér.
Ég bauð henni tvisvar út að borða.
Við skemmtum okkur vel.
En ég skutlaði henni heim án þess að spyrja hvort ég gæti komið inn.
Og ég veit það ekki... Kannski fannst henni það skrítið
því ég hafði sofið hjá henni tvisvar í mynd.
Henni fannst kannski skrítið
að ég vildi ekki klára stefnumótið.
Ég vildi sýna henni að ég vildi ekki bara sofa hjá henni.
Kannski var þetta ekki sniðugt
því maður getur ekki skilið fallega konu eftir svona lengi
það kemur einhver annar og það gerðist.
Þá var því lokið.
Hún komst í dag. Þetta er Tera Patrick.
Halló.
Tera er ný í faginu
og hefur ekki unnið oft.
-Það er víst. -Nei.
Ég er að reyna að vera róleg.
Ein af mínum uppáhalds.
Flestir sem leita að þessu hafa engar aðrar aðferðir
til að þéna pening.
Fáar konur segja:
"Ég ætla að verða skurðlæknir
eða ég ætla að verða klámstjarna."
Þetta land kennir fólki ekki vinnusemi.
Það kann enginn að gera neitt annað.
Það kann enginn smásölu eða á Excel.
Margir sem eru í klámi
geta ekki unnið frá níu til fimm eins og rokkstjörnur.
Ég flúði að heiman 16 ára og bjó á götunni 17 ára.
Allt sem ég átti var í tveim ruslapokum.
Foreldrar mínir sögðu mér að drepa mig
og auðvelda sér lífið.
Þetta var endalaust. Ég var á götunni
og fór á fósturheimili.
Ég fékk góðar einkunnir
af því það var framtíðin mín og miðinn minn út úr þessu
síðan fór ég í háskóla og var á fullum skólastyrk.
Ég fór aldrei í tíma.
Ég hugsaði með mér að ég væri í ókeypis húsnæði og þyrfti pening.
Ég þurfti öryggi og stöðugleika í líf mitt
þannig að ég þyrfti ekki að vera hóra til að kaupa mat.
Ég fór að strippa. Ég fór á alla nálægu strippbarina.
Svo fór ég að sitja fyrir í tímaritum í New York.
Ég tók lestina til New York um helgar og sat fyrir í tímaritum.
Þá sagði einn ljósmyndarinn að hann þekkti leikstjóra í Kaliforníu
að nafni Bud Lee sem gæti leikstýrt mér í myndum ef ég vildi það.
Svo ég pakkaði saman í ferðatöskuna mína, náði í bangsann minn
og fór til LA.
Ég gerði mynd fyrir Bud Lee, giftist honum og kom aldrei til baka.
Ég vildi fara í klám vegna þess að
þó ég væri svo klár, frú MENSA og það allt,
þá vildi ég ekki vera nörd og lúði lengur,
sá sem þú ferð til og ert góður við
svo þú getir hermt eftir prófinu mínu.
Ég var með vinum mínum
og þeir voru með klámrit og þeir horfðu á þau.
Ég leit yfir öxlina á þeim
og óskaði þess að einhver myndi horfa svona á mig.
Það var draumurinn minn.
Að einhver myndi finnast ég vera sæt og kynþokkafull.
Ég hafði verið nörd og lúði allt mitt líf.
Það var draumur í dós
að einhver myndi horfa á mig framan á tímariti.
Þegar ég kom í klámið þurfti ég að velja
með hvaða flottu gaurum ég vildi að sofa hjá.
Og þú vilt borga mér fyrir það og setja mig framan á spóluna?
Og gefa mér fullt af peningum?
Þetta var stórt skref frá bakgrunni mínum.
Klám var ekki mjög gefandi fyrir mig.
Ég stóð þarna og sagði eitthvað heimskulegt.
Það tók ekki mikið af deginum hjá mér.
Á meðan þurfti ég að sitja lengi og bíða.
Ég hélt mér upptekinni
með því að læra öll störfin á settinu.
Ég lét tæknimennina fara með mig í bílinn þar sem tækin voru
og þeir sögðu mér nöfnin á öllu og kenndu mér að gera allt.
Ég mætti með verkfærabeltið, í stuttbuxum og með hanska
og ber að ofan.
Ég bað þá kurteisislega að kenna mér störfin þeirra og þeir gerðu það.
Ég lærði líka
að klippa, leikstýra, framleiða og að skrifa handrit.
Ég hef unnið öll störfin á settinu.
Ef þú lítur á IMDB þá sérðu nafn mitt við hliðina á öllum störfum myndanna.
Ég hannaði mín eigin hulstur.
Það sem gerði mig öðruvísi var að ég var fyrsta hálf-asíska
klámstjarnan sem var mjög fræg.
Áður en ég byrjaði voru hvítar, svartar og asískar stelpur
og þær höfðu hver sína grein og voru ekki saman í myndum.
Það setti enginn asíska stelpu í mynd með hvítri mynd.
Svona var þetta bara.
Ég var sú eina hálf-asíska
og það var hægt að setja mig framan á mynd
og ég gæti verið hvít eða asísk.
Ég gat verið bæði.
Eða það væri hægt að láta mig vera sígauna eða gríska stelpu.
Ég fékk mörg mismunandi hlutverk.
Útlit mitt var því notað á margvíslegan máta.
Ég varð fyrsta stjarnan
úr minnihlutahópi.
Þeim hefur gengið vel með mig af því eftir að ég fór frá Vivid
þá fengu þeir Kobe Tai til sín sem var asísk.
Ég opnaði dyrnar svolítið
fyrir minnihlutahópa.
Ég þoldi ekki að koma fram fyrir framan fólk.
Ég verð sveitt við að horfa á myndirnar.
Ég eyddi öllu árinu í að kvíða CES sýningunni.
Ég sagði bara við mig að þeir væru hræddari við mig en ég við þá.
Af því ég myndi spyrja þá til nafns
og þeir þögðu
og horfðu bara á mig.
"Allt í lagi. Hvað heitirðu?"
Ef þú sérð fyrstu viðtölin við mig þegar ég var 19 eða 20.
Þá sagðist ég ætla að hætta þegar ég yrði 30.
Fólk hló og sagði: "Þú hefur skipulagt allt saman."
Það var engin spurning.
Ég hafði gift mig og skilið.
Ég hitti mann sem átti klámbókabúðir.
Ég fékk mína kynningu
INNI Í SEKU
inn í klámheiminn þannig.
Í gegnum klámbókabúðir
og svo átti ég klámbókabúðir.
Ég sá konurnar sem voru í myndum þá
og það kom mér á óvart
að þær væru með bólur á rassinum
og voru ekki með farða og fæturnir þeirra voru skítugir.
Hárið á þeim var skítugt og ég hugsaði með mér
að svona ættu konur ekki að sjást.
Ég vildi gera þetta.
Ég hafði komið fram í nokkrum tímaritum
og nokkrum átta millimetra spólum.
Ég fór svo til Kaliforníu
og sá auglýsingu í dagblaði.
Fjölskyldunni minni fannst í lagi það sem ég gerði
af því ég sagði þeim frá því
áður en ég gerði nokkuð.
Ég hafði farið í nokkrar myndatökur
og ákveðið að ég þyrfti að segja fjölskyldunni minni
áður en það færi í dreifingu
af því ég vildi ekki að þau kæmust að því frá einhverjum öðrum.
Þau sögðu bara: "Heldurðu að þú þénir vel?
Heldurðu að þú getir átt góðan feril og verið ánægð?"
Ég sagði: "Já." Þau sögðu: "Gott. Gerðu það."
Þetta var afar lítið samfélag af fólki
og leikurum sem við öll unnum með
og við unnum mikið saman.
Samfélagið var lítið og við þekktum hvert annað.
Þetta er eins og þegar maður á nýjan kærasta
eða kærustu eða eiginmann eða konu.
Það tekur smá tíma
áður en maður veit hvað kveikir í þeim
og hvað þeim finnst gott.
Þetta verður svo rosalega náið
og maður getur átt náið samband
með manneskjunni sem maður vinnur með
og þótt vænt um viðkomandi eftir að myndinni líkur.
Þetta er bara virkilega gott fólk.
Ég fékk boð um að vera í myndum
eða myndatökum
og ef ég fékk ekki borgað jafn vel og ég vildi
þá sagði ég bara nei.
Þannig að...
Ég fór á endanum að strippa
og fór um heiminn að strippa.
Ég fór í myndatökur hjá tímaritinu Club aðallega.
Fólk sá mig ekki í myndum,
og hélt að ég væri hætt.
Ég hef hætt og komið aftur svo oft.
Ég get ekki talið það lengur.
Ég hef líka verið dáin nokkrum sinnum.
Ég sá auglýsingu í blaðinu þar sem stóð: "Nakin skemmtun, miklir peningar."
Þetta var áheyrnaprufa fyrir klámmynd.
Ég fékk svo símhringingu frá framleiðandanum.
Þeir vildu gefa mér hlutverk í myndinni.
Ég hafði ekki haldið að það myndi gerast.
Ég hafði sótt um í hebreska prestaskólann
í Cincinnati
þar sem fólk lærir að verða rabbínar.
Ég reyndi að íhuga málið:
"Vil ég gera þetta? Vil ég vera í klámmynd?"
Ef ég tæki þátt í klámmynd
þá væri ég hugsanlega að skera á möguleikana mína í framtíðinni.
Rabbínaskólinn sagði:
"Við tökum við þér
en þú þarft að fara til Jerúsalem til að læra arameísku."
Ég vildi frekar fara til Cleveland að læra á skolpkerfið.
Það var enginn áhugi hjá mér. Ég ákvað því að fara í klámið.
Ef ég yrði rabbíni þá myndi ég vera rabbíni
sem hefði getað verið í klámmynd.
Og stóð sig svo í vinnunni.
Ég varð kynlífsstjarna til að verða venjulegur.
Af því ég hafði verið niðurlægður af því ég var feitur strákur.
Ég var með stærstu brjóstin í sjöunda bekk.
Strákarnir stríddu mér og bentu á mig!
Hvað fara örin djúpt?
Þetta er ljótt mál!
Þetta er fólkið sem situr fyrir nakið!
Af því það hefur eitthvað að sanna.
Ég var nægilega heppinn að vera á skeiði
þar sem við þurftum að muna línurnar okkar.
Ég var góður í því.
Ég var ráðinn fyrir leikhæfileika mína,
þar sem það að vera góður leikari í klámmynd
er eins og að vera gáfaðasti maður í konungdæmi flóna.
Hann lofaði að ég fengi að ríða þér næst.
Gerði hann hvað?
RICHARD PACHECO OG JOHN LESLIE Í "TALAĐU ILLA VIĐ MIG"
Láttu hann í friði.
Komdu þér héðan.
Ökklinn á mér.
Ég var skelfilegur í kynlífinu. Alveg ömurlegur.
Ég var í áfalli
en ég lærði að stunda kynlíf í mynd.
Ég var á ströndinni í San Diego og var alveg einn.
Ég sat þarna og tók eftir því
að það lá gullfalleg kona á handklæði.
Ég horfði á hana.
Kærastinn hennar horfði á mig og ég leit í burtu.
Ég horfði svo aftur á hana
og kærastinn hennar sá að ég horfði aftur á hana.
Fjandans.
Gaurinn stendur upp
og gengur í áttina að mér.
Ég hugsa að þetta fari allt á versta veg.
Hann kemur upp að mér og ég kreppti hnefann,
ég var tilbúinn að verja mig.
Þessi gaur er skrímsli. Ég verð drepinn. Ég veit það.
Hann beygi sig niður og segir: "Varst þú í Óseðjandi?"
Ég sagði: "Já!"
Ég var svo glaður að hann þekkti mig úr kvikmyndunum
og að hann ætlaði ekki að lemja mig.
Það var mjög gaman.
Við urðum vinir á þeim tímapunkti.
Ég hafði ekki sagt foreldrum mínum þetta.
Ég sagðist vera í auglýsingum
og myndum sem kostuðu ekkert.
Ég var viss um að þau myndu ekki...
Mig grunaði ekki
að þeim þætti þetta allt í lagi. Ég tók ákvörðunina
og var tilbúinn að verða svarti sauður fjölskyldunnar.
Það gerðist ekki.
Ég er viss um að þau voru ekki alveg sátt.
Þegar mamma mín væri í búðinni næsta dag
og væri spurð að hvað væri í gangi og hvernig henni liði.
"Sonur minn, læknirinn, kemur aftur frá Ísrael
og hinn sonur minn gerir klámmyndir í Kaliforníu."
Ég held að fólk bregðist illa við
einhverjum sem er klámstjarna af mörgum mismunandi ástæðum.
Í fyrsta lagi er einhver sem virðist vera reiðubúinn
að sofa hjá hverjum sem er hvort sem það er á filmu eða ekki,
hvað sem fólk segir,
ekki einhver sem fólk dáist mikið að,
og, gæti ógnað mörgum samböndum.
Þetta er lögleg vinna en þetta eru ríðingar.
Með myndum.
Fólk segir við mig að ég ætti að fara í pólitík
en það eru of margar myndir af mér með typpi í rassinum
til að það gerist.
Þetta kom óvart fyrir.
Ég mætti með nokkrum vinum
og ég fór á klúbb sem hét Rainbow.
Ég hitti Altheu Flynt, konu Larry Flynt
og ljósmyndara sem hún hafði með sér.
Þau buðu mér að borðinu sínu
og spurðu hvort ég vildi fara á annan klúbb og fá nokkra drykki.
Ég gerði það.
Hún var að gera viðtal fyrir Sting,
og við vorum þarna til að hitta rokkstjörnur.
Við vorum bara stelpur að gera það sem var okkur eðlilegt.
Hún fór með okkur í svarta eðalvagninum
sem var með númerið "hugsaðu bleikt"
og það var nakin kona máluð á hliðina á henni.
Mér fannst mikið til þessa koma.
Hún spurði mig hvað ég gerði og ég sagðist vera módel.
Hún sagðist eiga Hustler tímaritið
og að hún ætlaði að setja mig í Hustler.
Það var þá komið.
Ég fór í Hustler og byrjaði að komast í tímaritin.
Bróðir minn komst að því
BRÓĐIR AMBER
og hann hafði reynt að fá mig í það oft
af því fólk spurði hann hvort hann gæti fengið systur sína
til að vera í mynd.
Við unnum aldrei saman
en við studdum hvort annað mikið.
Bróðir minn sagðist vilja mig í mynd.
Hann kom því í gang með Sin City.
Myndin var í raun gerð fyrir Sin City og hún var kölluð Babewatch
Hún var í seríu bróður míns.
Hann sagði að ef ég myndi vinna fyrir einhvern
þá myndi ég vinna fyrir hann.
Ég sagði að það væri fínt.
Kynlífið var raunverulegt.
Maður spurði: "Hvernig viltu tottið?"
Og þeir sögðu: "Hvernig fannst þér tottið?"
Þá var það komið. Maður vann með þær upplýsingar.
Ég var manneskja sem lifði hátt
og fólk bauð mér í veislur.
Það hélt að ef það gæfi mér ýmislegt
þá fengi það að ríða
þessari fallegu klámstjörnu.
Þegar fíkn mín fór upp á næsta stig
þá fékk ég kókaín
og var á baðherberginu alla nóttina.
Það þurfti að draga mig út.
Ég vildi ekki láta snerta mig.
Þá fór líf mitt úr skorðum.
Ég var handtekin á þjóðveginum
og lögreglan vissi alveg hver ég var þegar ég var handtekin
og vildi að ég yrði öðrum til varnaðar með réttarkerfinu.
Þeir vissu að ég væri stór klámstjarna.
Þá var allt búið. Ég þurfti horfast í augu við það.
Það var það besta sem gat komið fyrir mig
þegar ég lít aftur núna
því það kom mér aftur í raunveruleikann.
Konurnar eru fordæmdar af samfélaginu
því sama hversu háan stall þær eru settar á,
þá eru þær samt álitnar hórur.
Og þetta versnar og versnar,
af því margar þeirra hafa snúið sér að því sem ég er mjög andsnúinn,
en það eru fylgdarþjónusturnar, til að komast lengra áfram.
Á margan hátt dregur þetta úr mennsku þeirra
af því þú ert að bregðast við líkamlegum skilaboðum.
Þú ert að bregðast við líkamanum
og þú ert að bregðast við kynlífsathöfnum sem slíkum
á mjög dýrslegan hátt.
Og það að hafa ítarlegri lýsingu á manneskjunni
getur jafnvel dregið úr getunni að nota hana
bara til sjálfsfróunar eða annars konar kynörvunar.
Það er hægt að taka allar aðrar greinar og hugmyndir og hugsanir.
Lífið sjálft, hamingja og farsæld, snýst í raun og veru
bara um tengsl við aðrar manneskjur.
Það að vera á nokkurn hátt tengdur klámiðnaðinum
sker á þessi tengsl.
Þú ert einangraður, og settur út úr samfélaginu.
Það er ekki farið með þig eins og manneskju.
Það er uppskrift að stórslysi fyrir mig og hvern sem er.
Þegar ég var í háskóla þá unnum við nokkrar á Hooters.
Ég elskaði það.
Margar stelpurnar þar sögðu mér
að ég gæti þénað vel í strippi.
Ég átti kærasta í háskóla.
Ég fór með vinum hans á strippklúbb.
Þeir fóru alltaf á áhugamannakvöldið.
Hann sagði að ég gæti unnið þessa viðvaninga.
Ég tók þátt og ég vann. Ég vann 12 stelpur
í áhugamannakeppninni
og ég fékk 500 dali.
Mér fannst þetta svöl vinna.
Ég fékk að drekka og dansa og ná mér í smá pening.
Það var betra en allt annað.
Ég horfði mikið á Cinemax myndir þegar ég var 21 árs.
Ég fór á vídeóleigu
og fékk heimilisfangið á Cinemax mynd
og sendi nokkrar myndir sem ég hafði tekið af mér
til þeirra.
Ég sendi bréf um hvað ég vildi mikið vera í kvikmyndum.
Engin svör. Þrem mánuðum seinna
þá hringdi Playboy.
Ég kom inn í þennan iðnað
og ætlaði að verða ein frægasta klámstjarna heimsins.
Ég vildi ekki verða einhver sem væri bara þarna í tvö ár
og þyrfti svo að vera hóra.
Eftir Playboy þá fór ég í myndatöku fyrir Hustler.
Næsta mánuð fór ég til LA.
Þrem vikum eftir að ég sat fyrir hjá Hustler
sögðu konan hans og dóttir mér hvað þau elskuðu mig mikið
og fóru með mig á Larry Flynt frelsistúrinn.
Þær völdu fjórar stelpur til að fara með Larry Flynt
í nokkrar Hustler verslanir og þær völdu mig.
Svo fór ég á fyrstu AVN sýninguna mína.
Hustler valdi mig til að árita í básnum þeirra.
Þeir hafa ekki stelpur á samningi, þeir velja stelpur.
Mánuði seinna var Magic ráðstefna
en það var fataráðstefna
og Hustler var að setja af stað fatalínu.
Hustler valdi mig til að sitja fyrir þar
og tóku myndir af mér í fötunum.
Ég hugsaði því ekki um lífið eftir klámið
af því ég trúði ekki að þetta væri allt að koma fyrir mig.
Ég var ný í klámiðnaðinum og svona kemur
ekki fyrir nýjar stelpur.
Ég hitti Larry Flynt
annan mánuðinn minn í bransanum.
Ég hugsaði því ekki um lífið eftir.
Ég vildi giftast og eignast börn.
Ég sagði fyrst fyrir 27 ára aldurinn
en nú segi ég að ég vilji giftast fyrir þrítugt og börn fyrir 32.
Ég var bara með stelpum þegar ég var gift.
Ég hætti með eiginmanni mínum og fór að vinna með strákum.
Þegar ég byrjaði aftur með honum þá fór ég aftur í stelpurnar.
Við hættum saman og ég fór í strákana.
Ég tók mér svo frí í sex eða sjö mánuði
og skaut ekki neitt. Þá hitti ég mann
sem varð unnusti minn en við vorum saman
og ég var ekki með strák fyrstu sex mánuði.
Síðan sagði hann mér að fá mér nýjan samning
af því það væru aukatekjur fyrir okkur í hverjum mánuði.
Ég spurði hann hvort hann vildi að ég væri með mönnum.
Hann sagði að það væri bara sex sinnum á ári
og það væri með smokk. Það var í lagi.
Tveim dögum fyrir myndina sagði hann:
"Ég vil ekki að þú sofir hjá öðrum gaurum."
-Slepptu mér. -Rassinn á þér er kannski sætur
en ég má samt alveg rassskella þig.
Á tveggja og hálfs mánaða fresti þurfti ég að skjóta með manni.
Tveim dögum fyrir það byrjaði hann að vera vondur við mig
og uppnefna mig
þó hann vildi að ég væri í myndunum.
Þegar ég gerði myndirnar
þá varð hann yfirleitt mjög fullur
og vildi ekki kyssa mig í tvo daga.
Síðan þegar ávísunin kom
tók hann hana af mér því ég mátti sofa hjá öðrum.
Þegar ég svaf þá horfði hann á myndirnar mínar
og horfði á þær hægt
til að vera viss um að gaurinn væri með smokk og ég lygi ekki.
Ég þénaði örugglega mest
þegar ég var í framboði sem ríkisstjóri
af því vefsíðan mín þénaði 20.000 dali
og búðin mín seldi boli og hnappa
fyrir svona 10.000 eða 15.000 á mánuði.
Mér leið illa af því ég hafði ekki tíma til að senda allt.
Ég gat því ekki sent fólki pantanirnar sínar.
Mér þykir það miður.
Samningurinn minn var svo 6.000 á mánuðir
og ég var að dansa.
Þá borgaði dansinn miklu meira.
Það var kannski 6.000 fyrir þrjár vikur.
Ég veit ekki hvað þetta er mikið. Kannski 50.000 eða 60.000 á mánuði.
Ég vann líka leikjaþátt á sama tíma.
Í leikjaþættinum "Hver vill verða ríkisstjóri Kaliforníu".
Ég fékk 21.000. Það var frábært.
Ætli ég hafi ekki þénað mest 300.000 dali á ári.
Ég hélt aldrei að ég þyrfti ekki að vinna framar.
Ég sagði alltaf í gríni að ég myndi annaðhvort þéna mikið
eða giftast ríkri manneskju.
Ég sagði það alltaf.
Það fer enginn í þennan bransa
og vill vera eðlilegur eftir á.
Það heldur enginn að þetta endi.
Maður hoppar á hringekjuna sem maður vonar að endi aldrei.
Ég held að margir geti ekki stafað "framtíð".
Ég held þau geri þetta ekki sem skammtíma fjárfestingu
í þeirra eigin framtíð en þau brenna út.
Hórur eru hórur. Hórur eru fólk
sem vilja fá smá pening með því að gera sem minnst.
Þannig að þær selja sig.
Og klámstjarnan
er bara elsta starfsgrein sögunnar.
Þannig að...
Þetta er ekki svo flókið.
Lífið er erfitt og fólk kennir bransanum um
en svo koma þau í umheiminn
og það er fullt af veseni þar líka.
Ég ólst upp í Pennsylvaníu í stáliðnaðarbæjunum.
Ég vann í stálmyllunum. Ég keyrði leigubíla.
Það sem fólk gerir flest.
Ég gerði nokkrar teikningar fyrir tímarit í New York
BLÁI TÍMI JOHNS LESLIES
og byrjaði að spila tónlist.
Ég gerði það í smá stund
og fór svo til Kaliforníu
þar sem ég fór í klámmyndir.
Ég hitti fólk sem var í myndatökum,
að taka myndir af stelpum sem voru í bransanum.
Mér datt í hug að taka myndir og taka viðtöl við þær.
Ég þekkti fólk eftir að hafa unnið í því að teikna fyrir tímarit
í New York sem sagðist skoða það sem ég gerði.
"Ef það er gott, þá borgum við þér."
Ég hitti þessar tvær stelpur
og áður en ég vissi af var ég kominn í myndirnar.
Þannig byrjaði þetta.
Vinnan var ekki eins og í dag.
Ég vann kannski 40 daga á ári
og 15 til 20 dagar voru kynlífsdagar.
Í dag er það hver dagur vikunnar og kannski tvisvar á dag.
Þeir sprauta sig með Viagra.
Þeir eyðileggja kynlífið fyrir sér það sem eftir.
Það er of mikið í gangi.
Þetta eyðileggur lystina.
Ef maður vinnur svona mikið
þá tapar kynlífið gljáanum.
Ég man að ég varð stundum svo æstur
að ég skalf, bókstaflega.
Ég er viss um að einhver hefur upplifað það.
Ég myndi ekki vilja að það hyrfi.
Ég man að pabbi minn sótti mig á flugvöllinn.
Ég var að koma heim yfir hátíðirnar.
Myndir af mér voru í Hustler.
Þær voru um mynd.
Ég var að fara niður á stelpu.
Pabbi minn sagði, "Það voru myndir af þér í Hustler."
Ég sagði já.
"Það var ekki góð mynd."
Meira var ekki sagt.
Ég vildi ekki sýna þeim þetta
af því þau skömmuðust sín fyrir þetta.
Við vorum stolt af því sem við gerðum í nokkrum myndum
sem urðu mjög vinsælar
og ég fór með konuna mína á sýningar.
Þær voru í kvikmyndahúsi.
Ég fór með konuna mína
og hún horfði á mig sofa hjá fólki.
Hún var...
Það var erfitt fyrir hana
en hún kunni að meta það sem við gerðum.
Eftir tvö skipti
þá vildi ég ekki fara lengur.
Hún vildi ekki sjá neinar myndir af mér.
Hún skildi samt hvað ég var að gera
og hún vissi að það skipti engu máli.
Má ég spyrja þig að svolitlu?
Eru þessar löggur ekki vel vaxnar?
Þær eru ekki með það sem ég er með.
Það er enginn með það sem ég er með.
Ég vildi hætta og byrja að mála.
Ég skipulagði allt.
Ég sparaði pening en ég var ekki svo góður.
Nei...
Ég þénaði ekki svo vel.
Hvað þénaði ég mikið? Ekki svo mikið.
Eruð þið að tala um að spara þegar hann var að leika?
Hann átti engan pening.
Ég átti engan pening. Sko. Ég sagði ykkur það.
Svo fékk hann mig!
-Síðan mætti hún! -Ég er dýr í rekstri.
Síðan mætti hún.
Þó það sé ekki beint svona glæsilegt alla daga
þá fer maður í vinnuna og það snúast allir í kringum mann
og ef framleiðslan er nægilega stór þá sér einhver um förðunina
og það er mikil athygli fyrir fólk sem vill athygli.
Og maður fær borgað samdægurs!
Góður vinur minn, Lee Carroll, sagði einu sinni,
"Svo lengi sem maður er með kuntu þá sveltur maður ekki".
En það er hættulegt af því það dvelur í huga þér.
Foreldrar mínir höfðu engan áhuga á lífi mínu og mér
var misþyrmt kynferðislega þegar ég var níu ára.
Unglingsstrákur og systir hans, sem var bekkjarfélagi minn
kynntu mig fyrir kynlífi
og mér fannst það hræðilegt.
Um leið og ég kláraði menntaskóla,
sem ég þurfti að svindla mér leið í gegnum
þá henti pabbi minn mér út.
Hann sparkaði mér bókstaflega út á götuna með engan mat eða pening.
Ég sat á gangstéttarbrún á Sherman Way.
Þessi stóri, harðsvíraði táningur var að gráta úr sér augun
og allt í einu kom þessi fallegi, svarti maður
til mín og spurði mig: "Er allt í lagi?
Hvað er að? Hví græturðu?"
"Ég á engan pening og pabbi minn sparkaði mér út."
Hann setti handlegginn á sér utan um mig
og ég man enn hvernig faðmlagið var.
Hann sagði bara: "Elskan, ég get hjálpað."
Ég hélt að Jesú væri kominn til að bjarga mér.
Ég hélt að hann ætlaði í alvörunni að hjálpa mér.
Hann sagði að það væri maður í þessari blokk
sem myndi elska að njóta ásta með mér.
Hann lokkaði mig til sín. Ég spurði hvort hann meinti kynlíf.
Hann sagði: "Já en hann er mjög ljúfur.
Þú færð 35 dali."
Hér er ég, einstæð móðir.
Ég hef verið í vændi og strippað núna í sex ár.
Byssum hefur verið miðað á mig og eltihrellar reynt að drepa mig
og löggur reynt að handtaka mig.
Ég hef verið í mafíunni í sex ár.
Það kom því einhver til mín og sagði: "Af hverju ferðu ekki í klám?"
Ég spurði hvað það væri.
Það var verra en vændið.
Það er heilt tökulið í kringum þig.
Þeir strjúka sér og...
Þetta var mjög niðurlægjandi.
Mér fannst þetta mjög slæmt.
En þá, allt í einu, og ég get ekki útskýrt það
þá kom öll reiðin vegna þess sem foreldrar mínir gerðu
frá æsku,
og allt sem karlmenn höfðu gert mér í vændinu
fram á skjánum. Ég hleypti því út.
Hann sagði bara: "Rúllaðu."
Ég var nýliðinn en ég tók yfir senuna.
Þetta var skrítið.
Ég sagði bara: "Ég er Roxy, klámstjarnan".
Ég var reið!
Senan endaði
og ég var með vessa framan í mér.
Þeir hentu í mig tusku.
Ég tók hana og gerði svona.
Ég vildi ekki að þeir sæu mig gráta
þannig að ég sneri mér við
og hugsaði bara: "Ekki gráta."
Allt í einu var ég komin út í
endaþarmsmök með fimm eða sex leikurum
og ég hugsaði: "Guð minn góður."
Ég tók stórar könnur af vodka með mér!
Það hvöttu mig allir áfram: "Nei, við elskum þig.
Við erum í fjölskyldunni þinni núna. Þú ert frábært."
Það er fjölskylduandrúmsloft í boði.
Klámstjörnu karaoke. Það eru allir í sömu veislunum.
"Ég elska þig!" Það eru allir mjög ástúðlegir.
Ástæðan fyrir því er að þetta er fjölskyldan þeirra.
Þegar ég var að, vorum við utangarðsfólk.
Ég ber enn ör þess að hafa reynt að stytta mér líf.
Og ég...
Ég sagði: "Mér er sama. Ég vil ekki lifa lengur."
Ég tók 30 lyfseðilsskyldar pillur.
Ég dó ekki en ég vildi það. Mikið.
Ég grét til guðs
og drakk viskí.
Ég hugsaði með mér: "Ef þú kemur mér héðan þá þjóna ég þér allt mitt líf.
Ég sver til guðs. Ég geri hvað sem er!
Komdu mér bara héðan."
Fólk sem er í góðu jafnvægi
og hefur hæfileika og gerir eitthvað
sem er þroskandi og uppbyggilegt
fer ekki út í þetta til að byrja með.
Fólk sem er í klámi
er brotið og getur ekki fundið sér aðra vinnu.
Þetta eru stormasamar sálir.
Þau verða alltaf illa úti.
Við vorum mikið í kirkju.
Ég sannfærði mömmu mína að senda mig í Kristilegan skóla
þegar ég var 14 ára.
Hún fann leið til að safna pening og ég fór.
Ég tók þátt í kirkjunni án hennar.
Ég ólst upp með vinum mínum.
Það breyttist allt þegar ég var 16 ára.
Ég gisti hjá vinkonu minni
og hún var unglingsstelpa og gift
og eiginmaður hennar eitraði fyrir mér með sýru.
Ég hafði ekki einu sinni vakið lengur en til 10 á þeim tíma
og vissi ekkert um eiturlyfjaheiminn.
Það breyttist allt hjá mér.
Ég gerði mitt besta til að útskrifast úr menntaskóla
eins fljótt og ég gat. Ég var kominn á götuna 17 ára.
Ég þekkti fólk í bransanum og var með því.
Ég er enn vinkona þeirra núna.
Ég kenni þeim ekki um að vera með mér þegar ég var ung
af því þau voru ung líka.
Ég hitti nokkrar klámstjörnur
og varð ástfangin af þeim.
Ég var með þeim þar til ég varð 18 ára.
Þá gerði ég fyrstu myndina mína.
Ég hélt bara áfram þaðan.
Fyrsta árið mitt í klámbransanum
sem ég gerði myndir
þá vann ég fyrir öll fyrirtæki sem til voru.
Skítugustu og undarlegustu fyrirtækin
sem gera klikkað dót.
Ég vann fyrir hvern sem er til að fá pening.
Ég sagði mömmu það og hún trylltist.
Hún var ekki ánægð
en þegar ég náði að mynda mér smá feril hjá Vivid
og myndirnar voru fallegri
STELPA MÁNAĐARINS RAYLENE
og ekki eins ógeðslegar
þá sættist hún á þetta.
Hvað átti hún að gera? Svona var þetta.
Allar konur í bransanum
vilja vera Vivid stelpur.
Vivid er stærsta og besta,
og frægasta fyrirtæki í heiminum.
Þar eru fallegustu stelpurnar og bestu ljósmyndararnir.
Þar er besta fjölmiðladeildin.
Og...
Það eru háklassastelpur þar.
Það gerist ekki betra en þar.
Maður fær regluleg laun.
Ég veit ekki hvort ég endilega hélt
ég væri betri en nokkur annar,
en ég vissi að ég fengi rétta umfjöllun.
Þannig að ég var glöð.
Ég tók myndirnar mínar alvarlega.
Ég lærði handritin mín.
Ég var yfirleitt ekki í vímu þegar ég fór með línurnar
en ég tók leiklistina alvarlega því þetta var eina skiptið
sem ég fengi að leika eitthvað!
Ég tók því alvarlega og elskaði það!
Og mér fannst ég vera góð í því.
Þetta hljómar kannski eins og klisja
en ég tók leiknum í klámmyndunum mínum alvarlega.
Ég gerði það.
Og það var uppáhaldshlutinn minn, leikurinn.
Stundum kynlifið.
Það er hægt að nota eiturlyf og drekka sama hvaða starfsframa þú velur,
en...
Maður er opnari fyrir þeim lífstíl.
Maður er með rokkstjörnum
og það eru alltaf klámpartí.
Ég, sem fíkill,
nýtti mér allt sem var til staðar,
allt áfengið og eiturlyfin,
ég tók þau öll.
Þetta er ekki öruggur bransi til að vera í ef maður vill vera edrú.
Hann er ekki öruggur.
Ég segi ykkur þetta ekki til að láta vorkenna mér
en ég átti mjög erfiða æsku
og ég var týnd í mörg ár.
Ég vissi ekki hver ég var, eins og margir.
Ég var með undarlegan skilning á hvað ást var.
Vegna þess að það var engin ást í lífi mínu
eða ég greindi illa hvað ást var
þá hélt ég að kynlíf væri ást.
Það er skiljanlegt að líða þannig
ef maður hefur orðið fyrir kynferðislegri misnotkun.
Ég vil segja ykkur að ég get eiginlega ekki sagt ykkur
hvenær ég ákvað að verða Tyffany Million
í einni setningu.
Það er samblanda af mörgu.
Ástæðan fyrir því
að ég fór í bransann til að byrja með
var að ég var einstæð móðir, eins og margir
og ég bjó í suður Kaliforníu.
Ég átti enga fjölskyldu og þekkti ekki marga.
Barnsfaðir minn hjálpaði mér ekki
og ég var hrædd við að vera foreldri.
Ég hafði því val.
Ég gat unnið átta tíma á dag
og ferðast í einna eða tvo tíma hvora leið á hraðbrautinni
til að fá sjö eða átta dali á tímann
en ég myndi borga helming af því í skatt og pössun
þar sem dóttir mín væri með guð veit hverjum á daginn
eða ég gæti farið aftur í klámbransann
af því ég hafði verið strippari.
Ég hafði alltaf verið mikill aðdáandi klámmynda
og horft á þessar myndir og hugsað með mér:
"Ég gæti gert þetta og ég gæti það betur."
Af hverju ekki?
Ég hafði ekki mann í lífi mínu lengur.
Ég yfirgaf barnsföður minn og ég þurfti peningana.
Þetta veitti mér leið
til að vinna eins lítið og hægt er til að þéna sem mest
svo ég gæti verið með dóttur minni því það vildi ég.
Ég vildi að dóttir mín ætti sér frábært líf
og öruggt heimili í góðu hverfi með góðri barnapössun
og ég vildi vera sem mest með henni.
Klámbransinn leyfði mér
að vinna einn eða tvo daga í viku
og vera með dóttur minni afganginn af vikunni
og þéna meira en fólk sem vann fimm daga vikunnar
átta tíma á dag.
Klám er ekki kynlíf.
Ég veit hvað er í gangi.
Þannig líður manni.
En það er bara eitthvað í gljúfri í líkama manns, í rauninni.
Svona er þetta.
Gæti alveg eins verið svona.
Það eru engar tilfinningar þarna. Það eru engar tilfinningar.
Ég þarf að segja ykkur fyndna sögu.
Það komu svo margir aðdáendur upp að mér til að fá eiginhandaráritun
og segja mér að ég væri uppáhalds klámstjarnan þeirra
af því hinar stelpurnar
gerðu sér upp fullnæginguna en ég væri raunveruleg.
"Ég sé hvenær kona gerir sér upp fullnægingu."
Ég hló bara!
Horfið á andlitið mitt.
Ég sagði bara...
Ég geri mér meira upp en aðrar!
Ég er góð. Þess vegna fæ ég vel borgað.
Þegar ég var í bransanum
þá tók ég ekki þátt í neinum veisluhöldum.
Ég fór í nokkur partí
af því það var ókeypis matur og áfengi.
Ég fór að borða og svo fóru allir í eftirpartí
og ég fór bara heim í rúmið.
Ég hef alltaf farið snemma að sofa
og vaknað snemma. Ég vildi ekki
vera hluti af þessu þó ég væri í myndunum.
Mér leið eins og ég væri utangarðs.
Ég veit að líkami minn var þarna. Ég var þarna
en ég var ekki tengd við neitt
eins og ég væri að horfa niður á mig.
Þegar faðir minn dó árið 1994 þá erfði ég fullt af pening
og ég fattaði að ég væri frjáls.
Ég gat hætt. Ég gekk í burtu og það var allt og sumt.
Það er enginn neyddur til að gera þetta.
Ef þú ert ekki vöruð við því sem mun gerast
þá er manneskjan sem varaði ekki við sú sem er sek
en fólk stundar þetta einmitt því það getur ekki neitað
þessari algjöru dauðaósk um athyglina,
viðurkenninguna og trúverðugleikann.
Þau mega fá það
en á endanum nær fortíðin þeim
og þau þurfa að vita að klámið er þarna að eilífu.
Þegar ég fór í bransann þá hafði ég markmið.
Það var fíkilsmarkmiðið mitt.
En ég hafði markmið til að vera hætt
þegar ég var 26 eða 27.
Ég var hætt þegar ég var 24 ára.
Ég hætti ekki af því ég vildi það.
Ég hætti af því ég þurfti þess,
því það var það rétta í stöðunni.
Fjórða nóvember árið 1984
var fyrsta fyrirsögnin í San Francisco Chronicle
varðandi eyðnissmit á milli gagnkynhneigðra.
Góður vinur minn, sem var stærðfræðingur,
hafði lesið sömu grein og ég
og hann kom til mín um kvöldið og sagði,
"Ég hef gert útreikninga miðað við þessar tölur
í þessari grein
og þú ert á röngum stað á röngum tíma.
Ég vil að þú hættir."
Ég átti að taka að mér þrjú störf í desember.
Konan mín vildi ekki að ég færi í þau.
Ég hélt þau væru bara að reyna að selja blöð.
Blöðin gera þetta. Þau hræða þig.
Ég hélt að hættan væri ekki raunveruleg
og ég vildi fara og klára þessi störf.
Ég fór og gerði það.
Þegar ég kom heim til konunnar minnar og við vorum í rúminu
þá sagði hún við mig: "Ættum við að gera það?
"Gera hvað? Ættum við að stunda kynlíf?"
"Já. Ættum við að stunda kynlíf?"
Ég sagði: "Hvað ertu að tala um?"
Hún sagði, og ég man þetta orðrétt.
Ég man þetta eftir allan þennan tíma.
Hún sagði: "Væri ekki viturlegt
að annað okkar ætti að vera á lífi
til að ala börnin upp?"
Þetta var múrsteinn.
Það bauð mér einhver DVD samning.
Ég vissi að geisladiskar og leysidiskar
væru ekki vinsælir. Ég hélt að DVD diskar
kæmu ekki í stað myndbanda."
Þannig að ég skrifaði undir án þess að láta lögfræðing
líta á samninginn og þegar DVD diskar tóku við af myndböndum
þá leit ég á samninginn og komst að því
að þeir áttu ekki bara DVD réttinn heldur líka Internet réttinn
og fyrirtækið var ekki gott.
Þegar ég fattaði að ég myndi ekki þéna mikið
þá hélt ég mig við Evil Angel, dreifingaraðila minn, eins og ég gat.
Þegar myndböndin hættu þá var þetta búið.
Þau sem voru árangursrík eru hætt af því þau vilja það
en ekki af því þau þurftu að hætta.
Þau hafa sætt sig við það sem gerðist
og það sést í því hvernig þau bera sig
og hvernig þau eru í heiminum.
Peningarnir sem ég safnaði dugðu skammt.
Og svo var ég blönk.
Kristna samfélagið
kom mér til bjargar.
Oft og tíðum vissi ég ekki hvernig ég ætti að borga leiguna
og einhver...
Fólk sem ég þekkti ekki
en hafði lesið söguna mína vildi hjálpa mér.
Þegar ég hætti þá seldi ég húsið mitt í Los Angeles.
Fyrsti hætti ég
og svo ákvað ég að komast út úr LA.
Ég þurfti að komast út úr LA.
Hvert sem ég fór, í bílalúguna á McDonalds,
á næturklúbba, kvikmyndahús, garðinn,
Universal Studio.
Hvað sem var. Ég gat ekki farið neitt.
Ég veit ekki hvernig frægt fólk fer að þessu.
Það þarf að hafa lífverði og svoleiðis
og af því ég hafði ekki lífverði þá höndlaði ég það ekki.
Er mögulegt að lifa eðlilegu lífi þegar maður er hættur?
Þetta er eilíft.
Þetta er rauði bókstafurinn. Hann hverfur aldrei.
Maður glímir við afleiðingarnar það sem eftir lifir.
Það sem gerist einangrar þig
og þú verður hræddur
við eilífa höfnun.
Þannig að þú setur upp veggi á milli þín og annarra.
Þannig að þú einangrar þig og ert ekki hluti af samfélaginu.
Þegar maður er einangraður þá upplifir maður ekki höfnun
en maður er líka einangraður og lifandi á brúninni.
Það er ómögulegt að komast frá þessu. Það er engin lausn.
Að fara frá því að vera kvikmyndastjarna
í það að vera trúður á einu kvöldi
var skelfilegt fyrir sjálfstraustið mitt.
Ef þú vilt langan feril í klámbransanum
þá ertu örugglega á vitlausum stað.
Hin venjulega stelpa væri góð í tvö ár.
Tvö eða þrjú ár í mesta lagi fyrir meðalstelpuna.
Ef þú ert heppin og ert ein af ofurstjörnunum
og þær eru ekki margar þá færðu sex, sjö ár.
Átta ár.
Ef þú heldur rétt á spilunum
og tekur réttar ákvarðanir fjárhagslega
þá er hægt að græða smá og vera í góðum málum.
Ég er glöð að ég gerði þetta.
Það eina sem mér mislíkar er...
Það sem ég vildi í raun var að leika og vera í grínmyndum og sjónvarpi
og þetta heldur aftur af mér.
Ef ég hefði farið eðlilega leið þá veit ég ekki
hvort ég hefði komist í sjónvarpið yfir höfuð.
Ég væri örugglega enn í Flórída að fara í leikprufur.
Ég hefði kannski aldrei komið hingað.
Ég hef verið i mörgum Cinemax myndum sem hefur verið gaman líka.
Ég hef fengið að gera það vegna klámsins.
Ég er ánægð, yfir höfuð, að ég gerði þetta.
Ein af ástæðunum fyrir því að ég er í Utah er að klám er ólöglegt hér.
Það þekkti mig enginn.
Ég þyngdist líka um 20 kíló.
En núna er ég að missa þá þyngd.
Ég klippti líka á mér hárið. Það hjálpar.
Það hafa allir verið mjög svalir þegar þeir komast að því hver ég er.
Þeir hafa verið mjög góðir.
Þegar ég fór með Catty á leikskólann
þá var ég spurð hvern ætti að hringja í ef það kæmi eitthvað fyrir.
Ég sagðist ekki þekkja neinn hérna.
Hún hafði sínar grunsemdir
þannig að hún leitaði að mér á netinu.
Ég gaf henni nafnið "Asia Lemon".
Hún komst að því hver ég var
og næsta dag sagðist hún hafa leitað að mér.
Ég var bara...
Frú mormóna mamma fjögurra barna leitaði að Asiu.
Ég spurði hana hvort hún vildi passa barnið mitt.
Því miður...
Ein af ástæðunum fyrir því að Vince Neil fær mig í góðgerðarmótið sitt
fyrir dóttur sína og krabbamein
og ég spilaði í kántrý...
Ég spilaði á Kántrýverðlaununum á þessu ári
og nokkrum öðrum góðgerðarmálum af því það er eina leiðin til að
klámfólk geti gefið til góðgerðarmála.
Því miður, í þessum öfugsnúna heimi,
vilja góðgerðarmál ekki taka við peningum
frá fólki sem er í kynlífsbransanum.
"Kynlífsbransinn. Við getum það ekki."
Stjórnmálamenn, sem láta okkur líta vel út,
það er í lagi að taka peningana þeirra.
Harðsvíraðir viðskiptamenn sem svindla á öllum, það er ekkert mál.
En af því við stundum kynlíf endrum og sinnum
þá er ekki hægt að taka við okkur. Það pirraði mig.
Ég átti athyglisverða stund í hafnabolta
með syni mínum.
Ég hafði ekki sagt neinum um feril minn.
Einn daginn kom þjálfarinn sem var stór, svartur gaur
og hafði farið í Stanford.
Hann kom upp að mér og sagði, "Það verða vandræði í dag."
Ég spurði hvað hann meinaði.
Hann sagði: "Ein af mæðrunum veit hver þú ert."
Hann leit á mig: "Ég vissi það um leið
og þú gekkst inn á völlinn.
Ég skal segja þér það
að hver sá sem hefur verið í Ninu Hartley er fínn fyrir mér."
Hann sagðist sjá um þetta. Og hann gerði það.
Greindarvísitölufélag MENSA.
Þú þarft að hafa greindarvísitölu í efstu tveimur prósentunum til að komast inn.
Ég komst inn með vottað eintak af SAT einkunnunum mínum.
MENSA vildi ekki setja hlekk á vefsíðuna mína
jafnvel þó þeir settu hlekk á vefsíður allra annara
vegna þess að ég var klámstjarna.
Það var afsökunin þeirra
þannig að ég lét þá búa til sérstaka vefsíðu um Asiu
þar sem Asia var glöð í háskóla
og var brosandi og saklaus.
Hún er bara tvær síður.
Þangað fer MENSA hlekkurinn í stað vefsíðunnar minnar.
FRÉTTABRÉF MENSA
Þeir minntust loksins á mig í MENSA tímaritinu um fræga fólkið
sem var stór stund fyrir mig. Það var mjög svalt.
-Hvernig segir maður það? -Fordæmislaust,
Fordæmislaust? Það er skrítið.
Allt í lagi.
Ég hef gert nokkuð fordæmislaust
sem enginn annar hefur gert í klámbransanum.
Ég bauð mig fram sem ríkisstjóri Kaliforníu tvisvar sinnum.
Það var frábært þegar ég byrjaði.
Ég átti mitt eigið fyrirtæki
og fannst þetta vera fyndinn brandari.
Kannski gæti ég fengið smá umfjöllun og komist á avn.com.
Þegar ég fór að ná í skjölin í dómshúsið
þá sendi Howard Stern myndavélar.
Stöð 7, stöð 5, allar fréttastöðvarnar sendu einhvern.
Associated Press, Reuters.
Þá vissi ég að ég yrði að komast á seðilinn
af því þetta verður risastórt.
Ég ætla að koma bílaskattinum af
og setja skatt á brjóstastækkanir í staðinn.
Ég vil lögleiða samkynhneigð hjónabönd
og láta alla sem sækja um atvinnuleysisbætur
fá kviðdómsskyldu.
Með öðrum orðum þá verð ég frábær ríkisstjóri.
Kjóstu mig, Mary Carey, sjöunda október.
Auðvitað voru sum málin mín ekki alvarleg og fyndin
en eftir því sem leið að lokum
þá fattaði ég að ég vildi breyta ýmsu
og mér leið eins og ég væri að breyta ýmsu
af því ég náði til fólks
sem hefði vanalega ekki fylgst með stjórnmálum.
Svo fór ég að hugsa: "Hvað ef ég vinn?"
Það var frekar gott að vera í tíunda sæti af 132.
Þegar ég var 18 ára
fór ég í fasteignaskóla.
Mér líkaði allt í sambandi við fasteignasölu.
Ég ætlaði að gera eitthvað við það.
Ég vann fyrir smið.
Húsasmið hérna
og stjórnin kom í samfélagið mitt,
lokaði hurðinni og sagði: "Við þurfum að tala við þig."
Það þekkti þig einhver. Við vitum hver þú ert
og þú ert of þekkjanleg.
Við erum of íhaldssamt fyrirtæki
og við þurfum að láta þig fara.
Það var viku áður en ég var greind með krabbamein.
Þeir sem komast úr þessum bransa
og eru nú litin hornauga af samfélaginu sem rúnkaði sér yfir þeim.
En samfélagið er seki aðilinn þar.
Þau eru fordæmd vegna einhvers sem gladdi þau
en þau neita að viðurkenna að hafa fengið ánægju frá þeim.
Það er mjög dapurt.
Ég var byrjaður að leikstýra
og var ráðinn, nokkrum mánuðum seinna
til að fara til Þýskalands að vinna.
Ég myndi fá 8.000 eða eitthvað
fyrir átta daga vinnu.
Og ég vildi ekki vinna lengur. Ég vildi það ekki.
Ég fór, kvaddi hana og stóð í röð í tvo tíma.
Er ég var að fara þá sagði ég: "Ég vil ekki fara."
Tilfinningin varð sterkari og sterkari þar til
ég kom að afgreiðsluborðinu og þau spurðu: "Gæti ég aðstoðað?"
Ég sagði "Nei. Ég ætla ekki að fara".
Ég tók töskurnar mínar, hringdi í Kathleen
og sagði: "Elskan, ég kem heim. Ég vil ekki fara til Evrópu".
Ég hugsaði um ferðina og vil ekki gera þetta.
Ég vil vera heima með henni.
Það var það síðasta sem ég gerði.
Eiginmaður minn kom mér út úr þessu.
Þegar ég hitti Ron,
þá hafði hann ekki hugmynd um hver ég var.
Ron elskaði mig.
Og hann hefði getað verið með mun yngri konu
og mun fallegi konu
sem átti mun meiri pening
en hann elskaði mig.
Hann vissi ekkert um þennan hluta lífs míns.
Hann tók mér eins og ég var
og elskaði mig vegna þess hver ég var
og hann kenndi mér að elska mig.
Í alvörunni. Ást hans endurtengdi mig
við manneskjuna sem ég var áður en ég gerði þetta rugl.
Allt í einu kom herra Réttur í líf mitt
og ég hataði hann þegar ég hitti hann.
Hann var alinn upp í kristilegum skóla.
Hann fór í sama skóla með sömu krökkum
frá því hann var í leikskóla fram í 12. bekk.
Hann var besti leikmaðurinn, hann stundaði íþróttir
og mamma hans á marga bikara.
Hún á svona þykka bók sem eru bara úrklippur af honum.
Ég var strax öfundsjúk. Ég hataði hann.
Hann bankaði á hurðina
og ég svaraði og sagði: "Hvað viltu?"
Hann vildi þrífa húsið mitt.
Ég vissi ekki hvað hann var að gera en honum fannst ég ógeðsleg.
Af því ég eldaði ekki og þreif ekki
og var í rusli.
Hann þreif húsið mitt með tuskum fyrir mig
og ég hætti að vinna.
Ég vildi ekki vera í vændi og ljúga lengur.
Við náðum svo vel saman. Allt í einu vorum við
að taka meth í nös og eftir það
lásum við biblíuna saman.
Við vorum bara: "Gaur, vissirðu að guð notaði Joshua
til að sigra allar þessar borgir?"
Hann var bara: "Já..."
Við vorum virkilega spennt yfir biblíunni!
Við föttuðum að hann hafði farið í kristilegan skóla
allt sitt líf og hann var prestssonur
þannig að hann var með kristilegan grunn.
Ég hafði hann ekki en hann var svo góður.
Hann hafði lítinn áhuga á mér kynferðislega.
Við giftum okkur á Valentínusardaginn 1995.
Ég hitti eiginmanninn minn í sundlaug í Hollywood í Flórída
á Diplomat hótelinu.
Hann var giftur
og ég átti kærasta.
Hann var að skilja
og ég var þreytt á mínu sambandi.
Þetta var smá framhjáhald
og ég sagði honum að ég væri að setja saman vefsíðu
og hann sagði: "Allt í lagi"
og þrem mánuðum eftir að ég setti fyrstu vefsíðuna mína upp
þá fékk ég tölvupóst frá honum.
Við fórum bara á eitt stefnumót.
Við höfum ekki verið aðskilin síðan.
Eiginmaður minn dó í bílslysi er hann keyrði heim frá Las Vegas.
Ég hafði beðið hann um að fara ekki.
Ég var kasólétt.
Ég vildi ekki að hann væri fjarri mér svona lengi
og hann sagðist þurfa að gera það. Hann stytti það í tvo daga.
Hann var mjög glaður að hann væri að koma heim
og að hann væri búinn. Hann flýtti sér heim
til að vera með ófrískri konunni sinni. Hann velti jeppanum
og kom aldrei heim.
Allt í einu var hann farinn og ég er ein
með engar tekjur og alla þessa reikninga.
Það gerðist allt í einu.
Ég setti upp beiðni á vefsíðuna mína og bað um framlög.
Ég vissi ekki hvað ég ætti að gera.
Engar tryggingar, engir peningar og svo reikningar.
Aðdáendur mínir gáfu mér rosalega mikinn pening.
Ég gat spillt krökkunum og þau fengu leikföng og bækur
og gjafir og dót með myndum. Þetta var ótrúlegt.
Ég grét þegar ég opnaði allan póstinn
frá fólki sem ég hafði aldrei hitt
og það var dásamlegt að aðdáendurnir gátu hjálpað mér af því ég hafði verið
á netinu í 10 ár. Þeir höfðu horft á mig vaxa úr grasi.
Ég hafði ekki beðið um neitt áður.
Ég þurfti á hjálp að halda og ég fékk hjálp.
Ég hef átt við góðu stundirnar og þær slæmu.
Sérstaklega þegar það kom að fasteignasölu minni
og þegar markaðurinn datt niður í fasteignunum
og markaðurinn hefur dottið niður alls staðar,
landið er í krísu. Allt landið er í krísu.
Það væri auðvelt fyrir mig
að skoða klámið aftur.
Ég vil eignast börn.
Ég var mjög þunglynd
af því ég fattaði að ég er 28 ára
og ég er ógift og á engin börn.
Mig langar mikið í börn.
Ég vil eignast tvö, kannski þrjú
af því ég er einkabarn og vildi alltaf eignast systkini.
Ég óska þess enn að ég ætti bróður eða systur.
Ég hef alltaf viljað það.
Ég á gullfallega fjölskyldu.
Sonur minn er frábær. Hann er engillinn minn.
Dóttir mín er það besta sem kom fyrir mig.
Hún bjargaði lífi mínu.
Ég vil að dóttir mín lifi algjörlega ólíku lífi.
Fyrst og fremst vil ég að hún fari í háskóla.
Hún er frábær nemandi. Hún er stjarna í frjálsum íþróttum.
Hún hefur þurft að eiga við klámlífið mitt.
Hún hatar það.
Henni finnst það niðurlægjandi.
Hún vill ekki að ég horfi á hana keppa
af því hún heldur að einhver muni þekkja mig.
Við förum í kirkju núna.
Ég fer í kirkju og er ég strangtrúuð.
Ég hef breytt lífi mínu.
Ég vil að hún fái allt sem...
Ég vil ekki að hún gangi í gegn um það sem ég gekk í gegn um.
Eins og er? Takk fyrir
DÓTTIR RICHARDS
að vera sá sem þú ert.
Því þú ert frekar svalur gaur.
-Fæ ég þetta skriflegt? -Já.
Ég get gert það.
Verði þér að góðu.
Þetta er áhugavert. Ég sit hérna og hugsa:
"Hvað geta margir aðrir
átt svona samtal við foreldra sína?"
Flestir geta ekki hugsað um foreldra sína að stunda kynlíf
eða að ríða einhverjum öðrum en mömmu sinni.
Það myndi pirra mörg börn
en það er eðlilegt
að kynlíf sé gott og það eigi að njóta þess.
Þegar maður getur aðgreint kynlíf frá ást
og þess sem gerist á milli
þá er það stór gjöf sem þú getur gefið sjálfum þér
og elskendum og félögum og vinum og fjölskyldu.
Ég er þakklát að það sé heimurinn minn.
Ég er hrifinn.
DÓTTIR TYFFANY
Hún er fyrirmyndin mín. Hún er hetjan mín.
Ég lærði mikið af mömmu minni.
Hún hefur gengið í gegnum margt og ég segi jafnvel fólki
að hún sé hetjan mín og fyrirmynd.
Hún segir bara: "Ég gerði þetta fyrir dóttur mína".
Núna gerir hún það sem hún vill. Hún á sitt eigið fyrirtæki.
Sama hve margir tala niðrandi um hana,
þá gerir hún það sem hún vill og henni gengur vel.
Hún er gott dæmi um að leyfa fólki ekki
að draga þig niður í svaðið, halda bara áfram
og vera farsæl í því sem maður vill gera.
Ég er mjög stolt af þér svo þú vitir það.
Ekki fara að gráta því þá fer ég að gráta.
Ég græt ekki!
Ég fer að gráta.
Ég hef ekki hlakkað til mikils eftir að eiginmaður minn dó,
þannig að það er gott að eiga það.
Mamma, dó eiginmaður þinn?
Pabbi. Hvar er pabbi?
-Hvar er pabbi? -Uppi í skýjunum.
Það kemur að því að maður setur fjölskylduna í fyrsta sæti
og svarar spurningunni.
Það tekur enga stund.
Stundum...
Við höfum tækifæri til að sjá vini okkar og fjölskyldu.
Ég held að Chuck kynni að meta
að við erum hérna í dag.
Það var eitthvað sérstakt við Buck Adams
BRÓĐIR AMBER
sem gat lýst upp hinar dimmustu stundir
og látið fólk brosa í hinum verstu aðstæðum.
Líkami hans var eins og mótaður í granít
og eldmóður hans nærði aðdáendur.
Buck Adams verður alltaf minnst
sem mannsins sem stóð upp þegar það skipti máli.
Eins og ég sagði,
ef þú vissir að það myndi gerast,
hvað hefðirðu þá sagt?
Maður fær ekki alltaf það tækifæri.
Ég sé eftir því að hafa farið í klám á þessu tímabili lífs míns.
Ég sé eftir því að hafa farið í klám
og ég hélt aldrei nokkurn tímann
að ég yrði að þeirri sem ég varð,
Houston.
Ég hélt ég yrði aldrei svona stór og þekkjanleg.
Ég hélt þetta myndi ekki ganga svona langt.
Guð segir við mig,
"Shelley, þú þarft að treysta mér.
Ég hef eitthvað betra handa þér. Ég elska þig.
PINK CROSS "VIĐ ELSKUM KLÁMSTJÖRNUR"
Ég bjargaði þér ekki öll þessi ár til að gefa þér ekki eitthvað betra.
Þegar ég horfi til baka
þá get ég ekki farið í tölvuna mína
og horft á það sem ég gerði.
Ég er bara svo öðruvísi.
Mér líður svo öðruvísi á þessum stað í lífinu.
Það er erfitt fyrir mig að trúa því að ég hafi verið þessi stelpa.
Þetta breytti mér til hins betra held ég.
Klámbransinn gaf mér þægilegt líf.
Hann leyfði mér að mennta mig
og ég hefði ekki getað gert það.
SAGA SEKU
Hann hefur gert mér kleift að ferðast um heiminn
og hitta nýtt og áhugavert fólk.
Hann leyfði mér að hafa kjarkinn
og viljann til að prófa nýja og spennandi hluti
sem ég hefði annars ekki gert
sem ég hefði verið hrædd við að gera.
Ég hef engan ótta.
Af því, sem fólk, þurfum við að sætta okkur við okkur algjörlega
fyrir það sem við erum og erum ekki
af því ef við skiptum okkur niður þá erum við ekki ein heild.
Sérstaklega í samböndum.
Við komum ekki heil að borði.
Það sem ég er hræddastur við, af því við höfum enst svo lengi,
og þessi bransi fer inn í sinn fjórða áratug
á þessari jörð,
er að fólkið sem skapaði þennan bransa,
Eric Edwards, Jamie Gillis,
John Leslie, frumkvöðlar iðnaðarins
verða ekki með okkur að eilífu
og ég vona að ég geti verið til staðar nægilega lengi til að heiðra þá
en ég vil ekki gera það hratt og hroðvirknislega.
Þegar þeir fara að falla frá
þá þarf einhver að minnast þeirra.
Það er byggt á þessari línu: "Það er engin framtíð
ef okkur mistekst núna að viðurkenna fortíðina."
Þeir eru margir orðnir fimmtugir og sextugir,
sumir eru sjötugir
og það þarf einhver að segja sögurnar þeirra.
Á endanum mun þessi kona segja...
Þegar þú ert 85 ára og getur ekki gengið
og ert í hjólastól þá segir hún:
"Manstu þegar þú vildir stunda kynlíf allan daginn?"
"Já. Hvað meinarðu? Viltu hvað?
Hvað viltu?"
"Nei. Ég ætla að hefna mín."
Ég sakna margs í bransanum
en ég held að það væri augljósast að segja það...
Mér dettur frasi úr biblíunni í hug:
"Þegar ég var barn þá talaði ég eins og barn
en þegar ég óx úr grasi þá lét ég barnalætin frá mér."
Ég reyni að hugsa um Joe Namath.
Joe, saknarðu fótboltans?
Auðvitað gerir hann það en hann getur ekki spilað lengur.
Hann er 65 ára núna.
Ég er á sama stað.
Er ég ánægður að ég var í klámi? Já.
Ég sé ekki eftir mörgu
af því ég fékk svo mikið jákvætt úr því.
Ég fékk að ferðast um heiminn
og hitti fullt af áhugaverðu fólki.
Ég er kominn langt yfir minn kynferðislega kvóta.
Fólk spyr mig oft og ég held
að það séu svona 3.000 konur eða eitthvað.
Það var frábært að vinna með þeim flestum.
Ég er vinur margra.
Þetta var frábær lífsreynsla heilt yfir.
Ég lifi lífinu núna
eins og ég vil lifa því það sem eftir er.
Ég vil deyja þegar ég geri það sem ég geri núna.
Hvað geta margir sagt það?
Ég lifi hérna og á þetta hús sem ég elska svona mikið.
Ég er eins heppinn og hægt er að hugsa sér.
Ég veit ekki hvað ég ætti að biðja um?
Ég er glöð.
Ég er ekki á dimmum stað.
Ég er ekki í sjálfsmorðshug. Ég tek engin eiturlyf.
Ég er ekki í sjálfseyðingarham
en síðustu tvö ár hafa verið mikil ferð
af því ég var í sjálfseyðingarham.
Það breyttist ekki á einni nóttu.
Ég hef enn þær hugsanir
en ég er á betri stað.
Maður heyrir af fólki sem lifir eðlilegu lífi
og gengur frekar vel. Hvernig myndi maður vita það?
Hvernig veit maður hvað þau gera klukkan tvö að nóttu til?
Kvölin... Hvað veit maður?
Segja þau frá því þegar þeim
var hafnað og þau einangruð
og hryllingnum og skömminni sem börnin þeirra
og makar þeirra verða fyrir.
Svo er skömmin sem fjölskyldan finnur fyrir
og hvað hafa mörg sambönd eyðilagst fyrir fullt og allt?
Allar brýrnar sem hafa brunnið að baki þeim vegna kláms.
Flestar fjölskyldur eru ekki stoltar þegar dætur þeirra verða hórur.
Munurinn á mér
og öðrum stelpum í iðnaðinum
var að ég naut þess að vera þar en ekki bara kynlífsins.
Ég notaði það til að betrumbæta mig sem manneskju.
Ég leyfði iðnaðinum ekki að nota mig á neinn hátt.
Ég notaði iðnaðinn alltaf.
Ég þénaði rosalega vel.
Ég framleiddi myndir. Skrifaði myndir. Ég lék í myndum.
Fólk borgaði mér hundrað dali á tímann
til að gefa eiginhandaráritanir. Ég get gert það.
ÞAU LIFĐU HAMINGJUSÖM AĐ EILÍFU
Hinar stelpurnar eru ósáttar
en ég á bara góðar minningar þegar ég lít til baka.
Ef ég vildi fara aftur í klámið þá gæti ég fengið samning hvar sem er
og gert venjulegar stráka-stelpu senur.
Ef ég er 32 ára og vil fara aftur í klám
af því ég er á kúpunni, vonandi gerist það ekki,
þá myndi ég segja við fyrirtæki:
"Ég kem aftur, verð með tveim gaurum og stunda endaþarmsmök."
Ef ég er 35 ára og þarf að fara í klám
þá segist ég taka svartan gaur.
Það er ekki mikil framtíð eftir klámbransann
af því einhver, einhvers staðar finnur þig.
Þegar einhver kom inn á skrifstofuna mína þegar ég stjórnaði
stærstu umboðsskrifstofunni sagði ég: "Hvað gerirðu
þegar tíu ára gamli krakkinn þinn kemur heim með blað
þar sem þú ert á miðjunni með kerti í rassinum?
Ætlarðu að segjast vera að leika afmælisköku?"
Þetta hverfur ekki.
Eiginmaður minn og sonur minn breyttu lífi mínu.
Sonur minn bjargaði lífi mínu.
Ég horfi á hann á hverjum degi
og hann minnir mig á hve dýrmætt lífið er
og það sé ekki þess virði að kasta því á glæ
með því að nota eiturlyf og áfengi og allt þetta heimskulega sem til er.
Það er ekki þess virði.
EFTIR FJÁRHAGSÖRĐUGLEIKA FÓR RAYLENE AFTUR Í KLÁM
EIGINMAĐUR HENNAR LEIKUR STUNDUM MEĐ HENNI
ÁSAMT ÖĐRUM KONUM.
HÚN ÆTLAR EKKI AĐ HÆTTA Í BRANSANUM Á NÆSTUNNI.
ÞAR SEM HÚN NÁĐI SÉR ALDREI EFTIR AĐ MISSA EIGINMANN SINN
ÞÁ VARĐ ASIA CARRERA ALKÓHÓLISTI.
HÚN FER NÚNA Á AA FUNDI OG HEFUR HJÁLPAĐ MÖRGUM AĐ VERĐA EDRÚ
MEĐ ÞVÍ AĐ FARA MEĐ BARÁTTU SÍNA Í FJÖLMIĐLA.
EFTIR FJÁRHAGSLEGA ÓSTÖĐUGLEIKA FÓR MARY CAREY AFTUR Í KLÁM.
HÚN LÉK Í EINNI MYND EFTIR SJÁLFSMORĐSTILRAUN MÓĐUR SINNAR
EN HÚN ER HÆTT NÚNA.
HÚN ER HAMINGJUSAMLEGA GIFT.
AMBER LYNN FÓR INN Á MEĐFERĐARSTOFNUN FYRIR HEIMILISOFBELDI
EFTIR AĐ HÚN BATT ENDA Á SLÆMT SAMBAND MEĐ MANNI SEM HÚN HITTI Í AA.
HÚN VER TÍMA SÍNUM NÚNA Í BINDINDISRÁĐGJÖF.
SEKA FÆR ENN TEKJUR FRÁ VEFSÍĐU SINNI
OG HÚN KEMUR FRAM Á MÖRGUM ATBURĐUM.
HÚN ER Í HAMINGJUSÖMU HJÓNABANDI OG FAGNAR ENN
KLÁMBRANSANUM, HEIMI SEM HÚN SKAPAĐI.
VEFSÍĐA CRISSY MORAN ER ENN STARFRÆKT AF ÞRIĐJA AĐILA
EN HÚN NEITAR AĐ TAKA VIĐ NEINUM GRÓĐA AF HENNI
HÚN VER TÍMA SÍNUM Í VINNU FYRIR FJÁRSJÓĐI,
SEM ER MEĐFERĐ FYRIR KONUR Í KLÁMBRANSANUM
HÚN SÓR LÍKA SKÍRLÍFSEIĐ ÞAR TIL HÚN GIFTIR SIG.
STUTTU EFTIR VIĐTALIĐ FÉKK RANDY WEST HJARTAÁFALL.
HANN NÁĐI SÉR AĐ FULLU
OG VAR KOMINN AFTUR Á GOLFBRAUTINA Á METTÍMA.
RANDY BÝR ENN EINN.
HOUSTON BARĐIST VIĐ KRABBAMEIN Í TVÖ ÁR
OG VANN.
HÚN MUN ÚTSKRIFAST ÚR HJÚKRUNARSKÓLA MEĐ HÆSTU EINKUNN.
TYFFANY MILLION SINNIR ENN SKYLDUM SÍNUM SEM VEĐÁBYRGĐARKONA, MANNAVEIĐARI
OG EINKASPÆJARI. HÚN HEFUR VERIĐ GIFT
HAMINGJUSAMLEGA SÍĐAN 2001
OG BÝR MEĐ FJÖLSKYLDU SINNI
Í LITLUM BÆ Í SUĐVESTUR BANDARÍKJUNUM.
SHELLEY LUBBER VILL ENN LOKA KLÁMIĐNAĐINUM.
HÚN HEFUR BORIĐ VITNI Á ÞINGI
OG RÖKRÆTT UM KLÁM Í CAMBRIDGE HÁSKÓLANUM.
RICHARD PACHECO KLÁRAĐI BÓK SÍNA "HINDSIGHT, A UNIQUE MEMORY OF LOVE,
SEX AND THE MYSTERIES OF COMMON SENSE".
ÁSTRÍĐA JOHN LESLIES
VAR ALLTAF KONAN HANS, TÓNLISTIN HANS OG LISTIN HANS.
ÞANN FIMMTA DESEMBER 2010 FÉKK JOHN LESLIE HJARTAÁFALL
OG HANN LÉST Á SÍNUM UPPÁHALDS STAĐ, HEIMILI SÍNU.