Adaptation (2002) OCR 23.976 fps runtime 01:54:54
เรามีความคิดใหม่ๆ มั้ย
ในหัวเหม่งๆ เนี่ย
ถ้าเรามีความสุขกว่านี้ ผมคงไม่ร่วง
ชีวิตนี้สั้นนัก
เราต้องใช้มันให้คุ้มค่า
วันนี้เป็นวันแรกของชีวิตที่เหลืออยู่
เราเป็นนักเขียนคารมคมคาย
ต้องให้หมอตรวจขาซะที
มีก้อนอะไรไม่รู้
ผิดนัดหมอฟันอีกแล้ว
ถ้าไม่ผัดผ่อน เราคงสุขกว่านี้
เรานั่งจนก้นเบอะ
ถ้าก้นไม่บาน เราคงสุขกว่านี้
จะได้ไม่ต้องใส่เสื้อปล่อยชาย
ยังกับจะหลอกใครได้แนะ
ไอ้ก้นเบอะ จะเริ่มจ๊อกกิ้งวันละ 5 ไมล์
คราวนี้ต้องจริงจัง
อาจจะไต่หน้าผาด้วย
เราต้องเปลี่ยนชีวิตซะใหม่
เราต้องทำอะไร
เราต้องมีความรัก
มีแฟน
อ่านหนังสือเยอะๆ ปรับปรุงตัวเอง
ถ้าเราเรียนภาษารัสเซียล่ะ
หรือหัดเล่นดนตรี
หัดพูดภาษาจีน
มือเขียนบทหนังที่พูดจีนได้ เป่าโอโบ
คงเท่ระเบิด
ตัดผมสั้นๆ
เลิกทำเหมือนมีผมเต็มหัว
น่าสมเพชนะ
เราต้องรับความจริง มั่นใจ
นั่นล่ะผู้หญิงปิ๊ง
ผู้ชายไม่จำเป็นต้องหล่อ
แต่เดี๋ยวนี้มันไม่จริง
ผู้ชายกังวลเรื่องหน้าตาพอๆ กับผู้หญิง
ทำไมเราต้องอาย ตัวตนของตัวเอง
คงเพราะสารเคมีในสมอง
ใช่ สารเคมีไม่ดี
ความขี้วิตกและปัญหาเราเกิดจาก...
สารเคมีไม่สมดุลไม่ก็โรคเกิดจาก...
เราต้องไปรักษา
แต่เราเกิดมาไม่หล่อ
มันแก้ไม่ได้
เงียบ
ในกองถ่าย Being John Mulkovich
เงียบก่อน
วันนี้เรามาแก้ปัญหาเรื่องกล้องกัน
พักระหว่างเทคให้น้อยที่สุด "จอห์น มัลโควิช นักแสดง"
หน้ากากใส่แล้วร้อนมาก
ขอให้ทุกคนทำตามนี้ด้วย
อย่าทำอะไรที่ไม่สำคัญต่อการถ่าย
ผมน่ะไม่เป็นไร
ผมพูดเผื่อ คนที่ใส่ชุดยางหนัก 400 ปอนด์
ผมชอบชุดผม
ต้องอย่างนั้น
ฟังแล้วทำตามด้วยทุกคน
ปฏิบัติตามนั้น
"โธมัส สมิธ, ผู้ช่วยผู้กำกับ 1" เตรียมตัวถ่ายทำ
เดินอ้อมโต๊ะไปอีกหน่อยนึง
"แลนซ์ อะคอร์ด, ช่างกล้อง"
"ชาร์ลี คอฟแมน, เขียนบท" พร้อม พร้อมแล้ว รู้สึกคนจะไม่ครบ
คุณเกะกะสายตาดารา
ลงไปก่อนได้มั้ย
เรามาทำอะไรที่นี่
มาทำไมก็ไม่รู้
ไม่มีใครรู้จักชื่อเรา
เราอยู่บนโลกมา 40 ปี
แต่ไม่เข้าใจอะไรเลย
ทำไมเรามาอยู่ที่นี่
เรามาได้ยังไง
ฮอลลีวู้ด, แคลิฟอร์เนีย "4 พันล้าน กับอีก 40 ปี ก่อนหน้านี้"
ปวดขาไม่รู้เป็นมะเร็งรึเปล่า
มีก้อนเนื้อ เราเหงื่อแตก
อย่าเหงื่อแตกซิ
เธอเห็นเม็ดเหงื่อมั้ยนะ
เธอมองหัวเรา
เธอคิดว่าเราหัวล้าน
เราคิดว่าคุณเก่งมาก
ขอบคุณ ผมดีใจครับ
เราทุกคนชอบบทหนัง "มัลโควิช"
- ขอบคุณ - มันไม่เหมือนใครดี
ฉันอยากเข้าไปในสมองคุณจัง
มันไม่สนุกหรอกครับ
คุณคิดยังไงกับโปรเจ็กต์นี้
มันเป็นหนังสือที่ดีมาก
"จอมโจรกล้วยไม้""
- ลาโรชเป็นตัวละครที่สนุก - แน่นอนครับ
และออร์ลีนเขียนเรื่องนี้ ได้น่าทึ่งมาก
เธอเล่าถึงฟลอริด้า การขโมยกล้วยไม้ ชาวอินเดียนแดง
เยี่ยมมาก เป็นเรื่องที่น่าอ่าน ในหนังสือนิวยอร์คเกอร์
ผมอยากคงแนวนั้นไว้
ผมอยากให้หนังสือมีตัวตน
แทนที่จะกลายเป็นพล็อตที่แต่งขึ้น
เยี่ยม
ฉันไม่แน่ใจว่ามันหมายถึงอะไร
ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ผมไม่อยากให้มันเป็นฮอลลีวู้ดเกินไป
เหมือนโจรกรรมกล้วยไม้
หรือเปลี่ยนกล้วยไม้เป็นดอกฝิ่น
และทำให้มันเป็นหนังยาเสพติด
แน่นอน
ทำไมมันเป็นหนังเกี่ยวกับดอกไม้ไม่ได้
เราอาจให้ซูซานกับลาโรชรักกันในหนัง
โอเค แต่ผมไม่อยากจะ ใส่บทเซ็กซ์ ปืน หรือฉากไล่ล่า
หรือตัวละคร
ได้บทเรียนลึกซึ้งของชีวิต
หรือหันมาชอบกัน เอาชนะอุปสรรคได้ในตอนจบ
หนังสือไม่ใช่แบบนั้น
ชีวิตจริงก็ไม่ใช่แบบนั้น
และ
ผมรู้สึกแรงกล้ามากในเรื่องนี้
"นิตยสารนิวยอร์คเกอร์ 3 ปีก่อนหน้านี้"
จอห์น ลาโรช เป็นผู้ชายตัวสูง ผอมบาง
ตาสีอ่อนไหล่ค่อม หล่อเข้ม
แม้เขาจะไม่มีฟันหน้าก็เถอะ
ฉันไปเขียนเรื่องที่ฟลอริด้าเมื่อ 2 ปีก่อน
หลังได้อ่านข่าวชายผิวขาวคนนึง
กับชาวเผ่าเซมิโนล 3 คน ถูกจับข้อหาขโมยกล้วยไม้
จากอุทยานฟาคาแฮทชี สแตรนด์
"ทางหลวงที่ 29 ฟลอริด้า 2 ปีก่อนหน้านี้"
ธรรมชาติกำหนดให้ ผู้แกร่งกว่าอยู่รอดเพื่อ...
วิวัฒนาการสิ่งมีชีวิต พัฒนาคุณลักษณะ
ให้ก้าวไปสู่ความสมบูรณ์แบบ
โพลิริซ่า ลินเดนไน
กล้วยไม้ผี
ตัดมันไปรัสเซลล์
"อุทยานฟาคาแฮทชี สแตรนด์"
สวัสดี
ขอถามได้มั้ยว่ามีอะไร อยู่ในปลอกหมอน
ได้ครับ ถามได้อยู่แล้ว
โอเค งั้นผมถามเลย
โอเค งั้นก็มาดูกัน
เรามีพืชตระกูลโบรเมลิแอด 5 ชนิด
ตระกูลเปเปอโรเมีย 1 กล้วยไม้ 9
รวมทั้งหมด 130 ต้น
เพื่อนร่วมงานผมตัดมาจากบึง
การเอาพืชและสัตว์ออกจากอุทยาน เป็นสิ่งผิดกฎหมาย
ใช่ และอย่าลืมว่า
พืชพวกนี้ใกล้สูญพันธุ์แล้ว
ทุกต้นเลย
ใช่สิ นั่นแหละประเด็น
นี่เป็นเขตอนุรักษ์
ครับ ใช่
เพื่อนผมเป็นเซมิโนล
ผมบอกรึยัง
คุณรู้จักคดีที่รัฐฟลอริด้า ฟ้องเจมส์ บิลลี่นะ
แม้บิลลี่ หัวหน้าเผ่าเซมิโนล ฆ่าเสือดำตาย
เสือดำ 1 ใน 40 ที่เหลือในโลก
40
รัฐก็ฟ้องร้องเขาไม่ได้
เพราะว่าเขาเป็นอินเดียนแดง เขามีสิทธิ์
แม้นักอนุรักษ์อย่างผม และคุณจะไม่ชอบ
นี่ยังไม่พูดถึงความล้มเหลว
ในการฟ้องชาวเซมิโนล ข้อหาขโมยใบปาล์ม
ซึ่งพวกเขาใช้มุงหลังคาเล้าไก่
มุงเล้าไก่ ใช่มั้ย
ใช่
เราใช้มันมุงเล้าไก่
- ใช่ - ใช่
- ใช่ แต่ผมไม่
ผมยังให้พวกคุณไปไม่ได้
รอสักเดี๋ยวนึงนะ
โอเค
ชาร์ล นั่นนายเหรอ
กินมื้อเที่ยงหรือยัง
ฉันกินกุ้งค็อกเทลในตู้เย็น
ของนายหรือเปล่า
คงไม่ใช่นะ ฉันจำไม่ได้ว่าของใคร
เราน่าจะเขียนชื่อติดอาหารไว้นะ
คิดว่าไง
- เป็นไรไป - ปวดหลัง
ฉันมีแผนที่จะทำให้ฉัน เลิกสิงอยู่บ้านนาย
หางานทำใช่มั้ย
ขอเสียงรัวกลองด้วย
ฉันจะเป็นนักเขียนบทหนัง เหมือนนาย
แผนรวยทางลัดของฉัน
ฉันจะทำอย่างถูกวิธี
ฉันจะเข้าอบรมเขียนบท 3 วัน
แค่ 500 เหรียญ
เสียเงินเปล่าน่ะ
ทางทฤษฎีฉันเห็นด้วย แต่งานนี้ไม่ใช่
งานนี้ได้รับการยกย่องในวงการ
อย่าพูดคำว่าวงการ
โทษที ฉันลืมไป
ชาร์ล หมอนี่เขียนบทเป็น...
คนทั่วทุกสารทิศมาเรียนกับเขา
แล้วจะคืนให้ทันทีที่...ได้งาน
- ฉันจะอธิบายให้ฟัง - โอเค
ใครก็ตามที่แกล้งบอกว่า เขามีทาง "ออก"
ย่อมเป็นที่สนใจของคนสิ้นหวัง
ฉันขอนอนฟังนายพูด
โทษที ขอโทษ
โอเค ว่าต่อ
โทษที โอเค ว่ามา
มันไม่มีกฎตายตัว
ใครก็ตามที่บอกว่ามี
เดี๋ยว เดี๋ยว ไม่ใช่กฎ
มันเป็นหลักการ
แม็คคีเขียนไว้ว่า กฎมีไว้สอนวิธี
แต่หลักการบอกว่าวิธีนี้ได้ผล และได้ผลเสมอ
บทหนังใหม่ของฉัน เกี่ยวกับดอกไม้
ไม่มีใครเคยทำหนัง เกี่ยวกับดอกไม้มาก่อน...
มันเลยไม่มีแนวทาง
แล้วเรื่อง "Flowers for Algernon" ล่ะ
นั่นไม่เกี่ยวกับดอกไม้
- โอเค - และไม่ใช่หนัง
โทษที ฉันไม่เคยดู ว่าต่อไป
ครูพวกนี้เป็นครูอันตราย
ถ้าเป้าหมายนาย คือการเขียนสิ่งใหม่ๆ
นักเขียนควรมีเป้าหมายนี้
งานเขียนเป็นการเดินทาง ไปสู่ความไม่รู้
ไม่ใช่การสร้างเครื่องบินจำลอง
แม็คคีเคยได้ทุนฟูลไบรท์
นายเคยได้ทุนฟูลไบรท์มั้ย
พูดสิ
เราพาเธอมา แต่ดันไม่ชวนเธอคุย
ทำให้เธอหัวเราะ
ผมเกลียดงานปาร์ตี้ เรามาที่นี่ทำไมเนี่ย
เราอยากเป็นผู้นำกระแส
ไม่ใช่เหรอ
เราเป็นคนขี้แพ้นั่งอยู่บนพื้น
ชาร์ลี คุณคนเดียวนะฉันไม่เกี่ยว
โอเค
ชาร์ลี เราจะเปลี่ยนโฉมคุณ
เราจะแก้ปัญหาทั้งหมดของ ชาร์ลี คอฟแมน
ไหนดูซิ คุณต้องการอะไร อะไรๆ
ฉันดีใจที่คุณเขียนบทหนังเรื่องกล้วยไม้
- ใช่ - ใช่
มันจะช่วยให้คุณเลิกหมกหมุ่นกับตัวเอง
คุณจะรู้สึกดีขึ้นเวลาที่นึกถึงธรรมชาติ
ไม่อยากเชื่อว่าเขาให้งานนี้ผม
ตอนนัดกัน ผมเหงื่อแตกพลั่ก
พูดจาไม่รู้เรื่อง ดูไม่ดีเอาเลย
คุณตื่นเต้นเพราะเธอสวยต่างหาก
คุณรู้ได้ยังไง
เรารู้จักกันมา 8 เดือน ฉันรู้ว่าทำไมคุณเหงื่อแตก
เอาละเรื่องต่อไปอะไร
คุณต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่
เสื้อผ้าหลวมโคร่ง....
ไม่ได้ช่วยให้คุณดูดีเลย
ขอบคุณที่มากับผมคืนนี้อะมีเลีย
เริ่มต้น
เริ่มยังไงดี
หิวแฮะ
เราน่าจะกินกาแฟ กาแฟช่วยให้คิดออก
เราน่าจะเขียนสักนิด แล้วกินกาแฟเป็นรางวัล
กาแฟกับมัฟฟิ่น
โอเค เราต้องตั้งหัวข้อ
มัฟฟิ่นกล้วยใส่ถั่ว รสนี้อร่อย
การหากล้วยไม้เป็นอาชีพที่เสี่ยงตาย
นักหากล้วยไม้ยุควิคตอเรีย วิลเลี่ยม อาโนลด์ แม่น้ำโอริโนโค เวเนซูเอลา 100 ปีก่อนหน้านี้
จมน้ำตายตอนออกหากล้วยไม้
ออสเมอร์ส หายสาปสูญในเอเชีย คินาบาลู, เอเชีย
"12 ปันนา จีน"
ออกัสตัส มาร์การี่ รอดชีวิตจากการปวดฟัน....
โรคไขข้อ เยื่อหุ้มปอดอักเสบ และโรคบิด
แต่ถูกฆ่าตายเมื่อเขาเสร็จภารกิจ...
และเดินทางเข้าไปในบาห์โม
ลาโรชรักกล้วยไม้แต่...
ฉันเชื่อว่าเขารักความลำบากและ...
ความเสี่ยงตายในการไปเก็บมันด้วย
ผมเป็นนักเพาะพันธุ์พืชมา 12 ปี
ผมมีเรือนเพาะพันธุ์ไม้ ที่ถูกพายุพัดพัง
ผมเป็นครูสอนเรื่องต้นไม้...
เคยสอนมากกว่า 60 คาบ
ผมเขียนหนังสือลงนิตยสาร และหนังสือเล่มๆ...
ประสบการณ์ผมมีมากมาย ในเรื่องกล้วยไม้
และการแพร่พันธุ์กล้วยไม้
ในเขตปลอดเชื้อ ซึ่งทำในห้องแล็บ
มันไม่เหมือนการเพาะพันธุ์ทั่วไป
เท่าที่ผมรู้ ผมเป็นคนที่ฉลาดที่สุด
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
คุณลาโรชคะ ฉันซูซาน ออร์ลีน
นักเขียนนิตยสารนิวยอร์คเกอร์
ผมรู้จักนิวยอร์คเกอร์
นิตยสารนิวยอร์คเกอร์
ค่ะใช่ค่ะ
ฉันสนใจอยากเขียนคดีของคุณ
งั้นเหรอ เขียนคำพูดนี้ด้วยมั้ย
ผมไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมเป็นฝ่ายถูก ผมจะเอาคดีขึ้นศาลสูง
ให้ยัยผู้พิพากษาไปตายซะ
จะเอาไปลงจริงๆ เหรอ
แน่นอนค่ะ
เปิดเรื่องทางหลวงสาย 29
รถตู้บุบๆ วิ่งมาด้วยความเร็ว หักเลี้ยวขวา
เข้าอุทยานฟาคาแฮทชี สแตรนด์
คนขับเป็นชายร่างผอมไม่มีฟันหน้า
นี่คือจอห์น ลาโรช
พักก่อนดีกว่า
ฉันชอบอัลบั้มไวโอลินของไซเบเลียส
ผมก็ชอบ มันเพราะมาก
แต่ตอนจบมันแปลกๆ
ไม่หรอก มันเป็นอารมณ์ที่ดูดดื่ม ดีใจ
ตอนเดี่ยวไวโอลินน่าทึ่ง เพราะที่สุด
ลงตัวได้จังหวะ ฟังแล้วอารมณ์บรรเจิด
- ฉันอยากเล่นได้ยังงั้น - คุณเล่นได้
โธ่ชาร์ลี ไม่หรอก ฝีมือฉันแค่พื้นๆ
ผมชอบฟังคุณเล่น
ขอบคุณ ชาร์ลี
ถึงบ้านแล้ว
ว่าแต่ คุณจะทำอะไรต่อ
ผมคงเข้านอนเลย
พรุ่งนี้งานเยอะ
งั้นก็ราตรีสวัสดิ์
ผมก็อยากอยู่ต่อ
เพียงแต่ ผมเขียนบทไม่ออก
ผมคิดแคบเกินไป...
ผมเขียนถึงแต่ลาโรช แค่นั้นยังไม่พอ
ผมอยากเขียนถึงดอกไม้
ผมคิดไม่ออก และผมนอนไม่ค่อยหลับ
ผมควรนอนให้เต็มอิ่ม
พรุ่งนี้จะได้สดชื่น
ถ้าไม่ติดงาน ผมคงอยู่
ฉันเข้าใจ ขอให้คุณคิดออกนะ
ขอบคุณ ขอบคุณที่ไปกับผม
ไม่เป็นไร สนุกดี
ผมต้องไปซานตาบาบาร่าอาทิตย์หน้า ไปดูโชว์กล้วยไม้
คุณน่าจะไปด้วย
ไม่ค่ะ ฉันคงไปไม่ได้อาทิตย์หน้า
ฉันมีนัดอื่นแล้ว ขอโทษด้วย
ไม่เป็นไร งั้นราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์
ทำไมเราไม่เข้าไป
ไอ้ขี้ขลาด งี่เง่าที่สุด
เราน่าจะจูบเธอ เราทำพัง
เราน่าจะไปเคาะประตูแล้วจูบเธอ
มันคงจะโรแมนติก เอาไว้เล่าให้ลูกๆ ฟัง
เราจะไปทำเดี๋ยวนี้เลย
"ฟลอริด้า 3 ปีก่อนหน้านี้"
- ขอบคุณที่มารับค่ะ - รถเก่าหน่อยนะ
ไว้ผมถูกหวย ผมจะซื้อรถหรูๆ ขับ
คุณขับรถอะไร
รถเช่าน่ะ รถลูมิน่า
หรูดี ผมว่าจะซื้อรุ่นนี้เหมือนกัน
ไปละนะ
คนพวกนี้ขับรถไม่เป็นกันเลย
โลกนี้บ้าชะมัด
ฉันประทับใจความสำเร็จของคุณ...
ในวงการเพาะพันธุ์พืช
สิ่งที่คุณต้องรู้ก็คือ
ผมหาทางรวยมาทั้งชีวิต
ซึ่งคือกล้วยไม้ผี
ทำไมคะ
"รถสับปะรังเค รถตู้กลิ่นแปลกๆ"
มันหายาก
คุณรู้มั้ย
ผมเป็นคนเดียวในโลกที่รู้วิธีเพาะมัน
ผมให้ชาวอินเดียนแดงตัดมาจากบึง
ผมศึกษามาแล้ว
ถ้าผมไม่แตะต้องมัน ทางการก็เล่นอะไรเราไม่ได้
ผมจะหยุดการลักลอบขโมย ด้วยการทำให้ร้านค้ามีขาย
ผมได้เป็นฮีโร่ ดอกไม้ก็ไม่สูญพันธุ์
ลาโรชกับธรรมชาติชนะ
"หลงตัวเองว่ายิ่งใหญ่"
เยี่ยม
คุณจดทันมั้ย
ค่ะ ทันค่ะ
กล้วยไม้เป็นดอกไม้ที่เซ็กซี่ที่สุดในโลก
"ออร์คิด" มาจากภาษาละติน "ออคิส"
แปลว่าลูกอัณฑะ
นี่ ชาร์ลส์
ฉันเสนอบทหนังให้แม่อ่าน
อย่าใช้คำว่า "เสนอ"
โทษที
แม่ว่ามันเป็น "Silence of the Lambs" ผสม "Psycho"
ให้แม่ร่วมเขียนซิ แม่เก่งเรื่องโครงสร้าง
ไม่เห็นอะมีเลียมาอีกเลย
นายแต๊ะอั๋งเธอเหรอ
หวัดดี
ฉันมาหาจอห์น ลาโรชค่ะ
หวัดดี
ฉันเขียนเรื่องเกี่ยวกับจอห์น เลยแวะมาหา
วันนี้จอห์นไม่มา
คุณไปที่บึงกับเขาใช่มั้ย
ฉันเห็นคุณในศาล
ผมแมทธิว ออสซิโอล่า
ฉันซูซาน ออร์ลีน ฉันอยากคุยกับคุณสักครู่
ฉันพยายามจะหา...
ผมคุณสวย
ขอบคุณมาก
ฉันเพิ่งสระผม เมื่อเช้านี้
ฉันใช้ครีมนวดผมใหม่
ผมเห็นความเศร้าของคุณ
มันน่ารัก
ฉันแค่เหนื่อย นั่นคือปัญหาของฉัน
เราน่าจะมาคุยกันหน่อย
ฉันจะมาขอข้อมูลคุณ
ผมจะไม่คุยกับคุณมากนัก
ไม่มีอะไรเป็นส่วนตัว
มันเป็นวิถีชาวอินเดียนแดง
อังเกรคัม เซสควิเพดาลี่
สวยจริงๆ พับผ่าสิ
ดาร์วินเขียนถึงมันด้วย
ชาร์ลส์ ดาร์วิน เจ้าของทฤษฎีวิวัฒนาการ
เห็นท่อน้ำหวานที่ลงมาถึงนี่มั้ย
ดาร์วินตั้งข้อสมมติว่ามีผีเสื้อ...
ที่มีจมูกยาว 12 นิ้ว มาผสมเกสรให้มัน
ทุกคนคิดว่าเขาบ้า
แต่ต่อมาก็เจอผีเสื้อ
ที่มีงวงยาว 12 นิ้ว
งวงแปลว่าจมูก
ฉันรู้ว่า งวงแปลว่าอะไร
อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ
เราไม่ได้อวดภูมิแข่งกัน
สิ่งที่น่าทึ่งก็คือ...
ดอกไม้ที่มีความสัมพันธ์พิเศษ กับแมลงที่มาผสมเกสรให้
ดอกกล้วยไม้ มีรูปร่างเหมือนแมลงบางชนิด
ดึงดูดแมลงให้เข้ามา
เหมือนคู่แฝดของมัน คู่ชีวิตมัน
แมลงต้องการร่วมรักกับมัน
หลังจากแมลงบินจากไป...
มันเห็นดอกไม้ดอกใหม่ผสมเกสร...
ทั้งดอกไม้และแมลงไม่มีวันเข้าใจถึง...
ความสำคัญในการร่วมรัก
มันไม่รู้ว่าเพลงรักของมัน ทำให้โลกคงอยู่...
ด้วยการ...
ทำสิ่งที่มันถูกกำหนดมา...
บางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และงดงามจึงเกิดขึ้น
มันสอนเราให้ใช้ชีวิต
ใช้หัวใจเราเป็นเครื่องวัด
เมื่อคุณเห็นดอกไม้ของคุณ
คุณจะยอมให้อะไรมาขวางไม่ได้
เขาไม่เหมือนใคร
ไม่มีฟันหน้า แต่เขาก็ไม่กังวลเลย
ทำไมเขาไม่ใส่ฟันปลอม
หรือโรคจิตชอบให้คนดูฟันหลอ
เขาคงเป่าจรวดได้มันส์พิลึก
แต่เขาเป็นคนมีเสน่ห์น่าติดตาม
- เยี่ยม - ฟังเหมือนเขาเป็นขุมทอง
ก็เป็นไปได้ ไม่รู้สิ
เขาอยู่กับพ่อ หมกมุ่นกับแม่ที่ตายไปแล้ว
เขาใส่แว่นกันแดด มีสายห้อยคอต่องแต่ง
ผมชอบจริงๆ
เล่าเรื่องรถตู้ซิ
โอเค รถตู้
รถตู้ๆ ฉันเล่าไม่ได้ ฉันต้องไปฉี่
ไม่ เล่าเรื่องรถตู้ก่อน
มันน่าทึ่งมาก มัน...
มันเป็นยังไงน่ะ
คุณมีเซ็กซ์ในรถตู้
เงียบน่ะ
เดวิด อย่านะ อย่าเล่าเชียวนะ
โอเค รถตู้
เดวิด
รถตู้ของเขาเต็มไปด้วยขยะ
เงียบนะ
ดินปลูกต้นไม้ พลั่ว ห่ออาหาร ปุ๋ย
ซูซานหวังว่ามันคงเป็นปุ๋ย ไม่ใช่อย่างอื่น
เธอว่าเธอไม่แน่ใจ
ลาโรชกลิ่นตัวแปลกๆ
เขาคงหมกมุ่น ไม่มีเวลาอาบน้ำอาบท่า
สงสัยเอาน้ำไปรดกล้วยไม้หมด
ฉันอยากได้บางสิ่งมากๆ แบบที่ คนต้องการต้นไม้พวกนั้น
แต่มันไม่ใช่นิสัยของฉัน
ฉันมีความปราถนาหนึ่ง ที่ไม่น่าอาย
ฉันอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง ที่จะหลงใหลอะไรสักอย่าง
ถ้าใครสักคนโชคดีได้เห็นกล้วยไม้ผี
อย่างอื่นจะดูอับแสงไปหมด
ถ้ากล้วยไม้ผีเป็นปีศาจจริงๆ
มันก็มีเสน่ห์ทำให้ผู้คนหลงใหล
ตามหามันมานานแสนนาน
ไกลแสนไกล
ถ้ามันเป็นดอกไม้จริง ฉันอยากจะเห็นมัน
ฉันไม่ชอบกล้วยไม้เท่าไหร่
ฉันไม่ได้ชอบดอกกล้วยไม้ เป็นพิเศษหรอก
แต่ฉันอยากเห็นสิ่งนี้
สิ่งที่ผู้คนคลั่งไคล้
อย่างทรงพลังจนน่าประหลาด
ตกลง คุณสะสมเต่าทั้งหมดกี่ตัวคะ
ผมหมดความสนใจไปแล้ว
ผมหันมารักหินฟอสซิลยุคน้ำแข็งแทน
สะสมไว้เยอะเลย
สิ่งเดียวที่มีเหตุผลในโลกอันยุ่งเหยิง
แล้วทิ้งไปเคลือบเงินกระจกเก่า
ผมกับแม่สะสมกระจกดัทช์มากที่สุดในโลก
คุณได้อ่านหนังสือ "โลกกระจก "88" มั้ย
ผมมีอยู่แถวๆ นี้เล่มนึง
ฉันอยากรู้ว่าคุณผละจากอะไรบางอย่าง...
ที่คุณทุ่มเทจิตวิญญาณได้ยังไง
คุณไม่เคยคิดถึงเต่าเหรอ
เต่าที่ทำให้ชีวิตวัย 10 ขวบของคุณน่าอยู่
ผมจะเล่าอะไรให้คุณฟัง
ผมเคยหลงรักปลาเขตร้อนหมดหัวใจ
ผมมีตู้ปลา 60 ตู้ในบ้าน
ไปดำน้ำเพื่อหาปลาตัวที่ชอบ
อนิโซทรีมุส เวอจินิคัส
โฮลาแคนธัส ซิเลียริส เคโทดอน คาพิสทราตัส
ผมมีหมด
แล้ววันนึงผมก็บอกว่าไม่เอาแล้ว
ผมเลิกเลี้ยงปลา
จะไม่ไปเหยียบทะเลอีกเลย
ผมเกลียดมันขนาดนั้น
เมื่อ 17 ปีก่อน
และผมไม่เคยเอานิ้วเท้าจุ่มทะเลอีกเลย
ทั้งๆ ที่ผมชอบทะเล
แต่ทำไมคะ
ผมเบื่อปลาแล้ว
ถ้าคุณรักอะไรจริงๆ คุณจะไม่อาลัยอาวรณ์เลยเหรอ
แต่ลาโรช เลิกแล้วเลิกเลย
เขาก้าวต่อไป
บางครั้ง ฉันก็อยากทำให้ได้อย่างเขา
สวัสดีค่ะ
วันนี้รับอะไรดีคะ
พายคีย์ไลม์ครับ ชิ้นเล็กๆ
แล้วก็กาแฟ ใส่นมไร้ไขมัน
กล้วยไม้
ฉันชอบกล้วยไม้
ดีครับ มัน...
เดี๋ยว ฉันเอาพายมาให้นะ
ตื่นเต้นจัง
ฉันอยากดูโชว์กล้วยไม้มานานแล้ว
ดอกกล้วยไม้เซ็กซี่ที่สุดเลย
ไปดูด้านหลังกันเถอะค่ะ
ว่าไง
อยากฟังพล็อตหนังฉันมั้ย
ไปให้พ้น
ฉันแค่พยายามจะทำงาน
ขอบใจมาก
มีฆาตกรต่อเนื่องคนนึง
ไม่ซิ เขาถูกตำรวจล่า
เขาปั่นหัวตำรวจ
บอกใบ้เรื่องเหยื่อรายต่อไป
เขาขังคนไว้ในห้องใต้ดิน
ตำรวจหมกมุ่นว่าเธอคือใคร
กระทั่งหลงรักเธอ
แม้ไม่เคยเจอเธอ
เธอเหมือนสิ่งที่เกินเอื้อม
เหมือนจอกศักดิ์สิทธิ์
มันเดาง่ายไปหน่อยมั้ง
มันมีการหักมุม
เรารู้ได้ว่า ฆาตกรป่วยเป็นโรคหลายบุคลิก
จริงๆ เขาเป็นตำรวจ และผู้หญิงคนนั้น
ทุกคนเป็นตัวเขา มันยุ่งดีมั้ยล่ะ
หนังเยอะแยะ ให้ฆาตกรเป็นโรคจิตหลายบุคลิก
นอกจากนั้นยังแสดงให้เห็นว่า ตำรวจกับผู้ร้ายเป็นคนๆ เดียวกัน
มันอยู่ในหนังตำรวจทุกเรื่อง
แม่เรียกเรื่องนี้ว่าหนังแนวป่วนจิต
มันเป็นบทไม่ได้
นายเคยคิดบางมั้ย
นายจะให้คนที่ถูกขังในห้องใต้ดิน
ทำงานที่สถานีตำรวจพร้อมๆ กันได้ไง
ใช้มุมกล้องหลอกเอา
นั่นไม่ใช่ที่ฉันถามนาย ฟังให้ดีนะ
ที่ฉันถามก็คือ ในความเป็นจริง...
เมื่อมันมีตัวละครแค่ตัวเดียว
เข้าใจมั้ย นายจะให้...
อะไรกันแน่ที่...
ฉันเห็นด้วยกับแม่ มันป่วยจิต
เหมือน "Sybll" ผสม "Dressed to Kill"
เจ๋ง ฉันชอบ "Dressed to Kill"
จนถึงตอน "ฉะเลยจบ" ในองก์ที่ 3
เขาเรียก "เฉลยจบ"
ขอโทษขอโทษ
หวัดดี
วันนี้รับพายคีย์ไลม์มั้ยคะ
ครับ ฟังดูดี
ฉันจะตัดให้คุณชิ้นใหญ่ๆ ลูกค้าประจำ
คุณใจดีจริงๆ
ฉันน่ารักน่ะค่ะ
ยังอ่านเรื่องกล้วยไม้อยู่มั้ยคะ
อ่านอยู่
เพื่อนฉันมีกล้วยไม้สีชมพูเล็กๆ เกาะอยู่กับกิ่งไม้
- ฉันจำไม่ได้ว่าเขาเรียก - นั่นเรียกว่ากาฝาก
ใช่
ใช่ค่ะ
คุณรู้เรื่องดีจริงๆ เลย
ไม่หรอก ผมเพิ่งเรียนรู้น่ะ
กาฝากโตบนต้นไม้แต่ไม่ใช่ปรสิต
มันได้อาหารจากอากาศและน้ำฝน
ฉันประทับใจจัง เยี่ยมเลย
กล้วยไม้มีมากกว่า 3 หมื่นชนิด
- เยอะจัง - ใช่
เดี๋ยวฉันเอาพายชิ้นใหญ่พิเศษมาให้
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องกล้วยไม้นะ
ผมอยากจะถามว่า
เสาร์นี้ผมจะไปดูโชว์กล้วยไม้ ที่ซานตาบาบาร่า...
ขอโทษด้วย
ขอโทษครับ
ฉันจะเอาพายมาให้
กล้วยไม้มีมากกว่า 3 หมื่นสายพันธุ์
บ้างดูเหมือนเต่า
บ้างดูเหมือนลิง
บ้างดูเหมือนหอมหัวใหญ่
บ้างดูเหมือนคุณครู
บ้างดูเหมือนนักกีฬา
บ้างดูเหมือนเด็กม. ปลายผิวเนียนนุ่ม
บ้างดูเหมือนปัญญาชนนิวยอร์ค...
ที่คุณเล่นปัญหาอักษรไขว้ด้วยบนเตียง
บ้างดูเหมือนนางงามมิดเวสเทิร์น
บ้างดูเหมือนอะมีเลีย
บ้างมีดวงตาเต้นระบำ
บ้างมีดวงตาที่เก็บความเศร้าของโลกไว้
ผมแต่งงาน จากนั้น...
ผมกับเมียแสนสวย อดีตเมีย นังตัวแสบ
ก็มาเปิดโรงเพาะชำ
ผู้คนทั่วสารทิศมาถามผม...
ชื่นชมต้นไม้และตัวผม
บางคนถามหาผมเพราะเขาเหงา
รู้มั้ยทำไมผมชอบต้นไม้
เพราะมันเปลี่ยนแปลงได้
การดัดแปลงเป็นขั้นตอนที่ลึกซึ้ง
คุณต้องคิดหาวิธีที่จะอยู่ในโลกนี้
กับต้นไม้มันง่าย
มันไม่มีความทรงจำ
มันแค่เลื้อยไปหาสิ่งที่อยู่ถัดไป
แต่กับคนการดัดแปลงมันน่าอาย
มันเหมือนการวิ่งหนี
ว่าไง
อย่าจีบทีมงานโดนัลด์
ช่างแต่งหน้าน่ะเหรอ
เธอจีบฉันต่างหาก
อย่าทำฉันขายหน้า ฉันทำงานกับเขา
ไม่หรอก
นี่ฟังนะ ฉันอยากได้วิธีฆ่าคนแบบเจ๋งๆ
อย่าห่วงน่า เอาไปเขียนบทน่ะ
ฉันไม่เขียนเรื่องพวกนั้น
ช่วยหน่อยน่า นายเป็นอัจฉริยะ
ก็ได้ ฆาตกรเป็นศาสตราจารย์สอนวรรณคดี
เขาค่อยๆ เฉือนเนื้อเหยื่อจนตาย
เขาเรียกตัวเองว่า "ศิลปินนักชำแหละ"
เข้าท่าดีนะ ฉันชอบ
ฉันพูดเล่น โดนัลด์
โอเค โทษที
ฉันหลงกลนาย
แต่ฉันขอเอาไปใช้ได้มั้ย
บทดีมาก
ผมตัดฉากแคสซี่ครึ่งนึง
ทำไมล่ะ
มันจะได้ตึงเครียดขึ้น
รู้มั้ย
- เยี่ยมเลย - แล้วค่อยมาดูต่อทีหลัง
มันทำให้เครียดขึ้น
แบบนี้ทำให้คนดูคิดตั้งแต่แรก
- คุณชอบมั้ย - ชอบมาก
คืนนี้คุณเซ็กซี่มาก
ขอบคุณโดนัลด์ คุณปากหวานจัง
นายว่าเธอเซ็กซี่มั้ย
ฉันกลับบ้านล่ะ
จริงเหรอ อย่าเพิ่งน่า
นั่นอะมีเลียนี่
อะมีเลีย
หวัดดีโดนัลด์ หวัดดีชาร์ลี
หวัดดี
เราไม่ค่อยเจอคุณเลย
เป็นไง คิดถึงจัง
ดีใจที่เจอคุณ
นี่แฟนผม แคโรไลน์
เป็นช่างแต่งหน้าในกองถ่าย
หวัดดี
นี่เดวิด เพื่อนฉัน
ยินดีที่รู้จัก อะมีเลียพูดถึงคุณบ่อยมาก
ผมโดนัลด์
แคโรไลน์ค่ะ
กล้องสวยนี่
คุณเป็นไงบ้าง
คุณก็รู้ ผมแย่
ชาร์ลี ฉันดีใจที่ได้เจอคุณ
- งานไปได้ดีมั้ย - มันเป็นหายนะ
ผมไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่
แต่นั่นปัญหาของผม อย่าฟังเลยเดี๋ยวเบื่อ
คุณก็มีปัญหาของคุณ
เรามีปัญหาต่างกัน
ผมจะกลับไปทำงานต่อแล้ว
นายจะไปมั้ย
ไม่ล่ะ คืนนี้ฉันจะค้างบ้านแคโรไลน์
จะไป "วิดพื้นในพุ่มไม้" ซะหน่อย
โดนัลด์ คุณนี่ทะลึ่งใหญ่แล้ว
แล้วเจอกัน ชาร์ลี
จะเขียนดอกไม้ให้เป็นเรื่องราว...
เราต้องเล่าถึงที่มาของดอกไม้
ที่มาของดอกไม้ ย้อนไปถึงกำเนิดของชีวิต
ดอกไม้ไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง
มันไปได้ยังไง
"อังกฤษ, 139 ปี ก่อนหน้านี้" ผมมีความเห็นว่า...
สิ่งมีชีวิตทั้งมวล ซึ่งเคยดำรงอยู่บนโลกใบนี้
มาจากชีวิตเซลล์เดียวในยุคแรกเริ่ม
การเดินทางของวิวัฒนาการ การปรับตัว
การเดินทางของเราทุกคน
มันรวมเราไว้ด้วยกัน
ดาร์วินว่าทุกคนมาจาก สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
ทำให้มีผม
มีลาโรช
มีออร์ลีน
มีกล้วยไม้ผี
ทุกคนอยู่ในตัวเรา อยู่ในห้วงประวัติศาสตร์
ใช่แล้ว นั่นคือสิ่งที่ผมต้องทำ
ผูกประวัติศาสตร์เข้าด้วยกัน
เริ่มต้นในยุคก่อนมีสิ่งมีชีวิต
ทุกอย่างไร้ชีวิต
แล้วก็เกิดชีวิตขึ้นมา
สัตว์ พืช เซลล์เดียว
ยุคก่อนมีเพศ เพราะทุกอย่างไม่มีเพศ
จากนั้นก็เป็นสิ่งที่ใหญ่ขึ้น
แมงกะพรุน
ปลามีขาคลานขึ้นมาบนบก
แล้วเราก็เห็นไดโนเสาร์
พวกมันอยู่บนโลกนานมาก
แล้วอุกกาบาตก็พุ่งชนโลก
แมลง สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ลิง...
ลิงดึกดำบรรพ์
ที่วิวัฒนาการเป็นลิงยุคใหม่
แล้วก็มีมนุษย์ลิง
แล้วก็มนุษย์
เราเห็นประวัติศาสตร์ อารยธรรมมนุษย์ ล่าสัตว์
เก็บของป่า ทำไร่นา สงคราม ความรัก ศาสนา
โรค เทคโนโลยี
เราพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน
มาจบที่ซูซาน ออร์ลีนเขียนถึงดอกไม้
แล้วหนังก็เริ่มขึ้น
นี่แหละไอเดียที่เรารอคอยมานาน
ไม่เคยทำมาก่อน เป็นการผูกทุกอย่างเข้าด้วยกัน
แม็คคีอัจฉริยะ
แถมมีมุขฮา
เขามีมุขตลกเยอะ
ทำให้คนขำกลิ้ง
แต่เขาก็จริงจังนะ
นายคงชอบเขา
เขาชอบความแปลกแหวกแนว เหมือนนาย
เราต้องรู้ว่าเราเขียนเรื่องประเภทไหน
และเราต้องเขียนให้ไม่เหมือนใคร
ไม่มีแนวหนังใหม่ๆ
ตั้งแต่เฟลลินี่ทำรายการล้อเลียนสารคดี
ฉันเขียนแนวระทึกขวัญ แล้วนายล่ะ
ฉันกับนายมาจาก DNA เดียวกัน
มีอะไรที่วังเวงกว่านี้อีกมั้ย
นายว่าไงนะ
ครับ
ซูซี่ คิว
มีอะไรเหรอ
ฉันไม่อยากกวนนะ แต่ฉันอยากได้ข้อมูล
ฉันว่าคุณใช้คำได้ฉลาดดีค่ะ จอห์น
ฉลาดที่สุดที่ผมรู้จัก
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับโรงเพาะชำคะ
มันไปได้ดี
แต่บางครั้งเรื่องร้ายๆ ก็เกิดขึ้น
ความมืดมิดเข้ามาปกคลุม
"ไมอามี่เหนือ 9 ปีก่อนหน้านี้"
โรงเพาะชำไปได้ดีมั้ย จอห์นนี่
ดีทุกอย่างครับ ลุงจิม
ปีที่ผ่านมามันเหมือนฝันเลย
เราปลดหนี้ปลดสินได้
ดีจ้ะลูก
แม่ภูมิใจ กับลูกสองคนมาก
อย่าข้ามเส้นมานะครับ
- ไม่ได้ครับ เสียใจครับ - ผมตอบคุณไม่ได้
- มีใครตายบ้าง - อย่าขยับครับ
บอกผม มีใครตายบ้าง
มีใครตายบ้าง
ผมฆ่าแม่ผม และลุงผม
ผมเสียฟันหน้าไป
เมียผมอาการโคม่าอยู่ 3 อาทิตย์
พอฟื้นได้ไม่นาน
เธอก็ขอหย่ากับผม
ถ้าฉันเกือบตาย ฉันก็คงหย่าเหมือนกัน
ทำไม
เพราะฉันทำได้
มันเหมือนได้ตั๋วฟรี
ไม่มีใครตำหนิคุณ ถ้าคุณเกือบตาย
ผมตำหนิเธอ
บางทีผมก็อาจถูกตำหนิด้วย
1 เดือนหลังจากนั้น...
พายุเฮอริเคนแอนดรูว์ก็พัดมาหาผม
พัดทุกอย่างพินาศหมด
ทุกสิ่งทุกอย่าง
ผมคงหัวใจสลาย ถ้าสร้างโรงเพาะชำใหม่
ดังนั้นเมื่อชาวเซมิโนลโทรหาผม
เขาอยากได้คนขาว ไปทำเรือนเพาะชำให้
ผมเลยรับงาน ผมไม่อยากทำร้านขายไม้กระถางทั่วๆ ไป
ผมอยากทำอะไรที่น่าทึ่ง ให้พวกเขา รู้มั้ย
ค่ะ ฉันรู้ จอห์น
ฉันรู้
ผมจะทำอะไรที่น่าทึ่งให้พวกเขา
เขียนได้ดีจริงๆ
งานของคุณไม่เหมือนใคร
ขอบคุณมากค่ะ
เราเป็นแฟนคุณ
ขอบคุณ
ลาโรช เป็นตัวละครที่สนุก
ใช่
ทั้งตลก ทั้งแหวกแนว
และน่าเศร้าในบางมุม
คุณจะทำอะไรต่อคะ
สำนักพิมพ์แรนดอมเฮ้าส์ ขอให้ฉันขยายความ
ให้เป็นหนังสือ ซึ่งฉันคงทำ
ซูซาน เราอยากซื้อเรื่องนี้
- คุณจะเอาไปทำหนังเหรอ - ใช่ ทำหนัง
แหม มันช่าง...
- คุณจะว่าไงคะ - ตื่นเต้นมากค่ะ
- ดี - ขำจัง ฉันคิดไม่ถึง
ฉันไม่เคยเขียนบทหนัง
ไม่ต้องห่วง เรามีมือเขียนบทหนัง
ซุปเปอร์สตาร์ นี่มาร์ตี้ ซุปเปอร์ตัวแทน
นี่ก็ 13 อาทิตย์แล้ว
และวาเลอรี่อยากดูบทคร่าวๆ
ถ้าคุณส่งเธอได้วันจันทร์นี้ จะเยี่ยมมาก
โทรหาผมด้วยนะ สวัสดี
"จอมโจรกล้วยไม้ ชาร์ลี คอฟแมน"
"ดัดแปลงจากหนังสือของซูซาน ออร์ลีน"
คุณหัวเราะอะไร
อัจฉริยะจริงๆ
- ประโยคไหน - คุณเป็นอัจฉริยะ
เราเห็นนักหากล้วยไม้ ออกัสตัส มาการี่
เขาเอาผ้าขี้ริ้วพันหัวระงับความเจ็บปวด
กางเกงเขาเลอะอุจจาระจากโรคบิด
เขาร้องครางทุกฝีก้าว ที่เหยียบย่างไปบนป่ารกชัฏ
เราแย่แน่
เปิดเรื่องลาโรช เขาตลก
เขาพูดว่า...
ผมชอบดัดแปลงต้นไม้
มันสนุกดี
เราให้คนดูเห็นดอกไม้
การพิจารณาคดี
เห็นภาพลาโรช
ลาโรชพูดว่า ผมกลายพันธุ์ตั้งแต่เด็ก ผมเลยฉลาดแบบนี้
มันตลกดี
เปิดเรื่องด้วยกำเนิดโลก
ไม่ ลาโรชขับรถ
ไอ้คนขาวบ้า
เจลลี่เบลลี่ จะมาจับคุณแล้ว
ผมไม่รู้จะดัดแปลงมันยังไง
ผมน่าจะทำแต่เรื่องของผม
ไม่รู้ทำไมถึงคิดว่าจะเขียนได้
เห็นเธอมั้ย
ผมเล่นประตูหลังเธอมาแล้ว
ไม่หรอก ผมล้อเล่น
ผมอาจช่วยได้
มันเกี่ยวกับดอกไม้
โอเค
แต่ไม่ใช่แค่ดอกไม้
คุณมี ผู้ชายบ้าดอกไม้
เขาตลกดีออก
ใช่มั้ย
ข้อมูลเขาไม่เยอะพอจะเขียนหนังสือ
ออร์ลีนเลยพรรณาเป็นย่อหน้ายาวๆ
ไม่มีคำบรรยายที่รวมย่อหน้าเข้าด้วยกัน
บทวิจารณ์หนังสือจากนิวยอร์กไทมส์
ผมจับโครงเรื่องไม่ได้
มันเป็นบทความขยะของนิวยอร์คเกอร์
อยากเล่นประตูหลังเธอจริงๆ
- โทษที - หนังสือไม่มีเนื้อเรื่องเลย
ก็ได้
คุณแต่งเองสิ
เมืองนี้ไม่มีใครแต่งเรื่องบ้าๆ ได้เท่าคุณ
คุณเป็นมือหนึ่ง
ครั้งนี้ผมไม่อยากแต่งเรื่อง
นี่เป็นหนังสือของคนอื่น
ผมต้องรับผิดชอบ
ผมอยากเติบโตในฐานะนักเขียน
ผมอยากทำอะไรเรียบง่าย
ทำให้คนอื่นเห็นว่าดอกไม้น่าทึ่งแค่ไหน
น่าทึ่งเหรอ
ไม่รู้สิ ผมว่าน่าทึ่งนะ
คุณต้องเอาผมออกจากงานนี้
คุณรับปากพวกเขาหลายเดือนแล้ว
ถ้าคุณไม่ส่งงาน มันจะส่งผลเสียต่ออาชีพคุณ
บทฉันไปได้สวยสุดๆ
ตอนนี้ฉันกำลังสร้างภาพตัวละคร
หัวข้อฉันคือ คนหลายบุคลิก
ฉันเลยใช้กระจกแตก...
เพื่อแสดงถึงคนที่มีหลายด้านหลายมุม
บ็อบบอกว่าภาพพจน์ตัวละคร ทำให้ความซับซ้อนสวยขึ้น
บ็อบว่า...
เหมือนพวกบ้าลัทธิ
เปล่า มันคือเทคนิคการเขียนบทที่ดี
ฉันก็อปปี้บัญญัติ 10 ประการ ของแม็คคีมา
ฉันติดไว้ที่โต๊ะทำงานเราสองคน
"บัญญัติ 10 ประการ ของโรเบิร์ต แม็คคี"
นายไม่น่าทำแบบนี้
มันช่วยได้เยอะนะ
ฉันจะใส่เพลง "Happy Together" เข้าไป
ให้ตัวละครร้องเพลง เต้นรำ
มันจะช่วยลดความเครียดลง
ฉันไม่ค่อยกล้าใส่เพลงในหนังระทึกขวัญ
แต่บ็อบว่าเรื่อง "คาซาบลังก้า"
บทหนังที่ยอดเยี่ยมที่สุดเรื่องนึง
ก็ทำแบบนี้
ผสมแนวหนัง
ฉันอดนอนมาทั้งอาทิตย์ ฉันต้องนอนแล้ว
โอเค ราตรีสวัสดิ์
ครับ
จอห์น นี่ซูซานอีกที
ซูซี่ คิว
คุณเป็นไงบ้าง
เยี่ยม ผมฝึกอินเตอร์เน็ตอยู่
ผมกำลังขายรูปโป๊
ไม่น่าเชื่อ มีคนโง่ยอมเสียเงินดูรูปผู้หญิง
ไม่ว่านางแบบ จะอ้วนหรือขี้เหร่แค่ไหน
ฟังดูดีค่ะ
มันเยี่ยมไปเลย
จอห์น ฉันไม่อยากทำตัวน่ารำคาญนะ
แต่ฉันไม่เคยเห็นกล้วยไม้ผีเลย
แล้วไง
ฉันหวังว่าคุณจะ...
ได้ ผมจะพาคุณไปดู
- พรุ่งนี้ - จริงนะ
ขอบคุณมากเลย
จอห์น
บ้าชิบ
มันมีไอเดีย เรื่องราวและคน
มากเกินไป
ฉันเริ่มเชื่อว่า เหตุผลสำคัญ ของการหลงใหลอะไรสักอย่าง
คือมันช่วยลดขนาดของโลก ให้เรารับมือได้
ช่างลึกซึ้ง แสนเศร้า
มันเป็นความจริง
ผมชอบมองคุณ
ฉันก็ชอบมองคุณเหมือนกัน ชาร์ลี
ผมไม่รู้จะเขียนยังไง
ผมคงทำให้คุณผิดหวัง
คุณเขียนหนังสือได้ดีมาก
ผมนอนไม่หลับ
ผมผมร่วง อ้วนน่ารังเกียจ
ไม่จริง
ไม่จริงเลย
ลดขนาดมันลงสิ รู้มั้ย
เน้นแค่จุดๆ เดียวในเรื่อง
หาจุดเดียวจุดนั้น
ที่คุณหลงใหลมันที่สุด แล้วก็เขียนถึงมัน
ซูซาน ออร์ลีน ผู้หญิงที่บอบบาง
โดดเดี่ยวอ้างว้าง เปราะบาง สวยงาม
เธอนอนลืมตาข้างๆ สามีจิตใจกระด้าง
เริ่มเรื่องด้วยเสียงของเธอ
ฉันมีความปรารถนาหนึ่ง ที่ไม่น่าอาย
ฉันอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง ที่จะหลงใหลอะไรสักอย่าง
อรุณสวัสดิ์
2 คนนี่ ตื่นเช้าเป็นด้วยเหรอ
นายอารมณ์ดีนี่
ใช่ ฉันมีไอเดียใหม่ๆ
พวกคุณนี่ฉลาดจังเลย
ที่นี่เหมือนโรงงานสมองไม่มีผิด
ฉันก็ได้ไอเดียใหม่เหมือนกัน
ไอเดียเขาดีมากเลย
ในแบบของโดนัลด์น่ะ
ฉันจะใส่ อะไร
ฉันจะใส่ฉากไล่ล่าลงไป
ฆาตกรขี่ม้าหนีไปพร้อมผู้หญิง
ตำรวจขี่มอเตอร์ไซค์ตาม
มันเป็นศึกระหว่างเครื่องยนต์กับม้า
เทคโนโลยีสู้กับม้า
พวกเขายังเป็นคนๆ เดียวกันใช่มั้ย
นั่นแหละคือจุดไคลแม็กซ์
น่าตื่นเต้นดี
ขอบใจ
เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วเขาต้องชอบ
คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ผม
ฉันชอบเป็นค่ะ
ผมมีความสุขจริงๆ
ผมมารับอาหารของคอฟแมน
ชาร์ลี
บังเอิญจริงๆ ที่มาเจอคุณ
ขอโทษที่ผมไม่โทรกลับ
ผมไม่อยู่บ้าน
ไม่เป็นไร
ตอนนี้ทุกอย่างกำลังไปได้สวยครับ
ดีค่ะ ฉันอยากเห็นบทคร่าวๆ
นั่งสิค่ะ ฉันมากับซูซาน
เธออยากพบคุณมาก
บังเอิญจริงๆ ที่มาเจอคุณ
นั่งเลยค่ะ
ซูซาน ออร์ลีนอยู่นี่เหรอ
เธอมาอ่านหนังสือหรืออะไรนี่แหละ
เธอคุยโทรศัพท์อยู่
นั่งเลยค่ะ
เธออยากพบคุณมาก
ผมว่าผมไปดีกว่า
ผมก็อยากเจอเธอ
แต่ผมไม่อยากสับสน
เวลาคุณเจอคนที่คุณเขียนถึง มันยากที่จะแยกตัวละครกับตัวจริง
ไว้คุยกันเร็วๆ นี้ ผมเขียนเกือบเสร็จแล้ว
บอกซูซานด้วยว่า คราวหน้าผมอยากเจอเธอ
ไว้ว่างๆ นะ
โอเค
เราจะหลอกใครเนี่ย นี่ไม่ใช่เรื่องของซูซาน ออร์ลีน
เราไม่มีอะไรเชื่อมโยงกับเธอ
เราไม่กล้าเจอใครๆ
เราเข้าใจแค่ชีวิตน่าสมเพชของเราเท่านั้น
อย่างเดียวที่เราเขียนได้คือตัวเรา
เปิดเรื่องด้วยชาร์ลี คอฟแมน
แก่ อ้วน หัวล้าน น่ารังเกียจ นั่งอยู่ในร้านอาหาาร
ตรงข้ามกับวาเลอรี่ โธมัส
นักสร้างหนังที่น่ารัก สง่างาม
คอฟแมน อยากได้งานเขียนบท
อยากให้เธอประทับใจ เขาเหงื่อแตกพลั่ก
คอฟแมน อ้วน หัวล้าน เดินงุ่มง่ามอยู่ในห้องนอน
เขาพูดใส่เครื่องอัดเทปขนาดจิ๋วว่า
ชาร์ลี คอฟแมน แก่ อ้วน หัวล้าน น่ารังเกียจ
นั่งอยู่ในร้านอาหาร ตรงข้ามวาเลอรี่ โธมัส
คอฟแมนอัปลักษณ์ เล่นว่าวกับรูป จากปกหนังสือของซูซาน
นายมาทำไม
ฉันเขียนบทเสร็จแล้วเรียบร้อย
นายให้เอเย่นต์ของนายดูได้มั้ย
หนังชื่อ "เดอะ ธรี"
ขอบใจ
ขอบคุณสำหรับไอเดีย
มันช่วยได้มาก
ฉันเปลี่ยนนิดหน่อย
ตอนนี้ฆาตกรหั่นศพเป็นชิ้นๆ
และบังคับให้เหยื่อกินเนื้อตัวเอง
แคโรไลน์มีลายสักรูปงูกินหางตัวเอง
แล้วมัน....
เออโรโบโรส์
ฉันไม่เข้าใจคำนี้
งูนั่นชื่อ เออโรโบโรส์
คิดว่าไม่ใช่นะ
เล่าต่อนะ วิธีนี้มันดีกับการจัดการกับฆาตกร
ตอนจบเขาบังคับให้ผู้หญิง ซึ่งคือตัวเขา
กินเนื้อตัวเอง เขากินตัวเองตาย
ฉันบ้าไปแล้ว ฉันเป็นเออโรโบโรส์
ฉันไม่เข้าใจคำนี้
ฉันเขียนตัวเองลงไปในบทหนัง
มันพิลึกนะ
ฉันหมกมุ่นกับตัวเอง ฉันคิดถึงแต่ตัวเอง
ฉันหลงตัวเอง มันน่าสมเพช
ฉันน่าสมเพช อ้วน น่าสมเพช
นายมีเหตุผลที่ดี ชาร์ล
นายเป็นศิลปิน
ฉันไม่กล้าพูดกับคนเขียนหนังสือ
ฉันมันน่าสมเพช
ฉันไม่รู้จะเขียนยังไง
ฉันทำให้ดอกไม้น่าติดตามไม่ได้
ฉันห่วยแตก
ฉันอยู่ในบทหนังด้วยมั้ย
ฉันจะไปนิวยอร์ค
จะไปหาเธอ นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องทำ
ฉันพูดแล้วอย่าโกรธนะ
บ็อบจะจัดอบรมที่นิวยอร์คอาทิตย์นี้
ถ้านายเขียนไม่ออก
เธอพูดว่า "ลาโรชเป็นตัวละครที่สนุกมาก"
ผมเป็นคนสนุก
ใครจะเล่นเป็นผม
ฉันต้องเขียนหนังสือก่อนจอห์น
แล้วจะมีคนมาเขียนเป็นบทหนัง
ผมควรเล่นเป็นตัวเอง
คนส่วนใหญ่ ปราถนาสิ่งที่ไม่ธรรมดา
สิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจ
ให้พวกเขายอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อมัน
แต่มีน้อยคนที่จะลงมือทำ
มันมีอานุภาพมาก
และทำให้เรามึนเมา เมื่ออยู่ใกล้คนบางคนที่แสนจะคึกคัก
ตามผมมา
มันอยู่ใกล้
โอเค
ฉันขอถามอะไรเป็นส่วนตัวได้มั้ย
เราไม่ได้หลงทาง
ผมมาที่นี่ล้านครั้งแล้ว
เวลาเจอเรื่องแย่ๆ ผมจะบอกว่าช่างมัน
แล้วก็เดินหน้าต่อไป
บ้าเอ๊ย
นาฬิกาแดด
ผมจะทำ รอ 2-3 นาที
แล้วคุณจะรู้ว่า แดดเคลื่อนไปทางไหน
เราต้องไปตะวันตกเฉียงใต้
คุณสะสมอะไรหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
รู้มั้ย มันไม่สำคัญที่การสะสมหรอกนะ
มันสำคัญที่ความสามารถ...
ผมชอบคอมพิวเตอร์
เพราะมันทำให้เพลิน
แต่มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่จากกัน หรือตายได้
จอห์น ฉันขอโทษฉัน...
โอเค
โอเค ไม่ต้องพึ่งนาฬิกาแดด
ผมรู้ทางออกไปจากที่นี่
ผมรู้จักบึงที่นี่เหมือนหลังมือตัวเอง
คุณก็เหมือนคนอื่น
เหมือนปลิงดูดเลือด
คุณเกาะติดผม ดูดเลือด แล้วก็จากไป
หัดมีชีวิตของตัวเอง
มีของชอบของตัวเอง
คุณมันผู้หญิงเอาแต่ใจ
ชีวิตเต็มไปด้วยสิ่งต่างๆ ที่เหมือนกล้วยไม้ผี
สวยงามที่จะจินตนาการ หลงรักได้ง่าย...
แต่มันน่าอัศจรรย์
หายไปอย่างรวดเร็ว
และไกลเกินเอื้อม
"3 ปีต่อมา"
แต่น่าอัศจรรย์ หายไปอย่างรวดเร็ว และไกลเกินเอื้อม
"แกลมเมอร์ ชั้น 16"
"นิวยอร์คเกอร์ ชั้น 21"
หวัดดี
นี่ มาร์ตี้นะ
คุยกับเจ้าของหนังสือแล้วดีมั้ย ชื่ออะไรนะ
ซูซาน ออร์ลีน ก็โอเคครับ
เขียนลื่นขึ้นมั้ย
วาเลอรี่จี้ผมยิกเลย
คุณเร่งแรงบันดาลใจไม่ได้
โอเค ก็ยุติธรรมดี
อีกเรื่องที่ผมโทรมาคือ "เดอะ ธรี"
มันน่าทึ่งมาก
ผมไม่รู้จักเรื่องนี้
บทของโดนัลด์ หนังระทึกขวัญที่ฉลาด
บทหนังดีที่สุดที่ผมเคยอ่านในปีนี้
ดี
รับรองขายได้แพงแน่
นักเขียนพรสวรรค์ 2 คนในบ้านเดียวกัน
คุณให้โดนัลด์ช่วยเขียนเรื่องกล้วยไม้สิ
มาร์ตี้ อย่าพูดแบบนั้น
โอเค ผมก็แค่คิด
เขาสร้างโครงเรื่องได้น่าทึ่งมาก
ผมต้องวางแล้ว
โอเค สวัสดี ทำให้เสร็จ...
บ้าเอ๊ย
"โรเบิร์ต แม็คคี อบรมการเขียนบท"
ขอบคุณๆ
เรามี 3 วันที่ยาวนานรออยู่
อีกไม่นานคุณจะอยู่ในงานเลี้ยงหรูๆ
ยินดีกับตัวเองที่ขลุกอยู่ในห้อง ทั้งสุดสัปดาห์
แล้วมีไอ้งั่งฮอลลีวู้ด ชื่นชมงานศิลป์ของคุณ
เราน่าสมเพช เราเป็นไอ้ขี้แพ้
อะไรคือแก่นสารของการเขียน
เราล้มเหลว ตื่นตระหนก ทรยศตัวเอง
เราไร้ค่า
เรามาทำบ้าอะไรที่นี่
เรามาทำอะไรที่นี่
บ้าเอ๊ย ความอ่อนแอ
ไม่มั่นใจทำให้เรามาที่นี่
หาทางออกง่ายๆ
ทางลัดไปสู่ความสำเร็จ
เรามาเพราะเราไม่ได้อะไร ในความมืดมิด
การลองทำอะไรใหม่ๆ มีความเสี่ยงมั้ย
เราควรไปซะ เริ่มต้นใหม่
เผชิญกับงาน...
ถ้าคุณใช้เสียงเล่าเรื่อง แสดงว่าคุณห่วยแตก
ไม่เอาไหน ใช้ไม่ได้
มันเป็นงานเขียนที่อ่อนปวกเปียก
ไอ้งั่งที่ไหนก็เขียนบทเสียงพูด
อธิบายความคิดตัวละครได้
โอเค พักเที่ยง 1 ชั่วโมง
ตัวเอกจะไม่มีความปราถนาไม่ได้
มันไม่มีเหตุผล
ไม่มีเหตุผลอะไร
เข้าใจนะ ดี
มีใครอีกมั้ย
เชิญ
ถ้านักเขียนต้องการสร้างเรื่อง
ที่ไม่ค่อยมีอะไรเกิดขึ้นนัก
คนในเรื่องไม่เปลี่ยน ไม่มีอะไรให้ฉลอง
พวกเขาดิ้นรน หงุดหงิด ไม่มีอะไรแก้ได้
คล้ายๆ กับโลกความจริง
โลกความจริง
ครับ
โลกความจริง
ข้อแรก บทหนังที่ไม่มีวิกฤติ หรือความขัดแย้ง คนดูต้องเบื่อแน่ๆ
ข้อ 2 โลกนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
นี่คุณเสียสติหรือเปล่า
คนเราถูกฆ่าตายทุกวัน
ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ สงคราม คอรัปชั่น
ทุกที่ทุกเวลาในโลกนี้
ต้องมีคนสละชีวิตเพื่อช่วยคนอื่น
ทุกๆ วันต้องมีใครที่ไหนสักคนตัดสินใจ
จะทำลายคนอื่น
คนรักกัน
คนเกลียดกัน
ลูกดูแม่ตัวเองถูกตีตายบนบันไดโบสถ์
มีคนหิวโหย
มีคนหักหลังเพื่อนเพราะผู้หญิง
ถ้าคุณไม่เจอเรื่องแบบนี้ในชีวิต
เพื่อนเอ๋ย คุณก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิต
และทำให้ผมเสียเวลานั่งดูหนังของคุณ
มันไม่มีประโยชน์กับผม
ไม่มีประโยชน์เลยสักนิดเดียว
โอเค ขอบคุณ
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
ไม่ ขอบคุณ
คุณแม็คคี
ครับ
ผมเป็นคนที่คุณตะโกนใส่เมื่อเช้านี้
แล้วไงอีก
ผมพูดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในชีวิต
ใช่ โอเค ดีใจที่ได้เจอ
ผมอยากคุยด้วย
ที่ผมมายืนอยู่ ตรงนี้ ผมกลัวแทบแย่
ผมไม่เก่งเรื่องพบผู้คน
สิ่งที่คุณพูดทำให้ผมหนาวไปถึงกระดูก
มันยิ่งใหญ่กว่าทางเลือกในงานเขียน
มันเกี่ยวกับทางเลือกในฐานะมนุษย์
นะครับ
ได้ ถ้าได้เหล้าสักแก้วก็ดี
มันน่าอัศจรรย์ หายไปอย่างรวดเร็ว ไกลเกินเอื้อม
แล้วไงต่อ
นั่นคือตอนจบของหนังสือ
ผมอยากให้มันเรียบง่าย
ตัวละครไม่เปลี่ยนหรือหวือหวา
ให้เห็นดอกไม้เป็นปาฏิหาริย์ของพระเจ้า
และออร์ลีนไม่เคยเห็นดอกกล้วยไม้ผี
ให้มันเกี่ยวกับความผิดหวัง
เข้าใจล่ะ
นั่นไม่ใช่หนัง
คุณต้องย้อนกลับไปใส่เหตุการณ์ผกผัน
ผมย้อนกลับไม่ได้
ผมเริ่มต้นผิดๆ เริ่มเรื่องสะเปะสะปะ...
นี่ก็เลยกำหนดส่งแล้วด้วย
ผมจะบอกความลับให้
องก์สุดท้ายเป็นตัวกำหนดหนัง
คุณทำให้คนดูทึ่งตอนจบ หนังคุณก็ฮิต
บทคุณอาจมีข้อผิดพลาด มีปัญหาแต่...
ถ้าคนดูทึ่งตอนจบหนังคุณก็ฮิต
หาตอนจบ
แต่อย่าโกง
และอย่าให้พระเจ้าโผล่มาแก้ปัญหาให้
ตัวละครของคุณต้องเปลี่ยนไป
ความเปลี่ยนแปลงต้องมาจากพวกเขา
ทำตามนี้ แล้วทุกอย่างจะดีเอง
คุณสัญญานะ
คุณแม็คคี
คุณเคยมาเรียนกับผมมั้ย
น้องชายฝาแฝดของผมมาครับ โดนัลด์
เขาเป็นคนให้ผมมา
นักเขียนบทฝาแฝดเหรอ
ครับ
จูเลียส กับฟิลิป เอ็พสตีน คนที่เขียน "คาซาบลังก้า"
ก็เป็นฝาแฝด
คุณพูดแล้วในห้องเรียน
มันเป็นบทหนังที่ดีที่สุด
บ้านนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่
โดนัลด์
เดินทางเป็นไงบ้าง
เจอผู้หญิงคนนั้นมั้ย
ฉันโทรมายินดีเรื่องบทของนาย
เจ๋งใช่มั้ย
มาร์ตี้จะขาย 6 แสนขึ้น ถ้าสร้างจะได้ล้าน 5
เยี่ยมไปเลย โดนัลด์
ขอบใจที่ช่วยฉันนะ
ฉันไม่ได้ช่วยอะไร
นายให้ฉันอยู่บ้านนาย
นายเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
มันสนุกตื่นเต้นดี
แคทเธอรีนอยากเล่นเป็นแคสซี่
ได้โปรดเถอะ
ได้โปรดเถอะโดนัลด์
แคทเธอรีน คีเนอร์เหรอ
เธออยู่ในบ้านฉันเหรอ
ใช่ เราเล่มเกมบ็อกเกิ้ลกัน
เธอสนุกดี
นายน่าจะคบกับเธอ
ฟังนะ ฉันมาคิดๆ ดู
นายอาจอยากมาเที่ยวกับฉันในนิวยอร์ค
อยากสิ อยาก
ฉันอยากจะเอาบทหนังให้คนอื่นดู
นายอาจจะอ่านด้วยก็ได้
แน่นอน ฉันปลื้มจริงๆ
โอเค
ขอบใจนะ ชาร์ล
โอเค บาย
เป็นนายๆ จะเขียนยังไง
บทนายเหมือนจะล้อเลียนฉันนะ
โทษที ฉันแค่ลองดู
ไม่เป็นไร ตลกดี
ดี โอเค
เป็นนายๆ จะเขียนยังไง
เราต่างกัน
พรสวรรค์เราต่างกัน
ฉันรู้
นึกเล่นๆ โดนัลด์ผู้ยิ่งใหญ่ จะจบมันยังไง
บ้าน่า ผู้ยิ่งใหญ่เลยเหรอ
ฉันว่ามันขาดอะไรบางอย่าง
อะไรล่ะ
คืออย่างนี้นะ
ฉันอ่านข้อมูลมาบนเครื่องบิน
บางครั้งเรื่องแบบนี้ก็เป็นสิ่งที่มากกว่า
เสี้ยวชีวิตที่ขยายตัวเหมือน ก้อนกระดาษญี่ปุ่น
ที่เอาไปแช่น้ำ มันบานเป็นดอกไม้ที่สวยจนเหลือเชื่อ
ว่าเมื่อกี๊คุณเห็นมัน เป็นแค่ก้อนกระดาษกับแก้วน้ำนึง
มันแย้งกัน
เธอบอกว่าเธอไม่สนใจดอกไม้
มันเป็นแค่การอุปมา
เพื่ออะไร
อะไรทำให้ก้อนกระดาษ กลายเป็นดอกไม้
หนังสือไม่ได้บอก
ไม่รู้สิ นายจับจุดไม่ถูก
คงงั้น ฉันว่านายควรคุยกับเธอ
ไปรู้จักเธอ
ฉันทำไม่ได้ จริงๆ
ฉันไปเอง ฉันจะแกล้งทำเป็นนาย
ฉันอยากไป
เราต้องหาคำตอบให้ได้ เราจะทำหนังของนายให้ดี
นายต้องทำตัวให้เหมือนฉันเป๊ะ
อย่าทำให้ฉันเสียชื่อ
อย่าทำตัวติงต๊อง งี่เง่า
ฉันไม่งี่เง่า
นายรู้ฉันหมายถึงอะไร ห้ามจีบเธอ
ห้ามใช้มุขซกมก
อย่าหัวเราะเหมือนที่นายหัวเราะ
ไม่หรอก
ฉันจะทำให้คนอื่นเชื่อว่าเป็นนาย
มันเป็นเกียรติ
ผมจะถามคำถามเด็ดล่ะนะ
คุณได้ติดต่อกับลาโรชมั้ย
ผมอ่านแล้วรู้สึกว่าคุณปิ๊งกัน
คุณมีความเห็นมั้ย
เราคบกันในฐานะนักข่าวกับแหล่งข่าว
เราก็ใกล้ชิดสนิทสนมบ้าง ในความสัมพันธ์แบบนี้
ฉันสนใจในทุกอย่างที่เขาพูด
แต่ความสัมพันธ์จบเมื่อหนังจบ
โกหกหน้าตาย
อะไรนะ
ไม่มีอะไร ผมมีอีกคำถามเดียว
ถ้าคุณได้ดินเนอร์กับคนในประวัติศาสตร์ คุณจะเลือกใคร
ฉันคงต้องบอกว่า...
ไอน์สไตน์ ไม่ก็ พระเยซู
ดีมาก ตอบได้น่าสนใจ
เธอโกหก
อะไร
เกิดอะไรขึ้น
เปล่า เธอพูดถูกทุกอย่าง
ถูกต้อง
นั่นคงเพราะมันเป็นความจริง
นายทำฉันขายหน้ารึเปล่า
คนที่ตอบถูกต้องเกินไปมักโกหก
ใครๆ ก็ตอบว่าพระเยซู กับไอน์สไตน์
มันเป็นคำตอบสำเร็จรูป
พระเยซูกับไอน์สไตน์?
ฉันมีไอเดีย
ฉันต้องใช้กล้องส่องทางไกล
พระเยซูกับไอน์สไตน์อะไร
คิดภาพว่ามีเธอมีฉัน ร้องด้วยกัน
คิดภาพว่ามีเธออยู่ด้วย ทั้งคืนทั้งวัน
ร้องสิ
คิดภาพว่ามีเธอคนนั้น
กอดไว้ให้มั่น แล้วมีความสุขกันสองคน
จะเอากล้องส่องทางไกลไปทำไม
กลับเถอะ
เธอวางโทรศัพท์ เธอไม่สบายใจ
เลิกดูเธอได้แล้ว
เธอร้องไห้
เธอจะใช้คอมพิวเตอร์
ทำแบบนี้ผิดศีลธรรมนะ
เที่ยวบินยูไนเต็ด...
ไปไมอามี่...
11 โมง...
55 พรุ่งนี้เช้า
เธอเลิกกับลาโรชแล้วนี่
พ่อแม่เธออยู่ฟลอริด้า
เมื่อกี๊ไม่ใช่คุยกับพ่อแม่ เพื่อนเอ๋ย
อย่าเรียกฉันว่า เพื่อนเอ๋ย
มีผู้ชายเข้ามา
หล่อด้วย
คงเป็นสามีเธอ
เธอทำท่าแปลกๆ กับเขานะ
นายว่ามั้ย
เธอปิดบังอะไรเขา
เธออาจเป็นเลสเบี้ยน แต่ไม่รู้จะบอกว่ายังไง
คิดว่ายังไง
ดูเว็บโป๊ของลาโรชหรือยัง
ยังฉันอ่านคู่มืออยู่
ฉันจะไปดูเว็บโป๊
ค้นข้อมูลน่ะ
อย่าบอกอีแก่ของฉันนะ
- แม่น่ะเหรอ - ไม่ใช่
ฉันว่าเราควรไปไมอามี่พรุ่งนี้
ลืมมันซะ
ผู้หญิงบางคนก็ดูโอเค
ทายซิ เราจะไปไมอามี่พรุ่งนี้
ฉันบอกว่าไม่
ยังไงก็ไปชัวร์ มาดูนี่
"สาวบิกินี่หาดไมอามี่"
สิ่งที่ฉันเริ่มเข้าใจก็คือ การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่ทางเลือก
สำหรับพันธุ์พืช สำหรับฉัน
มันเกิดขึ้นเอง และคุณก็เปลี่ยนไปเอง
"ฟาคาแฮทชี่ 3 ปีก่อนหน้านั้น"
บางทีความแตกต่าง ระหว่างพืชกับฉันจากนั้น
ฉันหลอกตัวเอง เขียนหนังสือโกหก
แสร้งทำว่าสามีฉัน ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
แต่วันนั้นมีบางอย่างเกิดขึ้นในบึง
ดูซิ
ผมบอกแล้วว่า ผมเจอเพชรในฟาคาแฮทชี่
มันก็แค่ดอกไม้
มันเป็นแค่ดอกไม้
ตัดไปเถอะไหนๆ ก็มาแล้ว
เว็บโป๊ของผมต้องดังระเบิด
มีบางเรื่องที่ผมไม่ได้บอกคุณ
ผมอยากบอกคุณเรื่องกล้วยไม้ผี
ผมว่ามันอาจช่วยคุณได้
ผมเริ่มทำงานแรกที่เนอร์สเซอรี่
คืนหนึ่ง ผมกลับไปเอาของ
พวกเขาอยากใช้กล้วยไม้ผีสกัดยา
มันเป็นธรรมเนียม
แต่คนพวกนั้น มันอยากเมายา
แมทธิว
- แปลว่าแมทธิวเป็นคนนึงที่... - แน่นอน
แมทธิวเล่นของจนหมดแหละ
มีอยู่วันหนึ่ง
เขาก็รู้สึกหลงใหลฉัน
ปลื้มผมของฉัน ความเศร้าของฉัน
มันเป็นฤทธิ์ยา
ผมอยากบอกคุณนานแล้ว
คุณน่าจะชอบมันนะ
มันทำให้คนหลงใหลซาบซึ้งง่าย
ผมสกัดเป็น ผมรู้ ผมเคยดู
ผมคงเป็นคนขาวคนเดียวที่ทำเป็น
ผมอยากทำนะ ซูซี่
ฉันเบื่อกล้วยไม้แล้ว ลาโรช
หวัดดี
นี่จอห์นนะ คุณได้รับพัสดุผมมั้ย
จอห์น
จอห์นนี่
จอห์น
ครับ
ฉันมีความสุขมากเลย
ดีใจด้วย
มีความสุขมากๆ
จอห์น
ทำเสียงนี้นะ
ไม่ ทำไปเรื่อยๆ
ไม่ๆ
ฉันทำเสียงโทรศัพท์
คุณก็ทำเสียงต่อไป แล้วฉันก็ทำพร้อมคุณ
ฉันทำคนเดียวไม่ได้
โอเค จะให้ผมทำช่วงไหน
ใช่
เอาเลย
- นั่นละ - ได้แล้ว
เยี่ ยมยอดจริงๆ
คุณเคยรู้สึกเหงาบ้างมั้ย จอห์นนี่
สมัยเด็กผมเป็นคนแปลกๆ
ไม่มีใครชอบผมเลย
แต่ผมก็คิดว่า
ถ้าผมอดทนรอหน่อย คงมีใครสักคน
เข้ามาแล้วก็
แบบว่า
เข้าใจผม
เหมือนแม่ผม
เพียงแต่คนๆ นั้นไม่ใช่แม่
เธอคนนั้นจะมองผม และพูดเบาๆ ว่า
ใช่
แบบนั้นล่ะ
แล้วผมก็จะไม่เหงาอีกต่อไป
ฉันอยากเกิดเป็นมดจัง
ตัวมันแวววาวดี
คุณแวววาวกว่ามดอีก ที่รัก
นั่นเป็นคำพูดอ่อนหวานที่สุด ที่ฉันเคยได้ยิน
เพราะผมชอบคุณน่ะสิ
"ฟลอริด้า 3 ปีต่อมา"
ฉันจะตามไปดูใกล้ๆ นายรอนี่นะ
เดี๋ยว
ฉันน่าจะไปเอง
ฉันควรจะเป็นคนไปจริงมั้ย
ฉันหมายถึงมันเป็น...
คือฉัน...
ไปเลย มันเป็นสิทธิ์ของนาย
ฉีกมัน
ฉีกเลย
ที่รัก ทำไมคุณเป็นอย่างนี้ล่ะ
- คราวก่อนคุณพ่นน้ำใส่ฉันทั้งตัว - ให้ตายเถอะ
เข้ามานี่ หุบปากเดี๋ยวนี้
- นั่งลง - ใครน่ะ
- แกเป็นใคร - ผมแค่...
แค่ผ่านมา
เดี๋ยวรู้มั้ยใคร
เขาเป็นนักเขียนบท
คนที่เอาหนังสือเราไปทำบทหนังเหรอ
ใช่
เรื่องเจ๋งมาก
ยินดีที่รู้จัก
นี่เพื่อนใครจะเล่นเป็นผมล่ะ
ผมไม่ ผมไม่รู้หรอกครับ
ผมน่าจะได้เล่นเองนะ
เขาสะกดรอยตามฉันเหรอ
เปล่าครับ ผมไปดีกว่า
ยินดีที่รู้จัก
ผมจะให้เบอร์โทรคุณไว้
ฉันงงนะจอห์นนี่
เขามาที่นี่ทำไม
เขาตามฉันทำไม
- เขารู้อะไรบ้าง - ผมไม่รู้อะไรเลย
เขาเห็นเรือนกระจก
ตายแล้ว
ตาย
คุณจะเอาไปเขียนหรือเปล่า
ผมไม่รู้คุณพูดถึงอะไร
เขาโกหก
- จับไว้ - อยู่ก่อน
เราต้องฆ่าเขา
อะไรนะ
ไม่งั้นจะให้ทำยังไง
นั่งลง
ซูซี่ คุณต้องสงบอารมณ์
คุณวู่วามเกินไป
คุณไม่รู้...
ฉันให้เขาเขียนแฉฉันไม่ได้...
คนจะรู้เรื่องของเราและรู้เรื่องนี้ไม่ได้
ทำไม คุณอายที่จะคบกับผมเหรอ
เปล่าไม่ใช่
คุณคิดอะไรแบบนั้น
ฉันเป็นนักเขียนอาชีพ
ยาเสพติดกับ...
ซูซี่ เราฆ่าคนไม่ได้
โอเค
ฉันทำเอง
ฉันทำเองก็ได้
ซูซาน
- ออกมาแล้ว นั่งลง - ผมไม่บอกใครหรอก
ยัดเขาเข้าไปในรถ
"อุทยานฟาคาแฮทชชี สแตรนด์"
ดับเครื่องและลงไป
หนี
ซูซาน นั่นมันใครกัน
ไม่รู้สิ ฉันไม่เห็นตัว
บ้า
บ้าเอ๊ย
เร็วเข้า มาช่วยผมหาไฟฉาย
เป็นผู้ชายใช่มั้ย
ใช่
อ้วน ฉันบอกได้แค่นั้น
บ้าที่สุด เราต้องแยกกันหาแล้ว
ฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง ฉันไม่เอาด้วยหรอก
- พวกเขาเจอเราแน่เลย - ไม่หรอก
ฉันยังไม่อยากตาย
ฉันทำลายตัวเอง
นายไม่ได้ทำ และนายจะไม่ตาย
ฉันทำลายตัวเอง
ฉันชื่นชมนาย
ฉันเสียเวลาทั้งชีวิต
กังวลว่าคนจะคิดยังไงกับฉัน
แต่นายไม่รู้ไม่ชี้
ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น
ไม่ นายไม่เข้าใจ นั่นฉันชมนายนะ
ตอนอยู่มัธยม...
ฉันเห็นนายจากหน้าต่างห้องสมุด
นายคุยอยู่กับซาราห์มาร์ช
- ฉันรักเธอเป็นบ้า - ฉันรู้
นายจีบเธอ เธอก็ทำท่าน่ารัก
ฉันจำได้
แล้วพอนายเดินออกมา...
เธอก็เอาเรื่องนาย ไปเมาท์กับคิม คาเนตตี้
ฉันรู้สึกเหมือนพวกนั้น หัวเราะเยาะฉัน
นายไม่รู้เลยสักนิด
นายดูมีความสุขมาก
ฉันรู้ ฉันเคยได้ยิน
แล้วทำไมนายยังมีความสุขอยู่ได้
ฉันรักซาราห์ ชาร์ลส์
ความรักนั้นเป็นของฉัน
มันเป็นของฉัน
แม้แต่ซาราห์ก็ไม่มีสิทธิ์แย่งมันไป
ฉันรักใครก็ได้ที่ใจอยากรัก
แต่เธอคิดว่านายน่าสมเพช
นั่นมันเรื่องของเธอ ฉันไม่เกี่ยว
นายเป็นเหมือนสิ่งที่นายรัก
ไม่ใช่สิ่งที่รักนาย
ฉันคิดแบบนั้นมานาน
เป็นอะไร
ขอบใจนะ
เรื่องอะไร
นี่คุณ ฉันได้ยินเสียงพวกเขา
ฉันได้ยินเสียงหายใจ
ชาร์ลี
นี่คุณ
ชาร์ลี
รถตู้อยู่ไหน
มันไปหรือยัง
ไม่รู้สิไปแล้วมั้ง
จอห์น
บ้าชิบ
ไม่อยากเชื่อเลยฉันถูกยิง ทุเรศมั้ยล่ะ
อย่าพูด อย่าหัวเราะด้วย
โดนัลด์
นายจะต้องไม่เป็นอะไรโดนัลด์
อย่าหลับละกัน
อย่าหลับ
มองฉันซิ
มองฉันโดนัลด์ มองมาที่ฉัน
ลืมตาไว้ โดนัลด์ ลืมตาไว้
โดนัลด์ ได้โปรด
ลืมตาเอาไว้นะโดนัลด์
โดนัลด์ ลืมตาไว้
คิดภาพว่ามีเธอมีฉัน
คิดภาพว่ามีเธออยู่ด้วยกันทั้งคืนทั้งวัน
คิดภาพว่ามีเธอคนนั้น กอดไว้ให้มั่น
แล้วมีความสุขกันสองคน
มองฉันสิ มอง
คิดภาพว่ามีเธอมีฉัน
ช่วยด้วย
จอห์น
ขอโทษนะ ฉันจำเป็นต้องทำอย่างนี้
ฉันไม่มีสันดานฆาตกร
นายเข้ามาใน...
จอห์น
ช่วยด้วย
ไม่
จอห์นนี่ จอห์น
ไม่
จอห์นนี่
แกไอ้อ้วนสวะ
- เขาตายแล้ว - หุบปาก
- ไอ้ขี้แพ้ - หุบปาก
- ไอ้อ้วนบัดซบ
ปากเสีย อีแก่ แกมันแค่...
อีแก่ขี้ เหงาติดยาอุบาทว์เท่านั้นล่ะ
พระเจ้า
จบกัน
ทุกอย่างจบหมดแล้ว
ฉันทำทุกอย่างผิดหมด
ฉันอยากได้ชีวิตฉันกลับมา
กลับมาก่อนที่มันจะต่ำช้าเลวทราม
ฉันอยากกลับไปเป็นทารกอีกครั้ง
ฉันอยากเป็นคนใหม่
แม่
ชาร์ลส์
ชาร์ลส์ นั่นลูกรึเปล่า
ชาร์ลส์ ลูกเป็นอะไรน่ะ
โดนัลด์บอกว่า "นั่นมันเรื่องของเธอไม่ใช่ฉัน"
"เราเป็นเหมือนสิ่งที่เรารักไม่ใช่สิ่งที่รักเรา"
"ฉันคิดแบบนั้นมานานแล้ว"
"คอฟแมนเริ่มน้ำตาไหล"
"เขาอยากขอบใจน้องชาย แต่ก็พูดไม่ออก"
คุณดีขึ้นบ้างหรือยัง
ผมโอเค
ผมคิดถึงเขา
สคริปต์เป็นไงบ้าง
ดี ใกล้เสร็จแล้ว
ผมดีใจที่เปลี่ยนแนวเขียนบ้าง
แน่นอน
คุณโอเคใช่มั้ย
ช่วง มกราคม เดวิดกับฉันไปปร้าก
เราสนุกมาก
ก็ดีนะ
ที่นั่นโรงละครหุ่นเจ๋งมาก
ผมก็เคยได้ยิน
แล้วก็มีโบสถ์ตกแต่งด้วย หัวกระโหลกกับกระดูกคน
มีหัวกระโหลกกับกระดูก 4 หมื่นชิ้น
ตอนอยู่ที่นั่นฉันคิดถึงคุณนะ
ชาร์ลี ฉันมีคนอื่นแล้ว ทำไมคุณทำอย่างนี้
ผมรักคุณ
ฉันต้องไปล่ะ ฉันต้อง ฉันมีธุระต้องทำ
สุดสัปดาห์นี้ฉันจะเดินทาง ฉันมีธุระวุ่นวายมากเลย
ครับ
ฉันก็รักคุณ รู้มั้ย
ผมต้องกลับบ้าน
ผมรู้ตอนจบของหนังแล้ว
คอฟแมนขับรถกลับบ้าน หลังจากที่กินข้าวกับอะมีเลีย
รู้ว่าเขาจะจบหนังได้ยังไง
โธ่นั่นมันเสียงคิด
แม็คคีไม่ยอมแน่
ผมจะแสดงความคิดเขาได้ยังไง
ไม่รู้ซี
แม็คคี พูดยังไงก็ช่างสิ
ก็มันใช่
สรุปลงตัว
ใครจะเล่นเป็นผมนะ
เขาคงไม่อ้วนมาก
ผมชอบเจอราร์ด เดอพาร์ดิว
แต่สำเนียงเขาจะได้เหรอ
เอาเถอะมันจบแล้ว
นั่นล่ะที่มีความหมาย
แล้วคอฟแมนก็ขับรถจากมา หลังจากพบอะมีเลีย
หัวใจเปี่ยมความหวังเป็นครั้งแรก
จบแบบนี้ผมชอบ
จบได้ดี
คิดภาพว่ามีเธอมีฉัน
คิดภาพว่ามีเธออยู่ด้วยกันทั้งคืนทั้งวัน
คิดภาพว่ามีเธอคนนั้น กอดไว้มั่น
แล้วมีความสุขกันสองคน
มีความสุขกันสองคน
ฝนตกฟ้าร้องช่างมัน
มีความสุขกันสองคน
เรามีความสุขกันสองคน
มีความสุขกันสองคน
จัดทำโดย ธเนศ พรมดม (Beer)
[THAI]