Απόδοση διαλόγων: Tiramola
Εδώ Αστυνομία.
Βοήθεια! Βοήθεια, σας παρακαλώ!
Μαδρίτη. 15 Ιουνίου, 1991
01:35 π.μ.
Είναι εντάξει.
Σας παρακαλώ, ηρεμήστε για να καταλαβαίνω τι λέτε.
- Τι συνέβη; - Σας παρακαλώ, πρέπει να έρθετε!
Αυτός είναι μέσα! Είναι μέσα!
Σας παρακαλώ, ηρεμήστε. Πείτε μου τι βλέπετε.
Είναι κανείς στο σπίτι σας;
Ναι;
Ντετέκτιβ!
Αυτό είναι το κτίριο, εκεί, 3Γ.
Αυτός είναι εδώ!
Μαμά, μαμά!
Ντετέκτιβ!
Θα στείλουμε κάποιον, αμέσως. Χρειάζομαι τη διεύθυνσή σας.
Οδός Gerardo 8.
Είστε ακόμα εκεί;
Ναι;
Προς όλες τις μονάδες. Έχουμε ένα περιστατικό στην οδό Gerardo 8.
Όλα τα διαθέσιμα αυτοκίνητα, παρακαλώ, να αποκριθούν.
Επαναλαμβάνω. Οδός Gerardo 8.
Νωρίς το πρωί. 15 Ιουνίου, 1991.
Το Αστυνομικό Τμήμα 02-12 της Μαδρίτης δέχθηκε ένα κατεπείγον τηλεφώνημα.
Αυτή η ιστορία βασίζεται στην αναφορά της αστυνομίας...
και συγκεκριμένα του Ντετέκτιβ που ήταν επικεφαλής της υπόθεσης.
Επιβεβαιώθηκε.
Υπάρχουν 4 παιδιά. Άλλα δύο είναι πάνω.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
ΠΕΜΠΤΗ, 12 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991
Αϊρίν, πήγαινε εσύ πρώτη στο μπάνιο.
Λουτσία, πάμε!
Σήκω.
Μην κάνεις θόρυβο.
Έλα, μικρέ, σήκω.
Πάμε στο σχολείο.
Θέλω να πάω σχολείο.
Θέλεις να πας σχολείο;
Τέλεια.
- Πάλι έβρεξες το κρεβάτι σου; - Ναι.
Έλα εδώ.
Πες στην Αϊρίν να σε πλύνει, στο μπάνιο.
Βέρο!
- Τι τρέχει; - Η Αϊρίν δε μ' αφήνει να μπω μέσα.
- Κάνω ντουζ! - Σταμάτα να φωνάζεις!
Πάλι κατουρήθηκε πάνω του. Πλύνε τον. Εσύ είσαι μεγαλύτερή του.
Καλά.
Σε άκουσα. Είμαι μεγαλύτερη εγώ, εγώ βγήκα πρώτη.
- Ζέστανες το γάλα; - Όχι.
Κατά τ' άλλα είσαι μεγαλύτερη...
Λουτσία! Πρόσεχε, σε παρακαλώ!
Ο δάσκαλος είπε να φέρουμε φωτογραφίες, για να δούμε την έκλειψη.
- Φωτογραφίες; - Ναι.
Σειρά σου. Όχι φωτογραφίες. Αρνητικά, να προστατεύσουμε τα μάτια μας.
Αηδία! Η πετσέτα μυρίζει κοτόπουλο!
Εσύ μυρίζεις σαν βρεγμένο κοτόπουλο!
- Σταμάτα! Βέρο! - Λουτσία, άσε την Αϊρίν ήσυχη.
Πάρε μία απ' τις πετσέτες που κρέμονται έξω.
Τα κορδόνια σου είναι λυμένα.
Μπορούσες να μου πεις για τις φωτογραφίες, χθες το βράδυ.
- Εγώ, εγώ, εγώ. - Εντάξει, κάν' το εσύ.
- Όλα εντάξει; - Ναι.
Είχαμε ένα πάρτι γενεθλίων και κλείσαμε στις 2 τη νύχτα.
Είμαι εξουθενωμένη.
Ήρθα να πάρω μια φωτογραφία, για ένα πρότζεκτ.
Ξεκουράσου εσύ.
Θα κοιμηθώ λίγο ακόμα.
Θα σε δω αργότερα.
- Τι συμβαίνει; - Δε θα βρέξω το κρεβάτι αύριο.
- Τι; - Δε θα βρέξω το κρεβάτι αύριο!
Ωραία! Λοιπόν, πήγαινε μέσα.
- Τι κάνεις; - Καλά.
- Περνάς καλά; - Ναι.
Ξέρετε ότι η Γη πάντα περιστρέφεται γύρω από τον δικό της άξονα.
Επίσης, περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο.
Αλλά το φεγγάρι, που είναι ένας δορυφόρος...
περιστρέφεται γύρω από τη γη.
Όταν το φεγγάρι πηγαίνει ανάμεσα στον ήλιο και τη γη...
ένα αστρονομικό φαινόμενο συμβαίνει, και το αποκαλούμε "έκλειψη ηλιακής ακτινοβολίας".
Η σκιά του φεγγαριού πέφτει στην επιφάνεια της Γης.
Το φαινόμενο είναι ενδιαφέρον, γιατί είναι υποκειμενικό.
Εξαρτάται απ' το υποκείμενο που το κοιτάζει.
Αυτό που εμείς βλέπουμε σήμερα, εδώ, στη Μαδρίτη...
δεν είναι αυτό που βλέπουν στη Βαρκελώνη ή στο Παρίσι.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα δύο διαφορετικούς τομείς:
τη σκιά ή σκιά της σελήνης στη Γη...
και την παρασκιά.
Η σκιά δεν έχει καθόλου φως...
είναι απόλυτο σκοτάδι.
ΤΟ ΕΧΕΙΣ;
Η παρασκιά είναι η ευαίσθητη περιοχή της σκιάς.
Η δεισιδαιμονία έχει δώσει πολλές εξηγήσεις για τις εκλείψεις.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Οι πρωτόγονοι πολιτισμοί πίστευαν...
ότι ο ουρανός αντανακλούσε αυτό που συνέβαινε στη Γη.
Έτσι, πίστευαν ότι κατά τις εκλείψεις...
το σκοτάδι κυριαρχούσε πάνω στο φως.
Σε πολλούς πολιτισμούς, πίστευαν ότι οι εκλείψεις...
ήταν μια καλή στιγμή για θυσίες.
Επόμενη διαφάνεια, παρακαλώ.
Ακόμα και για ανθρωποθυσίες.
Θα σας τα εξηγήσουν καλύτερα αυτά στο μάθημα της Ιστορίας, αλλά...
Οι Μάγια πίστευαν ότι το ανθρώπινο αίμα ήταν...
Δεν έχουμε χρόνο.
Πρέπει να πάμε να δούμε την έκλειψη...
αλλά όταν επιστρέψουμε, θα μιλήσουμε για τα διάφορα είδη.
Σάρα. Βοήθησέ με με το παράθυρο, σε παρακαλώ.
Εάν δεν έχετε φωτογραφία πάρτε τη από το κουτί εκεί, εντάξει;
Εντάξει.
Και θυμηθείτε να μην κοιτάξετε τον ήλιο, κοιτάξτε μόνο το αρνητικό.
- Περίμενε ένα λεπτό. - Όχι, πάμε.
- Ένα λεπτό! - Κορίτσια, πάνω!
- Ρόζα, κλείσε τον προτζέκτορα. - Εντάξει.
Περίμενε...
Τι συμβαίνει;
Πρέπει να περιμένουμε τη Ντιάνα.
Αυτή που καθυστέρησε;
Ναι. Της είπα τι θα κάνουμε...
και θέλει να έρθει.
Ρόζα, υποτίθεται ότι θα ήμασταν οι δυο μας.
Τώρα, όμως, δε θα είμαστε μόνο οι δυο μας αλλά θα είναι και η Ντιάνα.
Είναι πολύ καλή, παρεμπιπτόντως.
Εξάλλου...
Θυμάσαι τον Μανόλο; Με τα μαλλιά καρφάκια;
Αυτόν που πέθανε σε ατύχημα με μηχανή;
- Ήταν το αγόρι της. - Γιατί πήγες και της το είπες;
Με συγχωρείς. Απλά μου ξέφυγε.
Αλλά όλοι γνωρίζουν ότι λειτουργεί καλύτερα με μονούς αριθμούς.
Όλοι είναι στον επάνω όροφο. Το έδαφος είναι ελεύθερο.
Τι είναι αυτή η χαζομάρα;
Όχι μ' αυτά!
Κορίτσια!
Ελάτε, ξεκινάει!
Ελάτε, εδώ.
Κοιτάξτε, τα αρνητικά και...
Αηδία!
Μείνετε μαζί.
Είναι από δω!
Έι, περιμένετέ με!
Εδώ.
Αυτό είναι αηδιαστικό. Το έχετε ξανακάνει αυτό;
Ναι, στο χωριό μου. Είπες ότι κι εσύ το έχεις κάνει, σωστά;
Ναι, αλλά όχι ακριβώς έτσι.
Ποτέ με έναν επίσημο πίνακα.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΟΚΚΟΥΛ
Είναι νεκροί αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα ξέρουν όλα, σωστά;
Τι έφερες;
Μια φωτογραφία.
Τι είναι αυτό;
Χρειάζεστε ένα προσωπικό στοιχείο του προσώπου με το οποίο θέλετε να επικοινωνήσετε.
Η φωτογραφία είναι προσωπικό αντικείμενο!
Φυσικά και είναι.
Είναι προσωπικό, αν ανήκει στο πρόσωπο στη φωτογραφία.
Δεν έφερα κάποιο αντικείμενο του Μανόλο.
Το βλέπεις; Το φεγγάρι πηγαίνει ανάμεσα.
Βλέπετε το δαχτυλίδι; Το βλέπετε; Κοιτάξτε, είναι ο ηλιακός δακτύλιος.
Δεν το πιστεύω!
Πάντα να κοιτάτε μέσα απ' αυτά, εντάξει;
Είναι τόσο όμορφο!
Λέει να βάλεις τον δείκτη σου πάνω στο γυαλί.
- Κλείσε τα μάτια σου. - Γιατί;
Επειδή κάνεις επαφή πιο γρήγορα.
Είναι κανείς μαζί μας;
Είναι κανείς εδώ μαζί μας;
Δεν το έκανα εγώ, αλήθεια!
Ποιος είσαι;
Θέλεις να μιλήσεις σε μια από μας;
Είσαι...
Είσαι ο πατέρας της Βερόνικα;
Θέλεις να μιλήσεις στη Βερόνικα;
ΚΑ...
ΤΑ...
ΣΚΟΠΕΥΩ.
Εγώ κατασκοπεύω.
- Τι κατασκοπεύεις; - Με το μικρό μου μάτι...
- Τι είσαι; Ηλίθια; - Εσύ είσαι ηλίθια!
Το ξέρω ότι το κουνάς.
Βέρο, το κούνησες;
Ποιος είσαι;
Καίει!
Βέρο, καλά είσαι; Τι συμβαίνει;
Βέρο!
No!
Βέρο!
Σε παρακαλώ, Βέρο, πάμε!
Σε παρακαλώ, Βέρο!
Βρες τον φακό!
Ντιάνα, τον φακό!
- Πού είναι; - Εκεί!
- Ρόζα, δεν μπορώ να δω! - Γαμώτο!
Να το!
Τον έχω, τον έχω εδώ!
Τον έχω.
Γαμώτο!
Ο πίνακας έσπασε.
Πού είναι η Βερόνικα;
Βερόνικα;
Βερόνικα!
- Ντιάνα, πήγαινε να φέρεις βοήθεια τώρα! - Θα μπλέξουμε.
Σκάσε και πήγαινε!
Βερόνικα.
Βερόνικα!
Τι συμβαίνει;
Τι λες;
Βερόνικα.
Μ' ακούς;
Τι μου συνέβη;
Λιποθύμησες.
Ακολούθησε το δάχτυλό μου.
Πήραμε τηλέφωνο τη μαμά σου, αλλά δεν μπορέσαμε να τη βρούμε.
Είναι στη δουλειά.
Έχεις ξαναλιποθυμήσει έτσι;
Όχι.
Έφαγες πρωινό;
Ναι.
Είσαι διαβητική;
Βερόνικα!
Θα μ' ακούσεις;
Είσαι διαβητική;
Δεν ξέρω.
Με το ζάχαρο μήπως έχεις πρόβλημα;
Δεν ξέρω.
Οικογενειακό ιστορικό με διαβήτη;
Δε νομίζω.
Μήπως πήρες κάποιο ναρκωτικό;
- Μαριχουάνα, χάπια... - Όχι, όχι.
- Είσαι σίγουρη; - Είμαι σίγουρη.
Έχεις περίοδο;
- Βερόνικα, πόσων χρονών είσαι; - 15.
Και δε σου έχει έρθει περίοδος;
Πιθανότατα έχεις χαμηλή πίεση.
Μπορεί να έχεις ανεπάρκεια σιδήρου.
Αν μπορέσεις, σου συνιστώ να φας κόκκινο κρέας σήμερα.
Ξεκουράσου εδώ, για λίγα λεπτά.
Το μάθημα έχει σχεδόν τελειώσει.
- Αυτό είναι τέλειο! - Κορίτσια!
Πάντα πρέπει να σε περιμένουμε!
Τι έπαθε το χέρι σου;
Το έκοψα με ένα γυαλί, στο διάλειμμα.
Να δω;
- Πού είναι η Ρόζα; - Έφυγαν ήδη.
- Δε με περίμεναν; - Έχασες την έκλειψη.
- Ο ήλιος είχε σκοτεινιάσει εντελώς. - Ο ήλιος ήταν μαύρος.
Ήταν τέλεια!
Εσύ γιατί δεν ήσουν εδώ;
Ήμουν στο ιατρείο του σχολείου. Μην το πείτε στη μαμά αυτό.
- Ποιο πράγμα; - Που έκοψα το χέρι μου. Εντάξει;
- Ράψε το στόμα σου. - Ράψε το στόμα σου...
ράψε το στόμα σου...
και πέτα μακριά το κλειδί.
Ελάτε, πάμε.
- Τι έγινε, Αϊρίν; - Η Αδερφή Θάνατος σε κοιτάζει.
Μα είναι νεκρή. Δεν μπορεί να δει τίποτα.
Είναι τυφλή.
- Δεν ήταν κουφή; - Όχι. Τυφλή, όχι κουφή.
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΑΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
- Γεια σου, μαμά! - Γεια σας!
Να πάρω λεφτά να παίξω "Αρειανούς";
Εντάξει. Πάρε.
Όμως μόνο έναν γύρο και μετά σπίτι. Εντάξει;
Μαμά;
- Όχι μπροστά στα παιδιά, άνθρωπέ μου! - Μαμά!
Δώσε μου τα επιδόρπια για το 7!
Σταμάτα ένα λεπτό, σε παρακαλώ.
Γιατί κρύβεις το τόσο όμορφο προσωπάκι σου;
Μαμά!
Θα σου δώσω ένα τάπερ με φαγητό, γι' απόψε.
Μαμά!
Μάζεψέ τους και πηγαίνετε σπίτι να φάτε.
Ελάτε!
Πεινάω σαν λύκος! Το στομάχι μου γουργουρίζει!
- Αυτοί είναι κλανιές. - Εσύ είσαι αυτή που κλάνει.
Κλανιές, κλανιές, κλανιές...
- Αϊρίν, ζέστανε το φαγητό. - Γιατί εγώ;
- Πάντα εγώ το κάνω! - Αντονίτο, πήγαινε να πλύνεις τα χέρια σου.
Επειδή εγώ είμαι η αγαπημένη.
Τι είναι αυτό;
Τίποτα. Πήγαινε να στρώσεις το τραπέζι.
Βέρο!
Δε σου είπα να στρώσεις το τραπέζι;
Πρόσεχέ το.
- Τόσα; - Ναι.
Τότε, μπροστά απ' τον ήλιο υπήρχε...
- Ήταν όλα μαύρα και σκοτεινά. - Ήταν το φεγγάρι!
Δεν κατάλαβες τι είπε η κυρία της Φυσικής.
Φαντάσου μια μαύρη μπάλα και μετά μια κίτρινη μπάλα.
Η μαύρη καλύπτει την κίτρινη, η οποία είναι ο ήλιος.
- Αϊρίν, μπορείς να φέρεις λίγο γάλα; - Να το φέρεις εσύ!
Πέτρα, χαρτί ή ψαλίδι;
Πέτρα, χαρτί, ψαλίδι.
1, 2, 3. Τώρα!
- Κέρδισα! - Όχι, δύο στα τρία.
Πέτρα, χαρτί, ψαλίδι. 1, 2, 3. Τώρα!
Γαμώτο!
Θα σε νικήσω, θα σε νικήσω, θα σε νικήσω...
- Έκλεψες. - Εγώ έκλεψα; Εσύ έκλεψες!
Εγώ ποτέ δεν παραπονιέμαι όταν κερδίζεις εσύ.
Δεν έχει άλλο γάλα στο ψυγείο. Τελείωσε.
Ούτε στο ντουλάπι δεν έχει;
Βερόνικα;
Ναι;
Αϊρίν, έλα εδώ. Η Βερόνικα έχει παγώσει.
Βερόνικα;
Το καλό είναι ότι γράφει: "Εύκολο άνοιγμα".
Βερόνικα!
Τι έγινε;
Δεν κουνιόσουν.
Και έκανες εμετό.
Καλά είσαι;
Μια χαρά είμαι. Καθάρισέ το αυτό, σε παρακαλώ.
Θα το σηκώσω εγώ!
Ναι, εντάξει.
Ναι, θα της το πω.
Γεια.
Ποιος ήταν;
Η Ρόζα.
Γιατί δε μου έδωσες το τηλέφωνο;
Είπε ότι δεν μπορεί να έρθει.
Έχει να κάνει κάτι δουλειές με τη μαμά της.
Δε ζήτησε να μου μιλήσει;
Όχι.
Ναι;
Γεια, η Βερόνικα είμαι. Είναι η Ρόζα εκεί;
Γεια σου, Βέρο. Όχι, δεν είναι εδώ.
Μα μόλις με πήρε τηλέφωνο.
Μόλις έφυγε, με τη Ντιάνα...
Νόμιζα ότι θα βρισκόσασταν οι τρεις σας.
Βέρο.
Ναι, ναι. Έχω αργήσει.
Πες της να μην ξεχάσει πως πρέπει να είναι σπίτι στις οκτώ.
Εντάξει, θα της το πω.
Ευχαριστώ, γλυκιά μου. Τα λέμε σύντομα.
Κορίτσια, φορέστε τις πιτζάμες σας.
Επτά! Είσαι στο μπάνιο!
Δε μετράει. Το είπε η Βέρο.
Πάμε ξανά.
Αντονίτο, αρκετά! Ακούγεσαι σαν παπαγάλος!
Αν δεν ξέρεις τα λόγια, γιατί το τραγουδάς;
Ναι, ναι.
Σε βλέπω...
Κορίτσια, φρόνιμα.
Τρίψου μόνος σου. Έρχομαι αμέσως.
Κορίτσια, σας παρακαλώ.
Τι;
Βέρο!
Αντονίτο!
- Βέρο! - Αντονίτο!
Βέρο!
Αντονίτο!
Αντονίτο, τι συμβαίνει;
Καίει!
Τι έγινε;
Τι συνέβη;
- Τι είναι αυτό; - Καίει.
Άγγιξες τη βρύση;
Δεν έκανα τίποτα.
1, 2, 3, μάντεψε!
- Ένα πουλί. - Όχι.
Ένα λουλούδι.
Όχι.
Ένα σκυλί. Γύρνα.
1, 2, 3, μάντεψε!
- Ένα μπαλόνι! - Ναι!
Με συγχωρείς που έκανα το νερό τόσο καυτό.
Δεν το έκανες εσύ.
Τι;
Δεν το έκανες εσύ.
Τι είπες;
Δε θα βρέξω το κρεβάτι αύριο.
Βέρο...
Τι κάνετε εδώ;
Βερόνικα...
Μπαμπά;
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991
08:29 π.μ.
Αντονίτο, τι συμβαίνει;
Μόλις μου έφυγαν...
Είναι 8:30;
- Ελάτε, τρέξτε! - Γιατί πάντα φταίει η Βερόνικα;
- Όχι, όχι, μην την κλείσετε! - Σας παρακαλούμε, ένα λεπτό!
Ευχαριστούμε.
Οι "Θρύλοι" του Becquer ξεκίνησαν...
με μια εισαγωγή για να μεταφέρουν τον αναγνώστη πίσω στον χρόνο.
Ένας ήρωας θα προειδοποιούσε τον πρωταγωνιστή σχετικά με μια απαγόρευση...
και έπειτα, αυτός ο κεντρικός ήρωας θα περνούσε το επιτρεπόμενο όριο...
και θα υπέφερε την τιμωρία για την παράβασή του.
Ο Αλόνσο και η Μπεατρίς πεθαίνουν εξαιτίας της απερισκεψίας της Μπεατρίς...
όταν αυτή ανάγκασε τον Αλόνσο να ανεβεί στο όρος των πνευμάτων...
την Ημέρα όλων των Αγίων.
Στο "Φιλί", οι επιθέσεις του Lope de Ayala...
οι χυδαίες επιθέσεις του στο άγαλμα τής Δόνα Ελβίρα.
Εν συντομία, κανείς δε γλιτώνει τις συνέπειες...
όταν περάσει το όριο που χωρίζει την πραγματικότητα από τη φαντασία.
Παρακαλώ, ανοίξτε το αντίγραφο του "Θρύλοι"...
θα διαβάσουμε μαζί το "Βουνό των Πνευμάτων".
Λοιπόν, ξεκινάω.
"Τη νύχτα των νεκρών, ο ήχος των κουδουνιών...
με ξύπνησε, ποιος ξέρει τι ώρα.
Ο μονότονος και αιώνιος ήχος...
έφερε στο μυαλό αυτή την παράδοση."
- Ναι; - Μπορώ να πάω στο μπάνιο;
Φυσικά.
Όταν μπαίνεις μέσα σ' ένα σπίτι και μόλις έχουν φτιάξει γαλλικό τοστ...
Είναι εύκολο να διακρίνεις τη μυρωδιά.
Η μυρωδιά τής κανέλας...
το φρυγανισμένο ψωμί...
το ζεστό γάλα.
Αν κλείσεις τα μάτια σου...
είναι λες και βρίσκεται σε ένα πιάτο, μπροστά σου.
Σχεδόν μπορείς να το δαγκώσεις.
Ήμουν Καθηγήτρια Ισπανικών και Λογοτεχνίας.
Το γαλλικό τοστ είναι μια μεταφορά.
- Σε ποια τάξη πας; - Στην τρίτη.
Οπότε ξέρεις τι σημαίνει "μεταφορά", σωστά;
Και επίσης ξέρεις ότι δε μιλάμε για επιδόρπια.
- Καπνίζεις; - Όχι.
Ωραία.
Σε αποκαλούν "Αδερφή Θάνατος".
Το ξέρω.
- Δε σε ενοχλεί αυτό; - Όχι.
Μ' αρέσει. Είναι καλύτερο απ' το "Αδερφή Ύπνος", σωστά;
Τι έχεις στο χέρι σου;
Πώς ξέρεις ότι κρατάω κάτι;
Δε χρειάζεσαι πάντα μάτια για να βλέπεις.
Μπορώ να δω;
Αυτό που έκανες εδώ είναι πολύ επικίνδυνο.
Απλά ήθελα να μιλήσω με τον πατέρα μου.
Δεν έχει να κάνει με το σε ποιον θέλεις να μιλήσεις.
Είναι με ποιον μιλάς.
Αν δεν ήταν ο πατέρας μου, τότε ποιος ήταν;
- Έχεις αδέρφια, ε; - Τρία.
Θα πρέπει να τα προστατέψεις.
Να τα προστατέψω από τι;
Σταματήστε να κουνιέστε!
Μην κουνιέστε!
Μα είμαι μόνη μου.
Όχι.
Δεν είσαι μόνη σου.
Κάποιος απάντησε στο κάλεσμά σου.
Και τώρα, περπατάει μαζί σου.
Μην κουνηθείς.
Στο όνομα τού Κυρίου μας, Ιησού Χριστού...
άφησε αυτό το σώμα, που δεν ανήκει σε σένα.
Στο όνομα τού Κυρίου μας, Ιησού Χριστού...
άφησε αυτό το σώμα, που δεν ανήκει σε σένα.
Το διάλειμμα τελείωσε, μικρή.
Τρέξε, τρέξε, τρέξε.
Ίσως και να ξεφύγεις...
Ρόζα!
Γεια!
Ποιος είναι αυτός;
Ο Φελίπε. Ο συμμαθητής τής ξαδέρφης μου, απ' το Τεχνικό Λύκειο.
- Τι ήθελες; - Είσαι θυμωμένη μαζί μου.
Βέρο, γιατί να είμαι θυμωμένη μαζί σου;
Δεν πέρασες, χθες.
Έπρεπε να πάω κάπου με τη μαμά μου. Δε σου το είπε η αδερφή σου;
Φταίει αυτό που έγινε χθες, ε;
Ο Πίνακας Οuija είναι ηλίθιος. Λες χαζά πράγματα και μετακινείς ένα ποτήρι.
Κι εσύ παρατήρησες κάτι.
Ρόζα!
- Κι εσύ το είδες, ε; - Τι να δω, Βέρο;
- Από χθες, βλέπω συνέχεια... - Ρόζα!
Πρέπει να φύγουμε γρήγορα, το μαγαζί θα κλείσει.
- Θα έρθεις; - Πού;
Θα κάνουμε πάρτι, επειδή οι γονείς τής Ρόζα θα λείπουν Σαββατοκύριακο.
Γιατί δε μου το είπες;
Καλέ, σου το λέει τώρα.
Εξάλλου αμφιβάλω αν θα έρθεις, σωστά;
Πρέπει να κάνεις μπέιμπισίτινγκ στον αδερφό και τις αδερφές σου.
Πάμε.
Βέρο!
- Πέρασε, αν μπορέσεις. - Έλα, πάμε, έχουμε αργήσει!
Λουτσία, σταμάτα να κάνεις αντιγραφή την εργασία μου!
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΥ
Αυτό είναι βαρετό! Είναι πάντα το ίδιο!
Αντονίτο, αρκετά!
Πήγαινε να παίξεις στο δωμάτιό σου.
Λουτσία. Σταμάτα να αντιγράφεις την εργασία τής αδερφής σου! Δε θα μάθεις έτσι!
- Και όταν αντιγράφω μαθαίνω. - Είσαι το κάτι άλλο!
Αφού θα την κάνεις, έτσι κι αλλιώς. Τι σε νοιάζει; Είσαι τόσο εγωίστρια!
Πάντα έτσι κάνεις!
Κάνε τη εσύ μια φορά, να αντιγράφω εγώ!
Θα παίξουμε "Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί", αλλά εσύ το κάνεις καλύτερα.
Δεν είναι ότι το κάνω καλύτερα...
Έχεις αδέρφια, ε;
Πρέπει να τα προστατέψεις.
ΣΥΜΒΟΛΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ
Εκπροσωπεί τη Μαδρίτη, η Λουτσία Γκομέζ, 19 χρονών...
Είναι γιατρός, δικηγόρος, ναυαγοσώστης και πυροσβέστης.
Όμως, υπάρχει ένα μυστικό που κανείς δεν ξέρει για τη Μις Μαδρίτη...
Είναι ρομπότ!
Και το ρομπότ έχει υπερβολικά μεγάλη τεχνητή νοημοσύνη.
Η Μις Μαδρίτη, σύντομα θα διεκδικήσει τον τίτλο της Μις Ισπανία.
Τι είναι αυτό;
Κάτι που φτιάξαμε στην τάξη.
Είναι πολύ άσχημο!
Πάρ' το, Μις Μαδρίτη!
Θα κερδίσει το στέμμα ως Μις Ισπανία;
Ναι ή όχι;
Σύντομα, στους κινηματογράφους κοντά σας!
Η Μις Μαδρίτη είναι 25 χρονών, έχει 7 παιδιά...
Ποιος είναι;
Η Χοσέφα.
- Πού είναι η μάνα σου; - Στο μπαρ.
Μπορείς να μου πεις τι σκαρώνετε;
Τι συμβαίνει;
Οι λάμπες! Χορεύετε, τι κάνετε;
Οι λάμπες κουνιούνται συνέχεια!
- Δεν κάνουμε τίποτα. - Αλήθεια;
Το ταβάνι μου είναι έτοιμο να πέσει στο κεφάλι μου.
Και κάτι άλλο...
Έχω έναν τεράστιο μαύρο λεκέ, ακριβώς πάνω απ' την κρεβατοκάμαρά σας.
Έχετε προβλήματα με την υγρασία;
- Δεν ξέρω. Θα το πω στη μαμά μου, αργότερα. - Ναι, καλά!
Αν τη δεις καθόλου, βέβαια...
Να δω πώς θα κοιμηθείτε, απόψε, με όλη αυτή την υγρασία.
Γαμημένα παιδιά.
Σκατά!
Βερόνικα.
Τι κάνεις ξύπνια;
Λουτσία, δεν είναι αστείο! Μπορώ να δω το δωμάτιό σου από δω.
Βοήθησέ μας. Εσύ είσαι αυτή που κάλεσε.
Μην το αφήσεις να μας κάνει κακό.
Ιρένε!
Λουτσία!
Κορίτσια, ξυπνήστε!
Λουτσία!
Βέρο, Βέρο!
Τι κάνεις;
Ήταν εδώ κάποιος, που ήθελε να σας κάνει κακό!
Δεν είναι κανένας εδώ!
Δεν μπορούμε να το δούμε, αλλά είναι εδώ.
Κοίτα!
Τα φυλαχτά κάηκαν.
Πάρτε τα σκεπάσματά σας και πάμε.
Θα κοιμηθούμε μαζί, στο σαλόνι.
Πάω να φέρω τον Αντονίτο.
Βέρο.
Κοιμήσου.
Γιατί προσπάθησες να με πνίξεις;
Δεν προσπάθησα να σε πνίξω.
Σε προστάτευα.
Από ποιον;
Από κάτι κακό, που ήρθε μέσα στο σπίτι.
Ποιος ήρθε μέσα στο σπίτι; Η Χοσέφα;
Όχι.
Ένα πλάσμα, απ' την άλλη πλευρά.
Ένα διαβολικό πλάσμα.
Ένα φάντασμα;
Ένα πνεύμα;
Μη φοβάσαι. Θα σας προστατέψω εγώ.
Επειδή είσαι η μεγαλύτερη;
Χαίρομαι που είσαι η μεγάλη μου αδερφή.
Κι εγώ χαίρομαι που είσαι η μικρή μου αδερφή.
Δεν είμαι μικρή. Είμαι η μεσαία...
επειδή η Ιρένε γεννήθηκε μετά.
Σωστά.
Κοιμήσου. Θα προσέχω εγώ.
Βερόνικα...
Βέρο, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει;
Γύρισε.
Τι είναι αυτό;
Μαμά! Μαμά!
Μπορείτε να μου πείτε τι συμβαίνει εδώ;
Ένας κακός άντρας ήθελε να σκοτώσει τη Λουτσία.
Λουτσία, καλά είσαι;
Μπήκε κάποιος στο σπίτι;
Όχι, δεν μπήκε μέσα. Ήταν ήδη εδώ.
- Βέρο! - Δεν έγινε τίποτα, μαμά.
Ήταν κάποιος στο σπίτι ή όχι;
- Όχι. - Ναι.
- Θα τηλεφωνήσω στην αστυνομία. - Ένα πνεύμα.
- Τι; - Ναι. Ένα φάντασμα.
Δεν το είδα εγώ, αλλά η Βέρο το είδε.
- Πάλι βλέπατε ταινίες τρόμου; - Περίπου...
Μην ανησυχείς, μαμά. Η Βέρο μάς προστατεύει απ' το πνεύμα.
Ελάτε να τα μαζέψουμε αυτά και να πάμε για ύπνο.
Κι εσύ πήγαινε στο δωμάτιό σου!
- Μα, μαμά... - Πήγαινε στο δωμάτιό σου!
Τι συνέβη;
- Πες μου! - Τίποτα!
Οι αδερφές σου είναι μικρές και έχουν τεράστια φαντασία.
Μην τους βάζεις αλλόκοτες ιδέες στο μυαλό, επειδή μετά δεν μπορούν να κοιμηθούν.
Και πού ξέρεις εσύ αν μπορούν ή δεν μπορούν να κοιμηθούν;
Δεν είσαι ποτέ σπίτι! Δεν ξέρεις τι συμβαίνει εδώ μέσα!
Λοιπόν, τι συμβαίνει εδώ μέσα;
- Αυτός θέλει να μας κάνει κακό! - Ποιος;
Δεν ξέρω! Εγώ τον κάλεσα, με τον Πίνακα Οuija.
Έπαιξες τον Πίνακα Οuija με τις αδερφές σου;
- Όχι! Με τη Ρόζα! - Μα...
Γιατί παίζετε με τέτοια σκοτεινά πράγματα;
Ήθελα να μιλήσω στον μπαμπά.
Ξέρω ότι δε σε νοιάζει.
Έχεις χώσει τις φωτογραφίες του μέσα σε ένα κουτί, για να μη χρειάζεται να τον βλέπεις.
Μην το λες αυτό!
- Απλά ήθελα να του μιλήσω! - Αρκετά!
Διαβάζεις πολλές τέτοιες χαζομάρες και σε έχουν επηρεάσει!
Είναι αλήθεια.
Βέρο...
Πρέπει να ωριμάσεις λίγο.
Πρέπει να μπορώ να βασίζομαι σε σένα.
Επειδή είμαι μόνη μου.
Εγώ είμαι μόνη μου.
Δεν το κάνεις εύκολο. Είμαι πολύ κουρασμένη.
Θα μιλήσουμε κι άλλο, αύριο.
Βέρο, ξύπνα!
Ξύπνα!
Σήκω!
Πάμε!
Αφήστε με ήσυχη! Αφήστε με να κοιμηθώ!
Πεινάμε!
Έχουμε πολλά να κάνουμε!
Πεινάμε!
- Τι κάνεις; - Πεινάμε!
Βγείτε έξω, αφήστε με ήσυχη!
Έλα, σήκω!
Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. Δώσε μου το χέρι σου.
Τι το θες;
Τι κάνεις;
Σταματήστε!
Μη!
Μαμά, μαμά! Βοήθεια, μαμά!
Μαμά, βοήθησέ με!
Μαμά, μαμά!
Μαμά!
Αφήστε με! Μαμά!
Μαμά!
Μαμά, βοήθεια!
Μαμά!
Βοήθεια, μαμά!
Δε σε ακούω.
Πρέπει να ωριμάσεις λίγο.
Μαμά!
ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991
10:40 π.μ.
- Έφτιαξες πρωινό; - Περίμενε να τελειώσει το σόου.
Πάντα τα ίδια και τα ίδια! Σας βαρέθηκα!
Περίμενε.
Γιατί είναι αυτό το βιβλίο εδώ; Αφού δεν ξέρεις να διαβάζεις!
Ήρθε ο μπαμπάς να μου το διαβάσει.
Τι είπες;
Ήρθε ο μπαμπάς να μου το διαβάσει.
- Ήρθε ο μπαμπάς; - Θα ξανάρθει, απόψε.
Τι άλλο είπε;
Ότι θα με πάει εκεί που μένει.
Αντονίτο, άκουσέ με...
Άκου.
Αν ξανάρθει, μην τον ακούσεις. Εντάξει;
Κλείσε τα αυτιά σου.
Πώς κλείνεις τα αυτιά σου;
Τέλεια, έτσι.
Και θα με φωνάξεις, εντάξει;
Θα φωνάξεις το όνομά μου πολύ δυνατά.
Εντάξει;
Παιδιά, πάμε να φύγουμε!
- Γεια σου, μαμά. - Γεια σας.
- Τι κάνετε εδώ; - Πρέπει να πάω στο σπίτι τής Ρόζα.
- Τώρα; - Για διάβασμα. Μπορούν να μείνουν εδώ;
- Ναι, αλλά μην αργήσεις. - Εντάξει.
Έχουν δίκιο. Είσαι μια τρελή γριά.
- Τότε, γιατί επέστρεψες; - Μπορείς να δεις τις σκιές, όπως κι εγώ.
Ίσως να είμαστε και οι δυο μας τρελές.
Προσπαθώ να σταματήσω να τις βλέπω, εδώ και πολύ καιρό.
Αυτό το έκανα εγώ στον εαυτό μου, το ξέρεις;
Όμως τότε δεν ήξερα ότι δε χρειάζεσαι μάτια για να βλέπεις...
Δεν ξέρω πώς να προστατέψω τον εαυτό μου απ' αυτούς.
Τα φυλαχτά και οι σταυροί δεν πιάνουν. Δεν τους φοβίζουν!
Οι σταυροί; Ο Θεός δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό.
Άφησέ Τον έξω απ' αυτό.
Πώς θα τους κάνω να φύγουν;
Ακριβώς όπως ήρθαν...
Πρέπει να φύγουν, απ' την πόρτα που τους άνοιξες.
Έτσι θα τους διώξεις.
Μετά, θα πρέπει να την καταστρέψεις.
- Να καταστρέψω τον Πίνακα Οuija; - Όχι. Την πόρτα!
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Τι συμβαίνει;
Αδερφή. Πάλι;
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς κατεβαίνεις εδώ κάτω.
Τι κάνεις εδώ, Σαββατιάτικα;
Η Αδερφή με βοηθούσε σε μια εργασία.
Δεν είναι σε θέση να βοηθήσει κανέναν.
Από δω, Αδερφή.
Η απάντηση είναι στα βιβλία.
Κοίτα τι φοβερές συμβουλές δίνει.
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Πρόσεχε, Αδερφή.
"Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος."
Πώς;
"Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος."
Σε ό,τι δεν πεις "αντίο", μένει μαζί σου.
Αν δεν πιάσει, προσπάθησε πάλι κάποια άλλη φορά.
Σε ό,τι δεν πεις "αντίο", μένει μαζί σου.
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Η απάντηση είναι στα βιβλία.
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Σε ό,τι δεν πεις "αντίο", μένει μαζί σου.
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Σε ό,τι δεν πεις "αντίο", μένει μαζί σου.
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
Γεια.
Τα κατάφερες.
Ρόζα, ξέρω τι πρέπει να κάνουμε.
- Γιατί το έφερες αυτό; - Πρέπει να το ξανακάνουμε!
- Ποιο; - Δεν είπαμε αντίο!
Σε ό,τι δεν πεις "αντίο", μένει μαζί σου.
- Τι; - Το λέει εδώ.
- Κόψε τις μαλακίες. - Πρέπει να το ξανακάνουμε!
- Άσε με, Βερόνικα! - Πάμε στο δωμάτιό σου!
Πού είναι η Ντιάνα;
- Ηρέμησε! - Πού είναι η Ντιάνα;
- Άσε με! - Ντιάνα!
- Πάμε στο δωμάτιό σου. Ντιάνα! - Βερόνικα!
Ντιάνα!
Πού είναι η Ντιάνα; Την είδες;
Ντιάνα!
Έχεις δει τη Ντιάνα;
Για ποιο πράγμα μιλάς;
Ντιάνα! Είδες τη Ντιάνα;
- Όχι. - Ποια είναι η Ντιάνα;
Ντιάνα!
- Ντιάνα! - Ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Ντιάνα!
- Δεν την έχεις δει; - Βερόνικα, σε παρακαλώ.
Ντιάνα!
Ντιάνα, έλα εδώ!
- Τι στο διάολο κάνεις; - Έλα, πρέπει να το κάνουμε!
- Τι να κάνουμε; - Οι τρεις μας, μαζί.
- Άσε με! Είσαι τρελή! - Έλα, Ντιάνα!
- Παράτα με! - Άσε με!
Θα σε πετάξω με τις κλωτσιές από δω!
Ρόζα, Ρόζα!
Ρόζα, πρέπει να το ξανακάνουμε.
- Δε θυμάσαι, ε; - Τι να θυμάμαι;
Μου ψιθύρισες κάτι, τις προάλλες.
Τι είπα;
Πες μου, Ρόζα!
Μου είπες ότι ήταν να πεθάνεις σήμερα.
- Τι; - Βέρο, λυπάμαι.
- Τι είπες; - Φοβηθήκαμε, εμείς δεν...
Τι είναι αυτό;
Δαγκώθηκες;
Όχι, Ρόζα, δεν το έκανα εγώ.
Έλα, πάμε.
Ρόζα!
Μαμά!
Έι, είσαι στη μέση!
Μπορούμε να πάμε σπίτι τώρα;
Περιμένετε.
Μαμά!
Πού ήσουν όλη μέρα;
Πάρε τα παιδιά. Δεν μπορούν εδώ για πάντα!
Δώσε μου το φαγητό για τα παιδιά. Έρχομαι!
Πάντα βρόμικα είναι.
Μαμά!
Τι;
Μαμά, κλείσε το μπαρ.
Αυτή τη στιγμή, πάμε κάπου όλοι μαζί.
Για ποιο πράγμα μιλάς;
Μαμά, δεν έρχεται όταν εσύ είσαι στο σπίτι!
Άντε πάλι...
Θα ήθελα πολύ να κλείσω και να φάω μαζί σας, αλλά δεν μπορώ.
- Άννα! - Έρχομαι!
Κοίτα...
Θέλεις να πάμε στο πάρκο αύριο;
Να περάσουμε εκεί τη μέρα, όπως παλιά.
Τι λες; Θα φτιάξω σάντουιτς, να τα φάμε εκεί.
Θέλεις;
Άννα, το φαγητό για τα παιδιά!
Εντάξει.
Παιδιά, πάμε.
Επιτέλους!
- Πάμε. - Πάμε σπίτι;
Πάμε, γλυκέ μου.
Βερόνικα!
Γκολ!
Πρέπει να διορθώσεις αυτό που έκανες λάθος.
- Θα παίξουμε ένα παιχνίδι. - Τι παιχνίδι;
Θα παίξουμε ένα παιχνίδι, όπου πρέπει να κάνετε ό,τι σας λέω.
Χάλια παιχνίδι δηλαδή...
Πάρε τα κεριά, απ' το πάνω συρτάρι.
Αντονίτο, ζωγράφισε αυτό στους τοίχους του χολ.
- Εντάξει. - Ωραία.
Θα ζωγραφίσω τον τοίχο, επιτέλους.
Η μαμά θα σε βάλει τιμωρία, μέχρι τα 40 σου.
Μετακινήστε τα έπιπλα. Πρέπει να έχουμε χώρο.
ΣΑΒΒΑΤΟ, 14 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991 23:45
ΣΥΜΒΟΛΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ
ΣΥΜΒΟΛΑ ΕΠΙΚΛΗΣΗΣ
Όχι εσύ. Μόνο οι τρεις μας.
Κάθισε εκεί.
Κλείστε τα μάτια σας.
Είναι κανείς εδώ μαζί μας;
Ποιος είναι εδώ, μαζί μας;
Είσαι εδώ;
Ναι.
Ήρθαμε εδώ, για να σου πούμε αντίο.
Πρέπει να φύγεις από δω.
Όχι.
Σε διατάζουμε! Επαναλάβετε μετά από μένα, κορίτσια.
Σε διατάζουμε!
Αυτό δεν είναι το σπίτι σου!
Φύγε!
Αυτό δεν είναι το σπίτι σου!
Φύγε!
Αυτό δεν είναι το σπίτι σου!
Για να γίνει σωστά ο αποχαιρετισμός...
οι συμμετέχοντες πρέπει να τραγουδήσουν ένα μάντρα ή ένα μαλακό τραγούδι.
- Ούτε αυτό κάναμε εμείς. - Τι είναι το "μάντρα";
Δεν ξέρω.
Μα λέει ότι κι ένα μαλακό τραγούδι πιάνει.
Ποιο;
Ένα που να ξέρουμε και οι τρεις μας.
Το Centella.
Τι είναι αυτό;
Κορίτσια, συνεχίστε. Δεν πρέπει να σταματήσουμε.
Ελάτε, μη σταματάτε!
Αηδία! Βρομάει!
Λουτσία, μη σταματάς.
Συνεχίστε να τραγουδάτε!
Μη σταματάτε!
Περιμένετε εδώ.
Μη φύγεις.
Αυτός είναι εδώ!
- Αστυνομία! - Βοήθεια, βοήθεια! Σας παρακαλώ!
Παρακαλώ, ηρεμήστε για να σας καταλάβω.
Τι συνέβη;
Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας! Αυτός είναι μέσα!
Είναι μέσα!
Είναι κάποιος στο σπίτι;
Ηρεμήστε. Θα στείλουμε αμέσως κάποιον. Χρειάζομαι τη διεύθυνσή σας.
Οδός Gerardo 8.
Αντονίτο, μείνε εδώ! Τι κάνεις;
Αντονίτο!
Όχι!
Είναι στο μπάνιο!
Αντονίτο!
Αντονίτο! Αντονίτο!
Αντονίτο!
Κορίτσια, μείνετε εδώ! Αυτός είναι στο μπάνιο!
Αντονίτο!
Καλά είσαι, μικρέ μου;
Είσαι καλά;
Πάμε.
Κορίτσια! Κορίτσια!
Κορίτσια, πού είστε;
Ιρένε, πού είναι η αδερφή σου;
Ιρένε!
Λουτσία, πάμε!
Πάμε!
Τρέξτε!
Τρέξτε, πάμε!
Πάκο, οι μπάτσοι!
Τι συμβαίνει;
Κορίτσια, πιο γρήγορα!
Γρήγορα!
Πάμε!
Τρέξτε, τρέξτε!
Ανοίξτε την πόρτα!
Βέρο! Βέρο!
Πού είναι ο Αντονίτο;
ΚΥΡΙΑΚΗ, 15 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991 01:50 π.μ.
Μαμά, μαμά!
Τι έγινε; Τι συνέβη;
Πού είναι ο Αντονίτο; Πού είναι η Βέρο;
Αντονίτο!
Αντονίτο;
Αντονίτο.
Βέρο, Βέρο...
- Βέρο, Βέρο... - Αντονίτο, έλα.
- Βέρο, Βέρο... - Αντονίτο, πάμε.
- Βέρο, Βέρο... - Αντονίτο, εγώ είμαι.
Όχι, όχι, όχι.
Αν αυτός ξαναγυρίσει...
μην τον ακούσεις, εντάξει;
Κλείσε τα αυτιά σου.
Και φώναξέ με, εντάξει;
Φώναξε το όνομά μου πολύ δυνατά.
Βέρο, Βέρο, Βέρο...
Έχεις αδέρφια, ε;
Πρέπει να τα προστατέψεις.
Μην ανησυχείς, μαμά. Η Βέρο μας προστατεύει απ' το πνεύμα.
Διαβάζεις πολλές τέτοιες χαζομάρες και σε έχουν επηρεάσει.
Βέρο, Βέρο!
Τι κάνεις;
Δεν μπορούμε να το δούμε, αλλά είναι εδώ.
Γιατί πήγες να με πνίξεις;
Δεν πήγα να σε πνίξω.
Σε προστάτευα.
- Άγγιξες τη βρύση; - Δεν έκανα τίποτα.
Αντονίτο!
Με συγχωρείς που άνοιξα τόσο το ζεστό νερό.
Το μετακίνησες;
Δαγκώθηκες;
Δεν ήσουν εσύ.
Κάποιος απάντησε στο κάλεσμά σου.
Και τώρα, περπατάει μαζί σου...
Αν δεν είναι ο πατέρας μου, τότε ποιος είναι;
Εγώ είμαι.
Βέρο, Βέρο...
Μικρέ, έλα μαζί μου. Είναι εντάξει.
Έλα μαζί μου.
- Πού είναι η Βέρο; - Η Βέρο; Μια χαρά είναι.
Καλέστε ένα ασθενοφόρο. Επαναλαμβάνω, στείλτε ένα ασθενοφόρο.
Βέρο, Βέρο!
Βερόνικα!
Γλυκιά μου...
Ντετέκτιβ...
Λέγε.
Το κορίτσι μόλις πέθανε.
ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991 02:00 Π.Μ.
ΣΤΙΣ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1991, Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΡΟΜΕΡΟ...
ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΟΔΟ GERARDO ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 8...
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΛΗΣΗ.
ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΔΗΛΩΣΑΝ...
ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ OUIJA...
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΕΙΧΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ...
ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.
ΔΥΟ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠ' ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ...
ΕΠΕΙΔΗ ΕΝΙΩΣΑΝ ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΤΡΕΜΑΝ ΕΝΤΟΝΑ. ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΚΤΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, Ο ΡΟΜΕΡΟ ΖΗΤΗΣΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ.
ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ, Ο ΡΟΜΕΡΟ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ...
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ "ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ" ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ...
ΟΠΟΥ ΕΝΑΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.
Απόδοση διαλόγων: Tiramola