Gledaj! Tamu!
Nivniot brod e tolku golem. -Da be{e i na{iot tolku ubav.
Bi bila mnogu sre}na i na{iot da be{e tolku ubav.
Zatoa {to... -Zo{to? Zatoa {to izgleda podobro?
Ovaj brod ne spasil od mnogu buri.
Mo`i ne izgleda dobro, ama ima ne{to {to nivniot nikoga{ nema da ima. -[to?
Skapano drvo i staorci?
U~at li decata ne{to, du{o? -Nejasno e.
Vo red. Sednete, deca.
Mislam deka e vreme da vi raska`am prikazna
za Aladin, princezata i lambata.
[to e tolku posebno kaj taa lamba?
Toa e vol{ebna lamba. -Mo`ebi ako zapee{.
Podobro e koga pee{. -Ne, ne, bez peewe. Denot be{e dolg.
Zamislete nekoja zemja, vo nekoe dale~no mesto
kade karavanite so kamili lutaat.
Kade lutate me|u razni kulturi i jazici. Haoti~no e, ama ej, toa e dom.
Koga vetrot od istok, sonceto od zapad, a pesokot od satot e to~en.
Dojdete, pominete. Skoknete na tepihot i odletajte
vo u{te edna arapska ve~er.
ALADIN
Dodeka odite niz ulicite i legendarnite pazari so tezgi polni so roba.
Mo`ite da go osetite sekoj za~in dodeka se cenkate za svila i svileni {alovi.
Muzika {to sviri dodeka se dvi`ite niz lavirintot
od izmaglica na va{eto ~isto zadovolstvo.
Fateni ste vo igrata, izgubeni ste vo transot
na u{te edna arapska ve~er!
Arapski no}i... Kako i arapskite denovi!
Naj~esto se mnogu `e{ki na polno dobri na~ini.
Arapski no}i... Kako i arapskite soni{ta.
Ovaa misti~na zemja od magija i pesok e pove}e od {to se ~ini.
Postoi pat koj bi mo`el da ve odvede do dobrota ili al~nost
preku mo}ite na va{ite `elbi.
Neka se povle~e mrakot ili neka najde neizmerno bogatstvo.
Va{ata sudbina e vo va{ite race!
Samo eden mo`i ovde da vlezi.
Onaj ~ija vrednost se nao|a dlaboko vo nego.
Neizbrusen dijamant.
Arapski no}i... Kako i arapskite denovi.
Vozbudlivi, minuvaat i poletuvaat da {okiraat i za~udat!
Pronajdete go neizbruseniot dijamant.
Arapski no}i... Pod arapskata mese~ina.
Nevnimatelna budala bi mo`ela da padni i toa kako,
tamu na dinite.
Kako se vika majmunot? -Abu.
Preubav e. -Toa e prekrasna ogrlica.
Od kade doa|a Abu? -Toj...
Mislam deka ova e moe.
Doviduvawe, dami.
Vo red...
Kako pominavme, Abu?
Dobar majmun.
Zastani, Aladine. [to i da si ukral denes, ne go sakam toa!
Ni{to ne sum ukral.
Toa e familijarno nasledstvo koe vredi... -]e ti dam vre}i~ka leb i ni{to drugo.
Zula. I dvajcata znaeme deka vredi barem tri vre}i~ki.
Zemi ja vre}i~kata i gubi se!
Poveli, Abu.
Zdravo.
Dali ste gladni?
Eve, zemete leb.
Kradite od mojot brat. -Kradam? Ne...
Platete ili vi ja zemam brazletnata. -Gospodine, nemam pari.
Pu{tete me! -Ne! -Poleka, Xamal.
Kalil zamina od tezgata, a ovaa tuka... Ovaa ukrade leb.
Tie deca bea gladni! -Vo red, daj mi moment.
Ne me{aj go svojot uli~en, {takorski nos vo ova.
Ima{ pari? -Ne...
Vo red, veruvaj mi.
Poveli. -^ekaj! -Toa go saka{e, zarem ne?
Da. Blagodaram. -Vo red, i jabolko. Za tvojata maka.
Ubavo. -Toa be{e mojata... Ne si odam bez brazletnata.
Ovaa brazletna? Ajde.
Aladine! Aramija so Aladin!
Vo nevoqa sme? -Samo ako te fatat.
Aladine! -Vo taa ulica, majmunot go poznava patot.
^uvari! -Abu... -^uvari!
]e bidi{ dobro. -Kradea od mene!
Tamu! -Ti! -Aladin!
Ova go bara{, Xamal? -Aladine, uli~en staorec!
Zaprete go!
Sleguvaj, ti uli~en staorec!
Moram da bidam za eden skok pred linijata. Eden zamav pred me~ot.
Kradam samo toa {to ne mo`am da go imam.
Zaprete go! -I toa e se.
Eden skok pred zakonot, toa e se i toa ne e {ega.
Na ovie ne im e gajle {to sum bez ni{to.
Rasipnik! Uli~en staorec! Nikakvec!
Eve vi na! Probajte so druga taktika, de~ki!
Fatete go! -Od pozadi, de~ki.
Razbiram, moram da se soo~am so faktite.
Dobro bi mi do{ol prijatel ili dva.
Ta`no e {to Aladin padna na dnoto.
Dami... -Stana porast vo zlostor od eden ~ovek.
Bi gi krivela roditelite, ama gi nema.
Moram da jadam da pre`iveam, moram da kradam za da jadam,
se }e vi ka`am koga }e najdam vreme!
Postojat skali. -[to se slu~uva?!
Kade e zabavata vo toa?
Za eden skok pred pol`avive, za eden poskok pred mojata propast.
Sledniot pat }e koristam prekar.
Vra}ajte se!
Eden skok pred napa|a~ite, eden udar pred gu`vata.
Mislam deka }e se pro{etam okolu kvartot.
Zastani, kradecu! -Divjaku!
Abu! -Beozbraznik!
Da ne brzame. -Go imam!
Sepak, mislam deka e prili~no zgoden.
Moram da jadam da pre`iveam, moram da kradam za da jadam,
inaku }e se slo`uvavme. -Pogre{no!
Ne, ne, ne!
Zaedno na tri. -Zaedno na tri?
]e skokame. -]e skokame? -Zo{to povtoruva{ se {to ka`uvam? Gredata.
Pokret, pokret! -Navamu otidoa!
Eden, dva, tri!
@al mi e.
Ne mo`am.
Zaprete go!
Pogledni me. Pogledni me.
Mo`i{.
Vo red...
Eve ja! Zastani! Zastani!
Sekoja ~est. -Blagodaram.
Eden skok pred kopitoto, eden poskok pred grbata.
Eden trik pred katastrofa. Brzi se, ama jas sum mnogu pobrz.
Odime! Posakaj mi sre}no sletuvawe, samo moram da skoknam!
Trgnete se!
Bo`e...
Ajde. Znam mesto kade }e bidime na sigurno.
Eve go gospodarot.
Mi nosi{ kamewa, ama nikoga{ dijamant.
Vodete gi. -Pokret! -Vodete gi.
Veziru... Mo`ebi ovaj.. dijamant voop{to ne postoi?
Tamu e. -So meseci go barame!
Ne razbiram {to mo`i da ima vo taa pe{tera
{to bi mo`elo da pomogni na taka golem ~ovek kako vas.
Vie ste vtor vedna{ posle sultanot.
Vtor? O, ne.
Koj e sega vo nevoqa? -A misli{ deka toa e dovolno?
Sekako.
Ne ste rodeni da bidite sultan. -Toa ne e pametno.
Dali znae{ {to morav da napravam da bidam ona {to sum?
[to se sum `rtvuval, kolku tela sum zakopal?
Pet godini pominati vo zatvorot vo [irabad?
Lu|eto moraat da razbeart deka }e platat za toa {to me podcenuvaat.
Da se bidi vtor ne e dovolno i nikoga{ nema da e dovolno!
Zatoa mi treba lambata i zatoa pove}e ti ne mi treba{!
Navamu.
Kade sme to~no? -]e vidi{.
Bo`e.
Ovde `ivee{? -Da.
Samo jas i Abu. Doa|ame i si odime koga sakame.
Dobro dojde vo mojot skromen...
]e vidi{.
Prav vol{ebnik si. -Blagodaram.
Abu, ne! Pomogni!
Ne mo`am da veruvam... -[to?
Ne mo`am da veruvam {to napravivme. Deka jas toa go napraviv, deka sme `ivi. Lovewe.
Abu, ~aj? -Skokavme preku zgradi.
Neverovatno. -^aj? -Blagodaram.
I blagodaram {to me izvle~e od tamu. Aladin, taka?
Nema na {to...? -Jas sum Dalia.
Dalia? Od palatata?
Kako znae{?
Samo si nekoj od palatata koj mo`i da si dozvoli da kupi takva brazletna.
A i taa svilena postava e uvozna.
Doa|a od trgovskite brodovi pravo vo palatata. Ama ne za slugite.
Barem ne za site, {to zna~i ti si sluginka na princezata.
Impresivno. -Ako misli{ deka toa e impresivno,
vidi go gradot od tamu.
Agrabah! Tolku e ubav. Bi trebalo da izleguvam po~esto.
Princezata treba po~esto da izleguva.
Lu|eto ne ja videle so godini.
Ne i dozoluvaat.
Se otkako mojata...
Kralicata ubiena, sultanot se pla{i. Ja dr`at zatvorena.
Izgleda site se pla{at od toga{, ama lu|eto od Agrabah nemaat nikakva vrska so toa.
Lu|eto ja sakaa.
Ja sakaa, zarem ne?
Ova e tvoe? -Pozajmeno e.
Majka mi me nau~i taa pesna.
I mene mojata. -Samo na toa se se}avam za nea.
A {to e so tvojot tatko? -Dvata gi izgubiv koga bev mal.
Od toga{ sum sam. Vo red e, samo... -[to?
Malku e ta`no.
Da se ima majmun kako edinstvena roditelska figura vo `ivotot.
Se snao|ame.
Sekoj den mislam deka }e bidi poinakov, ama nikoga{ ne se menuva.
Ose}am ponekoga{ kako da sum... -Zaroben.
Kako da ne mo`i{ da pobegni{ od toa kakov si se rodil?
Da.
Dobro dojdovte, princu Anders!
Moram da se vratam vo palatata.
Sega?
Toa samo u{te eden princ doa|a da i se udvara na princezata.
Da, a moram da ja spremam.
Ja ima{ li mojata brazletna? -Jasno.
Siguren sum deka sum ja stavil ovde nekade.
Abu, ti ja zede?
Toa be{e od mojata majka.
Da. Prekrasna e.
Navistina si kradec. -Ne, ne. Da, ama...
Tolku sum naivna. -Abu... -Prostete.
^ekaj... ^ekaj, ~ekaj! ^ekaj, ne e taka!
Ras~istete go patot! -Ne, ne! Pazi!
Uli~en staorecu, trgaj se od patot! -Koj go narekuva{ uli~en staorec?
Mi prezbora{?
Si se rodil bezvreden i takov i }e umri{.
I samo tvoite muvi }e te oplakuvaat.
Ajde, Abu. Si odime doma.
Rasipnik, uli~en staorec.
Ne veruvam vo toa.
Da samo poglednat podobro, dali bi videle samo siroma{en de~ko?
Ne, gospodine.
Bi videle deka jas sum pove}e od toa.
Abu...
Postoi vreme koga kradime i vreme koga ne kradime.
Ova definitivno ne be{e.
Dobro dojdovte, princu Anders.
Se nadevam deka patuvaweto vi be{e prijatno.
Princu Anders, mojata }erka.
Princezata Jasmina.
Zo{to nikoj ne mi ka`al za va{ata ubavina?
Ni va{ata nikoj ne ja spomna.
Blagodaram! Toa go velat vo Skanlend. Zarem ne?
Toa e mnogu, mnogu zabavno.
Neli? -Da.
Imame ista titula, a nikoga{ ne ne opi{uvaat na ist na~in.
Jasmina...
Da.
[to e toa? Nemoj da mi ka`uvate.
Toe e ma~ka so prugi.
Mu se dopa|ate. -Znam.
Me sakaat ma~kite vo Skanlend. Dojdi, mic, mic...
Dojdi, mic, mic, mic...
Sultane, na{ite neprijateli stanuvaat sekoj den se posilni,
a vie na }erka vi i dopu{tate da go odbie princot Anders i mo`en voen sojuz.
Koi neprijateli? -[irabad i ponatamu sobira vojska.
[irabad ni e sojuznik. -Be{e na{ sojuznik!
Ti bi ne zavojuval so na{iot najstar...
A vie bi dozvolile va{eto kralstvo da propadni od ~ista sentimentalnost!
Xafar!
Seti se kade ti e mestoto.
Se izvinuvam.
Prostete mi, sultane. Preterav.
No...
samo da se preispitate,
mislam deka }e vidite...
deka napadot na [irabad e ispraven.
Napad na [irabad e...
Napad na [irabad?
Zo{to bi go napadnale maj~inoto kralstvo?
Nikoga{ ne bi go napadnale [irabad.
No sojuznikot vo Skanlend bi ja podobril na{ata situacija.
Da. Ako razmisli{ i mu dade{ prilika na princot Anders. -Za vladetel?
Tatko, Raxa bi bil podobar vladetel. -Du{o, ne se pomdladuvam.
Mora da ti najdime ma`, a ni snemuva kralstvo.
Koj princ stranec bi se gri`el za na{iot narod kako jas?
Bi mo`ela da go vodam, samo da... -Du{o, ne mo`i{ da bidi{ sultan.
Zatoa {to toa ne se slu~ilo nikoga{ vo celata istorija na na{eto kralstvo.
Cel `ivot sum se pripremala za ova.
Sum ja pro~itala sekoja... -Knigi? Ama iskustvoto ne mo`i da go pro~itate.
Neiskustvoto e opasno. Ako narodot bidi nekontroliran, }e se pobunat.
Ne~uvanite yidovi i granici }e bidat napadnati.
Xafar e vo pravo.
Eden den...
}e razberi{.
Sega mo`i da si odi{.
@ivotot }e bidi po naklonet kon vas, princezo,
koga }e gi prifatite tie tradicii i }e svatite deka e podobro za vas
da bidite videni, a ne samo da ve slu{nat.
Doa|a bran koj bi trebalo da me odnesi.
Plima koja me vle~i na dnoto.
Pak sum skr{ena i nemam ni{to da ka`am,
mojot glas e prigu{en od grmotevici.
No ne mo`am da pla~am i ne mo`am da po~nam da se kr{am.
Koga i da probaat da me
trgnat ili zamol~at...
Ne mo`am da mol~am,
iako sakaat da me zamol~at i da treperam koga }e probaat...
Samo znam deka nema mol~am.
Otvorete ja vratata!
Znae{ {to treba da pravi{, Abu.
Begaj od mene, valkan majmune.
Begaj. Begaj.
Zatvorete ja vratata! -Rasipan majmun.
Uli~en kradec. Uli~en kradec.
"Seti se na svoeto mesto, Xafar." -Seti se na svoeto mesto.
Ako toa go slu{nam u{te edna{...
Prostete, gospodaru.
U{te edna sitni~ava navreda od taa slaboumna budala.
Gleda grad kade {to jas gledam carstvo. -Takva vizija.
Koga lambata }e mi bidi vo race,
jas }e sedam toga{ na negoviot prestol.
Kradec. Kradec vo palatata.
Kradec vo palatata? -Toa rekov. Kradec!
[to vide, Iago? -Izbrusen dijamant.
Pogolemi krugovi, pogolemi krugovi.
Toj e pameten de~ko?
No, Dalia, sigurno mo`am ne{to da napravam.
Zgoden princ saka da se `eni so tebe. Koga `ivotot }e stani polesen?
Ne deka ne sakam da se ma`am, samo... -Saka{ da bidi{ sultan.
Ama zo{to? -Pamti{ kako sekoga{ vele{e mojata majka,
deka }e bidime sre}ni kako i najmalku sre}niot na{ podanik?
Da go vide{e toa {to jas denes go vidov, srceto bi i se skr{ilo.
Isto bi sakala i da bidi{ sigurna.
I ~ista. ]e ja pripremam kadata.
Xafarovite ~uvari se na sekoj agol.
Naskoro bi im zapovedal da gi napa|aat na{ite sosedi, riskiraat `ivoti, a zo{to?
Jas mo`am da ti pomognam. Znam deka mo`am.
Stvorena sum za pove}e od toa da se ma`am za nekakov beskorisen princ.
Ako mora{ da se ma`i{ za beskorisen princ, sigurno ne mo`i da bidi polo{o od ova.
Visok e i zgoden. I, da, malku e glup,
ama samo se ma`i{. Ne mora{ da razgovara{ so nego.
No ti go saka{ onaj de~ko od pazarot.
Mo`am da vi pomognam?
^aj? -Ti? Ti!
[to pravi{ ovde? Vleguvaj, odma!
Se vrativ da ja donesam tvojata brazletna.
Brazletnata? Kade e?
Na tvojot zglob.
Ne e lo{o. Mi se dopa|a kako si ja uredila.
Kako pomina pokraj ~uvarite?
Toa be{e izazovno, ama imam svoi na~ini.
Dodeka ja nema princata, saka{ da pro{etame?
Malku da porazgovarme?
Nevjerojaten si.
Ne mo`i{ da vleguva{ vo palatata i da {eta{ naokolu kako da si sopstvenik.
Ako nema{ ni{to, mora{ da se odnesuva{ kako da ima{ se.
[to veli{? Ja najdov brazletnata.
Ne ja pronajde, ja ukrade. -Ispravka, majmunot ja ukrade.
Tvoj e majmunot.
U{te e samo majmun.
Koj go nara~a ovaj ~aj?
Jas.
Za vas, princezo Jasmina.
Viso~estvo.
Zo{to si ~udna?
O, jas sum princeza. Da.
I dobro e da se bidi so site moi palati,
koli polni so zlatni raboti
i fustani za sekoj sat od denot.
Sega e vreme za ~istewe na mojata ma~ka.
Ne izleguva polno.
O~igledno.
Neli ti treba{e da bidi{ vo kada?
Sluginko, ova ma~ka nema sama da se is~isti.
Zarem ma~kite ne se ~istat sami?
Sega mora{ da si odi{.
Dobro. No se vra}am utre nave~er.
[to? Ne mo`i{... -Da se sretnime vo dvorot pokraj fontanata
koga mese~inata }e bidi nad minareto.
Da go vratam ova.
Vetuvam.
Mo`i{ da poveruva{, Abu? Najstrogo ~uvano mesto vo cel Agrabah...
Dobra ve~er. -Dobra ve~er.
Dobra ve~er.
^uvarite se zad mene.
Zdravo, de~ki.
Kade sum? -Vo svetot na problemite, de~ko.
Brazletnata, za toa se raboti?
Jas ne sum ja ukral. Sluginkata...
Zo{to sluginkata nose{e kralska brazletna?
Kralska? Ne, ne, re~e deka pripa|ala na nejzinata...
Majka.
Barem ja rekla vistinata vo vrska so edna rabota.
Velite deka toa be{e princezata?
Razgovarav so...? -Se poigruvala so tebe.
Ja zabavuva da gi zapoznava podanicite.
Stvarno misle{e deka i se dopa|a{?
Kako te vikaat? -Aladin.
Aladin.
Lu|e kako nas moraat da bidat realni.
Nas? -Nekoga{ bev kako tebe.
Obi~en kradec.
Samo {to jas mislev podaleku.
Ukradi jabolko i kradec si,
ukradi kralstvo i dr`avnik si.
Samo slabite lu|e tamu zapiraat.
Ili si najmo}en ~ovek vo prostorijata ili si ni{to.
Ti, ti naleta na prilika. Mo`am da te zbogatam.
Dovolno bogat da ja impresionira{ princezata.
No ni{to ne e besplatno.
[to treba da napravam?
Postoi pe{tera vo blizina i vo nea, obi~na maslena lamba.
Donesi mi ja i }e te napravam dovolno bogat da ja impresionira{ princezata.
Za nea si ni{to, ama mo`i{ da bidi{.
Tvojot `ivot po~nuva sega, Aladine.
U{te ~eka{?
Ne. Ne, izlegov da...
Mi veti.
]e bidam gore ako ti trebam.
Dobra no}, Dalia.
Pe{terata na ~udata.
]e vidi{ bogatstvo kakvo ne si videl i ne si zamislil vo `ivotot...
Zlato, dijamanti i lamba.
Donesi mi ja i }e te napravam bogat i sloboden.
Ne zemaj drugo blago bez razlika kolku i da si vo isku{enie.
A }e dojdi{ vo isku{enie.
Samo eden ovde smee da vlezi.
Onaj ~ija vrednost se nao|a dlaboko vo nego.
Izbrusen dijamant.
Zapamti.
Ne zemaj ni{to osven lambata.
Abu. Ne gibaj, se se}ava{?
Abu...
Ova e vol{eben tepih. Stvarno postoi.
Zdravo, Tepihu.
Da vidime {to mo`ime da napravime okolu tvojata situacija.
Nema na {to.
Abu? Zadr`i gi svoite majmunske race za sebe.
Abu, ne!
Doprevte zabraneto bogatstvo!
Sega pove}e nikoga{ nema
da go vidite svetloto na denot!
Tepihu!
Abu, skokni!
Mo`i{ li da mi pomogni{? -Prvo, lambata. -Ne.
Ne, prvo tvojata raka. -Nemame mnogu vreme, daj mi ja lambata.
Tvojata raka! -Pove}e ne ste vtor, gospodaru.
Sega tvojata raka.
A {to veli{ na mojata noga?
Ne. Ne!
Begaj od mene, majmune!
Zastanete.
Rasipan majmun! Vtor, vtor.
@ivi sme. Mislam.
Ti blagodaram, Tepihu.
Abu...
Kako si...? Ti itar, mal majmune.
Sega samo ni treba izlez.
Tepihu, znae{ li izlez od ovde?
Lamba?
[to e toa?
Golemiot koj me proziva, u`asniot koj mi zapoveda...
Se dr`am do svojata zakletva, veren sum ti za `elbi tri.
Rekov, "Golem..."
Prosti, de~ko, kade e tvojot {ef? Pomogni mi, kade ti e {efot?
Da sakav da razgovaram sam so sebe, }e si ostanev vo lambata.
Alo?
Koristi go svojot vozrasen glas.
Razgovaram so plav xin vo ~ad?
Ne!
Jas ne sum xin, Duh sum. Ima razlika.
Xinovi ne postojat. Kade ti e {efot?
[ef? -Slu{aj, mali. Predolgo se zanimavam so ova.
Stalno postoi tip. Izlagal nekoj ili zakopal nekoj...
Razbira{. Kade e toj tip? -Go poznavam toj tip. Nadvor e.
Samo ti i jas sme ovde?
I majmun? Toa e tvoja rabota, ama pokasno }e razgovarame za toj majmun.
Koj e ubaviot, mal majmun? Ti ja protri lambata?
Dobro. Mo`am li da se rastegnam ovde, mo`i? -Mene me pra{uva{?
Ti si mojot gospodar.
Jas sum tvojot gospodar? -Ku~e{ka polo`ba! -Ne, ne...
Ti izgleda{ kako da bi trebalo da bidi{ moj gospodar.
Da, ama toa taka ne funkcionira. -Kolku vreme si bil zaroben vnatre?
Okolu iqada godini. -Iqada godini?
"Iqada godini..." Mali, do mene e samo ili se te iznenaduva?
Stvarno ne znae{ koj sum jas?
Duh, `elbi, lamba... Ni{to od toa ne ti zvu~i poznato?
Toa e prv pat.
Majmune!
Ne se gri`i za nego, dobro e.
Ali Baba imal 40 razbojnici, [eherezada imala 1000 prikazni.
Gospodaru, vie imate sre}a oti vo rakavot imate Duh koj ne zatajuva!
Jas sum najdobar.
Da.
Ne e dovolno, a?
Se {eguvam. Gledaj go ova.
Odime!
Povle~i se.
Pazi!
Pove}e nema da sum nervozen! Sega }e ti poka`am {to mo`am!
Ali Baba imal 40 razbojnici, [eherezada imala 1000 prikazni.
Ama, gospodaru, vie imate sre}a oti vo rakavot imate magija koja nikoga{ ne potfrla.
Sega imate stra{na sila so vas, te{ko oru`je vo svojot logor.
Imate snaga, magija, ju-hu i kako, samo morate da ja protriete lambata.
I jas }e re~am toga{, "Gospodine. ^ove~e, kako se vika{?"
Seedno, kako bilo... Koe }e bidi va{eto zadovolstvo?
Dajte mi da ja zemam va{ata nara~ka, da zapi{am,
nikoga{ ne si imal prijatel kako mene.
@ivotot e va{ restorant, a jas sum va{iot kelner.
[epnete mi {to i da posakate,
nikoga{ ne si imal prijatel kako mene.
Gordi sme na slu`bata...
Vie ste {ef, kral, {ah! Ka`ete {to sakate i va{e e za jadewe.
Mo`i u{te malku baklava?
Probaj nekoi od redot A, probaj gi site od redot B.
Raspolo`en sum da ti pomognam, ~ove~e, nikoga{ ne si imal prijatel kako mene.
Ova e golem del! Pazi!
Ova e golem del!
Go mo`at tvoite prijateli ova?
Go mo`at tvoite prijateli toa?
Mo`at tvoite prijateli da go izvle~at ova?
Od ovaj mal {e{ir?
Go mo`at tvoite prijateli ova?
Jas sum Duhot od lambata. Peam, rapuvam i igram ako imam prilika.
Ne sedi tamu so okokoreni o~i, ovde sum da odgovoram na site tvoi popladnevni molitvi.
Imam diploma. Ima{ Duh za svoite privremeni raboti.
Imam silen nagon da ti pomagam, koja e tvojata `elba? Stvarno sakam da znam.
Ima{ popis dolg pet kilometri, bez somne`, samo mora{ vaka da protrie{.
Gospodine...? -Aladin. -Taka e!
Edna `elba, dve ili tri...
Pravam bogati. Nikoga{ ne si imal prijatel, nikoga{ ne si imal prijatel,
nikoga{ ne si imal prijatel, nikoga{ ne si imal prijatel,
nikoga{, nikoga{, ne si imal, imal, prijatel, prijatel...
kako... Kako mene!
Nikoga{ ne si imal prijatel kako mene.
Sega mo`i aplauz.
Ne, ne, ne, molim vas, molim vas, molim vas...
Koga }e posaka{ da izlezime. Nadvor mo`i{ da mi zablagodari{. Na sonce.
Kako toa funkcionira? -Me zeza{, ne?
Cela pesna be{e instrukcii.
O~igledno ne mo`i{ da igra{ i da slu{a{ istovremeno.
Ova e osnovno. Prv ~ekor, protrij ja lambata.
Drug ~ekor, ka`i {to saka{. Tret ~ekor...
Nema tret ~ekor. Gleda{, tolku e lesno!
Dobiva{ tri `elbi, i mora da po~nat so triewe na lambata
i so zborot "sakam". Jasno? -Mislam. -U{te nekolku pravila.
Ne mo`i{ da posaka{ u{te `elbi, 3 se dosta.
Ne mo`am nikoj da nateram da saka nekoj ni da vratam nekoj od mrtvite!
Slobodno prekini me koga ne{to ne razbira{.
Se {eguvam. Nikoga{ ne me prekinuvaj, bez ogled na se.
Obi~no ne moram da proa|am niz se toa zatoa {to, dodeka tipot dojde do mene,
pove}e-pomalku znae {to saka i toa voglavno ima vrska so...
mnogu pari i mo}!
Napravi mi usluga, nemoj toa da go posaka{.
Ti vetuvam, nema dovolno pari i mo}i na svetot da bidi{ zadovolen.
Dobro? Koja je tvojata prva `elba?
Moram da razmislam.
Ako gi ima samo tri... Zo{to voop{to gi ima samo tri?
Ne znam, na koj mu e gajle?
Ne znae{? Mislev deka si seznajko. -Zatoa {to ne slu{a{.
Ne rekov deka sum seznajko. Rekov deka sum semo}en.
Najmo}niot vo vselenata. Pazi, se {to ne znam, znam deka mo`am da nau~am.
Nadvor na sonce. Zo{to ti e tolku te{ko da posaka{?
Znam deka ne gleda{, ama mnogu sum bled.
Ovaa e nebesno plava. Mojata prirodna boja e temnoplava.
Daj ni sonce. -Dobro, Duhu. Sakam da ne izvadi{ od ovaa pe{tera.
Bum! To! Ja posaka svojata prva `elba.
Vi blagodaram {to odbravte tepisi, kamili i karavani.
Ne zaboravete na izlezot da mu dadete bak{i{ na Duhot.
Dr`i se, mali!
^ove~e, vidi go ovaj svet.
Tolku e... golem!
Vo lambata se e bras, bras, bras!
A ti, "Toa e bakar?" Ne, bras. Toa e problem so `ivotot na Duhot.
Fenomenalni vselenski mo}i, ama mal prostor za `ivot.
Ova e vol{ebno ili si ti?
Toa doa|a vo komplet.
Mo`i da me predupredi{ pred da go pravi{ toa?
]e se navikni{.
Taka e.
Moram ovde da gi posakam site `elbi?
Ako te odvedam vo Agrabah, zar nema lu|eto...? -Ne, ne, ne!
Mo`am da izgledam sosem normalno.
Da, potpolno normalno. -Ta-da!
U{te si sin.
Eve go. -Ti treba repot?
Toa e mojot edinstven stil. -Vo red, vo red.
[to posakuva{? -Ne sum razmisluval za toa.
Stvarno ne si toj tip.
Vo red. [to bi posakal ti?
Nikoj nikoga{ ne me pra{al toa.
Lesno e. Bi posakal da bidam sloboden.
Da ne moram da ka`am, "Puf! Mo`am da vi pomognam"?
"Puf! [to bi sakale? Puf! Dobro dojdovte vo lambata, va{ata nara~ka?"
Sloboda. Sakam da bidam ~ovek.
Zo{to sam ne se oslobodi{?
Tepihu! Slu{na {to ka`a de~koto? Zo{to sam ne se oslobodam?
Duhot od lambata edinstveno mo`i da se oslobodi ako sopstvenikot na lambata
iskoristi edna od svoite `elbi kako bi go oslobodil.
A posleden pat koga toa se slu~i e... nikoga{.
]e go napravam toa. Imam tri, taka?
Vsu{nost, ti ostanaa dve. Seti se, edna iskoristi za da izlezi{ od pe{terata.
Jas? Ili ti?
Mislev deka moram da ja protrijam lambata. -Vo red, de~ko od ulica. Da go vratime filmot.
Vo red, Duhu. Sakam...
Trik so majmunot i lambata! Toj nikoga{ ne sum go videl.
]e te dr`am na oko. -O, ne. -Sega barem mo`am da ja iskoristam 3. `elba da te oslobodam.
Vaka e toa so `elbite.
[to pove}e ima{, u{te saka{. -Toa ne sum jas.
]e vidime. -Ama ima ne{to. -O, ne. Sum go videl toj pogled.
Koja e? Koja e taa devojka?
Princeza e. -Zarem ne se site? Jas sekoga{ velam, "Tretiraj ja `enata kako kralica".
Ne, ne, vistinska princeza e. -Ve}e ti ka`av,
ne mo`am nikoj da nateram da saka nekoj... -Ne, ne. Imavme vrska.
Imaa?
Pametna e, mila i tolku ubava.
Mora da se oma`i za...
Mo`i{ da me napravi{ princ?
Ima polno nejasno vo "napravi me princ".
Mo`am da ti stvoram princ.
O, ne. -Taka e, bi bil so toj tip do krajot na `ivotot.
Ej, ja vidovte li mojata palata?
Bidi precizen so zborovite. Detalite se va`ni. -Jasno.
Ne razbiram. Ako ve}e i se dopa|a{, zo{to bi se menuval?
Ti rekov, mora da se oma`i za princ.
Samo sakam doma, ~ove~e. -Vo red, mo`am da ti sredam.
Ovaj pat slu`bena `elba za onie od nas koi broime, a sega toa sum jas.
Duhu... Sakam...
Lambata. -Izvini.
Vo red. Duhu... -Nemoj da go povredi{, Duhu.
Sakam da bidam princ.
Pomesti se, de~ko. Mi treba mesto za rabota.
]e te napravam neverojaten.
Duhu?
Mala vrtoglavica. Ama podobro e, zar ne?
Mislam deka se naviknuvam.
Vo red. Princ, princ...
Geto stil nema da odgovara. Ose}am temnoplava.
[to e temnoplava? -Ne! Zelena.
Rozeva!
Liniite se pogre{ni. -[to e ova?
Bojata ne odgovara so bojata na ko`ata, siluetata e potpolno zbuneta.
Ova e golem turban. -Ne, toa ne e golem turban.
Ajde, Duhu! Mora da rasturi{! Mora da sme hrabri i zlatni!
Ne! -Otidovme predaleku. -Duhu, ispadna od {tos!
Mora da bidi neutralno sprema pustinata. Bela, be`, koskena, Albion.
Malku e te{ko.
Bela!
I publikata zbesna!
Duhot! Duhot gori!
Duhot gori, lu|e! Nemoj da go povredi{, Duhu! Nemoj da go ispe~i{!
Nekoj neka me oladi!
Nekoj neka me ugasni! Premnogu!
Se vrativ! [to misli{?
Mi se dopa|a. -Sekako deka ti se dopa|a, jas go napraviv!
Mislam deka toa sum jas. -Tehni~ki, toa sum jas.
Jas go napraviv seto toa, ti samo stoe{e tamu. Ama te razbiram.
Nema da me prepoznaat lu|eto? -Nikoj nema da te prepoznae.
Taka funkcionira magijata na Duhovite. Lu|eto gledaat {to im e ka`ano da gledaat.
Taka e.
Koj sum jas? -Koj...?
Princot Ali?
Od kade? -Pa, da! Od Ababva. -Abubva?
Ne slu{a{, Ababva.
Toa e vistinsko mesto? -Da! Site znaat za nego. Ima bro{ura.
Malku e toplo vo leto, umereno vo esen. Ama ne, }e ti dadam da ja pro~ita{ po pat.
Kako }e stignime tamu?
Sigurno ne mo`i{ da java{ {impanzo. Ne saka{ majmun koj probuva da pobegni?
Ne mrdaj, Abu.
Magare. Premalo.
Ne. -Preo~igledno. Ni treba ne{to izdr`livo!
Opu{ti se, Abu. Samo na moment e.
Princ Ali, od Ababva.
A sega, tvojata pratwa. -[to?
[to se slu~uva? Duhu?
Begajte od patot! Begajte od patot! Brzo!
Begajte od patot! Begajte od patot.
Begajte od patot!
Napravete mesto za princot Ali. -Re~ete, "Zdravo", toa e princot Ali.
Napravete mesto na stariot plo{tad. Vie, propu{tete ne, toa e novata yvezda.
Bidete prvi vo svoeto maalo koj }e go vidite lice vo lice.
Napravete mesto, doa|a. Pozvonete na zvonata, udirajte po tapanite,
}e go obo`uvate! Princot Ali, neverojaten e, Ali Ababva!
Poka`i naklon, de~ko, klekni na edno koleno...
Daj se od sebe da ostani{ miren,
izve`baj go svojot pozdrav.
Dojdi i zapoznaj ja negovata spektakularna grupa od lu|e...
Princot Ali, mo}en e toj, Ali Ababva.
Sigurno e jak kako deset obi~ni lu|e.
Se sretna so opasni hordi, stotina negativci so ma~ovi,
i tie razbojnici gi prati kaj svoite gospodari. Princot Ali!
Momci, {to ima? -Ima 75 zlatni kamili!
A sega dami. [to ima? -Violetovi pauni, gi ima 53.
Koga se raboti za egzoti~ni cica~i...
Site, pomognete mi! -Ima zoolo{ka, vi ka`uvam, toa e svetska zbirka!
Princot Ali, zgoden e, Ali Ababva.
Toj stas, kako mo`am da re~am? Kolenata mi se tresat. Zgoden de~ko!
Izlezete na plo{tad,
trgnete go {alot i pripremete se...
da gledate i zjapate vo princot Ali!
Ima 95 beli, persijski majmuni!
Ima majmuni. Mnogu majmuni. -I ni{to ne naplatuva da dojdite da gi gledate!
Velikodu{en e, tolku e velikodu{en. -Ima 10.000 slugi i potr~kovci.
Koi so gordost rabotat za nego. Mu ja ispolnuvaat sekoja `elba, go slu`at,
ludo se verni! Na princot Ali!
Princot Ali! Princot A...
^ekame na vas!
Ne prodol`uvame dodeka vie ne ka`ite.
Go mo`ite vie toa!
Eve go!
Princot Ali, toj e romanti~en,
Ali Ababva.
Slu{navme deka princezata e zgodna, kade e taa?
I zatoa, dobri lu|e, se dotera i dojde.
Sa 60 slonovi, lami... -Navistina? -So me~ki, lavovi i truba~ki bend...
[to? -So 40 fakiri, kuvari, pekari, so svoite ptici koi peat vo ton,
napravete mesto...
Za princot Ali!
Kade se? -Opu{ti se. -Zo{to tolku dolgo trae?
Eve go {efot.
[to pravi{? Spu{ti gi racete.
Se pretstavuvam. -Spu{ti gi racete.
Zadovolstvo mi e da vi posakam dobredojde vo Agrabah, princu Ali.
Kako go skina? -Ne znam, otpadna.
Verojatno zadovolstvo e da se zapoznae.
Ednakvo e zadovolstvoto i za mene, viso~estvo, gospodine.
Izgledate mnogu vozvi{eno. -Toa e naklon, a ne kleknuvawe.
^ekaj. -Se pla{am deka Ababva ne mi e poznata.
Severno e. -Ju`no e.
Imame sever i jug.
[to? -Blisku e, da odite, se nao|a...
Tamu. Mo`ite da ja najdite ako pogledate. -Ne mi pomagaj.
Svetot brzo se menuva, Xafar.
Se ~ini kako sekoj den da se pojavuva nova zemja.
Ne me dopiraj. Ne me dopiraj.
Pa, da. Mnogu ste mudri.
Ka`i mu deka imame pokloni.
Taka e! Imame raboti. Pokloni!
Dali go organizira toa? -Da. Pokloni!
Da, eve gi. Doa|aat poklonite.
Imame za~ini, zlatni kamili i la`ici. Male~ki la`ici! -La`ici!
Kako gi pravat tolku mali?
Imame xemovi! -Xemovi? -Xemovi? -Da, xemovi!
Xemovi od slivi. Od smokvi. -Od slivi! -I xemovi od kajsii.
Bez koski. Vkusni, egzoti~ni xemovi.
Batali gi xemovite. -[to? -Imame nakit.
Nakit! Imame. I toa tamu.
Skrieno kako iznenaduvawe.
Ta-da! -Toa e trkalo?
Mnogu e skapo. -I {to mislite da kupite so taa skapa rabota?
Vas.
Opa.
Ne. Ne, ne, ne... Moment so vas, moment. Toa ne e...
Sakate da ka`ite deka jas sum na proda`ba? -Sekako.
Da.. ne! Ne, sekako ne! Ne!
Vo taa lamba e ladno i temno.
Ama toa mi e pomilo ova. -Izvinete me.
Moram da najdam leb.
Za xemovi. -Ne, ne, ne mislev taka.
Bevte odli~ni. -Ne mislev na toa.
Ostavi ja na mira, ja opleska. -]e imate {ansa pak da razgovarate.
Se nadevam deka }e ni se pridru`ite ve~er, princu Ali,
na proslavata za na{ata `etva.
Sekako, va{e viso~estvo.
]e vi se pridru`ime. -Odli~no.
Za 10.000 godini,
ne sum bil taka posramoten.
Bez gajle, vo igra sme. Samo pravi go ona {to inaku bi go pravel na zabava.
Nikoga{ ne sum bil na zabava.
[to? -[to?
Mora{ da se vrati{ vo sobata, da ne ja rasipi{ mojata ve~er.
Princu Ali.
Mo`i da razgovarame? Nasamo.
Ova ne se odnesuva na va{iot sluga.
]e bidam tamu i }e ja gledam mojata rabota.
Znam koj ste vie.
Znaete?
Da. ^ovek ste so golemi ambicii, kako mene.
Ne veruvam deka pravilno sme se zapoznale.
Xafar, sultanoviot vezir.
Mo`am da bidam vreden sojuznik da vi pomognam da go dobiete toa {to sakate.
]e razmislam za toa. Ne sakam princezata da ~eka.
Mo`ebi ne bev jasen.
Ovaa ponuda nema dolgo da trae.
Princu Ali...
Se izvinuvam. Princu Ali, se bara va{eto prisustvo.
Pretpostavuvam deka toj e tipot.
Toj e tipot.
Vo red, ene ja. Ova ti e {ansa. -Znae{ što?
Ima polno lu|e. Mislam deka jas toa ne go mo`am.
]e bidi{ dobro. -Vo red. -Ova e lesno.
A vidi ja sluginkata.
I odi po pun~. I jas sum malku `eden. -Ne! Ne, ne, ne mo`i{ da me ostavi{.
]e gleda pravo niz mene. -Nema. Samo mora{ da odi{ tamu.
I da zboruvam. Moram i da zboruvam.
Vo red, slu{aj me. Jas `iveam vo lamba.
Ova e zabava. Nemoj ova da mi go upropasti{.
Jas sakam zabavi. Odi po nea.
Vo red.
Princezo Jasmina!
Vie? U{te ste ovde? -Da.
[to pravi{? -A?
[to pravi{? -Samo se uveruvam deka vodata ima dobra temperatura.
Zo{to ne si tamu? -Kako da se sporeduvam so nego? Pogledni go.
Kako e nakiten. -Malku pove}e veruvaj vo toa {to ima{ da ponudi{.
[to imam da ponudam? Znaewe da kradam hrana? Kako da preskoknuvam zgradi?
Princot Ali ima nakit. -Ne, stoj, stoj, stoj.
Te pretvoriv vo princ odnadvor.
No ne smeniv ni{to odnatre.
Princot Ali te donese pred vrata, ama Aladin mora da ja otvori.
Gleda{, na sultanot mu se dopa|am.
Vo red, mo`ebi }e ti dozvoli da bidi{ negova `ena.
Pogledni go toa, u{te eden princ koj go interesira tatko mi.
Ne znam, mislam deka ovaj bi mo`el da bidi poinakov.
I doa|a so u`asno privle~en prijatel. Daj mu {ansa.
A {ta so princot Ali?
Pogledni go, tolku se trudi.
I vo toa e problemot. -Vreme e za predstava. -Ne.
Go ~ekam vistinskiot moment. -Ne, ne, nema ~ekawe.
Gotovi sme so ~ekawe. -Ne, jas sum glaven.
Jas ka`uvam koga e vistinskiot moment.
Stvarno? Stvarno?
Ovde e. Ka`i ne{to, odnesuvaj se prirodno.
Zdravo!
@al mi e za ona so xemovite,
nakitot i {to ve kupiv.
Toa ne bev jas. Toa bev jas, nemam... Toa bev jas,
nemam bliznak ili ne{to, ama jas...
Tanc? Bi sakala.
Da.
Tanc? -Samo igraj.
Odi. Odi. Toa!
[to treba da pravam? -Opu{ti se.
Bravo, samo taka.
Ne{to e mnogu ~udno vo vrska so nego.
Dr`i go princot Ali na oko.
Samo si otide. -Mo`ebi preterav so saltoto na nazad,
ama toj tanc e mo`ebi najdobroto ne{to koe go napravi vo `ivotot.
Bev prili~no dobar. Ama se ~ini ni{to ne ja impresionira.
Da, potpolno e ludo. Ni dragoceni kamewa, ni xemovi ni nakit.
Ako jas ne mo`am da ja impresioniram,
se pra{uvam koj mo`i.
[ta zna~i toa? -Samo velam, probaj da bidi{ ti.
Ama mora da se oma`i za princ.
Da imav samo u{te nekoja minuta so nea, znam deka bi...
Mora{ da me odvede{ tamu. -Dali e toa slu`bena `elba?
Ne. Toe e usluga, za prijatel. -Vidi, Duhovite nemaat prijateli.
Mislev deka re~e oti ne si imal prijatel kako mene.
Ne, tuku rekov deka ti nikoga{ ne si imal prijatel kako mene.
Koga si Duh, sekoga{ nekoj saka ne{to od tebe. Toa e nezgodno.
Vo pravo si, vo pravo si. Pokraj toa,
toa vklu~uva odzemawe na vnimanieto na sluginkata...
Gledam {to pravi{! Me fati. Se gledame tamu?
Dobra ve~er. -Kako pomina pokraj ~uvarite?
Se prikradov pokraj niv. -Pokraj site 48? Duri i onie koi goltaat ogan?
Impresivno. -Da, pa... Toa lu|eto go zboruvaat za mene.
Toa ne zvu~e{e dobro.
Toa nikoj ne go ka`uva. Ne znam zo{to toa go rekov.
Prekrasno e! Nema da gi saka.
Ka`i mu na princot Ali deka patot do nejzinoto srce e niz nejziniot um.
Vsu{nost, ova e od mene za tebe.
Mo`i{ da me izvini{ na moment?
^ekaj. Ne, samo...
"Toa lu|eto go zboruvaat za mene." Ma daj, Duhu!
Moeto omileno. Prifa}am, prodol`i.
Zabele`av kako e prijatna ve~erta.
Na zabavata primetiv deka ti zabele`a kako...
sum jas prijaten.
Taka e. Kako odi ova?
Nespretno e, ama na {armanten na~in.
Pro{etka.
Saka{ da odime vo ve~erna pro{etka?
Samo nie dvajca? Namerno?
Da, kako lu|e.
Samo u{te eden moment. -Dobro.
Zo{to bi rekol "kako lu|e"?
Maliot e zarazen!
Fa}aj. -Blagodaram. Odi.
Nikoga{ ne sum go napravila ova. Kako toa funkcionira?
Saka{ kozjo sirewe?
Napred.
Vsu{nost, vnatre sum.
Ne se mrdajte.
Samo dojdov bidejki samo taka si otidovte...
Kako dojdovte do tamu?
So vol{eben tepih?
Milo mi e {to ste ovde. -Da?
Probav da ja najdam Ababva, ama izgleda deka ja nema na mojata mapa.
Sakate li da mi ja poka`ite? -So zadovlstvo.
Raxa, nemoj da go izedi{ princot. Mu trebaat noyete za igrawe.
Dali preterav so saltoto na nazad? -Malku.
Ababva? -Da.
Duhu, moram da ja pronajdam Ababva. -Drugiot moj brat,
onaj niskiot, ne onaj koj mi ja pokloni kozata. Toj e `enet...
Ima mapi, polno mapi.
Ababva, sekako.
Ababva. -Ne e lesno da se najdat Jaki salfeti. -Taka e...
Toa ne e Ababva!
Ne!
Ja izgubivte svojata zemja? -Mojata zemja?
Ne, ne.
Eve ja.
Ne bi rekla. Ja barav...
Eve ja.
Kako toa ne go vidov? -Na koj voop{to mu trebaat mapi?
Stari se i beskorisni i nemaat prakti~na vrednost.
So mapite jas go gledam svetot. -Mislev deka princezata mo`i da odi bilo kade.
Ne ovaa princeza.
Dali...? Dali bi sakala...?
Izvinete, izvinete.
Raxa...
Ti blagodaram na toa.
Velev deka bi trebalo da gi vidite tie mesta.
Postoi cel svet nadvor od knigite i mapite.
Saka{ li?
Kako? Sekoja vrata e ~uvana.
Koj spomna vrata?
[to pravi{?
Ponekoga{, princezo...
Ponekoga{ samo morate da reskirate.
[to se slu~i?
[to?
Dali e ova...? -Vol{eben tepih.
Mi veruva{?
[to re~e? -Mi veruva{?
Da.
Mo`am da ti go poka`am svetot.
Sjaen, svetlikav, neverojaten.
Ka`i mi, princezo,
koga za posleden pat si odlu~uvala so srce?
Mo`am da ti gi otvoram o~ite,
da ti poka`am ~udo po ~udo.
Preku, pokraj i pod, letajki na ovaj vo{eben tepih.
Potpolno nov svet...
Nov, fantasti~en pogled.
Nema nikoj da ni ka`i ne ili kade da odime,
ili da ka`i deka samo sonuvame. -Potpolno nov svet...
Ubavo mesto koe nikoga{ ne sum go poznavala, no koga sum ovde,
kristalno e jasno deka sega sum vo potpolno nov svet so tebe.
Sega sum vo potpolno nov svet so tebe.
Neverojatni pogledi,
neopisivo ~uvstvo...
Lebdam i letam slobodna niz beskrajnoto dijamantsko nebo...
Potpolno nov svet... -Ne gi zatvorajte o~ite.
Postojat mnogu ne{ta da se vidat. -Dr`ete go zdivot dodeka ne bidi podobro!
Jas sum kako yvezda koja pa|a, pominav tolku golem pat,
ne mo`am da se vratam tamu kade nekoga{ sum bila. -Potpolno nov svet...
Na sekoj ~ekor ima iznenaduvawe...
So novite horizonti... -Sekoj moment e dragocen.
]e gi baram bilo kade, imame vreme,
dozvoli mi da go podelam ovaj potpolno nov svet so tebe.
Potpolno nov svet... -Potpolno nov svet...
Tamu }e bidime. -Tamu }e bidime.
Vozbudliva potraga... -Prekrasno mesto...
Za tebe i za mene.
Od site mesta koi mi gi poka`a, ova e najubavo.
Ponekoga{ samo morate da go vidite od druga perspektiva.
Toa se onie, lu|e. Zaradi niv e ubavo.
I zaslu`uvaat voda~ koj go znae toa.
Ne znam zo{to mislev deka toa mo`am da bidam jas. -Bidejki bi trebalo da si ti.
Misli{?
Va`no e {to mislam jas?
Poglednete go onaj presladok majmun tamu. Dali e toa Abu?
Ne, ne, ne mo`i da e Abu, toj e...
Kolku imiwa imate, princu Aladin?
Ne, ne, ja... -Koj e princot Ali?
Jas sum princot Ali. -No kako bi go poznaval gradot tolku dobro?
Rano sum dojden vo Agrabah.
Za da gi poznavate lu|eto, morate li~no da gi vidite, ama ti toa ve}e go znae{.
Koga se zapoznavme, be{e maskirana vo sopstveniot grad.
Ne vide kako stignavme zaedno so igra~ite,
so slonot i vol{ebniot tepih. Kako uli~en kradec mo`i da go ima toa?
No kako ne te prepoznav?
Lu|eto ne go gledaat vistinskiot tebe koga mu pripa|a{ na plemstvo.
@al mi e. Zasramena sum.
Vide mnogu od Agrabah vo par denovi otkolku jas vo celiot svoj `ivot.
Bi trebalo...
Verojatno da se vratime.
Ve}e?
Do utre, princezo.
Dobra no}.
Toa.
Fascinantno.
Mi se dopa|a toa lice. Dobar spoj?
Najdobar. -Ama be{e podobro od najdobro.
Me otkri deka jas sum Aladin. Re~e deka toa nema da se slu~i.
Magijata na Duhovite vo stvarnost e samo maska.
Vo nekoj moment, tvojata prava priroda sekoga{ se poka`uva.
Ama toa e dobro, zarem ne? Sega znae.
Pa... -Pa, {to?
Mi re~e deka samo se pravi deka e kradec za da go vidi gradot, ama navistina e princ.
Ja ubediv deka navistina sum princ. -I mu poveruva?
I ti poveruva? -Mislam.
Najposle }e mora{ da i ja ka`i{ vistinata.
Najposle }e i ka`am.
Seedno, sega nekako i sum princ.
]e nazdravi{ za toa.
Ne misli{ deka saka{ da mu veruva{ zatoa {to mora{ da se ma`i{ za princ,
ama ne mo`i{ da se ma`i{ za kradec? -Ne.
Mu veruvam, navistina.
Koga }e bidi praviot moment, }e i ka`am.
Dobro utro? -Dobro utro.
Ne pak.
Ve molam, ve molam...
Gospoda. Mislam deka do{lo do nekakvo nedorazbirawe.
Mislam deka ne znaete koj sum jas.
O, ne, ne. Jas znam koj si ti.
Aladin. -Aladin?
Aladin. -Ne znam koj e toa. Jas sum princot Ali.
Uli~en staorec. -Od Ababva. -Princ od kralstvo koe ne postoi.
Koj sega ima vol{eben tepih od Pe{terata na ~udata.
Toa e mo`no samo... -Kade e tvojot majmun?
Ako si prona{ol odredeno bogatstvo.
Moe bogatstvo.
Kade e lambata?
O~igledno do{lo do nekakvo nedorazbirawe. Jas sum princot Ali.
Ako te frlam od balkunot i ti si toj za koj veli{ deka si...
]e umri{ so vodena smrt.
Ako pre`ivee{, toa mo`i da bidi samo poradi lambata.
Vo toj slu~aj }e go dobijam odgovorot.
Posleden pat...
Kade e lambata?
Slu{ajte me...
Ne znam {to mislite koj sum jas. -Zbogum, Aladine.
Ne! Ne!
De~ko, {to za...?
Mali, vo red. Ne mo`am da te izvle~am od ova osven ako ne posaka{ `elba.
Mora da posaka{ `elba. Ajde, razbudi se! Dobro, probaj da ka`i{ "sakam"...
Mali, ajde, razbudi se. Razbudi se.
Mora{ da razmisli{. Misli, misli...
Misli. Dobro, vo red!
Ova e nejasno, ama vredi da se proba.
"Jas, Aladin, so priseben um
proglasuvam deka mojata vtora `elba e da bidam spasen od sigurna propast."
Staviv v~era{ datum. Se nadevam ne ti smeta.
Toa, odime! Ajde!
Ajde, mali. Ajde. Mali, mali? Mali, te molam. Ajde, razbudi se.
Razbudi se, razbudi se. Mali? Razbudi se.
Te molam.
Toa vjerojatno mog`e{e da go napravi{ na druga strana, ama...
Kako si?
Blagodaram, Duhu. -Ni{to. Bev vo sosedstvoto.
Mislev deka re~e oti nema uslugi. -Jas...
Mislev deka re~e oti nema prijateli. -Da...
Toa vsu{nost te ~ine{e `elba.
Kolko i da ~ine{e,
mi go spasi `ivotot. -Da, navistina.
Tehni~ki, toa be{e timska rabota.
Vi blagodaram.
Morame da go zaprime Xafar.
Toa nema da bidi lesno. Sultanot potpolno mu veruva.
Site gi izlaga.
Mo`ebi ne site.
Go slu{nav princot Ali kako razgovara so svojot sovetnik
deka }e se vrati so vojska da go pokori Agrabah. -[to?
Sega se ~ini deka pobegna vo no}ta.
Jasmina.
Go slu{na deka toa go re~e, Xafar? I go vide deka si otide? -O, ne.
Da. So svoi u{i i o~i.
Vo {to e sega problemot, princezo?
Vo ova e problemot, Xafar.
Ako e vistina toa {to veli{, zo{to toga{ princot Ali seu{te e ovde?
Viso~estvo. -Princu Ali.
Ova e iznenaduvawe. -Viso~estvo, va{iot sovetnik ne e toj za kogo se ka`uva.
Jas ne sum toj za kogo se ka`uvam? -Tatko, proba da go ubie princot Ali.
Xafar. Mo`i{ ova da mi go objasni{?
Da.
Sultane...
Znaete deka mojata vernost vi pripa|a vam.
Tvojata vernost...
Tvojata vernost. -Da.
Princu Ali, dojdovte vo na{iot grad i ve primivme kako gostin.
No veruvam deka va{ite nameri...
se la`ni.
Golema opasnost ste za Agrabah i kako takov }e ve tretirame.
Tatko, {to zboruva{? -Dosta, Jasmina!
Xafar mi ka`a za ambicite na princot Ali.
Negoviot stap... -Dojde po mojot prestol.
Hakim!
Tatko?
[to se slu~ilo? -Ve ma|epsa. -Ne smee da mu se veruva, Viso~estvo.
Go saka va{iot prestol. -Xafar. Ti be{e mojot najveren sovetnik.
Hakim! Frli go vo zatvor!
Treba da razmisli{ za toa kolku brzo pesokot se menuva vo bura, Hakime.
Ja sum veren na svojot sultan.
Kako {to i ti treba{e da bidi{.
Zakonot e zakon.
Princu Ali. Moram da vi se izvinam.
Viso~estvo, bi sakal ne{to da objasnam.
Pove}e nikoga{, va{ata ~est i integritet nema da se preispituvaat ovde vo Agrabah.
Poplemenit i poiskren mladi~ nikoga{ ne stapnal vo odaive od ovaa palata.
Pa... -Opa.
So gordost bi ve narekuval svoj sin.
Ako e toa ne{to {to saka{.
Dobi devojka. Vjeruvaj mi, sumwav posle onaa katastrofa so xemot.
Ama uspea malku da se povrati{.
Da, zarem ne? I mislam deka najposle znam da bidam princ. -Ne go mislev ba{ toa.
Be{e vo pravo. Aladin go nema, sega sum princ Ali. Lu|eto go gledaat samo toa {to sakaat da vidat.
Se sam otkri, a, mali? -I, znae{, razmisluvav za poslednata `elba i...
Ne go mo`am ova bez tebe. Znam deka ti rekov so nea }e te oslobodam,
ama go slu{na sultanot. Ne mo`am da dozvolam da propadni se {to pravevme.
Nikoga{ nema da i ja ka`i{ vistinata? -]e ćivee{ vo laga?
Toa ne e laga. Lu|eto mo`at da se promenat.
Definitivno mo`am da se promenam.
A toa e lo{o?
Sega e se podobro, nikoj ne nastrada.
Poprvo bi sakal da sum pak nazad na ulica i da kradam da pre`iveam?
Mislev }e ti bidi milo za mene.
Ama samo saka{ da ja iskoristam svojata posledna `elba za da te oslobodam.
Mali, gajle mi e za taa `elba.
Za tebe se raboti, za toa {to tebe ti se slu~uva.
Poprvo bi la`el nekoj kogo go saka{ otkolku da se otka`i{ od se ova.
Ne razbira{, Duhu.
Lu|e kako mene ne dobivaat ni{to osven ako ne se prepravaat.
Mislam deka ti ne razbira{.
Kolku pove}e dobiva{ so prepravawe,
tolku pomalku ima{ vo stvarnost.
Vo 10.000 godini nikoga{ ne sum, ni edna{...
rekol za gospodarot, prijatel.
Prekr{iv pravila za tebe, ti go spasiv `ivotot. A zo{to?
Mi go kr{i{ srceto, mali.
Mi go kr{i{ srceto. -Duhu, ne. Ma daj!
Lambata. Lambata. Lambata. Gospodaru, lambata.
[to si zamisluva toj? Toj treba da mi slu`i mene.
Ist sum odnatre kako i sekoga{, zar ne, Abu?
Se {eguva{?! Zo{to bi triel ne{to pod...
svod?
Rasipnik, uli~en staorec.
Bi go mislele toa,
ako poglednat malku podobro?
Seedno, ovde ne mo`am da glumam princ. Ne, gospodine.
Moram vistinata da ja ka`am, ne mo`am da se prepravam,
duri i ako toa zna~i deka ovaj son }e zavr{i.
duri i ako si odi...
od mene.
Xafar. Treba{e da si zamini{ od Agrabah koga ima{e prilika.
Zo{to bi zaminal sega koga gradot mi pripa|a mene?
Gotovo e, Xafar. -Gotovo za tebe.
Dovolno dolgo ja trpev va{ata neverojatna nesposobnost.
Hakim. -Stara budala.
Duhu!
Za svoja prva `elba, sakam da bidam sultan na Agrabah! -[to?
Kako {to }e posakate, gospodaru. -Ne.
Hakim.
Hakim!
Mu slu`i{ na sultanot, zatoa sega mi slu`i{ mene.
Go znae{ zakonot, Hakim.
Ne.
Sultane!
Sultane! -Sultane!
Hakim. Povedi ja vojskata vo napad na [irabad.
[irabad? -Ne mo`e{... -Slu{navme dovolno od vas, princezo!
Vreme e da po~nite da go pravite toa {to trebalo da go pravite od po~etok.
Mol~ete.
^uvari, trgnete ja.
Kontrolirajte ja taa ma~ka ako znate {to e dobro za vas.
Raxa...
Raxa!
Raxa.
Vo red e.
Ne dopirajte ja! -Tatko...
Jasmina...
Vo kamen e vre`ano sekoe pravilo, sekoj zbor.
So vekovi staro i nepopustlivo.
Ostani vo svoeto mesto, podobro da ne te vidat, a ne da ne te slu{nat.
Sega taa prikazna zavr{uva...
Ne mo`am da prestanam da se kr{am.
Zatoa ajde, probajte. Probajte da me zamol~ite i sru{ite!
Nema da mol~am,
ne mo`ite da me zamol~ite.
Mo`ebi }e se tresam koga }e probate,
ama znam deka nema da mol~am!
Bez zborovi... Pu{tete ja burata vnatre,
ne mo`am da bidam skr{ena. Ne, nema da `iveam nevidliva.
Bidej}i znam deka nema da mol~am!
Probajte da me zatvorite vo ovaj kafez,
nema da se predadam!
So ovie skinati krila gledajte me kako }e go ispi{am neboto so plamen trag!
^ujte go glasot kako zboruva deka nema da bidam spre~ena!
Iako sakate da me vidite kako se tresam koga }e probate,
samo znam deka nema da mol~am!
Bez zborovi... Sakaat da me zaprat no pak }e di{am,
ne me podcenuvajte zatoa {to znam deka nema da mol~am.
Samo znam deka nema da mol~am!
Da mol~am...
Hakim!
Odvedete je!
Ka`i im, Hakim.
Be{e samo dete koga tvojot tatko dojde da raboti na imaweto.
Ama stana na{ najveren vojnik.
Znam deka kako ~ovek si veren i praveden.
Ama sega mora{ da izberi{.
Dol`nosta ne e sekoga{ ~est.
Na{ najgolem predizvik ne e da zboruvame protiv neprijatelot,
tuku da im prkosime na onie ~ie odobruvawe najmnogu go sakame.
Xafar ne e vreden na tvojot voshit ni na tvojata `rtva.
Samo sakam slava za kralstvoto Agrabah.
Ne. Saka{ slava za sebe.
I bi ja dobil preku grbot od mojot narod!
Hakim...
Ovie lu|e }e te sledat, ama zavisi od tebe.
]e mol~i{ se dodeka Xafar ne go uni{ti na{eto sakano kralstvo
ili }e postapi{ pravilno?
I }e bidi{ so narodot od Agrabah?
Princezo.
Prostete mi...
Moj Sultane.
Hakim...
^uvari, uapsete go vezirot.
Lambata. Protrij ja lambata.
Vaka }e bidi. Ni titula na sultan nema da go razbudi stadoto od nivniot son.
Treb{e da znam.
Ako ne se poklonuvate pred sultanot, }e treperite pred vol{ebnikot!
Duhu! Sakam da bidam najmo}niot vol{ebnik!
Kako }e posakate, gospodaru.
Ova bi mo`elo da bidi zabavno.
Hakim. Imav tolku golemi planovi za tebe.
No sega,
ne si mi od korist pove}e. Mo`ebi tvoite lu|e sakaat da te sledat vo zatvor.
I ti.
Princ Ali!
Ne e li toa na{iot princ Ali? -Ali!
Ili da ka`am...
Aladin.
Aladin? -Celo vreme se preprava{e.
La`go. Princot Ali ne postoi, nikoga{ i ne postoel.
Toj e samo la`liv kradec. -@al mi e.
Bezna~aen si. Pre~ka koja ne moram pove}e da ja toleriram koga }e ja osiguram
tvojata u`asna smrt, ako te proteram na krajot od svetot.
Ne!
Ne. Ne.
Abu.
Abu!
Bi mo`el samo da ve ubijam site.
Ama toa bi bila nedovolna osveta za godini poni`uvawe i zanemaruvawe.
"Seti se na svoeto mesto, Xafar. Se zaborava{, Xafar."
Xafar... -Ne. Ti treba, tati~ko, da pati{.
Kako {to jas patev. -Tatko?
Dali li bi bilo dovolno da me gleda{ kako vladeam so tvoeto kralstvo?
Prestani! -Ili da gleda{ kako moite vojski go uni{tuvaat tvojot bezopasen sojuznik?
Te molam, prestani. -Ne, najprikladna kazna bi bila da te nateram da gleda{
kako ti go odzemam toa {to najmnogu go saka{. -Ne... Ne, te molam, tatko.
I da ja o`enam tvojata }erka. -Ne!
Ne.
Nikoga{ nema da se oma`i za tebe.
Tatko...
]e napravam {to bara{!
Zapri go toa!
Zapri go toa.
Tatko. Dali si dobro?
Jasmina...
Abu!
Abu.
Dali si dobro?
Si odime od ovde.
Ne...
Viso~estvo, sultane... Vo iskrenost i vernost,
prifa}ate li princezata Jasmina...? -Da.
Da, prifa}am. Princezo.
Princezo Jasmina, go prifa}ate li vie sultanot kako va{ soprug?
Ajde, `eno!
Prifati. -Jas...
Da? -Jas...
Ne prifa}am!
Lambata! Lambata! -Zaprete ja!
Ne, Jasmina! Ne!
Ne! Ne!
Lambata! Iago! -Dali si dobro? -Da.
Dr`i se!
Lambata!
Abu!
Tepihu, frli me gore!
Abu!
Skokaj!
Zastani! Vra}aj se!
Ne!
Ti si ni{to bez svojot stap!
Ni{to!
Lambata!
Tepihu!
Jasmina.
Kaznete gi, kaznete gi.
Duhot treba da svedo~i.
Kako {to re~e starecot... Treba{e da si odi{ od Agrabah koga ima{e prilika.
Ti rekov da misli{ podobro.
Najmo}en vo sobava mo`e{e da bidi{ ti. Ama sega jas ja imam lambata.
Jas imam mo}.
Ne mo`i{ da go najdi{ toa {to go bara{ vo lambata, Xafar.
Jas probav i ne uspeav, a nema ni ti. -Misli{? Ama jas sum sultan!
Jas sum najgolemiot vol{ebnik na svetot.
]e napravam kralstvo koe istorijata ne }e mo`i da go ignorira.
Mo`am da uni{tuvam gradovi.
Mo`am da uni{tuvam kralstva.
I mo`am da te uni{tam tebe. -Vistina e.
A koj te pretvori vo sultan?
Koj te napravi takov? Stalno }e postoi ne{to, nekoj ~ovek,
nekakvo pomo}no su{testvo od tebe. -[to, pravi{ po |avolite?
Duhot ti dade mo} i mo`i da ti ja odzemi.
Toj mi slu`i mene! -Za sega.
No pogolema mo} od Duhot nema da ima{ nikoga{.
I samiot toa go re~e.
Ili si najmo}en tuka ili si ni{to.
Vtor }e bidi{ sekoga{.
Vtor. Vtor.
Vtor?! Samo vtor?
Toj mi slu`i mene!
]e se pogri`am nikoj pove}e da ne go izgovori toj zbor!
Duhu! Za svoja posledna `elba,
sakam da bidam najmo}en vo vselenata.
Po mo}en od tebe!
Postojat mnogu nejasni ne{ta vo taa `elba, ama...
Najmo}niot vo vselenata doa|a.
Najmo}en vo vselenata, najposle! Na nikoj ne sum pod~inet!
A mislev deka pred ova imav mo}!
Prvo }e gi istrebam tie budali od [irabad.
[to mi napravi? -Ne ti napraviv ni{to, Xafar.
[to mi napravi?! -Ova be{e tvoja `elba, a ne moja.
Ne! -Mo`ebi Duhot ima odli~ni vselenski mo}i...
Ama mal prostor za `ivot.
Duhot bez gospodar se vra}a vo svojata lamba.
Ne! Ne! Ne vo lambata! Ne, ne!
Nema da te zaboravam, de~ko!
Zapamti go mojot zbor, nema da zaboravam {to mi napravi.
Zbogum, Xafar. -Papagalu! Ti odi{ so mene! -Ne!
Ne!
Tatko. Tatko. -Ajde.
Nekolku iqadi godini }e te oladat vo pe{terata.
^ekaj. ^ekaj.
Kako mo`am da ti se zablagodaram?
O, ne. Ne, ne morate da mi blagodarite.
No se nadevam deka }e prifatite moe izvinuvawe. Vi se izvinuvam, na dvata.
A posebno na tebe. Zaslu`uva{ mnogu.
Site nie gre{ime.
Aladin?
Se nadevam deka }e go najdi{ toa {to go bara{.
Toa e prav nered, Abu. Dozvoli mi da go sredam toa.
Prekrasno.
Ne, bez ta`ni lica. Imam idea.
Ova ti e posledna `elba. Plemstvoto be{e dobra odluka.
Toa treba samo malku da se podobri. Ova mislam.
Aladin, princ vojnik, so plemenito srce
vo zemja kade aramii pusto{at.
Jasmina!
Ti se dopa|a?
Ne? Dobro, vo red. Te slu{am jasno i glasno.
Ama ova ti treba. Zakonite na Agrabah doneseni od sultanot.
I eve go. "Mora da se oma`i za princ."
Samo re~i i ovaj zakon }e is~ezni.
A ti i princezata }e bidite zaedno zasekoga{.
Mo`i{ da go izbri{i{ zakonot?
Te molam! Kako nikoga{ da ne postoel.
Vo red. Poslednata `elba, odime. -Vo red.
Poslednata `elba.
Duhu? -Spremen sum, ~ekaj. Odime.
Sakam... -Tretata i posledna `elba.
Sakam da te oslobodam.
[to?
^ekaj.
^ekaj, dali sum...?
^ekaj, ~ekaj, ~ekaj.
Re~i mi da napravam ne{to.
Donesi mi xemovi.
Donesi si sam?
Donesi si samiot!
Ti blagodaram. Ti blagodaram.
Ne. Tebe ti blagodaram, Duhu.
Ti dol`am se.
[to }e pravi{ sega?
Vsu{nost, postoi edna sluginka...
so koja bi sakal da patuvam po svetot.
Ako me saka.
Koga trgnuvame? I sakam deca.
Da, dve.
Lian i Omar, vo razlika od 3 godini.
Dvata }e ne obo`avaat i }e postavuvaat mnogu pra{awa
}e gi zabavuva{ so prikazni i pesni.
I zgoden e kako mene. ]e imame brod.
Golem, na spratovi i neverojatni edra.
Jas mislev mal. -Sovr{eno.
Sovr{eno.
Sedni, dete.
@al mi e. -Tatko, zo{to ti e...?
Te molam, ostavi me da zavr{am.
Se pla{ev da ne te izgubam. Kako {to ja izgubiv tvojata majka.
Samo go vidov moeto devoj~e, a ne `enata koja si stanala.
Mi poka`a hrabrost i snaga.
Ti si idninata na Agrabah.
Ti }e bidi{ idniot sultan.
Ti blagodaram, tatko. -Kako sultan mo`i{ da go smeni{ zakonot.
Dobar ~ovek e.
Kade otide?
Zastani, kradecu. Tvojot sultan ti nareduva.
Sultan?
Zna~i li toa deka sum vo nevoqa?
Samo bidejki si faten.
KRAJ