[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
[ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
[ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด
พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ
ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด
พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ
ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด
พระผู้เป็นเจ้า
ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ
ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด
พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ
ลูกกลับมาแล้วหรอ
[คุณแม่มักจะยืนอยู่ริมหน้าต่างเพียงคนเดียว]
[มองดูฉันด้วยสีหน้าเฉยเมย]
[เดิมทีแม่คิดว่าคลอดฉันออกมา]
[จะสามารถเหนี่ยวรั้งคุณพ่อเอาไว้ได้]
[แต่เรื่องทุกอย่างกลับไม่เป็นดั่งใจหมาย]
[คุณแม่บอกว่า]
[ฉันเป็นลูกของกิ้งก่า]
[ทั้งเลือดเย็นและไร้หัวใจ]
[แต่เขากลับขาดฉันไปไม่ได้]
[ฉันเป็นญาติเพียงคนเดียวของเขา]
[และเป็นศัตรูเพียงคนเดียวของเขา]
[เชื่อมหัวใจไว้ด้วยรัก]
[ดัดแปลงจากนิยายชื่อเดียวกัน ของชิ่งซาน (แอนนี่เบบี้)]
[ฤดูใบไม้ร่วง พบเจอเธอ เป็นสิ่งที่ชะตาลิขิตไว้]
[ภาษาญี่ปุ่น]
นักศึกษาทุกคน สวัสดีครับ
วันนี้ห้องของเรามีนักศึกษาใหม่มาคนหนึ่ง ทุกคนต้อนรับเขาหน่อยครับ
สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อหลินเสี่ยวเฉียว
ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
เชิญนั่งเถอะ
นั่งที่ไหนล่ะ
นั่งที่ไหนก็ได้ตามสบาย
นักศึกษาครับ เราเปิดหนังสือเรียนไปที่หน้า 195
เรามาทบทวนคำศัพท์ ที่เรียนไปเมื่อวานกันก่อนนะครับ
[เว่ยยาง]
เวลาที่เราสอบถามอาการของอีกฝ่ายจะพูดว่า
สวัสดีค่ะ ฉันชอบชื่อของเธอ
ฉันขอนั่งข้าง ๆ เธอได้ไหม
เว่ยยาง
เมื่อวานครูได้เล่านิยายสองเรื่อง
ของนักเขียนญี่ปุ่น ยาซูนาริ คาวาบาตะ
"เมืองหิมะ" กับ "เมืองหลวงเก่า"
นักศึกษาบางคนบอกว่าเขาชอบนิยายเรื่องนี้มาก
แต่ก็มีนักศึกษาบางคนบอกว่า เขาไม่ชอบนิยายเรื่องนี้
ในใจของพวกเราทุกคน
ล้วนมีนักเขียนญี่ปุ่น ที่ตัวเองชอบที่สุดอยู่หนึ่งคน
ครูอยากให้พวกเธอพูดออกมา
แต่ว่าต้องพูดด้วยภาษาญี่ปุ่นนะ
ไหนเธอลองว่ามาสิ
เคนจิ มิยาซาว่า
เป็นนักเขียนที่ดีมากทีเดียว
มีใครอีกบ้าง
เธอชื่อเสี่ยวเฉียวเหรอ
ใช่แล้ว
เธอพูดเป็นด้วยหรอ
ฉันไม่ค่อยชอบพูดน่ะ
งั้นเราสองคน ก็เหมาะที่จะเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะมากเลย
เพราะฉันเป็นคนชอบพูดมาก
ถ้าฉันไม่พูดก็จะรู้สึกไม่ปลอดภัย
เธอหัวเราะเป็นด้วยหรอ
ไหนเธอลองพูดดูสิ
ฮิงาชิโนะ เคโงะ
ก่อนหน้านี้เราเคยเจอกันไหม
เยี่ยมมากเลย
มีใครอีกไหม
งั้นทำไมเมื่อกี้นี้ เธอต้องมองฉันแบบนั้นด้วย
เพราะหน้าตาเธอเหมือนกับ...
เพื่อนคนหนึ่งของฉันมากเลย
นักศึกษาที่มาใหม่
เธอมีนักเขียนญี่ปุ่นที่ตัวเองชอบหรือเปล่า
ฉันชอบ...
ฮารูกิ มูรากามิ
ใช่ ๆ ๆ ฮารูกิ มูรากามิ
เว่ยยาง
รอฉันด้วยสิ เว่ยยาง
เรามาแอดวีแชตกันหน่อยไหม
ฉันไม่มีวีแชต
งั้นฉันขอเบอร์โทรหน่อยสิ
ฉันไม่ใช้โทรศัพท์มือถือ
มันจะเป็นไปได้ยังไง
เว่ยยาง
ทำไมเธอถึงไม่ใช้โทรศัพท์ล่ะ
ฉันไม่ชอบให้คนอื่น สามารถตามตัวฉันได้ตลอดเวลา
เป็นคนที่พิลึกจริง ๆ เลย
แต่ฉันชอบนะ
สวัสดี ฉันชื่อเสี่ยวเฉียว
แฟนของฉันมาแล้ว ไว้ฉันค่อยคุยด้วยนะ
บ๊ายบายจ้า
ผมช่วยคุณเอง
รถของคุณสตาร์ตไม่ติดแล้ว
มีเครื่องมือไหมครับ
นี่เป็น “ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย” เวอร์ชันเดิมเลยนะ
ขนาดในญี่ปุ่นเองยังหายากเลย
หนังสือเล่มนี้ขายไหม
นั่นเป็นหนังสือของฉันเอง
ขอบคุณครับ
ร้อนนะคะ
อร่อยมากเลย
ขอบคุณครับ
ดูท่าแล้ว
ผมคงจะต้องขอบคุณ 400 SS คันนี้แล้ว
ถ้าไม่มีมัน ผมก็คงไม่ได้เจอกับ กาแฟดำชงมือที่อร่อยขนาดนี้
เสร็จแล้ว
คุณไม่เหมือนคนเล่นรถเลยนะ
แฟนผมบอกว่า
ขี่มอเตอร์ไซค์เหมือนกับเนื้อหุ้มเหล็ก ไม่ปลอดภัยหรอก
จากนั้นผมก็เลยไม่ขี่แล้ว
บนโลกนี้ ไม่ว่าทำอะไรก็ไม่ปลอดภัยทั้งนั้นแหละ
อ่านจบแล้วอย่าลืมคืนฉันก็พอ
มือสกปรกนิดหน่อย
พระเจ้า
เธอเป็นคนที่น่ากลัวมากเลย
เธอดูนะ
ตรงนี้กับตรงนี้
จะเกิดการบาดเจ็บสาหัส และอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้นสองครั้ง
น่ากลัวมากหรอ
ฉันไม่ดูให้เธอแล้ว
บนมือฉันมีความลับอยู่มากมาย
ไปกันเถอะ
ปกไหนดูดีกว่าล่ะ
แบบย้อนยุคดีหรือเปล่า
อันนี้ให้เธอ
ขอบใจนะ
เธอได้จับหรือยัง
อันนี้เล่นยากมากเลย
ฉันไม่เคยจับได้มาก่อนเลย
ภูเขาฟูจิ
[ปลดปล่อยเป็นอิสระ ดื่มด่ำทิวทัศน์แสนงดงาม]
ภูเขาฟูจิของฉัน
เอาไว้ฉันกับเจาเหยียนแต่งงานกันแล้ว
พวกเราจะต้องไปฮันนีมูนที่ภูเขาฟูจิให้ได้
[ปลดปล่อยเป็นอิสระ ดื่มด่ำทิวทัศน์แสนงดงาม]
ทาโกยากิ
จริง ๆ นะ เธอกินสักลูกเถอะ
อร่อยมากเลย
ฉันไม่กินของแบบนี้หรอก
ทาโกยากิเป็นของที่อร่อยที่สุดในโลก
ของโปรดของฉันเลย
เป็นยังไงบ้าง อร่อยไหม
เธอกำลังถ่ายรูปให้ฉันอยู่เหรอ
รอแป๊บหนึ่งนะ
ขอฉันดูหน่อยสิ
ขอฉันดูหน่อยนะ
เธอใช้ฟิล์มเหรอ
งั้นไว้เธอล้างรูปเสร็จแล้ว เอามาให้ฉันทั้งหมดเลยนะ
แต่เธอก็ต้องเก็บไว้รูปหนึ่งด้วยนะ
เก็บไว้เป็นที่ระลึก
ฉันไม่ได้ซื้อกระโปรงเหรอเนี่ย
ทำไมฉันถึงไม่ได้ซื้อกระโปรงล่ะ
ถ้าอย่างนั้นจะใส่คู่กับเสื้อสเวตเตอร์ ยังไงล่ะ
เดี๋ยวเราพักแป๊บหนึ่งก่อน ค่อยไปเดินเล่นกันต่อดีไหม
แล้วค่อยไปซื้อกระโปรงเป็นเพื่อนฉัน ตกลงตามนี้นะ
มันก็คุ้มค่าดีแฮะ
ฉันยังต้องซื้อเสื้อผ้า ให้เจาเหยียนอีกชุดหนึ่ง
[ทำไมถึงวิ่งออกมาโดยไม่บอกกล่าวเลยล่ะ]
[ลูกรู้ไหมว่าแม่เป็นห่วงลูกมากแค่ไหน]
[มา]
[ให้แม่กอดหน่อย]
[แม่ผิดไปแล้ว แม่ไม่ควรตีลูก]
[อย่าทิ้งแม่ไปได้ไหม เว่ยยาง]
[รับปากกับแม่นะ]
[ตอบแม่มาสิ]
[ทำไมลูกถึงไม่ตอบแม่ล่ะ]
[แกก็เหมือนกับพ่อของแกไม่มีผิด]
[เป็นคนสารเลวที่ไม่มีหัวจิตหัวใจทั้งนั้น]
[แม่คะ]
[แม่ลืมเขาไปเถอะ]
[เจ็บไหม]
[จะลืมได้เหรอ]
[แกลืมได้หรือเปล่า]
เว่ยยาง
เธอฝันร้ายเหรอ
ไม่เป็นไรนะ ตื่นมาแล้วก็จะดีเอง
ฉันว่าเพราะปกติเธอไม่ค่อยเดินช็อปปิงมากกว่า
พอเหนื่อยแล้วก็เลยเผลอหลับไป
ต่อไปเธอออกไปเดินช็อปปิงกับฉันทุกวันเลย
แบบนี้จะทำให้ร่างกายของเธอตื่นตัวขึ้นมา แล้วเธอก็...
ขอโทษนะ
เว่ยยาง
อันนั้น
ห่อกลับบ้าน
ถึงแล้ว
เข้ามาเถอะ
ที่บ้านรกนิดหนึ่ง
เธอนั่งตามสบายแล้วกัน ถือซะว่าเป็นบ้านของเธอเองก็ได้
คนนี้คือพ่อฉัน
คนนี้คือแม่ของฉัน
แล้วพวกเขาล่ะ
พวกเขาหย่ากันแล้ว
ฉันไม่อยากเป็นภาระของพวกเขา
ฉันก็เลยย้ายออกมาอยู่เองคนเดียว
แต่ว่า
เอาไว้ให้ฉันกับเจาเหยียนแต่งงานกันแล้ว
ถึงตอนนั้น ที่นี่จะมีแต่ รูปแต่งงานของฉันกับเขาเต็มไปหมด
หลังปีใหม่พวกเราก็จะไปถ่ายรูปกันแล้วนะ
เธอรักเขามากเหรอ
แน่นอนอยู่แล้ว
ชีวิตนี้ฉันจะแต่งงานกับเขาเพียงคนเดียว
แล้วฉันยังจะมีลูกหน้าตาน่ารักอีกสักคน
นับจากนี้ไป พวกเราก็จะใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุข
นั่นเป็นนิทานทั้งนั้น
เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น
ผู้ชายไม่มีทางซื่อสัตย์ต่อผู้หญิง เพียงคนเดียวไปตลอดชีวิตหรอก
เธอเคยถูกผู้ชายคนไหนทำร้ายมาก่อนเหรอ
ฉันจะช่วยจัดการเขาให้เธอเอง
ฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน
ไม่จริงมั้ง
มันจะเป็นไปได้ยังไง
เธอเป็นมนุษย์ต่างดาวหรือไง
ผู้ชายไม่มีดีเลยสักคน
อะไรทำให้เธอสิ้นหวังต่อผู้ชายแบบนี้ล่ะ
เว่ยยางฉันจะบอกเธอให้นะ
ฉันกับแฟนฉันรู้จักกันมาใกล้จะสิบปีแล้วนะ
พวกเราไม่เคยทะเลาะกันมาก่อนเลย
เธอลองมีความรักสักครั้งเธอก็จะรู้เอง
เปลี่ยนอะไหล่ตัวเล็ก ๆ ให้คุณแล้ว ทำให้สมรรถนะของเครื่องยนต์ดีขึ้น
อีกทั้งเสียงของท่อไอเสียก็ใสขึ้นด้วย
ผมไม่รู้เลยว่าปกติคุณขับรถยังไงกันแน่
คลัตช์ของคุณถึงได้แข็งขนาดนั้น
ผมได้เปลี่ยนปั้มคลัตช์ให้คุณใหม่แล้ว
เป็นยังไงบ้าง เสียงเพราะดีใช่ไหมล่ะ
ขอโทษนะ
ผมไม่ได้จับมอเตอร์ไซค์มานานแล้ว
พอได้แตะรถ ก็ควบคุมตัวเองไม่ได้
จะลองขี่สักรอบไหม
[ความรู้สึกนี้ไกลขนาดนั้น ใกล้ขนาดนั้น]
[การปรากฏตัวของเขา ช่างวิเศษ]
[แต่ก็น่ากลัวมาก]
[ชั่วขณะนั้นเอง ไม่รู้ว่าทำไม ฉันก็ได้นึกถึงเสี่ยวเฉียวขึ้นมา]
[ความดีและความเลวของผู้ชายคนหนึ่ง]
[ขึ้นอยู่กับผู้หญิงของเขา]
[เธอลองมีความรักสักครั้งเธอก็จะรู้เอง]
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามีอะไรจะให้ช่วยไหมคะ
ฉันอยากจะหาหลินเสี่ยวเฉียว ของฝ่ายขายหน่อยค่ะ
ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ
หลินเสี่ยวเฉียวบอกว่าเขาใกล้จะเลิกงานแล้ว
ให้คุณไปรออยู่ที่แกลเลอรีภาพวาด ของล็อบบี้สักครู่หนึ่งค่ะ
อันนั้นแตะไม่ได้นะ
คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ฉันกำลังรอเพื่อนคนหนึ่งของฉันอยู่ที่นี่
ผมก็ด้วย
แฟนเหรอคะ
อื้ม แฟน
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
คุณบอกว่าห้ามแตะต้องไม่ใช่เหรอ
นี่คืออะไรน่ะ
[คอลเลกชันประภาคาร (๘) ศิลปิน：เหมาเหวยซิน]
ประภาคาร
นี่มันมีประภาคารซะที่ไหนกัน
ไฮ
พวกเธอมากันหมดแล้วเหรอ
เขาก็คือแฟนของฉันเอง เจาเหยียน
นักออกแบบภายในวัยกลางคน ผู้ไม่มีชื่อเสียงอันโด่งดัง
ส่วนเขาก็คือเว่ยยาง
คือมนุษย์ต่างดาวสุดสวย คนที่ฉันเคยเล่าให้นายฟังไง
นายดูสิ
กระโปรงใหม่ของฉัน สวยหรือเปล่า
สวย
แล้วลิปสติกของฉันล่ะ
สวยยิ่งกว่า
♫ บางทีการพัวพันมาตลอดทาง สุดท้ายก็ต้องไกลจากกัน ♫
♫ เธอฟังดูสิ มันเป็นแค่การพูดพึมพำของฉัน ♫
♫ อยู่กับเธอ ก็คือการอยู่เป็นเพื่อนตัวฉันเอง ♫
♫ ไม่ว่าจะครึกครื้นหรือหงอยเหงา ก็ได้ทั้งนั้น ♫
♫ อยู่กับเธอ ก็คือนำเอาความคาดหวัง ที่ลืมเลือนไปในอดีต ♫
♫ หลังจากคิดทบทวนแล้วเก็บซ่อนไว้ ในก้นบึ้งของหัวใจอย่างเงียบ ๆ ♫
หอยทากบอกว่า
ขืนเธอยังพูดอีก ฉันก็จะไม่ไปแล้วนะ
จริงสิ ๆ
เกือบจะลืมไปเลย
เว่ยยาง นี่ให้เธอ
Merry Christmas (สุขสันต์วันคริสต์มาส)
ขอบใจนะ
ฉันไม่เคยฉลองเทศกาลนี้มาก่อนเลย
เพราะฉะนั้น ฉันก็เลยไม่ได้เตรียมของขวัญมา
ไม่เป็นไรหรอก
เพราะมนุษย์ต่างดาวอย่างพวกเธอ ไม่ฉลองวันคริสต์มาสกันอยู่แล้ว
เจาเหยียนเขาก็ไม่ได้ เตรียมของขวัญคริสต์มาสมาด้วย
ฉันจะบอกเธอนะ เมื่อคราวก่อน
ฉลองเทศกาลคริสต์มาส
บ๊ายบาย
เอาละ พวกเราอย่าเดินไปเลย อย่าเดินไปอีกเลย
อย่าเดินไปเลย
ลองดูหน่อยสิ
ลองอะไรเหรอ เว่ยยาง
ถึงแล้ว
มา เธอลองพยุงฉันแล้วยื่นเท้าไปข้างหน้า
ยังจะยื่นไปข้างหน้าอีกเหรอ
เสี่ยวเฉียว
เธอไว้ใจฉันไหม
ตอนแรกฉันก็กลัวเหมือนกับเธอแหละ
แต่ถ้าเธอยอมดูวิวของที่นี่สักหน่อย
ใจของเธอก็จะสงบลงมาด้วย
เป็นยังไงบ้าง
สวยมากเลย
นี่เป็นของขวัญตอบแทน สำหรับของขวัญวันคริสต์มาสน่ะ
ดีขนาดนี้เชียวเหรอ
นี่คืออะไรเหรอ
ประณีตจังเลย
เธอชอบก็ดีแล้ว
แต่อันนี้เหมือนเป็นของโบราณเลย
แพงมากเลยใช่ไหม
เป็นของที่แม่ฉันทิ้งไว้ให้ฉัน
แบบนั้นไม่ได้หรอก ไม่ได้หรอก
ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก อันนี้มีมูลค่ามากเกินไป
ทำไมถึงถอดออกไม่ได้แล้วล่ะ
เธอดูสิ
มันถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องเป็นของเธอ
เว่ยยาง
เธอดีกับฉันมากเลย
เธอต่างหากที่ดีกับฉันมาก
อร่อยจังเลย
ปกติเธอกินที่ร้านนี้เหรอ
ตาถึงมาก ฉันจะกดไลค์ให้เธอเลย
[รื้อถอน]
ทำอะไรน่ะ
ในเมื่อคุณเขียนได้ แล้วเราจะวาดไม่ได้เหรอ
ฉันเขียนที่นี่ได้ แต่เธอวาดตรงนี้ไม่ได้นะ รู้หรือเปล่า
แถมยังวาดรูปหัวใจซะด้วย
สวยดีออก
สวยอะไรกัน
เป็นอะไรไปเหรอ
เก่งมากหรือไง
เดี๋ยวฉันก็วาดเธอให้เต็มหน้าเลย เธอเชื่อหรือเปล่า
ใครก็ได้มานี่ที
บ๊ายบาย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมเจาเหยียน ถึงชอบดื่มกาแฟที่ขมขนาดนี้
เค้กอร่อยกว่าตั้งเยอะ
แม่ครับ
ผมไปก่อนนะครับ
ผมรักแม่ครับ
หมายความว่ายังไง
ฉันรักคุณ
I love you (ฉันรักเธอ)
ปกติแล้วคนญี่ปุ่น จะไม่พูดคำว่ารักออกมาตรง ๆ
คุณนัตสึเมะ โซเซกิก็เลยแปลคำว่า I love you เป็น “แสงโสมงามพริ้งพราย”
พอแปลเป็นภาษาจีนตรง ๆ ก็คือ
แสงจันทร์ช่างงดงามยิ่งนัก
ถ้างั้นตอนนี้ครูขอให้พวกเธอใช้ภาษาญี่ปุ่น
เขียนความรู้สึกที่มีต่อคำว่า I love you ลงมา แล้วนำมาส่งครู
ผมไม่เข้าใจเลย
ว่าทำไมคุณกับเสี่ยวเฉียว ถึงได้กลายเป็นเพื่อนกัน
พวกคุณสองคน
แตกต่างกันซะขนาดนั้น
คุณเชื่อในโชคชะตาไหม
ผมเข้าใจแล้ว
เว่ยยาง อันที่จริงผม...
เรื่องบางอย่างเก็บไว้ในใจดีกว่าค่ะ
ถ้าพูดออกมา ก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว
ฝนจะตกแล้ว
ขี่รถช้า ๆ หน่อยนะ
แม่หนู ไม่เป็นไรใช่ไหม
คุณยาย ฉันไม่เป็นไรค่ะ
[ฤดูหนาว หลงรักเธอ เป็นเคราะห์ที่หนีไม่พ้น]
ฮัลโหล
[เว่ยยาง ในที่สุดเธอก็ยอมรับโทรศัพท์สักที]
ฉัน...
[ไม่เป็นไร รีบมาเถอะ]
[ยังทันอยู่]
ทันอะไรเหรอ
[ปาร์ตี้นับถอยหลังข้ามปีไง เธอลืมแล้วเหรอ ครึกครื้นมากเลยนะ เธอลองฟังดูสิ]
ฉันไม่ไปละกัน คนมากเกินไป
[แบบนั้นไม่ได้หรอก นี่เป็นปีใหม่ปีแรกของเราสองคน]
[ฉันจะต้องร่วมฉลองกับเธอให้ได้]
[เธอต้องมาให้ได้นะ]
ว้าว พลุ
ชูมือของพวกคุณขึ้นมา ทุกคนมาโยกกันเลย
จูบคนรักของคุณในขณะที่จะต้อนรับปีใหม่
พวกคุณจะมีความสุขตลอดไป
ชูเบียร์ในมือพวกคุณขึ้นมา
น้องสาว มาคนเดียวเหรอจ๊ะ
แกจะทำอะไรน่ะ
ดึกดื่นค่ำมืดไม่ปลอดภัยเลยนะ
ปล่อยฉันนะ
ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉันสิ
เราไปดื่มเหล้ากันสักหน่อย
แกปล่อยฉันนะ
ไป ๆ ๆ
แกปล่อย...
เสี่ยวเฉียวล่ะ
เขาดื่มหนักเกินไป ก็เลยกลับไปกับเพื่อนร่วมงานก่อนแล้ว
ให้ผมมาหาคุณ
เข้าไปหลบสักหน่อย
มา
คุณคลุมไว้ดีกว่านะ
[ทำไมถึงเป็นคุณล่ะ]
[ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมได้เจอกับคุณ]
[ผมก็รู้แล้ว]
[ว่าผมหนีไม่พ้นแน่ ๆ]
เว่ยยาง
เจาเหยียนเขาเปลี่ยนใจแล้ว
[เขาจะมาบอกเลิกฉัน]
[ในขณะที่ฉันกำลังจะถ่ายรูปแต่งงานได้ยังไง]
[เขาบอกว่า เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งที่ชะตาลิขิตไว้]
ชะตาลิขิตไว้
สิบปีของเรายังสู้ชะตาลิขิตไม่ได้เหรอ
ผู้ชายมักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
เจาเหยียนเขาไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่น
เธอว่า เขาจะมีความจำเป็นอะไร ที่พูดไม่ได้หรือเปล่า
หรือว่าเขาจะเป็นโรคมะเร็ง
ไม่หรอกมั้ง
เขาเพิ่งตรวจสุขภาพไปเมื่อสองวันก่อนเอง
หรือว่าเขา...
เขาจะไปรักคนอื่นเข้าแล้วจริง ๆ
แต่ว่าฉันขาดเขาไปไม่ได้นะ
เว่ยยาง
เธอว่าการรักใครสักคน
ทำไมถึงได้เจ็บปวดขนาดนี้นะ
เพราะโกหกไง
[การโกหก]
[มักจะใช้ความรักเป็นข้ออ้าง]
[มันเป็นสิ่งที่ถูกลืมเลือนได้]
[แต่บางทีก็ต้องถูกจดจำเอาไว้]
[ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกว่า]
[วาล์วน้ำแห่งโชคชะตาได้เปิดออกแล้ว]
[มันได้ทะลักมาถึงแล้ว]
[ฮัลโหล นี่ผมเอง]
[เว่ยยาง ผมอยากเจอคุณ]
ต่อไปเราอย่าเจอกันอีกเลยดีกว่า
[ทำไมล่ะ]
ฉันเกลียดความรู้สึกในการทรยศ
[การทรยศใจของตัวเอง ก็ถือว่าเป็นการทรยศเหมือนกัน]
[ไม่ใช่เหรอ]
อย่านะ
รองเท้าของฉันล่ะ
โยนทิ้งไปแล้ว
ทำไมล่ะ
ฉันไม่ชอบเธอใส่รองเท้าส้นสูง
นั่นเจาเหยียนซื้อให้ฉันนะ
ฉันจะซื้อคู่ใหม่ให้เธอเอง
เธอจะไปไหนล่ะ
ทำไมถึงต้องล็อกประตูด้วย
เธอจะไปหาเจาเหยียนเหรอ
ไม่อยาก
เขาเป็นคนสารเลว
เธอพูดถูกแล้ว
ผู้ชายไม่มีดีเลยสักคน
เธอว่าถ้าฉันสับเขาให้เละเป็นชิ้น ๆ
แล้วเอาไปให้หมากิน
จะดีหรือเปล่า
ไม่ได้ ๆ
ไม่ได้
บางทีเขาอาจจะ...
กำลังหลงนางปีศาจจิ้งจอกชั่วคราวเท่านั้นเอง
ฉันเก็บเขาไว้อีกสักหลายวันดีกว่า ถูกไหม
แต่ว่า
ฉันส่งที่อยู่ของที่นี่ให้เขาแล้ว
ทำไมเขาถึงยังไม่มาอีก
เขาจะทิ้งฉันแล้วใช่ไหม
ทุกอย่างจะต้องดีขึ้นแน่
[เขาไม่รักเธอแล้ว]
เธออย่าพูดมั่วซั่วนะ
เขารักฉัน
เธอเลิกเอะอะได้แล้ว เธอเมาแล้ว
เธออย่ามาแตะต้องฉันนะ
เธออย่าดึงฉันไว้สิ
เธอนึกว่าเธอจะควบคุมฉันได้เหรอ
เธออยากตายหรือไง
เธอลืมเขาซะเถอะ
ฉันลืมไม่ลง
ถ้าลืมเขาแล้วฉันจะต้องตาย
ถ้าลืมเขาแล้วฉันจะต้องตายแน่ ๆ
เธอยังมีฉันอยู่
ฉันไม่มีวันทิ้งเธอไปหรอก
เว่ยยาง
เธอช่วยไปถามเขาให้ฉันที
ผู้หญิงคนที่เขาหลงรักคือใครกัน
เลิกแล้ว
เขาอยู่ที่บ้านฉัน
ผมรู้
คุณไม่มารับเขากลับไปเหรอ
เวลาจะเยียวยาเขาได้
ไม่ใช่ผมหรอก
ความรักของผมกับเขาเดินมาถึงสุดทางแล้ว
ถึงแม้คุณไม่ปรากฏตัวขึ้น
พวกเราก็จะเลิกกันอยู่ดี
ความจริงแล้ว ฉันก็ไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิดไว้หรอก
โตมาถึงอายุปูนนี้
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่า
ที่แท้การรักใครสักคน
ตรงนี้จะรู้สึกเจ็บ
ต่อให้คุณเป็นมนุษย์ต่างดาวจริง ๆ
ผมก็จะไม่ทิ้งคุณไปหรอก
ที่แท้ก็จับตุ๊กตาได้จริง ๆ
เจาเหยียน
คุณลืมทุกอย่างของคืนนั้นไปซะเถอะ
ผมรู้
คุณไม่อยากทำร้ายเสี่ยวเฉียว ผมก็ไม่อยากเหมือนกัน
แต่คุณทิ้งผมไปไม่ได้นะ
คุณไปอยู่ไหน ผมก็จะไปอยู่ที่นั่น
ตรงนี้
มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้น
เป็นฝีมือของเธอหรือเปล่า
เสี่ยวเฉียว
[ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้]
[กรุณาโทรใหม่อีกครั้งค่ะ]
[เสี่ยวเฉียวล่ะ]
[เขาอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ]
[เขาไปแล้ว]
[คุณอย่าเพิ่งร้อนใจ]
[ถ้าเขามาหาผม ผมจะบอกคุณทันที]
เสี่ยวเฉียว
เสี่ยวเฉียว เธออยู่ข้างในหรือเปล่า
ขอโทษครับ เขาลาออกแล้ว
พวกเราก็หาไม่เจอเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคุณก็ลองไปหาดูที่อื่นเถอะ
ขอโทษครับ
[หลินเสี่ยวเฉียว]
[ช่วยกอดผมหน่อย]
[ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียกติดต่อไม่ได้ในขณะนี้]
[กรุณาโทรใหม่อีกครั้งค่ะ]
รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
มีคนขับรถที่เข้าเวรกะดึกเจอคุณ
เขาเจอเบอร์โทรแค่สองเบอร์ในมือถือของคุณ
เสี่ยวเฉียวปิดเครื่อง เขาก็เลยโทรหาผม
หมอบอกว่า สมองคุณได้รับการกระทบกระเทือนเล็กน้อย
พักฟื้นอยู่ที่นี่สักระยะก็จะหายดีเอง
เจอตัวเสี่ยวเฉียวหรือยัง
ยังเลย
ฉันต่างหากที่ควรจะเป็นคนที่หายตัวไป
การหายตัวไปจะแก้ปัญหาได้เหรอ
ฉันเป็นคนที่เข้ามารบกวนชีวิตของพวกคุณ
ถ้าเกิดฉันไม่โผล่มา
พวกคุณก็จะใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุข
คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
ฉันทำผิดไปแล้ว
แม่ของฉันพูดถูก
ตั้งแต่เกิดมา ฉันก็เป็นตัวอัปมงคล
ถ้าหากจะต้องมีคนไป
ก็จะแก้ปัญหาระหว่างเราสามคนได้
ถ้างั้นก็ให้ผมเป็นคนไปเองเถอะ
สวัสดีค่ะ
[สวัสดีครับ ที่นี่คือสถานีตำรวจเขตหมิ่นหาง]
หลินเสี่ยวเฉียว ญาติของคุณมารับคุณแล้ว
กลับบ้านเถอะ
♫ ค่ำคืนของหิมะในฤดูหนาว คือเธอที่เงียบสงบ ♫
♫ ฉันค่อย ๆ เข้าใกล้ ♫
♫ วิญญาณอิสระที่ไม่พูดไม่จา ♫
♫ เป็นตัวฉันเองที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ♫
♫ ถ้าหากไม่ได้พบเจอกัน การมองหาอย่างโดดเดี่ยว ♫
♫ ใครรอเธอ ใครคิดถึงเธอ ใครที่สับสนเป็นเพื่อนเธอ ♫
♫ ถ้าหากไม่ได้แยกจากกัน พลาดการลืมเลือนไป ♫
[ฤดูใบไม้ผลิ อยู่กับเธอ เหมือนได้รับลมฤดูใบไม้ผลิ]
♫ ยังมีเธอ ยังมีฉัน ยังมีสิ่งที่ยากจะลืม ♫
♫ รอคอยพวกเรา ♫
♫ ผมหงอกไปด้วยกัน ♫
♫ ไม่ต้องถาม ไม่ต้องบอก จะไม่ลืมไป ♫
[ฟาสต์ฟูดเลือกเอง]
ร้านเกี๊ยวกลายเป็นร้านฟาสต์ฟูดไปได้ยังไง
โอ้สวรรค์
เธอดูสิ ฉันขนลุกไปหมดแล้ว
แล้วพ่อของเธอล่ะ
ตั้งแต่ตอนที่ฉันเพิ่งเกิด
ก็ทิ้งพวกเราไว้ แล้วหนีออกจากบ้าน
ทิ้งไว้แค่กล้องถ่ายรูปตัวนี้เท่านั้น
เว่ยยาง
เธอยังมีฉันอยู่
เดี๋ยวเราไปกินหม้อไฟกันดีไหม
ฉันไม่กินหม้อไฟ
เด็กจริง ๆ เลย แล้วหม้อไฟหมาล่าแบบแห้งล่ะ
เสี่ยวเฉียว
รูปถ่ายของร้านนี้ดูไม่เลวเลย
หน้าตาดูน่ากินมากเลย
สรุปแล้วลูกกับเจาเหยียนเป็นยังไงกันแน่
ลูกกับเขาความสัมพันธ์ดีมากไม่ใช่เหรอ
นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของหนูค่ะ
พ่ออย่ามายุ่งเลย
ตอนนี้นึกยังไงจะมายุ่งกับเรื่องของหนูล่ะ
พ่อใช้เงินของพ่อมาห่วงใยหนูก็พอแล้ว
ความรักของพ่อ เก็บไว้ให้ครอบครัวใหม่ของพ่อเถอะ
แม่เลี้ยงกับน้องชายคนละแม่ของหนู จะได้ไม่หึงไง
หนูรับไม่ไหวหรอก
ลูกรู้จักคิดที่สุดเลย ลูกรู้นี่นา
เสี่ยวเฉียว
เอาละ หนูจะเข้าเรียนแล้ว
พ่อไปก่อนได้ไหม
ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาพ่อนะ
ไปเถอะค่ะ
แล้วแม่ของเธอล่ะ
เขาไปแคนาดาแล้ว
แต่งงานกับตาแก่ฝรั่งเศสคนหนึ่ง ที่อยู่เมืองควิเบก
พวกเขาเล่นไพ่นกกระจอกอยู่ที่บ้านทุกวัน
ภาษาจีนประโยคแรก ที่ตาแก่ฝรั่งเศสนั่นพูดเป็นก็คือ
เหมาะเจี๊ยะ [ชนะแล้ว]
พรุ่งนี้ฉันอยากจะไปหาเจาเหยียน
เรื่องบางอย่างพูดกันให้รู้เรื่องต่อหน้า น่าจะดีกว่า
จะต้องให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอไหม
ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะกลับมาแน่
[หยุดนะ]
[อย่าหนีนะ]
[หยุดนะ]
[แม่คะ แม่อย่าตีหนูเลย]
[แกอย่าวิ่ง หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ]
[เว่ยยาง แกอย่าวิ่งนะ]
[อย่าหลบแม่ของแก อย่าหลบฉัน]
[ทำไมแกถึงต้องวิ่งหนีด้วย อย่าวิ่ง]
[ฉันบอกให้แกหยุดไง แกได้ยินไหม ทำไมต้องวิ่งหนีแม่ด้วย]
[แก แกบินเลยสิ]
[ยังจะบินอีกไหม]
[เว่ยยาง]
[กลับมานะ เว่ยยาง]
[หยุดนะ]
[อย่ากลัวแม่]
[อย่ากลัวแม่ แม่ไม่ทำร้ายลูกเหรอ]
[เว่ยยาง]
ฉันหิวแล้ว
ฉันคาดหวังว่าเจาเหยียน จะมอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้กับฉัน
แต่ฉันไม่เคยเข้าใจจริง ๆ เลย
ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่
ความรักระหว่างเราสองคน มันหมดไปกับกาลเวลาแล้ว
แล้วที่ฉันพึ่งพาเขา
มันก็เป็นความเคยชินมากกว่า
เขาบอกแล้ว ต่อให้ผู้หญิง ที่ชะตาลิขิตไว้คนนั้นไม่ปรากฏตัวขึ้น
เขาก็จะไม่แต่งงานกับฉันหรอก
แล้วเธอยังอยากรู้อีกไหม ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
มันไม่สำคัญแล้วแหละ
ในเมื่อเปลี่ยนแปลงความตั้งใจของเขาไม่ได้
คุณเก็บไว้เถอะ
บริษัทแห่งนี้หวังอยากให้ผม
ไปทำงานที่สาขาโตเกียวอยู่ตลอด
นี่ก็คงจะถือว่าเป็นชะตาอย่างหนึ่งแหละมั้ง
ฝากดูแลเสี่ยวเฉียวให้ดีด้วย
ผมเชื่อว่า
เวลาจะเยียวยาความเจ็บปวดได้ทุกอย่าง
เมื่อเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดบางอย่าง
จะงอกรากแตกหน่อ
แล้วเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ขึ้นในใจ
บอกผมที
ว่าคุณเคยผ่านความเจ็บปวดอะไรมาบ้าง
ให้ผมช่วยคุณแบ่งเบาเอง
ถ้าเกิดคุณยอมแต่งงานกับผม
ผมก็จะกลับมาทุกเมื่อ
อีกสิบปีให้หลัง คุณยังจะคิดแบบนี้อยู่อีกไหม
ต่อให้ผ่านไปอีกเป็นร้อยปี ผมก็ยังจำได้
ในค่ำคืนนั้นที่ลมฝนโหมกระหน่ำ
คุณเงยหน้ามามองผมทีหนึ่ง
และการมองครั้งนั้นแหละ
ที่ทำให้โลกทั้งใบของผมฟังทลายลง
ผมจะจดจำคุณไว้ตลอด
[ฉันนึกมาตลอดว่า]
[การลืมเลือนคือการระลึกถึงที่ดีที่สุด ที่เรามอบให้แก่กัน]
[จนเมื่อเขาจากฉันไปไกล]
[ฉันถึงได้เข้าใจว่า เขาได้ไขกุญแจที่ขังใจของฉันออกไป]
[แต่อารมณ์อ่อนไหวได้กลายเป็น ยาพิษที่มีพิษสงรุนแรงที่สุด]
[ความสัมพันธ์บางอย่าง]
[เมื่อทุ่มออกไปแล้ว ก็จะกลายเป็นบาปหนัก]
เธอว่า
ถ้าวันนั้นฉันไม่ได้นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ
แล้วพวกเราในตอนนี้จะเป็นยังไงกันนะ
ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันในห้องเรียน
เราก็จะไปเจอกันที่ร้านเกี๊ยวอยู่ดี
ถ้าพูดแบบนี้แล้ว การพบเจอกันของเรา ก็เป็นสิ่งที่ชะตาได้ลิขิตไว้เหมือนกัน
ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว
เธอจะไปจากฉันไหม
ไม่มีวัน
ฉันอยากไปจากเมืองแห่งนี้ ที่เปลี่ยนแปลงอยู่ทุกวัน
ได้
เธออยากไปไหนล่ะ
สถานที่ที่อยู่ไกลที่สุด
ก็ได้
ถ้าต่อไปพวกเธอยังอยากจะเรียนต่อ ค่อยมาหาครูแล้วกัน
ครูจะลดให้พวกเธอ 20 เปอร์เซ็นต์เลย
ขอบคุณค่ะ อาจารย์เติ้ง
ลาก่อนนะ
เสี่ยวเฉียว
เสี่ยวเฉียว เธออยู่ข้างในหรือเปล่า
เสี่ยวเฉียว
เสี่ยวเฉียว เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
[กระโปรงใหม่ของฉัน สวยหรือเปล่า]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
[ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
[ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด]
[พระผู้เป็นเจ้า ได้โปรดทำให้หนูกลายเป็นนกเถอะ]
[เธออยากจะไปไหนล่ะ]
[ให้หนูได้บินไปยังดินแดนที่ไกลที่สุด]
[สถานที่ที่อยู่ไกลที่สุด]
[จริงสิ อาจารย์]
[ฉันอยากจะถามหน่อย ว่า “ฉันรักเธอ” ในภาษาญี่ปุ่น]
[คำตอบของเสี่ยวเฉียวเขียนไว้ว่าอะไรคะ]
[คำตอบของเขาพิเศษมาก]
[ฉันสามารถตายเพื่อที่จะรักเธอ]
[ดอกไอริสแล็กที]
[ลมพัดฝนตกก็ไม่กลัว]
[ผู้คนกำลังพูดุคยกัน]
คุณฟื้นแล้วเหรอ
คุณเป็นเด็กกำพร้า
ยังมีญาติคนอื่นอีกไหม
อาการในตอนนี้ของคุณ
คนที่ควรตายคือฉันมากกว่า
คุณรู้หรือเปล่าว่าคุณตั้งครรภ์แล้ว
[แต่เนื่องจากคุณเป็นโรคหัวใจพิการ มาแต่กำเนิด]
[การคลอดลูกอาจจะอันตรายถึงแก่ชีวิตได้]
[พวกเราจึงไม่แนะนำให้คุณคลอดลูก]
[คุณจะต้องทบทวนให้ดี]
เธอวางใจเถอะ
ฉันได้ให้บริษัททำความสะอาดมืออาชีพ มาทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อยแล้ว
ขอโทษนะ
ที่ทำให้เธอลำบาก
คุณอาอย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็กลับก่อนแล้วนะ
เธอรักษาเนื้อรักษาตัวด้วย
ลาก่อน
[ฉันจะบอกเธอไว้เลยนะ]
[เอาไว้ฉันกับเจาเหยียนแต่งงานกันแล้ว]
[พวกเราจะต้องไปฮันนีมูนที่ภูเขาฟูจิให้ได้]
[ที่นั่นสวยสุด ๆ โรแมนติกสุด ๆ ไปเลย]
[เธอไปแล้ว เธอก็จะรู้เองแหละ]
[ฤดูร้อน กลายเป็นการเวียนว่ายตายเกิดของเธอ]
ยินดีต้อนรับครับ
ขอโทษนะคะ
ขออันนี้ให้ฉันหนึ่งอันค่ะ
ได้ครับ ผมรู้แล้วครับ
[นี่ฉันเอง]
[เว่ยยาง]
[คุณอยู่ที่ไหนเหรอ]
[เจาเหยียน]
[ก่อนที่ฉันจะบอกคุณว่าฉันอยู่ที่ไหน]
[ฉันมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะสารภาพกับคุณ]
[ตอนฉันอายุสิบขวบ]
[ฉันเลื่อยส้นรองเท้าส้นสูงของแม่ฉัน หักทุกคู่]
[เป็นสาเหตุทำให้เขาตกบันไดและเสียชีวิต]
[เสี่ยวเฉียวหน้าตาเหมือนกับแม่ฉันมาก]
ที่ฉันปฏิเสธคุณ
เป็นเพราะว่าฉันอยากจะอยู่กับเขามากกว่า
ฉันอยากพาเขาไปจากเซี่ยงไฮ้
แต่เขากลับฆ่าตัวตายที่บ้านฉัน
คุณจะยอมรับฉันที่เป็นแบบนี้ได้ไหม
ทุกอย่างจะต้องไม่เป็นไร แข็งใจไว้นะคะ
[เจาเหยียน]
[ฉันยังมีเรื่องสุดท้ายที่จะสารภาพกับคุณ]
[ลูกสาวของเรา จะเกิดในเดือนสิงหาคมที่เจิดจ้าสดใส]
[ห้องคลอด]
[ผู้คนกล่าวว่า]
[เด็กที่เกิดปลายฤดูร้อน]
[จะมีนิสัยที่เบิกบานและอ่อนโยน]
[เหมือนกับคนที่ฉันรัก]
[เขาชื่อว่าเสี่ยวเฉียว]
[นี่เป็นชื่อที่ฉันตั้งให้กับเขา]
[ฉันจะคอยปกป้องเขา อยู่ในสถานที่ที่ไกลที่สุด]
[เขาจะมีชีวิตที่เรียบง่าย มีความสุข]
[และแข็งแรงด้วย]
[ถ้าหากเวลายังคงไหลวนต่อไปได้]
[โชคชะตาก็จะมีตอนจบที่สมบูรณ์ของมันเอง]
เสี่ยวเฉียว พ่อจะเล่นมายากลให้ลูกดู ดีไหมจ๊ะ
ดีค่ะ
ว้าว พ่อทำได้ยังไงคะ
เพราะว่าพ่อเป็นนักมายากลน่ะสิ