Produkcja ABC.
A teraz A Very Boy Band Holiday.
Mam świeczki i poduszki.
Zaraz przyjdą goście.
Kasztany w piekarniku, ajerkoniak gotowy,
paparazzi już czekają, światła...
Joey, przyniosłem wino.
Masz... karty?
Wanyá Morris z Boyz II Men.
Co słychać?
Shawn już jedzie?
Tak. Co to ma być, Joe?
Miał być poker.
Przygotowałem coś lepszego.
O Boże.
A Very Boy Band Holiday.
Co to jest?
Nie wiesz, czym jest Boy Band Holiday?
Nie.
Wszystko ci muszę tłumaczyć?
Zawsze się cieszyłem,
że jestem w takim bractwie.
Więc dziś przy choince...
Joe, my gramy „Motownphilly”.
Mam sobie pójść?
Przestań.
Nie jesteśmy boysbandem.
Wan, macie słowo „boy” w nazwie.
Wytłumaczę jeszcze raz.
Nadal uważam, że się mylisz.
Pogódź się z tym, że należysz...
NSYNC i 98 Degrees nie biorą pieniędzy
za świąteczny występ.
Dobra.
-Jesteś w drodze? -Zaraz będę.
A ty, Drew Lachey?
-Nie okłamywałbym cię. -Dobra.
Joey Mac też zawitał do miasta.
-Jakieś niespodzianki? -Bobby Brown!
Więc dziś urządzamy...
To jak, Wanyá? Wchodzisz w to?
Dobra. Wchodzę.
Niech będzie.
To chciałem usłyszeć.
Czas podzielić się radością i zabawą.
To najlepszy sposób na zakończenie roku.
Cieszę się, że tu jesteś.
Tak!
Nikt nie zrobi tego tak jak ty.
Spróbuję.
Joey...
Joey.
-Joey. -Tak?
Kiedy przyjdzie reszta?
Dobrze brzmiało?
Kiedy przyjdzie reszta?
Co słychać, Chris?
Co tam?
Wszystko gra?
Wesołych świąt.
Dobrze cię widzieć.
-Dobrze wyglądasz. -Świetnie.
Miałem przynieść jakieś ozdoby?
Nie. A to po co, Chris?
-Na choinkę. -Już udekorowana.
Tak ci się wydaje?
-Tak. -Posłuchaj.
-To Boy Band Holiday, tak? -Tak.
-Trzeba to poprawić. -Chwila.
Co to Boy Band Holiday?
Chwila. To ty nie wiesz?
Zaśpiewamy?
-Dawaj. -Nie.
-Dobra. -Nie śpiewam.
W ogóle.
Słuchajcie, zajmijmy się choinką.
-Super. Zajmijcie się tym. -Właśnie.
Do zobaczenia.
Nie pomożesz?
Idę po koniak.
-Czas dać czadu. -Dokładnie.
Właśnie.
Dajesz, Chris!
Nie bez powodu jestem Choinkowym Królem.
Nikt cię tak nie nazywa.
Teraz zaczną.
Wesołych świąt!
Co tam, 98 Degrees?
-Jak leci? -Co słychać?
Jak się macie?
-Jak tam? -Dobrze was widzieć.
Was też.
Co tam, stary?
A gdzie Nick?
Na Hawajach, pracuje...
Bardzo mu przykro,
więc kupił trochę prezentów.
Miło.
-Fajnie. -Tak.
Spotkaliśmy Erika z O-Town.
-Co tam? -Idzie.
Pomożecie mi?
Tak, pomożemy.
Wezmę kilka.
-Proszę bardzo. -Ostrożnie.
Ja wezmę ten.
Dam ten Joeyemu.
Proszę bardzo.
Miało być bez prezentów.
Chwila.
Znowu nic mi nie kupiłeś, Chris?
Zmiana tematu.
Drew, nie macie piosenki o prezentach?
Mówisz o tej.
Kiedy ustawiłeś światła?
Nie wychylaj się, Fatone.
Tutaj.
Skoro mowa o prezentach. Wesołych świąt, Chris.
Poważnie?
-Tak. -Joey...
Dałeś mi koszulkę NSYNC.
Tak! Nie ma za co.
Nie było innego rozmiaru?
Nie. Tylko ten.
-Ładna, nie? -Jasne.
-Dzięki. -Będzie ci w niej do twarzy.
Wiem.
Dziś w A Very Boy Band Holiday:
pieczone kasztany z NSYNC.
Joey Fatone, Chris Kirkpatrick i Lance Bass.
Trochę śniegu z Boyz II Men.
Wanyá Morris i Shawn Stockman.
Wieszanie skarpet z 98 Degrees. Drew Lachey, Nick Lachey,
Justin Jeffre i Jeff Timmons.
Kolędy z Erikiem-Michaelem Estradą z O-Town
i Joyem McIntyrem z New Kids on the Block.
Dekoracje z New Edition.
Michael Bivins i Bobby Brown.
Nalejcie sobie koniaku.
To A Very Boy Band Holiday.
Witajcie.
Zobaczmy, czy chłopaki przełkną ajerkoniak.
A Very Boy Band Holiday powraca.
Mam ajerkoniak.
Tak...
Świętujmy.
Mała rozgrzewka.
Częstujcie się.
-Wygląda nieźle. -Co dodałeś?
Przyrządziłem... Nalałem z kartonu.
-Nie umiem robić ajerkoniaku. -Nie ufam ci.
To Mikołaj?
Mikołaj?
Daj spokój, Chris. To Joey McIntyre z New Kids.
-Serio, tato? -Chodź!
Chłopaki się postarali.
Pamiętacie mojego syna, Griffina?
-Jak leci? -Co tam?
Miło cię widzieć.
-Wesołych świąt. Popatrz. -Stary!
Fajnie.
Co tam, Griff?
Ciemna szkocka krata. Świetnie.
Ale ten czas leci, co?
-Jakiś ty wysoki... -Stary.
165 centymetrów.
Dwa razy wyższy od taty.
Uwielbiam święta z rodziną i z tobą, Joey.
Dzięki, Chris.
Zawsze spędzamy...
Zawsze w trasie...
Kiedyś. Teraz mamy własne rodziny,
własne tradycje.
Co robicie na święta?
Jest niesamowicie.
Gdy jesteś dzieckiem,
macie rodzinne tradycje,
które potem są przekazywane
następnym pokoleniom.
Lubię ucztę Siedmiu Ryb.
Urządzam włoską kolację
z sosami i klopsikami.
-Fajnie. -Robimy tak
na spotkania.
Sporo jedzenia.
Dzieci wracają.
A ty, Chris?
Mieszkam w Tennessee,
mam małego dzieciaka.
Ile ma lat?
Cztery lata.
Wy już rozpoczęliście, a ja dopiero zaczynam
różne rodzinne tradycje,
które dzieciaki pokochają.
Wieszanie świątecznych skarpet,
elf na półce. Świetna zabawa.
A ty, Wan?
My po prostu odpoczywamy w domu.
Dawno nie obchodziłem świąt.
-Obchodzę Chanukę. -Jasne.
Moja żona Boże Narodzenie,
ja Chanukę, więc stworzyliśmy „Bożą Chanukę”.
-Boża Chanuka. -Kolory z Chanuki.
Niebieski, biały,
srebrny i takie tam.
Więcej prezentów?
Gwiazdy, menora... Tak. Osiem dni.
Dzieci mają dwa święta.
Osiem dni prezentów.
Wspaniały, piękny czas.
Boża Chanuka.
A u ciebie, Joey?
Spędzasz święta w Bostonie?
Teraz w Hollywood,
ale Boston jest moim rodzinnym miastem.
Najlepsze zespoły są stamtąd.
My i...
New Edition!
No nie? Są najlepsi.
Nie. Bobby Brown i Michael Bivins są za tobą.
Co...
Hej!
Tak jest.
Hej!
Rany.
Lepsi niż Mikołaj.
-Wybaczcie. -Przepraszamy.
Troszkę się spóźniliśmy.
-Zgubiliśmy się. -Prowadził.
Jeździliśmy w kółko,
aż w końcu mówię: „B, to chyba tu.
Co sądzisz?”.
I dobrze trafiliśmy.
Trafiliśmy.
-Cieszę się. -Tak.
Fajnie, że zabrałeś syna.
Chciałbym zaśpiewać piosenkę,
która wiele znaczyła dla mnie i mojego ojca.
-Jasne. -Oczywiście.
Jasne, bracie.
Shawn.
To, czego świat potrzebuje w tym okresie,
to dużo miłości.
Rodzina i przyjaciele są ważni.
Od nas dla was. Dzielcie się miłością.
Dzielcie się nią w święta.
Wspaniały pomysł.
Miłość i PS5.
Dobrze, że jesteście.
Przyszli kolędnicy,
aby zaśpiewać z Joeyem i Griffinem McIntyrem.
Chłopaki,
mamy przed sobą następne pokolenie.
Jakby powiedział Jordan,
to bardzo ważna wiadomość.
Świetna robota.
Brawa dla Newer Kids on the Block.
Świetnie, Griff.
To jeszcze nie koniec kolędowania.
Chodźcie!
-Dobra, Joey. -Pa, Griffin!
Bądź grzeczny.
Dobra.
Ze świąt najbardziej pamiętam
słuchanie świątecznych piosenek.
-Łapiecie? -Tak.
Ale niektóre z nich nie mają sensu.
-Które? -To znaczy?
-O, nie. -Łapiecie?
Są dziwne.
Dokładnie!
Jeśli nie masz zębów,
to chcesz je mieć.
Jakie dziecko prosi o części ciała na Gwiazdkę.
Jak zjesz jabłko,
skoro nie masz jedynek?
Masz zęby z tyłu.
A co z „Grandma Got Run Over by a Reindeer”?
Okropna piosenka.
Makabryczna. Chora.
Jest chora,
ale mam śmieszniejszą,
bo jest wesoła,
„I Want a Hippopotamus for Christmas”.
-Nie znam jej. -Co?
-Nie znacie? -Nie.
Jak spakować hipopotama?
-Wystarczy. -Nie ma sensu.
-Starczy. -Szybko poszło.
To dobra piosenka.
Jest pewna piosenka,
z którą mam duży problem.
Większy niż z innymi.
Dobra.
„I Saw Mommy Kissing Santa Claus”.
-Co ci nie pasuje? -To klasyk.
Niesmaczny.
Po pierwsze, twoja mama całuje Mikołaja.
Gdzie twój tata?
-Dokładnie. -Nie jest wytłumaczone.
-Zastanówcie się. -Cóż...
Nie tak się ją śpiewa.
Bez nagrania nie ma dowodów.
To tradycja.
W moim domu mama siada
i całuje gościa z brodą w czerwonym stroju.
Czemu nie pracuje?
Zastanówcie się.
Czemu nie śpisz?
Powinieneś już leżeć.
Rozumiem.
Już rozumiem.
Trzecia baza zaliczona.
„Mama łaskocze Mikołaja”.
Gdzie go łaskocze? Gdzie?
To straszne.
Trochę dziwne.
-Rozumiecie mnie? -Popieram.
Mama nie powinna się bawić z Mikołajem.
Stary.
Naprawdę nie zna znaczenia?
-Świetnie się bawi. -Brawo.
-Podobało mi się. -Doceniam.
Nie wiem jak wy, ale...
Witamy!
Na święta
moja mam robiła specjalne skrzydełka,
więc zrobiłem je dla was.
-Ładnie wyglądają. -Dzięki.
-Tak. -Tylko spójrzcie.
Ja pierwszy.
-Patrz. -Nie chcę serwetki.
-Tak robimy. -Świetnie.
Dobra.
Śnieg.
Czuję nadchodzącą piosenkę.
Uwielbiam ją.
Śnieg jest chyba sztuczny.
Ale emocje nie.
Siadajcie wygodnie. Drew Lachey wiesza skarpety przy kominku.
Nadal trwa A Very Boy Band Holiday
Sam wyszyłem imiona na skarpetach.
I nie ma żadnej literówki.
Sprawdziłem w necie pisownię.
O, hej.
-Hej. -Co tam, chłopaki?
-Jak leci, Nick? - Wesołych świąt!
Omija cię świetna zabawa.
Lepsza niż zwykle u Joeya.
Świetni ludzie, dobra muzyka, stare czasy.
Żałuję, że mnie nie ma. Wygląda niesamowicie.
Mamy twoją skarpetę,
więc w jakimś sensie tu jesteś.
Nasze wyglądają trochę inaczej.
Wiesz co, Drew?
Zawsze cię lubiłem.
Nieważne, co mówi mama.
Czekaj. Co?
-Co powiedziała? -Wesołych świąt.
-Poważnie... -Pa, Nick.
Sorki, coś przerywa... Słaby zasięg.
Tracę cię, ale okej. Trzymaj się. Pa!
Nie chciał rozmawiać?
Chyba cię nie lubi.
Ciebie też nie.
Bawicie się,
ale usiądźcie.
Rozmawiamy o czymś.
-Tak. -Chodźcie.
-Dobra. -Siadajcie.
Rozmawiamy o rywalizacji
-między boysbandami. -Tak.
Wy rywalizowaliście z Backstreet?
Z kim?
Z Backstreet Boys.
Nasi fani rywalizowali.
Dzieciak dorasta
i mówi: „Lubię Backstreet Boys”.
Drugi mówi: „Ja będę lubił coś innego.
Zostanę fanem NSYNC
albo 98 Degrees albo O-Town”.
Szczerze mówiąc, gdy zobaczyłem
sprzedaż albumów w pewnym momencie,
pomyślałem, że musimy coś zrobić.
Widzieliśmy wystawy płyt NSYNC w sklepach,
a naszych nie było widać.
Były głęboko zakopane.
Kupowaliśmy własne płyty.
Chodzicie po sklepach?
Dokładnie.
Wyszło nam na dobre.
Lubimy swoją muzykę,
szanujemy się,
bo mamy braterską więź
i nikt inny nie wie, co przeszliśmy.
To coś wyjątkowego.
W tamtym czasie, nasza droga
była wyjątkowym okresem w muzyce.
Sprzedaliśmy wiele albumów.
Mój zespół
powstał w programie ABC Making the Band.
-Racja. -Ci goście już byli...
Backstreet i NSYNC.
Mieliśmy jeden zespół menadżerski,
weszliśmy do gry
i uczyliśmy się od nich.
-Fantastyczne. -Coś wam powiem.
Gdybyśmy musieli przejść przez przesłuchania do zespołów,
nie przyjęliby nas.
Dlatego sami je stworzyliśmy.
Nikt nas nie chciał,
więc sami to zrobiliśmy.
On to stworzył.
Każdy robi swoje, nie?
-Rozumiecie? -Staramy się.
Robicie swoje.
Dobrze nam tak.
I o to chodzi.
Nie wiecie, jak to jest
być tym przystojnym.
Dla mnie jest ciężko.
Drużyna futbolowa.
Wiedzą to samo,
czują to samo, gdy są na boisku.
Tak jak my na scenie.
Ale to coś głębszego.
Możesz zmienić drużynę.
Zmienić klub.
To coś...
Właśnie cię wymieniliśmy.
Zamieniamy Drew na was.
Teraz jesteście z nami.
Koniec z tańcem.
Teraz musisz śpiewać.
Ale...
Rozumiem cię.
Dorastając miałeś szczęście...
Byłeś w zespole z bratem.
To szczęście?
Ja nie miałem braci.
Mam siostry.
Więc gdy założyłem zespół,
nagle miałem czwórkę braci.
-I... -Nawet ich nie chciał.
Tak jak mówimy...
Wiem więcej o nim
niż o kimkolwiek z mojej rodziny.
-Racja. -Piątka gości w trasie...
W małym autobusie.
I wtedy...
Mało pokoi.
Mieliśmy trzy pokoje.
Więc...
-Musiałem spać z nim. -My nie mieliśmy autobusu.
Wóz kempingowy.
-Poważnie. -Tak.
Jeździliśmy kamperem.
-Rany. -Jeden pokój.
A ty, Wan?
Było podobnie.
Bardzo. Mieliśmy jeden autobus.
Wszyscy tam spaliśmy.
Nazywał się Amistad.
Amistad. Był super.
Jasne.
Hej, Joey.
Dostałam skargi.
Chyba się nie rozbrykaliście.
Sporty Spice do nas wpadła?
Wynająłem ten dom.
-Od niej. -Jest twój?
To mój dom gościnny.
Zasilany przez energię kobiet.
Słucham?
Jak wam idzie A Very Boy Band Holiday?
-Świetnie. -Tak?
-Super. -Tak.
My mamy Girlsbandowe Święta,
więc muszę się zbierać.
Możemy potem wpaść?
Jasne. Jak chcecie.
Jeśli bardzo chcecie.
Miło cię widzieć.
Do zobaczenia.
-Widzieliście? -Tak.
Cieszę się, że jesteśmy razem.
Chcę wam życzyć
Wesołych świąt.
A kto chce zaśpiewać?
-Hej! -Tak!
Nie jesteśmy boysbandem.
Odpuść Joeyemu ten jeden raz.
A teraz gorące kakao, na które czekaliście.
Dalszy ciąg A Very Boy Band Holiday.
Nie jesteśmy boysbandem,
ale dzięki za okłamanie mnie.
Doceniam to.
Nie ma za co.
Dziękuję wam
za przybycie...
Trzeba podziękować fanom.
Chodzą na koncerty,
dzięki nim jesteśmy sławni.
Robię to dla nich.
-Całkowicie. -Bez nich
nie byłoby to możliwe.
Nie poznalibyśmy się.
Unikaliśmy aresztowania.
Ciężko w to uwierzyć.
To dość łatwe.
Wsiadaliśmy raz do samolotu,
a jakaś dziewczyna krzyczy: „To oni!”.
-Tak. -„To oni!”.
Idziemy sobie i nagle...
„Wiesz, kim jesteśmy?”.
„Znasz nas?”.
Myślisz sobie:
„Zrobiliśmy coś, dzięki czemu ta nieznajoma osoba nas zna”.
-Racja. -Niesamowite.
Bobby, kiedy pierwszy raz
poczułeś, że fani cię doceniają?
Gdy nasza piosenka poleciała w radiu.
To...
Tak.
Chcesz zadzwonić...
Wtedy telefony były...
Na ścianie.
Idziesz do ściany...
-Z tarczą. -Tak.
I dzwonisz do reszty.
„Słyszysz, co leci?
Jesteśmy w radiu”.
Wychodzisz na zewnątrz i...
wszyscy wiedzą, że to twoja piosenka
leciała w radiu.
Niesamowite przeżycie.
Magiczne jest też to,
że nasze piosenki nadal żyją.
Puszczane są na ślubie czy do tańca.
Zostają z tą parą...
Na zawsze.
...na kolejne 50 lat...
Lataliśmy do Europy
i dzieciaki...
Skakały po półkach bagażowych.
Chowały się w toaletach,
w zasłonach.
Nawet teraz gdy wchodzę do hotelu...
Sprawdzasz prysznic.
Znają nasze aliasy.
-Znają... -Aliasy, tak.
Jaki był twój?
Przytrafiło nam się to w Azji.
Zamówiliśmy...
room service.
Przyjechali z wózkiem,
w którym schowały się dziewczyny.
Jaki miałeś alias, Bob?
Justin Case.
Identyfikujecie się z rolami
narzuconymi przez opinię publiczną?
Zły gość, nieśmiały gość...
Wiesz co? Tak.
Bob, kto był kim? Ja chyba wiem.
Każdy wie.
Co to za pytanie?
Daj spokój.
Dobra, poza tobą.
Daj mi spokój.
U nas to były gazety młodzieżowe.
Robiły takie ankiety.
„Jaką masz ksywę?
Kim jesteś w zespole?”.
„Ulubiony kolor, potrawa”.
Więc zmyślaliśmy ksywki.
Nagle grają w planszówkę,
potem...
Mieliście planszówkę?
-Była super. -Tak.
-Mieliśmy? -Nudnawa,
ale wiesz...
Ciekawie mówi się o fanach,
bo wiem, że wszyscy pochodzimy
z różnych pokoleń.
Utożsamialiśmy się z grupami,
które były przed nami.
Ja byłem fanem Boyz II Men.
To, co robiliście,
wiele znaczyło.
To, co ty czujesz do nas, my czuliśmy do nich.
New Edition. Nawet nazwa, Boyz II Men,
to piosenka z albumu New Edition,
„N.E. Heartbreak”.
Rany.
Nie podobała nam się
nasz poprzednia nazwa.
Nie zdradzimy jej.
Powiedzcie nam.
Leciało „Boys to Men”
i pomyślałem, że to dobra nazwa.
Zanim byłem w Boyz II Men,
trasa All For Love...
Ciocia mnie zabrała.
Miałem strój i w ogóle.
Pamiętam, że tam siedziałem
i płakałem.
Chciałem pewnego dnia wystąpić na tej scenie.
Chyba chcemy powiedzieć,
że jesteśmy największymi fanami.
-My. -Tak.
Co myślicie?
Jeszcze jeden utwór?
-Jasne. -Śpiewajmy.
-Chodźcie. -Dalej.
Dalej.
Dalej, panowie.
Dajesz, Joe.
Wesołych świąt!
Świetna robota. Udało nam się.
Coż za Boy Band Holiday.
Bobby Brown zaserwował rodzinne skrzydełka.
Wanyá Morris opowiedział o Bożej Chanuce.
Shawn Stockman zauważył śnieg,
a Joey Mac zawołał: „Ho, ho, ho”.
Spotkanie ze starymi przyjaciółmi.
Szkoda, że to już koniec.
Joey, odpocznij przy choince
na kanapie Melanie C.
Zaraz zadzwoni telefon. Kto to może być?
Halo?
Cześć, Joey.
Może za rok?
Jasne. Do zobaczenia. Pa.
Pa, pa.
Szczyt oglądalności.
Gotowi?
Ruszamy.
Zaczynamy.
Co ty robisz, Drew?
Nick poprosił, żebym je powiesił,
bo chciał się poczuć, jakby tu był.
Wasza mama je zrobiła?
Mamy mają mało czasu,
gdy rodzi się drugie dziecko.
Jak to brzmi?
Zbyt żałośnie?
-Dobra. -Świetnie.
Chwila! Mam coś lepszego!
Nie znasz Boy Band Holiday?
Zaśpiewasz?
-Zaczynajmy. -Nie.
Nazywa się Wanyá.
Zawsze nim byłem.
Rany.
No popatrz.
Pada śnieg.
Mieszkamy w Filadelfii.
Widzieliśmy już śnieg.
Wesołych świąt!
Prawie dostałem w głowę.
Nie przedłużałem?
-Tak. -Sorki.
Szczyt oglądalności.
Zapomniałem zadzwonić?
Backstreet Boys to boysband?
Napisy: Wiktor Kowal