KVIKMYNDIN GÆTI KOMIÐ FÓLKI MEÐ ÞUNGLYNDI OG KVÍÐA ÚR ÓJAFNVÆGI.
AÐGÁT VIÐ ÁHORF
HVERNIG Á AÐ KLIFRA (MJÖG HÁTT)
Ég tek til eftir morgunmatinn Teddy,
og svo ætla ég að vinna pínulítið.
Svo kemur Ellie frænka þín hingað.
Geturðu sagt „Ellie“?
Ellie.
Jæja þá.
Um hvað ætti næsta bók að fjalla, Champy?
Þér líkar liturinn.
Lína Lilliputt leysir hugrekkið úr læðingi.
Líkar þér það?
Mamma er ekki góð að gera hringi. Nei.
Þú munt elska ferskjur Teddy.
Pabbi þinn elskar ferskjur, en er með ofnæmi fyrir hýðinu.
Vonandi færðu ekki ofnæmi.
En ef svo, tek ég bara hýðið af.
Jæja. Það verður auðvelt.
Sæl veriði.
-Daginn. -Hæ, elskan.
-Hefurðu eitthvað að sýna mér? -Já, ég hef nokkuð að sýna.
Frábært. Hæ, vinur.
Jæja.
Jæja, fyrir ég var beðin að hanna veggspjald fyrir lesturinn,
og svo hannaði ég heilan glugga.
Auðvitað.
Lína er í miðjum risa regnboga sem er skær
og er að henda 3D hjörtum upp í loft.
Og svo, sjáðu. Öll börnin fá svo einn svona.
Töfra litlaputtahring.
-Þú hlustar ekkert á mig. -Jú. Ég hlusta alltaf.
Nei, þú starir svona á mig.
Ég horfi í augun á þér. Hún hefur falleg augu.
Mamma þín er með falleg augu. Eins og þín.
Ég veit ekki hvað þú reynir að finna.
Þig.
Ég er hérna.
Ansans.
Jæja. Verð að þjóta.
Þotinn. Bless vinur. Elska þig.
Bless mamma.
Jæja, jæja.
Hitti þig á horninu við 34th og 7th, kl.19:00.
Ekki vera of sein. Mig langar sjá leikinn.
Hver er þetta?
-Hola, Teddy. -Buenos días, Hector.
-Má ég fá far, Hector? -Já.
-Bæ. -Við elskum þig.
Bæ, pabbi.
Eru fæturnir ofan í?
Allt í lagi.
Er þetta notalegt?
Er þetta notalegt, Teddy?
Góður strákur.
Er þetta ekki notalegt?
Jú, þetta er mjög heitt.
Þetta er mjög heitt.
Ástin.
Veistu að þú labbar bráðum?
Þú átt eftir að detta og rispa hnéin þegar þú ferð að labba.
Þú rekur höfuðið í kaffiborðið,
en þú heldur áfram.
Því það gera sigurvegarar. Ekki satt, Champy?
Þeir halda áfram.
Hver er góður strákur?
Sérðu öll blómin?
Falleg blóm.
Já.
Sjáðu tunglið.
Það er fallegt.
Hugsarðu einhverntímann um að fara til tunglsins?
Ég gerði það.
Mig langar að fara til tunglsins
Með geimskipi hátt uppi í lofti
Já, mig langar að fara til tunglsins
En ég held ég vilji ekki búa þar
Þó ég vilji líta niður á jörðina að ofan
-Símsvari. -Svaraðu, Julie. Við vitum þú er þarna.
Vorum að leggja. Vantar eitthvað?
Starbucks?
Hættu að hárreita mig Ellie, þú rífur hárið af.
Komum eftir tíu mínútur, ókei? Bæ.
Ég gæti hitt alla fiskana alls staðar.
Já, ég myndi ferðast neðansjávar
En ég held ég vilji ekki búa þar
Ellie kemur bráðum.
En það er ekki mikið hægt að gera Þegar allir vinirnir eru fiskar
Og ostrur og skelfiskar eru ekki alvöru fjölskylda
Svo mig langar ekki að búa í sjónum
Ég vil heimsækja frumskóginn Heyra ljónið öskra
Fara aftur í tímann og hitta risaeðlu
Það eru svo margir skrítnir staðir sem ég vil fara til
En ekki á neinn til langframa
Svo ef ég færi til tunglsins
Þá myndi ég dansa á tunglsgeisla og svo
myndi ég óska mér á stjörnu
Og óska mér að ég væri kominn heim aftur
Þó ég viljir sjá jörðina ofan frá
Myndi ég sakna allra staðanna Og fólksins sem ég elska
Svo þó ég fari kæmi ég fljótt aftur heim
Því ég vil ekki búa á tunglinu
Nei, ég vil ekki búa
Á tunglinu
Hvað ertu að horfa á? Sérðu blöðruna?
Sérðu blöðruna? Hún er fyrir þig.
Næstum heima, Champy. Næstum komin.
Jæja.
Jæja, þá.
Sælir krakkar.
-Hæ. -Hvað segir uppáhalds barnabarnið?
Svona þá.
-Ertu til í að fá pela? -Hæ. Hæ.
-Komdu hingað ástin, komdu. Ég hef þig. Ég hef þig.
Hver er fallegur strákur?
Hæ. Hæ elskan. Hæ.
Ég svara.
-Halló? -Hæ.
Hæ.
-Hvernig gengur? -Vel.
Við vorum í skóbúðinni.
Litli strákurinn með búttuðu fæturna er í stærð 4.
Gönguskóm. Breiðir.
Heyrðu.
Ég kem ekki seint í kvöld.
Ég hitti strákana eftir vinnu og kem heim í hálfleik.
Ég vil reyndar fara með þér í kvöld.
Ég meina, mamma þvoði þvottinn og hristi koddana
og gefur Teddy pelann núna,
svo mér finnst, þar sem hún passar allt,
að við ættum að nýta það.
Jule, þetta er bara tímabundið veistu?
Þar til þú getur séð ein um Teddy.
Fjandinn, svo að eilífu?
Ertu til í að hitta Lucy?
Já. Já. Mig langar til þess.
Ég verð að hætta.
Allt í lagi.
-Ég hitti þig fyrir utan. -Ókei, sjáumst fljótlega.
Elska þig.
Ég elska þig. Bæ.
Ég ætla í andlitslyftingu.
Nei. Það er fáránlegt mamma.
Það var laus tími á afmælisdegi Teddy.
Mesta happadegi ársins.
En svo hélt ég að þú þyrftir aðstoð í veislunni.
Veislu? Hvaða veislu?
Hann á enga vini. Hverjum myndum við bjóða?
Þú átt vini. Það yrði fín endurstilling.
Fá fólk í heimsókn, sýna að þú sért í lagi.
Þá yrði auðvelt fyrir pabba þinn að koma aftur.
Þú veist hann elskar þig.
Ég elska þig mamma, en hættu að standa við sturtuna.
Halló, fröken Davis.
Ég er Sylvester læknir.
-Ég er geðlæknir á sjúkrahúsinu. -Er í lagi með son minn?
Já, hann er í fínu lagi.
Sætur strákur. Hann bíður heima með eiginmanninum þínum.
Mágkona mín mun drepa mig.
Nei, nei, nei.
Þeim langar að sjá þig,
en mér fannst góð hugmynd að við ræddum saman fyrst.
-Er það í lagi? -Já.
Allt í lagi.
Viltu segja mér hvað gerðist?
Er þetta fyrsta sjálfsmorðstilraunin?
Já.
Hefurðu komið nálægt því áður? Hugleitt það áður?
Ég hugsa stöðugt um það.
Hvað nær það langt aftur?
Af og til síðan ég var í fyrsta bekk.
Þá fóru hlutirnir að breytast.
Hvernig þá?
Allt var óskýrt.
Minnið var óskýrt. Get ekki útskýrt það öðruvísi.
-Eru geðsjúkdómar í fjölskyldunni? -Nei.
Það er ekki satt.
Mamma segir pabba vera geðveikan.
Maðurinn minn segir að
geðveiki pabba míns líti mikið út eins og hann sé hálfviti.
Hvað um núna nýverið?
Hvernig leið þér á meðgöngu?
Ég hafði það af.
En eftir fæðinguna?
Bara meira eða minna,
sama og ég hef upplifað allt mitt líf.
Fannst ég spillt og of aum.
Eins og allar aðrar konur myndu hugsa betur um Teddy.
Þá báða.
Jú.
Kannski manstu þetta, en á áttunda áratugnum
var sagt að það væru köngulóaegg í þessu.
Og fólk hætti að tyggja þetta.
Um stund, taldi ég þetta satt.
Þó þeir hefðu keypt auglýsingu í New York Times
og ég vissi það væri ósatt, gat ég ekki tuggið það.
Fyndið. Orðrómur byrjar sem maður trúir,
og maður veit hann er ósannur, en samt getur maður ekki sett tyggjóið í munninn.
Og svo núna um daginn,
er ég í apótekinu með dóttur minni, sem fær að velja sér nammi.
Viti menn, hún velur þetta.
Þú veist, bleikt, augnhæð. Auðvitað.
En þá, allt í einu, fór ég að hugsa svona:
„Bíddu, hún er of ung fyrir tyggjó.
Hún kafnar.“
Svo hugsaði ég: „Þú ert læknir. Þú veist hún kafnar ekki. Bilað.“
Svo fattaði ég.
Þetta var órökstudd hræðsla mín á köngulóareggjum.
Eftir öll þessi ár.
Við verðum víst að læra hvar köngulóareggin eru í raun og veru.
Og kannski enn mikilvægara, hvar þau eru ekki.
Hver er svangur strákur?
Ó, svo duglegur að borða.
Svona já.
-En góður strákur. -Geturðu vafið mig?
Auðvitað.
Get ekki þetta.
Ég þarf að klippa þig vinur.
-Við getum farið á rakarastofu. -Óttastu mig með skæri?
Nei, ég óttast hann líti illa út.
-Verður ekki ljótur. -Svona.
Þetta er fínt. Hylur allt.
Þurfti bara tvær perlulengjur.
Heyrðu vinur. Hæ.
-Ó, sjáðu þetta. -Góður strákur.
Sjáðu þetta.
Ó, Guð.
Svona mun andlitið líta út.
Þeir skafa af brjóskinu.
Ég meina, nefið stækkar með aldrinum.
Og tennurnar færast.
Ef ég er ekki hérna einn daginn, skaltu passa nefið og tennurnar.
Segir allt. Skilurðu?
Viltu gefa honum?
Allt í lagi, seinna. Seinna.
-Þú vilt ekki verða sein. -Já.
Skemmtu þér með manninum þínum.
Engar áhyggjur. Ég er hér.
Já, þú mátt fá annan bita.
-Já. -Fyrirgefðu. Þú ert falleg mamma.
Engar andlitslyftingar, ókei?
Þú verður eins og geimvera. Elska þig.
-Ég mun virðast tíu árum yngri. -Elska þig.
Góða skemmtun.
Jæja, ég fer.
Heyrðu, Jule.
Já?
Er ekki í lagi með hann?
Telurðu nokkuð hafa komið fyrir hann?
Pabba? Nei, ég óttast ekki um hann.
Því ég hef alltaf náð í hann. Ég næ ekki í hann.
Kannski vill hann ekki finnast.
-Viltu annan bita? -Ég elska ykkur.
Ef þú kyssi ukulele dömu
Og þú lofar að vera sannur
Ég læsi hurðinni.
Sjái hún aðra ukulele dömu Reyna við þig
Grætur hún kannski
Kannski dæsir hún
Kannski finnur hún...
Jesús. Þraukaðu. Þraukaðu.
Þú komst.
Ertu í lagi?
Já, ég get þetta.
-Geturðu þetta? -Já.
-Hæ. -Hæ, sjá þig.
-Gott að sjá þig. -Já.
Sæll, gott að sjá þig.
Hvað haldiði? Geta okkar menn þetta, ha?
-Pottþétt. -Heyrirðu í eiginmanninum?
-Eilífur bjartsýnismaður. -Óþart að segja mér það.
Komum. setjumst. Lucy er hér.
-Hæ systir. -Hæ.
Jæja, drykkir. Viljiði drykki?
-Já. -Bjórar, ha?
-Hvað viljiði? -Hæ. Áttu fjóra Corona með límónu?
Viljiði...? Auka límónu. Takk.
-Náði því. -Já.
-Auðvitað. -Hljómar vel.
Já.
Ég pantaði forrétti.
Ég pantaði.... svona pínu litlar pylsur og nachos.
-Einmitt. Namm. -Takk.
Nammi, namm.
Takk.
Vitiði hver Shel Silverstein er? Hann skrifaði Gjafartréð.
-Já. -Hann er einslags hetja fyrir mér.
Ég meina, líka Schulz, Seuss, Sendak, Hans Christian Anderson.
En það skiptir engu. Jæja, hann... áður en hann varð frægur,
seldi hann pylsur fyrir White Sox og Chicago Cubs.
Vitiði hvað? Það er eins og að vinna fyrir Mets og Yankees.
Já. Og þegar hann varð frægur,
spurði spyrillinn hvað hann hefði lært, og þau...
Hann sagði að öllum líkaði tómatsósa.
Öllum líkaði sinnep.
Já. Það var það. Það var það sem hann lærði.
Sinnep.
Ertu búin með þessa sögu?
Má ég skipta um umræðuefni?
-Ég vil vita... -Hættu.
Haltu áfram. Leyfðu henni að tala.
Íhugaðirðu hvernig það yrði fyrir okkur?
Ellie hélt hún væri að koma að leika.
-Ókei, hættu. -Ókei.
Hvernig var húsið?
Líkaði þér húsið? Flott?
-Nei. -Hvað?
Hvað?
Ég fór og skoðaði hús á sölu, í götunni hjá þeim.
Það er mjög fínt. Stór garður.
Mjög ódýrt.
Það er körfuboltahringur.
Maður getur séð Teddy leika út um eldhúsgluggann.
Hús hræða mig.
Ég elska íbúðina okkar. Ég er ánægð þar.
-Ég er mjög ánægð þar. -Nú skil ég ekki. Fyrirgefðu.
-Ókei. -Segistu vera ánægð þar?
-Jæja, krakkar. -Ég er ringluð. Ég er ringluð.
Fyrirgefðu, það er bara, það snýst... það snýst allt um þig, Julie.
Aldrei um hann.
Spurðirðu hann hvernig honum leið?
Spurðu hvað hann gerði öll kvöld meðan þú varst á sjúkrahúsinu.
Segðu henni það.
Ég held það væri gott að flytja.
Hann kom heim eftir vinnu, eftir heimsóknartímann,
eftir að svæfa son þinn, og veist hvað hann gerði?
Hann þreif teppið.
Það er málið með blóð. Blóðið þitt næst ekki úr teppinu.
-Hvert ætlarðu? -Að pissa.
-Ertu ánægð? -Í alvöru? Í alvöru, Luce?
Ég skal.
Jule?
BLÓM TIL SÖLU
Já! Ertu tilbúin?
-Þetta er ótrúlegt. -Til?
Eitt, tvö...
Hæ, þetta er Ron.
Skildu eftir skilaboð og ég hef...
Því hræðistu hús?
Hús eru frábær. Allir elska hús.
Segjum að þú sért í öðrum enda hússins og ég hinum
svo kalla ég á þig og þú heyrir ekki. Hvað þá?
Fáum okkur talstöðvar?
En ef það er stormur og þú ert í borginni,
og við Teddy erum ein þar?
Ég keyri heim.
En lendirðu í árekstri?
Svo haltra ég í lest og geng síðasta spölinn heim.
En ef við flytjum og þú hættir að elska mig?
Jæja...
Þú getur varla kennt húsinu um það.
Jule.
Ég hætti aldrei að elska þig.
Hvað um þetta? Ég lofa að fara út á húsþakið
og laumureykja með þér.
Ég meina, þú sæir stjörnurnar á ný.
Þau eru að verða betri.
Sjáðu þetta.
Hér er afmælisstrákur sem er mjög spenntur að hitta mömmu sína.
-Til hamingju með daginn ástin. -Já.
Hæ, Champy.
Til hamingju með daginn.
Líkar þér skiltið?
Það stendur, „Til hamingju með daginn, Teddy björn.“ Mamma bjó það til.
Hún var að klára það. Viltu sjá gjöfina þína?
-Viltu gjafir? -Viltu sjá?
-Jæja. -Allt í lagi. Hvað er hérna?
Hvað er þetta?
Eitthvað heimalagað?
-Of mikið? -Nei.
-Honum líkar hún. -Honum líkar hún.
Já?
Mjög sætt.
-Ég á ekki afmæli. -Opnaðu.
Næsta bók um Línu fjallar um von.
Takk.
Við erum eins árs.
Hvað finnst þér?
Við erum eins árs.
Afsakaðu allt hárið.
Ég sé 50 svona á dag.
Það þyrfti mikið til að ég tæki eftir slíku.
Jæja þá.
Allt búið.
Sestu nú upp.
-Teddy á afmæli. Í dag. Já. -Ætliði að fagna?
Hann fær fyrstu súkkulaðikökuna í kvöld.
-Ég ætla að baka hana. -Ótrúlegt.
Ég verð að segja, ég fór að spyrja mæður
hvernig þeim líði þegar þær koma. Ekki bara líkamlega
heldur um líðanina.
Það er vegna þín.
Það er gott.
Hvernig ganga þunglyndislyfin?
Vel, þú veist?
Ég gekk um í svarthvítum heimi,
en nú er ég farin að sjá liti aftur, svo...
-Gott. -Já.
Hvernig eru blæðingarnar? Fara þær enn með þig?
Veistu hver besti hlutinn er?
Ég hef ekki fengið blæðingar,
í svona tvo mánuði.
Kannski blóðmissirinn.
Gæti verið.
Jæja. Flott. Barbara tekur blóðprufu
og þvagsýni. Þú þekkir þetta.
Ókei.
Ég kem aftur eftir smá.
Ókei.
Hvenær?
Október.
Október er fljótt.
Smá brauðmolar.
Gott, gott. Jæja.
Já.
Vissi ekki það væru til svo margir.
Er þetta ekki það sama? Eins.
Jæja.
Ég kaupi bara þessa. Nei, þessa. Jæja.
Og vanilludropa,
og svo sódavatn, og svo erum við búin.
Verðum að kaupa vatn fyrir pabba.
Hann elskar sódavatn.
Þú getur hjálpað mér.
Það eru margir möguleikar hérna.
Þetta er ekki svona erfitt. Ókei.
Verslunin lokar bráðum.
Þetta er ekki svona erfitt. Ekki erfitt.
Frú?
Frú.
Frú, þú hefur ekki borgað.
Frú, þú verður að borga.
Slepptu sítrónunni.
Svona. Góður strákur.
Við borguðum ekki fyrir þetta.
Heyrðu.
Komum að hitta Sylvester lækni. Það er Julie Davis. Ég er Ethan Davis.
Ég skil hvað þú segir, en ég get það bara ekki.
Ég drakk ekki vín eða Diet Coke
þegar ég var ófrísk af Teddy. Reykti ekki, ekkert kaffi.
Tækirðu ekki lyfin ef þú værir sykursjúk?
Það er ekki það sama.
Þetta virðast vera samræður, krakkar, en er það ekki.
Skiljiði? Þú þarft að taka þunglyndislyfin.
Þú getur farið af lyfjunum
og óléttuhormónin gætu verndað þig.
En þegar þú ferð aftur á þau, gætu þau virkað eða ekki.
Eða tekið of langan tíma til að virka.
Viljum við taka þá áhættu?
Ég veit þú ert mjög sterk kona.
Ég veit þú vilt það sé nóg.
En þú getur verið jafn sterk og sjálfur Herkúles,
en dettirðu í laug, og ert ekki synt,
drukknarðu.
En ég kann að synda.
Veistu, þegar ég var í háskóla, leit ég á mig sem skáld
því ég var með skáldi á þriðja ári.
Við lásum ljóð fyrir hvort annað fyrir háttatímann.
Eitt kvöldið las vinkona mín
þetta ljóð.
Það hafði mikil áhrif á mig.
Litli bróðir þinn lætur blöðruna sína ýskra eins og köttur.
Virðist sjá
fyndinn bleikan heim sem hann vill borða hinu megin hennar,
hann bítur, sest svo,
stórt brjóst
íhugar heiminn tæran sem vatn
Rauð tæja í litla hnefanum hans.
Ég vissi ég gæti eytt lífinu í að reyna,
ég myndi aldrei skrifa neitt svo gott.
Þetta er eitt síðasta ljóð Sylviu Plath
áður en hún tók eigið líf.
Ég man ég hugsaði,
„Hvernig getur einhver sem sér svo líf og von í blöðru
einfaldlega bakað kökur fyrir börnin sín og stungið höfðinu inn í ofn?“
Hvernig er það hægt?
Því hún vissi um fegurðina sem hún skildi eftir,
en samt var sársaukinn svo slæmur að dauðinn varð eina leiðin.
Bíðum.
Bíðum?
Bíðum.
Komum Teddy úr bleyjum. Enginn dæmir þig.
Enginn mun vita það.
Ég veit það.
Jule, hlustaðu á hann.
Við vorum heppin síðast.
Þú mátt vera reið við mig.
Ég hata þetta, Ethan. Þú gefir mér leyfi til að reiðast þér.
Ég reiðist þér ef ég vil.
-Og þú getur reiðst mér líka. -Nei.
Ég má ekki reiðast þér.
Þú gafst mér ekkert rými til að reiðast þér.
Þú sást til þess.
Vá, ósanngjarnt.
Sanngirni? Í alvöru?
Viltu ræða sanngirni?
Það hélt ég ekki.
Komdu.
Ókei.
Ókei?
Ókei.
GOTT SIGRAR
Sæl. Það kom maður með þetta úr búðinni.
Takk.
Ókei.
Gott að þú sért komin aftur.
Heyrðu, Hector.
Allt í lagi.
Það verður í lagi.
Við eignumst annað barn, og alveg eins með Teddy,
getum við ekki munað heiminn án hans.
Eða hennar.
Það er gott.
Já.
Það er gott.
Og tvö í viðbót.
Sæll, vinur.
Drengur. Í alvöru?
Hvernig líður henni?
Frábært. Ég fer þangað núna. Ég hef allt sem hún bað um.
Jamm, það líka.
Sjáumst. Hringdu ef eitthvað breytist.
Ókei. Elska þig. Bæ.
Ókei.
Líkar þér þetta?
Tréin? Já.
Það verður hljóðlátt.
Þú venst því.
Var fólkið sem bjó hér ánægt?
Líklega.
Verðum við ánægð hér?
Það held ég reyndar.
Ég held við verðum mjög ánægð.
Ég líka.
Það held ég líka.
Lungun þróast vel.
Hjartastarfsemin er stórkostleg. Tíu fingur, tíu tær, og...
síðast en ekki síst... Svona nú, litli grallari.
Svona já. Jamm.
Viljiði vita kynið?
-Já. -Nei.
Hvað um að ég skrifi það niður á blað,
og þið skoðið það þegar þið eruð til?
Eða ekki.
Fyrir minningabókina.
Við sjáumst svo eftir mánuð.
Ykkur gengur vel.
Henni gengur vel.
-Takk læknir. -Takk.
-Tíu fingur, tíu tær. -Tíu fingur, tíu tær.
-Sæl veriði. -Hæ.
Hæ.
-Tvo jarðarberja. -Já.
-Tvo jarðarberja. -Tvo jarðarberjaköku.
Takk fyrir.
Tvo. Þetta er fyrir þig. Takk.
Já.
-Ekki missa hana. -Hví myndi ég missa hana?
Einmitt. Svona. Þetta eru stóru og sterku hvað?
Kraftmiklu fæturnir.
Sjáið mig spenna...
Hvaða orði leitum við að? Takk fyrir. Spenna...
Takk fyrir. Spenna.... hvað?
Tilbúin? Heyðu, komdu. Hingað.
Heyrðu, sjáðu.
Hvað er hún að gera?
HITTIÐ JULIE DAVIS
„Heimurinn var dökkur og grár, og Lína var hrædd.
En hún var líka mjög hugrökk.
Lína klifraði smám saman efst í turninn.
Stakk fingrinum í skráargatið, og snéri honum.
Bjallan fór að klingja og titra.
Hringekjudýrin fóru að snúast,
og allt í einu, birtist risastór regnbogi.
Himininn varð blár, grasið varð grænt.
Blómin spruttu upp bleik, fjólublá, gul og rauð.
Heimurinn var fullur af litum.
Og Lína var ekki lengur hrædd.“
Upp með hendi ef þið eruð myrkfælin.
-Ég. -Eruði myrkfælin?
-Jamm. -Af hverju?
-Skrímsli. -Skrímsli.
Hvað geriði?
Mamma segir alla hafa skrímsli í huganum.
Þegar mitt skrímsli birtist á kvöldin,
þarf ég bara að loka augunum og biðja það að fara.
Virkar það?
-Stundum. -Stundum.
sVeistu, þegar ég var á ykkar aldri, óttaðist ég líka skrímsli.
Ég leit út um gluggann áður en ég fór að sofa og horfði á stjörnurnar,
og valdi stjörnu til að óska mér á.
Ég vildi eignast bestu vinkonu.
Ég vildi bestu vinkonu til að styðja mig og vera mér við hlið.
Einhverja sem ég gæti sagt leyndarmál.
Einhverja sem myndi hjálpa mér að drepa skrímslin.
Það tók mig langan tíma að finna bestu vinkonuna
því hún var ekki til.
Ég þurfti að búa hana til.
Núna er hún...
Alltaf mér við hlið.
Ég hef hugmynd.
Eigum við að teikna okkar eigin skrímslabana?
Hvað finnst ykkur?
Þegar ég var lítill, hélt ég að það byggi álfur í öllum klukkum
og hann þyrfti að halda tímanum áfram.
-Í alvöru? -Ég hafði áhyggjur,
„Hvað ef ég sofna?“ svo ég reyndi að vaka
til að sjá til að álfurinn væri vakandi og tíminn hreyfðist.
Það er mikil ábyrgð fyrir lítinn álf.
Já.
Ég var skrítið barn.
Hvort er það?
-Ertu viss? -Já.
já.
Þú sagðir mér að segja ekki.
Segðu mér ef það er strákur, en ekki ef það er stelpa.
Ókei.
-Stelpa? -Já.
-Lítil stelpa. -Já.
-Halló, litla stelpa. -Lítil stelpa.
Við eigum von á stelpu.
Ég get ekki...
Ég get ekki eignast stelpu.
Get ekki eignast stelpu. Kannski vill hún mig ekki.
-Hún elskar þig. -Kannski líkar henni ekki hárið.
-Hvað ef henni líkar ekki hárið? -Hún elskar hárið.
Röddin. Hvað ef henni mislíkar röddin?
Hvað ef henni hryllir við röddina? Ó, Guð.
Julie. Julie, Julie. Andaðu djúpt.
-Ég... -Heyrðu, heyrðu. Sjáðu mig.
Þetta er fallegt. Þetta er ótrúlegt.
Heyrðu, heyrðu, heyrðu.
Julie, Julie. Allt í lagi.
Allt í lagi. Heyrðu. Sjáðu mig. Allt í lagi.
Allt í lagi. Andaðu.
Ókei? Allt í lagi. Allt verður í lagi.
Það verður í lagi.
Segðu honum. Segðu hvað gerðist í dag.
-Ég... -Segðu honum.
Mér finnst hann gera úlfalda úr mýflugu.
Auðvelt fyrir mig, ókei? Ég hef áhyggjur allan tímann, er hún í lagi?
Ég hef ekki hugmynd því hún er svo góð að þykjast.
En augnablik, sá ég í dag...
Hún plataði mig ekki, og ég veit hún er ekki í lagi.
-Henni líður ekki vel. -Ég er...
Ég er tilfinningarík því ég er ófrísk, og mér finnst það eðlilegt.
Ekki segja það. Það... Ekki ljúga.
Fyrirgefðu?
Ég... Ég er ekki lygarinn.
Hvað þýðir það? Hvernig lýg ég?
Hvernig lýg ég?
Hví elskarðu mig?
Líttu á mig.
Þú vilt alltaf horfa í augun á mér,
og nú líturðu undan?
Er það ekki hræðilegt?
Ég hef sagt þér.
Ég sagði þú myndir líta undan. Varaði hann við.
Að ef hann sæi mig, ef hann sæi hversu ljót ég er í raun,
að þú gætir ekki annað en litið undan.
Það var rétt.
Svo þá ertu lygarinn.
Hví segirðu honum ekki hvað gerðist, þennan dag, Julie?
„Bæ, bæ, lestar.“
Tilbúinn? Á þremur, segðu, „Bæ, bæ lestar.“
Alltaf þegar ég er ein óttast ég að það komi eitthvað fyrir Teddy.
Segðu núna „Bæ, bæ, eldhús.“ Bæ, bæ, eldhús.
Alltaf þegar ég mata hann óttast ég hann kafni.
Takk. Já.
Sjái ég einhvern með te eða heitt vatn,
óttast ég það fari á hann
og hann meiði sig því ég gætti hans ekki.
Allt pakkað, tilbúin?
Augnablik.
Allt í lagi.
Við verðum niðri.
Þegar ég baða hann, hugsa ég, „Hvað ef hann drukknar?
Hvað er ég lít undan eitt augnablik og hann drukknar?“
Þegar ég hugsa um að hann horfi á mig
með hugrökku, treystandi augum,
heyri ég alltaf...
„Þú bregst.
Getur ekki annað en brugðist.“
Og sú hugsun, að bregðast honum...
Svo hugsa ég, „Við bregðumst öll.
Á einn eða annan hátt.
Við deyjum öll.“
Þennan morgun, vissi ég að systir þín kæmi
og ég hugsaði, „Gerðu það bara.
Lucy er á leiðinni. Hún sér um hann.
Gerðu það núna áður en þú skiptir um skoðun.
Því hann er öruggari án þín.“
Bara þú færð sólbruna af gleðilampa.
Áttu augnablik?
Í alvöru, aftur?
-Gerðu það. -Ég...
-Ég hef ekkert meira að segja. -Augnablik.
-Jeminn eini. -Ókei.
Ég veit ekki. Gloria Steinem myndi ekki mála bleikt.
En Gloria Steinem átti ekki börn.
Rétt, en hvað ef bleikur er að biðja um of mikið?
Kannski verður hún strákastelpa og bleikur leiðir til efasemda.
Eins og hún sé ekki nógu bleik.
-Þú eyðilagðir líf hennar. -Í alvöru.
Þetta er mikilvægt. Ég held ég trúi ekki á bleikan lit.
Er það til? Að trúa á bleikan lit?
-Ethan. -Ég tek þessu alvarlega, ókei?
Þegar við ræðum það tek ég því alvarlega.
Það er ekki svo oft.
Það er mjög oft.
Jæja, veistu hvað? Ég met þolinmæði þína.
Hvað um þetta? Ég hef hugmynd.
Lokaðu augunum, réttu út höndina og bentu á lit.
Núna.
Bentu!
-Bentu á einn! -Ókei.
-Hvað er það? Blaðbleikur. -Blaðbleikur.
Blaðbleikur.
Frábært. Ég kaupi fjóra lítra af blaðbleiku, ókei?
Líki þér það ekki, mála ég aftur.
-Allt í lagi? -Já.
Klæðum Teddy og förum þangað.
Lít ég eðlilega út?
Ég geng ekki svo langt.
Sýndarmennska.
Þetta er svo sætt stelpur. Takk.
Ekkert að þakka.
Róleg, Ellie er svo góð með hann.
Ég veit.
Jæja, nú.
Takk. Horfðu á boltann.
Jæja, ís te?
Ó, já takk.
Nei, takk.
Nú? Ekkert slæmt gerist.
Koffín gæti verið gott fyrir þig.
-Ég er afbrýðisöm. -Já.
Við Nick eignumst ekki fleiri, og það eru nokkrir kostir við það.
Engar bleyjur...
En ég sakna þess að eiga barn.
Ég sakna þess að gefa brjóst.
Ó, Guð, ég elska það.
Ætlarðu að hafa það á brjósti?
Er það öruggt? Er það í lagi? Geturðu gefið brjóst og allt?
Ertu viss?
-Ekkert að dæma. -Ef hann...
Ekkert að dæma.
Ertu klikkuð stelpa? Ég segi...
-Já. Algjörlega. -Ég veit það.
Teddy!
Afsakið. Fyrirgefðu, geturðu passað þig?
Komdu hingað. Komdu.
Ó, allt í lagi.
Er allt í lagi með þig?
Já. Við skulum fara. Förum.
-Ókei. -Komdu. Allt í lagi.
Fyrirgefðu ástin.
Afsakið, afsakið. Svona strákur.
Ég veit ég er ekki í lagi og að ég þarf lyfin.
En mér finnst ég bregðast henni.
Jule, fullt af fólki notaði þurrmjólk og elskar mæður sínar.
Skilurðu?
Þú verður frábær mamma sama hvað.
Hvort sem þú gefur brjóst eða ekki, ókei?
Ég veit ekki hvernig ég á að tengjast henni.
Veit ekki hvernig ég læt hana finna til öryggis.
Hvað á það að kosta hana að ég sé mamma hennar, Ethan?
Stundum loka ég augunum og ímynda mér hana,
þú veist, hlaupandi á blómaengi í litlum hvítum kjól
með opinn faðm og ég hugsa, „Þetta vil ég gefa henni.“ Skilurðu?
Ég vil gefa henni hæfileikann til að hlæja óttalaust.
Svo hugsa ég,
„Hvernig kenni ég henni það
þegar ég kann það ekki?
Man ekki hvernig það var...
að hlæja þannig.
Halló vinur. Lengi síðan síðast. Jeminn.
FINNANDI VINSAMLEGAST SKILIÐ TIL JULIE.
LÁTTU MIG VITA HVAÐ ÞÚ FLAUGST LANGT.
Geturðu sungið vögguvísu pabbi?
„Næturblóm“?
Komdu hingað.
Get ég þá óskað mér?
Auðvitað.
Hvers óskaðirðu þér?
Að þú elskar mig alltaf.
Ástin mín.
Þú þarft aldrei að sóa óskum í það.
Ég elska þig að eilífu.
Hæ Rosie. Gerum þig klára í rúmið.
Rosie.
Hæ, Rosie.
Má ég þá óska mér?
Var ástæða fyrir þessu? Var ástæða fyrir þessu?
Líttu á mig! Fannst þér þetta vont?
Heyrðu.
Þú þarft að borða eitthvað.
-Svona nú. -Sefur hann?
-Já. -Ókei.
Hann er sofandi. Ég eldaði mat.
Gerði allt.
Viltu segja mér smá af sögunni?
Bara það sem þú vilt.
Ég meina, þú fékkst tunglskinslautarferð. Svona, ég þarf smá sögu.
Það er uppáhaldið mitt.
Þú steiktir góðar pönnukökur.
Takk. Ég er stoltur af þeim.
Jæja, sagan heitir Lína Lilliputt bjargar stjörnunum.
Elska það.
-Er það? -Já.
Einu sinni var stjörnuskrímsli.
Og það fór að tína stjörnurnar af himnum, eina af annarri.
Í hvert sinn sem hann náði einni, þrýsti hann henni að brjóstinu.
Þær fóru í líkama hans og skinu út úr maganum hans, skært, rosa skært.
Hetjan okkar, litla Lína Lilliputt...
Lilliputt.
...er mjög sorgmædd.
Hví er hún sorgmædd?
Því stjörnuskrímslið tók allar stjörnurnar.
Hvernig á hún nú að óska sér?
Hún reynir að finna leið til að koma stjörnunum á himininn.
Hún hugsar um...
„Jæja, ljósaperur glóa eins og stjörnur, rétt?“
Hún tekur allar ljósaperurnar heima hjá sér
og hendir þeim upp í himininn, og svo detta þær allar niður.
Svo hugsar hún og hugsar,
og hún áttar sig á að demantar glitra eins og stjörnur.
Svo hún tekur alla demantana úr kórónunni sinni,
og tekur handslöngvuna,
og hún bara skýtur þeim upp í himinninn einum af öðrum.
Þeir fóru... þeir fóru lengra en ljósaperurnar.
En ekki nógu langt.
Svo þeir komu allir niður.
Svo hugsar Lína, og hún hugsar og hugsar.
Svo hugsar hún, „Sítrónur. Sítrónur eru gular eins og stjörnur.“
En sítrónur eru þungar.
Svo...
Hún fann laufblásara undir hrúgu af gömlum laufi
og setur sítrónurnar í laufblásarann.
Hún skýtur sítrónum út úr laufblásaranum því hann er svo kraftmikill, rétt?
Sítrónurnar fljúga upp í himininn, lengra en demantarnir.
Lengra en ljósaperurnar. En þær ná ekki nógu langt.
Og þær detta aftur niður á Línu.
Hún vissi ekki sitt rjúkandi ráð
Því það var ekkert til að óska sér,
heldur fyrir alla krakkana í heiminum. Alla stóru krakkana líka.
Án stjarnanna, yrði heimurinn dimmur og vonlaus staður.
Hvers óskaði hún sér þá?
Jæja Julie, þegar þú ert tilbúin, vil ég þú ýtir rosa vel.
-Ókei, ókei. -Ýttu.
Ýttu áfram.
Af öllu afli.
-Meira. Ýttu áfram. Ýttu áfram. -Svona, ástin.
-Ýttu áfram. -Ýttu.
Hvað?
Þú gerðir vel.
Er í lagi með hana? Er í lagi með hana?
-Hún er fín. Allt í lagi. -Ókei.
Var þetta svo slæmt?
Hún er fullkomin.
Hún er falleg.
Hún er fullkomin.
Hún er... hún er svo fullkomin.
Þessu er lokið.
Mamma gerir þetta fyrir þig, ókei?
Já.
Ó, þú mátt fá þetta, lilla.
Þú veist það er ekkert að pela.
Börn.
Þau koma inn í heiminn treystandi litlar verur, ekki satt?
Ég man þegar þú fæddist, þú...
Þú horfðir á mig
trúandi því að ég hefði öll svörin.
Ég man hvað mér fannst þú hugrökk...
að trúa því.
Jule.
Fyrirgefðu að ég hafði ekki öll svörin.
Ég veit mamma.
En þú gerir það.
Þú hafðir það alltaf.
Það voru mín mistök.
Að leita til því með svörin.
En þú getur þetta Jule.
Þú getur það.
Hún verður í lagi.
Þú verður í lagi.
Jafnvel ég verð í lagi.
Ímyndaðu þér bara alla ekklana sem dauðlangar að giftast aftur, ha?
Ég elska þig mamma.
Þú ert barnið mitt.
Hér er stóri bróðir sem er mjög spenntur að hitta litlu systur sína.
Hæ.
Þetta er litla systir þín.
Þú átt að passa hana, stóri bróðir.
Geturðu gert það?
Auðvitað.
Viltu snerta hana?
-Viltu snerta barnið? -Komdu.
Segðu hæ.
-Komdu. -Þarna er hún.
-Já. Kom með blöðru fyrir þig. -Hver er þetta?
-Ókei. -Verð að ná þessu á myndband.
Ókei.
Í dag er 9. október, 1995.
Og við vorum að eignast nýjan fjölskyldumeðlim.
Þetta er Rachel.
-Hún er glöð að vera hér. -Hæ ástin.
-Hún var 3.430 grömm. -3.400 grömm.
-Hún þyngist.
-Fædd kl.21:48. -Kl.21:48.
-Getiði sagt, „Hæ Rachel“? -Afsakið ónæðið.
Það er baðtími.
-Það er baðtími. -Horfum á baðið Teddy.
-Horfum á baðið. -Já, farðu með ömmu.
Ókei. Ég legg hana niður.
Hún sefur.
Hún verður örugg.
-Hún sefur. -Sjáðu barnið.
-Sofandi. -Sérðu barnið?
-Sérðu hana? -Hafðu það gott í baði.
Þetta er litla systir þín.
Er hún ekki sérstök?
-Takk. -Takk.
-Við komum rétt strax. -Ókei.
Tókstu lyfin þín?
Nei. Þau eru í ferðatöskunni minni.
Ég ætla ekki að taka þau.
Bara sex vikur, ég þarf bara það.
Ég meina, ég var án í níu mánuði, en hvað eru sex vikur enn?
-Ég lofa ég tek þau. -Jule.
Ég ætla. Ég...
Ég veit, grímuna fyrst á þig. Ég veit.
Nei, ég skil, og sökkvi ég niður
og finnist ég missa það, eru þau þarna.
Þau verða þarna, og ég tek þau.
Ég lofa. Ég veit það er ekki í lagi, en allt í lagi?
Nei. Nei, það er ekki í lagi.
Ég geri þetta ekki aftur.
Loforð þín eru innantóm.
Ég meina, þú skildir barnið okkar eftir, í þroskaþjálfatæki.
Viltu ræða þetta núna?
Ekki gera mig að illmenni núna?
Undanfarið ár hef passað mig með þig
því ég stend við minn hluta.
Það er ósanngjarnt að ræða þetta núna.
Ræddu ekki um sanngirni. Þetta snýst ekki um þig!
Þetta snýst ekkert um þig. Heldur þau.
Já.
Ertu glaður núna?
Ég ætla að gá að þeim.
Ethan.
Ég... ég get ekki tekið þau.
Ég get það ekki.
Sökkvi ég niður, geri ég það.
Ég lofa.
Þú mátt gá undir tunguna, ókei? Ég get það bara ekki.
Ertu með hinn litinn þarna? Má ég fá hann?
Þetta er rosa flott.
Mjög vel litað.
Hvað með þennan lit? Viltu hann?
Þú mátt fá þennan. Mér er sama.
Allt í lagi.
Hvar er stóri strákurinn?
-Hæ. -Hæ. Hæ, vinur.
-Ó, hún sefur. -Já.
Það er rosa flott hérna.
-Er þetta nýja dótið? -Sumt, já.
-Annað hengirúm? -Já.
-Er þetta stjörnuskrímslið? -Sérðu það?
-Hræðilegt. -Illmenni.
Engar stjörnur.
Engar stjörnur. Rólegur, ég er að vinna í gleðihlutanum.
-Já, sýndu mér. -Nei, ekki enn. Það er óvænt.
Seinna.
Jæja þá.
-Verð að fara. -Já.
Bless.
Bless, vinur.
-Eigðu góðan dag. -Bæ.
Það er allt í lagi.
Ókei?
-Ókei. -Rólegur.
Ókei, bæ.
-Hættu að óttast. -Ókei.
-Eigðu góðan dag í vinnunni. -Bless.
Bless pabbi.
Ég held ég sjái ömmu koma upp veginn.
Er þetta amma?
Er þetta amma? Ó, amma er komin.
Komdu.
Ég kem, mamma.
Hægt og rólega.
Ég kem mamma.
Gott. Gott.
Hæ.
Hæ Teddy. Halló, strákurinn minn.
Viltu ekki heilsa ömmu?
Hann vildi koma heim.
Sagðirðu nokkuð já? Sagðirðu já?
Ég sagði ekki nei.
Vertu góð, Jule.
-Hann er eini pabbinn þinn. -Já.
Heyrðu, sjáðu. Komdu, ástin.
Þetta er afi þinn.
Sæl.
Mamma sagði þú þyrftir málara.
Þetta er eins og útsýnið úr þínu herbergi.
Manstu eftir þessu?
Já, auðvitað.
Þú varst líka með innvaxnar geirvörtur.
Hún ætti líklega að fara úr stybbunni.
Þetta er akrýl, ekkert að óttast.
-Mamma? -Við erum hjá Teddy. En bíddu.
-Við erum ekki til. -Ókei.
Jæja. Það er fugl. Það er flugvél.
Það er Ofurmennið!
Sjá þig!
-Ég elska þig. Þú ert svo fínn. -Þú ert flottur.
Þú ert svo fínn.
-Komdu. -Mamma elskaði Hrekkjavökur.
-Við ætlum að skipta á. -Hvað er að elskan?
-Hún þarf bleyjuskipti. -Viltu hjálpa mér?
-Ég ætla að hjálpa pabba. -Ókei.
Halló, ástin. Halló stelpan mín.
Ég elska þig. Ætlarðu að hjálpa?
Jeminn eini.
Fallegur litur.
Ég vona það.
Ég tek þetta til.
Taktu þetta...
og haltu því eiginlega svona.
Ókei, skil.
Svona. Einmitt.
Maðurinn í málningarbúðinni sagði þetta hnökralausar rúllur,
en þær eru aldrei hnökralausar,
og við viljum ekki neina hnökra hérna.
Taktu þetta. Ég tek þetta.
Jæja, eins og ég kenndi þér...
Bara...
Móta...
smyrja...
og svo þekja.
Einmitt.
Fullkomið í hvert sinn.
Svona já.
Svona.
Guð, fyrirgefðu mér blómið mitt.
Fyrirgefðu.
Mér þykir það svo leitt.
Þitt. Fyrir þig.
Opna.
Vá, þære eru svo stórar.
Það er ekkert eftir.
Mamma þarf að kaupa meira. Mamma kaupir meira.
Allt í lagi. Jæja, komdu.
Viltu mjólk? Viltu fá mjólk?
Ókei.
Allt í lagi. Þú heldur í hárið mitt.
Ókei. Ókei.
Ókei ástin.
Svona nú, hvað þarftu?
Hvað þarftu? Hvað þarftu? Hvað þarftu?
Já, ég veit. Svona, ég reyni. Ég reyni.
Allt í lagi.
Við sækjum pela.
Teddy, ég er hérna, ókei?
Það kemur. Það kemur.
Það kemur. Allt í lagi.
Hvað geri ég vitlaust?
Teddy, ég er hérna, ókei?
Svona. Svona.
Stelpan mín, gerðu það, hættu að gráta.
Þú renndir öllum steinunum.
Þú renndir þeim niður.
Þú mátt sækja þá.
Svona nú.
-Hæ. -Þú settir steinana... Hæ.
Sjáðu, pabbi. Þarna er hann.
Þú komst snemma.
-Hæ. -Þarna er hann.
-Hvernig gengur? -Vel.
-Já.
-Herbergið lítur vel út. -Flott.
Við völdum góðan lit. Svo fallegur.
-Henni mun líka hann. -Flott.
Jæja, við strákarnir þurfum að gera mikilvæga hluti.
Viltu koma? Gætum borðað pítsu.
Neibb, eigið strákatíma. Við eigum stelpustund.
-Ókei. -Já. Góða skemmtun.
-Komum eftir klukkutíma. -Allt í lagi.
Bæ. Bæ.
Bless, strákar.
Við elskum ykkur.
Lína Lilliputt og mamma hennar voru bestu vinir.
Þær fóru saman í garðinn.
Bökuðu saman.
Fóru í þykistuleik saman.
Svo varð mamma Línu veik einn daginn...
og þær gátu ekki leikið saman lengur.
Á hverju kvöldi óskaði Lína sér að mömmu sinni batnaði.
En smám saman, fóru stjörnurnar að hverfa af himninum.
Og mömmu hennar leið ekki betur.
Eitt kvöld leit Lína út um gluggann,
og allar stjörnurnar voru horfnar.
Það var ekki hægt að óska sér lengur
Þessi?
Eða þessi?
Línu fór að kitla í töfrafingurinn.
Hún hugsaði og hugsaði, og hugsaði og hugsaði.
„Ég þarf að koma stjörnunum aftur á himininn,“ sagði Lína við mömmu sína.
„En veit ekki hvernig.“
Ég held þessi sé málið.
Hvað finnst þér?
-Ég held við byrjum hérna. -Já, kem rétt strax.
...tvo og 15/16,
og af stað.
Nú, aftur á bak?
Allt í lagi.
Mamma elskar þig ástin.
Ekkert skemmtilegra en að skíta eitthvað út.
Ó, takk, já, ég þurfti mold.
BROTHÆTT
Svo Lína sigrar stjörnuskrímslið og kemur öllum stjörnunum aftur á himininn.
Og þá geta öll börn heimsins óskað sér aftur.
Er það rétt?
Mjög góður endir.
-Er það? -Já.
Hvers óskar Lína sér?
Lína?
Já.
Þetta.
Hún vildi bara þetta.
Hæ. Ég kom til að hitta Rachel Davis Nathan.
-Pabbi. -Hún var að fæða.
-Hæ. -Sæll.
Bíddu bara.
Hæ, sjáið hvern ég fann.
Hæ.
-Til hamingju afi. -Til hamingju.
Fáðu systur þinni þetta.
Bíddu, þú.
Hvernig líður þér?
Allt í lagi.
Halló.
-Halló. -Hún er mjög spennt að hitta þig.
Sömuleiðis.
Hæ.
Ég veit. Ég veit.
Svona.
Hæ.
Takk.
LÍNA LILLIPUTT BJARGAR STJÖRNUNUM
FYRIR RACHEL OG TEDDY OG FYRIR ETHAN
Veistu, ástin, stundum sjást stjörnurnar ekki fyrir skýjunum,
og stundum skín sólin skærar en þær.
Stundum fela þær sig bakvið tunglið.
Þó þú sjáir þær ekki, eru þær alltaf þar.
Alveg eins og ég.
Þó þú sjáir mig ekki...
fylgir ást mín þér alltaf.
Íslenskur texti: Unnur Friðriksdóttir