WWW.MY-SUBS.COM ﻿1
Richard?
Rich?
Alsjeblieft, nee.
Een waargebeurd verhaal.
Vijf maanden eerder.
Tahiti 1983.
Doei. - Doei, Tami.
Doei.
Bonjour.
Wat is je beroep?
Wat maar genoeg betaald om naar de volgende plek te kunnen.
Hoelang blijf je hier in Tahiti?
Geen idee.
En je eindbestemming?
Maar vanwaar Tahiti? Wat heeft je hier gebracht?
De wind denk ik.
Ik was kok op een schoener maar daarna wilde ik nog niet naar huis.
Wat is je thuis? - San Diego, Californië.
Leuk.
Wanneer ga je terug? - Nooit.
Geen idee. Zodra ik de wereld gezien heb.
Hé, maat. Waarom heet je boot Mayaluga?
Het is Swazi.
Ik ben een kiwi. Ik heb een vertaling nodig.
"Eén die de horizon voorbij gaat."
Willen jullie me even helpen?
Deze is echt prachtig.
Bedankt. - Sorry, hoe heette je ook alweer?
Richard. - Richard, ik ben Deb.
Hoi, Deb. - Dit is Tami.
Tami.
Dankjewel. - Geen probleem.
Ik zie je. - Leuk je te ontmoeten.
Insgelijks.
Ik zie je.
Ik dacht dat je dit wel kon gebruiken.
Wat attent.
Dank je, Tami. - Graag gedaan.
Houd je...
van vis?
Ik ben eigenlijk vegetarisch.
Dus... - Inderdaad.
Wel als ze leven.
Ik wilde gewoon weten of je zin had in een vroeg diner.
Maar aangezien... Ik kan een goede vegetarische versie maken.
Dat klinkt geweldig.
Mooi, verkocht. - Dank je.
Geregeld.
Moet ik nog wat anders halen?
Wat groenten.
Dat lukt wel.
Je bent op zoveel plaatsen geweest. Zo gaaf.
Allemaal met deze boot? - Alleen zij en ik.
Waar heb je haar gevonden?
Ik heb haar gebouwd toen ik op een scheepswerf werkte in Zuid-Afrika.
Heb jij deze boot gebouwd?
Dat is nogal wat. Dat is indrukwekkend.
Welnee.
Jawel.
Dank je.
Chin, chin. - Proost.
Hoe is het om helemaal alleen te zeilen?
Miserabel. Koud.
Volkomen verschrikkelijk. - Kom op.
Serieus? - Ja, serieus dat ben jij evenmin.
Verbrand door de zon, slaaptekort of zeeziek.
Meestal alle drie tegelijk. En...
voortdurende honger.
Altijd nat.
En na een paar dagen komen de hallucinaties.
Ik neem aan geen leuke. - Zou ik willen.
Als het niet leuk is...
waarom doe je het dan?
Het is een gevoel.
Een gevoel wat ik niet kan omschrijven.
Het is intens.
De oneindige horizon.
Na een paar dagen voel ik me herboren.
En alleen jij...
de wind en het geluid van de boot die door de oceaan snijdt.
Sorry, dat was ongelofelijk klef. - Nee.
Helemaal niet.
Ben jij ook een zeiler?
Ik ben gek op zeilen. Maar ik vind mezelf geen zeiler.
Niet als jij. - Jawel.
Ik geloof je niet.
Wil je ermee varen?
Nu?
Natuurlijk.
We kunnen nu meteen gaan varen of morgen.
Je kunt het. Dit lukt je.
Het zeil begint te fladderen zal ik het binnenhalen?
Ik dacht dat geen echte zeiler was.
Ben ik ook niet. Ik het wat dingen geleerd toen ik kok was op die schoener.
Maar nog nooit alleen de horizon overgestoken zoals jij.
Daar gaan we.
Richard!
Waar ben je?
SOS, SOS. Dit is zeiljacht Hazanal.
Ontvangt iemand mij?
Onze laatst bekende positie was 129 graden west...
en breedtegraad 12 noord. Ontvangt iemand mij?
Hallo?
SOS.
Is daar iemand? Het is m'n verloofde...
Onze boot zinkt.
Waar ben je?
Waar gaan we naartoe?
Dit is onwerkelijk.
Je gaat toch niet springen, of wel? - Nee, natuurlijk niet.
Hou op.
Vlieg met me mee... - Tam, nee!
Tami?
Ik kan niet geloven dat ik dit doe.
Tami, is alles goed?
Wanneer ben jij zo wild geworden? - Wat? Wat bedoel je daarmee?
Ik heb nog nooit iemand zoals jou ontmoet.
Onverschrokken als een vent. - Als een vent?
Ik heb ook nog nooit iemand zoals jou ontmoet.
O, ja? - Gevoelig als een vrouw.
De reddingssloep.
Rich, je bent...
Het is stuurloos.
Stop!
Ik kom.
Ik moet eerst wat dingen repareren.
Kijk eens aan meid. We gaan weer varen.
Ziet er goed uit.
Echt wel.
Waar ben je?
Ik heb het zeil.
Dit water moet er uit.
Dit gaat ons lukken.
Blijf.
Werk eens mee.
Ziet er goed uit.
Goed, schatje. Laat maar zien wat je in huis hebt.
Kom op.
Ik kom, schat.
Wat is dat?
Voor mij?
Voor jou.
Ik ben niet jarig, hoor.
Dat weet ik. Ik zag het in de etalage en dacht aan jou.
Vind je het niet leuk? - Nee, ik vind het geweldig.
Het is prachtig.
Richard!
Ik ben er bijna.
Hou vol.
Mijn, god. Je leeft.
Hoi, ik ben hier.
Kijk me aan.
Het komt allemaal weer goed.
Zeg eens, weet je...
Weet je welke bloem dat is?
Dat is een Plumeria, toch? - Dat is een Frangipani.
Een wat? - Een Frangipani.
Een Frangipani. - Ja. Eén momentje.
Noem je die zo?
De bloem van de liefde.
Alsof God deze op aarde heeft gezet om de geur van verbrand vuil te maskeren.
M'n overleden moeder zei altijd, dat niets sneller leefde.
In één dag kan het openen, van kleur veranderen...
verwelken en sterven.
Geef eens? - De dingen die je soms zegt...
Links of rechts?
Waarom? - Dat is heel erg belangrijk.
Kies maar.
Eigenlijk, als je met links kiest...
betekent dat dat je bezet bent en een relatie hebt.
Slimme keus.
Zeven jaar.
Dat betekent dat toen jij met de bouw van Mayaluga begon...
Ik m'n 16e verjaardag vierde.
Ja.
En was dat een leuke verjaardag?
Nee. M'n moeder nam me voor het eerst mee naar de kroeg.
Ik had wel 10 glazen Midori op.
De ergste kater in m'n leven, met gemak. - Was je moeder zo'n wilde?
Zo'n "jong van hart" type. - Ze was gewoon jong. Ze was 31.
Toen ze jou kreeg. - Nee, die avond.
Ze was 15 toen ze van mij beviel.
Ze raakte zwanger toen ze nog een kind was.
Kreeg mij uit opstandigheid. De ouders van m'n vader hebben me opgevoed.
Hoe was dat? - Ik weet niet beter.
Ik heb natuurlijk wel pogingen gedaan om weg te lopen, maar...
mam werkte bij TWA en was nooit thuis, daarom was ik gedwongen om te blijven.
Alsof ik haar verschuldigd was om m'n school af te maken.
Klinkt logisch. - Ik denk het.
Maar op de dag dat ik diplomeerde, peerde ik 'm.
M'n vriendin en ik hadden gespaard en kochten de mooiste bus.
We reden de grens over naar Todos Santos en...
leefden een paar maanden op het strand.
We gingen salsa maken en surften elke dag.
Het was wonderbaarlijk.
Het plan was om zes maanden te blijven dat is nu vijf jaar geleden en...
hier ben ik dan.
Daar ben je dan.
Klaar om te schudden, ouwe? - Sorry?
Kan ik nee zeggen? - Ja.
Je bent gewaarschuwd.
Sorry. Meer heb ik niet in huis.
Nee, er is meer. Ik weet het.
Nee, jij kunt veel beter dansen. - Het is de jurk.
Het is de jurk. - Daarom heb je die voor mij gekocht.
Betrapt.
Tami? - Ja?
Wil je met me rond de wereld zeilen?
Adem eens diep uit voor me.
Het is al weer goed. Het is klaar.
Gewoon ademen.
Wat? - M'n ribben.
Sla je arm om me heen.
Klaar? Eén, twee, drie, omhoog.
Wat dacht je van Fatu Hiva? Daar kunnen we eerst naartoe.
Kan werken. Als we maar niet via Hana Vave gaan.
Daar komt iedereen het is er een puinhoop.
Wat trekt er dan zo? - Beter ankerplaatsen.
Luie sukkels.
Omoa Bay. Daar is het pas lekker.
Wat, de stranden? - Ja, die zijn meer dan wonderschoon.
En Japan dan? Dat heb ik altijd al willen zien.
Meen je dat? Dat staat bij mij op nummer één.
Echt? - Ja.
Dan gaan we. Hoelang duurt het om daar te komen?
Eeuwig. Maar maakt dat uit? - Nee.
Ik wil met jou overal heen. - Dan gaan we daar naartoe.
Richard!
Wat? Schip in zicht.
Hoe is het? - Waar heb jij gezeten?
Gewoon overal. - Goed je te zien.
Ik had bijna de kustwacht ingeschakeld.
Sorry, dit is Tami. Tami...
Christine, Peter. - Aangenaam.
Hoe gaat het met jullie? - Echt goed.
We gingen net koffie drinken. Ga je mee?
Ik ben blij dat we je tegenkomen Richard, omdat we iets met je willen bespreken.
We moeten plotseling terug naar Londen en we wilde vragen of je interesse had...
We zoeken iemand en ik weet niet of je het ziet zitten, maar...
Zou je de Hazana terug naar Californië willen varen?
We kunnen tienduizend dollar betalen plus een eerste klas retourvlucht.
Serieus? Jullie...
Jullie maken een grapje zeker? - Nee.
Wat zeg je ervan?
Waar in Californië? - San Diego.
Ik wil geen gegeven paard in de bek kijken...
maar is het, mogelijk dat het twee retourvluchten worden?
Afgesproken. En afgesproken.
Afgesproken. Geweldig.
Wanneer vertrekken jullie? - Hopelijk binnen een week.
We willen jullie niet opjagen maar het is fijn...
als jullie laten weten wanneer jullie uitvaren.
Dat kunnen we wel doen. - Geweldig.
En...
er nog een nachtje over slapen.
Twee dagen stuurloos.
Weet je zeker dat ik de baas ben over die nummers?
Ik ben slecht in rekenen.
Je kunt alles als je het maar wilt.
M'n moeder zei altijd hetzelfde.
En dan zei ze dat m'n hoofd te sterk was.
Ik had meer op haar moeten lijken, hè?
Nu al kinderen hebben. Ergens in een buitenwijk wonen.
Ik had nog op de zeevaartacademie gezeten als ik naar m'n pa had geluisterd.
Maar ik besloot om m'n eigen leven te leven.
We zijn...
We zijn zo ver noordelijk.
Nou ja, we zijn stuurloos. Hoever?
Veel verder dan ik dacht.
Wat is de breedtegraad?
Achttien graden noordelijk.
Dat is een zoekgebied van 2500 vierkante kilometer.
We gaan hier dood.
We liggen niet op een vliegroute.
Er liggen geen vaarroutes.
Tami...
Niemand weet dat we hier zijn.
We halen het wel.
Is alles goed met je?
Ik wil niet het gevoel krijgen dat ik jou volg op je avonturen.
Ik snap dat het, hele mooie kans is, maar...
ik ben er nog niet aan toe om naar huis te gaan.
Dat is niet de richting die ik in wil.
Maar als dat is wat je wilt, dan...
Het spijt me.
Ik ga niet. - Dat vraag ik niet van je.
Dat weet ik.
Ik heb de halve wereld rondgevaren om jou te vinden.
Dat laat ik niet zomaar gaan.
Wat?
Kan ik die dikke vette boot zien?
De boot is 16,5 meter.
Veertien seconden.
Dat houdt in dat we twee tot tweeënhalve knoop varen
We kunnen over 25 dagen in San Diego zijn.
Maar met deze tegenwind kan het maanden duren.
En wat als we niet naar San Diego varen?
Hoe bedoel je dat?
Ik bedoel...
wat als we naar links uitwijken en naar Hawaii varen.
Zoals ze vroeger navigeerde.
Maar de meeste van die zeelui hebben het niet gered.
Als je Hawaii mist... - Dan is er niks meer tot Japan.
Dat is scherpschieten vanaf 3000 kilometer op een bewegend doel.
Als we Hawaii missen sterven we.
We varen 800 kilometer om.
Maar dan hebben we wel de wind en stroming mee.
Dan slaan we linksaf op de negentiende.
"God, wat ben ik blij om weer in Rangiroa te zijn."
Er staat een vent vlakbij die kijkt z'n vrouw aan en zegt...
"Je bent niet in Rangiroa, maar in Apataki."
Nee. - Hoe? Dat is 150 kilometer verderop.
Je meent het.
De langste zeiltocht van m'n leven. - Sorry daarvoor, schat.
Proost, allemaal. - Proost.
Vanwaar de haast om naar Londen te gaan als ik het mag vragen?
Christine's vader, die is ziek. - Dat spijt me.
Komt het weer goed? - Hij is 94.
Dat is een mooie leeftijd. - Je zou ons echt helpen, Richard.
Dit is prachtig.
We hebben geen donker bier meer, we gaan wat halen in het clubhuis.
Doe alsof je thuis bent. We zijn zo weer terug.
Dank je.
Wat vind je van de dikke vette boot?
Ik denk dat 6500 kilometer gekkenwerk is.
Ja, maar...
in een maand...
halen we genoeg op om een jaar samen te reizen.
Een jaar?
Wie heeft er iets gezegd over een jaar?
Waarom probeer je me te dumpen?
Waarom probeer je seks met me te hebben?
Waarom niet? Hier?
Het is nu wel onze boot dus waarom niet.
Dus je gaat mee.
Alleen voor die eerste klas tickets.
Later, vieze ouwe man.
"Lieve mam, sorry dat het even geduurd heeft.
"Ik wilde je laten weten dat ik naar huis kom.
"Ik heb een baan om een prachtig jacht terug te varen naar San Diego.
"Het is een oversteek van ongeveer 30 dagen...
"dus hopelijk zijn we er vlak voor Halloween."
Kom op...
Zo te zien hebben we een kwart tank water.
"Ik hoop echt dat je er bent want ik kom met m'n nieuwe vriend
"Hij heet Richard.
"Hij is een klein beetje ouder. Hij komt uit Engeland.
"We zijn nu nog maar een paar maanden samen, maar...
"ik weet het niet, ik denk echt dat hij de ware is."
Bon voyage, tortelduifjes.
"Daar komen we wel achter nadat we samen de grote oceaan zijn overgestoken.
"Maar goed. Ik kan niet wachten om je weer te zien en oma en opa.
"Papa, als hij in de buurt is.
"Ik zie jullie spoedig. Ik hou veel van jullie."
Dat was het. We hebben al het verse voedsel op.
Is dit alles?
Ja, dit is alles wat ik kon redden.
Hier. Je moet wat drinken.
Doe je ogen dicht.
Ben je klaar om nog meer van me te houden?
Kijk. Doe je ogen open.
Is dat pindakaas?
Zal ik je helpen? - Nee, het lukt wel.
Hoeveel hou je nou van me?
Is het lekker?
Het is zo lekker.
Wat zeg je daarvan?
Het is zo rood.
Kom op. - Wat?
Omschrijf je zo een schilderij van Monet, "rood."
Als het rood was wel. Ja.
Die zonsondergang is niet rood. Die zonsondergang...
is bieten gekleurd granaatappel.
Dames en heren...
Bob Ross.
Zie je niet dat wat bietig is? - Dat is hartstikke rood.
Nee, met een vleugje mandarijn en vlas.
En een klein snufje carneool.
Rood.
Een rode lucht bij nacht. - Zeilers pracht.
Wie is eigenlijk Bob Ross?
Weet je niet wie Bob Ross is?
Moet dat dan? - Hij is de meester van de kitsch.
Hij is een moderne Monet. Jij zou hem geweldig vinden.
Wacht eens even...
Wacht. Laat eens zien, wacht.
Je wangen ze... - Die zijn zeker rood.
Nee, zeker geen rood.
Meer een sissende, zalmachtige tomatenketchup.
Vijf dagen stuurloos.
Tam?
Wat is er?
Even geduld.
We liggen 100 kilometer uit koers.
En zijn een graad van de breedtegraad af. - Hoe?
Weet ik niet.
Misschien werkt het uurwerk niet.
Of heb ik verkeerd gerekend.
We zitten op 3000 kilometer van Hawaii.
Dat kloteroer werkt ook niet mee.
Die maakt het onmogelijk om op koers te blijven.
Nee, we moeten rantsoeneren. - Wil je verhongeren?
Wil je het slachtoffer worden? - Alsof het een keuze is.
Het is een keuze. - Dat is het niet.
Hou op.
Gaat het?
Er zit een zeil in vast.
Ik krijg het niet los. - Dan moet het maar blijven hangen.
Met al die weerstand?
Tien dagen stuurloos.
Schat. - Hoe staat het ervoor?
Wel goed.
Gaat alles goed beneden? - Ja.
Het water begint op te raken.
Zeven blikjes sardines.
Negen blikken...
met Joost mag het weten.
Hopelijk perziken.
Gelukkig denk ik dat het bonen zijn.
Drie blikjes Spam.
Godzijdank hebben we de pittige saus nog. Hiermee halen we nog geen week.
We kunnen het aanvullen met proteïne.
Dat doe ik niet. Ik maak geen vissen dood.
Waarom niet? - Omdat ik niks wil laten lijden.
Met dat eten halen we Hawaii niet. - Dat weet ik.
Sorry.
M'n ribben zijn gebroken.
M'n been verbrijzeld.
Ik ben een last.
Gewoon rustig aan. - Jij hebt makkelijk praten.
Onthoud, het kan erger. We hadden ook kunnen verhongeren.
Ik kan het niet.
Het is te moeilijk.
Dat geeft niet.
Achttien dagen stuurloos.
Wat heb je hier allemaal verstopt?
Wat?
Echt niet. We hebben een goudmijn.
Dit kun je niet menen.
We gaan een feestje vieren.
Een klein beetje menselijkheid.
Ik draai me om om te zien...
hoe je een sigaret aansteekt.
Had ik maar het lef om er één te bietsen.
Je kent me nu nog niet.
En ik hoop dat ik niet verliefd word op je.
Omdat verliefd worden me ongelukkig maakt.
Terwijl de muziek speelt...
laat je zien...
hoe je hart voor me slaat.
Ik zou willen dat je me nooit ontmoet had.
Dan zat je niet in deze ellende.
Maar dan zou ik ons niet kunnen herinneren.
Ik zou dit voor geen goud willen missen.
Omdat verliefd worden...
me ongelukkig maakt.
Ik had een bier en nu hoor ik...
dat je me roept.
Nou ik...
denk dat ik net...
verliefd op je geworden ben.
Kom op zeg. - Schat, mag ik je iets vragen?
Natuurlijk. - Hoe is je moeder overleden?
Wil je dat echt weten?
Je hoeft het niet te vertellen. Gewoon, nieuwsgierig.
Toen ik zeven was heeft ze zichzelf opgehangen.
Wat? - Ja, het maakt niet uit. Het is...
Het is jaren geleden, dus... - Dat vind ik heel erg.
Maar de eerste persoon in je leven die sterft hoort oud te zijn.
Niet je bloedeigen moeder.
Ik denk wat ik door de jaren heen heb gedaan een soort...
eigen maken was.
Wat eigen gemaakt?
Haar stem...
denk ik. Ja.
In m'n hoofd vraag ik nog...
Vraag ik haar nog steeds mee te kijken. En...
luister ik nog steeds of zij het goed of slecht vindt.
Wat zegt ze nu?
Het is waar wat ze zeggen, of niet?
Alle mannen willen met hun moeder trouwen.
Kut. Heb ik je net ten huwelijk gevraagd in de vorm van m'n overleden moeder?
Oké, ik zal, ik zal het nog één keer proberen.
Ik hou van je.
En ik weet dat ik eeuwig samen met je wil blijven.
Dus...
O, mijn god.
Wil je alsjeblieft met me trouwen.
Je hoort eigenlijk geen "alsjeblieft" te zeggen.
Dat klinkt alsof ik je een lol doe.
Goed... - Maar, ja.
Moet ik... - Natuurlijk.
Sorry, ik heb 'm te klein gemaakt. - Heb je dit zelf gemaakt?
Ja.
Maar ik beloof zodra we in Amerika zijn koop ik een echte voor je.
Nee.
Deze is perfect.
29 dagen stuurloos.
Ik ben hier.
Stop. Hallo.
Hoe kun je ons niet zien? We zijn hier.
Waar ben je gebleven?
Hallucineer ik?
Mijn god, we gaan hier dood.
We gaan hier dood.
Misschien.
Dat hoor je niet te zeggen.
Heb je liever dat ik lieg? - Ja, lieg tegen me.
Zeg gewoon dat het allemaal goedkomt.
Zeg me dat dit waar is.
Wat betekent dat eigenlijk?
We zijn waarschijnlijk al lang dood.
Uitgeput, uitgedroogd...
aan het ijlen.
Ja. Maar je bent niet dood.
Word wakker. Je moet wat water drinken. Doe open.
Open. Nog één.
Je moet ook wat eten. - Dat is niet belangrijk, neem jij maar.
Er is genoeg voor mij.
Verdomme, bijt eens.
Je moet wat eten.
Heb je me weer laten doorslapen vannacht? - Ja.
En gisternacht.
En gisteren overdag.
Maak me maar wakker als we in Hawaii zijn.
Raad eens? We hebben nog maar 1100 kilometer te gaan.
Maar?
Ja, maar, schatje.
Nee, blijf wakker. Kijk me aan.
Kijk, kijk...
Ik ben de...
Ik ben degene die de horizon oversteekt.
Ik ben een echte zeiler.
Wat was dat? - Schat, dit moet je komen zien.
Is dat een landvogel? - Ja.
Wat doet het zo ver uit de kust?
Geen idee. De wind zal 'm geblazen hebben.
Helemaal vanaf het land?
Ik denk het.
Opmerkelijk, toch?
Moeten we ons zorgen maken?
Pak het roer. Ik wil even kijken.
Waarschuwing voor hen in de Grote Oceaan. Sterke wind en regen...
is nu een tropische depressie, voor de kust van Midden Amerika...
en is nu een klasse vier.
Het verplaatst zich snel en neemt in kracht toe.
Momenteel 12 graden noordelijk en 107, westelijk met 12 knopen.
Schat, dat is niet goed.
Herhaling voor degene die net zijn ingeschakeld.
Schat? - Momentje graag.
Goed, we zitten op 11 noordelijk en 123 westelijk.
Dat is meer dan 1600 kilometer van storm.
Hij zou moeten uitsterven voor het bij ons is, maar...
deze moeten we in de gaten blijven houden. - En als we onze koers wijzigen?
Richting het noorden en geven de storm meer ruimte. Wat denk je daarvan?
Je hebt gelijk. Laten we dat doen.
We moeten zeker weten dat alles goed vastzit.
We moeten eerst overstag gaan. - Goed, we gaan overstag.
Goed, zet 'm vast. - Ja.
We willen niks los hebben liggen in geval de storm toeslaat.
Dat doe ik wel.
33 dagen stuurloos. Moet je zien?
Word wakker.
Wat denk je daarvan?
Het is, absint roze.
Als bloedrode goudsbloemen...
in gereduceerd Hawaïaans licht. - Het is rood.
Zei je, "rood?"
Sta je nu wel aan mijn kant? - Tami, het is rood.
Dat is het...
eindelijk.
Het is rood. Het is rood...
Rode lucht in de morgen...
zeilers maakt uw zorgen.
Godsamme alweer een storm.
Hé, schat.
Je bent helemaal warm.
Het komt wel weer goed.
Ik ga een schuilplaats maken voor de storm.
Maak het zeil los.
Wat? - Maak het zeil los, nu.
Help met de tophoek losmaken.
Hij is los.
Help me!
Het was maar een wervelwind.
Wonderbaarlijk, vind je niet?
Hoe een klein zeil kan doen lijken alsof de hele wereld verdwenen is.
Zie je dat?
Toen ik klein was...
kwam me vader me opzoeken bij m'n grootouders.
We wisten nooit wanneer hij kwam. Hij kwam gewoon opdagen.
Als hij kwam was ik zo blij.
Omdat hij m'n meest favoriete persoon was op de hele wereld.
Hij nam me mee surfen en kocht ijsjes voor me.
De volgende ochtend was hij altijd weg.
We wisten nooit waar naartoe, hij was gewoon verdwenen.
En zo rond m'n tiende...
lieten m'n grootouders hem er niet in als hij kwam opdagen.
En dan werd hij woedend.
Schreeuwen en roepen en...
Ik heb veel dingen gehoord die niet geschikt zijn voor jonge meisjes.
Maar als het gebeurde...
ging ik naar de badkamer.
Ik sloot de deur en ging in de badkuip liggen.
En hing een deken over de douchekop.
Dan verbeeldde ik me dat ik ergens anders op de wereld was.
Dat kunnen we nu ook doen.
We kunnen doen alsof we ergens anders zijn.
Orkaan Raymond is nu een categorie vier...
SOS!
Dit is zeiljacht Hazana. Ontvangt u mij?
We moeten naar het zuidwesten.
Zeker weten?
Als we er bovenlangs niet voorbij kunnen dan misschien onderdoor.
Wat zeg je?
Niks. Gewoon...
Pak de radiobakens.
Ik hou van je.
Zal ik gaan?
Het lukt wel. - Voorzichtig!
Hou vast...
Het is al goed...
Is alles goed met je? - Ja.
Ik dacht even dat ik je kwijt was. - Je raakt me niet kwijt.
Ga naar beneden, dat is veiliger. - Ik ga niet zonder jou.
We kunnen omrollen.
De boot zet zichzelf recht. Ga naar beneden.
Ik ga niet zonder jou. - Ga nu naar beneden!
Ga nu naar binnen!
Ga naar binnen, vlug.
Hier. Doe je veiligheidsvest aan.
Tam...
Tami...
Sta op.
Nu.
Richard...
Ik laat je nu gaan.
Ik zal altijd van je houden.
En na een paar dagen komen de hallucinaties.
Ben je klaar om nog meer van me te houden?
Als ik je nooit had ontmoet, dan zou ik ons niet kunnen herinneren.
Ik zou dit voor geen goud willen missen.
Ik moet het nu alleen doen.
41 dagen stuurloos.
Je bent terug.
Wat doe je hier?
Waar kom je vandaan?
Is alles goed met je?
We hebben je.
Kun je het achtersteven vastbinden?
Richard Sharp sloeg overboord en overleed in orkaan Raymond. Hij was 33.
Tami Oldham overleefde 41 dagen alleen op zee. Ze was pas 24.
Een stem vertelde me dat ik moest overleven.
Richard hield me in leven.
Tot op de dag van vandaag is Tami nooit gestopt met zeilen.