Nou, wat ik mezelf afvraag is...
wat voor ziek individu noemt een straat Edgewood Way...
en plaatst die een halve km van Edgewood Lane?
Dat is toch gek.
Stuurt me naar deze griezelige, verwarrende buitenwijk.
Maar ik meen het. Ik voel me hier net als een zere duim.
Oké, schatje. Ik spreek je snel. Tot ziens.
Oké, dus dit is de Rhine Ave.
Het is hier net een verdomde doolhof.
Oké, laten we eens kijken, oosten...
Blijf rechtdoor gaan, en dan...
Ik denk dat hij zei links op, wat was dat, Peacock?
Ga rechtdoor, dan links op...
Gewoon blijven lopen. Doe niets doms. Gewoon blijven...
Ik ga de andere kant uit dan waar ik vandaan kwam.
Niet vandaag. Niet mij.
Je weet hoe graag ze hier klootzakken te pakken nemen, man. Ik ben weg.
Kom op. Dit is... Help.
Sid. Hoe gaat het daar?
Goed.
Je hebt je tandenborstel? - Ja.
Heb je je deodorant? - Ja.
Heb je je gemakkelijke kleren? - Ja.
Mag ik even, Sid? Ik moet even met je vader praten.
Wat?
Weten ze dat ik een donkere huidskleur heb?
Nee.
Moet dat?
Het lijkt...
iets wat je wel zou willen...
zeggen.
"Pa en ma, mijn donkere vriendje komt dit weekend ook...
en ik wil niet dat jullie geschokt zijn omdat hij donker is." Donker...
Je zei dat ik je eerste donkere vriendje was. - Ja, en dan?
Dus is dit onbekend terrein voor hen.
Ik wil niet uit de voortuin worden weggejaagd met een geweer.
Dat gebeurt niet. Ten eerste zou mijn vader een derde keer op Obama gestemd hebben als dat kon.
Zoals, de liefde is zo echt.
Ik zeg je dit alleen maar omdat hij daar zeker met jou over zal willen praten...
en dat zal zeker niet leuk zijn.
Maar dat komt vooral omdat hij een dwaze vader is.
Ze zijn niet racistisch.
Dat zou ik je wel gezegd hebben.
Dan zou ik je niet mee naar huis nemen. Denk daar maar eens over na.
Ja, ik denk al. - Goed.
Ik ben een volwassen man... - Echt niet.
Je brak mijn sigaret.
Echt? Je gooide die gewoon naar buiten. - Echt niet.
Dat was een dollar. Je gooide net een dollar weg.
Nou, dat was een dollar die je uitgaf aan nicotine en tabak.
Wacht even, ik moet Rod bellen.
Doe dat niet.
Hoe gaat het?
Ben je op het werk? - Ja.
Kijk, Chris, leg me dit eens uit?
Hoe kan ik problemen krijgen door het fouilleren van een oude dame? Het is een standaardprocedure.
Gary denkt dat omdat een oud wijf oud is, ze geen vliegtuig kan kapen.
Zie, wacht, nee, ik weet dat je lacht.
Ik meen het, man. De volgende 9/11 gebeurt door geriatrisch gedoe.
Bedankt dat je dit weekend op Sid past. En denk eraan geen menselijke voeding.
Hij heeft PDS. - Verdorie. Heb toch een beetje vertrouwen in mij.
Oké? Ik vergeet niets. Jij wel.
Nee, ik accepteer je excuses. Het is oké.
Hoe is het met kleine Miss Rosie? - Zij is oké. Ze rijdt.
Laat me met hem praten. - Nee.
Mag ik alsjeblieft met hem praten?
Wacht even.
Hoi, Rod. - Je weet toch dat je de verkeerde man koos?
Natuurlijk weet ik dat. Dit is gewoon een truc om jou te krijgen.
Het is nog niet te laat voor ons. - Oké, zoek je eigen meisje.
Het doet er niet toe, want je volgt mijn raad toch niet op.
Zoals?
Zoals ga niet naar de ouders van een blank meisje.
Wat doet ze, je ballen likken of zo?
Ja, tot ziens. - Snap je wat ik zeg, Chris?
Die klootzak hing op.
Jij bent jaloers. - Ik ben niet jaloers.
Ik maakte je jaloers. Het is Rod. - Ik ben niet jaloers op Rod.
Alles goed? - Ja, ik schrok me rot. En jij?
Ja, ik ben oké.
Blijf hier. - Wat? Wat ga je doen?
Ik weet het niet. Ik...
Misschien is het weg.
In de toekomst moet je het nummer van Animal Control Services bellen.
Ja, sorry. Ik was gewoon gedesoriënteerd.
Dus jullie komen uit de stad?
Ja. Mijn ouders komen uit de Lake Pontaco omgeving. We rijden daar naartoe voor het weekend.
Meneer, mag ik je rijbewijs zien, alstublieft? - Wacht, waarom?
Ja, ik heb een staatspaspoort.
Nee. Hij reed niet.
Ik heb niet gevraagd wie er reed. Ik vroeg naar zijn rijbewijs.
Ja. Waarom? Dat is toch niet logisch. - Hier.
Nee. Je hoeft hem dat niet te geven, want je hebt niets verkeerd gedaan.
Schatje, het is oké. Kom op.
Bij elk ongeluk hebben we het recht om te vragen... - Dat is onzin.
Mevrouw, de...
Alles in orde, Ryan?
Ja, alles oké.
Laat die koplamp maken. En die spiegel.
Dank u, agent.
Wat? - Dat was sexy.
Ik laat niet toe dat er iemand met mijn man klooit.
Dat zie ik.
We zijn er.
Dat is de tuinman.
Ben je klaar?
Hoi. - Daar is mijn kleine meisje. Kom hier.
Hoe gaat het met je? - Ik hou ook van jullie. Ik heb jullie gemist.
Dit is mijn vader, Dean. Dit is Chris.
Noem me meneer Armitage. - Natuurlijk. Ik...
Ik maak een grapje. Noem me Dean en geef me een knuffel.
Hoe gaat het? - Goed. En met jou?
Wij zijn knuffelaars. - Ja.
Dit is mijn moeder. Dit is Chris.
Welkom.
Leuk je te ontmoeten.
Je vader is erg enthousiast. Hoe dan ook, ja, Missy.
Kom binnen, alsjeblieft. Welkom in ons huis.
Hoe was de rit? - Prima.
Eigenlijk hebben we een hert aangereden. - Wat?
Was het dood? - Ja.
Dat is verschrikkelijk. Zijn jullie oké?
Ja, we zijn alleen serieus geschrokken. - Echt?
Ja, het kwam uit het niets. We hebben het hard geraakt.
Ja, daar moet je wel van geschrokken zijn.
Wreed raar. Maar weet je wat ik zeg?
Ik zeg, één neer, nog een paar honderdduizend te gaan.
Ik wil niet hoog van de toren blazen, maar ik hou niet van herten.
Ik ben ze spuugzat. Ze nemen het over. Ze zijn net als ratten.
Ze vernietigen het ecosysteem. Als ik een dood hert zie langs de weg, dan denk ik dat is een begin.
Dat begrijp ik niet eens. Het spijt me. - Ik zeg het maar.
Weet je wat? Ik ben dankbaar voor wat je vandaag gedaan hebt. Ik vind ze niet leuk.
Dat hadden we al door.
Ja maar... - Jullie zien er zo moe uit.
Een beetje.
Hoe lang is dit al aan de gang? Dit gedoe?
Hoe lang?
Vier maanden. - Vier maanden.
Vijf, eigenlijk.
Ze heeft gelijk. Geen probleem.
Goed zo, jongen. Daar kun je maar beter aan wennen.
Ik... Alsjeblieft. Het spijt me heel erg.
Het spijt me. Ze heeft gelijk. Ik ben fout.
Zie je wel?
Heeft hij een uitknop? Dit is vermoeiend.
Nee. Ik wil je een rondleiding geven.
Ze zijn net... - Mogen we eerst uitpakken?
Willen jullie uitpakken? Voor de rondleiding?
Dit is Missy's kantoor. Hier heeft ze haar afspraken.
Ze is toch een therapeut? - Psychiater, ja.
Blijkt dat de mensen hier net zo gek zijn als in de stad.
Dit is Jeremy. Dat is Rose' kleine broertje.
Ik heb verhalen gehoord.
Dat geloof ik graag. Hij studeert geneeskunde nu. Wil net als zijn oude man zijn.
Je zult hem ontmoeten. - Oké, leuk.
Deze komen uit Bali.
Het is vrij eclectisch. Ik ben een...
ik ben een reiziger en ik blijf maar souvenirs meebrengen.
Het is zo'n voorrecht om een andere cultuur te leren kennen. Begrijp je dat?
Hier, dit zul je leuk vinden. Mijn vaders aanspraak op roem.
Hij werd verslagen door Jesse Owens in de voorronde voor de Olympische Spelen van Berlijn in 1936.
Dat waren de spelen waar... - Owens won voor Hitler.
Ja, wat een moment. Hitler zit daarboven met zijn Arische onzin.
En dan laat die donkere kerel aan de hele wereld zien dat hij verkeerd is. Ongelooflijk.
Jammer voor je vader, dat wel. - Ja. Hij is er bijna overheen.
Dat is de kelder. Die moesten we verzegelen. We kregen daar zwarte schimmel.
Mijn moeder hield van haar keuken, dus houden we een stukje van haar hier.
Georgina, dit is Chris. Dit is Rose' vriendje.
Hoi. - Hallo.
De vuilnis gaat onder de gootsteen. En nu de...
pièce de résistance.
Het speelveld.
Ik vind het geweldig dat het dichtstbijzijnde huis aan de overkant van het meer ligt.
Je hebt hier veel privacy.
Ik weet wat je denkt. - Wat?
Kom op, ik snap het.
Blanke familie, donkere bedienden. Het is een echt cliché.
Dat wilde ik niet zeggen. - Dat was ook niet nodig, geloof me.
We namen Georgina en Walter aan om met mijn ouders te helpen.
Toen ze stierven kon ik hen niet ontslaan.
Maar ik haat hoe het eruitziet.
Ja, ik snap wat je bedoelt.
Ik zou trouwens een derde keer op Obama hebben gestemd als dat kon.
Beste president in mijn leven. Zonder twijfel.
Daar ben ik het mee eens. - Ja.
En wat doen je ouders, Chris?
Mijn vader heb ik niet echt gekend. Mijn moeder overleed toen ik elf jaar was.
Dat spijt me. Hoe ging ze dood? - Een vluchtmisdrijf.
Dat is verschrikkelijk.
Het spijt me dat te horen. - Je was nog zo jong.
Eigenlijk herinner ik me niet veel van die tijd, dus...
Dat geeft niet. We hoeven er niet over te praten.
Rook je, Chris?
Wil je er eentje? - Ik probeer te stoppen.
Pap, dit is waarom ik niemand meer mee naar huis breng.
Dat is oké, we oordelen niet. Echt niet. - Maar het is een vervelende gewoonte.
Missy kan je daarbij helpen. - Hoe?
Hypnose. Ze ontwikkelde een methode en die werkt fantastisch.
Sommige mensen willen niet dat er een vreemde in hun hoofd rommelt.
Luister, Chris, ik dacht dat het totale onzin was.
Ik rookte vijftien jaar en ik genoot van elke verdomde trek.
Maar ze hypnotiseerde me een keer en het zien van een sigaret liet me overgeven.
Rustig aan, Dean. - Het is een dienst die wij bieden.
Het lukt me wel. Toch bedankt.
Nou, roker of niet, we zijn blij dat je hier bent voor de grote samenkomst.
Wacht, is dat dit weekend? - Ja.
Welke samenkomst? - O, mijn God.
Bedankt. Het is een... Rose' opa's.. feest.
Mijn vader gaf elk jaar een feestje, brengt al zijn vrienden bijeen...
jeu de boules, badminton...
Wacht, waarom hebben jullie me dit niet gezegd?
Het is elk jaar op dezelfde dag, lieverd. - Dat is niet zo.
Eigenlijk wel. - Ja.
Echt? - Ja, dat is volkomen verkeerd.
We zijn er gewoon mee doorgegaan, want zo konden we ze, na hun dood, dicht bij ons konden houden.
Ze zijn nog steeds bij ons.
Ik wilde alleen maar een rustig weekend. - Veel plezier.
Het spijt me. - Georgina?
Het spijt me zo. Kijk eens wat ik... - Dat is oké.
Waarom ga je niet even rusten?
Ja. Ik denk dat ik dat maar doe. - Goed.
Mijn God. Moet heel... - Hoe is het, fam.?
Hoi, Jer-beer.
Hoi, lieverd. - Hoi, maatje.
Doet er hier niemand de deur open?
Hoi, Rosie.
Waarom zou ik liegen? - Geweldig.
Heeft ze je al over haar teennagelverzameling verteld?
Wat? - O, mijn God.
Ze beet ze er vroeger af, zoog erop en bewaarde ze in een juwelendoos.
Ik weet niet waar je het over hebt. - Dat is echt walgelijk.
Ik haat je. - Oké, hier is een goede.
Ik zal eerst omstandigheden beschrijven. Het was ons eerste jaar.
Rose heeft een oogje op ene Conner Garfield. - Nee.
Conner Garfield. - Nee. Mam.
Nee, Jeremy, stop.
Nee. Die zijn goed. We moeten... Ik wil ze horen. - Rose, waar zijn je manieren?
Onze gast wil de verhalen horen. Alsjeblieft. - Bedankt.
Dus Conner zit in mijn lacrosseteam. Enorme jongen, bijna 2 meter. Hij is vrij dom.
En dus we organiseerden een feestje... - Je organiseerde een feest.
Mijn ouders waren in Griekenland of zo.
We plunderden hun drankkast en we waren allemaal stomdronken, alle vijftien.
Zeg me dat dit niet waar is, Rose.
Ik vulde de flessen met water en... Mag ik uitpraten?
Doe maar. Ik ben benieuwd. - Oké dus, ik ben boven...
met het lekkerste meisje van de klas, Jean Deely.
Je beseft toch dat je overkomt als 's werelds grootste klootzak?
Conner begint op de wc-deur bonzen. Dus ik open die...
en het bloed stroomt uit zijn mond en hij schreeuwt: "Je zus beet m'n tong eraf."
Je beet hem?
Om eerlijk te zijn, was het mijn eerste kus en zijn tong gleed in mijn mond...
en dat had ik niet verwacht. En het was een reflex.
Een reflex die ik sindsdien afgeleerd heb.
Ja, je kunt maar beter voorzichtig zijn. - Ja, heel voorzichtig nu.
Ik ga het dessert halen. En Dean, misschien wil jij het een klein beetje opruimen?
Chris, wat is jouw sport? Voetbal? Basketbal? - Basketbal, vooral...
Ben je een MMA fan?
Kerel. - Kerel, wat?
Wat?
Zeg, Jeremy, waarom laten we niet even iemand anders aan het woord.
Jij gaat toch met mijn zus?
Hij gaat met mijn zus. Je hebt je kans gehad.
Mag ik hem niet leren kennen?
Je bedoelt zoals UFC?
Ja. - Te gewelddadig voor mij.
Ben je ooit in een straatgevecht beland als kind?
Ik deed judo na school, eerste rang. Je had me moeten zien.
Judo?
Want met jouw bouw en genetische samenstelling...
als je echt alles uit je lichaam haalt...
En ik bedoel echt trainen en niet zomaar wat doen, zou je een verdomd beest zijn.
Worteltaart.
Wat heb ik gemist?
Een heleboel niets. - We praatten gewoon wat over sport.
Toch? - Ja.
Dat klinkt goed.
Dus het ding met jiujitsu is...
dat kracht niet uitmaakt.
Het heeft met dit te maken.
Het is een strategisch spel, zoals schaken.
Je moet twee, drie, vier zetten vooruit denken.
Tof.
Sta op.
Jeremy, geen karate aan de eettafel. - Het is geen karate, mam.
Ik heb een regel: niet sparren met dronken kerels.
Niet sparren? Ik wil gewoon...
Ik ging hem geen pijn doen.
Hij wilde je in een houdgreep nemen.
Wat is zijn probleem? Hij heeft mijn vriendjes nog nooit zo behandeld. Nooit.
En mijn vader met dat 'mijn man' dan.
Mijn man. Dat heeft hij volgens mij nog nooit gehoord of gezegd...
en nu is dat het enige wat hij zegt.
En mijn moeder die zo onbeleefd was tegen Georgina? Waarom was dat? Dat was zo gek.
Ze doen toch hetzelfde als die agent?
Dat is toch zo verdomd spijtig.
Wil je daar niets anders op zeggen?
Ik zei het je toch.
Ik wilde het niet zeggen.
Ik haat het om het mis te hebben.
Dat heb ik gemerkt. - Maar het spijt me.
Nee. Wacht. Kom hier. - Het spijt me. Dit is klote.
Wat? Waarom zeg je dat?
Omdat ik je hierheen bracht en ik familie van hen ben.
Nee, het is prima.
Waarom ben je zo rustig? - Eerlijk gezegd is dit niets.
Ik vind je wel leuk zo op je rassenstroom.
Is dit een rassenstroom? - Rassenstroom.
Voel ik een rassenstroom. - Ja, je voelt je rassenstromig.
Wat? - Het feest.
Hoe erg kan dat zijn? - Ze zijn zo blank.
Maar echt zo blank. - Het komt wel goed.
Weet je, met mijn genetische samenstelling loopt de stront naar beneden. Ik ben een beest.
Besef je wel hoe gevaarlijk roken is?
Ja.
Kom even bij mij zitten. Alsjeblieft.
Eventjes maar. Alsjeblieft.
Bedankt.
Is het comfortabel genoeg? - Het is perfect. Bedankt.
Geen probleem.
Wil je weten hoe het werkt?
Je bengelt een zakhorloge voor iemands gezicht? Is dat het?
Je kijkt teveel tv. - Toen ik klein was.
Nu voel je je heel slaperig.
We maken soms gebruik van focale punten...
om iemand in een staat van verhoogde suggestibiliteit te brengen.
Verhoogde suggestibiliteit? - Dat klopt.
Rook je bij mijn dochter?
Ik ga stoppen, dat beloof ik. - Dat is mijn kind.
Ben je geïnteresseerd?
Hoe zit het met je moeder?
Hoe bedoel je?
Wacht, zijn we... - Waar was je toen ze stierf?
Daar wil ik niet aan denken.
Thuis... naar tv aan het kijken.
Hoor je de tv?
Wat hoor je?
Regen. - Regen. Het regende.
Hoor je de regen?
Hoor je het? Vind het.
Vertel me als je het gevonden hebt.
Kom hier, Chris, kijk me aan.
Ik heb het gevonden. - Waar was je moeder?
Ze...
was op weg naar huis. Ze was niet thuis.
Van haar werk?
En wat heb je gedaan?
Niets.
Niets?
Ik zat daar maar.
Heb je niemand gebeld? - Nee.
Waarom niet?
Ik weet het niet, ik...
dacht dat als ik dat deed, het echt zo zou zijn.
Je bent zo bang.
Denk je dat het jouw schuld was?
Hoe voel je je nu?
Ik kan me niet bewegen.
Je kunt je niet bewegen. - Waarom kan ik niet bewegen?
Je bent verlamd.
Net als die dag toen je niets deed. Je deed niets.
Nu...
zink in de vloer.
Wacht. - Zink.
Nu ben je in de Gezonken Plek.
Hoe is het?
Ze laten je hier hard werken.
Niets wat ik niet wil doen.
Ik heb je nog niet persoonlijk ontmoet. Ik ben Chris.
Ik weet wie je bent.
Ze is mooi.
Rose?
Ja, ze is mooi. - Een uit duizenden. Van de bovenste plank.
Een echte blijver.
Juist.
Het spijt me van gisteravond. - Wat?
Mijn oefening. Ik wilde je niet laten schrikken.
En heeft het gewerkt? - Wat?
Je was heel lang in het kantoor van Mrs Armitage.
Ik denk dat ik gisteravond te veel gedronken heb. Kan het me niet echt herinneren, dus...
Nou, ik moet weer aan het werk en me met mijn eigen zaken moeien.
Ik denk dat je moeder me gisteravond gehypnotiseerd heeft.
Wat? Wanneer?
Ik ging even naar buiten om een luchtje scheppen en ik kwam haar tegen en...
en ik herinner me er bijna niets niet van, maar nu doet de gedachte aan een sigaret me overgeven...
O, mijn God.
Het spijt me. Ik kan niet geloven dat ze dat gedaan heeft.
En ik had rare dromen. - Wat heb je gedroomd?
Ik zat in een gat of zoiets en ik kon me niet bewegen. Het was alsof...
Dat klinkt vreselijk. Het spijt me.
Wat is er met Walter?
Wat bedoel je?
Ik sprak net met hem. En hij deed heel vijandig. - Heeft hij iets gezegd?
Het is niet wat hij zegt, maar de manier waarop.
Misschien vindt hij je leuk.
Misschien is hij jaloers of zo. Ik...
Hou je me voor de gek? - Nee.
Dus je denkt dat ik een kans maak bij hem?
Oké, jij vindt dat grappig. - Doe je een goed woordje?
Geweldig, nee, prima. - Ik praat er met mijn vader over. Dat is niet...
Doe dat niet. Het is oké. - Nee, dat is het niet.
Het is al goed. Het is niet erg. Vergeet het. Het is gebeurd.
O jee.
Verdorie.
Het begint. Ben je er klaar voor?
Ja. - Ik niet.
Daar zijn ze. Marcia.
Zo leuk.
Gewoon lachen. - Lachen? Oké. Hoe doe je dat ook alweer?
Gewoon de hele tijd lachen. Ja, zo is het goed. Daar is het.
Kijk, het zijn de Greene's.
Gordon en Emily, dit is Chris. Chris, dit zijn Gordon en Emily Greene.
Leuk je te ontmoeten, Chris.
Inderdaad leuk je te ontmoeten. - Ook zo.
Dat is nogal een greep. - Dank je. Jij ook.
Heb je al golf gespeeld?
Een keer, een paar jaar geleden. Ik was niet echt goed.
Gordon was jarenlang een professionele golfer. - Meen je dat?
Ik kan niet meer zo goed met de heupen draaien. Maar ik ken Tiger.
Dat is fantastisch. - Super.
Gordon houdt van Tiger. - De beste die ik ooit gezien heb, zonder twijfel.
Laten we eens naar je conditie kijken.
Dit zijn Nelson en Lisa. - Hoe gaat het?
Hoe knap is hij?
Ben jij knap?
Niet slecht, Nelson?
Is het waar?
Is het beter?
Een blanke huid had de voorbije honderd jaar de voorkeur.
Maar nu is dat aan het veranderen. Donker is in de mode.
Excuseer mij. Ik ga een paar foto's nemen. - Natuurlijk.
Daar is hij.
Leuk om hier nog een broeder te zien.
Hoi. Ja, natuurlijk.
Is er iets?
Daar ben je. Doe hier iets mee.
Hallo. Ik ben Philomena. En jij bent?
Chris. Rose' vriendje.
Fantastisch. Jullie zijn een mooi koppel.
Bedankt. - Waar zijn mijn manieren? Logan. Logan King.
Chris vertelde me net dat hij zich meer op zijn gemak voelde door mijn aanwezigheid.
Dat is leuk.
Logan, ik vind het vreselijk om je mee te moeten nemen maar de Wincotts vroegen naar jou.
Nou, het was leuk je te ontmoeten, Chris.
Dag.
Wat?
Onwetendheid.
Wie? - Iedereen hier.
Ze bedoelen het goed, maar ze hebben geen idee wat echte mensen meemaken.
Jim Hudson. - Chris.
Ik weet wie je bent.
Ik ben een bewonderaar van je werk. Je hebt een geweldig oog.
Wacht. Jim Hudson? Hudson Galeries?
Geloof me, de ironie van een blinde kunsthandelaar te zijn, ontgaat me niet.
Hoe doe je het?
Mijn assistent beschrijft het werk heel gedetailleerd aan mij.
Jij hebt iets.
De beelden die je vastlegt zijn zo bruut, zo melancholisch.
Krachtig spul. Volgens mij.
Bedankt.
Ik nam vroeger ook foto's. Wildernis meestal.
Ik heb die 14 keer bij 'Nat Geo' ingediend voor ik besefte dat ik niet goed genoeg was.
Toen begon ik met het verkopen ervan en toen ging mijn zicht om zeep.
Ik weet het. Het leven kan een slechte grap zijn.
De ene dag ontwikkel je in een donkere kamer, de volgende dag word je wakker in het donker.
Genetische ziekte.
Het leven is niet eerlijk, man. - Daar heb je gelijk in. Het leven is niet eerlijk.
Kom hier.
Wat is er? Je liet me daar alleen? - Kijk hier eens naar.
Ze trok mijn telefoon uit het stopcontact. - Wie?
Georgina. Ik kwam hier om met Rod te praten en nu is de batterij leeg.
En waarom zou ze dat gedaan hebben? - Misschien vindt ze het niet leuk...
dat ik je vriend ben.
Echt?
Het is een ding.
Dus jij bent zo sexy dat mensen zo maar je telefoon uit het stopcontact halen?
Laat maar. - Nee, stop. Doe...
Doe dat niet. Doe... - Het spijt me. Het is oké.
Ze stellen je nu ook al ten toon.
Het is raar, man. En de mensen hier ook.
Alsof ze nooit een donker iemand zagen, die niet voor hen werkt.
Ja. Ze showen je.
En ik wil je dat niet eens vertellen. - Wat?
Ik werd gisteravond gehypnotiseerd. - Maak dat je daar wegkomt.
Nee. Om te stoppen met roken. Maar Rose' moeder is een psychiater, dus...
Zelfs al was dat kreng Iyanla Vanzant, oké?
Ze kan mijn leven niet beter maken. Je komt niet in mijn hoofd.
Ik weet het. Ik zag het niet aankomen. Maar het is oké, want...
ik ben genezen. Het werkte. - Waarom ben je niet bang?
Ze hadden je wel van alles kunnen laten doen. Ze hadden je kunnen laten blaffen als een hond...
of rond laten vliegen als een verdomde duif, en dan had je er stom uitgezien. Of...
Ik weet niet of je dit weet. Blanke mensen maken graag van mensen seksslaven.
Ik ben vrij zeker dat ze geen rare seksfamilie zijn.
Kijk, Jeffrey Dahmer at uit de hoofden van negers. Oké? Maar dat was nadat hij de hoofden geneukt had.
Denk je dat zij dat zagen aankomen? Echt niet.
Ze gingen daarheen denkende dat ze een lul moesten afzuigen en met wat ballen moesten spelen.
Nee. Ze konden met niets spelen omdat hun hoofd niet meer op hun lichaam stond.
Ze zogen nog wel aan de lul, maar zonder hun hoofd. Dat was verdomd raar.
Dat was Jeffrey Dahmer.
Bedankt voor dat beeld.
Ik verzin dat niet. Ik zag het op A&E. Dat is echt.
En de donkere mensen hier. Het lijkt alsof ze de beweging gemist hebben.
Omdat ze waarschijnlijk gehypnotiseerd zijn.
Kijk, ik verbind alleen maar de stippen met elkaar. Ik ga uit van wat jij mij vertelt.
En ik zeg je dit. Ik denk dat moeder iedereen in een trance brengt en dan neukt ze hun brein uit.
Bedankt, Rod. Doei.
Hallo. - Hoi.
Ik moet je mijn excuses aanbieden.
Het was onbeleefd van mij om je spullen aan te raken zonder het te vragen.
Nee, het is oké. Ik was gewoon in de war.
Ik kan je verzekeren dat het geen kwade opzet was.
Laat mij het uitleggen.
Ik tilde je mobiele telefoon op om het dressoir schoon te maken...
en de stekker kwam per ongeluk uit het stopcontact.
Ik vond het beter om er verder niet aan te komen dus liet ik het maar zo.
Hoe dom van mij.
Het is oké. Ik wilde je niet verklikken.
Verklikken? - Je te verraden.
Klikspaan.
Maak je daar maar geen zorgen over.
Ik kan je verzekeren...
dat ik aan niemand verantwoording moet afleggen.
Juist.
Ik weet alleen dat ik nerveus word als er teveel blanken zijn.
Je bent me er wel eentje.
Zo ervaar ik het niet. Helemaal niet.
De Armitages zijn zo goed voor ons.
Ze behandelen ons als familie.
Dat kreng is gek.
Wacht even. Chris, ik wil je aan een paar vrienden voorstellen.
Dit zijn David en Marcia Wincott, Ronald en Celia Jeffries...
Hiroki Tanaka en Jessika en Fredrich Walden.
Te veel namen om te onthouden, maar hoi.
Vind je dat Afro-Amerikaans zijn...
meer voordeel of nadeel heeft in de moderne wereld?
Dat is een zware dobber.
Ja, dat weet ik niet.
Ze vroegen me naar de Afro-Amerikaanse ervaring. Misschien kun je die beantwoorden.
De Afro-Amerikaanse ervaring is voor mij voor het grootste deel zeer goed geweest.
Hoewel het moeilijk is om in detail te treden...
omdat ik al een tijdje geen zin heb om naar buiten te gaan.
We zijn huismussen geworden.
Maar zelfs als jij naar de stad gaat, had ik gewoon geen zin.
De klusjes zijn mijn heiligdom geworden.
Smeer 'em.
Sorry, man.
Ga weg.
Rustig. - Smeer 'em.
Rustig.
Epileptische aanvallen creëren angst, wat tot agressie kan leiden.
Ja, maar willekeurig mensen aanvallen? - Het was niet willekeurig.
Het was je flitslicht. Daardoor kreeg hij die aanval.
Hoe gaat het met hem? - Veel beter.
Ik denk dat ik...
me moet verontschuldigen.
Nee, we zijn gewoon blij dat je jezelf weer bent.
Ja, dat ben ik.
En ik dank God dat jullie me gekalmeerd hebben.
Ik besef dat ik jullie nogal heb laten schrikken. Vooral jou, Chris.
Het spijt mij.
Het flitslicht, dat wist ik niet.
Natuurlijk niet. Hoe kon dat ook?
Maar je had ook niet moeten drinken.
Goed. Ik zal jullie de rest van de avond laten vieren zonder de hulp van mijn prachtige gevatheid.
De hele beproeving heeft mij uitgeput.
Waarom ga je niet een beetje rusten?
Het was leuk je te ontmoeten, Chris.
Iets om de stemming te verbeteren?
Ja. Laten we dit feestje weer op gang brengen.
Wat denken jullie van sterretjes en bingo?
We gaan wandelen. - Weet je het zeker?
Zullen we?
Mijn neef heeft epilepsie. Dat was geen aanval.
Mijn vader is een neurochirurg en volgens hem was het een aanval.
Ik vertrouw hem... - Dat was geen aanval.
Wat was het dan?
Hoe lang ken je hem al?
Van vandaag. Waarom?
Dit zal gek klinken, maar...
toen hij me aanviel...
had ik het gevoel dat ik hem kende.
Alsof je Logan al eerder ontmoet hebt? - Nee, niet Logan, maar de man die me aanviel.
Ik denk dat je moeder in mijn hoofd gezeten heeft.
Ze is in mijn hoofd geweest is.
Ja, en ik dacht het werkte. - Nee, het werkte niet.
Ze zat in mijn hoofd en nu denk ik al die rare gedachten die ik niet wil denken.
Zoals wat?
Ik moet hier weg.
Je wilt weg.
Zonder mij.
Wat je wilt.
Ik vertelde je over die avond toen mijn moeder stierf.
Toen ik 911 niet belde en haar niet ging zoeken.
Er ging een uur voorbij, toen twee... drie...
en ik zat daar maar.
Ik zat gewoon tv te kijken.
Er was niets dat je had kunnen doen. - Ik kwam er later achter dat...
ze de eerste klap overleefd had.
Ze lag daar bloedend langs de kant van de weg, koud en alleen.
Zo stierf ze in de vroege ochtend, koud en alleen.
En ik zat tv te kijken.
Je was nog maar een klein kind. - Er was tijd.
Er was tijd.
Er was tijd, als iemand haar zocht. Er was tijd, maar niemand zocht.
Je bent alles wat ik heb. Ik ga hier niet weg zonder jou. Ik laat je niet in de steek.
Nee? - Nee, dat doe ik niet.
Hemeltje, je maakte me bang.
Laten we naar huis gaan.
Wat?
Laten we naar huis gaan. Want dit is klote.
Dit is klote. Laten we naar huis gaan. Ik verzin wel iets.
Ik hou van je.
Ik ook van jou, schat.
Tot ziens. - Kom op, schatje.
Tot ziens, Chris. Het was geweldig je te ontmoeten.
Klootzak.
Dat is Dre. - Dre?
Andre Hayworth.
Deed het met Veronica? - Veronica van wat?
Teresa's zuster die in de bioscoop op de 8e werkte.
Ja, dat is hem. Maar wacht.
Dit is zo verdomd gek.
Hij is anders. - Echt.
Waarom is hij zo gekleed? - Dat is het niet. Het is alles.
Hij kwam naar het feestje met een blanke vrouw die 30 jaar ouder was.
Seksslaaf.
Chris, je moet daar weg. je zit in een "Eyes Wide Shut" situatie. Ga weg...
Ga je een... Hallo?
Chris? Zijn batterij zal leeg zijn.
Dag, knapperd. Ben je aan het inpakken? - Rose, we moeten nu vertrekken.
Is alles oké?
Ik vertel het je wel in de auto maar we moeten nu gaan. Is dat oké?
Oké. Ja. Ik ga mijn tas halen.
Ben je klaar? - Ja, ik zocht mijn camera.
Die is hier.
Heb je de sleutels? Ik zet snel de tassen in de kofferbak.
Ze zijn hier ergens. Ik moet ze alleen nog vinden.
Ben je oké?
Ik heb ze zo.
Kun je de sleutels niet vinden?
Nee. Ik kan die nooit vinden. - We doen dit wel onderweg.
Chris... - Pak die sleutels.
Waar ga je naartoe? Het feestje begint net. - Ik zet gewoon de tassen in de auto, man.
Wil er iemand thee? - Nee, bedankt. We vertrekken, eigenlijk.
Echt? Waarom? Is er iets mis?
Zijn hond werd heel ziek, dus hij moet morgenochtend vroeg naar de dierenarts.
Het spijt me. - Wat vreselijk.
Rose, de sleutels. - Ik zoek.
Wat is je doel, Chris?
Wat?
In het leven. Wat is je doel?
Op dit moment is dat het vinden van die sleutels. Ja?
Brand.
Het is een weerspiegeling van onze eigen sterfelijkheid.
We worden geboren, we ademen en dan sterven we.
Ik ben aan het zoeken.
Zelfs de zon zal op een dag sterven.
Maar wij zijn goddelijk.
Wij zijn de goden, gevangen in cocons.
Ik weet niet waar ze zijn.
Rose, geef mij die sleutels. Rose, geef mij...
Geef mij die sleutels. Rose, nu. De sleutels.
Voorzichtig. - Wat?
Ik heb niets gedaan. - Wat is er verdomme aan de hand?
Waar zijn die sleutels, Rose?
Je weet toch dat ik je die niet kan geven.
Kom op.
Is hij gewond? - Zag je hem neergaan?
Ja. Jeremy, pak zijn benen, alsjeblieft. Breng hem naar beneden. Dean, help hem.
Ik kan hem wel alleen dragen.
Nee, je hebt hem al genoeg beschadigd. - Goed dan.
Ben je klaar? - Let op zijn hoofd.
Voorzichtig.
Je zult hem laten vallen. - Nee hoor.
Je gaat me niet...
Kan ik helpen? - Oké, dat was mijn schuld.
Je was een van mijn favorieten.
Hoor je dat, Chris?
Een van haar favorieten.
Hoi, het is Chris. Of ik ben niet bij de telefoon of ik wil gewoon niet met je praten. Vrede.
Ja. Ik ook.
De geest is iets vreselijks om te verspillen.
Miljoenen Amerikanen voelen de effecten van veroudering.
Elke beweging zet druk op je gewrichten.
Na verloop van tijd kan deze slijtage tot ongemak leiden.
Wat is er gebeurd met Andre Hayworth? Hij verdween in Evergreen Hallow
Is er iets mooiers dan een zonsopgang?
Ik ben Roman Armitage en als je hier naar kijkt, vraag je je waarschijnlijk af wat er gebeurt.
Je hoeft je geen zorgen maken. Laten we een stukje wandelen.
Jij bent gekozen vanwege de fysieke voordelen waarvan je al je hele leven genoten hebt.
Met jouw natuurlijke gaven en onze vastberadenheid kunnen we allebei deel uitmaken van iets groters.
Iets perfect.
De Coagula procedure is een wonder dat door de mens gecreëerd is.
Onze orde ontwikkelt die al gedurende vele jaren...
en is pas sinds kort geperfectioneerd...
door mijn eigen vlees en bloed.
Mijn familie en ik zijn vereerd die aan te bieden als een service aan de leden van onze groep.
Verspil je krachten niet. Vecht er niet tegen. Je kunt het onvermijdelijke niet tegenhouden.
En wie weet?
Misschien zul je er op een dag van genieten om een lid te zijn van de familie.
Aanschouw...
de Coagula.
Wat?
Hallo, meneer...? - Williams. Rod Williams.
Van de TSA? - Ja, mevrouw.
Jij weet dat al de TSA-kwesties langs de bevoegde officier moeten gaan.
Ja, mevrouw, maar dit is geen TSA-kwestie.
Noem me niet "mevrouw." Want dan kunnen we niet met elkaar opschieten.
Hoe kan ik je helpen, Rod Williams van de TSA? - Oké, zo zit het.
Mijn Chris is al twee dagen vermist.
Je zoon wordt vermist? - Nee. Niet mijn zoon. Mijn vriend. Hij is 26.
Zijn naam is Chris Washington.
Hij vertrok vrijdag met zijn vriendin, Rose Armitage.
Ze is blank.
Oké, ga verder. - Kijk, Chris zou zondag terugkomen.
En ik pas op zijn hond, Sid.
Dat is Sid. - Schattig, toch?
Chris stuurde me dit uit het huis van de ouders van zijn vriendin.
Zie je? Dat is Andre Hayworth.
Oké? Iemand die we vroeger kenden.
Blijkbaar wordt hij al zes maanden vermist in zo'n welvarende buitenwijk.
Hij ziet er niet vermist uit. - Dat is omdat we hem vonden. Juist?
Maar Chris zegt dat hij zich anders gedraagt.
Hoe anders? - Hij komt uit Brooklyn. Hij kleedt zich niet zo.
Ik kleedde me vroeger ook niet zo, maar...
En hij is getrouwd met een blanke vrouw die twee keer zo oud is.
En dat zou de kleren verklaren. Oké.
Rod Williams, TSA.
Ik weet het, maar ik probeer het uit te leggen.
Wat ik nu ga vertellen, gaat gek klinken. Ben je klaar?
Zeg het maar. - Ik denk dat ze donkere mensen ontvoeren...
ze hersenspoelen en ze zo voor hen laten werken als seksslaven of zo.
Sorry daarvoor. Sorry.
Wacht even.
Toen stuurde hij me een rare foto, en ik denk, "O jee, dat is Andre Hayworth."
Die wordt al zes maanden vermist.
Dus ik onderzoek alles want als een TSA-agent kreeg ik dezelfde opleiding als jullie.
Soms weten we misschien meer dan jullie want wij hebben te maken met terroristen, dus...
Maar dat is een ander verhaal. Dus ik doe mijn speurwerk...
en ik begin de stukken samen te leggen en dit is waar ik op uitkwam.
Volgens mij ontvoeren ze donkere mensen, hersenspoelen ze en maken slaven van hen...
of seksslaven, niet alleen gewone slaven, maar seksslaven of zo.
Kijk, ik weet niet of het de hypnose is waardoor ze slaven worden...
maar ik weet dat ze al twee broers hebben en misschien hebben ze er al veel meer.
Wat is de volgende stap?
En zeg nooit meer dat ik niets voor jullie doe.
Blanke meisjes doen het elke keer.
Magie is niet echt.
Niets hiervan klinkt logisch.
Hallo?
Hoe is het, Rose? Ik ben het, Rod. - Hoi.
Waar is Chris?
Hij vertrok twee dagen geleden. - Hij vertrok?
Ja. Hij werd helemaal paranoïde en ging tegen mij tekeer.
En toen is hij in een taxi gestapt en vergat zijn telefoon.
Wacht. Je hebt hem niet gezien? - Nee, hij is niet naar huis gekomen.
Ik heb hem al zo vaak gebeld. Ik ben zelfs naar de politie gestapt.
Wat heb je gezegd? - Ik zei alleen dat hij vermist werd.
Goed. Jij...
Mag ik je iets vragen.
Met welk taxibedrijf is hij vertrokken?
Hemeltje, ik...
Ik weet het niet. Misschien een plaatselijke of misschien een Uber.
Wacht, ik ben zo in de war.
Jij bent in de war? Weet je, ik ook.
Kun je even wachten? Oké, momentje.
Liegende trut. Ze liegt als een verdomde... Dat weet ik...
Dat TSA gedoe kriebelt. Dit kreng liegt.
Oké, ik heb je. Ik ga je opnemen.
Ik ga je leugens opnemen. Je praat te veel. Je zult iets zeggen.
Opnemen.
Luidspreker.
Niet op stil.
Dus de laatste keer dat ik met Chris sprak, zei hij dat je moeder hem gehypnotiseerd had.
Rod, hou maar op.
Ik weet waarom je belt. - Waarom?
Het is vrij duidelijk, vind je niet?
Wat?
Dat er iets is tussen ons.
Nee, waar heb je het over? Ik belde je over Chris.
Nee, Rod, elke keer dat we uitgingen, herinner ik me dat je naar me keek.
Wat? Nee, Chris is mijn beste vriend.
Als je hem iets aangedaan hebt.. - Ik weet dat je me wilt neuken, Rod.
Niemand denkt daaraan. Waarom zeg je die onzin? Wat...
Kreng. Ik wilde je niet neuken. Doei.
God, ze is zo... Ze is een verdomde... Ze is een... Ze is een genie.
Wacht.
Hoi, Chris. Hoe gaat het, makker?
Je kunt antwoorden, er is een intercom in de kamer.
Waar is Rose? - Jij vuile hond.
Jij bent een van de gelukkigen, geloof me.
Jeremy's moeilijke methode klinkt veel minder aangenaam.
Ik moet alle openstaande vragen of zorgen, die je tot nu toe hebt, beantwoorden.
Blijkbaar heeft ons gemeenschappelijk begrip van het proces...
een positief effect op het succes van de procedure.
Dat kan je geen bal schelen. Laat me je gewoon uitleggen wat dit is.
De eerste fase was de hypnose. Zo verdoven ze je.
Fase twee is dit. Mentale voorbereiding. Het is eigenlijk psychologisch pre-op.
Pre-op? - Voor fase drie.
Transplantatie.
Nou, een gedeeltelijke, eigenlijk.
Het stuk van je hersenen dat aangesloten is op je zenuwstelsel moet blijven zitten...
om die ingewikkelde verbindingen intact te houden.
Zodat je niet sterft. Toch niet volledig.
Een klein stukje van jou zal nog steeds ergens daarbinnen zitten. Beperkt bewustzijn.
Je zult in staat zijn om te zien en te horen...
wat je lichaam doet, maar je zult enkel nog een passagier zijn.
Een publiek. Je zult wonen in... - De Gezonken Plek.
Nu ben je in de Gezonken Plek.
Ja. Zo noemt ze het.
Ik zal de motorische functie controleren, dus ik word...
Mij.
Jij zult mij zijn.
Goed.
Je leert snel. Goed voor jou.
Waarom wij?
Waarom donkere mensen?
Wie weet?
Mensen willen veranderen. Sommigen willen sterker zijn... sneller... toffer.
Donker is in de mode.
Maar zo ben ik niet. Het maakt me geen reet uit welke kleur je hebt.
Nee, wat ik wil is dieper.
Ik wil je ogen, man.
Ik wil die dingen waarmee je kijkt.
Dit is waanzin.
Oké, ik ben klaar.
Klootzak.
Jij...
Kom op.
Een Mississippi, twee Mississippi...
drie Mississippi, vier Mississippi...
911. Wat is uw noodgeval? - Ik ben in het Armitage huis. Mijn naam is Chris.
Het spijt me, meneer, kunt u dat herhalen?
Ik ben bij... Ik ben in het Armitage...
Nee, doe dat niet. Ga gewoon weg.
Oma.
Je hebt mijn huis kapot gemaakt.
Pak hem, opa.
Laat mij het doen.
Het spijt me heel erg.
Ik ben het.
Ik hou van jou.
Ik hou van je.
Help.
Help me.
Ik zei toch om niet naar dat huis te gaan.
Ik bedoel...
Hoe heb je me gevonden?
Ik ben TS verdomde A.
We regelen dingen.
Dat is wat we doen.
Beschouw deze situatie...
als afgehandeld.