WWW.MY-SUBS.COM ﻿1
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Stark.
- Nie wygląda na zadowolonego. - Witaj, Hank.
Miałeś być w Moskwie.
Pojechałem okrężną drogą przez twoje laboratoria rozwojowe.
Nie mów, że to to, co myślę.
To żałosna próba replikacji mojej pracy.
Odważne, nawet jak na was.
Miałeś udać się do Rosji. Przypominam, że jesteś żołnierzem...
- Jestem naukowcem. - To tak się zachowuj.
Cząsteczki Pyma to rewolucyjne odkrycie naukowe.
- Pomóż je dobrze wykorzystać. - Najpierw byłem chłopcem na posyłki.
A teraz kradniecie moje badania?
Gdybyś chronił Janet z taką zawziętością...
Spokojnie, Hank.
Powiedz coś jeszcze o mojej żonie, a zobaczysz zawziętość.
Na mnie nie patrz. Ty to powiedziałeś.
Oficjalnie składam wypowiedzenie.
Nie przyjmujemy go. Oficjalnie.
Potrzebujemy cię.
Cząsteczki Pyma to cud.
Niech przeszłość nie ma wpływu na przyszłość.
Dopóki żyję...
nikt nie dostanie wzorca.
- Nie powinien opuścić budynku. - Okłamałeś go.
- Chcesz iść z nim na wojnę? - Tak.
Nasi naukowcy nie zreplikowali wzorca.
Konkretnie dostałeś po dupie.
Chcesz dowiedzieć się, co będzie, gdy się na nas zemści?
Znam Hanka Pyma od dawna. Nie stanowi zagrożenia.
Chyba że go do tego zmusimy.
Lubisz to? No powiedz.
Chodź i sobie weź.
Nawet się nie poruszyłeś.
Może spróbuję z lewej strony i trochę...
- Będę za tobą tęsknił, Scott. - Ja za tobą też, malutka.
Macie dziwne pożegnania.
Co tam?!
Cholercia!
Cześć.
- Co ci się stało z okiem? - Jak myślisz...
Prezent pożegnalny.
Nadal mam swoją bliznę sprzed roku.
Ale wiesz co...
- Jako jedyny go znokautowałem. - Mi na pewno się nie udało.
/Dzięki za podwózkę.
/Miałem przegapić wyjście /kolegi z celi?
- Co u twojej laski? - Zostawiła mnie.
Zmarła też moja mama...
i ojca deportowano...
- Ale mam samochód! - Nieźle.
- No właśnie. - Dzięki za nocleg.
- Nie miałbym się gdzie podziać. - Poczekaj, aż zobaczysz chatę.
- Szybko staniesz na nogi. - Mam nadzieję.
Zapoznam cię z kilkoma utalentowanymi ludźmi.
Niezainteresowany.
Mówię poważnie. Nie wracam.
Muszę się zaopiekować córką.
- Trudno o pracę dla byłego skazańca. - Mam magistra z elektrotechniki.
Poradzę sobie.
Witam w Baskin Robbins.
- Polecam wytrysk z mango. - Dziękuję.
Poproszę...
- Hamburgera. - Nie robimy takich rzeczy.
To gorącego precla z sosem musztardowym.
To lodziarnia. Baskin Robbins.
Chcę coś ciepłego i świeżego.
- Koleś... - Do szefa. Natychmiast.
Pewnie, Dale.
Zajmiesz się tym idiotą?
- Cześć, Dale. - Zapraszam.
Usiądź sobie.
- Trzy lata w San Quentin. - Dowiedziałeś się...
Baskin Robbins zawsze się dowie.
Naprawdę mi przykro, ale nikt nie chciał mnie zatrudnić.
Włamanie. Kradzież.
Przepraszam... Już tego nie robię...
Szacunek.
- Bardzo mnie to cieszy. - Poważnie?
Dziękuję.
Utarłeś nosa bogatym skurwielom...
Im więcej czytam o twoich wyczynach...
Znam tego kolesia. Pracuje dla mnie.
Bardzo mnie cieszy ta praca...
- Doceniam szansę... - Oczywiście jesteś zwolniony.
- Nie mogę cię zatrzymać. - Dlaczego?
- Zwolniony? - No.
Nikogo nie zabiłem. Jestem dobrym pracownikiem.
Popełniłeś całkiem fajną zbrodnię.
Powiem ci coś w totalnym zaufaniu...
Jeśli chcesz zabrać troszeczkę wytrysku z mango,
udam, że tego nie widzę.
Co tam, Scotty?
Nie powinieneś być w pracy?
Byłem. Zwolnili mnie.
Cholera. Dowiedzieli się.
Baskin Robbins zawsze się dowie.
Nie cackają się.
- Chcesz gofra? - Ja poproszę.
To Kurt. Był w Folsom pięć lat.
Potrafi czarować na laptopie.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
- A kim ty jesteś? - Dave.
- Niezła robota w Viście. - Słucham?
Słyszałem o tym rabunku.
Nie obrabowałem ich. Rabunek niesie zagrożenie.
Nienawidzę przemocy. Włamałem się niczym kot.
- Jesteś cipką. - Właściwie...
Oszukiwali klientów.
Zarabiali na tym miliony. Kiedy to ujawnił został zwolniony.
I co wtedy zrobił?
Włamał się do systemu i przelał miliony na konta ludzi.
- Opublikował wszystkie zapisy bankowe. - I wjechał samochodem do basenu.
Co robisz?
Czemu opowiadasz moją historię?
Czego chcesz?
Kuzyn rozmawiał z kolesiami dwa tygodni temu o małej robótce.
- Nie ma mowy. - Sekunda...
- Pasuje do twoich standardów. - Nie!
Skończyłem z tym. Nie wrócę do więzienia.
Emerytowany milioner żyjący z odprawy. Idealna robota dla Scotta Langa.
Nie obchodzi mnie to. Pasuję.
Tak. Nadal żyję.
- Dowód osobisty. - Może to wystarczy.
Bardzo przepraszam. Proszę wejść.
To Hank Pym?
Dzień dobry.
Hope.
Coś ci się stanie, jak powiesz do mnie tato?
Doktor Cross jest wdzięczny, że znalazł pan czas.
Wręcz zachwycony.
Zaskoczyło mnie zaproszenie od ciebie, Darren.
- Co to za okazja? - Zobaczysz.
Nieprawdaż, Hope?
Czekamy w środku.
Niektóre rany nigdy się nie zagoją.
Proszę się nie martwić. Jest w dobrych rękach.
Doświadczy pan czegoś cudownego.
Długo pana nie widziałem.
- Jak emerytura? - Jak pańska twarz?
Ty pierwszy.
Zanim zaczniemy chciałbym przedstawić wyjątkowego gościa.
Założyciel tej firmy i mój mentor.
Doktor Hank Pym.
Kiedy przejąłem firmę od doktora Pyma, niezwłocznie wszcząłem badania cząstki,
która miała zmienić dystans między atomami,
zwiększając gęstość i wytrzymałość.
Nie wiem czemu ten rewolucyjny pomysł został pokryty pajęczynami i kurzem.
Ale wyobraźcie sobie...
Żołnierz rozmiarów insekta.
Nadzwyczajnie sekretna broń.
Ant-Man.
Tak na pana mówią.
Wiem, że to głupota. Propaganda.
Bajka!
Wyssana z palca opowieść, aby przestraszyć Związek Radziecki.
Powiedz naszym gościom to, co odpowiadałeś mi za każdym razem...
Czy Ant-Man istnieje?
- To nieprawdziwa historia. - Właśnie.
Jak to możliwe, by istniało coś tak cudownego?
Zainspirowała mnie legenda Ant-Mana.
Doszliśmy do przełomu kurczenia materiału nieorganicznego.
Zastanowiło mnie, czy można zmniejszyć człowieka.
Można to zrobić?
To już nie jest legenda.
Drodzy goście!
Z dumą pokazuję rzecz, która zmieni oblicze działań wojennych.
Yellowjacket.
To wielofunkcyjne narzędzie do walki,
które zmienia rozmiar użytkownika do uzyskania przewagi bojowej.
/Żyjemy w takich czasach, /w których bronie są pod stałą obserwacją.
/Czas powrócić do prostszych czasów.
/Kiedy siła wolności ponownie /zacznie jawnie chronić nasze interesy.
/Uniwersalny i pokojowy kombinezon. /Yellowjacket.
/Upora się z konfliktem geopolitycznym / zupełnie niepostrzeżenie.
/Efektywne jako środek zapobiegawczy /i w przypadku ataku terrorystycznego.
/Obejmuje nadzór,
/sabotaż przemysłowy
/oraz eliminuje przeszkody /na drodze do osiągnięcia pokoju.
/Yellowjacket oferuje użytkownikowi /absolutny wpływ na działania ochronne
/i pewnego dnia armia /stworzy zrównoważone środowisko
/dobrobytu na całym świecie.
/Yellowjacket.
To kombinezon.
Nie bądź taki surowy.
To nie tylko kombinezon...
To pojemnik.
- Nie jesteś pod wrażeniem? - Jestem, ale martwi mnie coś.
Wyobraź sobie wrogów, którzy przejmą te badania.
Porozmawiamy o tym. Bardzo zależy mi na twoim zdaniu.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Dziękujemy za przybycie. Zaraz państwa odprowadzę.
Jesteś zszokowany.
Nie bez powodu zrezygnowałem z tego pomysłu.
W końcu to przyznałeś.
Mogliśmy to zrobić razem.
Ale zrujnowałeś to.
- Dlatego jestem przyszłością. - Nie rób tego.
Sprzedaj najpierw mnie. Sto dwadzieścia procent ceny wywoławczej.
- Pieniądze zdobędę w dwa tygodnie. - Zgoda.
Musimy coś zrobić.
- Jak jest blisko? - Nie może skurczyć żywego obiektu.
Daj mi kostium. Pozwól zakończyć to na dobre.
- Nie. - Cross w pełni mi ufa.
- To zbyt niebezpieczne. - Nie mamy wyboru.
To nie do końca prawda.
Chyba odnalazłem kolesia.
Kogo?
- Tatuś! - Robaczku!
Wszystkiego najlepszego!
Przepraszam za spóźnienie. Nie wiedziałem, o której przyjść.
- Było na zaproszeniu. - On nie dostał zaproszenia.
Ale i tak przyszedł.
Za nic w świecie nie przegapiłbym tego.
- Powiem mamie, że przyszedłeś. - Nie mu...
Co tu robisz? Nie płaciłeś alimentów.
- Mogę cię aresztować. - Ciebie też miło widzieć.
Mama się ucieszyła i zadławiła swoim drinkiem.
Zobacz, co mam dla ciebie.
Mogę otworzyć?
Oczywiście kochanie. To twoje urodziny.
/Jesteś moim przyjacielem!
- Co to? - Jest taki brzydki!
Uwielbiam go!
- Mogę go pokazać przyjaciołom? - Oczywiście, kochanie.
/Jesteś moim przyjacielem!
Niedługo wam zapłacę. Ciężko znaleźć pracę z kartoteką.
Pewnie coś wymyślisz, a teraz wynocha z mojego domu.
- To urodziny mojej córki! - To mój dom! - I co z tego...
Nie powinieneś przychodzić. Wiesz o tym.
- To jej urodziny. - Ale i tak nie powinieneś przychodzić.
- To moja córka. - Nie na tym polega rola ojca.
Powiem jako przyjaciel i twoja pierwsza miłość...
- Twój narzeczony to dupek. - Nieprawda.
- Uważaj na słowa. - Jakie słowa?
- Powiedziałem dupek. - Przestańcie.
Poważnie, Maggie? Ten koleś?
Mogłaś poślubić każdego, a musiałaś wybrać gliniarza?
Przynajmniej nie jest oszustem.
Staram się. Zmieniłem się.
Jestem szczery... Mam pracę...
Chcę jej zapewnić byt. Dużo o tym myślałem i kocham ją.
Straciłem tyle czasu i chcę uczestniczyć w jej życiu.
- Co mam zrobić? - Znajdź mieszkanie.
Zdobądź pracę, płać alimenty.
Wtedy porozmawiamy o wizytach.
Jesteś dla niej bohaterem, Scott.
Po prostu bądź osobą, za którą cię uważa.
Przykro mi, że masz takie obawy odnośnie Yellowjacket.
Niestety nie możemy robić tego, co nam się podoba.
Wtedy byłoby zbyt dobrze.
Jednak istnieją przepisy.
Jakie? Prawa człowieka?
Prawa natury są nad prawami człowieka. A ja przewyższam prawa natury.
Chyba nie rozumiesz...
Nadal musimy popracować nad poprawkami.
Żegnaj, Frank.
Myślałem ostatnio o wdzięczności.
Podczas porannej medytacji przyszła mi do głowy ciekawa myśl.
- Może ona dotyczyć ciebie. - Jak to?
Wdzięczność może służyć jako przebaczenie.
Przez lata gromadziłem złość na Hanka Pyma.
Poświęciłem dla niego swój geniusz.
Mogłem pracować wszędzie.
Wybrałem złego mentora.
Ty nie miałaś wyboru.
Nigdy w ciebie nie uwierzył.
Wstyd mi za nasze uczynki, ale zmusił nas do tego.
Ale nie powinniśmy być źli, tylko wdzięczni.
Ponieważ porażka mojego mentora...
a twojego ojca...
zmusiła nas do rozpostarcia skrzydeł.
Jesteś człowiekiem sukcesu.
Zasłużyłeś na wszystko, co nadejdzie.
Przestań oszukiwać.
Co tam, mistrzu?
Może cię nie usłyszał.
Jak impreza?
Opowiedz mi o skoku.
- Co? - Chcę znać szczegóły.
- O to chodzi! Aż się podnieciłem! - Uspokój się.
Muszę znać źródło i musi być ono pewne.
Byłem na degustacji win z kuzynem Ernesto.
Głównie czerwonego, a nie przepadam za nim,
ale próbowałem zajebiste różowe.
/Opowiedział o Emily, /z którą oboje kręciliśmy.
/Jej piersi macałem po raz pierwszy.
Nieistotne detale. To nie ma nic wspólnego.
Śmiało.
/Powiedział, /że pracuje jako sprzątaczka.
/I spotyka się z Carlosem, /który wydaje polecenia całej zatoce.
/Powiedziała mu o kolesiu, /u którego sprząta.
/Ten koleś to ważny dyrektor. /Przeszedł na emeryturę i ma siano.
/Carlos i Ernesto grają /w tej samej drużynie softballa,
/więc sobie pogadali.
/Teraz najlepsze. /Carlos powiedział:
/Ten koleś ma wypchany sejf /w piwnicy.
Ernesto słyszał o moich umiejętnościach.
/Zapytałem:
/Czy Emily mówiła Carlosowi, /który powiedział tobie jaki to sejf?
/A on odpowiedział: /to potwierdzone info
/i wszystko w środku /jest wartościowe.
- Co? - Staruszek ma sejf.
- I wyjeżdża na tydzień. - Dobra.
Staruszek ma sejf i nie ma go przez tydzień.
- To do roboty. - Wiesz, co powiedzieć.
Telefon stacjonarny odcięty, sygnał komórkowy zablokowany.
Nikt nie wezwie dziś pomocy.
- Wszystko sprawdzone? - Sprawdzone.
Jeśli coś pójdzie źle, będę cię krył.
O nic się nie martw. Nic takiego się nie stanie.
Uwielbiam jego pewność siebie.
Cholera!
- Alarm zdjęty. - Nieźle.
/Jestem w domu.
Blokada linii papilarnych na drzwiach.
- Co to? - Ernesto nic o tym nie mówił.
- Mamy przechlapane? - Niekoniecznie.
Wszedłem.
Nie uruchomiono alarmów. Niczym Flynn.
Cholera.
Co się stało?
Nie żartowali. Sejf jest całkiem spory.
/- To znaczy? - To Carbondale.
Pochodzi z 1910 roku.
Zrobiony ze stali, z której wykonano Titanica.
- Potrafisz go rozpracować? - Właśnie w tym rzecz.
Da się to zrobić tylko w zimnie.
- Pamiętasz górę lodową? - Zabiła DiCaprio.
- Zabiła wszystkich. - Nie zabiła staruszki.
Wyrzuciła klejnot do oceanu.
Co robisz?
Nalałem wody do mechanizmu blokującego i zamroziłem go azotem.
Lód zwiększa objętość, w przeciwieństwie do metalu.
- Co teraz robimy? - Czekamy...
I czekamy.
Nieźle.
/Co tam jest? /Pieniądze? Biżuteria?
- Nic tu nie ma. - Co powiedziałeś?
To kostium.
- Co? - Stary strój motocyklowy.
- Nie ma tam nic wartościowego? - Nie.
- Klapa. - Przykro mi.
Wiem, że potrzebowałeś kasy.
- To nie miała być mysz? - A co to za różnica?
Rozpocząć eksperyment 34-C. Ograniczenie redukcji atomowej.
Może...
Kurczenie tkanek organicznych to serce technologii.
Nie mogę sprzedać niedokończanego przełomu.
Rezultat eksperymentu 34-C...
Negatywny.
Dezynfekcja stanowiska pracy. Przyprowadzić obiekt 35-C.
Czemu to zamknąłeś?
Dziwne.
Co tam?
Ciekawe, co to.
/Świat jest inny /z tej perspektywy, prawda?
/Słucham? /Kto to powiedział?
/Luis! /Tu jestem!
/To próba ognia, Scott.
/Chociaż w tym przypadku... /wody.
/Jesteś silniejszy, niż myślałeś.
/Nie chcę tego widzieć.
/Co za...
Co, do cholery?
/Nieźle jak na próbną jazdę.
/Zachowaj kombinezon. /Będziemy w kontakcie.
Nie. Dzięki, ale nie.
Na glebę!
- Jesteś aresztowany! - Nic nie ukradłem!
Chciałem zwrócić coś, co ukradłem.
/Prawie nas przekonałeś, /że zmieniłeś swoje nawyki.
Naprawdę tobie kibicowali.
To złamie im serce.
Masz gościa.
- Kogo? - Prawnika.
Prawnika?
Powiedziałem, że będziemy w kontakcie.
Zaczynam podejrzewać, że preferujesz wnętrza cel.
Siadaj.
Przepraszam za kradzież kombinezonu.
Nawet nie chcę wiedzieć, po co on panu.
Maggie nie myliła się co do ciebie.
- Skąd wie pan... - Chce ograniczyć kontakty z Cassie.
Kiedy nastały ciężkie czasy, postanowiłeś wrócić do przestępstw.
Moim zdaniem masz wybór.
Możesz spędzić resztę życia w więzieniu
albo wrócisz do celi i poczekasz na dalsze instrukcje.
- Nie rozumiem. - Nie oczekuję tego.
Ale nie masz zbyt wielu opcji. Podobnie jak ja.
Jak myślisz, dlaczego pozwoliłem ukraść kombinezon?
Co?
Drugie szanse nie trafiają się zbyt często.
Następnym razem, kiedy ją dostrzeżesz,
dobrze radzę, zastanów się nad nią.
/Jesteś moim przyjacielem!
- Na pewno nie chcesz innej zabawki? - Ta mi się podoba.
To kładź się spać.
Mamusiu...
Tatuś jest złym człowiekiem?
Dorośli tak o nim mówią.
Nie.
Tatuś czasami się gubi.
/Mądry wybór. /Chociaż raz posłuchałeś.
/Pod drzwiami.
/- Gdzie teraz? - Trzymaj się.
/Co?!
- Dokąd on poszedł? - Po prostu zniknął.
Natychmiast rozstawić ludzi!
/Wracaj!
/To moi wspólnicy.
/Masz kamerę wśród mrówek?
/Czemu nie?
/- Gdzie samochód? /- Mamy transport powietrzny.
/Nadchodzi!
/Postaw nogę na centralnym kolanie /i dosiądź tułów insekta.
/- To bezpieczne? /- Wskakuj na mrówkę, Scott.
/Czemu jestem w radiowozie? /Chyba nie powinienem w nim być.
/Dzięki nim /ominiesz blokady na drogach.
/- Co dalej? /- Trzymaj się.
/Prościzna. /Już kumam.
/- Lejce jak na koniu. /- 247 straciła równowagę.
/- Tak ma na imię? /- To nie imię, tylko numer.
/Chyba nie wiesz, /ile istnieje mrówek.
/Może 248?
/Mam zawroty głowy!
/Chyba jednak 247.
/- Chwila. /- Trzymaj się.
/- Chyba go ogarnąłem. /- Ja nim steruję. On nie słucha ciebie.
/Co?
/- Mogę mieć małą prośbę? /- Nie.
/Koniec! /Przerwa!
/Zaczekaj!
/Chwila!
/Mogę zwymiotować do hełmu?
/To mój hełm. /Nie rób tego.
/Uspokój się.
/- Jest mi niedobrze. /- Jeszcze chwila, Scott.
/Jest mi...
/Niech mnie ktoś uderzy... /i za pięć minut...
Cześć.
Kim jesteś?
- Przez cały czas patrzyłaś, jak śpię? - Dokładnie.
Dlaczego?
Ponieważ ostatnim razem ukradłeś coś z tego miejsca.
Paraponera clavata.
Duże tropikalne mrówki o najwyższym wskaźniku bólu w skali Schmidta.
Miały na pana oko, kiedy mnie nie było.
Doktor Pym czeka na dole.
Kto?
Czyja to pidżama?
Jak mam to zrobić?
Kroczek po kroczku.
Jeśli mnie nie ugryziesz, nie zdepczę cię.
/Zniszczę serwery /i Cross się nie dowie.
/Nie potrzebujemy go.
- Poznał pan moją córkę, Hope? - Zgadza się.
Jest cudowna.
Uważa, że nie potrzebujemy pana.
To prawda. Poradzimy sobie.
Włożyłem wiele trudu w kradzież kombinezonu,
kiedy Hope zorganizowała aresztowanie.
Możemy spróbować, a po porażce zrobię to po swojemu.
Jest trochę zaniepokojona. Ma to związek z pracą.
Skoro siedzisz obok mnie, rozumiem, że jesteś zainteresowany.
- Co to za praca? - Herbatki?
Czemu nie.
Byłem pod wrażaniem sposobu, w jaki ominąłeś system bezpieczeństwa.
Zamrożenie metalu było całkiem sprytne.
Obserwował mnie pan?
Obserwowałem cię od czasu rabunku w Vista Corp.
Przepraszam, kradzieży.
Mieli oni jeden z bardziej zaawansowanych systemów.
Powinien być nie do przebicia, ale tobie się udało.
- Cukru? - Poproszę.
Właściwie to nie trzeba.
Jak je pan do tego zmusił?
Mrówki dźwigają rzeczy pięćdziesiąt razy cięższe od nich.
Budują, gospodarują i współpracują.
Ale jak je pan zmusił do tego?
Używam fal elektromagnetycznych do stymulowania ich centrum nerwowego.
Rozmawiam z nimi.
Mogę pójść wszędzie, słyszeć i zobaczyć wszystko.
I nadal nic nie wiesz.
Jestem spóźniona na spotkanie z Crossem.
- Nie musisz podnosić ręki. - Mam jedno pytanie...
Kim pan jest? Kim ona jest? O co chodzi? Mogę wrócić do więzienia?
Chodź ze mną.
Dwadzieścia lat temu opisałem wzorzec zmniejszający odległość między atomami.
Zmiana odległości między atomami napędza kombinezon i dlatego on działa.
Ale to było niebezpieczne. Zbyt niebezpieczne.
Dlatego ukryłem go przed światem.
Dlatego odszedłem i otworzyłem własną firmę.
- Pym Tech. - Dokładnie.
Uczyłem młodego protegowanego o nazwisku Darren Cross.
To gruba ryba.
Ale przed tym był moim asystentem.
Widziałem coś w nim. Możliwe, że syna, którego nie miałem.
Był genialny, ale podejrzewał,
że nie mówię mu wszystkiego.
Słyszał plotki o cząsteczkach Pyma
i miał obsesję na punkcie replikacji wzorca.
Nie chciałem mu pomóc, zatem konspirował przeciw mnie
i głosował za wyrzuceniem z firmy.
- Jak to zrobił? - Prezesem zarządu jest moja córka.
Miała decydujący głos.
Ale wróciła, kiedy zobaczyła,
że Cross jest bliski złamania wzorca.
Ten proces jest wysoce niestabilny.
Bez specjalnego hełmu może wpływać na mózg człowieka.
Darren nie zdaje sobie z tego sprawy, ale nie należy do stabilnych osób.
Czego oczekuje pan ode mnie?
Moim zdaniem, każdy zasługuje na drugą szansę.
- A jakie jest twoje zdanie? - Też tak myślę.
Jeśli mi pomożesz, pomogę ci odzyskać córkę.
- Jesteś gotowy na odkupienie? - Totalnie.
Mam dość włamań i kradzieży.
Co mam robić?
Włamać się i coś ukraść.
- Wrócisz na kolację? - Tak.
- Kupię coś po drodze. - Dobrze.
- Dobre wieści? - Nie wiem czy dobre.
Szukasz mojego tatusia?
Tak, kochanie.
- Chcę zapewnić tacie bezpieczeństwo. - Mam nadzieję, że go nie złapiesz.
Nie pierwszy raz ci ludzie chcą zabrać broń,
która zmieni zasady gry.
/To Mitchell Carson. /Były szef obrony w S.H.I.E.L.D.
Obecnie pracuje w branży obalania rządu.
Od zawsze chciał mojej wiedzy.
Jeśli się nie włamiemy, nie ukradniemy Yellowjacket
i nie zniszczymy wszystkich danych, Darren Cross rozpęta chaos na świecie.
Chyba powinniśmy zadzwonić do Avengersów.
Przez połowę życia starałem się trzymać technologię z dala od Starka.
Na pewno teraz mu tego nie dam.
To nie słodka technologia w stylu Iron Mana.
Ona może zmienić strukturę rzeczywistości.
Poza tym są pewnie zajęci rozpierdalaniem miast.
- To czemu nie wyśle pan mrówek? - To tylko mrówki.
Potrafią wiele rzeczy, ale potrzebują przywódcy.
Osoby, która przeniknie miejsce, do którego nie można przeniknąć.
Jestem złodziejem. I to dobrym.
- Ale to szaleństwo... - On ma rację i o tym wiesz.
Widziałeś nagrania. Wiesz, do czego jest zdolny Cross.
Byłam przeciw wykorzystaniu go miesiąc temu a teraz zostało kilka dni.
- Ja założę kombinezon. - Wykluczone!
Znam całe otoczenie obiektu i sposób myślenia Crossa.
Nikt nie zna misji...
Musisz być w otoczeniu Crossa, bo to nie wypali.
- To nie czas na wygłupy. - Proszę cię...
- To kryminalista. Jestem twoją córką. - Nie!
Ma rację. Nie mnie szukałeś.
- Czemu nie założysz kombinezonu? - Myślisz, że nie chcę?
Nie mogę.
Nosiłem go latami, ale wpłynął na mnie.
Jesteś jedynym rozwiązaniem.
Zanim Hope straciła matkę, patrzyła na mnie
jak na wyjątkowego człowieka.
A teraz widzi tylko rozczarowanie.
Dla mnie jest za późno.
Ale nie dla ciebie.
To twoja szansa.
Możesz zyskać w oczach córki.
Stać się bohaterem, za którego i tak cię uważa.
Tu nie chodzi o ratowanie świata,
Chodzi o uratowanie jej świata.
Cholernie dobre przemówienie.
Musisz zostać Ant-Manem.
W prawej ręce...
Relacja człowieka i kombinezonu jest symbiotyczna.
Kombinezon ma moc wykorzystywaną przez człowieka.
Musisz być elastyczny i zwinny... ale przede wszystkim szybki.
Możesz się kurczyć i rosnąć w dowolnej chwili.
Rozmiar zależy od twoich potrzeb.
/Teraz przejdź przez dziurkę od klucza.
/Wbiegnij duży, /zmniejsz podczas skoku
/a następnie powiększ.
On jest beznadziejny.
Po zmniejszeniu masz skompresowaną moc i siłę dorosłego mężczyzny.
Po skupieniu mocy przypominasz pocisk.
Mocne uderzenie zabije, słabe spowoduje draśnięcie.
- Musisz wiedzieć, jak uderzać. - Trzy lata byłem w więzieniu.
Pokaż mi.
- Porażka. - Chcesz mi pokazać?
Pokaż...
Tak musisz uderzać.
- Czekała na to. - Co ty nie powiesz.
Hope trenowała sztuki walki w ciężkim okresie.
- Chodzi mu o śmierć mojej mamy. - Zginęła w katastrofie lotniczej.
Nie dość, że nie chcesz mi powiedzieć, jak zmarła, to jeszcze kłamiesz.
Daj nam pracować.
Dobra, księżniczko, czas wracać do roboty...
Celowałaś w rękę?
- Ten regulator mnie wstrzymuje. - Nie rozpieprz go.
Jeśli go rozregulujesz, staniesz się cząsteczką elementarną.
Co to znaczy?
- Staniesz u bram kwantowej krainy. - A to znaczy...
Wejdziesz do rzeczywistości,
w której czas i przestrzeń nie mają znaczenia.
Będziesz skurczony na wieki.
Wszystko, co znasz...
i kochasz...
odejdzie na wieki.
Super. Jeśli już się nie zepsuło.
Poznałeś już kombinezon, ale nie poznałeś swoich sojuszników...
Mrówek.
Lojalne i odważne. Twoi partnerzy w tej robocie.
/Paratrechina longicornis. /Powszechnie znany jako szalona mrówka.
/Błyskawiczne i przewodzące prąd, /przez co mogą usmażyć elektronikę wroga.
/Nie jesteś taka szalona.
/Jesteś słodka.
Sekundę temu to było bardziej przerażające.
Ich Future's Lab ma własne zasilanie.
Strażnik nadzoruje obiekt całodobowo. Musisz go zdjąć i deaktywować system.
/Kto następny?
/- Paraponera clavata. /- Mrówka pociskowa.
Numer jeden na liście Schmidta.
/Cześć, chłopaki. /Pamiętacie mnie z sypialni?
/Yellowjacket jest szczelnie odizolowany.
Można się do niego dostać przez rurkę o średnicy pięciu milimetrów.
- Mam dziwne uczucie w żołądku. /- Rurkę zabezpieczono laserową siatką.
Zasilanie padnie na piętnaście sekund.
/Mrówki muszą rozwalić serwer, /odnaleźć kombinezon
/i uciec ze skarbca, /zanim powróci zasilanie.
/Camponotus pennsylvanicus.
Zamiennie nazywana camponotusem.
Idealna do transportu ziemnego i powietrznego.
Chwilunia. Znam go.
/Nazwę go Antek.
To bardzo dobrze, ponieważ tym razem,
musisz się nauczyć go kontrolować.
Każ mu włożyć cukier do filiżanki.
Wszystko dobrze...
Poćwicz strzelanie do celu.
/Kombinezon nie ma broni, /zatem stworzyłem te dyski.
/Czerwony odpowiada za kurczenie, /niebieski za zwiększanie.
/Solenopsis mandibularis.
/Znane ze swojego jadu. /Ewoluowały w cudownych architektów.
/Wyciągną i wciągną cię /do trudno dostępnych miejsc.
Uda ci się, Scott.
- Nie słuchają mnie. - Musisz zdobyć ich zaufanie.
Żadnego ściemniania i kłamstw.
Rzucanie obelgami nikomu nie wyszło na dobre.
- Nie ma czasu na rozpieszczanie. - Powinniśmy pomóc Scottowi.
Poważnie?
Tak powinna wyglądać pomoc?
Nie wiem, dlaczego przyszłam do ciebie.
Nie możemy tego zrobić bez niej.
Powinnaś zamykać drzwi.
Mówię poważnie. Pełno szaleńców kręci się w okolicy.
Myślisz, że to żarty?
Masz pojęcie, co zaryzykowałeś?
- Masz córkę. - Robię to dla niej.
Kiedy umarła moja mama, nie widziałam go przez dwa tygodnie.
- Był w żałobie. - Ja też, miałam siedem lat.
Nie wrócił do mnie wtedy, gdy go potrzebowałam.
Odesłał mnie do szkoły z internatem.
Pomyślałam...
że przy tej stawce mamy szansę się pogodzić.
Ale nawet teraz chce mnie odsunąć.
Nieprawda.
- Ufa ci. - To dlaczego tu jesteś?
To dowodzi, że cię kocha.
Spójrz na mnie.
Można mnie zastąpić.
Dlatego tu jestem.
Musisz sobie zdać z tego sprawę.
Dlatego to ja noszę kombinezon.
Woli przegrać, niż stracić ciebie.
Nieważne...
Nie wiedziałam, że masz córeczkę...
kiedy zadzwoniłam na policję.
- Jak ma na imię? - Cassie.
Ładne imię.
Musisz oczyścić umysł.
Twoje myśli muszą być dokładnie. Tak to działa.
Pomyśl o Cassie.
Jak bardzo chcesz się z nią zobaczyć i wykorzystaj to.
Otwórz oczy i pomyśl, co mają zrobić mrówki.
Dobrze.
Matka przekonała mnie, że powinna dołączyć do misji.
Nazywali ją Wasp. Była do tego stworzona.
Każdego dnia żałuję, że się na to zgodziłem.
To było w 1987 roku.
Separatyści przejęli kontrolę nad radzieckim silosem w Kursku
i wystrzelili pocisk w kierunku Stanów Zjednoczonych.
/Jedyna droga do wnętrza rakiety /wiodła przez tytan.
/Musiałem wejść między molekuły, /aby rozbroić pocisk,
/ale mój regulator /doznał zbyt wielu uszkodzeń.
/Twoja matka się nie zawahała.
/Janet! /Nie!
Wyłączyła regulator...
i przemieniła w cząstkę elementarną...
aby rozbroić bombę.
Odeszła.
Twoja matka umarła jak bohater.
Przez następne dziesięć lat uczyłem się o rzeczywistości kwantowej.
Próbowałeś ją odzyskać.
Cała wiedza zdała się na nic.
To nie twoja wina.
Dokonała wyboru.
Ale czemu nie powiedziałeś wcześniej?
Chciałem cię ochronić.
Straciłem twoją matkę.
Nie chciałem też stracić ciebie.
Przepraszam.
To zajebiście.
Naprawdę.
Zburzyliście mur. Uleczacie się.
To ważne.
- Zepsułem wasz moment... - To prawda.
Zrobię sobie herbatę.
Zaliczone!
/Dobry chłopiec.
/Ostatnia faza treningu /polega na wtargnięciu ukradkiem.
/Zamarzam!
/Nie mogłeś zrobić /flanelowego materiału?
Musimy odzyskać prototyp zakłócacza sygnałów.
/Wynalazłem go, /kiedy pracowałem w S.H.I.E.L.D.
Przeciwdziała ono blokerowi transmisji w skarbcu.
Obecnie kurzy się w starym magazynie Starka
w Nowym Jorku.
To nie powinno być trudne.
Jesteś nad obszarem docelowym.
Odłączyć teraz.
/Dywizjon A. /Teraz!
/Dywizjon B. /Teraz!
/Dywizjon C. /Teraz!
/Nie upuść mnie tym razem, Anthony.
/To chyba za duża kostka cukru.
Uspokój się.
/Chyba mamy problem.
/Powiedziałeś, /że to stary magazyn...
/Otóż nie!
/Ty sukinsynu!
- Uciekaj stamtąd. - Natychmiast zawróć!
/Już dobrze. /Nie przypomina zwykłego domu.
/Wyląduj na dachu, Anthony.
- Straci kombinezon. - Straci życie.
/Jestem na dachu /docelowego budynku.
Ktoś tam jest.
/- Co tam się dzieje? /- To Falcon!
Sensor coś wykrył, ale nikogo nie widzę.
/- Zaczekaj chwilę. - Natychmiast zawróć.
Już dobrze. Nie widzi mnie.
- Widzę cię. - On mnie widzi.
Witam. Jestem Scott.
- Dobrze usłyszałam? - Co tu robisz?
- Jestem wielkim fanem. - Doceniam.
- To kim jesteś? - Ant-Manem.
- Ant-Manem... - Słyszałeś o mnie?
Nie mogłeś o mnie słyszeć.
- Powiesz, czego chcesz? - Chciałem ukraść technologię...
Zwrócę ją za kilka dni.
Muszę uratować świat. Wiesz, jak to jest.
Doskonale wiem. Wykryto naruszenie.
- Przyprowadzę go. - Przepraszam za to.
Co ty wyprawiasz?
/Osobnik to dorosły mężczyzna, /który korzysta z techniki kurczenia.
/- Przepraszam za to. - Wystarczy!
/Potrzebuję pomocy, Anthony.
Straciłem podgląd.
- Jest w moim plecaku! - Przepraszam.
/Wyglądasz na porządnego kolesia.
To naprawdę ważne... Kapitan ma się o tym nie dowiedzieć.
To było kompletnie nieodpowiedzialne i niebezpieczne.
Zagroziłeś wszystkiemu.
Masz to.
- Dobra robota. - Chwilunia...
To komplement? Powiedział mi komplement?
Trochę to tak zabrzmiało.
Prawda, że to było dobre?
Walczyłem z Avengersem i nie umarłem.
Nie rozpamiętujmy przeszłości.
Powinniśmy dokończyć plan.
Nie przejmuj się. Dobrze się spisałeś.
- Jak się tu dostałeś? - Zostawiłeś otwarte drzwi.
To oficjalne. Jesteś staruszkiem.
Plany!
On go zabije.
- Czemu zawdzięczam tę przyjemność? - Mam dobre wieści.
Poważnie?
- Co masz? - Pym Tech...
Firma stworzona przez ciebie
wdroży jedne z najbardziej dochodowych działań na świecie.
Przewidujemy piętnaście bilionów z samej sprzedaży.
Nie ma za co.
Wiem, że to dziwne, ale chciałbym, żebyś tam był.
To moja chwila. Chciałbym, byś ją zobaczył.
Pewnie, Darren.
Przyjdę.
- Co we mnie zobaczyłeś? - Nie wiem, co masz na myśli.
Przez te lata... Wybrałeś mnie...
Co zobaczyłeś?
Siebie.
To dlaczego mnie odepchnąłeś?
Ponieważ zobaczyłem za dużo siebie.
On wie. Podpuszcza cię. Musimy odpuścić.
- Podjęliśmy ryzyko. - Mógł mnie zobaczyć.
- To niemożliwe. - Skąd wiesz?
Cześć, Darren.
Gdzie jesteś?
- W domu. /- Widziałem się z Hankiem.
Nie dostałem nic prócz pogardy.
Chciał cię zezłościć. To tylko niedołężny starzec.
/Musimy pracować całodobowo, /uruchomić linię montażową i działać.
/I wzmocnić ochronę.
Zainstalować czujniki przy wejściach i wentylatory wyposażyć w mikro siatki.
Dobry pomysł.
/Dziękuję.
/Dobrze ciebie mieć w drużynie.
Wzmocnił swoją ochronę. Odchodzi od zmysłów i zna twoje zamiary.
Ale nie zna twoich.
Zakłada skanery ciała na wszystkich odpowietrznikach.
Jak Scott dostanie się do środka?
Magistrala wodna.
Nie można tam wzmocnić ochrony.
Po obniżeniu ciśnienia wejdę do środka.
Ktoś z centrum sterowania musi zmienić ciśnienie wody.
Będziemy w pobliżu Crossa. Jak to zrobić?
Musimy powiększyć zespół. Czego nam potrzeba?
Fałszywego ochroniarza, który obniży ciśnienie wody,
włamie do sieci elektrycznej, zniszczy laserowe siatki...
i ucieknie.
Nie!
Nie ci debile. Nie ma mowy.
Dziękuję za kawę. To rzadki przypadek.
Obrabowałeś kogoś i on cię zaprasza.
Przecież obrabowaliśmy pana!
Wiesz, że jego aresztowali za kradzież miksera, prawda?
Dwóch mikserów.
- Dadzą sobie radę? - Jesteśmy profesjonalistami.
Musicie wybaczyć brak zaufania.
Niech wszyscy wyluzują.
Znamy się na robocie. Przecież włamaliśmy się do chatki.
Pozwoliłem wam.
To ja panu pozwoliłem.
Już dobrze. Poradzą sobie.
Pewnie.
- Masz dokumenty? - Jest w systemie.
Gdzie?
W systemie?
Mamy przesrane.
Musicie coś zobaczyć.
Kiedy dojdziecie do tamtego rogu, po lewej stronie będą trzy biura.
Cholera!
To zajebiste, brachu!
Zrobi się teraz dziwacznie. To nienaturalne, ale bezpieczne.
- Nie ma powodu do strachu. - Tatuś niczego się nie boi.
- Poważnie? - No.
To dobrze.
- To sprawka cyganów. - To czary.
To niesamowite. W stylu Davida Copperfielda.
- Czarodziej. - Magia!
- Jak to zrobiłeś? /- Nie panikuj.
/Spójrz na ramię.
/Przecież tatusia /nie można przestraszyć.
Dałam im po pół Xanaxu i Hank opowiedział im o kombinezonie.
Od razu zasnęli.
- Chciałbym ci podziękować... - Nie musisz.
Robimy to ze znacznie większych pobudek.
Cieszy mnie fakt, że mamy znikomą szansę to osiągnąć.
Dzięki za podniesienie mnie na duchu.
Powiem szczerze, że przestałam tobą gardzić.
Powinnaś pisać wiersze.
Połóż się spać.
Jeszcze raz. Każdy wie, co robić?
- Fura na ziemi. - Oczy na niebie.
Wiesz... Mogę włożyć kombinezon...
Wiesz, co z czym...
Dobra, wiem. Jestem podekscytowany.
Masz gorącą laskę i to mnie też przeraża.
- Pan też jest przystojny... - To nie moja...
Myślałem o taktyce, kiedy będę pod przykrywką...
- Będę gwizdać, żeby się wtopić. - Nie.
Daj spokój. To nie piknik w parku.
Żadnego gwizdania.
Czysto w sektorze pierwszym.
Podejść!
Czysto!
- Weszliśmy. - Życz mi szczęścia.
Jesteśmy podłączeni.
Co tu robisz?
Szef mnie tu przysłał, więc przyszedłem.
Ja jestem szefem.
Pracownia numer trzy...
/Poziom wody spada.
/Przed tobą odpływ.
/Widzę to!
/Musze się tam dostać! /O to chodzi!
/Prawie...
/Już prawie!
/No chodź!
/Lecimy, Antony.
Ant-Man jest w środku.
/Pym się zatrzymał. /W samą porę.
Mamy przed sobą Forda Victorię.
To problem?
Najczęściej używane przez policjantów pod przykrywką...
Tak... to problem.
To Pym.
Rozmieszczam mrówki.
Hapanera clamda mana merna.
Nie pamiętam ich nazwy, ale współczuję chłopakom.
O tym mówiłem.
Nazywamy to nieszczęśliwym wypadkiem podczas poważnej operacji.
Zamontowano urządzenie.
Laska się spisała.
Aresztowano Pyma.
Mamy problem, Scott.
/Jaki problem?
Tego nie było w planie!
Posłuchaj mnie.
Jeśli nie wejdę do środka, to zginą ludzie.
Strasznie dramatyczne.
Żartujecie sobie?
Problem rozwiązany.
Jak wyglądam?
Kto to przyszedł?
W porę. Zapraszam.
/Zweryfikowano dwanaście punktów.
To chyba lekka przesada.
/Autoryzacja...
Bezpieczeństwa nigdy za wiele.
/Przyznano dostęp.
Chciałem ci to przekazać, ale naprawdę tego dokonałeś.
Nie wiesz wszystkiego.
/Przybyłem na drugą pozycję.
/Maksymalna szybkość! /Lecimy!
/Dolatuję do ustalonej pozycji.
/Zaraz wracam, Antony.
/Dobra, chłopaki. /Jestem na pozycji.
/Dam sygnał mrówkom.
Nie...
Widziałeś to?
/Formować szyk!
/No dobrze, szalone...
/Usmażcie te serwery.
/Lecimy, kolego!
Serwery usmażone. Kopie zapasowe wymazane.
/Kierujemy się do komory cząstek.
Witam, doktorze Cross.
- Wspólnicy przystali na propozycję. - Wspaniale.
Pan Carson przedstawił mnie tym dżentelmenom.
To przedstawiciele Hydry. To nie to, co kiedyś.
Wykonują interesującą pracę.
I bardzo mnie to cieszy.
Chciałeś ukryć przede mną wzorzec, ale nie poszło zgodnie z twoim planem.
Widziałem nadchodzący cios. Myślałem, że będzie żałosny i słaby.
Źle myślałeś.
Kojarzę ten samochód.
/Jest ktoś w środku?
/Jestem w środku.
/Ustawić ładunek.
/Dobra robota. /Zajmę się resztą.
/Dobry chłopiec.
/Końcowa pozycja.
/Chłopaki? /Jak tam laserowa siatka?
- Już prawie! - Wcale nie.
- Jestem blisko! - Nieprawda.
Policja!
/Do was w samochodzie! /Wiem, że tam jesteście!
- Szybciej. - Poważnie...
/Gotowy do skoku.
- Słyszysz mnie, Kurt? - Już prawie.
- Stać! - Chwila!
Do tego ohydnego samochodu wsadził nas czarny koleś,
który wyglądał dokładnie jak ja.
Spokojnie!
Teraz!
/- Chwila! /- Co to miało znaczyć?
/Chwila... /Co...
Dzień dobry.
Zawsze podejrzewałem, że masz gdzieś ukryty kombinezon.
Mam pytanie...
Kto jest nowym Ant-Manem?
Kim jest mężczyzna, któremu bardziej zaufał mój mentor?
Męczennik.
Zmagał się z systemem i zapłacił cenę.
Stracił rodzinę, jedyną córkę.
Jest podobny do ciebie, Hank.
/Uciekł z celi bez śladu /i wtedy...
Jego magiczne zniknięcie...
mimo że nie miał pieniędzy, a teraz przynosi kombinezon Ant-Mana.
Jedyną rzecz, która może konkurować z moim dziełem.
Nie rób tego.
Jeśli to im sprzedasz, rozpętasz chaos.
Już to zrobiłem. I dzięki tobie za podwójną stawkę.
Do łatwych nie należy przeniknięcie do obiektu Avengersów.
Wieść szybko się niesie.
Sprzedałem im Yellowjacket, ale cząsteczkę zatrzymałem dla siebie.
Nie działa w dieslu.
Jeśli chcesz paliwo, musisz się zgłosić do mnie.
Jak nazywałeś człowieka, który ma najsilniejszą broń świata?
Najsilniejszym człowiekiem świata.
- Jesteś ze mnie dumny? - Możesz to zatrzymać.
- Nie jest jeszcze za późno. - Od dawna jest za późno.
Co ty robisz?
Nie okaże tobie więcej uczuć niż mnie.
Nie jesteś takim człowiekiem. Cząsteczki wpłynęły na twój mózg.
Chwila...
Masz rację.
Ja muszę to zrobić.
No i proszę.
Rzuć pistolet...
Przyszedłem tamtego wieczoru, żeby go zabić... ale byłaś tam.
Jesteś chory i mogę ci pomóc. Ale musisz odłożyć broń.
Nie byłem wtedy gotowy, żeby cię zabić...
- Ale mogę to zrobić teraz. - Odłóż broń!
Stanęłaś po złej stronie, Hope.
Tato!
Posłuchaj mnie. Wszystko będzie dobrze.
Wszystko będzie z tobą dobrze.
Zdejmij kombinezon albo wysadzę twój mózg i sam to zrobię.
Mamy alarm w Pym Tech. Natychmiast przysłać wsparcie.
Idź.
Zabierzcie mnie na dach i informujcie na bieżąco.
Helikopter ma być gotowy do startu.
A wasza dwójka ma zabić każdego, kto wyjdzie ze skarbca.
Tato...
- Możesz się poruszać? - Tak.
Musimy go stąd zabrać.
Idź... po... kombinezon.
Właśnie ocaliłem ci życie?
Dzięki, Luis.
Jesteśmy tymi dobrymi?
- Należymy do nich? - Tak.
- To takie dziwne. - Ale to jeszcze nie koniec.
Uciekaj, zanim to miejsce wybuchnie.
Cholercia!
Tamten koleś...
Musimy stąd uciekać.
Ładunki są ustawione. Musimy uciekać i to szybko.
Nie martw się.
Nie umrę.
Ani ty.
To nie breloczek.
Panuje tu totalny chaos.
Padło wiele strzałów.
I mamy czołg.
Potrzebuję pomocy.
- Trzymam go. - Potrzebny nam lekarz.
Lecimy!
Leć!
/Pożałujesz tego.
Chwila. Wychodź z auta.
- Co? - Wypad.
Nie słyszę was przez czołg.
/Zwariowałeś? /Odłóż broń!
/Okno!
Chciałem zatrzymać przyszłość poprzez napad?
To nie był tylko napad.
Odłóż broń!
Mam go... Tam jest! Jedź!
Muszę gdzieś wylądować.
/Rozkruszę cię na drobny mak!
/Odtwarzanie "Disintegration" /zespołu The Cure.
Wezwij policję!
Już dobrze.
Ręce do góry!
Natychmiast!
Powinieneś mnie posłuchać...
Zawróć i mnie wypuść.
Zabieram cię do więzienia.
Trzeba coś zniszczyć na tym podwórku.
W siatce na komary...
Natychmiast przestań! Nie można dłużej słuchać tych urojeń!
/Wszystkie jednostki /kierować się na 840 Winter Street.
To Cassie!
/Nie bój się.
/Pozwól mi pomóc.
- Nie ruszaj się. - Pozwól pomóc!
Co się stało?
- On ma Cassie! - Kto?
To coś! Nie wiem co!
Jesteś potworem?
A wyglądam tak?
Chcę do tatusia!
Ja też.
- Tu jesteś. - To ty, tatusiu?
Cześć, robaczku.
Zmierz się z kimś równym sobie.
/Gdzie poszedłeś, kolego?
/Tu jesteś.
/Nie tylko ja.
/Brać go!
/Dalej!
/Scotty nas potrzebuje.
/Nas nie dogoniat!
- Powoli się wycofaj. - Dobra.
/Cofaj. /No dalej.
/- Musimy tylko wycofać. /- O to chodzi.
- Powoli. - Właśnie.
- Już? - Pewnie.
Po prostu zawróć.
/Obrażasz mnie, Scott.
/Twoje istnienie mnie obraża.
/Łatwiej byłoby cię uderzyć, /gdybyś był większy.
/Zgadzam się.
/Pozwól sobie pokazać, /jak mało znaczysz.
Idę po ciebie, Cassie.
Jakiś dziwny ten pies.
/Zniszczę wszystko, co kochasz.
Stać! Policja!
- Nie mogę się przebić. - Bo to tytan, idioto.
- Zabierz ją stąd. - Chodź.
/Przepraszam, kochanie. /Pomożesz tatusiowi zapłacić za błędy.
- Staniesz za mną? - Dobrze.
/Muszę się skurczyć między cząstkami, /żeby się tam dostać.
Zostaw nas!
- Pomocy, tato! /- Kocham cię, Cassie.
Gdzie jesteś, tatusiu?
/Staniesz u bram świata, /gdzie pojęcie czasu i przestrzeni...
/przestanie mieć znaczenie.
/Kiedy skurczysz się...
/na całą wieczność...
/Wszystko, co znasz...
/i kochasz...
/odejdzie na zawsze.
/Tatusiu!
/Dalej, tatusiu.
/Nie rozwal regulatora.
Tatusiu!
- Tak bardzo cię kocham. - Ja ciebie też.
Tak bardzo.
W dachu jest wielka dziura.
Przepraszam.
- Wszystko z nią dobrze? - Tak.
Mama!
Już dobrze.
/Proszę cię, Scott...
- Nie pamiętasz niczego? - Nie.
Musisz coś pamiętać.
Zapewne ludzki rozum nie potrafi tego zrozumieć...
ale dokonałeś tego.
Wszedłeś do środka...
i się wydostałeś.
To cudowne.
Odprowadzę cię.
Odpocznij.
Czy to możliwe...
- Od kiedy? - Do niczego nie doszło.
Chwilunia. Do czegoś musiało dojść.
Jak dla mnie, możesz do mnie znowu strzelić.
Też nie wiem czemu mnie przytulała i całowała.
Nie powinno mnie tu być, jestem umówiony.
Na razie, Hank.
Poważnie, Hope?
- Pieprzenie. - Dokładnie.
/Rozmawiałem dziś z kapitanem.
Chce raport z nocy twojej ucieczki.
Coś stało się z kamerami...
Usmażone obwody i...
Powiedziałem mu, że wszystko przebiegało poprawnie.
Poważnie?
Nie wyślę tatusia Cassie do więzienia z powodu technicznej usterki.
Dziękuję, Paxton.
Jestem zaskoczony.
Dziękuję za wszystko, co robisz dla Cassie.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Ale to... zrobiłem dla ciebie.
To niezręczne...
- Jak mamy rozmawiać po tym wszystkim? - Ja wiem.
- Zrobiłam pierwszą gwiazdę. - Słucham?
Ćwiczyła cały tydzień, ale dziś jest wyjątkowy dzień.
Nagrałem to na telefonie.
To nie może być Cassie. To nie ty.
To ona.
To profesjonalna gimnastyczka. To nie może być ona.
To ona.
Dobry chłopiec.
To wspaniałe, robaczku.
Przepraszam.
To z pracy.
Dobrze.
/- To oferta. /- Daj mi fakty.
/Same fakty.
Oddychaj. Skup się.
- Nie komplikuj. - Spoko.
Byłem w muzeum z kuzynem Ignacio...
/Wystawiali ekspresjonizm abstrakcyjny, /a znasz mnie i wiesz,
/że wolę neokubizm.
/Ale była tam praca Rothko, /która była taka wzniosła...
Jestem podekscytowany i zajarany.
/Ale w każdym razie... /Ignacio powiedział:
/Spotkałem całkiem spoko dziennikarkę /zeszłej nocy...
/zaślepiła mnie totalnie...
/Powiedziałem do barmana: /Spójrz na laskę, z którą przyszedłem.
/Jest całkiem fajna. /A barman odpowiedział:
/Totalnie fajna.
/A ta pisarka powiedziała Ignacio, /że rządzi partyzanckim dziennikarstwem
/i ma powiązania z ludźmi /zza kurtyny.
/Ignacio: /Naprawdę?
/A ona odpowiedziała, /że nie może zdradzić źródła,
/bo pracuje dla Avengersów.
Koleś musi wymiatać. /Pewnie przychodzi i mówi:
/Szukam tego nowego, /który wyznaczył trendy i ma kocie ruchy.
/Znasz go?
/A ona powiedziała, /że obecnie mamy wszystko.
/Kolesia który skacze, huśta się /i chodzi po ścianach.
/Musisz być dokładniejszy.
- Szukam kolesia, który się kurczy. - Zdenerwowałem się...
Nie chciałem zdradzić sekretu, dlatego zapytałem Ignacio:
/Czy ten koleś mówił lasce, /która powiedział tobie i teraz mnie...
że jestem w dobrych relacjach z ich poszukiwanym kolesiem.
I...
co odpowiedział?
Powiedział, że tak.
/To jeszcze nie koniec, /przeczekajcie napisy!
Chcę ci coś pokazać.
Zrozumiałem, że nie można zniszczyć władzy.
Można co najwyżej upewnić się, że jest w dobrych rękach.
To ulepszony prototyp,
nad którym pracowaliśmy wraz z twoją matką.
Nigdy go nie użyła.
Ale teraz zrozumiałem, że... opracowaliśmy go dla ciebie.
Może czas go dokończyć?
Najwyższy.
/To wciąż nie koniec :)
Kapitanie?
Tydzień temu byłoby to znacznie prostsze.
- Jak powiemy Tony'emu... - Nie uwierzy nam.
- A nawet jeśli... - Nie wiemy, czy Accords
pozwolą mu pomóc.
Jesteśmy zdani na siebie.
Niekoniecznie.
Znam jednego kolesia...
/ANT-MAN POWRÓCI
/Nasze Pym Tech: facebook.com/ProHaven
Tłumaczenie: dziabek Korekta: peciaq
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.