INIHAHANDOG NG NETFLIX
UMIBIG SI EMMA GALE NI SOPHIE BROWN
"Naniniwala ka sa love at first sight?"
"Ako hindi."
'Yan ang mga salitang pinagsimulan sa kwento ng tagumpay ni Emma Gale.
At sa loob ng 20 taon at 12 nobela, parang walang pagkakamali.
Hanggang ngayon.
Kumusta, Ms. Brown. Welcome sa The Drew Barrymore Show.
Salamat.
ANG PALABAS NI DREW BARRYMORE
Pwede bang umuwi na lang ako at maghintay hanggang matapos 'to?
Hindi ito matatapos ng basta lang. Seryoso 'to.
Alam mo kung ga'no karaming galit sa 'yo dahil sa librong 'to?
Marami?
Showtime na.
-Akala ko kaibigan kita. -Ngayon, ahente mo ako.
Kaya lumabas ka na dun at akitin mo silang lahat.
At 'wag kang maging mataas.
Nakakatakot.
Sa palagay ko posibleng hindi pa kayo nakakabasa ng nobela ni Sophie Brown,
maniwala ka, may kilala kang nabasa na,
at may mga tanong ako para sa kanya.
Samahan n'yo kaming i-welcome ang mahusay na author, Sophie Brown!
Salamat.
-Kumusta. -Kumusta.
Salamat sa pagtanggap. Nagulat ako nandito 'ko ngayon.
Nagawa ko ng kaunti.
Mga manonood, kung nagtataka kayo sa aming pinag-uusapan.
Masasabi kong si Sophie Brown ay maraming malungkot na fans.
Baka ibig mong sabihin mga dating fans.
Hula ko lahat kami ay nagtataka sa katapusan ng 'yong pinakabagong libro.
Ang karakter ni Winston ay nakabighani sa maraming mambabasa.
Kung ganun bakit mo siya papatayin?
Mahal ng mga mambabasa mo si Winston.
Baka 'di lang nila siya kilala tulad ng ginawa ko.
'Di laging happy ending.
'Di ko karaniwang ginagawa 'to,
pero kailangan kong sumang-ayon sa fans dito.
'Di dapat siya nahulog sa hagdan.
Kaya kakampi ka nila?
Pinatay mo ang lalaki na minahal ko.
Ano'ng karapatan mo na patayin siya?
Kasi, ako ang author.
Alam ko, pero baka nahihirapan ka
na paghiwalayin ang totoong buhay mo, sa kathang-isip sa mga libro.
-Ano? -Kasi, mahirap ang taon mo.
Iniwan ka ng asawa mo. Napakagulo ng hiwalayan n'yo.
Pero si Winston ay kathang-isip na karakter.
-Siya nga ba? -Oo.
At dapat maging masaya ka na madali ang pagkamatay n'ya.
Kaya kong pahabain pa ng sampung pahina.
Kaladkarin ko sana siya sa likod ng kotse. Kaya ko siyang lasunin sa asoge.
Tinadtad ko siya sa maliliit na piraso
at ipakain sa mga pating!
Magbabalik kami.
Naging writer ako para makapagsulat ng naka-pajama,
at 'di para sigawan ng kung sino.
Akala ko dahil kay lolo.
Nakaupo ka nun sa barberya at nakikinig sa mga kwento n'ya.
Oo.
Tungkol sa kastilyo.
Tungkol sa Scotland.
Sabi niya sa 'kin na pumasok siya minsan.
Talaga.
Marami siyang nakwento.
Siguradong magiging okay ka? Babalik ako sa susunod na linggo.
Hindi pwede. Mag-stay ka sa eskwelahan. 'Wag mo akong alalahanin. Kaya ko 'to.
Okay.
Kailangan kong kalimutan sandali ang kahihiyan ko sa Emma Gale.
Kailangan kong lumayo.
Dun Dunbar.
Ang kastilyo.
Pupunta ko sa Scotland.
Tago at tahimik, at walang nakakakilala sa 'kin dun.
Ma, maganda 'yan. Sa wakas makakapagbakasyon ka na.
Hindi bakasyon.
Trabaho.
'Gang sa mamatay lang ang balita.
Isulat ang bagong Emma Gale,
ibalik si Winston, at babalik na sa normal ang lahat.
Sige, mabuti, ipangako mo saking makita 'yung kastilyo.
Pangako.
EDINBURGH
S. BROWN
Ako 'yan.
Amerikano ka.
Oo.
Walang nagsabi sa 'kin.
Saan banda?
Taga saan ka?
Ha, ano?
Ito lang lahat ang bagahe ko.
Walang problema.
Salamat.
PAALAM EMMA GALE
MALIGAYANG PAGDATING SA DUNBAR POPULASYON 153
KOMPORTABLENG KAMA, SCOTTISH NA ALMUSAL LOKAL NA KAALAMAN
MASARAP NA PAGKAIN, MAINIT NA PAGTANGGAP
Hamish, 'wag!
Hamish, tigil!
Mabuti nalang… andito ka.
Hindi niya… gusto ang mga estranghero.
Ikaw rin, hindi ba?
Salamat.
Enjoy ka.
Uy. Ikaw ba ang welcoming committee?
Hi. Maari ba kitang tulungan?
Mag-check in ako.
Mabuti. Sumunod ka.
'Di ba si Sophie Brown 'yun?
Sa'ting maliit na nayon? 'Wag kang baliw.
-Welcome sa village inn. -Salamat.
May reservation ako sa pangalan ni Sophie Brown.
Sophie Brown, 'yung author?
'Di ko sigurado kung dapat kong aminin, pero oo.
Nabasa ko lahat ng libro mo. Katatapos ko lang ng huli.
Kahanga-hanga.
-Pwedeng magtanong? -Oo naman.
Bakit mo pinatagal ang pagpatay kay Winston?
-Ano? -Umasa ako nasa volume one 'yun.
'Di ko siya gusto. Masyadong perfect.
Alam mo ba? Hindi rin ako sigurado sa ginawa ko.
-Hindot. -Hindot.
-Pinatay ko siya. -Mabuti na 'yun, Sophie Brown.
May iba pa bang tawag sa kanya?
-Ang ganda.
Ang bait mo naman. Siguradong 'di ito ang nakasanayan mo.
Sa totoo lang,
ito talaga ang inaasahan ko.
Malapit bang Dun Dunbar Castle?
Oo, nasa ibabaw ng burol.
Kung may kailangan ka pa, Bb. Brown, tawag ka lang.
Salamat. Sophie na lang.
Maisie.
-Nice to meet you, Maisie. -Ikaw din.
Scotland? Talaga? Bakit 'di mo muna sinabi sa 'kin?
Dahil alam ko pipilitin mo akong 'wag gawin 'to.
-Ga'no katagal na tayong magkakilala? -Matagal na.
Mula unang pahina, ika-apat na libro. At kailan pa 'ko nagturo sa 'yo ng mali?
-Title ng ika-anim na libro. -Bukod dun!
Nandito ko para magsulat.
Mabuti, at kailan ko aasahan yung mga pahina?
Malapit na. Halos nagsusulat ng sarili.
-Paalam. -Paalam.
Nandito ang gift shop.
Salamat.
Nakalimutan n'yo ang gift shop.
Sigurado 'ko na ayaw mong umalis nang walang souvenir.
'Di na salamat.
Mga kilt, tea towel, coaster? Lahat may coat of arms, syempre.
Pero syempre.
Sana maging mabilis ang inyong biyahe.
May tumatakbo sa isip mo?
Ilang bagay.
Baka isa dun ay ayusin ang pinto ng silid-aklatan.
-Mahirap ipasok ang mga tao. -Mas lalong mahirap silang ilabas.
Kumusta kayo.
Kumusta.
-Dito ka rin nagtatrabaho? -Kung saan nila ako dadalhin.
Na-miss mo ang tour. Sa Huwebes na ang susunod.
Gano'n, pwede ba 'kong umikot saglit nang mag-isa?
Mukhang hindi 'yun--
Ayos lang, Thomas. Ako na ang maglilibot sa kanya.
-Ayokong malagay ka sa gulo. -Subukan mo ako.
Dito ang daan.
Mayro'ng higit sa 3,000 kastilyo sa Scotland.
Ang ilan ay mula pa no'ng ika-14 na siglo.
May ipinagmamalaking kasaysayan
sa lahat ng nabuhay, gumawa at lumaban dito.
Tingnan mo 'yang hagdanan.
Oo, isa ito sa lima.
Anong mayro'n sa itaas?
Itaas na palapag.
Ito ang music room
kung sa'n nagsulat ng tula ang ikatatlong dukesa.
Nabasa mo na ba?
Oo, at 'di ko 'yun irerekomenda.
-Nandito ka ng isang araw? -Medyo matagal pa.
'Di madalas nagtatagal ang mga turista dito.
Para kaming isang drive-thru.
Ang Dun Dunbar ay itinayo ng unang Duke para sa kanyang asawa.
Nasa iisang pamilya sa 500 taon.
-Sino'ng may-ari nito ngayon? -Ilang tangang maharlika.
-Hamish! -Hay, naku po.
-'Wag! -Kumusta.
'Di ko s'ya nakitang ganyan. May karne ka ba sa bulsa?
Oo.
Lagi akong may dalang steak.
Labas. Sige na. Lumabas ka na. Dali!
Pasensya ka na.
Ayos lang.
Ito ang mas lumang parte ng kastilyo.
Nagmula pa noong 1500.
Ang mga Dunbar ay nagkaroon ng mga pagpupulong at pagdiriwang dito.
Tara. Marami pa rito.
Ang hagdanan ay binuo paikot sa kanan.
Pinakamahusay na paraan sa isang kanang-bihasa sa espada.
Ano mayro'n sa itaas?
12 na tulugan at 10 na banyo.
Hula ko ang maharlika kailangan ng madaming trono.
Halos 'di sapat.
-Pwedeng umakyat? -Sorry, 'di kasama sa tour.
Pwede ba kitang istorbohin sandali?
Makakahintay?
-May magkasintahan na gusto dito ikasal. -Ano'ng itsura nila?
-Parang kayang kaya nila. -D'yan ka lang.
'Di ako magtatagal.
Taas
ng pabilog
hagdanan…
May
pasilyo.
Okay.
Sa taas ng hagdanan, may tatlong pintuan.
Isa, dalawa, tatlo.
MCGU
Hello?
Binibini?
Hello?
LEXI! TINGNAN MO! NAHANAP KO 'YUNG PANGALAN N'YA!
Hello, binibini?
Binibini?
-Ano'ng ginagawa mo? -Sorry.
May kailangan akong makita.
Ano'ng kailangan mong makita dito?
May kaunting kasaysayan ang pamilya ko dito.
-O, mayro'n ba? -Oo.
'Wag mong sabihin, nagpa-DNA ka, at ang Mary Queen ng Scots ang ninuno mo?
Sabi ko sorry.
Alam mo ba't walang pinapayagan umakyat?
-Hula ko sobrang lamig. -Dahil bahay 'to ng isang tao.
Pa'no mo magugustuhan ang taong palibut-libot sa inyo?
Tapos na ang tour.
'Yun ay £20.
Sa karatula sampu.
Mas mahal ang private tour.
Wala 'kong panukli.
Sige, tip ko na 'yan para sa mainit at mabuti mong pakikitungo.
May payo ako sa 'yo.
Lumayo ka sa lugar na 'di ka nababagay.
Ilayo mo siya sa mga tao.
Sige, subukan namin.
Ano bang mga 'yun?
I-book mo ang kasal.
"Mary Queen ng Scots."
-Gusto kong makita kang sumayaw. -No'ng araw pa 'yun.
Sige na. Pasikatan mo kami.
-Gusto kong makita. -Hi.
-Nag-enjoy ka sa kastilyo? -Oo naman. Ang magical.
Gusto kong libro mo.
-Ako rin. -Binasa namin bawat isa.
-Sabi ko 'wag ka nila abalahin. -Nagbibiro ka ba?
Kayo na lang 'ata ang natitirang mambabasa 'di galit sa 'kin.
Pagniniting sa pub?
Nagniniting ka ba?
Hindi. Matagal ko nang gustong matuto, pero…
O, sige, baka magamit mo ang mga 'to.
Tapos pwede ka sumali sa 'min.
Salamat.
Helen.
Ako si Sophie.
Ako si Rhona.
Isa akong pastry chef, pero gumagawa ako ng biskwit sa kabilang panaderya.
Salamat.
Ang mga 'to ay… masarap!
at siya naman si Angus.
Asawa niya'y isa sa orihinal na mga miyembro, pero wala na s'ya.
'Di nagtagal, nagpakita si Angus. 'Di tumigil sa pagniniting mula nun.
'Eto, gusto mo ipakita ko sa 'yo kung pa'no magniting?
Opo, sige.
Sige, halika.
-Hindi ko 'to titigilan. -Hindi.
Anak ko 'yan, si Lexi.
Nasa kolehiyo siya ngayon.
-Mahirap kapag lumayo sila. -Mas mahirap kapag bumalik.
At ang asawa mo?
Isang taon na mula nung hiwalayan ko.
Apat na mula nung sa 'kin.
May boyfriend na ako sa panaderya.
-Hindi pa lang niya alam! -May asawa pa rin ako.
Kahit, hindi ako sigurado na alam niya.
-'Di yan totoo. Mahal n'yo ang isa't isa. -Oo naman.
Sarap pakinggan ng tawa. 'Di siya nagsalita mula mamatay si Graham.
Hindi pa rin ako makapaniwala
na pinili mo dito isulat ang susunod na Emma Gale!
Matagal na dapat akong pupunta dito kasama ang Papa ko.
Pero nagkasakit siya, at 'di namin nagawa.
Pasensya ka na.
Tumira s'ya sa Dunbar Castle nung bata.
Sa labas ng kastilyo. Hindi sila pinayagan sa loob.
-Sila ang taga bantay ng bakuran. -Ibig mong sabihin ang pamilya mo?
Ang pamilya ko. Ang McGuintys.
'E di, isa ka sa amin.
McGuinty. 'Di ko pa 'ata narinig 'yan dito.
Lumipat sila sa New York.
Nasa kaklase akong McGuinty nung araw.
Real talker ang isang 'yun.
Laging nakikipag-usap at nagku-kwento.
Callum McGuinty?
Siya nga.
Syempre, iba tawag namin sa kanya.
McMadaldal.
Nasa 'yo ang kanyang ngiti.
'Di ko alam bakit ako umiiyak.
Dahil ito ang pinanggalingan mo, dear.
-Sana bumalik ako ng mas maaga. -Nandito ka na ngayon.
Kailangan makita mo ang Dun Dunbar habang kastilyo pa.
-Ano'ng ibig mo sabihin? -Pinagbebenta na.
Maraming lumang kastilyo ibinebenta na.
Mas mura ang Aberdeenshire kaysa sa Range Rover.
Mas magiging komportable kang tumira sa Range Rover.
O, Angus.
Salamat.
Ayos 'yan.
May gustong bumili ng trophy castle?
Hindi ko pa nararamdaman.
Mas malala. Gusto sirain para sa mga condo at sa golf course.
Heto ang alok.
At medyo malaki 'to.
Ginagawa ko ang mga tour at ang gift shop.
Pumayag ako sa mga kasalan at baka kahit isang libing o dalawa.
Baka sarili mo.
Matagal na tayong magkaibigan.
Nagkandakuba ako para lang di 'to maremata.
Kailangan ko pa ng oras, Ian.
Wala nang panahon, maliban kung ibenta mo ang mga sakahan.
Hindi, hindi ko magagawa 'yun.
-Myles-- -Hindi, hindi kasama 'yan!
Dumating na si Bb. Brown.
-Sophie Brown. Myles Dunbar. -Ikaw pala ang maharlika?
-Ikaw ang bibili? -Paniwala ko dito s'ya nagtrabaho.
Trabaho ang pagkatao ko.
'Di ka basta pwedeng magpasya na bumili ng kastilyo, na parang burger.
-Sabi mo isa 'tong drive-thru. -'Di ko ibebenta sa kanya.
Ginoong Dunbar.
Dapat "Duke."
Si Myles ang ika-12 na Duke ng Dunbar.
Bueno, patawarin mo ako, Your Highness.
Dapat "Your Grace."
Mag isip pa 'ko ng pangalan na itatawag sa 'yo.
At hindi ikaw ang mauuna.
at FYI,
hindi kasama sa title ang lupa.
Kung 'yan ang habol mo, bumili ka ng ladyship online na £30.
Ang tanging title na interesado 'ko ay susunod kong libro,
na isusulat ko sa aklatan ng Dun Dunbar.
'Di ko isusuko ang 500 taong kasaysayan sa isang hibang.
-'Di 'to kabaliwan. - E, 'di ano 'to?
-Naniniwala ka sa love at first sight? -Hindi.
Ako rin.
Pero kung ako, 'yun ang naramdaman ko nung nakita ko ang Dun Dunbar.
Parang nasa bahay.
Oo. Bahay ko.
Sa ama ko rin.
Sa mga bakuran. Matagal na panahon na.
-Nagtrabaho ang pamilya n'ya sa inyo. -Subukan mo pa.
Akala ko ba dapat ang mga duke ay maginoo.
Mga Ingles na duke 'yun.
Bueno, malinaw na isang pagkakamali 'to.
-Oo, ito nga. -Salamat.
-Walang anuman. -Hindi sa 'yo. Sa kanya
Naisip mo bang ipinasa mo na ang Dun Dunbar sa bangko?
Ano'ng sa 'yo?
Ano'ng marerekomenda mo?
Pampawala ng memorya ng pinakamayabang na nakilala mo?
Mayro'n ako niyan.
Salamat.
Whisky. 'Yung malaki.
Isama mo si Thomas.
Ano?
Dito siya buong buhay niya.
-Nagbago ang isip ko. -Mayro'n ka pala nun.
Kung sasang-ayon ako, may mga kundisyon.
90 na araw na escrow hanggang Pasko.
'Di maibabalik ang deposito.
-Ano pa? -Lilipat ka na ngayon.
-Ngayon? -Oo.
-Aalis ka na ba? -Hindi.
'Di ako titira kasama ka.
Makinig ka, walang 'tong kinalaman sa ating dalawa.
Walang ikaw at ako.
Exactly. Kung ibenta ko, dapat malaman kong kaya mo siya alagaan.
Dapat alam mo rin kung ga'no kahirap.
Dun Dunbar ay isang buhay na bagay.
Kailangan ng patuloy na atensyon,
kung hindi, guguho na parang oatcake sa ulan.
-Gift shop? -£2. Idadagdag ko sa deal.
Malalaman niya ang mali niya at aalis sa loob ng isang linggo.
Tapos, ang deposito makakatulong sa tagsibol,
at aalamin ko na lang pagkatapos nito.
-At kung hindi siya umalis? -Aalis siya.
Gagawin ko siyang miserable na 'di niya gugustuhin makita ang castle uli.
May kakayahan ka ng pagtataboy ng mga tao.
Nandito ka pa rin.
Oo, dahil binabayaran mo ako. Saka, sino pa ang kayang magtiis sa 'yo?
Para sa babaeng bumibili ng castles.
Para sa ating lahat.
Cheers!
"Slainte" tawag namin sa Scotland.
Slainte. Okay, 'eto na.
Sandali. Akala ko ba sabi mo bibili ka ng kastilyo.
-Oo nga. -Ma, lasing ka na ba?
Hindi na. Bibilhin ko ang Dun Dunbar.
Bakit?
Hindi ko maipaliwanag.
Maliban sa katotohanan na tingin ko gusto niya rin.
Halos makita ko mukha niya nung mapadaan ako sa pinto dala ang susi.
Matagal na kitang 'di nakita ngumiti nang ganyan.
Alam ko. Para 'tong meant to be.
Kasama ko pa siyang tumira hanggang pasko.
Siya? Sinong siya?
Salamat, Eamon.
Hamish!
Kumusta, big boy.
Ia-announce ko ba?
-Talaga? -Oo naman.
Nandito na siya!
-Kumusta. -Kumusta.
Heto. Ang susi ng aking kastilyo.
Ngayon ang totoong tour mo.
'Yung £20 hindi totoo?
Bago tayo magsimula,
dapat mong malaman, dito sa estado, mayro'n kaming wind farm
na lumilikha ng 70% na enerhiya.
Mayro'n din kaming sustainable forestry at organic farming.
Isa akong environmental engineer.
Apat na taon sa Oxford, dalawang taon sa Cambridge.
Oxford at Cambridge.
Aparador ng linen, banyo.
-Kailangan ko ng mapa. -Gift shop, £5.
Haring James.
At dito ang Flemish, ika-16 na siglo.
At dito naman, ang kwarto ko.
-Wala 'kong dahilan para pumasok diyan. -Magkakasundo tayo riyan.
Maraming kwarto. Walang kuryente, tumutulong bubong.
Ang ganda naman ng isang 'to.
Dito namatay ang ikalimang duke, sa mismong kamang 'yan.
Kakila-kilabot na pagkamatay.
Nag-set sila ng horror movies sa kastilyo.
Tumutulo 'to pagkatapos ng ulan at umuulan ng 150 araw sa isang taon.
Pasulput-sulpot na pagtutubero, 60 pugon sa kalahating trabaho,
'Di maaasahan ang Wi-Fi,
mas malala ang signal ng cellphone.
Pero may tubig?
Oo, dumadaloy.
Oo nga pala, 'di namin pinapainit ang itaas.
Magastos.
Dito tayo.
Dito ka magsi-stay.
Sigurado ka 'di namatay ang duke dito
at nandito pa rin siya?
Bakit? 'Di ba pasok sa 'yo ang kwartong 'to?
-May aparador ba? -Mayro'ng upuan.
-Banyo? -Nasa baba ng pasilyo.
Hindi nga pala gumagana ang pugon.
Kukunin ko na.
Mabuti.
Oo nga pala, hinanap ko ang pamilya mo. Walang Brown sa mga rekord.
-'Yan ang married name ko. -May asawa ka na pala?
Hiwalay na.
'Yan pwede ko paniwalaan.
Aalis ka na agad?
Sundan mo 'ko.
Tingnan mo 'yan.
Ano 'yan?
Ang tatay ko.
"McGu" pangalan ng tatay mo?
McGuinty. Nahuli siya bago pa siya makatapos.
'Di ko akalain na mayro'n dito na 'di ko nakita. Kailan 'to?
Animnapung taon nakalipas. Bata pa siya.
Pumasok siya at umakyat sa itaas.
Gusto lang niya may nakaalam na nakapasok siya.
Pero ilang walang pusong taong ipinaalis siya at ang kanyang ama.
-Lolo ko 'yun. -Sorry.
Walang 'di ko sinabi sa sarili ko.
'Di naging mabuti ang ama ko.
McGuinty, isang malakas na pangalan. Dapat nag-stick ka dun.
Hamish.
Ano'ng gusto mo?
Gusto mong mag tsaa?
Okay.
Susunod ako sa 'yo.
Okay.
Naligaw tayo, Hamish.
Gusto ko lang mag tsaa. Sobra ba ang hinihingi ko?
Akala ko kusina 'to.
Dahil nandito ka na, pwede mo ba kong lagyan ng isa pa?
-Dapat i-lock mo ang pinto. -Bakit? Bahay ko 'to.
Sa ngayon.
Seryoso?
Maraming salamat, Hamish.
Dapat masaya ka madali s'ya namatay. Kaya kong pahabain pa ng sampung pahina.
Kaladkarin ko sana siya sa likod ng kotse. Kaya ko siyang lasunin sa asoge.
Tinadtad ko siya sa maliliit na piraso
at ipakain sa mga pating!
Saan mo nakuha 'yan?
Maisie.
Unang pahina."Naniniwala ka ba sa love at first sight? 'Di ako sanay."
"Ako si Emma Gale."
Saan ko nga ba narinig 'yun? Tama. 'Yung sales pitch mo.
-Seryoso ako. -Alam mo na?
"Sa unang pagkakataon tiningnan ko si Winston,
pakiramdam ko siya'y tahanan."
-Babasahin mo ba 'yan lahat sa 'kin? -Hindi, sapat na ang unang pahina sa 'kin.
Pwede ba 'kong magkape?
Ikaw na bahala.
Kung sinusubukan mong pahinain ang loob ko,
'di uubra ang malamig na kwarto, at mga paniki sa attic.
Talaga ba?
E, 'di, ano?
Wala.
"'Di ako panghihinaan," sabi ni Emma "Makukuha ko ang pinunta ko."
Isa 'tong prestihiyosong parangal.
'Gandang umaga.
Naalala mo ang nangyari nung lila, 'di ba?
Isang beses lang 'yun.
Uy. Kumusta.
-Magandang umaga. -'Gandang umaga.
-Ano'ng ginagawa n'yo? -Graffiti knitting.
Yarn bombing. Uso 'to. Pinapaganda ang lugar.
-Kumusta ang unang gabi sa kastilyo? -Malamig.
Iinit din 'yun.
'Yung kwarto.
Tama ang dating mo para matigil na 'tong gulo.
Gustong putulin ni Rhona at kulayan ng berde.
Sana tungkol sa buhok 'to.
Gusto ko baguhin.
Tulungan kita.
Laki ako sa barberya na pagmamay-ari ng pinakamahusay na barbero sa Queens,
at ekspertong colorist. Tara gawin natin.
-Nag iisip ako ng kulay. -Okay, sige.
-Helen? -Kumusta?
Hi. Kakailanganin ko ang tulong mo.
-Okay. -Sa kastilyo.
-Alam ba n'yang dadating tayo? -Nag-text ako sa kanya.
Magaling.
Perfect 'yun.
Tara na, mga slow coach.
Bagay 'yan sa kwarto.
Dito lang kami, Speedy Gonzales. Nakikita ka namin.
Ililigtas ka ng mga knitters.
-'Di pa ako nakaakyat dito. -Malinaw na marami kang na-miss.
Ang perfect nito.
-'Di kasing perfect ng buhok ko. -Aaminin ko, bagay sa 'yo.
Mukhang medyo maganda na.
Ito ba?
Nasaan ang Scotch dresser? at ang lamps?
Wala akong ideya.
Humihina na ang memorya mo.
Hindi. Natatandaan ko ang lahat.
-Ano'ng mayro'n sa inyong dalawa? -Wala.
Palagi na lang ganyan.
At?
Nag-date kami sandali bago ko pinakasalan si Sean.
E, hindi ka naman na kasal ngayon 'di ba?
Salamat.
Pa'no ko kayo pasasalamatan.
'Di na. Tayong knitters nagbabantay sa isa't isa.
Walang kumukontra sa knitters. 'Di ba, Angus?
Alam mo, kilala ko si Myles sa buong buhay ko.
Kapag nakilala mo siya, malalaman mong may mabuti siyang puso.
Baka mahirap pa makita sa ngayon.
'Di ka makakahanap ng mas mahusay na landlord. Sigurado 'yun.
Landlord?
Nangungupahan ang pamilya ko sa lupain ng Dunbar matagal na.
Ako rin.
Ang ika-11 duke ay nagwaldas ng pera ng pamilya,
iniwan si Myles ng walang titulo,
may malaking utang at ang buong nayon ay umaasa sa kanya.
Buong nayon?
'Yun ang dahilan bakit niya ibinebenta.
Para mabayaran niya ang utang sa mga bukirin.
Sa gano'n, kahit ano'ng mangyari,
lahat kami ay may tirahan.
Maliban s'ya.
Punta ka pagkatapos ng finals. Dito tayo mag Pasko.
-Ma, hindi sinabi ni Papa sa 'yo. -Ano'ng hindi niya sinabi?
Pakakasalan niya si anong-pangalan-nun sa Pasko.
Mabuti para sa kanila.
Sabi ko pupunta ako, pero 'di ko naman kailangan.
Honey, kailangan mong pumunta.
Siya ba 'yun?
Myles?
Siya ang anak ko, si Lexi.
-Nice to meet you. -Ikaw din.
Tawagan kita mamaya.
Salamat.
Hindi ito para sa 'yo.
Basang hangin ang nagpapaluma sa mga aklat.
May sinabi sa akin ang mga knitter.
Baka mali ang first impression ko sa 'yo.
Duda 'ko. Sino si anong-pangalan-nun?
-Nakikinig ka? -Narinig ko isang salita o dalawa.
Ang babaeng ipinalit sa 'kin.
E, 'di, mas okay 'yun.
Malinaw naman, tanga siya.
Parang papuri 'yan.
Pero insulto sa kanya.
Sige, tatanggapin ko.
Kung naging tapat ako, hindi niya kasalanan ang lahat.
Inubos ko karamihan ng oras ko sa computer.
Minsan din akong kinasal. Matagal ng panahon.
Iniwan niya ako sa may mas malaking title.
Isang title climber.
Parang gano'n.
Akala ko masaya kami.
Ako kahit pa'no.
Nung iniwan niya ako, bumalik ako dito para ayusin sarili ko.
Ang Dun Dunbar ang buhay ko mula nun.
Ano'ng pinagsasabi ko? Parang karakter sa mga libro mo.
-Binabasa mo ang mga libro ko? -Ang punto ko, umalis sila, kinaya natin.
Siguro 'di ko lang naisip na mag-isa na ako sa buhay ngayon.
Hindi ka nag-iisa.
May Hamish ka na.
Halika na.
-Ano? -Malinaw na wala kang sinusulat.
Tingnan mo ang mabalahibong baka.
Rush hour sa umaga.
Tupa.
Kilala mo sila na mamahaling sweaters.
Talaga? Parang 'yang suot mo?
Ibinebenta rin 'yun.
-Tanaw ang dagat sa kwarto. -Central air conditioning.
At may sariling sementeryo.
Selling point 'yun.
Exactly. Hindi mo na kailangang umalis.
May isa pang lugar na gusto kong ipakita sa 'yo.
Ingat sa hakbang.
Ito ang Dun Glen Holy Well.
Ingat sa ulo mo.
Ano'ng mga 'to?
Iniiwan sila ng mga lokal. Ang alamat ay nagsimula sa unang Dukesa ng Dunbar.
Nang sumiklab ang digmaan, nagsuot siya ng damit mandirigma,
napunta dito sa balon, at inilagay ang kwintas sa gilid para sa lakas ng loob.
Ano'ng nangyari?
Umalis siya para makipaglaban.
Yun pala, may puso siya ng mandirigma.
Iniligtas niya ang nayon at umibig sa lalaking lumaban sa tabi n'ya.
Karaniwang tao.
Ang ganda.
Oo. Kung hilig mo ganyang kwento.
Naging sila ba?
Ikinasal nung Bisperas ng Pasko sa Dun Dunbar.
Imbitado ang buong nayon.
Kada Bisperas ng Pasko, sa loob ng isang siglo o dalawa.
Ang Bisperas ng Pasko sa Dun Dunbar ay para sa nayon.
Gawin natin 'yun.
Tayo?
Kung sino may-ari.
Sige, tingnan natin.
Okay, 'yan na ang katapusan ng tour.
Pa'no kung tapusin natin 'to sa pub?
Alam mo,
'di naman talaga ako tumatambay dun palagi.
Tingnan natin.
Sophie!
Ayan na siya.
Nandito na ang lahat.
-Ano ka ba naman. -Hindi, ayoko.
-Ano'ng problema? -'Di ako marunong kumanta.
Syempre marunong ka. Kahit sino pwede kumanta. Halika na.
Sa pagitan ng mga magandang pampang at sa gilid ng burol
Kung saan ang araw ay sumisikat sa Loch Lomond
Kung saan ako at ang aking tunay na pag-ibig ay hindi na magkikita muli
Sa magagandang pampang ng Loch Lomond
Tatahakin mo ang mataas na daan At tatahakin ko ang mababa na daan
At mauuna ako sa 'yo sa Scotland
Kung saan ako at ang aking tunay na pag-ibig ay hindi na magkikita muli
Sa magagandang pampang ng Loch Lomond
Sige na, dali.
Tara!
Sige na!
-'Di ko 'to inasahan. -Oo.
Salamat.
Walang anuman.
Ibig sabihin,
hindi naman 'to date o anuman, 'di ba?
-Syempre hindi. -Hindi.
Handshake?
Bakit hindi?
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
At hindi 'to date.
Duly noted.
Tara, Hamish.
Halika na.
Hamish!
Taksil.
Isang buwan na ang nakalipas,
at nandito pa rin siya.
Sa katunayan, 32 araw.
Mukhang napapalapit ka sa kanya.
Pinapalapit ko ang mga kaaway ko.
-Uy, Thomas. -O?
Halika dito.
-Ano? -Sabihin mo sa 'kin.
-Kamukha ko na ba sila? -Wala akong masabi.
-Mas masama 'yan. -'Di?
Hindi. Ginugol mo ang buong buhay mo para 'di maging katulad nila.
Kaya 'wag.
Ibig sabihin?
Matagal kang nag-iisa dito.
-'Di ako nag-iisa, kasama kita. -Oo.
At 'eto tayong dalawa,
nakatayo habang nakatingin sa mga lumang larawan ng kinaiinisan natin.
"The wind was speaking to her."
Tara, hangin.
"The well was speaking to her."
Ano ba ang sinasabi ng balon?
"The well whispered a story to her longing heart."
-Kumusta. -Sabihin mo na nagsimula ka na.
Nagsimula na ako.
Ano'ng plano dito?
Wala akong eksaktong plano.
-Umuwi ka na lang. -Hindi pwede.
'Di ka pwede tumakbo sa Scotland at magtago sa castle.
Bakit hindi?
Nakasalalay ang buhay mo sa pagsulat ng libro na 'to.
-Salamat, ah. -Pero karera mo na nagsasabi.
At kilala kita, Sophie. Buong buhay mo 'tong pinaghirapan.
Ano ka kung wala 'to?
Hindi ko alam.
Napakahusay n'yo lahat. Sunod kayo.
Tawagan kita mamaya.
At dito magreretiro ang pangatlong dukesa…
Sorry.
'Wag pansinin.
Diyos ko po, si Sophie Brown 'yan!
Kung pwede tayong lahat...
Nabasa ko lahat ng libro mo. Pwedeng mag-selfie?
Oo naman.
Sige, tama na. Magpatuloy na tayo. Okay na 'yan.
Thomas? May naisip ako. Bakit 'di ako ang mag-tour sa kanila.
-Ayos! -O, ayos.
Please!
Bueno, bakit hindi?
Salamat.
William Wallace, ang mason na nagtayo ng Edinburgh Castle,
nilagay n'ya 'to sa kanyang sarili, at puno sila ng mga alamat.
Kaya, noong 1745,
hinarangan ng ikaanim na duke ng Dunbar ang lumang pader
at lumaban sa hukbo ng Britanya ng tatlong linggo.
1746 'yun. Ikalimang duke. Nasakop ang kastilyo ng apat na linggo.
At dito naman,
Mukhang parang duke.
Lakad parang duke.
Isa siyang duke!
Ikinagagalak ko.
Natutuwa akong marinig 'yan.
'Wag maging iba.
Parang kailangan natin mag-order ulit.
Maglagay ka ng ilang libro mo.
-Hindi ako aabot sa ganyan. -Uy, ang galing mo!
Salamat, Thomas.
Kumusta.
Magaling siya sa negosyo.
'Di naman pinakamasama na papasukin ulit ang isang tao.
Papasukin?
Pinipilit kong paalisin siya, tanga ka ba, o nakalimutan mo na?
Ano'ng lahat ng 'to?
Nandito sila para sunduin si Sophie.
Magaling.
-Kumusta. -Maisie.
Iba na… itsura mo.
Medyo maganda.
Salamat.
Si Sophie gumawa.
Sophie?
Inayos niya buhok ko.
At sa 'kin.
Siya ang nag-ayos sa lahat?
Hindi sa 'kin.
-Sorry, nahuli ako. -Okay lang.
Halika na. Maganda ang panahon.
-Kumusta. -Tara na.
Kumusta, Angus.
Ayan na.
Alis na tayo.
-Kumusta ka na? -Sige. Kaya…
Whisky, at iwanan mo ang bote.
Aba, regular ka na ngayon?
Nakakatawa.
Baka gusto niya matutong mag-knit.
Sinubukan ko turuan 'nung bata pa siya.
Walang tinginan.
'Wag kang makialam.
Kailangan natin mag-usap.
Tungkol saan?
Sa labas.
Sinusubukan kong tumulong, pero…
lahat ng bagay na 'to, hindi ayos sa 'kin.
Anong bagay?
Ikaw.
Isa ka lang… Pero sobra ka na. Nasa kahit saan ka.
Ang redecorating, ang gift shop, ang tours.
Kinuha mo aso ko. Ang knitting!
Ano'ng susunod? Tatakbo kang Mayor?
May eleksyon ba?
'Di 'to kasama sa deal.
-Deal natin? -Oo.
Pinapaalis mo ako at mawala ang sobra kong deposito?
'Di man ako nag aral sa Oxford o Cambridge,
pero marunong ako magbasa ng kontrata.
Wala sa tamang pag-iisip ang pipirma nun, pero ginawa ko,
dahil nag-stay ako sa escrow.
Nandito ako sa Pasko at Bagong Taon.
Sa totoo, baka 'di na ako umalis. Baka ito ang sunod kong kabanata.
Hindi ko alam.
Wala naman akong alam.
At nakakatakot 'to.
Naayos ko na, hindi ba?
Tuloy ang pagniniting.
Halika, Hamish. Good boy.
Ano'ng ginagawa mo?
-Ayokong may hindi natatapos. -Syempre naman.
Inaalis mo ang pangalan ng tatay ko.
MCGUINTY
-Salamat. -Hindi ito para sa 'yo.
Dito siya nagtrabaho. Parte siya ng kasaysayan.
-Ganyan ka ba humingi ng tawad? -Hindi.
Tinatanggap ko.
'Di ako humihingi ng tawad.
At tinatanggap ko.
"The well whispered a story to the wind about a woman."
Bloody hell, grabe 'yan.
Mandirigmang babae, kausapin mo 'ko!
Isang linggo na lang bago mag-Pasko. Kailangan ko masulat ang unang pahina.
Halika, mandirigmang babae. Halika. Kausapin mo ako.
Pakiusap, magsalita ka.
Tuloy ka.
Tutulungan mo ba akong ipasok 'to?
Dinalhan kita ng Scotch dresser.
Kinuha mo para sa 'kin?
Oo.
Nahanap ko sa attic.
Inayos ko lang ng kaunti.
Ang ganda.
Kumusta si Emma Gale?
Naghiwalay na kami ng landas ni Emma Gale.
May isa pang kwento na gusto kong sabihin.
Talaga? Anong klaseng kwento?
Tungkol sa isang babae,
isang balon, at espada.
Siya ang pumapatay?
-Siya ang magliligtas ng isang nayon. -Sa?
Basahin mo 'yun.
Padalhan mo ako ng kopya 'pag bumalik ka sa New York.
Bigyan mo ako ng address.
Salamat.
Nagustuhan ko, Myles.
Masaya ako.
Myles?
May kailangan tayong pag-usapan.
Isang Christmas tree
para sa ballroom.
Ano'ng kadalasan ginagawa mo 'pag Pasko?
Ganito.
Sa totoo lang,
ito ang unang Pasko na hindi ko kasama si Lexi.
Aba, bakit 'di mo siya imbitahin?
May kasal siyang pupuntahan.
Oo nga pala.
Ang tanga at si anong-pangalan-nun.
Okay, ang "eejit" ay "tanga."
Tama.
"Diddy" ay "tanga." Ano'ng "dobber"?
Mahinang nilalang.
"Numpty"?
Walang silbi.
Okay.
"Walloper"?
Ah, parang mas tanga ganun.
Kuha ko na.
Ano tingin mo sa isang 'to?
Maganda 'yan.
Ano'ng ginagawa mo?
Kapag pumuputol kami ng puno,
pinapalitan namin ng dalawa.
Ang galing.
Sinusubukan kong iwanan ng mas maayos kaysa sa nakita ko.
-Ganda. -Ang mga knitter ng Dunbar.
Maaga pa para sa party, hindi ba?
Aba, walang magiging party kung wala ang tulong nila.
O yung yule cakes ko. Nagbe-bake ako para sa Dun Dunbar!
Nakakamangha.
-Your Grace. -O?
Hindi ko masabi kung gaano kahalaga 'to sa lahat ng tao,
nagdiriwang sa kastilyo.
Gusto kong makuha ang papuri, pero sa kanya 'yun.
Sa totoo, kaming dalawa.
Hindi sa may tayo.
Hindi.
Excuse me.
'Wag kang mag-alala sa kanya. Makakagulo lang siya.
Ang ganda nito, 'di ba?
Oras na para magamit ulit ang mga 'to.
-Hindi ako makapaniwala. -Uy.
Naalala mo ba 'to? Baka mong may tatlong paa.
Mas maganda na tatlong paa kaysa naman dito.
'Wag mong pagtawanan ang tupa ko!
-Pinaghirapan ko 'yan. -Naalala ko!
Pinutol niya 'to mismo sa likod ng paboritong upuan ng kanyang ama.
Pagkatapos, itinago namin sa kuwadra! Natatandaan mo?
Mga Knitter, tayo na?
Dashing through the snow
In a one-horse open sleigh
O'er the fields we go
Laughing all the way
Bells on bobtails ring
Making spirits bright
What fun it is to laugh and sing A sleighing song tonight
Oh, jingle bells, jingle bells
Jingle all the way
Oh, what fun it is to ride
In a one-horse open sleigh
-Shush, ikaw. -Ako ay…
'Wag. Sasabihin ko sana na may tatlo akong--
-Maari kitang tulungan? -Sige.
Gusto kong kumuha ng isang kwarto ngayong gabi.
Okay. Ang natitira na lang ay ang Christmas Romance package.
Champagne sa gabi, almusal sa higaan,
lahat ng Netflix pwede panoorin.
Salamat. Kukunin na namin 'yan.
-Oo, kukunin namin. -Mabuti naman.
-Pwede ko bang makuha ang pangalan mo? -Donatelli.
Magaling.
Siguro tama ka sa party na 'to.
Sinabi mo bang tama ako?
Sabi ko baka.
Baka dapat kong sabihin sayo,
na ang kwartong gusto mo, kung saan namatay ang ikalimang duke,
Gawa gawa ko lang 'yun.
Gusto kong mapunta ka sa pinakapangit na kwarto.
Alam ko. Ikalimang duke ay namatay sa Labanan ng Culloden.
Ikaanim nahulog sa kabayo,
at ang ika-11, ang iyong ama, namatay sa isang hotel sa London.
Tama.
Ayan na naman.
Excuse me.
Palagay ko alam mo pa'no ako mamamatay?
Makakaisip ako ng ilang ideya.
Makukuryente.
'Di pagkalason sa asoge?
o pinapakain sa pating?
Sige…
Sigurado akong mapag uusapan 'yan.
Ito siguro 'yung mga Christmas lights na ipinagawa mo.
Oo, sige, sisihin mo ang Pasko.
Hinding-hindi ko gagawin 'yan.
Sinisisi kita.
Tingin ko baka kailangan n'yo 'to.
Base dun sa huling gawa mong mga problema sa kuryente,
magiging mahaba, madilim na gabi 'to.
Salamat, Thomas.
Ang sarap sa pakiramdam nito.
Kumportable ako dito.
Sabi ko na sayo, iba ang gusto ng mga fans mo.
Gusto nila si Emma Gale.
Pinag-uusapan ng Harper's ang dagdag na apat na libro na deal.
Claire--
Gagawin mo ang morning shows, tuksuhin ang bagong Emma.
'Di totoo si Emma Gale.
Ako. Sophie Brown.
'Di rin siguro Sophie Brown.
Sophie McGuinty.
-Sino 'yun? -Sasabihin ko sa 'yo kapag nalaman ko na.
Mas magaling dapat siya magsulat.
Ano'ng mayro'n sa kandila? Bumalik ka ba sa nakaraan?
Inayos na niya.
Diyos ko po. Hindi ka na uuwi, ikaw ba?
Nahuhulog ka na sa lalaking 'yan. Ang earl!
Duke.
Alam mo, kaya kong gawan ng paraan 'yan.
Magiging duchess ka at iri-rebrand ka namin.
Walang makakaalala sa kahihiyan na 'to. Galing.
Isara mo na ang deal.
Paalam.
Bueno, Bisperas ng Pasko bukas.
Alam ko.
At Pasko sa sumunod na araw.
Ganyan talaga.
Pwede ba umamin ka na lang na may nararamdaman ka sa kanya?
At kahit gawin ko, ano'ng pagkakaiba nun?
Para sirain niya ako.
-Sirain ka? -Oo.
Ito ang pinakamasaya na nakita kita sa maraming taon.
-Ano'ng alam mo? -Lahat.
-Kumusta. -O, kumusta na.
Sorry, nahuli ako.
Pero kailangan ko ng opinyon n'yo sa damit na 'to.
Nakita ko 'to sa ikasiyam na kwarto.
-Sobra ba? -Sobra sobra talaga.
Kailangan isuot mo.
Napakaganda.
-'Di ko nga alam kung kasya. -Kaya kong ayusin 'yan.
Okay. Sige.
Kaya ngayon mayro'n akong ibibigay
sa inyong lahat.
'Di kami dapat magsuot ng Dun Dunbar dresses sa party.
Hindi Dun Dunbar. Saks Fifth Avenue.
Salamat.
-At para sa 'yo, sir. -Salamat.
Maganda! Salamat.
Rhona, ang ganda n'yan.
-Ang ganda n'yan. Salamat. -Salamat.
Bagay sa buhok mo.
Magkakagusto ulit siya kapag sinuot ko 'to.
Ano sa tingin mo? Bagay ba?
Bagay, hindi ba?
Hamish!
Hamish, ibigay mo sa 'kin 'yan.
'Wag. Ibigay mo na sa 'kin.
Ibigay mo na!
Ano'ng ginagawa mo?
Pasensya na.
Nakita ko 'to. Naisip ko… baka pwede ko isuot bukas ng gabi.
maliban kung sa mama o lola mo 'to.
Hindi mo dapat suotin 'yan.
Galit ka sa akin dahil sa damit?
Hindi.
Galit ako sa sarili ko.
Bakit?
Galit din ako sa sarili ko.
Teka, sandali.
Tayo…
Hindi natin dapat ginagawa 'to.
Hindi.
Talagang 'di natin dapat ginagawa 'to.
Maligayang Pasko, Angus.
-Magandang umaga. -Oo.
At maligayang Bisperas ng Pasko.
-May maitutulong ba ako? -Wala na. Ako na bahala dito.
Okay.
Napakaganda.
Salamat, Thomas.
Magandang umaga.
Ano'ng lahat ng 'to?
Ano sa tingin mo? Almusal.
-Napaka maalalahanin mo. -Wala ako kung 'di dahil d'yan.
Binibini muna.
Salamat.
May iba pa ba?
Wala naman na.
Iyan na lahat.
Angus, tara na.
Iwanan na natin ang lovebirds.
Naisip mo ba na malalaman nila 'to sa isang oras?
Alam ang ano?
Na tayo…
-Ano ba tayo? -Siguro 'di na kailangan ng title.
-Kasi, ako ang Duke ng Dunbar. -Talaga?
Hindi mo nabanggit 'yan.
'Wag mong sabihing gusto mo ng snow sa Bisperas ng Pasko?
Halika dito.
Ano pang gagawin ngayon?
-Mukhang may gusto kang sabihin. -Wala naman.
Ako mayro'n.
Kailangan pa ba?
Iniisip ko,
ano'ng mangyayari pagkatapos ng Pasko?
-Dahil iniisip ko-- -Masyadong marami kang iniisip.
-Ano'ng iniisip mo? -Sinusubukan kong hindi!
Pwede kang mag-stay.
Stay?
Sa Dun Dunbar.
Ibig mo sabihin…
Hahayaan mo akong mag-stay
sa lugar na tinitirhan ko sa buong buhay ko bilang bisita?
-Hindi, bilang-- -Bilang ano?
-Bilang nangungupahan? -Hindi.
Baka nobyo mo? O Ginoong Emma Gale? Ano'ng pangalan nun?
Winston, hindi ba?
At alam natin kung ano'ng nangyari sa kanya.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano'ng ginagawa ko?
Nagpakita ka dito,
binili ang kastilyo ko,
pumalit sa lugar, sinakop buong buhay ko,
at ngayon inalok mo ako ng isang kwarto sa sarili kong bahay!
Dapat 'di na kita pinapasok una pa lang.
'Di ka pwedeng umalis ng ganyan.
Pasensya ka na.
Kailangan ba pahintulot mo, Your Highness?
'Di ako makapaniwalang naisip ko na pwedeng maging masaya tayo.
-Ayan na naman yung "tayo". -Oo, "tayo". Tama 'yun.
Dalawang tao ang magkasama ng tatlong buwan.
Maayos naman ako hanggang sa dumating ka.
-Ikaw ba? -Oo.
Aba, e, 'di, mukhang panalo ka na.
Dahil ang lugar na 'to, magpapaalala sa 'kin sa 'yo.
Wala na ang deal.
Masiyahan ka sa 12 kwartong walang laman.
Iwan mo ang susi paglabas.
Isa ka talagang tangang maharlika.
Wag mo sabihin 'di kita binalaan.
Mamimiss kita, Hamish.
Oo, mamimiss kita.
'Wag kang mag-alala. Ginagawa ko din yan lagi.
Naku, hindi.
Thomas.
Hahayaan mo talaga siyang umalis?
'Yun ang plano.
Ikaw at ang Dunbar pride mo.
Ang mga kastilyo ang dapat may pader. Hindi ang mga tao.
Kung wala ang kastilyong 'to, wala ako.
At ano'ng maganda sa lugar na 'to
kung walang tao dito?
Lilipad na ako bukas. Kailangan ko ng masasakyan papuntang Edinburgh.
Sophie, 'wag kang umalis.
Pwede kayong pumunta at bisitahin ako.
Lahat kayo. Kahit kailan.
At 'wag kayong mag-alala sa mga lupa n'yo,
dahil babayaran ko lahat ng mortgages n'yo.
Pero ngayon--
Aayusin ko lahat pagbalik ko.
Sophie, 'wag.
Isipin n'yo regalo galing kay Emma Gale.
Ang pakikipagkaibigan n'yo… ang mahalaga para sa 'kin.
Nagkamali ako. 'Yun lang.
Ang magmahal ng isang tao
ay hindi kailanman isang pagkakamali.
Magtiwala ka.
Angus!
Mukhang dapat ibigay na namin ang regalo mo sa Pasko ngayon.
Salamat.
Gusto 'ko 'to.
Gustung-gusto ko.
Salamat.
Package galing kay Thomas para sa 'yo.
Ang dress.
Sakaling magbago isip mo.
Paalam!
Ano'ng nangyayari? Titingnan ko lang sandali.
-Maligayang Pasko. -Oo.
Titingnan ko lang.
Ano'ng nangyayari?
-Namatay ang makina. -Namatay?
Nasira. 'Yun lang.
-Ano'ng gagawin mo? -Babalik tayo.
Kukuha ng ibang sasakyan?
Sa pub. Para uminom.
Bisperas ng Pasko.
'Di pwedeng siya lang ang drayber sa bayan.
Dalawang oras layo ng Ediburgh, mas matagal 'pag snow,
at lahat ay pupunta sa party.
Iyong party.
-Lahat? -Hindi ba yun ang ideya?
Pwede kong hiramin ang sasakyan mo, at ipapahatid ko na lang.
Kailan ka huling nagmaneho ng hindi automatic na sasakyan?
Sa isang snowstorm?
'Di na nagsi-snow.
Edinburgh yun. Tinawagan lang ako ng asawa ko.
Ikaw, Angus? Ihahatid mo ba ako sa airport?
Magpalipas ka na ng gabi. May maghahatid sa 'yo bukas ng umaga.
Sige.
Pero 'di ako pupunta sa party.
Mag bi-Bisperas ka ng Pasko mag-isa?
-Okay lang ako. -Hindi ka okay.
Magiging okay ako.
Uy, honey, Lexi.
Si Mama 'to. Gusto ko lang batiin ka ng Maligayang Pasko.
Baka nasa kasal ka.
Kung ihagis niya ang bouquet, 'wag mong saluhin.
Okay. Mahal kita.
-Helen! -Maligayang Pasko.
-Pumasok na tayo. -Pasok na.
"But Winston wasn't dead."
"It was a coma brought on by his fall down the stairs."
"To her shock, it wasn't Winston whose body lay there."
"It was his twin brother, Myles."
Sophie, pasensya na!
Seryoso ka ba?
Sophie!
Ang tanga mo.
Ang tanga ko.
Sige, halika na.
Hindi ko lang inasahan 'to.
O ikaw.
Ginawa ko sa paraan ko sa mahabang panahon,
at para may pumasok at basta…
Pakiramdam ko nawawalan ako ng lugar.
Pero mas gugustuhin kong mawala ang Dun Dunbar…
kaysa mawala ka.
Gusto mo ng kastilyo?
Sa 'yo na yun.
Gusto mong bumalik sa Amerika? Hindi kita pipigilan.
'Di ko mapapangako na 'di kita susundan.
Dahil nahulog ako
walang pag-asa at kaawa-awang na umiibig sa 'yo.
Kaawa-awa?
Baka umaasa lang.
Mahal din kita, ikaw na dobber.
Isa kang eejit.
Ako nga, hindi ba?
-Kumusta. -Nakakatuwang makita ka. Magandang gabi.
-Tom. Cheers. -Nasaan na siya?
Hindi ko alam.
Ayos.
-'Tapos mo. -Sunod ka dun.
Easy sa champagne na 'yan.
Kailangan mong gawin para sa kanya.
Hindi, may gagawin ako para sa sarili ko.
Maisie,
maaari bang parangalan mo ako ng isang sayaw?
Oras na.
Mga binibini at ginoo,
Hayaan ninyo na ipakilala ko
ang ika-12 Duke ng Dunbar
at ang Lady Sophie…
McGuinty!
-Nandito na siya. -Mabuti naman.
Mga binibini at ginoo,
Maaari ko bang makuha ang atensyon ninyo?
Kamakailan,
kasing lamig ng lugar na 'to ang hangin sa Firth of Forth.
Mas malamig pa dun!
Salamat, Eamon.
Akala ko ang kastilyong 'to ay kung sino ako.
O baka buong pagkatao ko.
At pagkatapos…
Tapos, may nakilala akong babae na nagpatino sa 'king maharlikang asno,
at itinuro niya na dapat kasama natin ang mga taong mahal natin sa Pasko.
At naisip ko na kayo,
kayong lahat na nandito,
ang mga taong mahal ko.
Kayo ang pamilya ko.
At kaya mula ngayong Pasko,
Magpa-party ang Dun Dunbar nang maganda para mahigitan ang iba.
At ngayon,
ikinararangal ko
na ipakilala
ang apo ni Callum McGuinty,
na nagtrabaho dito,
at matapang na inukit ang kanyang pangalan sa kastilyong 'to.
Lexi!
Ano'ng ginagawa mo dito?
Binigyan ako ni Myles ng tiket.
Pa'no kasal ng Papa mo?
Pupunta na lang ako sa susunod.
Gusto mo ng inumin?
Salamat.
Natututo ako.
Kasi, nag-aral ka sa Oxford.
At Cambridge.
Oo, syempre naman.
At ngayon, sa McGuintys.
-Sa mga McGuinty. -Ang mga McGuinty!
Rhona, ginalingan mo.
-Ginawa niya 'yan lahat. -Siya gumawa?
-Dapat may shop na siya. -Oo.
Bibigyan ko sila.
-Natikman n'yo 'to? -Diyos ko!
-Ginalingan ni Rhona. -Isa 'yang work of art.
Angus!
Hamish!
Tara, Angus!
Bueno,
Maligayang Pasko sa 'yo, Hamish!
Sige, ano tingin mo dito?
The Heart of a Warrior.
Ni Sophie McGuinty.
Gusto mo 'yan ha?
"In this day and age…
not everyone…
believes in happy endings."
"But I just might."
Maligayang Pasko, Ma.
Maligayang Pasko, anak.
Magandang umaga at maligayang Pasko.
-Maligayang Pasko. -Maligayang Pasko.
Sophie, mahal ko…
May regalo ako para sa'yo.
Kahit galing sa backstage.
Adam, 'wag mong kalimutan i-cue ako. Perfect. Salamat.
Nagsu-shoot ba tayo sa tatlong camera?
Kailangan mong mahalin 'yan!
Congratulations, Sophie,
sa iyong malaking, bagong best seller, Heart of a Warrior.
Salamat. Ang sarap bumalik.
Ramdam ng lahat na ito ang pinakamahusay mong nobela.
Pinakamahusay na libro ko. May happy ending.
-'Yan ang gusto ng mga tao. -Hindi ibang happy ending.
Simula nung huling andito ka, parang naging total fairy tale ang buhay mo.
Bumili ka ng isang kastilyo sa Scotland, lumipat sa Ireland… Scot-land.
-Bagong lalawigan. -Malapit sa Disneyland.
-Medyo probinsya. -Exactly.
Tama ba sabihin na ikaw ay magiging isang dukesa?
Teka, magpapakasal ba ako? o ako lang ba... Ano?
-Saka-- -'Di pa siya nag-propose!
Pa'no nila nagagawa 'yun?
-Alam ko. -Limang araw sa isang linggo.
Oo.
Alam na alam ko.
Welcome back, Sophie,
at congratulations sa 'yong napakalaking best seller.
Ayoko sabihin na "napakalaki."
Nakakatuwa na 'yun ang lumabas, sa ulo at utak niya.
"Napakalaki" ay masyadong malupit, lalaking-lalaki,
hindi sexy, maganda, babae, mahinang salita.
Nagulat ako nito.
…best seller, Heart of a Warrior.
Salamat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Janica Fabian