Nadat, op bevel van Lodewijk de 14de,
de Graaf Jeoffrey de Peyrac
als heks werd verbrand op Place de Gréve,
overleefde Angélique toch.
Vervolgd door koningssoldaten,
schuilt ze in de Cour de Miracles.
Ze wordt opnieuw rijk,
integreert de bourgeoisie
en beslist haar plaats aan het hof te heroveren
door haar neef Philippe Plessis-Belliére te huwen.
Gefascineerd door Angélique,
zegent de koning het huwelijk met tegenzin in.
De oorlog tegen de Spanjaarden rukt een vriend weg van de koning,
maar schenkt hem een schijnbaar verboden liefde.
Ik ben stervende, Sire.
U slaat wartaal uit,
vanwege de koorts.
Nee, Sire.
Mijn leven verlaat mijn lichaam,
maar ik ben bij mijn volle verstand.
- De koning houdt van mijn vrouw. - Wat zegt u?
Ik zeg...
dat de koning van Frankrijk...
me wil ontnemen wat ik niet kan afstaan...
Mijn vrouw!
Echter, Sire...
Ik houd ook van Angélique.
Maar omdat ik eveneens...
mijn koning meer liefheb dan mijn eigen leven...
is mijn bestaan me te zwaar en zo goed als onmogelijk geworden.
Mijn vriend.
Moge Zijne Majesteit mij vergeven.
Deze bittere openhartigheid...
kan slechts verontschuldigd worden...
door mijn huidige toestand.
FAVORIETE DES KONINGS
Niet zo stram, meneer Cantor. Kijk naar u broer.
Zwem toch, lieverd.
Ik ben bang.
De mannen van mijn familie zijn nooit bang geweest.
U moet die traditie voortzetten.
Mevrouw, u bent wel erg streng met uw zoon.
In deze tijd, overleven slechts de sterken.
Ik houd van mijn zonen en verwen ze niet.
Mevrouw. Ik vind u terug zoals u sinds altijd bent geweest.
Desgrez, bent u hoffelijk geworden?
Meer dan dat. Meneer de la Reynie en ik verlichten Parijs.
Een lantaarn op elke hoek.
Onze hoofdstad wordt de Lichtstad.
- Wat voert u hierheen? - De koning.
- Wat wil hij van me? - Hij wil u.
Leuk grapje.
De waarheid! Uw rouwtijd is voorbij. De koning wil u terug op het hof.
Dat weiger ik!
Het ligt gevoelig, mevrouw.
De konings wensen Worden opgevat als wetten.
Ik ga er niet heen!
Ik wil de koning niet zien.
Hij ontnam me mijn geluk.
Eerst mijn té machtige Jeoffrey, en nu Philippe.
Philippe stierf tijdens de oorlog, niet door de koning.
Tijdens de oorlog?
Hij werd door de oorlog gedood.
En dat weet u heel goed.
In dat geval...
De koning wilde u een diplomatieke missie toevertrouwen.
Een missie?
Een uiterst belangrijke.
Och, hij zal er een ander voor vinden.
U blijft op u landgoed.
Uw zonen zullen helaas lof noch eer kennen.
Men had ze regimenten toe kunnen wijzen.
Maar ze blijven boerenedelen. Landjonkers,
die het zwaard op klompen dragen.
Wat is het voor missie?
Het is van economisch, politiek, strategisch en militair belang.
Het was voor u een unieke mogelijkheid
om eenvoudigweg hogerop te komen.
- U spot met me. - Nee!
Het stoute staaltje dat ik u aanbied
zou mevrouw de Montespan doen verbleken,
de favoriete van de koning.
Leg het maar uit dan.
Helaas ben ik slechts de boodschapper.
Weet u wat u bent? Een bedorven verleider.
Meer niet?
Vooruit. Ik ga naar het hof om de koning te verduren,
tenzij hij mij zal moeten verduren...
- Wie is dat? - Bontemps, Sire.
Binnen!
De persoon is gekomen, Sire.
Lodewijk!
Wat gebeurt er?
Werk, mevrouw. Altijd en immer het werk.
Slaap zacht, mijn vriendin.
En u, Sire? Wilt u niet slapen?
De belangen van het koninkrijk gaan véér mijn slaap.
Sire, ik...
Staat u toch op.
Het hof heeft u gemist.
De koning heeft u gemist.
Weet u, mevrouw, dat de tijd niets heeft doen veranderen
aan de genegenheid die ik voel
voor u?
Moge u het mij vergeven,
maar meneer Desgrez had over een missie gesproken.
Ik constateer dat u vermetele humeur ook onveranderd bleef.
Als mijn karakter u niet bevalt, laat ik het niet zien.
Het bevalt me wel. Het amuseert me, het brengt me in verrukking.
Maar soms kwetst het me.
Het rijk van Perzië!
De Russen boden Perzië een verbond aan.
Tekenen ze, dan lopen alle Europese staten gevaar.
De Perzen moeten onze bondgenoten worden,
niet van Moskou.
Lieve hemel! Wat kan ik hieraan doen?
U zorgt voor een Frans-Perzisch verdrag.
Wenst u dat ik naar Perzië reis?
Nee hoor!
Excellentie Bachtiary-Bey, de ambassadeur, is in Parijs.
Ik weet niets van diplomatie af!
Wij geloven dat niet.
Ik spreek geen Perzisch.
Uw ogen, u lach, u houding en manieren,
zelfs u haar, dat alles spreekt Perzisch.
En u hebt een tolk: St. Amon.
St. Amon? Die man is niet goed wijs!
Maar hij spreekt goed.
Hij is de enige diplomaat die Perzisch spreekt.
Mag ik weten wat Zijne Majesteit van mij verwacht?
Dat u Bey aan het lachen krijgt.
Dat u hem onze gewoontes uitlegt.
Kortom: dat hij naar Versailles komt.
Hetgeen hij weigert door de blunders van St. Amon.
Deze missie is meer weggelegd voor een courtisane.
Mijn God! Wat een verbolgen toorn!
Ik dacht dat daar waar een middelmatige man strandde,
een vrouw als u vlot zou slagen.
Over welke vrouw heeft u het, Sire?
Deze missie biedt u mevrouw Plessis-Belliére niet aan,
maar aan de weduwe van heks Peyrac!
Uw taalgebruik is soms buitensporig!
En u schat de koning laag in.
Ik zal u een bewijs leveren.
Meneer Colbert!
Ja, mevrouw. Mijn beste minister slaapt slechts 4 uur per nacht.
Sire. Alles werd opgemaakt volgens u wensen.
Bedankt, meneer Colbert.
Het teruggave-bevel van het huis Beautreillis,
eigendom van Jeoffrey de Peyrac, Graaf van Toulouse.
Sire... Bedankt.
Spreekt u met de Perzische ambassadeur?
Staat Uwe Majesteit toe dat ik nog wat nadenk?
Wij willen u alles wel toestaan.
Sire, ik zou niet graag willen dat in u ogen
dit de prijs ter aanvaarding is.
Mevrouw,
u bent echt onmogelijk,
maar verander vooral niet!
Mannen!
Sire. Vergeef mij dat ik u lastigval,
maar ik wens u gaarne te vermelden
dat mevrouw de Markiezin de Montespan ontwaakt is.
- Erg ontwaakt? - Enorm ontwaakt, Sire.
Bontemps, 'm één woord hebt u een drama samengevat.
Wacht hier op me.
Dit is onmogelijk!
Wie bent u?
- En wie bent u? - Ik ben hier thuis!
En wie bent u?
Ik heet Savary. Ik ben apotheker.
Hoe kwam u binnen?
Heimelijk.
Nadat de staat de meubels had meegenomen
en alle schatten van Peyrac,
heb ik getracht orde te scheppen voor zover ik kon,
en ben ik hier gaan wonen.
Waarom?
Ik was een leerling van de allerbeste wetenschapper.
De Graaf wist alles, mevrouw.
Kom mee.
De Graaf wist alles.
Hij kende alle metalen, de Oosterse parfums,
vergif, en medicijnen die de Sorbonne niet kent.
Hij zou juist Het Geheim ontdekken.
Waarmee de mens grondstoffen beheerst,
en de kracht ontdekt die de wereld omver zal gooien!
Dat hij als heks op de brandstapel eindigde...
Helaas! Sinds de dag van zijn arrestatie,
heb ik Graaf de Peyrac nimmer weer gezien.
En dat dan?
Ik heb dat aangestoken voor mijn onderzoeken.
Kom mee.
En dit! Van wie is dit overhemd vol bloedvlekken?
Van u echtgenoot, mevrouw.
Vlak na de executie, heb ik het van de beul gekocht.
Hij is niet dood! Zeg dat hij nog leeft!
Mevrouw, u moet geen ijdele hoop koesteren.
Ik stond naast de brandstapel.
Ik zag de vlammen opkruipen naar zijn benen, zijn borst,
zijn hoofd. lk zag hem geheel in vuur en vlam opgaan.
Bent u het.
Mevrouw, u teleurstelling verdriet me.
U bent reeds hier?
Hoe weet u dat ik hier was?
Ik weet alles.
Wat trouwens vermoeiend is.
Als men alles weet, dan Kent men zijn onwetendheid.
Niet waar, meneer Savary?
Kent u hem?
Alchemie en politie kunnen slecht met elkaar overweg.
Wat doet u hier?
Hij is mijn gast.
In dat geval!
Het wordt zo dag.
Om 8 uur, vereert Excellentie Bachtiary-Bey
ons door een terechtstelling bij te wonen in Suresnes.
Het zou slim zijn als u hem daar zou ontmoeten.
Ik ga er niet heen!
- Ik begreep van de koning... - U begreep het verkeerd.
In dat geval, vertrek ik.
Wij danken u zeer.
Meneer de apotheker en recidivist,
mevrouw de Peyrac en Plessis-Belliére...
Hij zei Bachtiary-Bey.
- Bachtiary-Bey! - Nou en!
Ik hoorde veel over hem toen ik er was.
Hij is ambassadeur en generaal van de zee.
Die man reist nooit zonder een kruik moemie.
Moemie?
Dat is een vloeibare grondstof
met duivelse en magische kenmerken.
Gemaakt in Perzië?
Men maakt het niet. Het spuit op uit de schoot der aarde.
Mevrouw, als u mij dit zeldzame product zou verschaffen,
dan zou u me helpen het werk van uw man voort te zetten.
In dat geval, zal ik er wel heengaan.
Hij is helaas al vertrokken.
Als Desgrez zo snel vertrekt, gaat hij nooit ver weg.
Daar is hij wel.
Bent u van gedachten veranderd?
Nee, maar ik ga er toch heen.
Meneer het hoofd der beulen, de Excellentie...
De Excellentie wenst te weten hoe
men de patiënt het meest kan laten lijden.
- Hopelijk is het afgelopen. - Ja hoor.
De Excellentie wenst dat u het spektakel naast hem bijwoont.
Het spektakel, zegt hij.
Dat is het helaas wel.
Spectaculum betekent: dat wat de aandacht trekt.
Spectaculum!
Gaat u gang.
Hij zegt dat de koning slechts minderwaardige vrouwen stuurde,
allen waren weerzinwekkend.
Hij vraagt of u een cadeau bent.
De Excellentie... hoe vertaal ik dat uit het Perzisch?
Hij walgt ervan
dat hij het einde van de foltering miste
en dit de Sjah aldus niet kan aanraden.
Begin opnieuw!
- Met de foltering? - Ja, natuurlijk!
Er is geen veroordeelde.
Wat zegt hij?
Neemt u maar een lijfwacht.
Hij is gek!
Dat betekent niets in het Perzisch.
Vertaal het!
De Excellentie beveelt dat u hem volgt voor een hapje eten.
Beveelt?
Ik vertaal slechts, mevrouw.
Zeg maar dat ik hem gehoorzaam.
Neem alstublieft plaats.
Excellentie! U spreekt dus Frans?
Ja, dat spreek ik.
Hebt u zich goed geamuseerd?
Ik amuseer me weinig, mevrouw.
Waren het de meisjes van plezier
die u zulk geraffineerd Frans leerden?
Nee.
Dat deed een jezuïet die ik gedurende 10 jaar als leermeester had.
Helaas is hij dood.
Probeerde u een foltering op hem?
Nee, ik duwde hem voor de grap in de leeuwenkuil.
Er bleef niets van over.
Hij had me gegeseld voor een Latijnse vertaling
die ik te vrij had bewerkt.
Ik haat het bovenal als ik niet terug kan slaan.
Iedereen, Excellentie.
Vrouwen niet.
Meent u dat?
Ik hoop het voor ze.
U bent verfoeilijk!
Geen man zei mij ooit zoiets,
zonder meteen te sterven!
Ik ben een vrouw.
Vrouwen zwijgen gesluierd in mijn land!
Hier poederen vrouwen zich en luisteren mannen naar ze.
Ik hoopte op een beschaving, maar u volk is onontwikkeld.
Wie bent u? Een ambassadeur?
Nee.
- Een cadeau? - Zeker niet!
Wat dan?
Ik ben de Markiezin de Plessis-Belliére,
en ik interesseer me in het bijzonder in de moemie.
Bedoelt u dat u ook aan wetenschap doet?
Waarom niet?
Ik begrijp nu Colbert, die zegt dat de Fransen onregeerbaar zijn.
Maar ik zal u de moemie laten zien.
Die Excellentie Bachtiary, de Bey, Bachtiary-Bey,
die mij vertrouwt sinds het Pyreneeën-verdrag
en aldus het huwelijk van de koning,
de Bey die zei dus tegen me: mijn beste...
Meneer Desgrez zegt, dat u, ondanks mijn orders
de Markiezin alleen liet met de Bey!
Ik hoor dat van alle blonde ontuchtigen die bij de Bey waren,
slechts een bebloed lichaam in de Seine werd gevonden.
U bent niet alleen vandaag een dwaas.
Tijdens het Pyreneeën-verdrag merkte ik u onbekwaamheid reeds op.
U bent uit u ambt ontzet. Zonder titel noch geld. Eruit!
Loopt de Markiezin, volgens u,
hetzelfde gevaar als die andere vrouwen?
Sire. Ik vrees dat de Bey geen onderscheid maakt
tussen een Franse Markiezin of een Franse hoer.
Waarom waren die vrouwen gekeeld?
Ik ken de gewoonten van de zware jongens, mijn aartsvijanden,
maar niet die van mensen uit het Oosten.
Neem 100 man en breng haar terug.
Vergeef me, Sire, we kunnen niet officieel ingrijpen.
Anders zou de Bey voorgoed vertrekken.
Nee.
Niet zo.
Hoe dan?
In Frankrijk moet men een vrouw verdienen.
Als een man een vrouw begeert,
moet hij haar eerst het hof maken.
Wat is dat?
Dat zijn de hoffelijkheden die een vrouw opwekt,
waardoor de vrouw genegenheid zou kunnen tonen
jegens de man.
Ik heb liever mijn wijze.
- Wat is uw wijze dan? - Verkrachting.
Mill"! jurk!
Trek kleding uit mijn land aan, terwijl men de uwe schoonmaakt.
U zou de mooiste vrouw van mijn harem zijn.
In deze kleding voel ik u dichter bij me.
- Is dat voor mijn jurk? - Ja.
Maar ze morste op u bevel.
Ja.
Laat het stoppen!
Het begint net, ze krijgt 100 slagen.
- Omdat ze gehoorzaamde? - Ja.
Als ze geweigerd had?
Dan had ze een langzame dood gekregen.
- Maar...? - Ze had dus geen keuze.
Daardoor is het westerse leven zo moeilijk: u moet kiezen!
Laat dit onmiddellijk ophouden!
In sommige omstandigheden klinkt de zweep prettig.
Het wekt bepaalde gevoelens op en verhoogt bepaalde spanningen.
Laat het stoppen!
U stelt me teleur.
Bent u tevreden?
Zo'n walgelijk monster als u zag ik nooit!
Wat bezielt u?
Ik heb het keuzeprobleem voor u opgelost.
Ik laat u een tijdje nadenken.
Ik kom straks terug. Dan zal ik u nemen, goedschiks of kwaadschiks.
Roep uw wachten en beveel ze me te laten gaan.
Ik overwvonnen door een vrouw?
Sterft u liever?
De dood is niets.
De slagader zit daar,
meer naar rechts, iets hoger.
Eén gebaar voldoet...
Waar wacht u op?
U worstelt weer met dat geduchte keuzeprobleem.
Nu is er geen keuzeprobleem meer.
Dood hem niet.
Ze heeft gelijk.
Dit betaalt u met u leven!
Dat kan niet, want meer heb ik niet!
Laat die vrouw hier!
Laat me los.
Laat me los!
U bent gered, mevrouw.
Ik had u niets gevraagd. Wie bent u?
Prins Vladimir Stanislas Racoczi.
Prins?
En 17 maal Graaf.
Daardoor mag ik te paard kerken in,
en kathedralen.
Vreselijk handig.
Buiten u Prinsdom en Graafschappen,
wat doet u in het leven?
Ik hoop, mevrouw.
Op een wonder?
Op Hongarije's bevrijding wier troonopvolger ik ben.
En voor wie heeft u mij bevrijd?
Voor mezelf.
Toen mijn zwager nog...
Wie is uw zwager?
Lodewijk de 14de! De Zonnekoning!
Echt waar?
Toen hij mij gunstig gezind was, zag ik u aan het hof.
Uw schoonheid doorkliefde gelijk mijn hart.
- Wilt u mij huwen? - U bent gek!
Zoals elke Magyaarse Prins.
Mijn oudoom, aartsbisschop van Boedapest,
vreesde zo de zondvloed dat hij een ark liet bouwen.
Ik noemde hem oom Noach.
U bent dwaas, maar charmant.
We gaan dus trouwen?
God zij dank! U bent in leven!
Prins, de koning dankt u.
- Is hij echt Prins? - Een rasechte.
Hebt u me echt uit plotse passie ontvoerd?
Ik had het de Prins gevraagd.
Voor veel geld, zeker!
Dat wil zeggen...
U wilde mijn missie doen mislukken!
Hier steek ik een stokje voor!
De Markiezin gestolen! De koning verving haar niet eens. Ik ga!
Excellentie! U spreekt Frans!
Bespaar me u trage verrassing.
Vindt men de dader, zou u dan minder verbolgen zijn?
Nee,
maar stuur zijn hoofd naar Toulon waar ik inscheep.
Hoofd? Is dit beeldspraak?
Zijn hoofd in een mand.
Goed. Maar blijf toch! De koning verwacht u.
Ik smeek u op de knieën.
- U staat nog. - Ik heb jicht, Excellentie.
Walgelijk.
Door dit falen, werd ik ontzet.
Uw koning is aardig, ik had u laten spietsen.
Spietsen! Dat is afschuwelijk!
Zoals de broer van de koning zei:
"Het spel der spietsen begint erg fijn,
"maar loopt slecht af."
Je raaskalt, jakhals.
Ik besta amper.
Excellentie, vertrek niet. Luister...
U, mevrouw? Ik kan mijn ogen niet geloven.
Ik ben u mijn leven schuldig.
Daar geef ik niets om!
U hield me gevangen.
Ik had mijn eer kunnen verliezen.
Men ontvoerde me, de losprijs was hoog!
Uw attenties kostte me een fortuin!
Ik laat een kist robijnen leveren.
Geen enkel juweel wist uw wangedrag uit.
Ik kwam net vrij en wilde u persoonlijk zeggen
dat ik vertrek en nooit meer terugkom.
Ik wil u weer zien!
U bent de meest verleidelijke Française.
Waar kan ik u, al was het maar éénmaal, zien?
In het paleis, meneer. Ik verblijf op het hof.
- Komt hij werkelijk? - Jazeker, hij beloofde het.
Aan mevrouw Plessis-Belliére.
Ik vertelde de koning en meneer Colbert
dat de komst van de Bey niet aan u te danken is.
Hij is gekomen! Aldus, meneer Desgrez,
moet u hem het hoofd van Prins Racoczi aanbieden.
Zijne Majesteit de koning!
Bravo, mevrouw. En bedankt.
Athénaïs, u moet zich erbij neerleggen,
vandaag is de dag der glorie voor Angélique.
U riekt, Vardes. Vanuit moreel oogpunt.
De ambassadeur van Perzië!
Dank u.
Als Uwe Majesteit me toestaat hem de Excellentie voor te stellen...
Zoekim Bachtiary-Bey, Prins Kadjar,
buitengewoon ambassadeur
van de verlichte Sjah Nadir
voor Uwe Majesteit!
Excellentie. Wij, Lodewijk, koning,
Wij heten u hartelijk welkom op Versailles.
Die Pers heeft moeilijke namen!
Wat doe jij hier, Barcarolle?
Ik ben je beschermengel.
Excellentie, bravo!
Wij hebben u toespraak helaas niet verstaan,
maar wij wachten niet op de vertaling ervan,
want u toon gaf duidelijk de vriendschap van Sjah Nadir aan,
u koning.
Zullen wij nu het verdrag tekenen?
Wie valt het meest op je? De vorst of de kannibaal?
Excellentie, wij zijn zeer geroerd door de kwaliteit, verscheidenheid
en overvloed van u cadeaus.
Wij zouden u graag iets persoonlijks schenken,
waardoor u zich Frankrijk en Onze vriendschap zult herinneren.
Sire, mijn keuze is gemaakt.
Onmogelijk, Excellentie.
Waarom?
De Markiezin Plessis-Belliére is officieel aan dit hof
de favoriete des konings.
Dit is erg bedroevend voor mij.
Maar Uwe Majesteit kon geen mooiere en intelligentere vrouw kiezen.
Inderdaad, Excellentie.
Staat u Ons toe mevrouw Plessis-Belliére te bedanken?
Sire, u edelheid evenaart u rechtvaardigheid.
Mevrouw, u kunt kiezen.
Sire, mijn keuze is al gemaakt.
Wat is dat? Een nieuw parfum?
Nee, Sire.
Dit brengt de wetenschap wat de steen der wijzen alchemie bracht.
Mevrouw, u heeft mij overtroffen.
Vanaf nu, sta ik altijd voor u klaar.
Wat zegt u wel van zoveel zeges?
Ik betreur slechts één ding vandaag.
En wel dat meneer Colbert zojuist heeft gelogen.
Nee. Nee!
Ga weg, jullie!
Die misselijk makende oliegeur is onmiskenbaar.
Dit is zonder twijfel de juiste olie.
- U zou me kunnen bedanken. - Bedankt.
Ik waagde mijn leven voor u olie.
Dat is heel aardig van u.
Wat gaat u ermee doen?
Ik ben nog niet aan de toepassingsfase toe.
Ik laat slechts hypothesen bezinken.
U begint nog maar dus.
Soms bestaat er een begin met een kern van waarheid.
Boekenwijsheid.
Toen de Chinezen het buskruit uitvonden,
begonnen ze ook met geschreven woorden,
en het eindigde met een enorme ontploffing!
Oude dwaas.
Wie is daar?
Niemand meer!
Nu ben ik dubbel verstoten.
Door u, blijven de Hongaren slaven.
Wat is dit voor beuzelarij! En op dit tijdstip!
Waarom sloop u zo naar binnen?
Desgrez volgt me alsof ik een hert ben,
met koddebeiers als jachthonden!
Welke misdaad beging u dan?
Ik redde u leven.
Absurd!
De Bey heeft mijn hoofd geëist.
De koning heeft de Bey nodig, mij niet.
- Hij beloofde hem mijn hoofd. - Dat kan niet!
- Wist u dit niet? - Ik verzeker u van niet.
Dit is schandelijk!
Politiek voert men met andermans bloed.
De koning is toch uw zwager?
Och, weet u, familie...
Zag iemand u binnengaan?
Als u bang bent, ga ik weg!
Ik ben bang voor u, sukkel.
Pardon.
Hoe kan ik u helpen?
Geef me te eten.
Draai u om.
Oh nee! Ik vind u veel te mooi.
Ofwel u draait u om, ofwel u blijft hongerig. Kies maar.
Ik houd van u.
Mevrouw!
Hoe kwam u binnen?
Hoge nood! Desgrez is er met gewapende mannen.
Ga snel weg!
Kom mee.
Ik weet hoe u hier weg kunt komen. Snell
Volg me dan! Snel!
Bewaak alle uitgangen. Doorzoek de tuin.
- Mevrouw, er is een meneer die... - Laat maar.
- Bent u alleen? - Ja.
Alleen, maar u bent naakt?
Ik heb een bevel tot inhechtenisneming voor Prins Racoczi.
Wat een naar vak hebt u toch!
De koning beval het me!
Zo heer, zo knecht.
Men beoordeelt de koning niet!
Kleedt u aan en kom mee.
Ik kreeg bevel u te arresteren.
Ik had u mijn volledig vertrouwen geschonken.
Ik vond u verdienstelijk, accepteerde geen slecht woord over u,
en u heeft zich gedragen als een...
Spreek vooral het woord niet uit dat u op de lippen brandt,
daar staat u boven!
- Ik zal u breken. - Ik ben niet bang.
Ik ben zelfs tot het ergste in staat!
Waarom verborg u die vogelvrije?
Hij redde mijn leven.
- En werd u minnaar! - Ik ben vrij.
- U bent niet vrij! - Omdat u mij wilt?
Houd op me als een burger aan te spreken!
Zeg Sire, zoals allen,
en Uwe Majesteit!
Vergat u hoe men de koning aanspreekt?
De macht van mevrouw Plessis-Belliére duurde net zoals rozen duren...
Ze straalt frisheid uit,
terwijl u meer op een vis lijkt.
U zult lang voortduren, maar u krijgt een grondsmaak.
Pas op! Ik kan mijn driftbuien beheersen,
maar mijn toorn is méér dan rechtmatig!
Ik ben niet in staat Uw maîtresse te zijn.
U gebruikt kwetsende woorden.
Mejuffrouw de la Vallière werd gebroken.
Ik ben niet zo gehard als mevrouw de Montespan.
Blijf haar alstublieft trouw, Sire.
En verleid me niet meer.
Werd u in verleiding gebracht?
Welke vrouw zou niet bezwijken?
Zijne Majesteit de koning!
Volge Ons zij die de Le Nôtre-tuinen wensen te zien,
in Ons gezelschap en met Maarschalksvrouw Plessis-Belliére,
Onze vriendin.
Onze vriendin!
Neem me de koning niet af.
Dat is mijn bedoeling niet.
Ik houd van hem!
Ik ben redelijk bekend met de liefde.
Verlaat het hof!
Dat zou de koning niet toestaan.
Speel voor mij.
U mag nu uitdelen, Athénaïs.
Pardon, Majesteit.
U kunt u koetsen beter laten inspannen,
als u voor de nacht thuis wilt zijn.
U hebt gelijk, beste vriend.
Ik zie u later.
Komt u mee, Athénaïs.
Als hoogste hofdame van de koningin,
waakt u erover dat ze veilig thuiskomt?
Nee, mevrouw! Geen kribbigheid, snibbigheid noch gemok.
Gaat zitten.
En? Hebt u me geruïneerd?
De Franse kroon is 1.000 gouden munten rijker, Sire.
Dat verdient een beloning.
Een krukje voor de Markiezin Plessis-Belliére.
Wat vindt u van deze champagne?
Verraderlijk! Men went er snel aan.
Als een groepje gepaste personen de nacht in Versailles zou doorbrengen,
zou u dan ook blijven?
Ik ben dol op Versailles, Sire.
En op de koning?
Zonder de koning zou Versailles niets zijn, Sire!
Bent u daar?
Voor de Markies Vardes!
Voor de Markiezin Plessis-Belliére.
Gunst! Welk privilege! De koning verwent u.
En hij verpest u.
Wat men ook zegge, ze is ad rem.
Voor de Markiezin Plessis-Belliére
- Wie is daar? - Ik.
Kom binnen.
Ik geef u deze raad: trek u jurk aan en ga naar huis.
De koning verlangt mijn verblijf.
Het is juist dat verlangen dat me verontrust.
In ltalië heerst een mode die naar het hof overslaat:
men giet gif in de soep van de echtgenoot,
de minnaar, de rivaal,
of de maîtresse.
Men vergiftigt van alles:
drank en sorbets, maar ook kleding en handschoenen,
een zakdoek, een nachthemd...
Wie zou mij willen vermoorden?
Slechts dwazen en ouden geven geen schele ogen, mevrouw.
Ik was in de keukens waar men het avondeten voorbereidde.
Men maakte ijs klaar voor elke genodigde.
Omdat ik nieuwsgierig van nature en vak ben,
gooide ik heel per ongeluk u sorbet om.
Hij likte het op, en stierf na 5 minuten.
U had er 2 dagen over gedaan.
- Vertrekt u? - Nee.
Wie is daar?
Bontemps, mevrouw.
Moge de Markiezin mij dit late bezoek vergeven,
maar Zijne Majesteit wenst de Markiezin te zien.
Een ogenblikje, graag.
- Houdt u nog van die Hongaar? - Nee, Sire.
Toen u deze nacht hier aanvaardde,
aanvaardde u een nacht met mij, niet?
Wat is het dan?
Jeoffrey de Peyrac, mijn echtgenoot,
die u na een schijnproces op de brandstapel liet sterven.
Ik was daartoe verplicht.
Niets kan iemand verplichten een onschuldige te doden.
De mens heeft weinig waarde voor me.
De koning verslond hem.
Als kind van 5 kwam ik op de troon.
Mazarin liet me een vage macht na,
een armoedig land,
zonder leger, zonder vloot, met niets!
Behalve de edelen die van de Fronde droomden.
Ik moest verslaan of verslagen worden!
De Graaf was rijker dan ik.
Hij was een Staat in de Staat.
Ik moest hem neerhalen!
Ik zou het weer doen, als het moest.
Zou ik een koninklijk familielid moeten opofferen,
dan deed ik dat.
U bent een eenzaam mens, Sire.
Ik ben de koning.
U had de Graaf zijn eer en fortuin afgenomen,
waarom ontnam u hem ook het leven?
De Graaf stierf niet op Place de Gréve.
- Wat zegt u? - De waarheid.
Zijn lichaam werd daar niet verbrand.
Op mijn bevel, werd hij door een ander vervangen.
Vlak voor de terechtstelling, leidde de beul hem een café in,
zogenaamd voor een laatst glas,
geschonken aan de ter dood veroordeelde.
Na de verwisseling
bracht men Peyrac via tunnels naar de Seine.
Betrouwbare mannen
lieten hem in een bootje stappen,
en ze voeren tot buiten Parijs.
Ik liet Peyrac in leven,
maar schonk hem geen vrijheid.
Toen hij besefte dat hij gevangene was,
profiteerde hij van een stop op het platteland
om te trachten te vluchten.
Jeoffrey leeft! Hij is vrij!
Neen.
Hij werd door de sterke stroom meegesleurd.
Zijn lichaam werd de dag erna gevonden en geïdentificeerd.
Ik geloof u niet.
Het politierapport is helaas formeel.
Jeoffrey is niet iemand die aan de brandstapel ontkomt en dan verdrinkt.
U bent eigenaardig.
Ontrouw aan de levenden, maar trouw aan een schim.
Ik weet zeker dat hij leeft.
Een droombeeld, mevrouw.
Hij is niet meer.
Maar ik doodde hem niet.
Sire, dit alles bracht mij van streek.
Mag ik terugkeren naar Parijs?
Op dit tijdstip?
Sire, hoop is niet aan tijd gebonden.
U kocht dat bebloede hemd niet.
Jawel, mevrouw.
- Jeoffrey werd niet verbrand. - Maar ik zag...
Ja, zijn hoofd werd zwart, toen verbrandde de rest, zei u.
- Dat is de waarheid. - U liegt!
Jeoffrey werd niet verbrand. De koning zei het me.
Op de brandstapel...
Brandde iemand anders, en dat wist u!
Nee, mevrouw.
De koning liet hem ontsnappen. Hij kleedde zich hier om.
Zeg dat u hem zag!
Nee, mevrouw.
Het hemd dat ik van de beul kocht, is dus niet het zijne?
Waar is hij?
Zei de koning dat hij in leven is?
Nee.
Dan is hij dus dood, mevrouw.
Zo niet, dan zou u het me toch vertellen, niet waar?
Ongetwijfeld, mevrouw.
Dit kan niet waar zijn.
Thérèse.
Is mevrouw terug gekomen? Ik dacht dat u...
Knoop het los, alsjeblieft.
Geef me mijn nachthemd.
Slaap je soms?
Ben je ziek?
Geef mij mijn hemd aan!
Pak het dan!
Zeg op!
Zeg het me dan.
Laat me in leven!
Zeg het dan!
-Spreek! -Het doet Dijn!
Aan wiens bevelen gehoorzaamde je?
Mejuffrouw Desoeillet.
Wie eiste het?
Mejuffrouw Desoeillet.
Wat gebeurt hier?
- Het nachthemd? - Ja.
Raak vooral niets aan. Ze gaat dood.
Doe dan iets!
Er valt niets te doen.
Er bestaat geen tegengif voor dit gif uit Malta.
Ik ben vrolijk! Ik neem deze!
Mevrouw de Montespan nam die al.
Dan zullen we delen.
Zo raakt mijn haar in de war!
Wat doet u hier?
- Wat hebt u op u dij? - Een moedervlek.
Draagt men die nu op de dij?
Dit is puur natuur. De koning is er dol op.
Is hij echt dol op gezwelletjes?
U bent een valse deern.
En u bent een engeltje.
Geef me u hand, mevrouw.
Wie is dat waterdier, Sire?
- Dat is die halve gare Vardes. - Hij zal vergaan.
Welnee, hij is zo gezond als een vis.
Rivierwater geeft dauwworm,
builenpest. En via de neus...
U ziet overal de dood.
Omdat die overal rondsluipt, Sire.
Ze verdrinken!
Snel! Verleen ze hulp!
Doe dat nooit meer!
Help!
Mejuffrouw Desoeillet verdrinkt!
Ga erheen, Vardes.
Ken jij Desoeillet?
Ze is geen gezelschapsdame, ze is niks waard.
- Voor wie werkt ze? - Geen idee!
Er zijn zoveel meisjes die pakjes dragen of lint strijken.
Hou haar discreet in de gaten en vertel me alles.
Komt voor mekaar, Markiezin der Engelen.
Hier zijn 5 gouden munten. Rij me naar Roule.
Dat was Jean de Rotte,
de kinderhandelaar in de Cour de Miracles.
Een pasgeborene? Waarvoor?
Vast voor iets smerigs.
Boeven noemen dat het huis van de duivel.
En die duivel, dat is mevrouw Voisin. De Voisin noemen ze haar.
Ging in zee met een vuilak
die tegen de lamp liep in een vies zaakje.
Zou het vergif daarvandaan komen?
Wie weet... Wat ik wél weet,
is dat toen Desoeillet naar buiten kwam met de Rotte,
de Voisin zei:
"Tot morgen om middernacht."
Middernacht. Dat is over vijf uur.
Herkende je iemand?
Dat was onmogelijk. We gaan erheen.
Voisin, het moment is aangebroken.
Moge de duivel ons bijstaan.
In Satans naam, wrede krachten van het kwaad, sta ons bij!
In Lucifers naam, hoge geest van het kwaad,
sta ons bij.
Herhaal wat ik zeg.
Uit naam van Asmodée, beschermheer van de misdaad,
Prins der veroordeelden...
Ik vraag vriendschap van de koning en kroonprins.
Moge deze vriendschap voortduren.
Moge de koningin steriel zijn.
Mevrouw de Montespan!
Moge mijn rivalen omkomen.
Moge dit offer je believen,
Prins der duisternis en hel.
Nee!
Grijp ze! Vermoord ze!
Snel! Ze mogen niet ontsnappen.
Gered.
Wat antwoordt u hierop?
Ik heb weinig macht,
en mevrouw de Montespan is de maîtresse van de koning.
- We moeten wachten. - Tot ik dood ben?
De koning mag de waarheid weten.
Als dit gezegd moest worden, had ik dat al gedaan.
Kende u het gekuip van de Voisin?
Maar natuurlijk! Het hof is de Staats smeltkroes.
Maar zonder formeel bewijs
kan de koning niemand veroordelen.
Men vermoordt kinderen, of was u dat al vergeten?
Wellicht is het beter dat er enkelen sterven, om velen te redden.
De gifzaak kaart ik tijdig aan,
en men zal er tot over de Pyreneeën over praten.
Intussen, smeek ik het u:
verlaat het hof!
Nooit! Ik ben een vrouw,
en voor mij telt elk kinderleven op de wereld mee!
Ik ga naar de koning!
Een ogenblikje, graag!
Dit kost tijd, en zo zult u nooit meer u man terugzien,
Jeoffrey de Peyrac.
Wat is dit voor chantage! Welk walgelijk leugen?
Dit is de waarheid.
Jeoffrey is dood!
Hij is in leven.
Ik had het de Maarschalksvrouw willen verzwijgen,
evenals de aanstaande maîtresse van de koning,
maar hoe moet ik anders de Gravin de Peyrac overreden?
- Ik geloof u niet! - U zult me geloven!
Kom mee.
Ik vond de architect die het huis Beautreillis heeft gebouwd.
Dit is grond van het klooster van de Tempeliers.
Deze put heeft een uitgang die dateert uit de 13de eeuw.
Na een uur gaans, komt dit uit op de begraafplaats des Innocents.
En dit heb ik zelf ontdekt.
Welk zegel is dit?
Het zegel van Peyrac.
Herkent u deze geldbuidels?
Die zijn van Jeoffrey. Daar stopte hij zijn goud in.
Inderdaad! Dit is het tastbare bewijs dat u man
niet in de Seine is verdronken in de buurt van Gassincourt.
Hier kwam ik achter na een uitgebreid onderzoek.
Genezen door de monniken van de abdij,
keerde Peyrac op eigen kracht terug naar Parijs.
Achtervolgd, straatarm: hij was een verloren man.
Hij ging naar de begraafplaats des Innocents,
hij heropende de geheime ingang van de tunnel
om er zijn goud op te halen.
Want goud is de zenuw van de oorlog, medeplichtigheid,
Vrijheid!
Jeoffrey! Hij leeft! Hij is vrij!
Wat heerlijk om u gelukkig te zien.
Waar is hij?
Ik raakte zijn spoor kwijt in Zuid-Frankrijk.
Zuid-Frankrijk! Ik ga hem zoeken.
Ik zal hem terugvinden!
Reken maar! Dit verheugt me enorm!
Laat meteen inspannen!
Lisette, mijn reiskoffers!
Ik vertrek onmiddellijk!
Vertrek alstublieft morgen pas.
De wegen zijn 's nachts onveilig.
Vooruit dan. Om u plezier te doen.
Waar is meneer Savary?
Hij is in alle haast vertrokken.
Die oude gierige leugenaar kan wachten.
Angélique de Plessis-Belliére!
- Ik herkende haar stem. - En haar onafscheidelijke dwerg.
- Praat ze met de koning... - ...valt u in ongenade.
U wordt eerst ondervraagd,
dan volgt hekserij en de brandstapel.
Ze moet deze nacht nog verdwijnen.
Ja, maar geen hypothetisch gif!
Ik eis nu een afdoende actie.
Dit gebeurt met de hand, maar het werkt doeltreffend.
Je wilde haar doden, hé?
Jeoffrey, mijn liefste!
Zeg iets tegen me.
Waarom?
Maar waarom dan?
Waarom!
Hij was het, ik heb hem gezien.
Misschien is hij veranderd.
De Graaf van wie u hield, stierf op de brandstapel.
Wellicht bleef hij, zonder rang of fortuin,
dezelfde man.
Wellicht.
Maar intussen werd u Markiezin de Plessis-Belliére.
Ik dacht dat hij dood was.
Zonder hem, was ik slechts nog maar een vrouw.
Hij hield niet van zomaar een vrouw, maar van Angélique.
Houdt hij niet meer van me?
Of ziet hij geen toekomst voor u beiden.
U bent zolang niet samen geweest.
We hebben het heden nog.
Een enkele nacht vol liefde kan een leven vullen.
Mijn mannen bewaken uw deur. Dat wenst de koning.
Maar u kunt de tunnel gebruiken.
Die is gesloten! En wat doet het er nu nog toe?
"Forceer gegrendelde deuren
"zodat zuivere lucht in de tempel kan circuleren."
Dit heb ik vrij aangepast naar Salomo.
Peyrac installeerde u hier?
- In zekere zin, ja. - En verder?
Ik had stilte en trouw gezworen.
Hoe kwam u langs de bewaking?
Via de tunnel, mevrouw.
Die is gesloten.
De Graaf gaf me de sleutel,
evenals dit.
Mijn liefste,
Ik kwam om je te zien slapen.
Om naar je te kijken zonder dat je mij zag.
Het noodlot achtervolgt ons,
waardoor we elkaar even zagen.
Ik vluchtte weg van je, weigerde je iets te zeggen,
want een enkel woord had teveel op kunnen wekken.
En dat moest niet.
Je leeft onder kroonluchters, ik in het duister.
Ik kan je niets schenken, ik wil alles voor je.
Je moet me vergeten.
Een andere toekomst staat voor je deur.
Weiger die alsjeblieft niet.
Leef verder, voor ons en onze kinderen.
Ik neem voor eeuwig met me mee
jouw glimlach tijdens je slaap.
Wees toch verstandig, mevrouw.
Verstandig? Ik ben nooit verstandig geweest.
Ik ga naar het zuiden.
Wij gaan samen naar het zuiden. Met zijn drieën zelfs.
- Met zijn drieën? - Met de moemie.
Oude dwaas! Vind snel een licht rijtuig en 4 paarden,
dan vliegen we hem achterna!
Tekst: Caroline Hartman
Rip en 720p Sync : sjaakvg