ΙΟΥΛΙΟΣ 2020
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2020
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2020
ΣΗΜΕΡΑ
THE AUDUBON SOCIETY: ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ
THE AUDUBON SOCIETY: ΟΔΗΓΟΣ ΠΤΗΝΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
"Αγριοπερίστερο".
Γεια χαρά.
-Γεια. -Γεια.
Κυρία, μπορείτε να μετακινήσετε το τροχόσπιτό σας,
για να μπορέσουμε να σκάψουμε από κάτω;
Έχω κατασκηνώσει εδώ.
Σωστό κι αυτό.
Κυρία, θα μπορούσατε να μείνετε σε άλλο σημείο γύρω από τη λίμνη,
ώστε να μπορέσουμε να σκάψουμε εδώ;
Για τι σκάβετε;
Θάψαμε τον πατέρα μας εδώ πριν από μερικά χρόνια,
επειδή έχει πολύ ωραία θέα.
Μα τώρα που έφτιαξαν αυτό, η θέα δεν είναι τόσο ωραία πια.
Πρέπει να τον μετακινήσουμε.
Σωστό κι αυτό.
Το θέμα είναι ότι κάποιος περιμένει να με βρει εδώ.
Στη Θέση 7;
Μπορείτε να διακινδυνεύσετε μια πρόβλεψη για το πόσο θα μείνετε εδώ;
Μάλιστα.
Τα λέμε, λοιπόν.
-Κυρία μου. -Κυρία.
Λοιπόν...
"Ανδρομέδα".
"Κόμη Βερενίκης".
"Κασσιόπη, η βασίλισσα".
Αγριοπερίστερο.
Καλημέρα.
Θέση 7;
Θέση 8.
Θέση 3.
Θέση 19.
Θέση 23.
Για τον βοσκό στον λόφο.
Ίσως αύριο, κυρία.
-Καφέ; -Μετά χαράς.
Το ψηλότερο στην πολιτεία.
Λοιπόν...
Κυρία μου.
Τα λέμε.
Γεια χαρά.
Καλησπέρα.
Ευχαριστώ.
Άντε, λοιπόν. Ανοίξτε το.
Πρόσκληση σε δείπνο.
Εμπρός.
Λοιπόν, τι λες; Έχεις κανονίσει;
Ίσως. Εγώ...
Είμαστε εκεί, στη Θέση 2.
Τι να φέρω;
Με έφερε εδώ για να μου κάνει πρόταση γάμου.
Είναι νόμιμο πια, όπως και το χόρτο.
Είναι αλήθεια.
Δέχτηκες;
Δεν μου το ζήτησε ακόμα. Δεν βρίσκει το θάρρος.
Είναι αλήθεια. Ισχύει.
Θα έκανε πρόταση γάμου στη Νότια Ντακότα, στους Ερημότοπους.
Όντως. Πανέμορφο μέρος. Πραγματικά υπέροχο.
Το ταξίδι θα ήταν ένα μακρύ Σαββατοκύριακο.
Αλλά δείλιασε στη Νότια Ντακότα, οπότε συνεχίσαμε να οδηγούμε.
-Πέρασαν τεσσερισήμισι βδομάδες; -Ακριβώς.
Νεμπράσκα, Μοντάνα, Γουαϊόμινγκ.
Είναι πανέμορφα εκεί.
Γελοουστόουν.
Γλυκιά μου, ήταν τόσο όμορφα.
Ευχαριστώ για κάθε χιλιόμετρο, αλλά ακόμα να μου κάνει πρόταση γάμου.
Ευχαριστώ.
Έχω 20 χρόνια να πάω στο Γελοουστόουν.
Πετούσα μικρά αεροσκάφη εκεί.
Για το Δασαρχείο.
Γάμος, ξέρεις...
Τι λες να κάνω;
Δεν ξέρω.
Λοιπόν, προσπαθείς να ξεφύγεις από κάτι, Φέι;
Κάτι τέτοιο, υποθέτω.
Υποθέτεις;
Έχω ραντεβού με κάποιον εδώ.
Υποτίθεται.
Και ποιος είναι αυτός ο κάποιος;
Δεν ξέρω.
Μεγάλη αλήθεια.
Πάντα έτσι γίνεται.
Τον ήξερα όταν ήταν παιδί.
Μεγαλώσαμε πολύ κοντά από δω.
Όμως...
πάνε αρκετές δεκαετίες από τότε.
Πότε θα έρθει;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω ούτε πώς είναι εμφανισιακά πια.
Αλλά λέει ότι έχει ένα μικρό ασημί αμάξι
κι ένα μεγάλο μαύρο σκυλί.
Και του είπα ότι θα είμαι στη Θέση 7,
μιας και είναι τυχερός αριθμός.
Λοιπόν...
Στην αγάπη.
Αμερικανικό βραχοκιρκίνεζο.
Απαίσιο πουλί.
Όχι.
Γυρίζω σπίτι μου. Όλο δικό σας.
Δεν είναι αυτό, κυρία μου.
Έμεινε το αμάξι μας.
ΚΟΛΟΡΑΝΤΟ
Δεν γίνεται τίποτα.
Χτύπησε μπιέλα στο μπλοκ της μηχανής.
Χρειάζεται νέα μηχανή.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2020 ΣΗΜΕΡΑ
Λοιπόν...
Δανειστείτε τη δική μου.
ΚΟΛΟΡΑΝΤΟ
-Θες να της το πεις εσύ; -Ναι.
Κυρία.
Θα θέλαμε να πάρετε το κανό μας.
Θα σας κάνει καλό για αναψυχή και ρομαντικές εκδρομές.
Εντάξει.
Γεια χαρά.
Με γνωρίζεις;
Δεν ξέρω.
Εσύ με γνωρίζεις;
Δεν ξέρω.
Ο Χακ.
Μοιάζει...
Με τη Μάγκι, το ξέρω.
Ίδιο αίμα. Μερικές γενιές αργότερα.
Γεια σου, Χακ.
Για να σε δω.
Δες εμάς.
Λοιπόν...
Χρυσό αστράκι.
Ευχαριστώ.
Μαράθηκαν λίγο στο αμάξι.
Ο μπαμπάς μου περνούσε τα καλοκαίρια εκεί με τα πρόβατα.
Τότε τον βλέπαμε.
Όταν έπιαναν τα κρύα, κατέβαιναν να βοσκήσουν κάπου στη Γιούτα.
Ήταν από τους τελευταίους βασκικούς ποιμενικούς σκύλους, μάλλον.
Εδώ γύρω, τουλάχιστον.
Σαλαγούσαν πρόβατα στην οδό Μέιν.
Το θυμάσαι;
Το θυμάμαι.
Ήρθαμε εδώ εκπαιδευτική εκδρομή το 1970.
Στην πρώτη λυκείου.
Έβρεχε συνέχεια.
Η Μπέτι Μπάουμαν είχε έναν φρύνο στο σακίδιό της όταν γύρισε.
Θεέ μου.
Το θυμάμαι.
Πήγες να με φιλήσεις εκείνη τη μέρα.
Εσύ πήγες να με φιλήσεις.
Δεν το θυμάμαι αυτό.
Εγώ το θυμάμαι.
Αυτό δεν το θυμάμαι.
Θυμάμαι να πιάνω ποταμοκαραβίδες σ' εκείνο το ταξίδι,
με μπέικον δεμένο σε σπάγκο.
Κι εγώ.
Το νερό έφτανε μέχρι εκεί πάνω.
Παλιά έβρεχε πιο πολύ.
Πρώτη λυκείου.
Κερδίσαμε τη διελκυστίνδα εκείνη την 4η Ιουλίου.
Τα αδέρφια Κάρολ και η Μπιγκ Μπέσι Ντι.
Θυμάμαι.
Μάλλον είναι τουριστική ατραξιόν πια.
Έτσι φαίνεται.
Έλα.
Έτσι.
Πάμε.
Για πάμε λίγο.
Περίμενε.
Λοιπόν...
Ξέρεις, η Σίρλεϊ ήταν η αληθινή μουσικός.
Εγώ ποτέ...
Ποτέ δεν το ένιωσα όπως εκείνη.
Αυτό ήταν...
Ήταν κάτι που έκανε εκείνη.
Ο Τόμι είχε συγκρότημα.
Έπαιζε τις Κυριακές καμιά φορά.
Εκκλησιαστικά τραγούδια για καταδικασμένες ψυχές, έτσι τα έλεγαν.
Ήταν καλός άνθρωπος.
Ναι.
-Τώρα; -Κάν' το.
-Τώρα; -Ναι.
-Τώρα; -Τώρα.
Έλα, είναι ωραία.
Λες να υπάρχει ακόμα η καλύβα όπου πήγαινα παιδί;
Λες να βόσκουν ακόμα πρόβατα εδώ γύρω;
Τι;
Μόνο καλές αναμνήσεις.
Δεν ξέρω.
Πιστεύεις ότι μπορεί ν' αγαπάς ακόμα κάτι που δεν υπάρχει πια;
Σίγουρα μπορεί.
Δεν συμφωνείς;
Δεν μπορώ να πω.
Να σε βγάλω μια φωτογραφία;
Έλα.
Θα το ήθελα.
Δεν με έχουν φωτογραφίσει εδώ και εφτά χρόνια.
Θα με θυμάστε όλοι σας νέα και όμορφη.
Εγώ σε βρίσκω όμορφη.
Αλήθεια.
Πες μου τι να κάνω.
Κοίτα προς το νερό.
Έλα. Εντάξει, αυτό είναι.
Εντάξει.
Τώρα, γύρνα αργά προς εμένα.
Εντάξει.
Πώς είναι;
Πολύ ωραία.
Θες να δεις;
Όχι, δεν θέλω να δω.
Παίζεις ακόμα;
Τι να παίζω;
Μουσική.
Και βέβαια όχι.
Ξεκινάει με σολ.
Και περνάει σε ντο.
Θα κάνω ζαβολιά.
-Πάλι σολ. -Σολ.
Ναι, μετά σε ρε.
Ναι, αυτό είναι.
-Πίσω στο ντο. -Ντο.
Πάμε πάλι στο σολ.
Ναι.
Και πάει κάπως έτσι...
Τώρα.
Στο ρε.
Σου το είπα μια φορά Σου το είπα κι άλλη μια
Γιατί να 'σαι κακιά Όταν μπορείς να 'σαι καλή;
Έλα
Να 'σαι καλή μαζί μου
Δεν το βλέπεις;
Είμαι δυστυχισμένος
Νιώθω πολύ μικρή
Γιατί χρειάζομαι την αγάπη σου
Έλα
Να 'σαι καλός μαζί μου
Δεν το βλέπεις;
Είμαι δυστυχισμένη
Άσος κούπα κι είναι η βασίλισσά μου
Η καλύτερη κοπέλα που έχω δει
Έλα
Να 'σαι καλή μαζί μου
Δεν το βλέπεις;
Είμαι δυστυχισμένος
Ένας βάτραχος καθόταν σε μια λιμνούλα
Στην αγκαλιά μου την έχω
Έλα
Να 'σαι καλός μαζί μου
Δεν το βλέπεις;
Είμαι δυστυχισμένη
-Σε καλώ στο τηλέφωνο -Στο τηλέφωνο
-Στο σπίτι δεν είσαι ποτέ -Στο σπίτι δεν είσαι ποτέ
-Έλα -Έλα
-Να 'σαι καλός μαζί μου -Καλός μαζί μου
-Δεν το βλέπεις; -Δεν το βλέπεις;
-Νιώθω -Νιώθω
-Δυστυχισμένος -Δυστυχισμένος
Θεέ μου.
Κάτι τέτοιο.
Θέση 7;
Θέση 7.
Λοιπόν;
Τι λέει;
Ότι θα έρθεις.
Ναι.
Θεούλη μου.
Να βοηθήσω;
Ναι, πάει καιρός από τότε που...
Ναι.
Λοιπόν, πού λες ότι πρέπει να...
Δίπλα στο τροχόσπιτο, που είναι απάνεμα.
Σωστά.
Και...
σε ποια πλευρά εννοείς;
Ακολούθησέ με. Εδώ.
Ναι, η πόρτα να βλέπει στο βουνό, έτσι;
Ναι.
Καλώς. Εντάξει. Ωραία.
Ναι.
Από δω, μάλλον.
Σωστά;
Ναι.
Η Σίρλεϊ ήταν η κατασκηνώτρια. Εγώ...
Ήταν κάτι που έκανε εκείνη.
Λοιπόν...
Εφόσον δεν θα έχει αέρα, βροχή, ζέστη ή κρύο,
μια χαρά θα είμαι εδώ.
Έλα μέσα.
Να κεράσω μια μπίρα;
Βέβαια, ναι.
Άνοιξε το ραδιόφωνο.
Πάντα παίζει το κατάλληλο τραγούδι, ακόμα κι αν δεν ξέρεις γιατί.
Παγωτό.
Προσπαθώ...
να το κάνω αυτό μόνη μου εδώ και εφτά χρόνια.
Ακόμα δεν έχω βρει τον τρόπο.
Είναι δουλειά για δύο.
Η γιαγιά μου...
έτρωγε παγωτό χωνάκι...
κι έβλεπε γουέστερν κάθε βράδυ.
Έζησε μέχρι τα 101 της.
Μικρό Λίτο, έτσι με φώναζε.
Μικρό Λίτο.
Το θυμάμαι.
Τι κάνεις, Φέι;
Να...
Υπάρχουν μέρες και νύχτες,
κι έχω ένα βιβλίο για την καθεμία.
Όταν έμαθα για τον Τόμι,
αναρωτήθηκα αν έπρεπε...
ξέρεις...
να τηλεφωνήσω ή...
να έρθω στην κηδεία.
Αλλά είχε περάσει πολύς καιρός.
Έχω να δω τους περισσότερους
πάνω από 40 χρόνια.
Έμαθα τόσο πολύ να μισώ αυτό το μέρος.
Και ύστερα,
εφτά χρόνια αργότερα,
μου έγραψες γράμμα.
Γιατί το έκανες;
Τα πρώτα δύο χρόνια ήταν...
ξέρεις...
δύσκολα.
Ένιωθα τόση μοναξιά, που δεν ήθελα να μιλήσω.
Δεν μίλησα σε κανέναν.
Μου έπεσαν τα δόντια μου.
Δεν είχα γνωρίσει την αγάπη πριν.
Και όταν ήρθε, ήταν...
τόσο απλή.
Κατάλαβα για τι μιλούσαν όλα τα τραγούδια.
Κι όταν πέθανε...
μάλλον το ξέχασα εξίσου εύκολα.
Αλλά βρήκα τρόπο να ζήσω.
Ακόμα τον βρίσκω, υποθέτω.
Είναι το πρώτο μου ταξίδι χωρίς αυτόν.
Λιγότερο από μια μέρα δρόμος.
Ήμασταν καλοί φίλοι, έτσι;
Πριν από τόσα χρόνια.
Ναι.
Έτσι νομίζω.
Σου λείπει ακόμα;
Ναι.
Εσένα ακόμα σου λείπει εκείνη;
Ναι.
Χρυσοθάμνος.
Ξέρω.
Νυχτοπάτης.
Μακριά από το σπίτι του.
Έβαλα κι άλλο δόλωμα στην παγίδα σου.
Ευχαριστώ.
Άκου...
Πρέπει να σ' ευχαριστήσω για όλα τα...
Για τη θέση στάθμευσης, που με φιλοξένησες εδώ κι όλα αυτά.
Φυσικά.
Νομίζω ότι πρέπει...
Δεν νομίζω ότι μπορώ.
Τελικά, ήταν πολύ γερή, έτσι;
Έλα, Χακ.
Ανέβα.
Έλα.
Πάντα μου άρεσε ο χρυσοθάμνος.
Το θυμάμαι.
Θα είμαστε καλά.
Εντάξει.
Τι θα κάνεις από δω και πέρα;
Νιώθεις μόνος;
Τόσο μακριά απ' τον τόπο σου
Θα μπορούσες να μιλήσεις σ' εμένα;
Μ' αρέσει ο τρόπος που χαμογελάς
Η λάμψη στα μάτια σου
Μου θυμίζει εκείνη
Θα έρθεις μαζί μου;
Θέλω μόνο κάποιος Ν' ακούσει την ιστορία μου
Μα δεν θα σε κρατήσω πολύ
Και θα γυρίσω σπίτι
Σ' εκείνη
Γεια χαρά.
Αγριοπερίστερο.
Κόμη Βερενίκης.
Κασσιόπη, η βασίλισσα.
Ανδρομέδα, η κόρη της.
Μοιάζει με ένα αστέρι, αλλά είναι δύο.
Είτε το ξέρουν είτε όχι.
Θεούλη μου.
Καλημέρα, Φέι.
-Θα πιεις καφεδάκι; -Κάν' το.
Πρέπει να το κάνεις.
Όσο μακριά κι αν φτάσετε,
θα είναι αρκετά μακριά.
Ναι;
Ναι.
Καλημέρα.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Σήμερα είναι;
Ήταν καλός άνθρωπος;
Εντάξει.
Μάλλον θα χρειαστώ τη μηχανή.
Εκεί μέσα.
Πρόσεχε τα χέρια σου.
Να φορτώσουμε το κανό;
Δώσ' το στις κυρίες εκεί.
Θα τους κάνει καλό για αναψυχή και ρομαντικές εκδρομές.
Θα το ξεχνούσα.
Έχω άλλο ένα για σας, αν και μάλλον φύγατε από τη Θέση 7.
Ωραία φωτογραφία, κυρία.
Ευχαριστώ.
Μην ξεχνάτε να γράφετε.
Ωραίο τραγούδι.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Αρίστη Μετζητάκου