ارائه ای از فیلم مووی وان .:: aparat.com/Film.one ::.
« abol sub ، تـرجمـه از ابوالفضل» .:: zil.ink/subm ::.
‫سلام عزیزم. ‫به خواهرت بگو حدود یه ساعت دیگه می رسم خونه.
‫داشتیم گلف می زدیم، بازیمون تازه تموم شد. ‫من هم دوستت دارم.
‫خفه شو و مبارزه کن.
‫- رینزفورد، گور بابات. ‫- میچ، دور بعدی می بینمت.
‫- خیلی بدشانسم. ‫- رین من، یه سوالی ازت دارم. تو فکر می کنی کی هستی؟
‫فکر می کنی چون یه دکتر معروفی، ‫می تونی بیای اینجا و شکارم رو بدزدی؟
‫یادته پدرت وقتی ازت خواسته بود ‫شرکتش رو اداره کنی بهت چی گفته بود؟ زیادی کندی لامصب.
‫- دارن من رو دوباره به مرکز بازپروری می فرستن. ‫- زیادی کندی لامصب.
‫اصلا منظورت از این حرف چیه؟ ‫داداش، گور بابات.
‫دکتر رینزفورد، ‫بابت این پیروزیتون هم بهتون تبریک می گم.
‫- شکارتون به اتاق غنائمتون منتقل شده. ‫- کم کم دارم شوقم نسبت به ورزشتون رو از دست می دم.
‫- شاید دلتون می خواد به جای شکارچی، از شکار بودن لذت ببرین؟ ‫- کسالتم رو با تمایل به خودکشی اشتباه نگیر.
‫- شما یکی از ارزشمندترین مشتریان ما هستین. ‫- ثابتش کن، یه چالش واقعی برام پیدا کن.
ارائه شده توسط وبسایت فیلمر ||==[[Filmr.ir]]==||
‫عزیز دلم، چرا اونطوری نگاه می کنی؟ ‫می دونی اینا حرفه ای هستن و کارشون همینه دیگه؟
‫- یه کاری می کنن شکارچیات به خدا ایمان بیارن. ‫- شبیه یه مشت لات و گردن کلفت خیابونی ان.
‫شکار قبلی که بهم فروختی تا نیمه شب روز اول هم دووم نیاورد.
‫مگه کوری لامصب؟ ‫اینا بهترین مبارزای زندانن.
‫بهترین مبارزای کل ساحل شمال غربی اقیانوس آرامن. ‫اون یکی رو می بینی؟
‫تعداد آدمایی که کشته از ‫حلقه های موی شرلی تمپل بیشتره.
‫شکارها صرفا نباید کشتن بلد باشن، ‫بلکه باید بلد باشن که چطوری شناسایی نشن، که...
‫چطوری فریب بدن. چطوری گمراه کنن. ‫بین زندانیات، حتی یه نفر هم تهدیدی برای شکارچیا به حساب نمیاد.
‫این یکی چی؟ ‫چرا تا حالا ندیده بودمش؟
‫اون به دردت نمی خوره. ‫قبلا آدم بزرگی بوده.
‫- ولی دیگه به آخر خط رسیده. ‫- آمار و ارقامش که عالی ان.
‫اون لامصب دیوونه است. ‫نمی دونی که چه کارای ناجوری کرده.
‫بهش اعتماد ندارم. ‫نمی تونم بهش اعتماد کنم.
‫انقدر خطرناکه که ‫از وقتی اومده، توی یه سلول انعزال حسی حبسش کردیم.
‫بیشتر از هفت ساله که یه کلمه هم با کسی حرف نزده. ‫قوانینی رو زیر پا گذاشته که حتی به ذهنت نمی رسن.
‫از سه تا زندان فرار کرده، ‫توی 47 ایالت تحت تعقیبه، بیست و یکی استخوان شکسته...
‫توماس مالون دیگه کدوم خریه؟
‫اگه می خوای شکارچیات شانس پیروزی داشته باشن، ‫بیخیال اون شو.
‫سلام رفیق. گم شدی؟
‫نه. دقیقا همونجایی ام که می خوام باشم. ‫پرونده ات رو خوندم.
‫- آقا، خداوکیلی چطوری هنوز زنده ای؟ ‫- بیا جلوتر تا نشونت بدم.
‫من به معنای واقعی کلمه یه هولوگرامم، ‫هرگز پام رو توی اتاقی که یه قاتل هست نمی ذارم.
‫من تنها امیدی ام که برات مونده. ‫این آخر خطه.
‫قبل از این که اینجا حبست کنن، ‫به گروه هشتاد و هشتی های نورث رود، تثلیت چینی،
‫لانوسترا، تا جایی که می دونم دوتا کارتل و ‫چندین شرخر و نزول خور بدهکار بودی.
‫ادارات مالیات آمریکا و کانادا و فرانسه ‫می خوان دخلت رو بیارن.
‫من آدم محبوبی ام.
‫- واقعا نمی دونم چطوری تا حالا زنده موندی. ‫- یه رگم ایرلندیه، خوش شانسی میاره.
‫اومدن به اینجا اتلاف وقت بود.
‫- از بقیه روزت لذت ببر. ‫- یکم تند حرف می زنی ها.
‫آقای توماس ارنست مالون که ‫گروه خونیت «اُ» منفیه، جدی می گی؟
‫- پلیسای کوفتی. ‫- کدوم پلیسی دامن می پوشه؟
‫من مسئول اداره یه بازی ام. ‫قراره فردا توی یه بازی خصوصی شرکت کنی.
‫- از جایی پخش نمی شه. ‫- من ترجیح می دم شانسم رو همینجا امتحان کنم.
‫برات حکم ابد بریده شده، ‫بدون امکان وثیقه گذاشتن.
‫این حکمیه که برات بریده شده. ‫اگه ببری، می تونم آزادیت رو تضمین کنم.
‫شاید بتونی به آرامش برسی و ‫یه سری به نوه هات بزنی.
‫نوه ها؟ ‫من که نوه ای ندارم!
‫بله، داری. دوتا.
‫پسر ارشدت، مایکل، ‫و همسرش پارسال صاحب دوقلو شدن.
‫یه پسر و یه دختر.
‫توی یه سرزمین دوردست و ‫جادویی به اسم ونکوور زندگی می کنن.
‫باشه. قبوله.
‫ولی می خوام بهشون رسیدگی بشه. ‫حالا دیگه یه پدربزرگم.
‫انجام شد.
‫این یه توافقنامه کارمندیه. ‫حقوقت رو به ایپکس واگذار می کنی...
‫که از زیرشاخه های شرکت مسئولیت محدود زاروف مگاسه.
‫یه فضایی هست که ‫می تونی چیزی که می خوای روی سنگ قبرت نوشته بشه رو توش بنویسی...
‫یا می تونی برای سخنرانی مراسم تدفینت، ‫یه حکایت بامزه بنویسی. اگه اینا رو نمی خوای، امضا کن.
‫حتی اگه ببازی هم...خب، با توجه به آینده ای که در انتظارته...
‫مرگ ممکنه از اون آینده بهتر باشه.
‫(شروع بازی)
‫(جزیره ایپکس)
‫به ایپکس خوش اومدین.
‫جزیره ای که ‫همه امیال خونینتون می تونن رنگ واقعیت به خودشون بگیرن.
‫قوانین جامعه رو فراموش کنین و ‫و به نیمه تاریک بیاین و خوش بگذرونین...
‫و آخر هفته فراموش نشدنی ای داشته باشین.
‫ایپکس. شروع بازی.
‫شکارچیا دارن میان.
‫استراحتگاهشون شمال جزیره است، ‫واسه همین توصیه می کنم نزدیک اونجا نشی.
‫ایپکس بازی خیلی ساده ایه. ‫شش تا شکارچی هست.
‫- تو شکاری. ‫- اگه همه شکارچیا رو بکشم، چی می شه؟
‫این اتفاق تا حالا نیفتاده.
‫قبلا تصادفاتی رخ دادن، ‫ولی تا حالا شکارچی ای توی ایپکس نمرده.
‫بعضیاشون توسط بهترین قاتلین دنیا ‫آموزش دیده ان.
‫آموزش و تجربه واقعی دو مقوله کاملا جدان.
‫- دقیقا. ‫- خب اگه همه شکارچیا رو بکشم، چی می شه؟
‫اونطوری بازی تموم می شه و تو می بری.
‫جزیره ایپکس هیچ قانونی نداره. ‫فقط برد و باخت مطرحه.
‫- این بازیا رو زیاد برگزار می کنین؟ ‫- ماهی یه بار.
‫لیست انتظار شکارچیامون از...
‫بهای شکار انسان ها چیه؟
‫به نمره شکار بستگی داره. ‫بین 10.9 و 11.
‫- می خوای امتیاز خودت رو بدونی؟ ‫- نه.
‫انتظار دارم که ‫شکارچیا تو رو دست کم بگیرن.
‫- آدمای خیلی باهوشی نیستن. ‫- هر کدومشون به یه دلیلی میان اینجا.
‫گمونم مثل خودت.
‫اگه شکار ببره، ‫این که می دونم زندگیش رو تغییر دادم، باعث آرامش خیالم می شه.
‫- عجب آدم نیکوکاری هستی شما. ‫- از اولش هم به نظرم مثل گاندی بودم.
‫از طریق ورزشای خونین به آگاهی می رسم.
‫این شکارچیا...
‫از همدیگه خوششون میاد؟
‫آقای مالون، موفق باشین.
‫لایل، داداش! چه خبرا، عشقی؟
‫به به، به به، ‫گذاشتن از بازپروری بزنی بیرون؟
‫آره، بابا گفته اگه قبل از ‫تولدش یکی رو بکشم، می ذاره برگردم خونه.
‫حالا که حرف بابات شد، چند وقته که ‫دارم سعی می کنم باهاش تماس بگیرم، ولی جواب نمی ده. حالش خوبه؟ یه فرصت سرمایه گذاری...
‫- ازش می خوام بهت زنگ بزنه. ‫- رفیق، واقعا معدن طلاست، پشیمون نمی شه.
‫از خدا نترسین. ‫فقط از زَنان و نوشیدنی بترسین.
‫چون خدای بزرگ به وعده خودش عمل کرده و ‫من از راه رسیده ام. احمقا، چه خبرا؟
‫این چی می گه؟ ‫وست، پولم رو پس بده، باشه؟ یا اون می مونه، یا من. من رو از اینجا ببر.
‫- سوسول بازی درنیار دیگه. ‫- مرتیکه دیوانه، دفعه قبلی که با هم ایپکس بازی کردیم، نزدیک بود من رو دار بزنی.
‫- خودت توی یکی از تله هام افتاده بودی، تقصیر من ننداز. ‫- بیشاپ، آخه کدوم هیولایی یکی دیگه رو دار می زنه؟
‫- احتمالا اجدادت. ‫- آروم باش.
‫آروم بابا. ‫بیشاپ، حسابی هیکل زدی ها، چند کیلویی می زنی؟
‫وزن مامانت چقدره؟ ‫100 کیلو؟ 100؟
‫راستش 130. ‫دوباره بستنی خوردن رو شروع کرده.
‫- به نظرتون رین میکر میاد؟ ‫- امیدوارم نیاد.
‫تو که حتی اگه ‫بابات بهشون رشوه بده هم نمی تونی ببری.
‫- حداقل کسب و کارای اون درآمدزان. ‫- آره، دقیقا. بیشاپ، یه یادآوری بهمون بکن که خودت ثروتت رو از کجا به دست آوردی؟
‫آره. درسته. ‫دو تریلیون از برادرت به ارث بردی.
‫چقدر برات مونده؟ ‫1.5 میلیارد.
‫نه، بازارها...کسی نمی دونه...
‫توی قعر بخر، توی اوج بفروش. ‫خیلی آسونه داداش.
‫اگه سواد یاد می گرفتی، ‫ممکن بود بتونی جلوی...حروم کردن ثروت خانواده ات رو بگیری.
‫خیلی دهن گشادی ها.
‫من رو باش که امیدوار بودم ‫این سری شکارچیای خیلی سطح بالاتری بیان.
‫- سلام بیشاپ. ‫- سلام.
‫دلقک کوچولو، ‫کسی رو پیدا نمی کنی که از من بهتر باشه.
‫- آقای لایل. ‫- بانوی من.
‫- فکر نمی کنم ما تا حالا همدیگه رو دیده باشیم. ‫- من...خب، مسئله اینه...
‫بخاطر اون پسر معذرت می خوام. ‫اون خدمتکار عقب مونده منه.
‫از یکی از یتیم خونه های اولد بروکلین خریدمش. ‫تسلیم شو ببینم.
‫بیخیال بابا.
‫آهای، حیوونا!
‫کریون بی شرف. ‫فکر می کردم به خدا ایمان آوردی یا زن گرفتی یا همچین چیزی.
‫تو یکی باهام حرف نزن. حتی یه کلمه.
‫اگه حرفی داری، ‫چرا نگاهم نمی کنی؟
‫- کریون، مودب باش. ‫- ما همه با هم رفیقیم بابا.
‫به جز اون یارو، ‫حقیقتش کسی از اکا خوشش نمیاد.
‫- بیا جلو! ‫- باز شروع کردین! بچه ها!
‫- نشونش بده چند مرده حلاجی. ‫- فکر می کنی قوی ای، ولی فقط قدبلندی.
‫ته زورت همینه؟
‫دکتر رینزفورد.
‫بیاین شروع کنیم.
‫شکارچیان عزیز، ‫به ایپکس خوش اومدین.
‫بذارین اسباب بازی های آخر هفته اتون رو ‫بهتون معرفی کنیم.
‫بهترین ها برای بهترین ها. ‫همه سلاح های توی این اتاق، می تونن یه سلاح انتخاب کنن.
‫جدیدترین و پیشرفته ترین سلاح های دنیا که ‫گروه سلاح سازان ما روغن کاری و بهشون رسیدگی کرده ان.
‫خیلی بامزه بود.
‫محصولات فروشگاهمون شامل...
‫حیوانات دست آموز، ‫دورگه ها و موتورهای کوهستانی می شن.
‫- همه اشون رو از اینچا ببرین. ما که نمی خوایم شکار دوباره موتور بدزده، نه؟ ‫- آقا؟
‫کسی با این قضیه مشکلی داره؟
‫خوبه.
‫عزیزم، وقتشه شکار رو نشونمون بدی.
‫شما افتخار این رو دارین که از شکار مردی...
‫به اسم توماس مالون، لذت ببرین.
‫مالون تیکه پاره کننده؟ ‫مگه سرباز سابق عملیات ویژه است؟
‫با همچون اسمی به نظرم یا ‫عضو ارتش جمهوری خواه ایرلند بوده یا سرویس هوایی ویژه انگلیس.
‫- قراره خوش بگذره. ‫- قیافه اش رو نشونمون بده.
‫- اون دیگه کدوم خریه؟ ‫- همین که بیفته زمین و سرش به جایی بخوره، می میره.
‫به نظرتون تاریخ مصرفش نگذشته؟
‫توماس مالون می تونه ‫بزرگترین طعمه ای باشه که هر کدومتون باهاش روبرو شدین.
‫آخه اون؟
‫معمولا شکار عضو سابق نیروهای عملیات ویژه، ارتش یا تفنگداراست.
‫ولی مالون یه پلیس سابقه که ‫بخاطر سوء رفتار اخراج شده.
‫خب، شبا بقیه رو می کشته یا چی؟ قضیه اش چیه؟
‫بیشتر بهش می خوره مزدور باشه، موافق نیستین؟
‫نه، بدجوری معتاد شرط بندی شد و ‫حضانت بچه هاش رو از دست داد.
‫اگه این یارو رو ‫در کمتر از یه ساعت بکشیم، پولمون رو پس می دین؟
‫حتما. ‫ولی یه چیزی رو یادم رفت بگم...
‫مالون بیشتر از ‫اکثر سربازان نیروی دریایی، از موقعیت های مرگبار جون سالم به در برده.
‫گویا همیشه در زمان اشتباه، توی مکان اشتباهه.
‫مصدومیتی داره؟
‫بخاطر پریدن از بالای یه ساختمون، ‫چندتا از دنده هاش شکستن و نخاعش هم منقبض شده.
‫بیشتر از 60 بار ضربه مغزی شده، ‫تنها بازمانده یه قطار از مسیر خارج شده است.
‫- توی یه فرودگاه از پشت گلوله خورده، با ماشین از یه هواپیما بیرون پریده. ‫- چی؟
‫ولی پنج سال پیش در جریان یه سرقت شکست خورده، ‫به قتل محکوم شد.
‫باز هم هست. ‫ولی اگه بخوام بگم، باید کل شب همینجا بمونیم.
‫باشه، قبول، ولی ظاهر خدمتکار دستشویی های زن سومم از ‫این خطرناک تره.
‫حس می کنم این کار ‫اذیت و آزار افراد مسن به حساب میاد، نه؟
‫ببخشید بی ادبی می کنم، ‫ولی این یارو خیلی بی شرف و سرسخته.
‫اصلا با الگوریتم هایی که ‫در ایپکس برای انتخاب شکار انتخاب می شه، نمی خونه.
‫ساده بگم، گویا هستی نمی تونه بکشتش.
‫- شاید یکی از افرادی که توی این اتاقن بتونه. ‫- خب، هنوز من رو ندیده.
‫به افتخار شکار.
‫گور باباش.
‫اندازمه. ‫حداقل پام اذیت نمی شه.
‫با توجه به سرعت باد و...
‫وضعیت آب و هوا، ‫فکر می کنم به سمت جنوب بره.
‫- انتظار داشتم همچین حرفی بزنی. ‫- به شرق می ره.
‫- قطعا می دونه که دیدش توی روز بهتره. ‫- شاید اون پیرمرد آب مروارید داشته باشه.
‫این رو توی پرونده اش ننوشته بودن؟
‫قرمز روشن. انقدر خرفته؟
‫- من یه سوالی دارم. ‫- همه صدات رو بلند و واضح می شنون.
‫شکارچیا می تونن بقیه شکارچیا رو بکشن؟
‫از نظر فنی، بله. ‫هیچ قانونی بر ضدش وجود نداره.
‫چه باحال. ‫شما سادیسم دارین؟
‫شکار با نواخته شدن زنگ ها تموم می شه.
‫بهم اعتماد کنین، ‫وقتی بشنوین متوجه می شین.
‫شما می تونی سه ساعت زودتر راه بیفتی. ‫آقای مالون، موفق باشی.
‫به دیزنی لند خوش اومدین.
‫واقعا فکر می کنی ‫به اونا نیاز پیدا کنی؟
‫سرت به کار خودت باشه.
‫عجب. خدایی؟
‫- می شه یه لطفی کنی و انگشتت رو یه لحظه بذاری اینجا. ‫- خیلی بانمکی. خیلی باهوشی.
‫- ببین، باحاله بابا. ‫- عجب.
‫وای، چطوری اینجوری شد؟ ‫هنوز آماده نشده.
‫کار منطقی اینه که ‫در قالب یه واحد همکاری کنیم و بندازیمش توی تله.
‫- جزا، کریون. ‫- نه، نه، نه! گروهی در کار نیست.
‫می خوام هر کسی واسه خودش بازی کنه، ‫حال و حوصله همکاری ندارم.
‫- باشه، پس بذارین دونه دونه دخلتون رو بیاره. ‫- باشه، هر چی تو بگی.
‫داستانک کلاسیک شکارچی در برابر شکار.
‫و اون شکارچی کیه؟
‫لایل...
‫پربازده.
‫اینطوری نمی شه.
‫لایل نترس چطوره؟
‫پرنده های کوفتی.
‫او مخفیانه در میان جنگل قدم می زند...
‫و درختان را بررسی می کند ‫تا ببیند چیزی آنجا پنهان شده یا نه.
‫نگاه می کند. حرکت می کند.
‫مرتیکه بی شرف، کجایی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خیله خب، وست! ‫بهتره کبود نشه.
‫وگرنه ازتون شکایت می کنم.
‫آقای اسکلت، آماده مرگ شو.
‫کار کن دیگه.
‫آشغال مسخره.
‫وست!
‫می شه برام تجهیزات بفرستین؟
‫تجهیزات نامرئی فرستادین، آره؟ ‫بازیتون مشکل امنیتی داره.
‫این رو توی بازبینی سه ستاره ای که ‫توی یلپ می نویسم، ذکر می کنم.
‫وست، خانم هولوگرافیکی، ‫به غیر از آب، چیز دیگه ای هم داری؟
‫به این می گن سوغات مکزیک. ممنونم.
‫بهترین ها رو به شکارچیان ایپکس ارائه می دیم! ‫(شکارچی ایپکس: شکارچی نوک زنجیره غذایی)
‫من پادشاه جنگلم. ‫چون از هیچی نمی ترسم.
‫یا خدا، رینی. خیلی بی سر و صدایی، نه؟
‫- یه قلپ می خوری؟ ‫- تو اینجا چیکار می کنی؟
‫- ردش رو زدم، فکر کنم دیدم که اینوری اومد. ‫- منظورم توی جزیره است.
‫- فکر کنم دلیلمون یکی باشه. ‫- نه، حقیقتا اینطور نیست.
‫اومده ام شکار کنم. ‫تا پیشرفت کنم.
‫توی فوربز خونده بودم که ‫همه مدیر عاملای درجه یک این کار رو می کنن.
‫خب، اینجا چیکار می کنی؟
‫چون دلم می خواد. خودت چی؟
‫چون می دونم که ‫می تونم زیر سایه دره مرگ قدم بزنم و از هیچ شرارتی نمی ترسم.
‫چون خودم رو دارم.
‫و می دونم که ‫با گذروندن آزمون ها و سختی ها، قوی تر می شم.
‫- تو واقعا... ‫- جان؟
‫دلیل اینجا بودنت چیز پیچیده ای نیست.
‫- آدم مریضی هستی. ‫- اگه جات بودم، دیگه حرف نمی زدم.
‫رفیق، راحت باش، ‫این وجهه ات رو بپذیر.
‫- لایل، دیگه چیزی نگو. ‫- ببین، من واسه این اومده ام که یه جنگجوئم.
‫و برای این کار زاده شدم.
‫حاضرم سر کل امپراتوریم ‫شرط ببندم که اگه فرصت شلیک به شکار پیدا کنی، ماشه رو نمی کشی.
‫باشه، باشه، حالا هر چی.
‫- چی؟ جان؟ ‫- هیچی.
‫لایل، راحت باش، بگو.
‫با تمام احترامی که برات قائلم...
‫تو واقعا مشکل مغزی داری. واقعا مریضی.
‫همه امون می دونیم چیکار کردی. ‫تو آدم بی نقصی نیستی، نماد نیکی نیستی.
‫داداش، تو زنت رو کشتی. پس یه لطفی بکن و انقدر چرت و پرت نگو که ‫انگار اسوه اخلاقیاتی.
‫و اون رو هم بذار کنار.
‫پسر، اگه ما توی دنیای واقعی با هم دعوا کنیم...
‫کله کوفتیت رو می کنم.
‫خوبه که ‫اینجا دنیای واقعی نیست.
‫چه غلطی می کنی؟
‫باشه.
‫گوش کن، تو بردی، باشه؟
‫تو بردی. تو بردی.
‫بله، من بردم. همیشه می برم.
‫به به، دکتر شاه شاهان.
‫همینطوری پیداش کردم. ‫بهتون گفته بودم که باید با هم شکارش کنیم.
‫زیاد دووم نیاوردها.
‫ولی حقش بود، نه؟ ‫فقط قوی ترینا زنده می مونن.
‫تو کشتیش؟
‫تو کشتیش، نه؟ ‫کثافت دو رو.
‫اگه قوانین عوض شدن، ‫یعنی الان شکار کیه؟
‫وقتی به دنیای واقعی برگردیم...
‫ازم می خوام یه لطفی در ‫حقم بکنی، تو هم به حرفم گوش می دی.
‫چرا باید جواب مثبت بدم؟
‫بین کار درست و ‫کار قانونی یه فرقی هست.
‫به نفعت نیست آدمی مثل من ‫در موردت داستان نقل کنه.
‫ولی نگران نباش. ‫من رازدار خوبی ام.
‫- چه رازی؟ ‫- که خداوند روحش رو در من دمیده.
‫نه بابا، تو یه کثافت کور و کر، احمق، ‫نژادپرست و زن ستیزی.
‫باید تورات رو بخونی.
‫واقعا پیشنهاد می کنم مطالعه اش کنی.
‫چقدر وحشیانه. شکار حتما تفنگش رو ‫دزدیده، نه؟ باید نگران این پیرمرده باشیم؟
‫نه، مغرور شده بوده. ‫بد موقع به طرف پشت کرده.
‫اون رو از کجا آوردی؟ ‫تجهیزات فرستادن؟
‫ولش کن بابا. ‫بنده خدا تا جای ممکن به کمک نیاز داره.
‫- چی گفتی؟ ‫- دعوا. دعوا.
‫- گور بابات. هر وقت خواستی دعوا کنیم، بیا جلو. ‫- نظرت چیه الان دعوا کنیم؟
‫- شکار داره سعی می کنه ‫آشفته امون کنه. ببینین چه بلایی سر لایل آورده. ای بابا، بیاین بریم. - ساکت.
‫- اونجا خبریه؟ ‫- بیاین بفهمیم.
‫- خیله خب، به نظرم باید همچین کاری کنیم. ‫- خفه شو. به شمال شرقی می ریم.
‫هر کدوم یه ناحیه خاصی رو بگردین. ‫نذارین ازتون رد بشه. من می رم جنوب و مجبورش می کنم خودش رو نشون بده.
‫- تا خودت بتونی یه گوشه گیرش بندازی؟ گمشو بابا. ‫- آره، همه برای هیچکس، هیچکس برای همه، نه؟
‫دیگه بسه. ‫قبل از غروب، دخلش رو میارم.
‫می خوای شرط ببندیم؟ ‫که اگه اینطور نشد، خودت جاش بمیری؟
‫این استراتژی حمله خوبی نیست. ‫باید هماهنگ عمل کنیم.
‫چرا نمی ذاری ‫اون بی شرف پیر رو تعقیب کنن؟
‫اونطوری شاید فرصت پیدا کنی ‫یکی دیگه امون رو هم بکشی.
‫وقتی به استراحتگاه برگردیم، ‫می تونی غذای لایل رو هم بخوری.
‫یه جورایی حقش بود.
‫ای بابا.
‫- دیدی چه بلایی سر لایل آورده بود؟ ‫- نکنه می ترسی؟
‫- می خوای یکم دراز بکشی؟ ‫- بیخیال داداش. لایل یکی از ما بود.
‫این شکار مال خودمه، خب؟ ‫بیا اینجا، اینوره.
‫- تا حالا به ذهنت خطور کرده که شاید برات تله گذاشته باشه؟ ‫- خودت هم که اینجایی. این چی رو نشون می ده؟
‫- شاید اومده باشم ازت مراقبت کنم. ‫- عجب دروغگوییه.
‫گوش کن. حتی اگه ‫شکارش کنی هم محبت پدرت رو جلب نمی کنی.
‫نکن. این مزخرفات رو شروع نکن.
‫پسرم، اگه می خوای توی این دنیا ‫دووم بیاری، باید خیلی پوست کلفت تر باشی.
‫داداش، من خطرناکم. مشکل مغزی دارم. ‫نمی شه کاریم کرد.
‫کل روانشناسای ساحل شرقی این نظر رو دارن.
‫- باشه، باشه، هر چی تو بگی. ‫- فکر می کنی بهتر از منی؟
‫نه، می دونم که هستم.
‫من قوی ترم. خوشتیپ ترم.
‫- پولدارترم. ‫- فعلا.
‫بی صبرانه منتظر روز ورشکستگیتم. ‫اون روز بالاخره از راه می رسه.
‫بی صبرانه منتظر اون روزی هستی که ‫بابا جونت بگه بهت افتخار می کنه.
‫این اتفاق به این زودی ها نمیفته. ‫ولی می دونی چیه؟
‫اگه دلت می خواد، می تونی به من بگی بابا جون.
‫چی شد؟
‫ای داد.
‫بلند شو پسر. ‫قوتت رو جمع کن.
‫حسابی گند زدی ها.
‫ای داد بیداد.
‫از من به عنوان سپر انسانی استفاده کردی. ‫دمت گرم.
‫رفیق، همچین قصدی نداشتم. ‫بیا کمکم کن که بلند شم.
‫- التماس کن. ‫- داداش، من دیگه خسته شدم.
‫دیگه نمی خوام بازی کنم. ‫من رو به استراحتگاه برگردون.
‫باید تا اونجا بخزی. ‫اینطوری اعتماد به نفست زیاد می شه.
‫توی مرکز بازپروری بهت ثابت قدمی و ‫استحکام رو آموزش ندادن؟
‫من هم می تونم ‫راحتت کنم و همینجا کارت رو بسازم.
‫گور بابات، برو بمیر.
‫اینطوری واسه همه امون راحت تره.
‫لامصب! نه، نه، نه، ‫من که شکار نیستم، نباید من رو بکشی.
‫حالا دیگه داری بهم امر و نهی می کنی؟ ‫خیلی رقت انگیزه.
‫تو همیشه مثل برادر کوچیکترم بودی! ‫چرا باهام اینطوری می کنی؟
‫من هوات رو داشتم.
‫همیشه با کارات من رو دیوونه می کنی.
‫نمی تونم تحملت کنم!
‫نمی تونم تحملت کنم. ‫سعی کردم کمکت کنم. سعی کردم نجاتت بدم.
‫ولی نتونستم. متاسفم رفیق، نتونستم.
‫چی؟
‫چی؟ چی؟
‫چرا مجبورم کردی ‫این کار رو بکنم؟
‫ای داد بیداد!
‫حواست رو جمع کن. ‫نزدیک بود سرم رو بترکونی.
‫اون خون خودته؟
‫مال اکاست. ‫شکار از یه تپه انداختش پایین.
‫سعی کردم نجاتش بدم. ‫ولی تقریبا اون بدبخت رو زنده شکافی کرده بود.
‫- جسدش کجاست؟ ‫- چطور؟
‫پدرش بابتش پول می ده. ‫اینطوری می تونه یه مراسم تدفین درست و حسابی بگیره. به این دلیل.
‫مراسمش که ‫قطعا باید تابوت بسته باشه.
‫شکار تیکه پاره اش کرده بود.
‫بله، بردم. همیشه می برم.
‫برای جشن گرفتن یکم زود نیست؟
‫رد شکار رو به محدوده شمال شرقی جزیره زدم.
‫بلده چطوری ردش رو پاک کنه.
‫چه ضد حال. ‫انتقام لایل رو ازش می گیریم.
‫همچون آدمی ‫اصلا نباید به همچین جایی بیاد.
‫مالون یا لایل؟
‫- زنت خیلی خوش شانسه. ‫- بله، بود.
‫یکی باید به خانواده اش خبر بده.
‫- شکار این بلا رو سرش آورده. ‫- بیشاپ.
‫آخه چرا؟
‫- محض سرگرمی. ‫- بیشاپ نباید از جزیره خارج شه.
‫اینجا زیاد هم بد نیستا.
‫تو اسلحه خوبی هستی یا نه؟
‫- عجب چیزیه. ‫- اگه جات بودم، اون کار رو نمی کردم.
‫یعنی زیاد میوه نمی خوردم. ‫میوه های اینجا بی خطر نیستن.
‫این جزیره بعد از جنگ، ‫غیر قابل سکونت اعلام شد.
‫خیلی مفت خریدیمش.
‫بمباران مداوم تاکیون ‫باعث شده میوه ها جهش پیدا کنن...
‫و لایه ای از پسیکتریا ویریدیس غلیظ دورشون رو گرفته.
‫یه روان گردان خیلی قوی که ‫به اسم سیلوسایبین آیاهاسکا هم شناخته می شه.
‫توهمش خیلی شدیده.
‫- من رو که اذیت نمی کنه. ‫- بی صبرانه منتظرم اثر کنن.
‫- اینجا جزء مناطق آزاده؟ ‫- شمال ژاپن و غرب هاواییه.
‫دوست من، شش ساعت دیگه مونده.
‫کافیه تا غروب آفتاب زنده بمونی، ‫بعدش دیگه خطری تهدیدت نمی کنه.
‫به نظرم کار منصفانه اینه که ‫بدونی بقیه شکارچیا آقای بیشاپ رو شکار اعلام کرده ان.
‫واسه همین شاید بخوای باهاش همکاری کنی؟
‫- به هیچ وجه. ‫- بعضی از شکارچیا از مبارزه منصفانه خوششون میاد.
‫فکر نمی کنم ‫معنی واقعی این عبارت رو بدونی.
‫اونا توی دنیای واقعی از ‫قوانین پیروی نمی کنن. پس چرا باید اینجا عوض بشن؟
‫نظرت چیه ازشون بخوای ‫باهام روبرو بشن؟
‫تک به تک. بدون تفنگ و حقه.
‫این مثل این می مونه که ‫از یه شغال بخوای گوشت نخوره.
‫از هدیه ای که صبح بهت دادم، ‫خوشت اومد؟ می شه لطفا فندکم رو بهم پس بدی؟
‫خب، چرا خودت نمیای بگیریش؟
‫آقای مالون، شش ساعت مونده، ‫بعدش آزاد می شی.
‫کار کن دیگه، آشغال.
‫دستور خرید 90 میلیون، نه...
‫120 میلیون از سهام شرکت واسطه «لایل ام اف جی» رو ثبت کن.
‫سفارش رو تایید کن.
‫لایل، ممنونم. وقتی خبر مرگت ‫پخش شه، ارزش سهامت مثل چی بالا می ره.
‫قراره من رو توی سن 25 سالگی ‫میلیاردر کنی. واقعا عاشق این بازی ام!
‫ای داد.
‫وست؟ وست!
‫سلام کثافت.
‫تا حالا کسی بهت نگفته ‫توی جاهای سرسبز چیزی نکشی؟
‫چقدر جات خوبه.
‫بیشاپ، مین رو غیر فعال کن. فورا!
‫اگه انقدر درگیر درآمدزایی از ‫خون ریخته لایل نبودی...
‫کارت به اونجا نمی کشید.
‫- خب، باید پول درآورد دیگه. ‫- برام سواله، واقعا اینجا چیکار می کنی؟
‫چرا به ایپکس میای؟
‫دنبال شکار سهام بقیه شکارچیایی. ‫با استفاده از سیگنال ها و اطلاعات داخلی، سهام خرید و فروش می کنی.
‫ولی همونطور که گفتم...
‫«باید پول درآورد دیگه.»
‫آروم باش بابا. ‫لطفا تفنگ رو بیار پایین. می دونی که خودی ام.
‫اگه یه قدم دیگه برداری، ‫دخلت میاد.
‫جسا، نمی خواد بدجنسی کنی. ‫فقط خودتی و خودم. کس دیگه ای نیست.
‫کریون، رینزفورد، مالون.
‫- کشتنشون مثل آب خوردنه. ‫- مطمئنی؟
‫تا حالا انقدر از ‫بابت چیزی مطمئن نبوده ام.
‫خب، واسه فهمیدنش نیازی نیست ‫زیاد منتظر بمونیم. الان دیگه شکار تو هم مجازه.
‫شرط می بندم رینزفورد از پست برمیاد. ‫من روی اون شرط می بندم.
‫می دونی چیه؟ ‫ما دوتا باید با هم همکاری کنیم.
‫می تونیم ایپکس رو تصاحب کنیم. ‫دوتایی می تونیم جای رینزفورد رو بگیریم.
‫آسونه بابا. ‫مثل یه رقص باحال می مونه.
‫- چه غلطی می کنی؟ ‫- آروم باش.
‫- داری تشنج می کنی؟ بیشاپ، چه غلطی می کنی؟
‫اگه می خوای با دم شیر بازی کنی، ‫به نفعته مطمئن شی که کفشای راحت و بی صدا پوشیدی.
‫اگه حتی یه بار یادت بره این کار رو بکنی...
‫دیگه مجبور می شی تا ابد فرار کنی.
‫- این کارت زیاد مودبانه نبود! ‫- بیشاپ، این لامصب رو غیر فعال کن.
‫فقط من می تونم ‫اون مین کوفتی رو غیر فعال کنم.
‫باشه. بیا با هم به یه تفاهمی برسیم.
‫- یه قراری با هم بذاریم؟ ‫- یه معامله ای کنیم.
‫می تونی بهم اعتماد کنی.
‫باشه؟
‫چیزی نمی شه. ‫همه چیز دست توئه.
‫می تونی همه...
‫ای بی شرف.
‫آروم باش، پیرمرد. ‫فکر نمی کردی روزت اینطوری پیش بره، نه؟
‫دیگه چه فرقی می کنه؟ کارم رو بساز.
‫وقت نمایشه.
‫التماس کن.
‫بزن!
‫- نمی ترسی. ‫- کسی که مرده، امکان نداره بترسه.
‫- ای کاش همینطور بود. ‫- من شیش تا داداش بزرگتر دارم.
‫برادرام اصلا سیرمونی نداشتن.
‫پول بیشتری می خواستن. ‫بیشتر و بیشتر و بیشتر.
‫همه اشون سکته قلبی کردن و مردن. ‫جسا، آدم نمی تونه پولی با خودش ببره اونور.
‫اونا مرده ان، من زنده ام. اینجام.
‫و جوری زندگی می کنم که ‫انگار مرده ام.
‫- دیالوگ خوبی بود. شاید بدزدمش. ‫- این حقیقته.
‫همه امون مردیم. ‫حتی اونایی که خوش شانسن.
‫- حتی اونایی که خوشگلن. ‫- این جمله از شکسپیر بود؟
‫از خودم بود.
‫باشه، آقای مرده. ‫وقتی به دنیای واقعی برگردیم...
‫سهم خودت از ‫دارایی خانوادگیت رو به من میسپاری.
‫- هر چی تو بخوای. ‫- قبوله؟
‫قبوله، معامله خوبیه.
‫پسر خوب. از جات تکون نخور.
‫بی شرف روانی.
‫ای بابا! بیشاپ، این دیگه چه کوفتی بود؟ بس کن.
‫گویا چندتا چاشنی دیگه هم هست، نه؟
‫خیله خب، خیله خب، بذار فکر کنم. ‫باید خوب فکر کنم.
‫دوتا مین گذاشته بودم. ‫دوتا چاشنی هست.
‫پس اگه...شانسمون 50-50ـه.
‫اگه یکی از این چاشنی ها رو ‫بزنم، یکیمون می ره هوا. پس...
‫- بیشاپ، تو این کار رو نمی کنی. ‫- نمی دونم والا...
‫به نظرت جهنم امشب شام چی می دن؟ ‫چون خیلی دوست دارم یه بشقاب جزا بخورم!
‫- بیشاپ، تو اونقدر دیوونه نیستی. نکن. ‫- می خوام بکنم!
‫دیگه داریم از چهارچوب بازی خارج می شیم. ‫ما قراره مالون رو شکار کنیم، نه همدیگه رو.
‫- مطمئنی؟ بیا بفهمیم کی به کیه. ‫- نکن.
‫بیا بفهمیم! ‫سلامم رو به فامیلام برسون.
‫لامصب...!
‫گور بابای این بازی.
‫کجا رفت؟
‫جزا؟ جزا؟
‫خالیه. ای بابا.
‫وست؟ برام تجهیزات بفرست.
‫لامصب برام تجهیزات بفرست!
‫بیا جلو. ‫یکم ناامید شده ام.
‫وست گفته بود خاصی. ‫ولی این زیادی آسون بود.
‫پیرمرد احمق، با یه تفنگ خالی ‫توی جنگل اینور و اونور می ری.
‫بی شرف احمق، شرط می بندم ‫همه گلوله هات رو پشتم خالی کردی.
‫- این رو توی یه فیلمی دیده بودم. ‫- آره، انقدر پیری که همه فیلما رو دیدی.
‫بی شرف، من خودم فیلمسازم.
‫بیا جلو. بجنب.
‫حال و حوصله اش رو ‫ندارم توی جنگل دنبالت راه بیفتم.
‫- مجبور نبودی اون بچه رو بکشی. ‫- شاید. شاید هم نه.
‫- نظرت در مورد شکار شدن چیه؟ ‫- فقط بحث زاویه دید مطرحه.
‫الان هم مثل همیشه خطرناکم، ‫شاید اگه همکاری کنیم...
‫بتونیم خطرناکتر از همیشه بشیم.
‫- اینطوری بازی منصفانه می شه. ‫- من همیشه روی خودم شرط می بندم.
‫این از اون مزخرفاتیه که رین میکر می گه.
‫همونی که بلونده رو کشت؟
‫مرتیکه زرنگ. ‫توی بوته ها قایم شده بودی، نه؟
‫- به ظاهرش نمی خوره همچون آدمی باشه. ‫- رینزفورد رو دست کم نگیر.
‫با هم رفته بودیم آفریقا، ‫فقط چندتا قمه فلزی داشتیم و به دل و جراتمون تکیه کرده بودیم...
‫و 10-12ـتا کرگدن کشتیم، ‫خجالت هم نمی کشم که بگم اکثرشون رو اون کشت.
‫چی باعث می شه فکر کنی ‫از پس آدمی که مثل آب خوردن بقیه رو می کشه، برمیای؟
‫آره...
‫انگار کارش خیلی درسته. ‫مطمئن نیستم از پسش بربیام.
‫نمی خوام بدونه که ‫رازاش رو می دونم.
‫خودت چی؟ ‫فکر می کنی از پسش بربیای؟
‫اگه من رو بکشی. ‫بازی تموم می شه.
‫به برج عاجش بر می گرده.
‫تو هم به اون غاری که ‫ازش بیرون خزیدی بر می گردی.
‫ولی اگه من بودم...اگه فکر می کردم ‫از پسش برمیام...
‫شانسم رو امتحان می کردم.
‫- نظرت چیه برم ببینم از پسش برمیام یا نه؟ ‫- آره، این کار رو بکن.
‫اگه نظرت عوض شد، خودت می دونی کجام.
‫هوشمندانه انتخاب کن.
‫نگاهش کن. ‫تنهایی واسه خودت توی تاریکی نشستی.
‫چای می خوری و ‫با اسباب بازیات ور می ری.
‫واقعا نمی خوام بفهمم که ‫می تونی با حرف زدن من رو به کشتن بدی یا نه.
‫قبل از این که مثل انسانای اولیه با هم درگیر شیم، ‫پیشنهاد می کنم با هم صلح کنیم.
‫باشه. ولی قبلش...
‫- چرا بکا رو کشتی؟ ‫- خودت چرا لایل رو کشتی؟
‫- چون دلم می خواست. ‫- همچنین.
‫نه. نه.
‫من دلم می خواست. تو مجبور شدی.
‫- آماده ای؟ ‫- واسه پیش غذا؟
‫- حتما. نظرت رو چیه؟ ‫- رفیق قدیمی، امشب خودت هم جزء منویی.
‫باید چیکار کنم؟
‫فکر می کنم اول سعی کنی اون چاقوی شکاری که ‫الان برداشتی رو دربیاری.
‫تا قبل از این که بتونم با این تفنگ ‫بهت شلیک کنم، بهم نزدیک شی.
‫- خطا می زنی. ‫- هرگز. از این فاصله، خطا نمی زنم.
‫ولی حالا که این رو گفته ام، ممکنه ‫یه تفنگ کمری برداری، چون وست همیشه تفنگا رو پر می کنه.
‫- هدفگیریت خوبه، شاید بتونی قبل از من شلیک کنی. ‫- شاید.
‫صرفا دارم خروجی های معقول رو ‫با توجه به شناختی که ازت دارم، می گم.
‫پس باید بدونی که ‫آدم عاقبت گرایی نیستم.
‫خودت فکر می کنی واسه ایجاد آشوب آفریده شدی. ‫به نظر من که آدم قابل پیش بینی ای هستی.
‫- عجب، تو که خودت ساده ترین آدم دنیایی. ‫- شاید.
‫می دونی چیه؟ ‫شاید اصلا از تفنگم استفاده نکنم.
‫- زیادی آسونه. ‫- رینی، آدم عجیبی هستی.
‫اون خیریه ای که ‫چند وقت پیش برگزار کردیم رو یادته؟
‫یادمه که ‫زنت من رو برد توی یه اتاق.
‫در موردت بهم هشدار داد.
‫گفت ازت می ترسه. ‫گفت از کارایی که از دستت برمیان می ترسه.
‫کاملا حق داشت ازت بترسه، نه؟
‫- واقعا بابت اتفاقی که براش افتاده، حسرت می خورم. ‫- آره، چون اعصابت خرد شده بود.
‫- «تصادفی بود». ‫- نه. فقط می خواستم ببینم عرضه اش رو دارم یا نه.
‫درخواست نیروی پشتیبان دادی؟
‫سلام کریون. ‫آماده ای یکم خوش بگذرونیم؟
‫یک به دو؟
‫باشه. ‫من از دورهمی های سه نفره خوشم میاد.
‫- فقط چاقو و مشت. ‫- نه.
‫- به نظرم باید یکم بهش فرصت بدیم. ‫- هر کاری دوست داری بکن.
‫من نمی خوام باهاش مبارزه کنم. ‫می خوام بکشمش.
‫می خوای من رو بکشی؟ ‫پس این لامصب رو چرا آوردی؟
‫- جزا عاشق این دعوا می شد. ‫- جزا دیگه عاشق چیزی نمی شه.
‫- اون رو از کجا آوردی؟ ‫- جزا بهم داد.
‫به عنوان پاداش کاری که براش کردم. ‫می گیرین چی می گم؟
‫مرتیکه مریض. ‫چه غلطی کردی؟
‫بیاین صرفا بگیم که ‫با یکی از مینام قرار داشت.
‫- کلا پودر شد! ‫- کجاست؟
‫- کجاست؟! ‫- کلا ترکید.
‫گور بابات.
‫بیا جلو، کثافت! بیا جلو!
‫- خدمت شما. ‫- به کی می گی ساده؟
‫خیلی زود می بینمت.
‫خودم کشتمش. ‫در نتیجه غنیمتش هم مال خودمه.
‫مشکلیه؟ ‫خوبه.
‫می دونی به گورخری که ‫شیر توی دشت شکارش می کنه، چی می گن؟
‫- ناهار. ‫- دقیقا.
‫شکار واقعی یعنی هم شکارچی و هم شکار منطقی باشن، ‫بتونن با توجه به شواهد و مدارک نتیجه گیری کنن...
‫و مهم تر از همه، ‫توانایی و میل به خون ریختن داشته باشن.
‫به چی می خوای برسی؟
‫این که دلم توی همچین جایی آرومه.
‫حواسم از حالت عادی تیزترن. ‫هر لحظه می تونه به قیمت مرگ و زندگی تموم شه.
‫خارج از اینجا، واسه هر چیزی یه موادی هست، ‫ولی هیچی نمی تونه حسی که اینجا بهم می ده رو بده.
‫آرامش کامل.
‫پیچیده تر از این حرفاست.
‫جفتمون قبول داریم که ‫جزا لایق مرگ بهتری بود.
‫نظرت چیه بریم مالون رو شکار کنیم؟
‫من با تو هیچ جا نمیام. ‫تو مریضی.
‫آقای کریون، شما هم مریضی. شما هم مریضی.
‫توی دنیای واقعی، ‫به ما بخاطر کاری که اینجا می کنیم، می گن هیولا...
‫ولی ما علاقه ای به دنیای واقعی نداریم، نه؟
‫- من فقط واسه شکار یه نفر به اینجا اومده ام. ‫- چرت و پرت نگو.
‫امیدواری که ‫در لحظه مرگ، دوباره احساس سرزندگی کنی.
‫قصد بی احترامی ندارم، ‫ولی تو روانی ترین آدمی هستی که تا حالا دیده ام.
‫آقای کریون، جفتمون اینطوری ایم.
‫ولی ما امپراتوری می سازیم. ‫سرطان رو درمان می کنیم.
‫فضانورد به مریخ می فرستیم، ‫ولی با این حال، همچنان انسانیم.
‫و انسان بودن یعنی اعتقاد به این ایدئال شریف ‫که ما آدمای خوبی هستیم.
‫که شرارت درونمون همیشه ‫پس ذهنمون رو نمی خوره.
‫ما مریض نیستیم. آگاهیم.
‫شکارچی ایم. شکار بیماره.
‫توماس مالون های دنیان که مریضن.
‫ببین داره چه بلایی سرمون میاره. ‫ما رو ضد هم کرده.
‫برادر علیه برادر.
‫نه آقای کریون. ‫ما باید مالون رو نابود کنیم.
‫وگرنه اون نابودمون می کنه.
‫نظرت در این مورد چیه؟
‫هر کی مالون رو بکشه، ‫یه دلار می بره.
‫از جنگل متنفرم. گور بابای طبیعت.
‫گور بابای خاک، تپه ها...
‫و خصوصا گور بابای درختا.
‫...زیاد میوه نمی خوردم. ‫توهم خیلی شدیدی میارن.
‫مالون!
‫بیا بیرون! ‫بیا بازی رو تموم کنیم!
‫دیگه بسه. این رو بگو!
‫می خوام این رو از دهنت بشنوم. ‫دیگه بسه.
‫دیگه...
‫دیگه بسه.
‫ای بابا. تو...
‫کارت خوبه.
‫کارم بهتر از خوبه. ‫در حد صبحونه بیکن و تخم مرغ یکشنبه صبح.
‫نمی خوام دوباره ببینمت.
‫من که مشکلی ندارم.
‫- البته اگه زنده بمونم. ‫- آخه چرا باید بیای اینجا؟
‫از این کار لذت می بری؟
‫آدم وقتی انقدر به مرگ نزدیک می شه...
‫احساس سرزندگی می کنه.
‫خودت چی؟
‫گویا چیزی برات مهم نیست...
‫ولی برای زنده موندن خیلی تلاش می کنی.
‫- من برای زنده موندن دلیل دارم. ‫- جدی؟ چه دلیلی؟
‫نوه هام. دوتا نوه دارم. ‫من پدر خوبی نبودم.
‫ولی شاید...
‫بتونم پدربزرگ خوبی باشم.
‫من هم یه بچه دارم. من هم یه بچه دارم.
‫- چند سالشه؟ ‫- چهار.
‫چهار سالشه.
‫این تفنگ زیادی سنگینه. ‫دیگه چی داری؟
‫کریون، جواب بده.
‫کریون.
‫وست. ‫می خوام پنج تا دورگه بخرم.
‫بیا به مالون یادآوری کنیم که ‫کی شکارچیه و کی شکار.
‫(درخواست دورگه ها)
‫قول می دم برای افسانه ای که ‫اون رو بکشه، زندگی لوکسی فراهم کنم.
‫اون غنیمت منه. می خوامش. ‫می خوام بفهمه کیه.
‫کارش رو بسازین و ‫سر توماس مالون رو برام بیارین!
‫خوردنی درست و حسابی داری؟ ‫دارم از گشنگی می میرم.
‫- آره، غذا زیاده. ‫- عالیه. کجا؟ کجا؟
‫توی استراحتگاه. چیزی نیست.
‫(دورگه ها نزدیک شما هستند.)
‫تموم شد؟ من بردم؟
‫- دورگه ها. ‫- دورگه دیگه چیه؟
‫آهای! صدام رو می شنوی؟
‫بعضی وقتا شکارچیا ازشون ‫برای بیرون کشیدن شکار استفاده می کنن.
‫تبریک می گم. ‫این اولین باریه که رینزفورد ازشون استفاده می کنه.
‫پس...
‫حداقل به این رسیدی.
‫آره، واقعا باعث افتخارمه.
‫(آنتن قطع است.)
‫این مرد...
‫بی نقصه. ‫وست، دورگه های بیشتری می خوام.
‫برام مهم نیست، ‫مجبورشون کن پیداش کنن، فقط دورگه های بیشتری بهم بده! فورا!
‫آقای مالون.
‫ای بابا.
‫- کریون کجاست؟ ‫- با هم به یه تفاهمی رسیدیم.
‫چقدر غیر قابل پیش بینی.
‫واقعا موجود بی مانندی هستی.
‫خودت رو دست کم نگیر. ‫کارت خیلی درسته.
‫حالا کجاش رو دیدی.
‫- فکر کنم فهمیده باشم چه جور آدمی هستی. ‫- جدی؟
‫تو برای لذت آدم می کشی؟
‫نه. من متمدن ترین آدم ممکنم.
‫متمدن؟
‫ای خدا.
‫من برای شناخت خودم شکار می کنم. ‫تا فکر کنم و ببینم که کی ام.
‫من رو باش که ‫فکر می کردم تو یه اَبَرشروری.
‫چیز بهتری ام. ‫من یه مبارز ایپکسم. در صدر زنجیره ام.
‫آدم احمقی هستی.
‫من صاحب بزرگترین شرکت دارویی تاریخم.
‫یه تریلیونر خودساخته ام. ‫سه بار از اول شروع کرده ام.
‫پس احمق پولداری هستی.
‫- عوضی هم هستی. ‫- خودم رو انقدر حقیر نمی کنم که با تو بحث کنم.
‫- سرنوشتت... ‫- سرنوشتم اینه که اطمینان حاصل کنم گورت رو گم می کنی.
‫چقدر رک و زمخت.
‫تو غنیمت نهایی منی.
‫فکر نمی کنم حتی وست هم بدونه که ‫چه ارزشی برام داری. ولی یه سوالی ازت دارم.
‫بودن توی اون مقبره چطور بود؟ اون قفس رو می گم. ‫خیلی تنگ بود؟ باعث می شد مضطرب بشی؟
‫سرت رو توی طاقچه غنائمم می ذارم. ‫تا ابد مال من می مونه. شکار خودم.
‫- یکیمون از این جزیره خارج نمی شه. ‫- هر چی تو بگی.
‫ولی یادت باشه که ‫من دکتر ساموئل رینزفوردم.
‫من آینده نژادمم. ‫من جنگجوی ایپکسم! نوک زنجیره ام!
‫- این رو تمرین کرده بودی؟ ‫- این رو؟ نه. شاید.
‫اصل قضیه اینه که ‫کاملا توی مشتمی.
‫از نظر آماری غیر ممکنه که ‫تو زنده بمونی و من بمیرم.
‫پس تنها چاره منطقیت اینه که ‫التماس کنی که بذارم زنده بمونی.
‫سبک کاریم اینطوری نیست.
‫- شکستت رو قبول کن. ‫- این مبارزه اونطوری نیست.
‫بله، بردم. همیشه برنده می شم.
« abol sub ، تـرجمـه از ابوالفضل» .:: zil.ink/subm ::.