Έφτασε η ώρα.
Πρέπει να δείχνεις όμορφος για την κηδεία σου.
σαν να είσαι ακόμα ζωντανός,
που απλά κοιμάσαι.
Έτσι θα σε θυμούνται όλοι.
G
GM
GMT
GMTe
GMTea
GMTeam
GMTeam m
GMTeam mo
GMTeam mov
GMTeam movi
GMTeam movie
GMTeam movies
Μετάφραση: Averell GMTeam movies
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Εσύ το απολάμβανες συνήθως...
Μωρό μου, λυπάμαι.
Γαμώτο!
Άννα, τι συμβαίνει;
Απλά νιώθω σαν...
σαν να είσαι κάπου αλλού.
Έχει να κάνει με εμάς; Για αυτό πρόκειται;
Δεν είναι για εμάς.
Τι είναι;
Δεν ξέρω.
Άκου,
Θέλω μόνο είμαστε ευτυχισμένοι και πάλι.
Είσαι χαρούμενη;
Είμαι χαρούμενη.
Άννα, σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Γεια σου, Τζακ.
Δεν με άκουσες βλάκα;
Κουφός είσαι; Δεν μπορείς να μιλήσεις;
Πες κάτι!
Τι συμβαίνει εδώ;
- Τίποτα, κα Τέιλορ. - Τίποτα;
Δεν μοιάζει με τίποτα.
Μπορείτε να επιστρέψετε στην τάξη.
Τώρα! Πίσω στην τάξη.
Τζακ, είσαι καλά;
- Νομίζω ότι είναι νεκρό. - Ποιο;
Αυτός ο τύπος; Όχι.
Είναι απλώς φοβισμένο.
Βλέπεις;
Ναι;
Είναι κανείς εκεί;
- Τζακ; - Σας τρόμαξα, κα. Τέιλορ;
Όχι...
Είναι κλειδωμένο.
Δεν θα έπρεπε να είσαι σπίτι;
Θα περάσει η μαμά μου να με πάρει.
Εντάξει, καλά, πρέπει να βιαστώ.
- Πού πάτε; - Σε μια κηδεία.
- Ο παλιός καθηγητής μου πιάνου. - Μπορώ να έρθω;
Όχι, Τζακ.
Μια κηδεία είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση.
Δεν έχω πάει ποτέ σε κηδεία.
Δεν θα ήταν κατάλληλο.
Τέλος πάντων, δεν θα ανησυχεί μητέρα σου;
- Όχι ακριβώς. - Είμαι βέβαιος ότι θα ανησυχεί.
Να έχεις μια υπέροχη ημέρα, εντάξει;
Θα σε δω αύριο στην τάξη.
- Εντάξει. Αντίο. - Γεια.
Εμπιστευτήκαμε τον αδελφό μας Τζέιμς Χάτον στο έλεος του θεού,
με την σιγουριά και την ελπίδα της αναστάσεως...
Λευκά τριαντάφυλλα, ήταν τα αγαπημένα του.
Πώς το ήξερες;
Απλώς έδειχναν κατάλληλα.
Κα Χάτον, λυπάμαι πολύ.
Ευχαριστώ, Άννα.
Φαίνεσαι κουρασμένη, αγαπητή μου.
Όχι, είμαι μια χαρά.
Όλα καλά.
- Συγγνώμη. - Με κατατρόμαξες.
Λυπάμαι.
Τα μαλλιά σου.
- Δεν σου αρέσουν; - Όχι, δεν είπα αυτό.
Είναι απλά πολύ...
Είναι πολύ κόκκινα.
Δεν είσαι πραγματικά εσύ ε;
- Είστε έτοιμοι για παραγγελία; - Ναι.
Θα πάρουμε την πάπια, παρακαλώ.
- Πωλ. - Πάντα παίρνεις πάπια εδώ.
Δεν παίρνω πάντα πάπια.
- Θα πάρω πάπια. - Ναι, κυρία μου.
Η πάπια είναι καλή.
Άκου, ας...
έλα εδώ.
Ας προσπαθήσουμε να μην μαλώσουμε απόψε, εντάξει;
- Εντάξει. - Εντάξει.
Τι πίνουμε;
Ω ναι, εντάξει.
Είναι καλό.
Και έχει μια πολύ ακριβή ετικέτα...
Ποια είναι η ειδική περίσταση;
Θέλω να σου μιλήσω για κάτι.
Σχετικά με εμάς. Προσφέρθηκα να μετατεθώ στα κεντρικά γραφεία
στο Σικάγο. Σημαίνει πολύ περισσότερη δουλειά,
Φυσικά πολλές ευθύνες και πολλές αλλαγές,
αλλά είναι μια απίστευτη ευκαιρία και θα ήμουν να είναι τρελός αν την απέρριπτα.
Γι 'αυτό και σκέφτομαι μήπως
ήρθε η ώρα για μας να...
- Με παρατάς. - Τι;
Θα μπορούσες να μου το πεις το πρωί. Δεν χρειαζόταν να με πείσεις
με αυτό το ακριβό δείπνο. - Άννα, περίμενε.
- Όχι. - Μου είπες όλα,
θα πάνε καλά. - Μην γίνεσαι γελοία.
- Τα κατάλαβες όλα λάθος. - Δεν γίνομαι γελοία.
Χριστέ μου, μπορούμε να φάμε μια φορά χωρίς διαφωνίες;
- Όχι Όχι. - Παρακαλώ, μόνο μια φορά!
Προφανώς δεν μπορούμε. Προφανώς δεν είμαι σε θέση για αυτό.
Ίσως δεν είσαι. Αρχίζω να αναρωτιέμαι.
- Άντε γαμήσου. - Παρακαλώ, μας κοιτάζουν όλοι.
- Μην το κάνεις αυτό. - Άντε γαμήσου!
Είσαι τρελή. Είσαι ακριβώς όπως η μητέρα σου.
Δεν είμαι σαν την μητέρα μου.
Ξέρεις δεν θα τρέξω πίσω σου, Άννα.
Καλά!
Σκατά.
Γαμώτο.
Άννα!
Άννα, έλα τώρα... Παρακαλώ άνοιξε την πόρτα.
Δεν θέλω να το ακούσω.
Θέλω να έρθεις. Θέλω να έρθεις στο...
Μην το κάνεις αυτό.
Άννα, θέλω να έρθεις στο Σικάγο.
Άννα, να πάρει!
Μην φεύγεις.
Σκατά.
Παλιομαλάκα.
Σκατά!
Πού είμαι;
Είσαι σε ένα γραφείο κηδειών. Είσαι νεκρή.
Είχες ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Σκατά.
Χτύπησες ένα φορτηγό φορτωμένο με μεταλλικούς σωλήνες.
Δεν είμαι νεκρή.
Πέθανες οκτώ ώρες πριν.
Το αίμα σου δεν κυκλοφορεί πλέον στο σώμα σου.
Τα εγκεφαλικά σου κύτταρα αργοπεθαίνουν.
Το σώμα σου είναι ήδη σε αποσύνθεση.
Δεν είμαι νεκρή.
Αυτό είναι το πιστοποιητικό θανάτου σου.
Αιτία θανάτου, μεγάλο εσωτερικό τραύμα.
Ώρα θανάτου, 8:23 μ.μ.
Ήσουν νεκρή κατά την μεταφορά. Ο συνοδός γιατρός υπέγραψε εδώ,
στις 9:45 χθες το βράδυ.
Λυπάμαι.
Τι συμβαίνει; Γιατί δεν μπορώ να κουνηθώ;
Μην με αγγίζεις. Γιατί να με αγγίζεις;
Ετοιμάζω το πτώμα σου.
Πρέπει να δείχνεις όμορφη για την κηδεία σου.
Αλλά δεν είμαι νεκρή.
Όλοι λέτε το ίδιο πράγμα.
Ίσως πρέπει να ξεκουραστείς τώρα.
Θεέ μου.
Δεν μπορεί να είμαι νεκρή.
Πρέπει να είναι εφιάλτης.
Θεέ μου, ξύπνα.
Ξύπνα.
Ξύπνα!
Άννα.
Μωρό μου κατάλαβες λάθος. Θέλω να έρθεις στο Σικάγο.
Θέλω να έρθεις.
Εντάξει, πρέπει να μιλήσουμε.
Θα έρθω από σένα πριν πάω στο γραφείο,
και όλα θα πάνε μια χαρά.
Το υπόσχομαι. Τηλεφώνησέ μου όταν το πάρεις αυτό.
Σ 'αγαπώ τόσο πολύ.
Θα σε δω σύντομα.
- Το κέλυφος μεγαλώνει... - Γεια σας, είμαι...
ψάχνω την Άννα Τέιλορ.
Λυπάμαι, δεν μπορείτε να μπαίνετε έτσι εδώ.
Είμαι ο αρραβωνιαστικός της Άννας Ο Πωλ Κόλμαν.
Αυτή είναι η τάξη της, έτσι;
Δεν ήρθε σήμερα.
Τηλεφώνησε και είπε είναι άρρωστη;
Δεν τηλεφώνησε καθόλου.
Εντάξει, ευχαριστώ. Και συγνώμη.
Είναι μια δασκάλα.
Το ξέρω. Είναι πάντα δύσκολο όταν είσαι τόσο νέος.
Σωστά, την ήξερες. Ήταν στην κηδεία σου.
Είναι σε καλά χέρια τώρα.
Γεια σου, Νταϊάν.
- Είναι η Άννα σπίτι; - Πρέπει να έρθεις μέσα
Τι συμβαίνει;
Τι συνέβη; Πού είναι η Άννα;
Η Άννα είχε ένα ατύχημα χθες το βράδυ.
Η κόρη μου είναι νεκρή.
Αυτό συνέβη.
Τροχαίο ατύχημα;
Πότε; Τι είναι αυτά που λες;
Δεν ξέρω.
Είπαν ότι συνέβη λίγο πριν από τις 8:30.
Ήμασταν στο...
όχι, ήμασταν σε ένα εστιατόριο.
Δεν έπρεπε να την αφήσεις να οδηγήσει με τέτοιο καιρό.
Δεν μπορεί να είναι νεκρή.
Πρέπει να έγινε κάποιο λάθος.
Δεν έγινε λάθος.
Και λουλούδια... πόσο κατάλληλο.
Τι;
Γιατί δεν μου τηλεφώνησες;
Την πήρες μακριά μου.
Δεν σε θέλω πουθενά κοντά της.
Παρακαλώ μην με πονέσεις.
Πώς θα μπορούσα; Είσαι ήδη νεκρή.
Δεν μπορεί να είμαι νεκρή.
Τότε γιατί είσαι εδώ;
Απλά άσε με να φύγω.
Σε παρακαλώ. Δεν θα το πω σε κανέναν, το υπόσχομαι.
Είσαι ακόμη σε άρνηση.
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Είμαι εδώ μόνο για να σε βοηθήσω.
Τι συμβαίνει;
Γιατί δεν νιώθω τίποτα;
Γιατί με κρατάς εδώ;
Τι κάνεις;
Μην φοβάσαι. Αυτό θα χαλαρώσει τους μυς σου.
Θα σταματήσει την νεκρική ακαμψία.
Έτσι, θα δουλέψω πάνω στο πτώμα σου.
Η μητέρα σου ήρθε νωρίς.
Λυπάμαι πολύ, κυρία Τέιλορ.
Είναι πάντα τραγικό να χάνει κανείς ένα παιδί.
Αν θέλετε, περάστε στο γραφείο μου για τα περαιτέρω.
- Θέλω να τη δω. - Δεν έχει ετοιμαστεί ακόμη.
Δε με νοιάζει. Εγώ θέλω να τη δω.
Ασφαλώς. Από εδώ.
Συγχωρήστε με.
Όπως σας είπα,
μόλις άρχισα να την ετοιμάζω.
Λυπάμαι πολύ.
Ποιο το νόημα
να διατηρείται το σώμα, όταν έχει ήδη φύγει η ψυχή;
Όχι, η ψυχή είναι ακόμη εδώ.
Εμείς είμαστε που υποφέρουμε.
Εμείς που μείναμε πίσω.
Ποιος θα με φροντίσει τώρα;
Το σκέφτηκες αυτό;
Θα επικυρώσω την ημερομηνία με τον Πατέρα Γκράχαμ το απόγευμα:
Την Παρασκευή, όπως μου ζητήσατε.
Κάνετε ό,τι καλύτερο νομίζετε.
Αυτά είναι λεπτομέρειες.
Ένα πράγμα μόνο.
- Μάλιστα; - Τα μαλλιά της.
Ήταν μελαχρινή.
Τα θέλω ξανά στο χρώμα τους.
Ασφαλώς.
Μαμά, είχες πει ότι θα ερχόσουν να με πάρεις απο το σχολείο χθες.
Περίμενα.
Θα ρίξω νια ματιά στο ρολόι να δω πόσα δευτερόλεπτα έμειναν
να βρείτε τα πασχαλινά αβγά. Έχετε 30 δευτερόλεπτα.
Καταλάβατε το πρόβλημα; Και ασφαλώς
στο "Νικήστε το ρολόι" δε χρησιμοποιείτε τα χέρια σας.
Πρέπει να τα πιάσετε με τα δόντια σας.
Πρέπει να είμαι σε κατάσταση σοκ.
Περνάω κάποιο σοκ Θα περάσει.
Πάτερ Γκράχαμ, ευχαριστώ που καλέσατε.
Θα ήθελα να επικυρώσω τη νεκρώσιμη ακολουθία για την Παρασκευή.
Η εκλιπούσα λέγεται Άννα Τέιλορ. Τ-Ε-Ι-Λ-Ο-Ρ.
Ναι, είναι κάτω.
Βγάλτε με έξω!
Να σας βοηθήσω σε κάτι;
- Ο Έλιοτ Ντίκον; - Μάλιστα.
Πωλ Κόλμαν.
Ασφαλώς, ο δικηγόρος...
Είναι μικρή η πόλη.
Στη δουλειά μου, αργά η γρήγορα, τους γνωρίζω όλους.
Είμαι ο μνηστήρας της Άννας Τέιλορ.
Περίεργο... Δε φορούσε δαχτυλίδι αρραβώνα.
Όχι ακριβώς μνηστήρας.
Κύριε Κόλμαν, λυπάμαι για την απώλειά σας.
- Θα ήθελα να τη δω. - Φοβάμαι
πως δεν μπορείτε να τη δείτε ως την Πέμπτη το απόγευμα.
Έχω ανάγκη να τη δω τώρα, αν είναι δυνατό.
Λυπάμαι, αλλά δε γίνεται. Δεν είστε μέλος της οικογένειας.
- Δώστε μου πέντε λεπτά. - Καταλαβαίνω, κύριε Κόουλ...
Δεν καταλαβαίνετε! Δεν καταλαβαίνετε.
- Πωλ, Πωλ! - Εγώ φταίω.
Είμαι εδώ κάτω.
Σας παρακαλώ, αφήστε με μόνο να τη δω.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Λυπάμαι πολύ.
Βγάλτε με έξω!
Ποιος ήταν;
Κανείς.
Κανείς;
- Ο Πωλ ήταν. - Το ξέρω.
Σε άκουσα που του μιλούσες.
Γιατί δεν τον άφησες να με δει;
Τον αγαπούσες;
Δε σε αφορά αυτό.
Δε θα μου το 'λεγες ότι ήρθε, έτσι δεν είναι;
Όχι.
- Γιατί; - Γιατί μόνο θα σε πλήγωνε.
Πρέπει να αφήσεις τους ζωντανούς, όπως κι αυτοί εσένα.
Δε σε πιστεύω.
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Όλοι ίδιοι είστε, Κατηγορείτε εμένα για το θάνατό σας
- λες και φταίω εγώ. - Όχι,
εσύ με νάρκωσες και έτσι η μητέρα μου...
Κάποιοι άλλοι θα σε έβλεπαν σαν πτώμα πάνω στη νεκρική πλάκα.
Μόνο εγώ σε βλέπω όπως πραγματικά είσαι.
Είσαι μουρλός.
Είσαι τρελός.
Είσαι θεότρελος.
Δεν έχω χρόνο γι' αυτό. Είμαι πολυάσχολος.
Παραλίγο να το ξεχάσω. Τι ύψος έχεις;
Γιατί;
Χρειάζεται να ξέρω το ύψος σου για το φέρετρό σου.
Ας πούμε ότι είσαι 1,62.
Περίμενε. Όχι!
Κύριε Κόλμαν, έμαθα για την κοπέλα σας.
Λυπάμαι.
Είναι μέσα ο Τομ;
Μόλις έφυγε. Δε θα αργήσει.
Αν θέλετε, περιμένετέ τον στο γραφείο του.
Όχι, ευχαριστώ. Θα πάω να πιω κάτι.
Μαλακία!
Είσαι καλά;
Ναι. Όχι, καλά είμαι.
Μια χαρά είμαι.
Μόλις το έμαθα.
Λυπάμαι, φίλε. Αν χρειαστείς οτιδήποτε...
- Έχω ανάγκη να δω την Άννα. - Τι εννοείς;
Στο γραφείο τελετών μού είπαν ότι δεν μπορώ γιατί δεν είμαι της οικογένειας.
Μίλησέ του, Τομ. Βάλε τα μεγάλα μέσα
ή δείξε του το σήμα σου ή κάτι τέτοιο.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, Πωλ.
Τα έκανα σκατά, φίλε.
Είσαι σίγουρα καλά;
Τι; Ναι.
Όλα σκατά τα κάνω.
Θεέ μου!
Δε θέλω να πεθάνω.
Ποια ήταν αυτή;
Η κυρία Γουάιτχολ.
Δε θα έπρεπε να τη φοβάσαι.
Οι νεκροί δεν μπορούν να βλάψουν τους νεκρούς.
Εγώ δεν είμαι νεκρή!
Μείνε εκεί που είσαι.
Δώσε μου το ψαλίδι.
Θέλω μόνο να σε βοηθήσω.
Θα σε σκοτώσω. Στ' ορκίζομαι ότι θα σε σκοτώσω.
Κάν' το.
Εμπρός.
Τι περιμένεις;
Κοίταξε,
αναπνέω.
Αναπνέω. Ίσως είχα πέσει σε κάποιο κώμα
- κι οι γιατροί έκαναν λάθος... - Πέθανες, Άννα.
Όλοι πεθαίνουν.
Πώς γίνεται να πέθανα και να σου μιλάω;
Μιλάς
όχι επειδή είσαι εσύ ζωντανή,
αλλά επειδή εγώ έχω κάποιο χάρισμα.
Εγώ μπορώ και μιλώ σε όσους είναι μεταξύ ζωής και θανάτου.
Γιατί;
Για να τους βοηθήσω στη μετάβασή τους.
Είμαι φάντασμα, λοιπόν; Γι' αυτό βρίσκομαι εδώ;
Είσαι εδώ για να σε θάψω. Έλα.
Όχι, σε παρακαλώ, δε θέλω...
Είσαι ένα πτώμα, Άννα. Η γνώμη σου δε μετρά πια.
Μα αναπνέω... Πρέπει να είμαι ακόμη ζωντανή.
Τι άνθρωποι είστε εσείς!
Θεωρείτε ότι επειδή αναπνέετε και αφοδεύετε, ότι είστε και ζωντανοί;
Αρπάζεστε απ' τη ζωή, λες κι η ζωή σας άξιζε να πιαστείτε από αυτή.
Άξιζε η ζωή σου για να πιαστείς απ' αυτή; Άξιζε;
Πρέπει να έχεις πεθάνει εδώ και πολύ καιρό.
Εκπλήσσομαι που ακόμη λογομαχείς μαζί μου.
Δε σου απομένει πολύς χρόνος.
Η κηδεία σου είναι σε δύο μέρες.
Σύντομα, θα σφραγιστείς σε ένα φέρετρο και θα θαφτείς στο χώμα.
Κανείς δε θα σε ακούει τότε.
Κανείς δε θα μπορεί να σου μιλήσει εκεί.
Φοβάσαι;
Δεν είσαι έτοιμη.
Να το παλέψεις, δεν έχεις πολύ καιρό.
Δεν υπάρχει τίποτα. Είχε δίκιο.
Τι έχεις κάνει με τη ζωή σου;
Ίσως έχεις πεθάνει εδώ και καιρό.
Ίσως έχεις πεθάνει εδώ και πολύ καιρό.
- Με έχεις απογοητεύσει. - Ποια είσαι εσύ;
Είμαι εσύ.
Ίσως είναι καλύτερα που έχεις πεθάνει.
Να σε βοηθήσω σε κάτι;
Τότε, ίσως να με βοηθούσες εσύ.
Μπορείς να πετάξεις αυτά, σε παρακαλώ;
Δεν έχουν ζωή πια μέσα τους. Ανήκουν στα σκουπίδια.
Ήξερες την κυρία Γουάιτχολ;
Νόμιζα ότι ήταν η κηδεία της κυρίας Τέιλορ.
Όχι της κυρίας Τέιλορ.
Η κηδεία της είναι την Παρασκευή.
Πού είναι αυτή τώρα;
Είναι κάτω.
Γιατί;
Γιατί; Γιατί δεν είναι έτοιμη.
Γι' αυτήν είναι το λουλούδι;
- Ήταν η δασκάλα μου. - Μάλιστα.
- Κι εσύ είσαι; - Ο Τζακ.
Λοιπόν, Τζακ, πώς σου φάνηκε;
- Ποιο πράγμα; - Η κηδεία της κυρίας Γουάιτχολ.
Τη βρήκες ενδιαφέρουσα;
Μια χαρά ήταν.
Κατάλαβα.
Όλες οι κηδείες ίδιες είναι;
Όχι, Τζακ.
Ποτέ δεν είναι ίδιες.
Καθεμιά είναι ξεχωριστή.
Ο νεκρός πάντα μας μιλά με το δικό του τρόπο.
Τι εννοείτε;
Χάρηκα που μίλησα μαζί σου, Τζακ.
Γιατί το έκανες αυτό;
Αυτή είναι η μεταθανάτια ζωή;
Γιατί μοιάζει πιο πολύ με κόλαση.
Πωλ.
Πωλ...
Άννα;
Όχι.
Άννα.
Όχι!
- Τι είναι αυτό; - Είναι το φόρεμά σου.
- Για την κηδεία σου. - Το φόρεμα της κηδείας μου;
Το έφερε η μητέρα σου το πρωί.
Δεν είμαι έτοιμη να πεθάνω. Όχι ακόμη.
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εκεί έξω πια.
Επιστρέφω αμέσως.
Έλα τώρα!
Σκατά!
Γαμώτο!
Ένα κλειδί ακόμη, έλα!
Είκοσι δολάρια και τέσσερα σεντς.
Ευχαριστώ.
Κύριε, τα ρέστα σας!
Ας είσαι εκεί.
Σε παρακαλώ, σήκωσέ το. Σε παρακαλώ, σήκωσέ το.
Έλα, απάντησε στο τηλέφωνο.
Ναι;
Είμαι εδώ. Εγώ είμαι. Πωλ, σ' έχω ανάγκη.
Παρακαλώ;
Είσαι εκεί; Βοήθησέ με, Πωλ.
- Πωλ... - Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Είμαι ο μοναδικός που μπορεί να σε ακούσει πια.
Θα πρόσεχα πάρα πολύ, αν ήμουν στη θέση σου.
Οι νεκροί εξουσιάζουν τους ζωντανούς.
- Τι εννοείς; - Νιώθει ακόμη την παρουσία σου.
Εσύ του προκαλείς μόνο περισσότερο πόνο.
Αν τον αγαπούσες, θα αποδεχόσουν το θάνατό σου και θα τον άφηνες.
Απόδειξέ μου, τότε, ότι είμαι πραγματικά νεκρή.
Εσείς οι άνθρωποι...
Πάντα χρειάζεστε αποδείξεις.
Γιατί μοιάζω με πτώμα;
Επειδή είσαι πτώμα.
Ήρθε η ώρα να αποδεχθείς την αλήθεια.
Είσαι νεκρή.
Ποτέ δε θα ξαναζήσεις.
Είμαι νεκρή.
Εφιάλτης;
Είδα το πιο τρελό όνειρο.
Ονειρεύτηκα ότι τράκαρα και πέθανα.
Έχεις ονειρευτεί ποτέ ότι έχεις πεθάνει;
Τι κάνεις;
Χαμήλωσε τον τόνο της φωνής σου. Θα ξυπνήσεις τους γείτονες.
Δεν υπάρχουν γείτονες.
Με αγάπησες ποτέ; Με αγάπησες;
Πες το.
Πες ότι μ' αγαπάς.
Θα το εισπράξεις εσύ;
Εγώ; Όχι. Μάλλον ο Έλιοτ.
Πάντα έτσι είναι;
- Τι εννοείς; - Νόμιζα ότι όταν πέθαινες
δεν πονούσες πια.
Ότι δε χρειαζόταν να παλεύεις πια.
Δε σταματά ποτέ όμως, έτσι δεν είναι;
Θα πάρω τους εκλιπόντες από το νοσοκομείο.
Ναι. Σήμερα το απόγευμα;
Όλα θα πάνε καλά.
Χαρά μου, κύριε Μίλερ. Ευχαριστώ.
Θα σε αφήσω να ξεχωρίσεις τα πράγματά της.
- Εντάξει. Ευχαριστώ. - Εντάξει.
Εντάξει.
Περίμενε, θέλω να βγάλω μια φωτογραφία.
Χαμογέλασε.
- Ωραία. - Έχω αυτό για σένα.
Είναι πανέμορφο.
Εσύ είσαι πανέμορφη.
Έλα να παραβγούμε ως τη λίμνη.
Δε θα παίξω τα παιχνιδάκια σου. Όχι.
Θα σε αποζημιώσω για τον κόπο σου.
Έλα!
Τι κάνεις;
- Μη με αφήσεις. - Δε θα το κάνω.
Ποτέ δε θα σε αφήσω.
Για τι είναι αυτό;
Για το στόμα του... για να το κρατά κλειστό.
Τα μάτια τώρα.
Έχει οικογένεια;
Ναι. Έναν αδελφό.
Θα έρθει αργότερα.
Η μαμά μου έκλαψε όταν με είδε;
Λυπάμαι.
Ο Πωλ;
Δεν έχει σημασία πια.
Έχω ανάγκη να ξέρω.
Είχαμε μια λογομαχία.
Προσπάθησα να τη σταματήσω.
Όχι.
Όχι, δεν έκλαψε.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Αρχίζεις και εξασθενείς. Έφτασε η ώρα.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Ναι, βέβαια.
Γιατί πεθαίνουμε;
Για να έχει σπουδαιότητα η ζωή.
- Κύριε Κόλμαν; - Ναι;
Λέγομαι Τζακ.
Γεια σου, Τζακ.
Πώς ξέρεις το όνομά μου;
Η κυρία Τέιλορ ήταν η δασκάλα μου.
Την είδα χθες βράδυ.
Ορίστε;
Περνούσα από το γραφείο τελετών
και...
η κυρία Τέιλορ στεκόταν εκεί.
Στο παράθυρο.
Φορούσε ένα κόκκινο φόρεμα.
Μη λες τέτοια πράγματα. Δεν έχει καν κόκκινο φόρεμα.
- Νομίζετε ότι λέω ψέματα; - Κοίταξε,
Τζακ, δεν έχω διάθεση, εντάξει;
- Χρειάζεται τη βοήθειά σας. - Η Άννα έχει πεθάνει!
Η δασκάλα σου έχει πεθάνει.
Δεν μπορώ να τη βοηθήσω πια.
Μάλλον δεν την αγαπάτε πια.
Πώς τολμάς, μαλακισμένο!
Το βρίσκεις αστείο, αλλόκοτο πλάσμα;
Μείνε εκεί.
- Είσαι καλά, γλυκό μου; - Τι έπαθε;
- Θεέ μου! - Έλα, πάμε.
Συγγνώμη, Τζακ. Συγγνώμη, παιδί μου.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κυρία Γουάιτχολ...
Σούζαν.
Ελπίζω να βρήκατε αυτό που ψάχνατε.
Πραγματικά, πέρασα όμορφα μαζί σας.
Άντονι;
Άντονι, πάντα ήσουν συγχυσμένος.
Τι θα θέλατε, αστυφύλακα;
Θα ήθελα να δω το πτώμα.
Του Φρανκ Μίλερ... Είμαι ο αδελφός του, ο Βίνσεντ Μίλερ.
- Σας τηλεφώνησα το πρωί. - Ασφαλώς, κύριε Μίλερ.
Παρακαλώ. Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας.
Ελπίζω να μη σας ενοχλώ.
Απλώς θα ήθελα να τον δω πριν την κηδεία.
Καμία ενόχληση.
Ο αδελφός σας είναι εδώ.
Κάνατε θαυμάσια δουλειά. Σας ευχαριστώ.
Πρέπει να τον θυμάστε όπως ήταν.
Αυτή δεν είναι η δασκάλα;
Ναι, ναι, πολύ τραγικό.
Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Δεν πάει καλά;
Το χαμόγελό του.
Ήταν κάπως πιο...
χαμογελαστός.
Πιο χαμογελαστός; Επιτρέψτε μου.
Λιγάκι πιο πολύ.
Αυτό είναι. Σας ευχαριστώ.
Μπορούμε να το διορθώσουμε. Χαρά μου να σας βοηθήσω.
Σας πειράζει να μείνω δυο λεπτά μόνος μαζί του;
Όχι, καθόλου.
- Θα είμαι έξω. - Εντάξει, ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Δεν... δεν...
Πρέπει να πηγαίνω τώρα.
Θα σας δω στην κηδεία;
Σας... σας ευχαριστώ.
Στο είπα. Ήταν ο αδελφός σου.
Έπαθες δυστύχημα. Είσαι νεκρός.
Γιατί δε με ακούτε ποτέ;
Όχι, αυτό δε είναι χάρισμα.
Κατάρα είναι.
Σας φροντίζω όλους σα να είστε παιδιά μου.
Βγάζω τα ακατά από τα σώματά σας. Σας ντύνω.
Κάνω οτιδήποτε για να δείχνετε πιο όμορφοι
απ' ό,τι όταν ήσασταν ζωντανοί, κι εσείς τι κάνετε;
Καβγαδίζετε μαζί μου λες και φταίω εγώ που πεθάνατε,
λες και ευθύνομαι εγώ.
Δε μου μιλάς τώρα; Τι έγινε;
Τι;
Δε θέλεις;
Δε μιλάς γιατί...
δεν έχεις τίποτα να πεις.
Και δεν έχεις τίποτα να πεις
γιατί είσαι ένα πτώμα.
Όχι.
Τώρα, δε θέλω εγώ να σου μιλήσω πια.
Πάω στο σχολείο.
Σταματήστε το ρολόι. Έμειναν 25 δευτερόλεπτα.
Ήταν σωστή η ιδέα σου, αλλά άσε να σου δώσω μια συμβουλή.
Πώς είναι;
Φοβάσαι;
Έχεις μια συμπάθεια στους νεκρούς.
Ταυτίζεσαι μαζί τους, όπως κι αυτοί μαζί σου.
Αυτό είναι σπάνιο χάρισμα.
Ξέρω ότι είδες την Άννα.
Σε τρόμαξε αυτό, έτσι;
Δε θα 'πρεπε να φοβηθείς.
Ο Χριστός έχει το ίδιο χάρισμα.
Ανάστησε το Λάζαρο
και μιλούσε στους νεκρούς.
Μιλήσατε στην κυρία Τέιλορ;
Ναι.
- Μιλήσατε και με άλλους; - Ναι, με πολλούς άλλους.
Ποιος ήταν ο πρώτος με τον οποίο μιλήσατε;
Η μητέρα μου.
Δε θα 'πρεπε να φοβάσαι.
Οι άλλοι άνθρωποι...
δε θα καταλάβουν.
Δε βλέπουν ό,τι βλέπουμε εμείς.
Μπορώ να σε βοηθήσω.
Μπορώ να σε διδάξω.
Ήταν στο παράθυρο και φορούσε ένα κόκκινο φόρεμα.
Άννα, συγγνώμη.
Ντίκον!
Κύριε Κόλμαν, χαρά μου.
Δεν έχει πεθάνει, έτσι δεν είναι;
- Κύριε Κόλμαν; - Την είδε κάποιος.
- Ορίστε; - Ένας μαθητής της Άννας
την είδε στο παράθυρο.
Θα εννοείτε τον Τζακ.
- Τον ξέρετε... - Ασφαλώς και τον ξέρω.
Έρχεται συχνά εδώ.
Είναι ένα εντεκάχρονο αγόρι, κύριε Κόλμαν,
κι όπως όλα τα αγοράκια, έχει αχαλίνωτη φαντασία.
- Και τώρα, με συγχωρείτε. - Δε νομίζω να το φαντάστηκε.
Νομίζω ότι την είδε πραγματικά.
Με όλο το σεβασμό,
απλώς θέλετε να πιστέψετε ότι την είδε.
Άντε γαμήσου!
Κύριε Κόλμαν...
Κύριε Κόλμαν,
νομίζω ότι πρέπει να φύγετε.
Εδώ μέσα δεν είναι;
Δώσ' μου το γαμημένο το κλειδί! Σας παρακαλώ...
Είναι νεκρή. Πρέπει να την αφήσετε να φύγει.
Αποδέχθηκε το θάνατό της
και είναι γαληνεμένη.
Σε παρακαλώ, Άννα. Συγγνώμη...
Δεν μπορώ να το κάνω.
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Ανοίξτε την πόρτα, σας παρακαλώ.
Κύριε Κόλμαν, είναι νεκρή.
Ξέρω τι περνάτε. Η άρνηση είναι μέρος του πένθους,
αλλά πρέπει να αποδεχθείτε ότι έχει πεθάνει.
- Χρειάζεται τη βοήθειά μου. - Δεν μπορείτε να τη βοηθήσετε πια.
Πιστέψτε με.
Δώσε μου το κλειδί. Δώσε μου το γαμημένο το κλειδί.
Κύριε Κόλμαν, θέλετε να καλέσω την αστυνομία;
Θα σε βγάλω από τον κόπο.
Θέλω να εκδώσεις ένα ένταλμα σύλληψης.
Θέλω ένα γαμημένο ένταλμα, Τομ. Θα με βοηθήσεις ή όχι;
- Πωλ, κάθισε κάτω. - Δεν έχω χρόνο, Τομ.
Κάθισε κάτω.
Μόλις μου τηλεφώνησε ο Έλιοτ Ντίκον.
Έχεις τρελαθεί, ρε γαμώτο;
Δε με αφήνει να τη δω. Την κρατάει. Δεν είναι νεκρή.
Έπαθε δυστύχημα. Το αυτοκίνητο έγινε κομμάτια, θυμάσαι;
- Είναι κάτω. - Δεν είναι νεκρή.
Τομ, δεν είναι νεκρή!
Ορίστε η ιατροδικαστική έκθεση.
Ό,τι είπαν οι γιατροί στο ασθενοφόρο.
Ήλεγξαν μόνο τη διαστολή του ματιού και το σφυγμό.
Ο γιατρός υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου χωρίς να δει το πτώμα.
- Και λοιπόν; - Δεν υπάρχει ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, τίποτα.
- Θα μπορούσε να τη ναρκώσει... - Να τη ναρκώσει;
- Ναι! - Βασικά, αρχηγέ,
υπάρχουν τέτοια ναρκωτικά.
Ναι.
Τα βρωμιούχα ηρεμιστικά προκαλούν παράλυση σε δευτερόλεπτα,
ο καρδιακός ρυθμός πέφτει σχεδόν στο μηδέν.
Σ' ευχαριστώ. Τομ, άκουσε,
ο μικρός Τζακ την είδε.
Κι εγώ την είδα. Ήταν στο νεκροθάλαμο.
- Όχι, όχι! - Έχω δει πτώματα.
- Πίστεψέ με, ήταν σίγουρα νεκρή - Όχι, όχι, όχι!
Τομ, πήγαινε εκεί πέρα. Πήγαινε να ελέγξεις το χώρο.
Με ποιο σκεπτικό; Έχεις κάποια στοιχεία;
Όχι.
Αλλά... όχι.
Έχεις κάτι;
Νομίζω ότι μου τηλεφώνησε.
Σου τηλεφώνησε;
Ήταν τοπική ή υπεραστική η κλήση;
Άντε γαμήσου εσύ!
Ας στο ξεκαθαρίσω.
Πρώτα, χτυπάς ένα κωλόπαιδο,
μετά, επιτίθεσαι στον Ντίκον,
και τώρα μου λες
ότι η νεκρή κοπέλα σου
σου τηλεφώνησε;
Αρχίζεις και το χάνεις, φίλε.
Πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου.
Εντάξει;
Ναι.
Θα τη δεις αύριο στην κηδεία.
Θα σε βοηθήσει αυτό.
Θα βάλεις ένα τέλος. Αυτό χρειάζεσαι.
Πρέπει να φύγεις, Πωλ.
Πρέπει να φύγεις.
Γιατί πρέπει να ντυθώ;
Αύριο είναι η κηδεία σου.
- Κιόλας; - Στο είπα,
είχες μόνο τρεις μέρες.
Σου είπε να χρησιμοποιήσεις συνετά το χρόνο σου.
Έχω πάρα πολλές τύψεις.
Δεν έχω τίποτε άλλο, παρά μόνο τύψεις.
Ήθελα μια διαφορετική ζωή.
Και γιατί δεν έκανες κάτι γι' αυτό;
Προσπάθησα.
Τίποτα δε φαινόταν να αλλάζει.
Σηκωνόμουν κάθε πρωί.
Έκανα ένα ντους.
Πήγαινα με το αμάξι στη δουλειά από τον ίδιο δρόμο.
Γύριζα σπίτι.
Πήγαινα για ύπνο.
Ξυπνούσα πάλι.
Τίποτε δε διέφερε ποτέ.
Τι πραγματικά ήθελες από τη ζωή;
Ήθελα να είμαι ευτυχισμένη.
Ευτυχισμένη... Όλοι λέτε ότι θέλατε να είστε ευτυχισμένοι.
Τι σημαίνει αυτό;
Δεν καταλαβαίνεις ότι εκεί είναι όλο το νόημα;
Δεν ξέρω.
Ξέρεις.
Απλώς είσαι πολύ φοβισμένη για να το παραδεχθείς.
Δε θέλω να μιλάω άλλο πια γι' αυτό.
- Θέλω μόνο να τελειώσει. - Τι ζητούσες από τη ζωή;
Δεν ξέρω, ρε γαμώτο!
Ξέρεις. Τι ήθελες;
- Ήθελα αγάπη. - Τι ήθελες, Άννα;
Ήθελα αγάπη.
Είχες αγάπη. Ο Πωλ σ' αγαπούσε.
Δεν καταλαβαίνεις.
Ήθελα να αγαπώ εγώ.
Ήμουν πάρα πολύ φοβισμένη.
Η μητέρα μου...
Όταν ήμουν μικρή, έμαθα ότι...
το να αγαπάς κάποιον σημαίνει ότι θα πληγωθείς.
Έτσι, αποφάσισα να μην αγαπώ κανέναν
για να μην ξαναπληγωθώ.
Έδιωχνα συνεχώς μακριά μου τον Πωλ.
Αυτός νόμιζε ότι δεν τον αγαπούσα.
Τον αγαπούσες;
Ήταν ο μοναδικός που αγάπησα.
Δεν μπόρεσα ποτέ να του το πω.
Κι αυτός έπαψε να μ' αγαπάει.
Τι θα έκανες, αν είχες μια δεύτερη ευκαιρία;
Δεν ξέρω.
Λοιπόν; Αυτό δεν ήθελες;
Νόμιζα ότι διέφερες.
Όλοι λέτε ότι φοβάστε το θάνατο,
αλλά η αλήθεια είναι ότι εσύ φοβάσαι πιο πολύ τη ζωή.
Χαίρομαι που πεθαίνω.
Χαίρομαι που τελειώνει όλο αυτό.
Είπατε ότι θα με διδάσκατε.
Μια τρύπα στο έδαφος είναι μόνο.
- Είναι για... - Την κυρία Τέιλορ;
Ακριβώς. Για την Άννα.
- Εδώ ανήκει. - Επειδή έχει πεθάνει;
Όχι, επειδή δεν επέμεινε ζωή μέσα της.
- Τι εννοείτε; - Δεν καταλαβαίνεις;
Μόνο εγώ βλέπω αυτά τα πτώματα να περιπλανιούνται άσκοπα.
Μόνο κατουρούν και χέζουν,
κάνοντάς μας να ασφυκτιούμε από την μπόχα τους,
μην κάνοντας τίποτα για τη ζωή τους,
ρουφώντας τον αέρα από εκείνους που θέλουν να ζήσουν πραγματικά.
Πρέπει να τους θάψω όλους τους.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Τώρα είμαστε δύο.
ήρθε η ώρα.
Πρέπει να δείχνεις όμορφη στην κηδεία σου.
Αυτό θα χαλαρώσει τους μύες σου.
Θα κάνει το δέρμα σου να λάμπει,
σα να είσαι ακόμη ζωντανή.
Έτσι θα σε θυμούνται όλοι.
Μπορώ να δω τον εαυτό μου για τελευταία φορά;
Ασφαλώς.
Αυτό είναι το τέλος.
Το τελευταίο μέρος είναι και το πιο δύσκολο.
Θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις μόνη σου, αλλά...
θα γαληνέψεις σύντομα.
- Μου είπες ψέματα. - Άννα,
το ξανασυζητήσαμε αυτό. Απλώς φαντάζεσαι πράγματα.
- Μου είπες ψέματα. - Άννα, ακόμη
αρπάζεσαι από τη ζωή.
Μη σε πιάνει φόβος τώρα.
- Μη σε πιάνει φόβος. - Μου είπες ψέματα.
Είσαι τόοοοοσο κοντά.
Γιατί μου είπες ψέματα;
Τόσο κοντά.
Αυτό ήταν.
Οι βιολέτες...
ήταν τα αγαπημένα της λουλούδια.
Πώς το ξέρατε;
Οι βιολέτες έμοιαζαν κατάλληλες για την περίσταση.
Μαζευτήκαμε εδώ σήμερα
για να μνημονεύσουμε και να θρηνήσουμε την αδελφή μας Άννα
και να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για τη ζωή της.
Αγαπητέ Θεέ, όπως σήμερα βρισκόμαστε στη σιωπή σου
για να εναποθέσουμε την Άννα στο χώμα
και να παραδώσουμε το πνεύμα της σε Σένα
και να παρηγορήσουμε ο ένας τον άλλον στη θλίψη μας,
στο έλεός Σου...
Προσδοκώ ανάσταση νεκρών...
Τι είναι;
Είναι πολύ κρύα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Μη φοβάσαι. Είναι καλύτερα έτσι.
Αναπαύεται εν ειρήνη πια.
Είπες ότι ήταν ζωντανή.
Ποτέ δεν είπα τέτοιο πράγμα.
Εγώ είπα μόνο
ότι την είδα.
Θες να σε πάω κάπου;
Εντάξει.
Τα λέμε.
- Κύριε Κόλμαν; - Ναι;
Μην ξεχάσετε να βάλετε τη ζώνη σας.
Φαντάσου, Άννα,
όλος ο κόσμος... η μητέρα σου,
ο μνηστήρας σου, οι φίλοι σου...
όλοι σε έθαψαν.
Έβαλαν μια ταφόπλακα πάνω απ' το πτώμα σου
και είπαν το αντίο τους
και γύρισαν στα δείπνα τους μετά της τηλεόρασης
και στα εμπορικά κέντρα με το σκεπτικό
ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ σ' αυτούς.
- Θα έδινα τα πάντα... - Μου είπαν ότι δε θα...
- Εγώ δεν... - Το ξέρω ότι δεν πέθανα.
Σκέψου το, Άννα.
Σκέψου το όσο ακόμη μπορείς.
Όχι!
Όχι, όχι!
Όχι, είμαι ζωντανή!
Θεέ μου, όχι, βοήθεια!
Γαμώτο...
Δε νομίζετε ότι ήπιατε αρκετά;
Άντε στο διάβολο.
Κύριε Κόλμαν, νομίζω
ότι θα έπρεπε να δείχνετε λίγο περισσότερο σεβασμό.
Το ξέρω ότι δεν ήταν νεκρή.
Δεν ήταν;
Δεν έχετε ιδέα τι συμβαίνει όταν πεθαίνει κάποιος,
τι συμβαίνει στο σώμα του,
τι συμβαίνει στην ψυχή του.
Πιστεύετε ότι η Άννα ήταν ζωντανή μετά το δυστύχημα;
Ίσως και να 'χετε δίκιο.
Ίσως είναι ακόμη ζωντανή.
Γιατί δεν πάτε να το ανακαλύψετε ο ίδιος,
κύριε Κόλμαν;
Ανακαλύψτε
αν είναι νεκρή
ή ζωντανή.
Είσαι άρρωστος, μαλάκα!
Ψυχωτικέ μαλάκα!
Δεν έχει απομείνει πολύς χρόνος.
Τι κάνει;
Μη φοβάσαι.
Είναι καλύτερα έτσι.
Βγάλτε με έξω!
Έλα!
Όχι...
Τελείωσε;
Ναι, Τζακ, τελείωσε.
Εντάξει.
Εντάξει, Άννα. Είμαι εδώ.
Θεέ μου!
Εντάξει.
Σε παρακαλώ, μωρό μου.
Σε παρακαλώ.
- Πωλ; - Θεέ μου!
Μωρό μου, δόξα τω Θεώ.
Γύρισες για μένα;
Ναι. Γύρισα για σένα.
- Είσαι ασφαλής τώρα. - Σ' αγαπώ.
Πάντα σ' αγαπούσα.
Τι θόρυβος είναι αυτός;
Είναι το ψαλίδι για τα ρούχα σου.
Ο Έλιοτ τα έβαλε στο τραπέζι.
Πού είμαι;
Είσαι σε ένα γραφείο τελετών.
Είσαι νεκρός.
Δεν είμαι νεκρός.
Είχες ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Βγήκες από τον δρόμο
κι έπεσες πάνω σε ένα δέντρο.
Είδα την Άννα.
Την έθαψες ζωντανή.
Δεν κατάφερες να φτάσεις στο νεκροταφείο.
Και ποτέ δεν είδες την Άννα.
- Είσαι νεκρός. - Δεν είμαι νεκρός.
Εσείς οι άνθρωποι,
όλοι τα ίδια λέτε.
Δεν είμαι νεκρός.
Μετάφραση: Averell GMTeam movies
Δεν είμαι νεκρός.